(วันขอบคุณพระเจ้า ปี 1968)
เต้นแบบที่พวกนายเต้นให้ฉันดูหน่อยสิ
ฉันเบื่อที่จะห้ามพวกเธอ วิ่งเล่นในนี้แล้วนะ
- ขอโทษครับ - ฉันจะตีพวกเธอสักคนเดี๋ยวนี้เลย
เข้าใจไหม กางเกงนั่น สามเหรียญ 98 เซนต์เลยนะ รู้ไหม
เห็นเค้กช็อกโกแลตที่ฉันซื้อมาไหม
เค้กที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ ตรงนั้นน่ะเหรอ
- ใช่ มันอยู่ไหน - ลองหาในกระเป๋าซีซิลดูซิ
เขาคงยัดไว้กับน่องไก่งวง และพายมันเทศ
นี่ ไอ้น้อง เต้นแบบที่พวกนายเต้นให้ดูหน่อยซิ
ย่อลงเลสเตอร์ อย่างนั้นแหละ!
เต้นเหมือนนายอายุ 21 ไปเลย!
ท่าเต้นนั่นไม่ใช่ท่าใหม่เลย ก็แค่ย้ายก้นไปมาแบบเดิมๆ
งั้นก็เต้นให้ดูหน่อยสิ
โธ่ เลสเตอร์ เมาแล้วก็นั่งลงเถอะ
ไม่เห็นเหรอว่าเด็กๆ เขาจะแสดงอะไรกันน่ะ
เลสเตอร์ เธอไม่ใช่แม่นายสักหน่อย
- ดี ดี - จูเนียร์!
จูเนียร์
วาเนสซ่า เอาเลยวาเนสซ่า
มาเร็ว สาวน้อย ร้องเพลงให้คุณย่าฟังหน่อย
- นั่นหลานฉันเอง - หลานฉันต่างหาก
ไยคนเขลาจึงตกหลุมรัก
ไยหมู่ปักษาจึงร้องเริงร่า
และคู่รักพากันรออรุณรุ่ง
ไยเขาจึงตกหลุมรัก
ไยพิรุณจึงร่วงหล่นจากฟากฟ้า
ไยคนเขลาจึงตกหลุมรัก
ไยเขาจึงตกหลุมรัก
มานี่มา
แม่ครับ ผมมีเรื่องตลกมาเล่า
เอ็ดดี้น้อยมีเรื่องตลกมาเล่า เริ่มเลย เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ เอ็ดดี้
ผมมีเรื่องตลกมาเล่า
กาลครั้งหนึ่งมีสิงโตกับลิง
เจ้าลิงบอกว่า "ฉันเปลี่ยนลมฟ้าอากาศได้"
สิงโตตอบว่า "ไม่มีทาง นายทำไม่ได้หรอก"
เจ้าลิงจึงปีนขึ้นไปบนต้นไม้
แล้วมันก็เริ่มฉี่รดหัวเจ้าสิงโต
"ตอนนี้ฝนตกแล้ว!"
จากนั้นมันก็เริ่มตด
"นั่นเสียงฟ้าร้อง!" จากนั้นเจ้าลิงก็เริ่มอึออกมา
"ตอนนี้หิมะตกแล้ว!"
เจ้าสิงโตจึงพูดว่า "งั้นเหรอ ฉันก็ทำให้ดาวขึ้นได้นะ"
แล้วมันก็เตะเจ้าลิงที่ลูกกะเป๋ง
ขอบคุณครับ
ฉันชอบตอนที่ลิงอึ เจ้าหนูนี่มีพรสวรรค์จริงๆ
(เฟลท์ฟอรัม อังคาร-พุธ คอนเสิร์ตเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่)
(ของที่ระลึก)
(เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ เดอะรอว์ทัวร์)
หนังโปรดของผมคือ เรื่องเทรดดิ้งเพลสเซส
- จับตาย 48 ชั่วโมง แน่นอนค่ะ - เทรดดิ้งเพลสเซส
- โปลิสจับตำรวจ - เดอลิเรียส
- โปลิสจับตำรวจ - ไม่สิ จับตาย 48 ชั่วโมง
- ทุกภาค - จับตาย 48 ชั่วโมง
- ทั้งหมดเลย - จับตาย 48 ชั่วโมง
ผมชอบเรื่องเบสต์ดีเฟนส์ด้วยซ้ำ
(รอว์ นิวยอร์ก)
ฉันรอชมเขาในชุดสูทหนังอยู่ค่ะ
- นั่นเป็นเหตุผลหลักเลย - ใช่ค่ะ เขาดูเซ็กซี่
- เขาดูดี - หล่อเลย
(ห้องแต่งตัว)
ขอบคุณครับ
เชิญนั่งครับ ทุกท่าน นั่งก่อน ทำตัวตามสบาย
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
สวัสดีครับ นิวยอร์กซิตี!
ขอบคุณที่มาชมการแสดงวันนี้
ไม่ต้องตกใจนะครับ ที่มีกล้องและไฟ
คืนนี้เราจะถ่ายทำหนังกัน และคุณทุกคนจะอยู่ในนั้นด้วย
แต่ผมจะเป็นคนเดียวที่ได้เงิน จากไอ้หนังบ้าๆ นี่นะ
บ่อยครั้งที่ผมเล่นมุกเลยเถิดไป จนเกิดเรื่อง
นั่นเป็นสาเหตุที่ผมไม่ได้ออกทัวร์ สามปีมานี้
เพราะผมล้อ... พวกคุณดูเดอลิเรียสกันหรือยัง
ในเรื่องผมล้อเลียน นักแสดงตลกไว้หลายคนเหมือนกัน
ซึ่งนั่นทำให้ผมกลัว ผมเล่นล้อเลียนมิสเตอร์ที
มิสเตอร์ทีจะเอาคืนผม เขาจะ...
ผมเลยกลัว คุณก็ได้เห็นมิสเตอร์ทีแล้ว
เขาไม่ได้ดูเหมือนคนไม่มีทางสู้
เขาดูเหมือนคนที่เล่นงานใครก็ได้ จริงไหม
ผมกลัวมาก เวลาผมไปปาร์ตี้มักมีคนพูดกับผมว่า
"เฮ้ย พวก มิสเตอร์ทีตามหาแกอยู่แน่ะ"
เขาเที่ยวบอกใครต่อใครว่า
"ฉันจะกระทืบเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ ทันทีที่เจอมัน"
ผมเลยไปดูหนังของเขา เพราะผมไม่รู้จักเขา
ผมดูเพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง
แต่ในหนังตัวตนเขาไม่ชัดเท่าไร
ผมเลยคิดว่าถ้าเขามาเจอผม ผมจะใช้พลังเจได
สะกดจิตเขา
มิสเตอร์ทีเดินมาแล้วพูดว่า "ได้ยินว่าแกล้อเลียนฉันเหรอ"
"เปล่า คุณเข้าใจผิด" "สงสัยฉันเข้าใจผิด"
"งั้นฉันจะไปกระทืบ ไอ้พวกที่มันพูดเรื่องโกหกให้ฉันฟัง"
ผมกลัวว่าผมจะอยู่ในปาร์ตี้ แล้วมีคนบอกว่าจะกระทืบผมอีก
ผมกำลังจะกลับ ผมไม่อยากสู้กับมิสเตอร์ที
แล้วผมได้ยินว่าไมเคิล แจ็คสัน กำลังตามหาผม ผมเลย
ไง เมื่อไรดี ไมค์... แล้วผู้จัดการก็โทรหาผมบอกว่า
"เฮ้ย ไมเคิล แจ็คสันมันโกรธมากนะ" ผมว่า "แล้วไง"
คนนี้ผมเอาอยู่ไง คุณก็รู้ว่าไมค์...
ไมค์หนักแค่ 105 ปอนด์เอง
ผมจัดการได้ ผมกำลังมองหาเขา แต่ผู้จัดการผมบอกว่า
"เรายังไม่รู้จักไมเคิล แจ็คสันดีพอนะ
เบื้องหลังมันอาจจะเป็น ไอ้สันขวานจอมโหดก็ได้
มันเป็นพวกสันโดษ เบื้องหลังมันอาจจะเป็นอีกคนเลย"
วันหนึ่งผมคงจะเจอไมเคิล เดินเข้ามาคุยด้วยในปาร์ตี้
แล้วทำท่าแบบนี้
"ขอฉันคุยด้วยแป๊บซิ
คืองี้นะ แกมีปัญหาอะไรวะ
ทำไมแกชอบหาเรื่องฉันจัง ฮะ
ที่ล้อฉันแต่ละอย่างนี่อะไร แกไม่ชอบชุดฉันเหรอ
แกมีปัญหาอะไรวะ
ฉันไมเคิล แจ็คสันนะโว้ย ฉันจะกระทืบแก"
"ไปให้พ้นเลย ไอ้สันขวาน
ฉันจะเต้นมูนวอล์ก ไถขึ้นไถลงตูดแก ไอ้สันขวาน
แกอย่ามาสะเออะเรื่องของฉัน
ถ้าฉันได้ยินเรื่องนี้อีก ฉันจะเอาถุงมือยัดตูดแกเลย
เดี๋ยวเจอกัน"
มันโง่มาก... ผมคงจะไม่...
ผมหัดเต้นมูนวอล์กอยู่ห้าเดือน
และผมก็เต้นไม่ได้ มันแย่มาก
มันเป็นท่าเต้นที่งี่เง่าที่สุด เพราะผมเต้นไม่เป็น
ผมถึงบอกว่ามันงี่เง่า แต่...
คุณจะชวนสาวเต้นท่ามูนวอล์กได้ยังไง
ชวนสาวในปาร์ตี้ "สวัสดี คนสวย เต้นกับผมหน่อย แล้วเจอกันนะ"
การเต้นมูนวอล์ก เป็นเรื่องโง่เง่า แต่ไมเคิลก็ทำได้
ไมเคิลโด่งดังมาก
ไมเคิลไปออกรายการทีวี และไม่ว่าเขาพูดอะไรคนก็เชื่อเขา
ครั้งหนึ่งเขาไปออกทีวีแล้วบอกว่า
"ผมไม่ร่วมเพศ เพราะความเชื่อทางศาสนาของผม"
แล้วคนก็เชื่อ
ผมรู้พวกไอ้มืดคงคิดแบบนี้ "หุบปากเลย"
และพวกคนขาวก็ว่า "ไมเคิลเป็นคนพิเศษ
เขาพิเศษ แบบเป็นคนดี ไร้ที่ติ บริสุทธิ์ผุดผ่อง"
แล้วพวกคุณก็เชื่อรู้ไหมทำไมผมถึงรู้
พวกคุณไม่ว่าอะไรสักคำ ตอนที่เขาควงบรุก ชีลส์ไปงานแกรมมี่
ไม่มีคนขาวบ่นสักคำ
และบรุก ชีลส์ ก็เป็นผู้หญิงที่ขาวที่สุดในอเมริกา
นางงามอเมริกาทุกปี ก็ดูเหมือนบรุกใส่มงกุฎ
ถ้าคุณหา "ผู้หญิงผิวขาว" ในพจนานุกรม
จะเจอรูปบรุกทำท่าแบบนี้
เธอเป็นคนขาว
และไอ้มืดนี่พาเธอไปงานแกรมมี่ ไม่มีใครพูดสักแอะ
ถ้าเป็นผมพาบรุก ชีลส์ไปงานแกรมมี่
พวกคุณทุกคนคงเสียสติ
เพราะพวกคุณรู้ว่า คืนนั้นบรุกเสร็จผมแน่
และบรุกก็รู้
เป็นเหตุผล ที่เราจะไปด้วยกันปีนี้ ไม่...
พอละ ทีนี้ ผมเล่นมุกเกี่ยวกับ...
ไม่กี่ปีก่อนผมเล่นมุก เกี่ยวกับกลุ่มรักร่วมเพศไว้เยอะ
และพวกเกย์โกรธผมมาก พวกเขา...
และมัน... ไม่มีอะไรเทียบกับการที่มี
ชนชาติเกย์ตามหาตัวคุณอีกแล้ว
ในปาร์ตี้... มักจะมี กลุ่มรักร่วมเพศอยู่สองสามคน
ยืนอยู่รอบๆ มองคุณ พวกเขาจะมองไปที่...
"เขามันไอ้ทุเรศ"
ผมเดินทางทั่วประเทศตามใจไม่ได้อีก ผมไปซานฟรานซิสโกไม่ได้
พวกเขาจัดเวรยามชาวเรารอดักผม อยู่ที่สนามบินตลอด 24 ชั่วโมง
พอผมลงจากเครื่อง พวกเขาจะทำแบบนี้
"มันมาแล้ว ใช่ ใช่มันแน่ ใช่มันแน่!"
และจะมีรถวิ่งฝ่าเมืองมาจากทุกทิศทาง พร้อมเสียง...
และนั่นไม่ใช่เสียงไซเรนนะ
เกย์ตัวเป็นๆ นั่งบนหลังคาทำ...
"จอดรถ จอดรถ
จอดรถ ฉันจะอ่านสิทธิ์ให้มันฟัง
แกมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
สิ่งที่แกพูดอาจถูกนำไปใช้ในชั้นศาล
แกมีสิทธิ์ร้องขอทนาย หันหลังมา ฉันจะค้นตัวแก
แกพกอาวุธมาด้วยหรือเปล่า
แกพก... นี่อะไร นี่อะไร
นอนลงกับพื้นแล้วกางขาออก"
- คุณได้ดูโชว์ของบิลล์ คอสบี้ไหม - ดู!
ผมก็ดู ผมรักโชว์ของบิลล์ คอสบี้
ผมเป็นแฟนตัวยงของเขามาทั้งชีวิต
ยังไม่เคยได้เจอตัวจริง แต่เขาโทรหาผมเมื่อประมาณปีก่อน
และสั่งสอนผมทางโทรศัพท์ ที่ผมเล่นมุกแรงไปบนเวที
มันแปลกมากเพราะผมไม่เคยเจอเขา
และเขาคงคิดว่า... เขาควรโทรมาหาเพราะเขาคือบิลล์
และเพื่อบอกผมว่า... การเป็นตลกนั้นต้องเป็นยังไง
ผมก็นั่งและฟังเขาสั่งสอนผม
เมื่อคุณโดนบิลล์ คอสบี้สั่งสอน คุณจะลืมไปเลยว่าคุณโตแล้ว
คุณจะรู้สึกเหมือน เป็นลูกคนหนึ่งของบิลล์
ผมวิ่งเข้ามาในบ้าน ตื่นเต้นที่จะได้คุยกับบิลล์
ยกหูโทรศัพท์ และบิลล์ก็จัดเต็มใส่ผมเลย
ผม "สวัสดีครับ คุณคอสบี้" มีเสียงตอบกลับ
"ฉันอยากจะคุยกับนาย...
เกี่ยวกับบางอย่าง...
ที่นายแสดงในโชว์
เดี๋ยวฉันจะเล่าเรื่องให้นายฟัง" เขาก็เล่าเรื่องให้ฟังตลอดแหละ
"ฉันอยากเล่าอะไรให้แกฟังเรื่องหนึ่ง ฉันมีลูกห้าคน
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า... ลูกห้าคน
ฉันอยู่รัฐแมสซาชูเซตส์ กับคามิลล์ภรรยาของฉัน
และลูกห้าคน
ทีนี้ ลูกทั้งห้าคนของฉัน
มีลูกสาวสี่คน ลูกชายหนึ่งตย
ลูกชายชื่อเอ็นนิส เขารักทุกสิ่งที่นายทำ
วันก่อนเขากลับมาจากโรงเรียน
ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง และเขาดูเหมือนฉันมาก
เขาเดินเข้าประตู มองมาที่ฉันพร้อมทั้งยิ้มแก้มปริ
ฉันไม่อาจต้านทานได้ เพราะมันเป็นรอยยิ้มที่งดงามจริงๆ
เขาเดินเข้ามา ฉันจึงถามว่า 'ลูกยิ้มอะไรเหรอ'
เขาก็ตอบว่า
'ผมยิ้มเพราะผมอยากได้เงิน ไปดูโชว์ของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่
พ่อให้เงินผมไปซื้อตั๋วเถอะนะ'
ทีนี้ ถ้าลูกยิ้มหน้าบานแบบนี้
เพราะเขาอยากได้เงินไปซื้อตั๋ว
ฉันก็ต้องให้เงินเขาไปซื้อตั๋ว
แต่ฉันไม่ใช่ คนที่จัดการเรื่องเงินของบ้าน
คามิลล์ภรรยาฉัน เป็นคนจัดการเงินค่าตั๋ว
ฉันเลยต้องเดินเข้าครัวไป
ไปหาภรรยาฉัน ที่กำลังทำอาหารค่ำให้ครอบครัว
เธอทำอาหารอยู่ในครัว
และเธอมีชามอยู่ในมือ
และเธอกำลังทำอาหารนะ เธอกำลังทำอาหาร
และลูกก็เดินยิ้มเข้ามาในครัว
แล้วพูดว่า 'แม่ครับ ขอเงินหน่อย'
เธอให้เงินเขาไป เขารีบออกไป เพื่อไปดูโชว์ของนาย
ทีนี้ เรานั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น
รอเอ็นนิสกลับมา
เขาเดินเข้าประตูมาตอนประมาณตีห้า
สีหน้าเขาเปลี่ยนไป
ดูเหมือนเขาได้ฟังบางอย่าง ที่โชว์ของนาย
ที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
ฉันจึงบอกลูกฉันไปว่า 'ลูก...'
ฉันถามต่อ 'เขาพูดอะไรบนเวทีเหรอ'
เขาตอบว่า 'ป๋า เขาเดินออกมาแล้วพูดคำพวกนี้'
ฉันถามอีก 'แล้ว เขาพูดอะไรล่ะ'
'ป๋า เขาเดินออกมาและพูดบางอย่าง'
ฉันถาม 'เขาทำอะไร'
'ป๋า เขาเดินออกมาแล้วบอกว่า
'สวัสดี เอานี่ไปกินซะ ไอ้สันขวานและจูบของดำใหญ่ของฉัน
แล้วก็ดูดมันเข้าไปในคอหอยแก ดูดเข้าไป ดูดเข้าไป''
แกพูดเรื่องโสโครกไม่ได้
สบถ โสโครก สบถ โสโครกต่อหน้าผู้คน
ผมตอบไปว่า "ผมไม่เคยพูดคำว่า 'โสโครก สบถ โสโครก'"
เขาบอก "แกรู้ว่าฉันพูดถึงอะไร
ฉันใช้คำพูดแบบที่แกใช้ไม่ได้หรอก
แต่แกเข้าใจว่าฉันจะสื่ออะไร
เมื่อฉันพูดว่า 'โสโครก สบถ สบถ สบถ โสโครก'"
ผมตอบไปว่า "ผมไม่เคยพูด 'โสโครก สบถ โสโครก'
และผมไม่รู้ว่าคุณจะสื่ออะไร คุณโทรมาคุกคามผม
ไปตายซะ"
ตอนนั้นแหละที่บิลล์โมโหและพูดว่า
"นั่นไงที่ฉันกำลังพูดถึง
แกห้ามพูด... 'ไปตายซะ'
ต่อหน้าผู้คน"
ผมก็โมโหสิ
เพราะเขาคิดว่า นั่นคือทั้งหมดของการแสดง
เหมือนผมเดินขึ้นมาบนเวที พูดคำสบถแล้วก็ไป
ผมแทรกมุกตลก คั่นระหว่างคำสบถด้วยต่างหาก
คุณไม่มีทางแสดงโชว์ปลอดคำสบถได้ ออกมาพูดว่า "สวัสดี เฟลท์ฟอรัม
ไอ้สันขวาน ไอ้จู๋ จิ๊มิ ไอ้พวกสวะ ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์ หุบปากไปซะ บ๊ายบาย
ผมหัวเสียสุดๆ โกรธมาก ผมโทรไปบ้านริชาร์ด ไพรเออร์
ผมว่า "เฮ้ย ริชาร์ด บิลล์ คอสบี้เพิ่งโทรมาฉัน
แล้วบอกว่าฉันหยาบคายไปว่ะ" ริชาร์ดบอกว่า
ครั้งหน้าถ้าไอ้เวรนั่นโทรมา ฝากบอกมันว่า 'มาดูดแท่งฉันนี่'
ฉันไม่สนใจหรอก
อะไรที่ทำให้คนดูหัวเราะได้ ก็พูดไป"
เขาถามว่า "คนดูหัวเราะไหม เวลานายพูดแบบของนาย"
ผมตอบว่า "หัวเราะ" "แล้วนายได้เงินไหม" ผมตอบ "ได้"
เขาบอก "ดี งั้นฝากบอกบิลล์ว่า
'ไปสูดโคเคนให้ยิ้มแป้นแล้วหุบปากซะ'
ไอ้สันขวานตัวกินเจลโล่เอ้ย"
ริชาร์ด... ริชาร์ดเขาแสบที่สุด ในวงการแสดงแล้ว
ริชาร์ดเป็นคนที่ทำให้ผม อยากเป็นศิลปินตลก
ผมอยากเป็นเมือนริชาร์ด ไพรเออร์มาก
ผมทั้งอ่าน... ทั้งฟัง... แอบเข้าไป...
จำได้ไหมตอนคุณแอบลงไปชั้นใต้ดิน เปิดอัลบั้มเขา
และฟังอยู่อย่างนั้น ซึ่งแม่คุณไม่ควรจะได้ยิน
และคุณฟังเทปบ้าๆ นี่ และผมก็ค้นพบ...
ผมอยากเป็นอย่างริชาร์ดมาก ตอนอายุ 15 ผมเคยไปโชว์บนเวที
และพูด ทำท่าทาง เดิน และทำทุกอย่างเหมือนริชาร์ด ไพรเออร์
แม่ผมนั่งอยู่ และดูลูกชายอายุ 15 ของเธอบนเวที
พูดจาไม่คุ้นหู
การแสดงของผมตอนนั้นมีแต่เรื่องขี้
เพราะตอน 15 ผมรู้แค่นั้น
มันเป็นประสบการณ์ของผม แต่เหมือนริชาร์ด ไพรเออร์เป็นคนเล่า
ผมพูดว่า "คุณเคยไหมที่บางครั้ง คุณนั่งบนโถส้วม
ตอนที่นั่งลงไป แล้วน้ำกระเซ็นขึ้นมาโดนก้นคุณ
มันทำคุณอารมณ์เสียใช่ไหม รู้ไหมอะไรทำให้ผมอารมณ์เสีย
ตอนที่ขี้คุณออกมาได้ครึ่งทางแล้ว
ดันหดกลับเข้าไปในรูนั่น
ถูกไหม ขี้มันจะมาแหย่รูตูดเล่นทำไม จริงไหม
ออกมาให้หมดสิวะ ถูกไหม
รู้ไหมอะไรกวนใจผมอย่างแรง
เวลาที่คุณนั่งเบ่งอยู่นานมาก
แล้วขี้ออกมาแค่ก้อนนิดเดียว
ใช่ไหม มันออกมาก้อนเท่านี้จริงๆ
เอาหัวมุดรูตูดแล้วบอกมันไป
'จะขี้ออกมาให้ฉัน แค่นี้จริงๆ ใช่ไหม'
รู้ไหมอะไรทำให้ผมอารมณ์เสีย
ก็ตอนที่รูตูดไม่ให้ความร่วมมือ
แล้วหดตัวหักขี้ออกเป็นสองส่วน
คุณโคตรจะอารมณ์เสียเลย
เพราะคุณต้องเช็ดตูด
นานสักห้าชั่วโมงได้เลย ใช่ไหม
ต้องใช้กระดาษ 12 ม้วนเช็ดมัน
สิ่งที่ทำให้ผมอารมณ์เสียสุดๆ คือหลังจากนั้น
หลังจากคุณขี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว
คุณต้องเสียเวลาทั้งวัน
คุณขี้เสร็จ กดน้ำ รอสักพัก
และมีก้อนหนึ่งลอยกลับขึ้นมา
มันต้องการอะไร"
นั่นคือการแสดงของผม แม่ผมนั่งช็อกอยู่ตรงนั้น
ถ้าคุณพูดอังกฤษไม่ได้ คุณก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก
คุณจะได้ยินแค่ "ขี้ ตูด ขี้ ขี้"
ผมเจอคนต่างชาติไปมาหาสู่มากมาย
คนที่เคยดูหนังผมเยอะมาก ที่มาจากประเทศอื่น
และมาที่สหรัฐ
เพราะนิวยอร์กเป็นเมืองท่องเที่ยว
พวกเขาได้ดูเอชบีโอ ได้ดูเดอลิเรียส
พวกเขาพูดอังกฤษไม่ได้ และพยายามแสดงเลียนแบบผมริมทาง
ซึ่งพวกเขารู้แค่คำสบถต่างๆ
ผมเจอชาวต่างชาติจากทั่วโลก เดินเข้ามาพูดว่า
"เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่! ไปตายซะ!
ไปตายซะ เอ็ดดี้
ผมรู้จักคุณ ผมเห็นคุณในทีวี
คุณมันไอ้ 'ไปตายซะ' ใช่ไหม
ผมชอบมาก หุบปากไป ใช่ไหม
ไปไกลๆ เลยไอ้สันขวานผิวดำ
ผมชอบจริงๆ ไอ้สุดยอดสันขวาน ไอ้ 'ไปตายซะ'"
ทำให้ผมไม่ออกจากบ้านไปเลย ผมเกือบจะแต่งงานเมื่อปีที่แล้ว
ไม่ต้องมา "หือ" มา "หา"
ต้องแต่งงานในยุค 80 นะ ผมอ่านมา
ผมว่า "ไม่เอา ผมเลิกเล่นๆ แล้วดีกว่า"
เฮ้ย การอ่าน มันช่วยให้คุณได้รู้อะไรเยอะนะ
คุณจะเที่ยวไปนอนกับใครมั่วๆ ไม่ได้แล้วนะ
สักวันระวังไอ้จู๋จะหลุดเอา
จำได้ไหม... กามโรคในยุค 60 น่ะ
โรคนั่นมันไม่ใช่แค่จิ๊บๆ แล้วนะ ทุกครั้งที่พวกเขารักษามันได้
มันจะกลับมาร้ายแรงกว่าเดิม ทั้งใหม่และปรับปรุงมาแล้ว
มีคนไข้คนหนึ่งไปปรึกษาหมอว่า "ขอโทษครับหมอ
มันคืออะไรเวลาที่เราไปห้องน้ำ แล้ว เออ...
ไอ้จ้อนผมร้อนมากๆ "
"หมอขอทำความเข้าใจหน่อย คุณมีอาการแสบร้อน...
ตอนฉี่เหรอ"
"ไม่หมอ มีไฟพ่นออกมาจากไอ้จ้อนผมเลย
เปลวไฟพุ่งออกมาจากไอ้จ้อนตอนผมฉี่
ผมฉี่ในบ้านไม่ได้ด้วยซ้ำ เดี๋ยวบ้านไหม้ เลยต้องไปฉี่ข้างนอก
แล้วตอนผมฉี่ มีคนมันจะมาปล้นผม
ผมหันไปทำไฟลวกมันริมถนนเลยหมอ นั่นแหละที่ผมจะบอก
เพราะไอ้จ้อนผม คือหัวพ่นไฟดีๆ นี่เอง"
ทุกวันนี้ต้องระวังนะ เขาว่าการมีเพศสัมพันธ์ฉาบฉวย
ก็เหมือนเล่นเดิมพันชีวิต
ผมเข้าใจดีเพราะผมเอาไอ้จ้อน วางเดิมพันคืนละหลายครั้งเลย
จะตามหาคนที่ใช่ คุณต้องเสี่ยงดวงทุกครั้งที่ลอง
พนันด้วยไอ้จ้อน ภาวนาว่า "ขอเถอะ อยากได้ผู้หญิงที่มีหัวคิด
มาเร็ว ผมอยากได้คนที่สมบูรณ์แบบ เอามาให้ผม เดี๋ยวนี้!
โธ่ ไม่นะ ผู้หญิงอ้วนเขี้ยวยาว ไม่ เอาไอ้จ้อนผมคืนมา
เอาไอ้จ้อนผมคืนมา ผมจะทอยใหม่ ผมมีสิทธิ์ทอยอีกครั้งหนึ่ง
ผมอยากได้ผู้หญิงสมบูรณ์แบบ คนที่มีหัวคิด
ฉลาด บั้นท้ายสวย และหุ่นดี เอามาให้ผม เดี๋ยวนี้!
โธ่ สาวผอมกะหร่องตาเข ไม่ เอาไอ้จ้อนผมคืนมา
เอาไอ้จ้อนผมคืนมา ฟังนะ เงียบหน่อย
ผมจะทอยต่อ ผมรู้ผมควรหยุดแล้ว ขอครั้งสุดท้าย
สุดท้ายแล้วนะ คราวนี้แหละคนที่ใช่ มาเร็ว คนที่ใช่
คนที่ใช่ โอมเพี้ยงลูกเต๋าให้หน่อย
ตาสุดท้ายแล้ว มาเร็ว เอาละนะ
เอามาให้ผม เดี๋ยวนี้! เวรแล้ว เป็นเริม หมดหน้าตักเลย
ซวยแล้วไอ้จ้อนผม พังยับ"
เพราะฉะนั้นจงระวัง แต่งงานเสีย
ผมเจอผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบแล้ว
อายุ 19 หน้าสวย บริสุทธิ์ ยังไม่มีใครเคยอึ๊บเธอ
และก้นนะอย่างนี้เลย
ขาของเธอแบบ... นมงี้...
เธอสวยมาก เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่สวยขนาด
ที่คุณเห็นพวกเขาแล้ว คุณน่าเกลียดไปเลย
คุณจะร้องว่า "โอ้โห นั่นใครวะ"
เธองดงาม ผม... ผมเลยไปตัดขาดกับสาวทุกคน ผมบอก
"เราจบกัน ผมจะแต่งงานแล้ว ต่อไปนี้จะมีแค่ผมกับเธอ"
ผมมีความสุขมาก แล้ววันหนึ่งผมออกไปซื้อของ
ระหว่างที่ผมรอต่อแถวอยู่ ผมเห็นนิตยสารเอ็นไควเรอร์
ตอนที่ผมรอแถวอยู่
ผมเห็นจอห์นนี่ คาร์สันบนปก
มีรูปเขาทำท่าแบบนี้...
ผมสงสัย "เกิดอะไรขึ้นกันจอห์นนี่" เลยเปิดเข้าไปดูเนื้อหาในเล่ม
และมีรูปเมียเขาอยู่อีกหน้า ทำหน้าแบบนี้...
พาดหัวว่า "เมียจอห์นนี่ ต้องการสมบัติของจอห์นนี่ครึ่งหนึ่ง"
ผมเปิดกลับไปหาจอห์นนี่
ผมถึงเริ่มคิดเรื่องนี้ ครึ่งหนึ่งเลยนะ
ถ้าคุณมีเงินห้าดอลลาร์
แล้วต้องแบ่งให้คนบางคน สองดอลลาร์ห้าสิบเซนต์ คุณคงหัวเสีย
จอห์นนี่มีเงินอย่างน้อย 300 ล้าน
แล้วต้องยกเงิน 150 ล้านให้เนี่ยนะ
แล้วเขาแต่งงานกันแค่สิบปี
กับเงิน 150 ล้าน เดี๋ยวนะ...
หยุดก่อน อะไรนะ... อะไร...
สาวๆ เอาละ ตรงนี้มีผู้หญิงคนหนึ่ง บอกว่า "ถูกแล้ว"
ที่รัก มันไม่ยุติธรรม ไม่ใช่ 150 ล้านแน่ๆ
ผมเห็นสาวๆ หลายคนในนี้
"เอาเงินมาให้ได้เท่าที่ทำได้เถอะ ฉันละดีใจจังที่เธอได้เงินก้อนนั้น"
เธอสมควรได้ เธอสมควรได้... มันถูกต้องแล้ว
เธอแต่งงานกับเขา เธอควรได้รับเงินก้อนนั้น"
หุบปากแล้วไสหัวไปให้พ้นหน้าเลย
ไม่ หยุดเลย
อย่าเข้าใจผิดนะ
ถ้าคุณแต่งงานกับใครแล้วพวกคุณ ไม่มีสมบัติติดตัวมา
แล้วหาเงินร่วมกันได้ 300 ล้าน คุณสมควรได้ครึ่งหนึ่ง
แต่จอห์นนี่ มีเงิน 300 ล้านอยู่แล้วตอนเจอกัน
และผมมั่นใจว่าเธอรู้ดี
จอห์นนี่บอก "สวัสดี ผมจอห์นนี่"
เธอตอบว่า "ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร ไอ้กร๊วก"
แล้วพวกเขาก็แต่งงาน เลิกกัน ไปกันไม่รอด
แล้วเขาต้อง เอาเงิน 150 ล้านของเขาให้เธอ
อย่าเพิ่งเข้าใจผิด ผมรู้ว่ามีแม่บ้านอีกมากอยากจะบอก
"แหม งานของฉันประเมินค่าไม่ได้หรอก"
แต่สาวๆ ถ้าคุณแต่งงานกับ ผู้ชายที่มีเงิน 300 ล้าน
คุณไม่ใช่แม่บ้านธรรมดาแล้ว คุณไม่ต้องทำความสะอาดบ้าน
คุณมีสาวใช้ คุณไม่ต้องทำความสะอาดอะไรเลย
คุณแต่งกับชาย ที่มีเงิน 300 ล้านดอลลาร์
ไม่ต้องทำอาหารอีกต่อไป คุณกินอาหารนอกบ้าน
แต่งกับชายที่มีเงิน 300 ล้าน...
คุณรู้ไหมว่ามีแม่บ้านเยอะแค่ไหน ต้องทำงานพิเศษ
เพื่อช่วยจ่ายหนี้
เขามี 300 ล้าน หนี้เท่าไหร่เขาก็จ่ายได้หมด
คุณจะทำไง ทำงานที่ร้านขายเสื้อผ้า ช่วงสุดสัปดาห์งั้นเหรอ
แล้วบอกว่า "จอห์นนี่ ฉันได้เงินมา 70 ดอลลาร์ เอาไปรวมกับเงินคุณนะ
ทีนี้เราก็มี 300 ล้านกับ 70 ดอลลาร์
เพราะฉันอยากได้ส่วนแบ่ง" ไม่สิ
สิ่งเดียวที่คุณต้องทำเมื่อแต่งงาน กับชายที่มี 300 ล้านดอลลาร์
คืออึ๊บกับสามีคุณ
นั่นแหละ! หน้าที่ของคุณ
อึ๊บกับสามี! แค่นั้น แค่อึ๊บกับสามี
เวลาคุณยื่นภาษี ช่องคำถาม "คุณทำอาชีพอะไร"
ให้ตอบ "ฉันอึ๊บกับสามี" จบ
และผมมีส่วนแบ่งในจิ๊มิเหมือนกัน
และผมยัง... แม้จิ๊มินั้นจะยอดเยี่ยม
และมีประกายพุ่งออกมาจากก้นของเธอ
มีเสียงปืนใหญ่ดังสนั่น ภูเขาถล่มทลาย
ท้องทะเลปั่นป่วน
ก็ไม่มีจิ๊มิไหน มีค่าสูงถึง 150 ล้านดอลลาร์!
ไม่มีเลย
ผมละอยากเห็นจิ๊มิแบบนั้นจัง
แต่คงต้องผ่อนเอานะ
เรื่องนี้ทำให้ผมกลัวจนหัวหด ครึ่งหนึ่งเหรอ ผมนี่อึ้งไปเลย
คุณรู้ไหมอะไรน่ากลัวที่สุด
นั่นคือผู้หญิงชาวอเมริกายุค 80 หันมาสนใจเรื่องธุรกิจกันมาก
พวกคุณหัวใสสุดๆ
เป็นผู้หญิงที่ฉลาดทำธุรกิจ ที่สุดของโลกในยุค 80 นี้
และมันคงเป็นประโยชน์กับพวกเรา ผู้ชายชาวอเมริกา
ถ้าคุณจะไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นนัก
เพราะสองสิ่งนี้มันเข้ากันไม่ได้
ดังนั้น ที่แย่ที่สุด คือพวกคุณเป็นคนที่เอาใจใส่มาก
ผู้หญิงชาวอเมริกาล้วนใฝ่หาความรัก
และต้องการความโรแมนติก และพวกเขาตกหลุมรักคุณจริงๆ
แต่เงินกับความรักมันไปด้วยกันไม่ได้ มันเข้ากันไม่ได้
โดยเฉพาะถ้าคุณคบนักธุรกิจสาวชาญฉลาด
คุณบอกเธอว่า "ที่รัก ผมไม่เคยพบใครเหมือนคุณมาก่อน"
"ฉันก็ไม่เคยเจอใครเหมือนคุณ" "ทำไมเราไม่อยู่ด้วยกันล่ะ"
"คุณจะแต่งงานกับผมไหม" "นึกว่าคุณจะไม่ถามแล้ว"
"แต่ก่อนแต่ง คุณเซ็นสัญญาก่อนสมรส ฉบับนี้ก่อนดีไหม"
"คุณหมายความว่าไงคะ สัญญาก่อนสมรส"
"มันเป็นสัญญาที่ระบุว่า ถ้าเราเลิกกัน
คุณจะได้แค่เงินส่วนที่คุณมีก่อนแต่ง ผมก็ได้แค่ส่วนของผม"
"เดี๋ยวนะ ฉันไม่สนว่าคุณเป็นใคร และมีเงินแค่ไหนนะ
คุณกล้ามากที่มาขอให้ฉันเซ็นสัญญา
ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้ และต้องอาศัยให้คุณช่วย
คุณนี่มันช่าง... ฉันรักคุณ
แต่จะให้ฉันเซ็นสัญญา เพื่อแสดงความรักของฉันเนี่ยนะ
ถ้าฉันอยากได้เงิน ฉันไปขอที่บ้านให้ช่วยได้อยู่แล้ว"
แล้วพวกผู้ชายที่โดนแบบนี้ จะตอบว่า "โอเค
เราไม่ต้องเซ็นสัญญาอะไรแล้ว"
แล้วคุณก็แต่งงาน โดยไม่มีสัญญาอะไรทั้งสิ้น
แล้วมันไปไม่รอด พวกคุณเลิกกันหนึ่งปีให้หลัง
เธอนั่งอยู่คนเดียวในห้องครัว อารมณ์เสีย
พยายามหาทางที่จะเอาคืนคุณให้ได้
"ไม่อยากจะเชื่อ ไอ้เวรนั่นทำกับฉันได้!
ทั้งที่ฉันทำเพื่อมัน มันจะ...
ทุกอย่างที่ฉันทำให้ แล้วมันตอบแทนฉันแบบนี้เหรอ
มันกับนังอ้วนนั่นต้องเจอดี!
ฉันไม่สวนพวกมันหรอก มันกล้ามากนะที่ทำฉัน
ฉันไม่ต้องการอะไรจากมัน หรือนังนั่นหรอก ฉันไม่สน
คุณรู้อะไรไหม คุณรู้ไหมว่าฉันควร... คุณว่า...
ครึ่งหนึ่ง!
ฉันจะเอาสมบัติมันครึ่งหนึ่ง!"
แล้วพวกเธอก็จะได้จริงๆ
พวกเธอจะได้ครึ่งหนึ่งของเงินคุณ บ้านคุณ รถคุณ ค่าเลี้ยงดู
เงินการศึกษาลูก และตัวลูก
หน้าคุณจะขึ้นปกเอ็นไควเรอร์แบบนี้
เพราะฉะนั้นจงระวัง!
ผมเริ่มฝันร้าย
ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก พูดว่า "ครึ่งหนึ่ง!"
เพราะผมสนใจผู้หญิงอเมริกา ผมชอบผู้หญิงอเมริกา
เพื่อนผมคนหนึ่งมีแฟน เป็นผู้หญิงญี่ปุ่น
ผู้หญิงญี่ปุ่นเป็นคนอ่อนน้อม ที่สุดในโลก
พวกเธอช่าง... ช่างขี้เกรงใจ เกรงใจ เกรงใจ เกรงใจมาก
ผมเดินเข้าไปในบ้าน แล้วสาวญี่ปุ่นคนนี้
คำนับให้ผมตอนเดินเข้าไป
ผมถามว่า "หลังของภรรยานาย เป็นอะไรหรือเปล่า"
เขาบอก "ธรรมเนียมญี่ปุ่น พวกเขาคำนับเป็นปกติ"
ผมก็ถามเธอว่า "ว้าว คุณตกแต่งบ้านเองเหรอครับ"
เธอหันไปมองสามีแล้วเขาก็บอกว่า
"เธอตอบได้นะ" แล้วเธอค่อยตอบ
ผมว่า "นี่แหละ อำนาจควบคุมจิ๊มิเบ็ดเสร็จ"
ทีนี้ เพราผมคุ้นชิน กับผู้หญิงอเมริกาที่มักบอกว่า
"คุณไม่ใช่เจ้าของฉัน"
"ที่รัก นั่นคุณจะไปไหน"
"ว่าอะไรนะ" "ผมถามว่าคุณจะไปไหน"
"คุณไม่ใช่เจ้าของฉัน"
"คุณเป็นผู้หญิงของผม ใช่ไหม"
"ฉันไม่เห็นแหวนบนนิ้วพวกนี้เลยนะ
คุณจะสวมแหวนที่นิ้วนี้ไหมล่ะ"
"เอ่อ คือผม..." "งั้นคุณก็ไม่ใช่เจ้าของฉัน โอเคนะ
อย่างแรก ฉันไม่สนว่าคุณเป็นใคร และมีเงินแค่ไหนนะ
คุณกล้ามากที่มาถามว่าฉันจะไปไหน
พ่อฉันถามฉันยังไม่ตอบ ฉันไม่ตอบใครหน้าไหนทั้งนั้น
ใครก็ห้าม ไม่ให้ฉันไปไหนมาไหนไม่ได้...
คุณกล้ามากนะ คุณคิดว่าคุณเป็นใคร
มาถามว่าฉันจะไปไหน ไม่มีใครเป็นเจ้าของฉัน
ฉันเป็นเจ้าของตัวเอง ฉันเป็นตัวของตัวเอง"
แล้วพวกเราที่โดนแบบนี้ จะตอบว่า "โอเค"
"ว่าแต่คุณจะไปไหน" "ฉันจะไปไหนก็เรื่องของฉัน!
คุณไม่ใช่เจ้าของฉัน!" คุณไม่มีสิทธิ์
คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวแฟนของคุณ "คุณจะสวมแหวนที่นิ้วนี้ไหม"
โดนประโยคนั้นก็จุกแล้ว ตอบได้แค่ "โอเค"
ผมรู้คุณต้องเสียเงินไปมากแค่ไหน เพื่อดูแลเธอ
คุณทั้งพาเธอไปดูหนัง จ่ายค่าไอศกรีม
ไหนจะขนมหวาน ดอกไม้ สร้อยข้อเท้า สร้อยข้อมือ
พาเธอไปซื้อเสื้อผ้า
คุณหมดเงินไปกับ ของที่คุณไม่ซื้อให้ตัวเองด้วยซ้ำ
แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ
เพราะในทางทฤษฎีแล้ว จิ๊มินั่นเป็นระบบผ่อน
คุณกำลังผ่อนจ่ายค่าจิ๊มิ เหมือนทำสัญญาเช่าซื้อ
แต่ระวังนะ เพราะคุณจะเสียเงินไปครึ่งหนึ่ง
คุณต้องระวัง คุณต้องมี งอ-อา-นอ ทำในยุค 80
คุณต้องมีเงิน ไม่งั้นจิ๊มิไม่เข้าหา
ฟังวิทยุดูสิ เรื่องมันก็เท่านี้
มาดอนน่าบอกว่า "ฉันเป็นสาววัตถุนิยม ในโลกวัตถุนิยม
ถ้าคุณไม่มีเงิน คุณก็ไม่ได้จิ๊มิ"
ง่ายๆ แบบนั้นเลย มีเพลงใหม่ชื่อ
"ต้องมี งอ-อา-นอ ถ้าคุณอยากอยู่กับฉัน"
และเนื้อเพลงร้องว่า "ไม่มีอะไรขึ้นเลย นอกจากค่าเช่า"
เช่นคุณเดินไปถามเธอ
"นี่ ที่รักอะไรขึ้นเหรอ" "ค่าเช่าไง ไอ้เบื๊อก"
"คุณมีงานทำไหม" "เอ่อ คือ..." "งั้นไสหัวไปไกลๆ เลย"
ต้องมีเงิน เพราะเพลงบอกว่า "ไม่มีเงินก็ไม่ได้แอ้ม"
แล้วพวกผู้หญิงชอบเพลงนี้มาก แต่ละคนร้องตาม
"ต้องมี งอ-อา-นอ ถ้าคุณอยากอยู่กับฉัน"
เจเน็ต แจ๊คสันมีเพลงฮิตเพลงหนึ่ง
"พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
พวกเธอคิดอย่างนี้จริงๆ "พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
เนื้อเพลงขึ้นต้นว่า
"ฉันรู้ว่าเขาทำอะไรให้เธอมาบ้าง แต่ พักหลังนี้เขาทำอะไรเพื่อเธอบ้างล่ะ"
"ที่รักผมรักคุณนะ" "พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
"คุณเป็นคนเดียวที่ผมนึกถึง" "พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
"เรารักกันดีนี่" "พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
ต้องมีเงินเพื่อจะหาจิ๊มิได้ในยุค 80
มันแย่มาก เพราะอย่างนี้ ผมถึงบอกว่าผมตกเป็นเป้า
ถ้าผมจะแต่งงาน ผมคงต้องออกไปตามป่าแอฟริกา
หาผู้หญิงบ้าๆ แก้ผ้าขี่ม้าลาย
ที่ไม่รู้เรื่องเงินๆ ทองๆ แต่ต้องเปลือยก้นนั่งบนม้าลาย
มีกระดูกชิ้นโตเจาะที่จมูก มีแผ่นจานใหญ่ๆ เจาะไว้ที่ริมฝีปาก
ไว้ผมทรงแอฟโฟรพุ่มใหญ่!
ผมเธอ... ผมเธอต้อง... เป็นแบบที่ แอนเจล่า เดวิสเห็นแล้วยังต้องร้อง
"โอ้ พระเจ้า ผมนั่นมันโคตรยุ่งเลย"
ผมเธอต้องยุ่งสุดๆ
แล้วต้องใส่หวีเสียบรูปมือสีดำกำหมัด
ก้นเธอต้องเปลือย เพราะถ้าเธอสวมเสื้อผ้า
เธอจะมีกระเป๋า ที่เธอจะต้องหาอะไรมาเติมลงในกระเป๋า
เธอเลยต้องเปลือยก้นนั่งบนม้าลาย พวกคุณอาจคิดว่าเป็นเรื่องตลก
ผมจะเดินเข้าไปทักเธอ "ไงครับ เป็นยังไงบ้าง ผมชื่อ..."
แล้วเธอก็ตอบ...
ผมพูดว่า "คุณเมอร์ฟี่ คุณเมอร์ฟี่" แล้วผมก็พาเธอกลับบ้าน
คุณคิดว่าเรื่องตลก วันหนึ่งคุณจะผ่านแผงหนังสือ
และเห็นผมบนปกเจ็ต
กับผู้หญิงที่มีกระดูกชิ้นโต แผ่นจาน และผมแอฟโฟรยุ่งๆ พุ่มใหญ่
เปลือยก้น พวกคุณจะคิดว่า "เอ็ดดี้ไปเที่ยวแอฟริกาแน่เลย"
พาดหัว "เมอร์ฟี่แต่งกับสาวชาวป่า" ผมทำหน้า...
อะไร
ผมไม่มีวันติดกับ
ผมไม่ยอมติดกับแน่นอน ไม่ได้แอ้มผมหรอก
ผมจะพาเธอเข้าบ้าน แล้วขังเธอไว้ในนั้น
คุณบากบั่นไปถึงแอฟริกา ได้สาวชาวป่ามา
จะปล่อยให้เธอไปคลุกคลีกับ สาวอเมริกาไม่ได้
เพราะเดี๋ยวเธอจะคล้อยตามพวกนั้น
สาวอเมริการวมตัวกันเป็นกลุ่ม เรื่องที่พวกเธอไม่ควรรู้
คือคุณมีสาวชาวป่าว่าง่ายอยู่ที่บ้าน
พวกเธอจะบุกเข้าไปในครัวคุณ ตอนคุณไม่อยู่
แล้วพังแผนของคุณลงจนไม่เหลือซาก
ทันทีที่อยู่ตามลำพังพวกเธอจะพูดว่า "ฉันทนดูไม่ได้
ที่เขาบงการให้เธอทำนู่นทำนี่ เธอก็เป็นคนนะ
บ้านหลังนี้ใหญ่เกินแรงคนคนเดียวดูแล ทำไมเลิกกับเขา
เธอร้องไห้ตลอดเลย เลิกเถอะ เธอรู้อะไรไหม
เธอมีสิทธิ์ในเงินของเขา ครึ่งหนึ่งเลยนะ รู้หรือเปล่า
เขาไม่ได้บอกเหรอ ว่าเธอมีสิทธิ์ได้
ตายแล้ว เขาบอกเธอไม่หมดนี่ คืองี้
เธอสามารถแบ่งเงินครึ่งหนึ่ง รถ บ้าน ลูก
ทีนี้เธอจะซื้อ ม้าลายหรือกระดูกได้เท่าที่ต้องการ
กลับไปบ้านสวยๆ แล้วอย่าลืมทำผมด้วย
ตัดผมยุ่งๆ นี้ทิ้งซะ แล้วกลับบ้านเธอไปสวยๆ
เขาคิดว่าเขาเป็นใคร ฉันจะเล่า เรื่องเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ให้เธอฟัง
ไอ้เวรนั่นไม่มีค่าเลย... อ้าว เอ็ดดี้ สวัสดี เป็นยังไงบ้างคะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่บ้าน ตกใจหมดเลย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยู่ต่อไม่ได้ ฉันแค่มาคุยกับอุมฟูฟูนิดหน่อยน่ะ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันต้องกลับแล้ว คุณสองคน... คุณคุยกันต่อเถอะ
เอ็ดดี้ คุณคุยกับ... คุยกับอุมฟูฟู
คุณมีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย เชิญเลยค่ะ เอ็ดดี้ คุยกันนะ อุมฟูฟู
แล้วก็ทิ้งผมไว้ในครัวกับสาวชาวป่า ที่จะเรียกร้องอะไรสักอย่าง
"เอ็ดดี้!
เอ็ดดี้!
ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณ!"
"มีปัญหาอะไรเหรอ ที่รัก"
"ฉันไม่ชอบที่คุณทำกับฉัน เอ็ดดี้
คุณทำเหมือนฉันเป็นสัตว์"
"เดือนที่แล้วคุณยัง เปลือยก้นนั่งบนม้าลายอยู่เลย"
"ฉันไม่สน เอ็ดดี้ ตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงอเมริกาแล้ว
ฉันจะเรียกร้องสิทธิ์ของฉัน
เอ็ดดี้ พักหลังนี้คุณทำอะไรเพื่อฉันบ้าง"
"ผมอยากให้คุณมีความสุข คุณต้องการอะไรล่ะ"
"ครึ่งหนึ่ง!
เอามาให้ฉันครึ่งหนึ่ง เอ็ดดี้ เอามาครึ่งหนึ่งไอ้ 'ไปตายซะ'
หุบปากไปเลย เอ็ดดี้
ไอ้สันขวาน"
แล้วผมก็ขึ้นปก แอฟริกันเอ็นไควเรอร์ทำหน้าแบบนี้...
ฉะนั้นระวังไว้ อย่าติดกับเด็ดขาด
สาวทุกคนสามารถดักผู้ชายคนไหนก็ได้ ที่เธอต้องการ
แค่เธอใช้สมองและจิ๊มิ เธอก็ดักคุณได้แล้ว
เธอมองพวกเราออก พวกเราดูออกง่ายจะตายไป
พวกเธอรู้ว่าพวกเธอแค่ต้อง คอยเอาอกเอาใจเราเท่านั้น
เราก็ติดกับเธอแล้ว มีกี่ครั้งที่พวกคุณอึ๊บ
สาวหน้าตาขี้เหร่สักคน ที่เสนอหน้ามาไม่หยุด
จนสุดท้ายคุณต้องยอมอึ๊บ แล้วคุณก็มานั่งงงว่า
"ไม่อยากเชื่อ ฉันอึ๊บยัยนี่ไปได้ไง"
เข้าใจหรือยัง... พวกเธอแค่เอาอกเอาใจคุณก็พอ
บางครั้งคุณจะเจอสาวที่ขี้เหร่มาก
มากับหนุ่มหล่อ คุณจะงงว่า "มันเป็นไปได้ยังไง"
เขาก็ตอบ "เออ เป็นไปได้ไงวะ"
ก็เพราะเธอช่างเอาอกเอาใจ พวกเธอดูเราออก
พวกคุณอย่าติดกับนะ เราจะเรียกมันว่า "จิ๊มิดัก"
เรียกว่าจิ๊มิดักแล้วกัน
มันคือกับดัก ที่รอดักคุณด้วยจิมิ
พวกเธอจะจับคุณได้ด้วยจิ๊มิ เห็นไหมมันคือกับดัก
กับดักส่วนมากเหมือนกันที่ คุณจะไม่ได้อะไรจากมันเลย
อย่าไปคิดว่า "บางทีคุณจะวางกับดักบ้าง"
ดูง่ายๆ ถ้าคุณไม่ได้อะไรกลับมาเลย นั่นคือกับดัก
เมื่อคุณเจอสาวคนหนึ่ง แล้วทุกอย่างไปได้สวย
และเธอไม่ทำอะไรเพื่อคุณเลย นั่นแหละกับดัก
บางครั้งมันอาจย้อนมาเล่นงานเรา สาวหลายคนใช้เกมนี้กับเรื่องเซ็กซ์
สาวๆ ชอบเซ็กซ์มากพอๆ กับพวกเรา แต่มักแกล้งทำเป็นไม่ชอบ
แต่จริงๆ พวกเธอชอบ ไม่มีสาวคนไหน...
ไม่มีสาวคนไหนในห้องนี้
ที่ไม่อยากมีของแข็งๆ ใช้การได้ดีเป็นของตัวเองหรอก
อย่าให้พวกเธอหลอกคุณได้
พวกเธอชอบพอๆ กับเราแหละ เห็นไหม สาวๆ หลายคนนั่งปรบมือ
"ก็จริง
เขาตลกนะ แต่มันไม่ได้ตลกขนาดนั้น
สักวันฉันจะเลือกไอ้จ้อน มากกว่าเรื่องตลก ฉันทำแน่"
พวกเธอชอบเรื่องนี้ไม่ต่างจากเราหรอก แต่พวกเธอเล่นเกม
รู้ไหม มันจะย้อนมา เล่นงานคุณตอนไหน สาวๆ
ตอนที่คุณไปเจอหนุ่ม เขาต้องการคุณ คุณก็ต้องการเขา
คุณชอบพอกัน ทุกอย่างไปได้สวย
แต่คุณไม่ยอมให้เขาทำ เขาขอ "เราทำกันไหม"
คุณบอกไม่ "ฉันจะไม่ทำมัน" จากนั้น
เขาไม่ชอบคุณอีกแล้ว แต่เขายังอยากอึ๊บคุณนะ
เขาเลยรอ แบบนี้ "โอเค ผมจะรอ
ราตรีสวัสดิ์" แล้วคุณก็รอไป
คุณรอมาสามเดือน
สุดท้ายคุณเพิ่งเข้าใจ แล้วคุณก็บอกเขา "ฉันเป็นของคุณค่ะ"
เขาบอก "ไปให้พ้นเลย!
ช่างหัวเธอกับจิ๊มิเธอเถอะ ไปให้พ้นหน้าฉันเลย"
ระวังนะ อย่าติดกับ
ผมเตือนแล้วกับดักส่วนใหญ่ จะไม่ให้อะไรคุณเลย
ขอฟังเสียงปรบมือของหนุ่มๆ ที่มากับสาว
ที่คุณยังไม่เคยแอ้มหน่อย ปรบมือหน่อย บอกมาตามตรง
มองไปจะเห็นสาวบอก "หยุดนะ อย่าปรบมือ"
นั่นความผิดคุณแล้ว คุณน่าจะให้เขา แอ้มได้แล้ว ปรบมือครับ ดังอีก
เป็นความผิดคุณ พวกคุณควรให้พวกเขาได้แอ้ม
หนุ่มพวกนี้เขาชอบพวกคุณ แต่พวกคุณดันไม่ยอม
เพราะพวกคุณพยายามจะดัก... หนุ่มๆ ไม่ต้องเศร้า พวกเธอชอบคุณ
เธอถึง... นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ในบ้านคุณทุกคืน
"ที่รัก เถอะนะ ได้โปรด" เธอตอบ "ไม่ หยุดค่ะ หยุด"
"เถอะน่า ที่รัก อย่าดื้อสิ" "อย่าค่ะ หยุด เราอย่าเพิ่งเลยนะ
เราจะไม่เลยเถิดไปหน่อยเหรอ"
"ผมอยากให้มันเลยเถิดนี่นา เถอะน่า ที่รัก"
"เรายัง... หยุด ฉันแค่คิดว่า มันยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม"
"อ้าว ไอ้จ้อนผมมันก็ ไม่มีทางแข็งไปกว่านี้แล้วนะ
ผมรอมาสามเดือนแล้ว ปัญหาของคุณคืออะไร"
"ฉันไม่อยากแค่อึ๊บ ฉันอยากร่วมรัก
ฉันเจอความสัมพันธ์พังๆ มาเกินพอ
ฉันไม่อยากให้คราวนี้พังอีก คุณคือคนพิเศษ
ฉันรู้มาว่าสาวๆ ทุกคนยอมตามใจคุณ
และฉันก็ไม่อยากเจอ... ทำไมคุณทำอย่างนี้..."
พอหนุ่มๆ เห็นน้ำตา พวกเราก็ "โอเค
เราไม่ทำอะไรก็ได้"
พอคุณไปเจอเพื่อนๆ ถามว่า "ไงพวก ได้อึ๊บเธอหรือยัง"
"ยัง"
"ทำไมล่ะ" "เธอคือคนพิเศษ
เธอบอกเธอไม่อยากแค่อึ๊บ เธออยากร่วมรัก"
มันงี่เง่ามาก การอึ๊บกับการร่วมรัก มองด้วยความจริง
ในทางกายภาพ... ผมอยากอึ๊บกับคนที่ผมรัก
แต่ผมร่วมรักกับใครไม่ได้เลย ตอนผมเข้านอน...
ตอนคุณเข้านอน คุณอยากได้ยินใครบางคนพูด
"ร่วมรักกับฉันหน่อยสิ"
หรือจิกหัวคุณแล้วบอกว่า "อึ๊บฉันเดี๋ยวนี้
ไอ้สันขวาน
อึ๊บฉัน ไอ้... อึ๊บสิ ไอ้บ้าเอ๊ย"
คุณอยากให้ใครบางคนอยู่บนเตียงกับคุณ
"โอ้ที่รัก ผมอยากจะร่วมรักกับคุณ อะไรทำนองนั้น"
"เธอมันนังแพศยา..."
ผมเป็นคนจริงไง
แต่พวกเธอจะบอกว่า "ฉันไม่อยากอึ๊บ ฉันอยากร่วมรัก"
แล้วพวกเธอก็ให้คุณรอ คุณก็รอ รอ รอ และก็รอ
คุณก็รอไปเรื่อยๆ รอไป จนท้ายที่สุด
เธอก็ยอมให้คุณ
และมันสุดยอดที่สุดในชีวิตคุณ
คุณซาบซ่านที่สุดเท่าที่เคยรู้สึกมา
"นี่แหละ นี่แหละคือความรู้สึก ที่ตามหามานาน
ผมได้ร่วมรักเสียที"
จริงๆ มันไม่ได้ต่างกันเลย คุณรู้สึกดีมากเพราะอะไรรู้ไหม
เพราะคุณรอมันมาห้าเดือน
ถ้าคุณกำลังหิวโหย แล้วมีคนโยนแครกเกอร์ให้คุณ...
คุณจะมีสภาพนี้
"โอ้โฮ มันเป็นแครกเกอร์ ที่อร่อยที่สุดในชีวิต!
มันไม่ใช่แครกเกอร์ธรรมดาๆ ใช่ไหม ยี่ห้ออะไรซอลทีนเหรอ
มันโคตรอร่อยเลย
มันไม่ใช่ซอลทีนนะ มัน... มันคือริทซ์ มันไม่เหมือนริทซ์นะ
มันเป็นแครกเกอร์ ที่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย
ขออีกสักชิ้นได้ไหม ได้โปรด ขออีกชิ้นนะ"
แล้วคุณก็แต่งงาน เพราะคิดว่าคุณเจอสิ่งที่ดีที่สุด
กินแครกเกอร์รสเดิมทุกวันไปหนึ่งปี
วันหนึ่งคุณพลิกตัวมาเจอ
"อ้าว นี่มันแครกเกอร์ธรรมดาๆ อันเก่านี่นา"
จะเลิกเหรอ "ครึ่งหนึ่ง!"
ฉะนั้นระวังนะ เลือกแต่งกับคนที่ไม่มาเล่นๆ กับคุณ
ซึ่งอาจจะหายากหน่อยในยุค 80
เพราะทุกวันนี้ทุกคนอึ๊บกันได้เสรี
อย่างกับมีงาน เทศกาลอึ๊บปี 87 จัดอยู่
ทุกคน... ทุกคนอึ๊บกัน และมัน... เดี๋ยวจะเลยเถิด
ขอฟังเสียงปรบมือของสาวๆ ที่ ซื่อสัตย์กับหนุ่มๆ ของตัวเองหน่อย
ขอฟังเสียงหน่อยครับ
เอาละ ทีนี้ขอฟัง... ขอฟัง เสียงปรบมือของสาวๆ ที่หนุ่มๆ
ของพวกเธอซื่อสัตย์กับพวกเธอหน่อย เอาตามตรงนะ
เอาละ ผมรู้แล้ว พวกคุณบางคน ที่ปรบมืออยู่คือคนที่ตาสว่างแล้ว
ขอผมฟังเสียงปรบมือของหนุ่มๆ
ที่ซื่อสัตย์กับสาวๆ ของตัวเองหน่อย
หยุด พวกคุณมัน ไอ้หัวขวดจอมโกหก หยุด
หยุด หยุด หยุด อย่ามาโกหก
ไม่มีหรอกผู้ชายซื่อสัตย์ ไอ้หัวขวดจอมโกหก
หยุดเลย เหตุผลเดียวที่พวกคุณปรบมือ ก็เพราะมีสาวของคุณ
นั่งอยู่ข้างๆ ตอนนี้ที่ผมถามไง
ตอนผมถาม เธอก็มองคุณแบบนี้...
"คุณจะปรบมือไหม
คุณควรทุ่มเทอย่างหนัก เพื่อจิ๊มิอันนี้นะ ให้ตายสิ
ลุกขึ้นปรบมือสิ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้แล้วปรบมือ"
"เธอคือที่หนึ่ง!"
หุบปากไปเลย ไม่มีหรอกผู้ชายซื่อสัตย์
สาวๆ อย่าหลงเชื่อ ผมรู้หนุ่มๆ บางคนพูดจาน่าฟัง
พวกเขาจะหว่านล้อมให้คุณเชื่อ ไม่มีผู้ชายซื่อสัตย์
ผู้ชายทุกคนอึ๊บกับสาวอื่น
มันเป็นสัญชาตญาณดิบของพวกเรา และเราต้องทำตาม
เราเป็นผู้ชาย ผู้ชายทำมันทุกคน
เราต้องทำเพราะเราเป็นผู้ชาย มันเป็นวิถีของผู้ชาย
ผู้ชายต้องหาและพิชิตจิ๊มิ ให้มากที่สุดเท่าที่จะหาได้
อย่าเผลอคิดแม้แต่วินาทีเดียว ว่าคุณคือคนเดียวที่หนุ่มของคุณอึ๊บ
เขาเป็นผู้ชายที่จะต้องพิชิตผู้หญิง
ผมเห็นผู้หญิงหลายคนในนี้นั่งคิด
"แฟนฉันไม่เป็นหรอก" ผิดแล้ว แฟนคุณก็ด้วย
แฟนคุณก็ด้วย
ถ้าเขาไม่มากับคุณคืนนี้ เขากำลังอึ๊บคนอื่นอยู่
เพราะเขาเป็นผู้ชาย ไม่เกี่ยวกับคุณด้วยนะ
คุณอาจจะมีจิ๊มิที่ดีที่สุดในโลก
แม้ว่าจะมีป้าย "พรีเมียมจิ๊มิ" ติดอยู่ก็ตาม
แฟนคุณก็จะยังไปอึ๊บคนอื่นอยู่ดี เพราะเขาเป็นผู้ชาย
เป็นวิถีของไอ้จ้อน อย่าพยายามเข้าใจมัน
คุณต้องมีไอ้จ้อนคุณถึงจะเข้าใจ พวกเราเป็นผู้ชาย
ผมรู้ ผู้ชายหลายคนในนี้นั่งคิดเหมือนกัน
"เฮ้ย เอ็ด หุบปากเลย ไอ้บ้า!
ฉันไม่ได้ซื้อตั๋วนาย เพื่อมาเจอแบบนี้นะ ไอ้สันขวาน!"
คืนนี้คุณจะขับรถกลับบ้านพร้อมภรรยา ในบรรยากาศ
"คุณไม่ได้ไปแอบซุกซนแบบที่เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่พูดใช่ไหม"
"ไม่เอาน่า ที่รัก มันเป็นแค่มุกตลก
เอ็ดเขาตลกดีนะ ว่าไหม
เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีไหม คุยกันเรื่องอื่นดีกว่า
ผมไม่อยากคุยเรื่อง 'ซุกซน' นี่"
"ฉันจะคุยเรื่อง 'ซุกซน' นี่แหละ
เขาจะโกหกไปทำไม ฉันว่าเขาพูดความจริงอยู่นะ
ถ้าคุณซุกซนจริงๆ ฉันคงเสียใจ และขยะแขยงคุณมาก ฉันจะรอ
จนกว่าคุณจะหลับ แล้วฉันค่อยเข้าห้องมาฆ่าคุณทิ้งซะ"
- ขอบคุณ เอ็ดดี้! - พวกเรารักคุณ!
"ใช่ เอ็ดเขาตลกจริงๆ
ผมไม่กังวลหรอก เพราะยิ่งผมรักคุณมากเท่าไร
ผมยิ่งไม่มีทางไปซุกซน เปลี่ยนเรื่องไหม
คุยเรื่องอื่นดีกว่า เรื่องริชาร์ด ไพรเออร์เป็นไง"
"ฉันไม่อยากคุยเรื่อง ริชาร์ด ไพรเออร์
ฉันอยากคุยเรื่องนี้ เพราะถ้าคุณไปซุกซนล่ะก็
ฉันจะเสียใจมาก รู้ไหมฉันจะทำยังไง"
"ยังไง ที่รัก แบ่งครึ่งหนึ่งเหรอ"
"ไม่ ฉันจะรอคุณเข้านอน
แล้วฉันจะเข้าห้อง ไปตัดไอ้จ้อนคุณออก"
"ไม่ต้องมาพูดเรื่องตัดไอ้จ้อนผม"
"งั้น คุณก็อย่าเอาไอ้จ้อน ไปใช้กับคนอื่นแล้วกัน"
"ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ ถ้าคุณตัดไอ้จ้อนผม คุณโดนแน่
ให้ตายเถอะ
เลิกขู่ไอ้จ้อนผมได้แล้ว"
เรื่องโปรดของสาวๆ... พวกคุณมักจะ...
คำขู่ที่พวกสาวๆ ชอบเล่นคือ "ฉันจะจัดการไอ้จ้อนคุณ
ถ้าผู้ชายทำนี่ ฉันจะเตะลูกกะเป๋งเขา ถ้าเขาจับ...
อย่ามาแตะต้องฉัน ฉันจะเตะนายที่จุดอ่อน"
พวกคุณมักจะ... ขู่ไอ้จ้อน พวกคุณไม่รู้เลย
ว่าลูกกะเป๋งมันบอบบางแค่ไหน ใช่ไหม
ผู้ชายไม่ชอบได้ยินคำขู่แบบนี้ เวลาคุณได้ยินคนพูด
"ฉันจะเตะลูกกะเป๋งเขา" หน้าคุณจะเหยเกแบบนี้
"เปลี่ยนเรื่องเถอะ ขอร้องล่ะ"
คุณไม่ต้องเตะลูกกะเป๋ง เพื่อจะทำให้ใครเจ็บหรอกนะ
คุณแค่ข่วนลูกกะเป๋ง
แค่นั้นเขาก็แย่แล้ว
แย่กว่าอีก เพราะกว่าจะรู้สึก
ก็สิบวินาทีได้
ตอนแรกก็จะสงสัยว่ามันจะเจ็บไหม
แบบนี้ "เอ๊ะ เมื่อกี้ อะไรโดนลูกกะเป๋งหรือเปล่านะ..."
ไม่หายง่ายๆ ด้วย "ฉันจะเตะลูกกะเป๋งแก"
คุณไม่จำเป็นต้องเตะ แค่ข่วนก็พอ
คุณเอาไปใช้ได้นะ... คุณเคยเล่นต่อสู้กับผู้หญิงไหม
แล้วผู้ชายมีท่าทางจริงจังทันที ที่โดนขู่ไอ้จ้อน
แบบนี้ "ที่รัก มาเล่นกัน" แล้วเธอก็ "แฮ่!"
คุณบอก "เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย
แบบนี้เลิกเล่นดีกว่า
คุณเล่นแรงไปแล้ว" นั่นเป็นสาเหตุว่า ทำไมผู้ชายไม่ชอบอุ้มทารก
เด็กทารกที่สวมรองเท้าหุ้มข้อสีขาว
ที่พื้นแข็งๆ ตอนพวกเขาอายุประมาณหนึ่งขวบ
คุณอุ้มเขาขึ้นมา แล้วกล้ามเนื้อขาเขาแข็งแรงแล้ว
เขาเอาสองเท้า กระทุ้งเข้าที่ป๋องแป๋งคุณ
และคุณทั้งคู่น้ำลายย้อย แบบนี้...
แม่เด็กก็คิดว่าคุณกำลังคุยกับเด็ก
"โถ เขาคุยกันน่ารักจังเลย..."
"ไป ไปหาแม่นะ" "มีอะไรเหรอคะ เขาอึเหรอ"
"เปล่า ผมแค่จะโยน ไอ้เด็กเปรตนี่ลงสักที่
รอแกโตอีกนิด ฉันจะเตะลูกกะเป๋งใบจิ๋วของแก
ดูซิว่าแกจะรู้สึกยังไง"
"ฉันจะเตะมันที่ลูกกะเป๋ง"
ชอบขู่เตะลูกกะเป๋งกันจริง
คุณรู้อะไรไหมสาวๆ วันก่อนมีผู้หญิงคนหนึ่งถามผม
"รู้ไหมทำไมฉันถึงต้องขู่ ฉันก็ อยากรู้ทำไมผู้ชายทุกคนต้องซุกซน
ทำไม ทำไม ทำไม ฉันทำทุกอย่างที่เขาอยากให้ทำ
แต่เขาก็ยังไปซุกซน ทำไม ฉันทำอาหาร ทำความสะอาด อึ๊บ
ฉันไปไหนมาไหนตามที่เขาสั่ง ทำไม ทำไม ทำไม"
แล้วคุณก็โทรไปถามเพื่อนสาว "ทำไม"
เธอตอบ "ไม่รู้ แฟนฉันไม่อยู่บ้าน" "ทำไม"
แล้วคุณก็โทรหาแม่ "ทำไมล่ะ แม่"
แม่บอก "ไม่รู้พ่อแกไม่อยู่บ้าน" "ทำไม ทำไม"
ผมจะบอกให้ทำไมผู้ชายทุกคนชอบซุกซน
- ทำไม - ได้ยินสาวๆ ถามว่า "ทำไม"
ผู้ชายไปซุกซนเพราะเรื่องนี้
มองดูสาวๆ ทุกคนตอนนี้ มองขึ้นมาแบบนี้...
เราซุกซนเพราะเราดูพวกคุณออก
จริง เห็นไหม พวกคุณหลายคนถาม
"เขาหมายถึงอะไรที่ว่าดูพวกเราออก"
พวกไอ้มืดหัวช้าก็จะ "เออ เขาหมายถึงอะไรว่าเราดูพวกเธอออก"
เรามองพวกคุณออกตรงนี้ และมันคือความจริง
ใครก็ตามที่เคยทำ จะเห็นด้วยกับสิ่งที่ผมพูด
สาวคนไหนที่เคยเป็นผู้ถูกกระทำ ก็จะเห็นด้วยกับสิ่งที่ผมพูด
พวกคุณที่ไม่เคยทำ จะบอกว่า "ไม่เห็นด้วย"
แต่เมื่อไรที่ คุณทำให้สาวถึงจุดสุดยอดได้
เมื่อคุณทำให้เธอร้อง...
ไม่ว่าคุณจะเคยทำเลวแค่ไหน ทำอะไรผิดมา
ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร ทำอะไร ตราบใดที่คุณยังพูด
"ผมเสียใจ" เธอจะรับฟังคุณ และนั่นคือความจริง
มันเป็นจริงที่สุด มันคือความจริง พอเลย มันจริง
มันคือความจริง และสาวๆ ทันทีที่พวกคุณส่งเสียงนั้น
ความสัมพันธ์ของคุณและเขาจะเปลี่ยนไป เพราะเรารู้
เรารอคอยเสียงนั้น รอมาตลอด
เพราะเรารู้ว่าเกมจะพลิก ทันทีที่คุณร้อง...
เรารู้ว่าเรางี่เง่าได้แล้ว จำตอนที่แฟนคุณ
มาไม่ทันแล้วโทรบอกได้ไหม ลืมไปได้เลย เพราะเขาได้ยินเสียง...
จำที่เขาบอกอยากใช้เวลาทั้งหมดกับคุณ ได้ไหม ลืมมันไปซะ
เพราะคุณร้องแบบนั้นแล้ว แฟนคุณจะทำอะไรก็ได้แล้ว
เรารู้ว่าทันทีที่คุณร้อง...
หน้าเราที่ซบกับหมอนอยู่แบบนี้ "เสร็จฉันละ นังตัวดี ทีฉันบ้างละ"
แล้วคุณก็เริ่มถามเธอ
"จิ๊มินี้ของใคร จิ๊มินี้ของใคร"
"โอ้ มันเป็นของคุณ! จิ๊มินี่เป็นของคุณ!"
และความสัมพันธ์ของคุณ พลิกทันทีนับแต่ตอนนั้น
ผู้หญิงนั่งขาสั่นอยู่บนเตียง
"โอ้ พระเจ้า ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันไม่เคยซาบซ่านขนาดนี้มาก่อน ไม่น่าเชื่อเลย"
และแฟนคุณจะเย็นชา พูดกับคุณว่า
"ทำไมคุณยังไม่กลับบ้านไปอีก"
"คุณพูดอะไร ทำไมคุณทำกับฉันแบบนี้
เราคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ"
"คุณไม่ใช่เจ้าของผม"
"คุณหมายความว่ายังไง เราคบกันอยู่นะ
เราเข้ากันได้ดีไม่ใช่เหรอ"
"ผมไม่เห็นแหวนบนนิ้วคุณนะ"
"แต่ฉันรักคุณนะ!"
"แล้วพักหลังนี้ คุณทำอะไรเพื่อผมบ้าง"
แล้วพวกคุณก็จะทนได้
คุณจะเริ่มทนพฤติกรรมสุดโต่งได้
ผมเดาว่ามันคงยากที่จะหาใครสักคนที่
ปฏิบัติตัวกับคุณดีๆ เพราะเมื่อคุณเจอเขาแล้ว
คุณจะติดหนึบกับคนคนนั้น มองข้ามเรื่องโกหกทุกอย่าง
ผมรู้จักชายคนหนึ่งที่ถูกจับได้ ตอนออกมาจากบ้านผู้หญิงอีกคน
แค่อยากให้คุณรู้ว่าเธอยอมเขาขนาดไหน
เขาถูกจับได้ ตอนออกมาจากบ้านผู้หญิงอีกคน
แฟนเขาเห็นเขาออกมาจากบ้านหลังนั้น
ทั้งที่รู้ว่าเป็นบ้านผู้หญิง แต่เธอไม่พูดสักคำ
เธอรอจนกลับถึงบ้าน เข้าครัวแล้วถาม
"วันนี้คุณไปทำอะไรที่บ้านยัยนั่น"
คุณรู้ไหมเขาตอบว่าอะไร "ไม่ใช่ผม"
"ฉันเห็นเต็มตาว่าเป็นคุณ!"
"ไม่ใช่ผม"
"งั้น ฉันต้องโง่เชื่อคุณใช่ไหม"
"นี่
นั่นไม่ใช่ผม"
คุณรู้ไหมเธอตอบว่าไง "อาจไม่ใช่คุณก็ได้"
ผมมีเพื่อนคนหนึ่งถูกจับได้ คาบ้านตัวเอง บนเตียง
เตียงที่เขากับภรรยาใช้นอน แต่เขาอยู่กับสาวอีกคน กำลังอึ๊บกัน!
ภรรยาเขาเดินมาเปิดประตูห้องนอน
เห็นสามีอยู่บนเตียงกับสาวอื่น อึ๊บกันอยู่!
เธอเดินเข้ามา...
ผู้ชายกระโดดโหยง เห็นภรรยายืนอยู่ตรงนั้น
เธอวิ่งหนีไปสุดห้องโถง เขาไล่ตามภรรยาไปร่างเปลือยเปล่า
ไอ้จ้อนชี้เด่ ปากก็พูดว่า "ผมเสียใจ"
เรื่องนี้ดูเหมือนจะจบไม่สวยใช่ไหม เปล่าเลย มันจบแบบนี้
"ที่รัก เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆ รอก่อน
ที่รัก ฟังนะ หยุดก่อน รอเดี๋ยว เราต้องคุยกัน
ที่รัก ผมเสียใจ" "ไม่ คุณไม่ได้เสียใจหรอก
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะทำแบบนี้ คุณไม่ให้เกียรติฉันเลย
ออกไปนะ... อย่ามาแตะต้องตัวฉัน"
"เดี๋ยวก่อน ที่รัก ผมเสียใจ เดี๋ยวก่อน"
"ไม่ คุณไม่ ถ้าคุณเสียใจคุณคงไม่อึ๊บยัยนั่น!"
ถึงจุดเกมพลิกแล้วใช่ไหม หนุ่มๆ
"โอเค! หยุดก่อน!
หยุดสักแป๊บหนึ่ง ให้ตายเถอะ!
เออ ผมอึ๊บเธอ ใช่
คุณอยากได้ยินใช่ไหมว่าผมอึ๊บเธอ ผมอึ๊บเธอ
เราอึ๊บกัน พอใจหรือยัง เราอึ๊บกัน!
ทีนี้ เรามาคุยกันเรื่องคำว่า 'อึ๊บ' สักแป๊บหนึ่ง
เพราะคำนี้มันสำคัญ อึ๊บ ใช่เราอึ๊บกัน
อึ๊บ ผมอึ๊บเธอ
แต่ผมร่วมรักกับคุณ
แล้วถ้าคุณจะปล่อยให้การอึ๊บ มาทำลายความรักของเรา
ต้องมีอะไรบางอย่างผิดพลาด แล้วละ ที่รัก"
ไร้สาระ
นั่นเป็นเหตุผลเดียวว่าทำไมถึงได้ผล
ทีนี้ ผมเห็นหนุ่มๆ หลายคนรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา
เพราะคุณอาจเคยได้ยิน แฟนคุณส่งเสียงนั้น
และคุณคิดว่าคุณคือผู้คุมเกมนี้
แต่ครึ่งชั่วโมงก่อนผมเพิ่งบอกว่า สาวๆ น่ะเจ้าคิดเจ้าแค้น
อย่าเผลอคิดแม้แต่วินาทีเดียว ว่าถ้าคุณยังทำร้าย
หัวใจของเธอ ทรยศเธอ
สาวน้อยคนดี ใสซื่อ ช่างเอาใจ สุดที่รักคนนี้
สักวันเธอจะไปอึ๊บกับคนอื่น
อย่าคิดว่าเธอจะไม่ทำ อย่าคิดว่าเธอจะไม่ทำ
ลองมองหน้าหนุ่มๆ ทุกคนสิ เป็นแบบนี้เลย...
และหนุ่มๆ ไม่ชอบนึกภาพผู้หญิงของเขา ไปอึ๊บกับใคร
มันเป็นสิ่งต้องห้าม สาวๆ คอยดูหน้าหนุ่มๆ นะ มองเอาไว้
หนุ่มๆ จินตนาการภาพผู้หญิงของคุณ อึ๊บกับเพื่อนรักของคุณดู
ดูพวกเขาสิ เป็นแบบ...
ดูสิแฟนสาวคุณทำหน้าแบบ...
ผมต้องบอกคุณให้ระวัง และสาวๆ เขาไม่เหมือนเรา
พวกเธอไม่ได้ชอบซุกซนเป็นนิสัย
เวลาเราไปข้างนอก เราจะแอบย่องไปโรงแรม
พาไอ้จ้อนไปอาบไปนวดอะไรก็ว่าไป
แต่สาวๆ เขาจะทำแบบมีชั้นเชิง พวกเธอไม่มั่วเรี่ยราดแบบเรา
มันเหมือน "ฉันไม่ได้ทำแบบนี้บ่อยๆ ฉันจะต้องทำให้เป๊ะ"
คุณรู้ไหมเมื่อไรที่แฟนคุณจะไปซุกซน
เมื่อคุณทำร้ายเธอเรื่อยๆ สุดท้ายเธอก็จะเอ่ยปาก
"คุณคะ ฉันว่าฉันจะ ไปเที่ยวบาฮามาสคนเดียว
สุดสัปดาห์นี้"
คุณตอบว่า "คุณอยากให้ผมไปด้วยไหม"
เธอตอบมา "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปกับกลุ่มเพื่อนสาว
มีแค่ฉันกับเพื่อนๆ"
และเราก็โง่มาก
เราเริ่มนึกถึงจิ๊มิ ที่เราจะได้ระหว่างที่เธอไม่อยู่
"คุณไปคนเดียวได้แน่นะ" "ค่ะ"
"โอเค"
แล้วก็ปล่อยให้แฟนไปเที่ยว บาฮามาสสุดโรแมนติกคนเดียวเนี่ยนะ
ไปบาฮามาสคนเดียว
เธอเดินบนชายหาด นอนเหยียดกายทั้งวันจนผิวเป็นสีแทน
แฟนคุณทั้งสวย ทรวดทรงก็เป๊ะ
เธอเดินบนชายหาด ร้องไห้ไปด้วย ในบาฮามาส
คู่รักนัวเนียกันตามชายหาด
เธอตัวคนเดียวเดินไปตามชายหาด รู้สึกเศร้าคิดถึงคุณ
ทุกคนโรแมนติกกันเหลือเกิน ภาพเกลียวคลื่น
ประกายแสงของ... แสงจันทร์กระทบมหาสมุทรเป็นประกาย
แฟนสาวของคุณ ยืนมองมันตรงนั้นแล้วร้องไห้
แล้วจู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา ชื่อเด็กซ์เตอร์
เด็กซ์เตอร์ เซนต์ จ็อก
เขาเดินแกว่งไอ้จ้อนเข้ามา
แล้วเขาก็เริ่มหลีสาวของคุณ ด้วยมุกบาฮามาส
"สาวสวยอย่างคุณมาทำอะไรคนเดียว บนเกาะแห่งความรักแบบนี้ล่ะ
ที่นี่เป็นเกาะแห่งคู่รัก
คุณควรจะอยู่ในอ้อมกอดใครสักคน
คุณร้องไห้ทำไมเหรอ"
"ฉันมีปัญหากับแฟนน่ะค่ะ
ฉันมาที่นี่เพื่อคิดทบทวน"
"บอกผมมาซิ แฟนคุณพักที่โรงแรมไหน
ผมจะไปบอกว่า เขาควรดูแลคุณอย่างเจ้าหญิง
ถ้าคุณเป็นผู้หญิงของผม ผมจะร่วมรักกับคุณสม่ำเสมอ
เขาพักที่โรงแรมไหน"
"อ๋อ เขาอยู่ที่นิวยอร์ก"
"อย่างนั้นเหรอ
ฟังนะ ทำไมคุณไม่กลับไปกับผม
แล้วเรานั่งคุยเรื่องนี้กัน ดีไหม"
"เราจะแค่คุยกันใช่ไหมคะ"
เขาพาแฟนคุณไปที่บ้านเขา
มวนยาสูบบาฮามาสมวนเบ้อเริ่ม ให้แฟนคุณ
มันทั้งใหญ่ทั้งดี เปิดเพลงของบ็อบ มาร์ลีย์เสียหน่อย
พวกคุณก็รู้ว่าบ็อบน่ะ เทศน์เก่งกว่าบาทหลวง
อย่าปล่อยให้เขาลวงหลอก
หรือยอมให้เขาเสียทุกอย่าง
คือความรักใช่ไหม และเป็นที่รัก
ไอ้จ้อนแกว่งไป
รู้ตัวอีกที เด็กซ์เตอร์กำลังอึ๊บแฟนคุณ
อย่างดี
เขาส่งเธอกลับบ้าน ลอยมาบนฟ้า
เธอเดินร้องเพลงเข้าประตูมา... "ฉันยิงเจ้าพนักงาน..."
เราก็โง่ เข้าใจว่า เพราะเธอได้เปลี่ยนบรรยากาศ
"ที่รัก คุณน่าจะหาเวลาไปพักผ่อนบ่อยๆ นะ"
เธอก็ตอบกลับแบบนี้...
และไม่มีวันบอกคุณ เป็นความลับเล็กๆ ของเธอ
ผู้หญิงทุกคนมีความลับที่เก็บซ่อนไว้
ผู้หญิงทุกคน เคยทำในสิ่งที่มีแค่พวกเธอ
กับอีกคนที่รู้เรื่อง ผู้หญิงทุกคนมีความลับอย่างหนึ่ง
แม้แต่สาวน้อยแสนดี ใสซื่อ ก็มีเรื่องที่มีแค่พวกเธอ
กับอีกคนที่รู้เรื่อง ผู้หญิงทุกคน
อย่ามา... ดูหนุ่มๆ สิ เขามองสาวๆ แบบนี้อีกแล้ว...
"คุณซ่อนโครงกระดูก ไว้ในตู้เสื้อผ้าเหรอ
ผมว่าผมเคยเห็นกระดูกในรองเท้าคุณ โครงกระดูกของใครเหรอ"
อย่าโดนหลอกนะ พวกเธอมีโครงกระดูกอยู่ในตู้เสื้อผ้า
บางคนมีเป็นสุสานเลยด้วยซ้ำ
คุณเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วมี นกเรเวนและอย่างอื่นบินออกมา
เพราะฉะนั้นระวังนะครับ ระวัง
หาคนที่สมบูรณ์แบบให้ได้ คนที่คุณจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต
ไม่ต้องกลัว หาคนที่สมบูรณ์แบบสำหรับคุณ
ผมไม่ได้บอกว่าพวกเขาไร้ที่ติ เราเองก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ
ดังนั้นหาคนที่แย่พอๆ กับเราแล้วลงหลักปักฐานซะ
นั่นคือสิ่งที่คุณต้องทำ
ถ้าผมจะแต่งงาน ผมจะเลือกที่บุคลิกเป็นอย่างแรก
ผมเกลียดผู้หญิงที่ไม่ค่อยพูด กินแต่สลัด
พวกที่เงียบมากๆ คุณเคยเจอไหม
ผู้หญิงประเภทที่คุณพาไปกินมื้อค่ำ คุณถามว่า
"คุณอยากทานอะไรดี" เธอตอบ "ฉันขอเป็นสลัดแล้วกันค่ะ"
และคุณได้ยินท้องเธอร้องดัง...
"ไม่รู้ทำไมท้องฉันถึงร้องแบบนั้นนะ"
"ก็เพราะแกหิวน่ะสิ นังบ้า"
"ทำไมไม่หาอะไรกินหน่อยล่ะ"
"ไม่เอา ไม่เอา ฉันไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร ฉันขอแค่สลัดก็พอ"
"คุณจะดื่มอะไรดี" "น้ำเปล่า"
"กินเสร็จแล้ว คุณอยากไปดูหนังเรื่องอะไร"
"เรื่องอะไรก็ได้ที่คุณอยากดูค่ะ"
"ขอแค่ไม่น่ากลัวก็พอ ฉันไม่ชอบหนังสยองขวัญ"
"นี่เพื่อนของผม บ็อบกับแคเร็น" "ดีค่ะ"
"คุณเป็นอะไรหรือเปล่า" "ฉันขี้อายนิดหน่อยค่ะ"
งั้นก็ไปอายไกลๆ เลย
ผมละเกลียดพวกขี้อายมาก พวกนี้ทำผมขยะแขยง...
ผมเกลียด... คุณรู้ไหมพวกขี้อายเนี่ย
พวกนี้มักจะเป็นคนที่มี ความลับเก็บซ่อนไว้เยอะที่สุด
ถึงได้อายไง
เพราะพวกเธอทำเลวมาตลอดชีวิต ตอนนี้เลยอาย
ลองคิดดู ผู้หญิงขี้อายแต่ละคนที่คุณเจอ
พวกเธอไม่ใช่คนที่คุณเจอในเมืองสักคน
พวกเธอมาจากที่อื่นเสมอ
แล้วเธอก็ย้ายมาที่เมืองคุณ แล้วก็เริ่มอาย
พอทีเถอะ
พวกเธอไม่กล้าพูด เพราะคิดว่าชิ้นส่วนกระดูก
จะปลิวว่อนออกมาจากปากน่ะสิ
"สวัสดีค่ะ
อุ๊ย กระดูกเพียบเลย"
ผมเกลียดคนขี้อาย ผมชอบคนเปิดเผย ชอบผู้หญิงที่มีอารมณ์ขัน
ผมชอบคนตลก
แต่คุณต้องดูดีด้วยนะ ผมไม่อยากอึ๊บผู้หญิงตลก
หน้าตาขี้เหร่หรอกนะ ลองนึกสภาพผมบนเตียง
"ที่รักจ๊ะ เล่าเรื่องตลกให้ผมฟังอีกหน่อยสิ"
ต้องทำอาหารอร่อย
ผมไม่เคยรู้ว่าแม่ผมทำอาหารอร่อย จนกระทั่งผมย้ายออกมา
ตอนคุณเป็นเด็ก ถ้าแม่ไม่พาคุณไปแมคโดนัลด์
คุณคงไม่คิดว่าเธอจะทำอาหารเป็น และผมมีแม่แบบนั้น
ไม่ว่าคุณอยากกินอะไร เธอมีวัตุดิบครบทุกอย่างอยู่ที่บ้าน
คุณขอ "แม่หนูอยากแวะซื้อแมคโดนัลด์"
แม่ตอบ "แม่มีเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ที่บ้าน"
"แต่หนูอยากกินแฮมเบอร์เกอร์ ของแมคโดนัลด์"
"แม่จะทำแฮมเบอร์เกอร์ ที่อร่อยกว่าให้กิน"
"แม่ทำอร่อยกว่าแมคโดนัลด์เหรอ"
"ถูกต้อง เดี๋ยวถึงบ้านลูกจะได้ช่วยแม่ทำด้วย"
คุณคิดว่า "แจ๋ว นี่ดีกว่าแมคโดนัลด์อีก"
แม่ก็บอกว่า "โอเค ไปหยิบกระทะสีดำใบใหญ่ให้แม่ที"
แล้วคุณก็ส่งกระทะสีดำใบใหญ่ให้แม่
"ไปเปิดตู้เย็น เอาเนื้อสับออกมาให้แม่หน่อย
และอย่าลืม หยิบพริกหยวกกับหอมใหญ่ออกมาด้วย
คุณก็งงสิ...
"แมคโดนัลด์เขาไม่ใส่พริกหยวกนะ"
"แม่ไม่ได้ทำสูตรแมคโดนัลด์ แม่จะทำเบอร์เกอร์สูตรแม่
แม่ต้องใช้พริกหยวกกับหอมใหญ่ แล้วเอาไข่ออกมาให้แม่ด้วย"
"แม่จะเอาไข่ไปทำอะไร
ผมจะกินแฮมเบอร์เกอร์
มันจะเป็นแมคมัฟฟินใส่ไข่แล้ว"
"แม่ไม่ทำแมคมัฟฟินใส่ไข่หรอก แม่ทำไม่เป็น
เอาไข่มาให้แม่เถอะแล้วเงียบๆ ซะ"
แล้วแม่ก็เอาไข่กับพริกหยวกไป
แล้วหั่นพริกหยวกเป็นชิ้นโต
ไม่มีแบบหั่นเต๋าเลยสักชิ้น พริกหยวกกับหอมใหญ่ชิ้นโต
แล้วตีไข่เข้าไปผสม ใส่ผงปาปริก้า กับส่วนผสมที่เหลือลงไป
แล้วปั้นมีทบอลก้อนเบ้อเริ่ม วางลงในกระทะ
ที่แมคโดนัลด์ เนื้อเขาบางแค่นี้
ส่วนเนื้อของแม่คุณ ก้อนเท่านี้หรือใหญ่กว่า
พริกหยวกโผล่ห้อยออกมาจากมีทบอล
มีรอยแยกตรงกลาง และไขมันเริ่มไหลออกมา
คุณมองดูขณะที่มันเยิ้มออกมา
ดูไขมันในกระทะในใจก็คิด
"ไม่เห็นเหมือนแมคโดนัลด์เลย"
แล้วแม่ก็สั่ง "ไปหยิบขนมปังในตู้เย็นมา
อยู่ในกล่องขนมปังนะ" คุณก็ไปดูในกล่องขนมปังแล้วบอกแม่ว่า
"แม่ เราไม่มีขนมปังเบอร์เกอร์
เรามีแต่ขนมปังแผ่น"
"ก็แม่สั่งแล้วไง เอาขนมปังจากกล่องขนมปังออกมา"
"แม่จะเอาใส่ ขนมปังแผ่นสี่เหลี่ยมเหรอ"
ขนมปังก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ เอามาให้แม่ก่อนที่จะโดนตบ
ไม่ต้องมารู้ดีกว่าแม่
ยังไงก็กินได้ แม่รู้ดีว่านี่ขนมปังอะไร
มันคือขนมปังแผ่น แฮมเบอร์เกอร์ก็คือแฮมเบอร์เกอร์"
และแม่ก็ลงมือทำ แม่เอาเนื้อ ไปวางกลางขนมปังแผ่นสี่เหลี่ยม
ที่แมคโดนัลด์เขาใช้ขนมปังก้อน แผ่นเนื้อจะคลุมขนมปังพอดี
แต่ที่บ้านแม่ เนื้ออยู่ตรงกลางขนมปังพอดี
แล้วไขมันที่ไหลออกมาตรงกลาง
ทำให้ขนมปังติดจาน
พริกหยวกชิ้นโตโผล่ห้อยอยู่ด้านบน
ของมีทบอลก้อนเบ้อเริ่มบนขนมปัง
เมื่อคุณพยายามใส่ซอสมะเขือเทศ มันก็ไปผสมกับไขมัน
ทำให้ขนมปังกลายเป็นขนมปังนิ่มสีชมพู
จากนั้นคุณหยิบมันขึ้นมา ทำให้เกิดรอยนิ้วมือ
คุณเลยได้รอยนิ้วมือสีชมพูรอยใหญ่ อยู่บนขนมปังนิ่ม
คุณยืนมองมัน และพยายามทำ ให้มันดูเหมือนของแมคโดนัลด์
คุณเลยฉีกส่วนขอบรอบๆ ออก เพื่อให้มันกลม
ทีนี้คุณมีเศษพริกหยวกกับน้ำมัน ไหลย้อยลงมาตามมือ
แม่คุณก็บอก "ออกไปเล่นข้างนอกได้แล้วไป"
เด็กคนอื่นๆ มีเบอร์เกอร์แมคโดนัลด์กัน
พวกข้างนอกเต้นกัน "พวกเรามีแฮมเบอร์เกอร์แมคโดนัลด์
แมคโดนัลด์ แมคโดนัลด์
ฉันมีของแมคโดนัลด์"
แล้วคุณยืนอยู่ตรงนั้นกับ "เบอร์เกอร์บ้านๆ " ชิ้นโต
แล้วเด็กน่ะพูดตรง
เขาบอก "นายไปได้เบอร์เกอร์พริกหยวก สวัสดิการรัฐมาจากไหนน่ะ"
แล้วคุณก็ร้องไห้
"แม่ฉันทำให้"
แล้วน้ำลายยืด... เวลาที่เด็กร้องไห้
จะมีน้ำลายยืดไหลออกมาจากปาก
ห้อยลงมาสูงจากพื้นเท่านี้ ไม่ขาดด้วยนะ
พวกผู้ใหญ่ที่ยืนดูอยู่พากันลุ้น "มันจะขาดไหม"
มันไม่ขาด ขนาดลมยังพัดได้แบบนี้...
รู้ไหมว่าจะเจอเด็กร้องไห้ได้ที่ไหน ผมชอบไปหาเด็กร้องไห้ดู
ผมชอบไปซูเปอร์มาร์เก็ต ดูพวกแม่ที่โมโห
แล้วตีลูกของพวกเธอ
ปาร์ตี้ที่เดอะลอฟท์!
ผมไปที่เดอะลอฟท์ รู้ไหมทำไมผมไม่เต้นที่เดอะลอฟท์
ผมเพิ่งเจออะไรบางอย่างมา ผมไปงานปาร์ตี้...
ผมไปดิสโก้เทคคนขาวเมื่อเร็วๆ นี้ ดูพวกคนขาวเต้น
พวกคุณ... พวกคุณเต้นไม่เป็น
เปล่านะ ผมไม่... ผมไม่ได้เหยียดสีผิวนะ ผมหมายถึง...
มันก็เหมือนกับที่เราพูดว่า คนผิวดำริมฝีปากหนา
นั่นไม่ใช่การเหยียดสีผิว มันคือความจริงปากเราหนา
และคนผิวขาวเต้นไม่เป็น
และพวกคุณก็พยายาม พวกคุณ...
พวกคุณเต้นตาม เนื้อร้องหรือจังหวะกันแน่
เพราะพวกคุณเต้น... ผมจะบอกให้นะทุกครั้งที่คุณเห็นคนดำ
เวลาคุณไปคลับคนขาว แล้วเห็นคนดำห้าถึงหกคนยืนเฉยๆ
จะมีคำถามว่า "ไอ้มืดพวกนั้นมันมาทำไมวะ"
พวกเขามาดูพวกคุณเต้น
"ดูไอ้พวกเวรสติเพี้ยนพวกนี้สิ"
พวกคุณเต้นเป็นกันอยู่ท่าเดียว ทุกคนเต้นท่านี้ได้...
พวกคุณไม่เต้นท่าอื่นเลยนะ แค่ท่านี้...
ถ้าคุณทำท่านี้ คุณเสียฟอร์มแน่ เพราะคุณจะเซ...
"โอ้ย ตายๆ..."
แล้วพวกคนขาว คุณเหยียบเท้ากันเรื่อยเลย
พวกคนดำ เราไปดิสโก้เทคก็เต้นกันหมดทุกท่า
คุณเหยียบเท้า เต้นชนกัน และ...
คนดำมีท่าหนึ่ง พวกเขาจะโยกหัว
อะไรแบบนี้
ถ้าคนขาวทำท่านี้ พวกเขาคงหัวโขกกันตาย แบบนี้...
"ขอโทษ"
"เต้นแค่นี้ก็พอวะ"
ผมเคยไปคลับ ผมเลิกไป...
ผมไม่เต้นที่เดอะลอฟท์ เพราะผมไปมีเรื่องมาเมื่อเร็วๆ นี้
ผมว่าผมจะไม่เต้นอีก ผมไปที่คลับ...
คนเมาไปที่คลับแล้วเริ่มต่อยกัน
ผมไปมีเรื่องกับคนอิตาลีคนหนึ่ง
ช่วงที่หนังเรื่องร็อคกี้ฉายพอดี
คนอิตาลี... คนขาวนั่นแหละ พวกคุณบ้ามาก
หลังจากได้ดูร็อคกี้ เพราะพวกคุณเชื่อมัน
เพราะหนังมันเข้าถึงอารมณ์และสมจริง
จนคุณนั่งดูแล้วคิด "นี่มันเรื่องจริงนี่หว่า"
และสตอลโลนก็ทำให้พวกคนขาวคึกมาก โดยเฉพาะคนอิตาลี
หลังจากคนอิตาลีดูร็อคกี้ พวกเขาเดินออกจากโรงมาแบบนี้...
คนอิตาลีเป็นคนตลกนะ พวกเขาทำตัวเหมือนไอ้มืดเลย ตลกดี
จริงๆ พวกเขาจับไอ้จ้อนบ่อยกว่าพวกเราอีก
พวกนี้จะยืนแล้วทำแบบนี้ "ไปให้พ้นๆ เลย"
"ไอ้จ้อนยังอยู่นะ เคไหม อะไร ไปให้พ้นหน้าเลย เคไหม"
ทุกประโยคต้องเป็นคำถามด้วยนะ "เดี๋ยวนะ ผมผิดเหรอ
ผมไปกวนตีนคุณเหรอ ไปให้พ้นเลย
ไอ้จ้อนยังอยู่นะ โอเคไหม"
หลังพวกเขาดูร็อคกี้จบ เดินคึกออกมาจากโรงหนัง
ตะโกน "เยี่ยมมาก ร็อค-โอ!"
"เยี่ยมมาก สไล!"
"เยี่ยมมาก ร็อค-โอ! ร็อค-โอ!"
เดินเข้าไปหาคนที่ยืนรอต่อแถวอยู่
"เฮ้ย เพื่อน นายกำลังจะ เข้าไปดูเรื่องร็อคกี้ใช่ไหม"
"ใช่" "หนังโคตรดีเลย
มันมาก
นายต้องชอบแน่ ฉากที่สไล
ต่อยไอ้มืดนั่นหน้าแหกนะ
เขาต่อยหน้ามันแหกยับเลย
ไอ้มืดนั่นลงไปนอนกองกับพื้นเลย
หนังโคตรมัน ฉันโคตรชอบเลย เยี่ยมมาก ร็อค-โอ!
แล้วตอนจบของเรื่องนะ นี่รู้กันสองคนนะ
ฉันก็ไม่อยากสปอยล์หรอกนะ แต่สไลก็ชนะเหมือนเดิมแหละ"
นายรู้ไหมฉันชอบหนังของสตอลโลนตรงไหน ที่ความสมจริง
เพราะนั่นเป็นวิธีจัดการกับพวกไอ้มืด ที่เหมาะสมแล้ว
พวกมันคิดว่าจะหาเรื่องคนอื่น ไปทั่วได้ 'โถ นักเลงจัง'
มาทางไหนไปทางนั้นเลยไป
ไปให้พ้นๆ หน้าเลย
ฉันชอบสไลตรงนี้แหละ เขาขึ้นชก
แล้วไอ้มืดก็อัดเขาหนักมาก แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้
เขาซัดไอ้มืดกลับจนมันน่วม หน้าแหกหมอไม่รับเย็บ
ร่วงลงไปกองกับพื้น รู้ไหมนายก็ทำแบบนั้นได้นะ
นายเห็นไอ้มืดตัวยักษ์ ที่ยืนตรงนั้นไหม
ไอ้ดำที่ยืนต่อแถวซื้อขนมอยู่น่ะ"
"เห็น" "โอเค มันสูงเกือบสองเมตร ฉันสูง 158
ฉันตัวไม่ใหญ่ ใช่ไหม
แต่ฉันเป็นคนอิตาลี คอยดูฉันนะ เคไหม
เฮ้ย โทษนะ ลูกพี่
เออ ผมขอเยลลี่ผลไม้หนึ่งกล่อง แล้วก็ช็อกโกแลตสอดไส้
ผมอยากกินช็อกโกแลตสอดไส้สักหน่อย
แล้วก็เอามินต์เคลือบช็อกโกแลตด้วย
ขอเยลลี่ผลไม้อีกกล่องด้วยแล้วกัน
เก็บเงินที่ไอ้มืดนี่นะ"
"อะไรนะ"
"แกได้ยินที่ฉันพูดนี่ไอ้มืด จ่ายค่าขนมให้ฉันสิ...
ไม่งั้นฉันจะกระทืบแก"
"อ๋อ นายเพิ่งดูร็อคกี้มาล่ะสิ
ฟังนะ ไอ้เผือกกะเปี๊ยกอิตาลี
ฉันก็ชอบหนังของ ซิลเวสเตอร์ สตอลโลนเหมือนกัน
แต่ฉันกำลังรอซื้อขนมอยู่ แล้วจะเข้าไปดูหนัง
ทำไมนายไม่ย้ายก้น ขึ้นรถโหลดเตี้ยแล้วกลับบ้านไปซะล่ะ
"ฉันจะกระทืบแกให้เละเลย"
จากนั้นเพลงประกอบร็อคกี้ก็ดังขึ้น
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป...
"เขาไม่รอดแน่
ไอ้มืดตัวยักษ์ ที่ชื่ออับดุลลาฮ์บีบคอเขา
แถมมีเยลลี่ผลไม้ทั้งกล่อง ยัดเข้าไปในก้นอีก เขาไม่รอดแน่
เละเป็นโจ๊กเลย"
นั่นคือคนประเภทที่ ผมไปมีเรื่องด้วย คนอิตาลี
พวกเขาเป็นคนขาวที่สู้ได้แย่ที่สุด โดยเฉพาะช่วงร็อคกี้ฉาย
ผมอยู่ในดิสโก้เทค กำลังคุยกับเดนีย์ เทอร์ริโอ
จากเรื่องแดนซ์ฟีเวอร์ อย่าถามนะว่าทำไม
เรากำลังคุยกันเรื่อยๆ แล้วชายอิตาลีคนนี้
เขามากับแฟนสาว แล้วเธอมองมาที่ผมหรือเดนีย์
หมอนี่ก็เอาเรื่องเลย ผมได้ยินมันพูด
กับแฟนว่า "จะมองไปทางนู้นหาอะไร
ไม่ต้องมาเฉไฉ ก็ฉันเห็นอยู่ว่าเธอมองไปทางนู้น
เธอมองไปทางนู้นมาทั้งคืนเลย รู้เไหม
ถ้าขืนยังมองไปอีกที ฉันจะเอาแก้วนี่
ยัดเข้าไปในปากเธอ เข้าใจไหม
ไม่ต้องมองไปอีก หยุด อย่าเถียง
เธอกำลังทำให้ฉันดูโง่
เธออย่ามาหยามเกียรติฉันนะ อย่า
เฮ้ย หุบปาก เธออย่า... เดี๋ยวฉันก็กระทืบเธอคาร้านหรอก
เธอมองไอ้นักเต้น กับไอ้มืดนั่นไปทำไมกัน
มันเป็นไอ้มืด! เดี๋ยวฉันจะกระทืบมันให้ มันผลักฉัน"
พวกเราชาวผิวดำในนิวยอร์ก มีวิธีแกล้งคนขาวอย่างหนึ่ง
ได้ผลดีด้วย แม้ว่าคุณจะสู้ไม่เป็น
ให้คุณทำเหมือนว่าคุณสู้เป็นไว้
มันช่วยให้คุณรอดจากสถานการณ์ได้
จริงๆ นะ สมมุติว่าคุณไปมีเรื่อง...
พรุ่งนี้คุณลองเดินไป เหยียบตีนคนขาวดูนะ พอเขาถาม
"เฮ้ย แกมีปัญหาอะไรวะ" คุณก็ตอบ "เออ ไอ้เวร ฉันมีปัญหา!
ฉันเพิ่งโดนไล่ออกจากงานมา
มันจ้างคนขาวแทนฉัน หน้าเหมือนแกเลย!
ฉันเลยตั้งใจว่า ฉันจะเหยียบตีนคนไปจนกว่าฉันจะสบายใจ
แกมีปัญหาไหม"
แล้วคนขาวก็จะตอบว่า "อ้าว ผมไม่รู้ว่าคุณตกงาน"
แล้วคนขาวก็แยกย้ายไป เหลือคนดำยืนแบบนี้...
"เกือบไปแล้วไหมล่ะ
เกือบเละแล้วฉัน"
ผมเข้าใจ คุณต้องทำเหมือนว่าคุณสู้เป็นเข้าไว้
อย่างแรก ทำเสียงให้สูงเข้าไว้
และทำท่าเหมืองข้องใจมากๆ แล้วบ่นพึมพำ
"ไอ้เวรนี่มันจะทำอะไร...
เฮ้ย แกอย่ามาแตะตัวฉัน หยุด... ออกไป...
แกอย่ามายุ่งกับฉัน เดี๋ยวฉันกระทืบเลยนี่
อย่ามาโดนฉัน... หุบปากไป
แกเป็นบ้าอะไรของแกวะ
เดี๋ยวฉันกระทืบให้ ปล่อยฉัน
ฉันจะกระทืบแกให้เละ อย่ามายุ่งกับฉัน
แกจะเอาใช่ไหม ไอ้เวร แกจะเอาใช่ไหม
ก็เข้ามาเลย เข้ามาซี่
เออ แกไปน่ะดีแล้ว ไม่งั้นแกโดนฉันกระทืบเละแน่
แกอย่าสะเออะมาแตะต้องตัวฉัน
แกมีปัญหาอะไร แกข้องใจอะไร
แกมีปัญหาใช่ไหม มาเดี๋ยวฉันจัดให้
เดี๋ยวฉันจัดให้ ไอ้สันขวานเอ๊ย!"
แล้วไอ้คนนั้นก็ตอบว่า "มาเลย!"
ผมนี่ยืนอึ้งเลย
ผมยืนนิ่งแบบนี้เลย
มันบอกอีก "เข้ามาเลย แรงๆ อย่างนี้ฉันชอบ"
ผมไม่รู้จะทำยังไง เพราะผมทำเหมือนว่าผมสู้เป็นน่ะได้
ผมเป็นนักแสดงไง ผมไม่ใช่นักสู้
ถ้าให้ผมไปแสดงหนังที่ผมเป็นพระเอก ยังไงผมก็สู้ชนะอยู่แล้ว
แต่นี่มันเรื่องจริง ไอ้นี่ก็ท้า "เข้ามาเลย"
ผมก็ตัวแข็งทื่อสิ ผมยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น
ไอ้ตัวทิฐิมันโดดออกมาจากผม แล้วบอกว่า...
"ต่อยมันเข้าไปที่หน้าเลยเอ็ด"
ผมบอก "ฉันไม่ต่อยใครทั้งนั้นแหละ"
ทิฐิบอก "งั้น เอามือนายมา"
ต่อยเข้าเบ้าตาเขาเต็มๆ เลย
เขาล้มตัวลงกับพื้น มือกุมไว้ที่ตา
เขาดูหมดทางสู้ ผมหันไปมองทิฐิแล้วบอกว่า
"นายทำแบบนั้นทำไม"
ทิฐิบอก "เพราะนายต้องรักษาภาพลักษณ์
นายซัดมันร่วงไปแล้ว สบายใจได้น่า"
ผมมองลงไป เขานอนกุมมือไว้ที่ตา
ทิฐิก็บอก "พูดอะไรหน่อย ให้คนรู้ว่าอย่ามาแหยมกับนาย"
ผมเลยพูด "เออ
ฉันเบื่อ ที่มีแต่คนคอยหาเรื่องฉันแล้วนะ"
"บอกไปอีก ว่าใครขยับนายจะกระทืบมัน"
"ถ้ามีใครขยับ
ฉันจะกระทืบมันเหรอ"
"พูดให้คล้องจองกับชื่อด้วย ใช้ขู่คนขาวได้ดีเลย"
"เพราะฉันคือเอ็ด ถ้าแกมาแหยมกับเอ็ด จะโดนกระทืบให้ขี้เล็ด"
"โอเคแล้ว สนใจแค่... นายทำดีแล้ว
ทำตัวตามสบาย ไม่ต้องกังวล ขรึมๆ ไว้
ไม่มีใครกล้าขยับหรอก หลังจากเห็นนายซัดไอ้หมอนั่นร่วง
ทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเครียด" ผมก็เริ่มใจเย็นลง ทิฐิบอกว่า
"นายต้องกระทืบใครบ้างเป็นครั้งคราว
เพื่อให้คนรู้ว่านายก็ใช่ย่อย" ผมบอก "เออ เออ เออ!"
ผมไม่เห็นพี่ชายของไอ้หมอนั่น ที่ยืนอยู่ข้างหลังผม
และเขาดูร็อคกี้มาแล้วด้วย
เขาเหวี่ยงหมัดจากด้านหลังผม
แล้วต่อยเข้าที่ปากผม...
แรงใช่ย่อยเลย
เพราะเสียงหมัดดัง...
และทิฐิผมร้อง "อะไรวะนั่น"
ผมบอก "ฉันไม่รู้" ริมฝีปากผมบอก "เฮ้ย พวก!"
ผมยืนอยู่ตรงนั้น มีปากผมห้อยลงมา
เหมือน เจเจ ในเรื่องกู๊ดไทมส์เลย
แล้วผมไม่รู้แล้วว่าควรทำไง เลยตะโกนเรียก รปภ.
ผมตะโกน "รปภ.!"
ตอนนั้นเองที่พรรคพวกผมคนหนึ่ง กระโดดข้ามโต๊ะมา
เหมือน ลิงค์ เฮย์ส ในเรื่องเดอะม็อดสควอดเลย
เขาคว้าตัวมัน แล้วเริ่ม...
หมอนั่นล้มลง พรรคพวกผมกระโดด ขึ้นคร่อมแล้วซัดหมอนั่นไม่ยั้ง
คนน้องมันตื่นพอดี มันโดดขึ้นคร่อม พรรคพวกผมแล้วก็เริ่มต่อยเขา
แล้วก็มีเสียงใครสักคนดัง "มีคนตีกันหลังร้าน!"
แล้วการ์ดก็เข้ามา ซึ่งมันเป็นคลับของคนขาว
มีไอ้มืดสองคนต่อยกับคนขาวสองคน
เขาก็พุ่งใส่ไอ้มืดก่อนสิ "ไอ้มืดพวกแกหัดเรียนรู้บ้าง
อย่ามาก่อเรื่องในคลับของเรา เราห้ามพวกแกเข้ามาหรือไง
เราเห็นแกยืนหัวเราะ ตอนพวกเราเต้นนะ เราเห็นแก"
จากนั้นพรรคพวกผม เห็นคนขาว 40 คน รุมคนดำสองคน
"พวกแกอย่ารุมสิวะ" พวกเขาก็เข้ามาตะลุมบอน
มันเลยกลายเป็นภาพคนขาว 40 คน ตะลุมบอนกับคนดำ 40 คน
มันกลายเป็นสงครามเชื้อชาติ โลชั่นกันแดดกับน้ำยาจัดทรงผม
ปลิวว่อนไปทั่วห้อง
และตอนจบเรื่อง ทุกคนฟ้องผม
ทุกคนอ้างว่าผมทำร้ายเขา
ผมสูงห้าฟุตสิบนิ้ว หนัก 165 ปอนด์ ผมจะไปสู้กันคนทั้งดิสโก้เทคได้ไง
แม้แต่คนที่ไม่ได้ร่วมวงยังฟ้องผมเลย
คนที่ยืนดูเฉยๆ ไปให้การต่อศาล
"เปล่า ผมไม่ได้เข้าไปต่อยกับเขา ผมแค่ยืนดูอยู่
ซึ่งเหตุเกิดในดิสโก้เทค ทีนี้ไฟเทคมันหลุดจากเพดาน
ทำให้ลำแสงมัน ไปทำปฏิกิริยาแปลกๆ กับกระจก
ซึ่งผมมองมันแล้ว ทำให้กล้ามเนื้อตาผมแพลงครับ
ผมต้องการเงิน 12 ล้าน มารักษากล้ามเนื้อตาแพลงครับ
พรรคพวกก็ฟ้องผม คุณคิดดู พวกเดียวกันยังออกมาฟ้องผม
ผมคิดเอง "ไม่มีพรรคพวกคนไหน จะฟ้องผมหรอก" เขาฟ้องเอ็ด
เขาอยากได้เงิน ผมบอก "พรรคพวกเขาไม่ฟ้องกันเอง"
เขาบอก "ช่างแกสิ ฉันจะเอาเงิน ไอ้กร๊วก"
เขาก็ไปขึ้นศาล เตรียมให้การ กับผู้พิพากษาอย่างดีเลยนะ
พอศาลบอกว่า "เล่ากรณีของคุณมาสิ"
"ครับ ใต้เท้า ในค่ำวันนั้นนั่นเอง ครับใต้เท้า
คืองี้นะ ใต้เท้า ผมอยู่ในดิสโก้เทค
ผมไปเที่ยวชิวๆ กับแฟนสาวผมละทีนี้
แฟนผมเริ่มระริกระรี้ 'อุ๊ย นั่นเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่'
ผมก็เริ่มเมากรึ่มๆ ถามแฟนว่า 'ไหน' เธอตอบว่า
'ตรงโน้นไง' ผมบอก 'ช่างหัวไอ้เปรตจมูกโตมันปะไร
ฉันก็หาเงินได้ไม่ต่างจากมัน' จริงไหมใต้เท้า
ผมไม่สนหรอก ผมไม่จำเป็นต้องตีซี้ใคร
ทีนี้ใต้เท้า คิดดูนะ เรื่องเป็นไงต่อใช่ไหม
ผมถามแฟน 'ไง อยากให้ฉันไปขอลายเซ็นให้ไหม'
ผมก็เดินไปขอลายเซ็นให้แฟนผม
ผมเดินข้ามห้องไปแล้วพูด 'ไง เอ็ด เซ็นนี่ซะ'
เอ็ดตอบว่า 'ฉันไม่เซ็นอะไรทั้งนั้น
ช่างแก ช่างเมียแกด้วย' ผมบอก 'อ้าว เอ็ด
พูดหมาๆ เดี๋ยวต่อยร่วงเลย'
เขาพูดว่า 'ไอ้สันขวาน...' แล้วเขาก็วิ่งไปหาแฟนผม
แล้วตบหน้าเธอครับ ใต้เท้า
แล้วเขาก็ตบผม กับเพื่อนเหมือนกัน
เราสามคนไม่มีทางสู้เขาครับ ใต้เท้า
สิบสองล้าน
สิบสอง!" ผมฟังแล้วละเหี่ยใจ
"ใต้เท้าครับ เอาสมบัติเขา ครึ่งหนึ่งให้เราก็ได้"
ผมหัวเสียมาก ผมโทรหาแม่ คุณคงรู้ว่าควรทำยังไง
เวลาคุณรู้สึกเศร้า คุณก็โทรหาแม่
เวลาคุณเจออะไรหนักๆ มา สิ่งแรกที่คุณทำคือโทรกลับบ้าน
ผมโทรไปที่บ้านแม่ เพราะหวังว่าจะได้ยิน
"ไม่เป็นไรนะ ลูก เดี๋ยวมันก็ดีเอง
ลูกกลับมาที่บ้านนะ หยุดร้องไห้ เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน
แม่จะทำเบอร์เกอร์ชิ้นใหญ่ๆ
ที่แม่เคยทำให้กินนะ ลูกกลับมาบ้านนะ"
และเมื่อคุณโตขึ้น คุณจะคิดถึงเบอร์เกอร์ชิ้นนั้น
ผมโทรไปที่บ้านแม่ คืนนั้นเป็นคืนวันศุกร์
เสียงโทรศัพท์ดังอยู่ครึ่งชั่วโมง
แปลว่าป๋าผมอยู่บ้าน และทุกสุดสัปดาห์ป๋าผมจะเมาแอ๋
ผมภาวนาว่าเขาจะไม่รับโทรศัพท์
เพราะผมกำลังเลือดไหล ปากผมบวมเป่ง
คนเดินผ่านไปก็ทักผม "จิมมี่ วอล์กเกอร์นี่"
ผม "เปล่า ผมเอ็ด ผมมีเรื่องมา"
ขณะที่ผมภาวนาว่า พ่อผมจะไม่รับโทรศัพท์
ผมก็นึกภาพว่าตอนนี้ที่บ้านเป็นยังไง ป๋าผมเมาอยู่ที่บ้าน
"ที่นี่บ้านฉัน!
บ้านของฉัน และฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น!
รู้อะไรไหม เฮ้ย ฉันเมาว่ะ ลิล
ลิลฉันเมาแล้ว แกรู้อะไรไหม
มันงดงาม
มันงดงาม ลิล หัวใจและจิตวิญญาณฉัน ฉันเมาแล้ว
รู้อะไรไหม ช่างมัน
เพราะถ้าฉันอยากดื่มอะไร ในบ้านของฉันนะ ไม่เป็นไร
แกไม่พอใจ ก็ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน
ฉันเป็นคนจ่ายเงิน ถ้าฉันอยากดื่มอะไรฉันก็จะดื่ม
เฮ้ย ลิล แกจะรับโทรศัพท์นี่ไหม
แกได้ยินเสียงโทรศัพท์ไหม
ลิล!
เสียงโทรศัพท์ดังนะ นังตัวดี ไม่ใช่ฉัน
ไม่ ฉันจะไม่รับอะไรทั้งนั้น
ฉันจ่ายเงินแล้ว ยังต้องมารับโทรศัพท์อีกเหรอ
ฉันเป็นอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ กลับชาติมาเกิดหรือไง
แกมารับโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลย
ลิล มารับโทรศัพท์ โธ่เว้ย...
ฉันดูมวยอยู่นะ ลิล
นี่แกจะ... แกจะไม่รับใช่ไหม
โอเค ได้ ไม่ต้องใช้โทรศัพท์อีกเลย ลิล
ในเมื่อแกลุกมารับโทรศัพท์นี่ไม่ได้
แกก็ไม่ต้องใช้มันอีก ลาก่อนโทรศัพท์สำหรับลิเลียน
แกไม่ต้องโทรไปไหนอีก แกหมดสิทธิ์ใช้โทรศัพท์แล้ว
ที่จริง ฉันจะเขียนแล้วแปะมันไว้ที่ตู้เย็น
นั่นเป็นกฎใหม่ของบ้าน
ฉันจะเอากฎเก่าออก แล้วเอากฎใหม่แปะแทน
แกต้องเชื่อเมื่อฉันบอกให้ทำอะไร
เราจะเอากฎใหม่ขึ้นไปแปะ เอากฎขึ้นไปแปะ
กฎ กฎ
ข้อหนึ่ง 'ห้ามลิเลียนใช้โทรศัพท์'
ข้อสอง 'ห้ามลิเลียน...'
ในเมื่อแกรู้ดีนักนะ นังตัวดี
แกก็ไม่ต้องออกไปไหนอีกเหมือนกัน
'ห้ามออกไปข้างนอกอีกเป็นอันขาด'
ทีนี้ฉันจะเอากฎไปแปะไว้นะ ลิเลียน
แกจะต้องทำตามกฎและระเบียบของฉัน
กฎเขียนไว้ว่า 'ห้ามใช้โทรศัพท์และห้ามออกไปไหน'
และฉันไม่สน ถ้าบ้านเส็งเคร็งนี่จะไฟไหม้
ถ้าฉันกลับมาบ้าน เจอนักดับเพลิงมาดับไฟแล้วฉันถาม
'คุณรู้ได้ยังไงว่าบ้านผมไฟไหม้'
'เราได้รับแจ้งจากภรรยาของคุณ' ฉันจะซัดแกให้หมอบเลย
แกต้องอยู่ในบ้าน! แกต้องไหม้ไปพร้อมมัน
ไม่ ลิเลียน นั่นแกจะไปไหน ฉันเพิ่งบอกอยู่ว่าแกห้ามไปไหน
แล้วแกจะไปไหนได้ยังไง...
แกจะไม่ไปเล่นไพ่ป๊อก ที่บ้านเชอร์ลีย์ ช่างหัวไพ่ป๊อกสิ
ถอดเสื้อคลุมออก ไม่ แกห้ามไปไหนทั้งนั้นเพราะฉันสั่ง
กฎบอกว่าห้ามออกจากบ้าน ฉันรู้ว่าแกอยากออกฉันเลยห้ามไง
แกรีบโทรไปบอกเลยว่าแกไม่ไป
แกห้ามใช้โทรศัพท์ฉันนะ
ฉันไม่รู้ แกก็เปิดหน้าต่าง
แล้วยื่นหัวออกไปตะโกนบอกเอาสิ
แต่แกห้าม... ฉันไม่ให้...
แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เพราะฉันรู้ว่าแกอยากไป สาเหตุคือฉันรู้ว่าแกอยากไป
ฉันรู้ว่าแกอยากไป"
ผมมีพ่อประเภทที่เมาแล้วชอบร้อง
เพลงเก่าของโมทาวน์เถียงตอบเรา
ร้องเนื้อมั่วไปหมด แล้วยังคิดว่าร้องถูกอีกนะ
"ฉันรู้ว่าแกอยากไปจากฉัน
แต่ฉันไม่ยอมให้แกไปหรอก ลิเลียน!"
แล้วเขาก็มั่วเนื้อ คิดว่าตัวเองร้องถูก
แม้ฉันต้องร่ำร้องและวิงวอน ขอความเห็นตับเห็นไต
ฉันก็ไม่ถือสาอะไร เพราะมันคือหนึ่งในใจฉัน
แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
แกต้องอยู่ที่นี่ ในบ้านเส็งเคร็งหลังนี้ ลิล
นั่งดูบรรดาเรือแล่นเข้ามา
แล้วก็นั่งดูพวกมัน แล่นห่างออกไปเหมือนเคย
ลิเลียน
เพราะฉันตั้งกฎขึ้น เหมือนที่ไดอาน่า รอสส์ว่าไว้
นี่บ้านฉัน และฉันอยู่ที่นี่
และเธอร้องภาษาสเปนด้วย ลิเลียน
นี่บ้านฉัน และฉันอยู่ที่นี่
ที่นี่บ้านฉัน! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น!
แกได้ยินเสียงโทรศัพท์ไหม ฉันจะรับ เพราะรู้ว่านั่นคือเชอร์ลีย์
ไม่มีใคร ถือสายรอนานถึงครึ่งชั่วโมงหรอก
ปกติโทรศัพท์ดังไม่กี่ครั้ง ก็วางสายแล้ว
ไอ้คนโทรต้องเหงามากแน่ๆ ฉันจะบอกเธอให้นะ
ฮัลโหล เชอร์ลีย์นังบ้า ถ้าแกกล้าโทรมาตื๊อแบบนี้อีกละก็...
เชอร์... เป็นอะไร... นี่ เกิดอะไรขึ้นกับแก
แกร้องไห้ทำไมน่ะ เอ็ดดี้ อะไร...
เอ็ดดี้ เกิดอะไรขึ้นกับแก
อะไรนะ แกมีเรื่องเหรอ ลิเลียนหยิบปืนพกฉันมา
แกไปมีเรื่องกับใครมา
หา ที่ดิสโก้ กับเดนีย์ เทอร์ริโอ
แกไปทำบ้าอะไรกับเดนีย์ เทอร์ริโอ
จิมมี่ วอล์กเกอร์ด้วยเหรอ ปากแกเหรอ แตก...
หา ลิเลียนเอ็ดดี้มีเรื่องที่ดิสโก้ กับเดนีย์ เทอร์ริโอ
แล้วทำจิมมี่ วอล์กเกอร์แตก
ที่ปากเขาลิล
เอ็ดดี้ แกไปทำ ปากจิมมี่ วอล์กเกอร์แตกทำไม
ฉันชอบดูเรื่องกู๊ดไทมส์นะ
อ้าวแตกที่ปากแกเหรอ
แกเลยดูเหมือนจิมมี่ วอล์กเกอร์ อ๋อ เข้าใจแล้ว
ใครต่อยปากแก คนอิตาลี ทำไมล่ะ
หมายความว่าไง 'เปล่า' ไม่มีใครต่อย โดยไม่มีสาเหตุหรอก แกทำอะไรมา
อย่ามาบอกว่า 'เปล่า' แกต้องไปทำอะไรมาสักอย่าง
แกทำอะไร ไม่ อย่าบอกว่า 'เปล่า'
ไม่มีเคยใครโดนต่อยฟรี อะไร... เอ็ดดี้...
ไม่ อย่าบอกว่า 'เปล่า' เอ็ดดี้ ไม่มีอะไรมาจากศูนย์แล้วทิ้งร่องรอย
ต้องทำอะไรสักอย่าง ไอ้สันขวานนั่นมันต่อยปากแก
ทีนี้ แกไปทำอะไรมา อะไรนะ
ไม่... เอ็ดดี้ สรุปคือ เป็นเรื่องเก่าที่แกเคยทำไว้นานแล้ว
ฉันไม่เคยสอนเหรอ ว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เคย
แกทำอะไรไว้ แกก็จะได้อย่างนั้น เอ็ดดี้
ใช่ เพราะงั้น ไอ้นั่นมันเลยมาต่อยปากแกคืนนี้ไง
เพื่อเอาคืนสิ่งที่แกเคยทำไว้ไง
ใช่ เอ็ดดี้ แกต้องเอาคืนแบบที่แกโดน
แกต้องโดนเอาคืนแบบที่แกทำไว้ เป็นเหตุผล...
เอ็ดดี้ หมายความว่าไง แกจำไม่ได้ว่าแกทำอะไร
เขาอาจจะต่อยแกเพราะสิ่งที่แกทำ
ตอนแกยังอยู่ที่นี่ก็ได้
ฉันจำทุกอย่างที่แกทำไม่ได้หรอก
ฉันทำงานทั้งวัน แกก็เล่นทั้งวัน เอ็ดดี้
เอ็ดดี้ ใครทำโคมไฟแตกเมื่อปี 1971
แกไง! ใช่ แกทำ เพราะอย่างนั้น ไอ้นั่นมันถึงมาเล่นงานแกคืนนี้ไง
ฉันจะขอบใจแกมากเลยถ้าแกเดินไป บอกมันว่าพ่อแกฝากขอบคุณ
ฉันจะได้ไม่ต้องไปเอง เพราะแกไม่เคยเคารพฉันเลย
แกไม่เคยฟังสิ่งที่ฉันบอกให้ทำ
ฉันแปะกฎไว้ที่ตู้เย็น และแกไม่เคยทำตามกฎของฉัน
ฉันกับแม่แกต้องการให้แกเคารพ แกไม่เคารพเรา
แก ชาร์ลี และเวอร์น่อน ไม่เคยเคารพฉันกับแม่แก
เราแค่อยากให้แกเคารพกันบ้าง ขอแค่เคารพกัน
ทำไมแกไม่เคยเคารพฉันเลย ทำไม
ฉันก็คน ฉันอยากได้ความเคารพ ฉันอยากได้ความเคารพเอ็ดดี้
สิ่งที่เราต้องการ ที่รัก เธอมี
สิ่งที่เราอยากได้ ที่รัก เธอมี
เพราะฉันอยากขอแค่
เคารพกันสักหน่อย ไอ้สันขวาน
เวลาเธอกลับบ้าน ที่รัก รอแป๊บนะ
จูบนั้นหวานกว่าน้ำผึ้ง
คอ-อา-วอ-รอ-โอ-บอ หาว่าเธอสำคัญกับฉันเพียงใด
คอ-เอา-รอ-โอ-พอ
ไอ้เวรเอ๊ย แกรู้ว่ามันสะกดยังไง!
เคารพ แกไม่เคยเคารพฉันเลย เอ็ดดี้
ไอ้นั่นมันถึงมาเล่นงานแกไง และก็ตอนฉันยังเด็ก
ฉันเคารพพ่อแม่ ครอบครัวเราไม่มีอะไรเลย รู้ไหม
ฉันไม่มี เอ็ดดี้ ฉันกับพี่น้องไม่มีอะไรเลย
ฉันมีพี่น้อง 11 คน เอ็ดดี้ พ่อฉันได้เงินสัปดาห์ละ 13 เซนต์
เขาทำงานที่โรงงานผลิตของเล่น และได้เงินสัปดาห์ละ 13 เซนต์
มันไม่ใช่เงินเยอะ เมื่อมีลูกตั้ง 11 คน
เราไม่มีของหรูหราอย่างที่แก ชาร์ลี และเวอร์น่อนมี
เราไม่มีของฟุ่มเฟือยอย่างอาหาร
เงินแค่ 13 เซนต์ทั้งสัปดาห์ แกจะซื้ออะไรได้
เราต้องกินอะไรก็ตาม ที่พ่อเอากลับมาจากที่ทำงาน
เรากินของเล่น เอ็ดดี้
เรากินของเล่น และเราก็ไม่เคยบ่น
เพราะแม่ฉันทำอาหารโคตรอร่อย
แม่เอาซอสเผ็ด เกลือกับพริกไทยนิดหน่อย
มาปรุงรถบรรทุกของเล่นออกมาอร่อยมาก
ล้อมันละลายในปากเลย เอ็ดดี้
และเราซาบซึ้ง เราไม่เคยบ่น
เราเป็นหนึ่งเดียวกัน ทำเพื่อกันและกัน ไม่ทอดทิ้งกัน
ฉันเคยทำผิดต่อพี่น้องแค่ครั้งเดียว
ฉันกลับจากโรงเรียน และแม่ฉันเตรียม
อาหารฉลองวันเกิดให้พ่อไว้
เธอทำอาหารทั้งวันไม่ได้หยุดหย่อน
และทำอาหารไว้สำหรับ 13 คนกิน
สำหรับพ่อในวันเกิด
และฉันนั่งลงกินคนเดียวจนหมด
ฉันกินหมดเลย เอ็ดดี้ กินคนเดียว
พ่อฉันเดินเข้ามาในครัว
ใส่หมวกวันเกิดอันเล็กไว้บนหัว เขามองดูลูกทุกคน
เขาน้ำตาคลอแล้วพูดว่า
'พวกแกคนไหนนั่งลง
แล้วกินเกมเศรษฐี จนหมดกล่องคนเดียววะ'
และฉันกินมันหมดเลย เอ็ดดี้!
บอร์ดวอล์ค ปาร์คเพลส อิลลินอยส์ อะเวนิว
รองเท้า เรือ หมวก ปืนใหญ่
คอนเนตทิคัต อะเวนิว ภาษีสิ่งฟุ่มเฟือย
เอ็ดดี้ฉันกินแม้กระทั่ง ไอ้ที่ถูกๆ ตรงจุด 'เริ่มต้น'
ที่ที่ไม่มีใครเขาซื้อกัน ฉันก็กิน
ฉันกินบอลติก กับรัลพ์ อะเวนิวด้วย ใช่แล้ว
แล้วฉันยังกิน เค้กวันเกิดพ่อเข้าไปด้วย
เปล่า มันไม่ใช่เค้ก เราไม่มีเงินพอ
มันเป็นกระดานแม่เหล็กวาดรูป สองอันซ้อนกัน
กระดาน... ใช่ เค้กกระดานแม่เหล็ก ถูกต้อง
เราไม่มีเงินซื้อครีมโรยหน้า
แม่ฉันเลยเขียนคำอวยพร 'สุขสันต์วันเกิดป๋า' ในกระดานแทน
รู้ไหมเราอธิษฐานยังไง
เราเขย่ากระดานจนข้อความจางหายไป
แล้วค่อยกินเค้กได้
นั่นเป็นเค้กก้อนแรกของเรา และเราไม่เคยบ่น
เราดีใจที่ได้มัน เราเป็นหนึ่ง เดียวกัน ทำเพื่อกันและกัน
เราแต่งตัวไปโรงเรียน ฉันจะเล่าเรื่องเสื้อผ้าให้แกฟัง
เราไม่มีเสื้อผ้าเหมือนเด็กคนอื่น
เราต้องใส่อะไรก็ตาม ที่พ่อเอากลับมาจากที่ทำงาน
เราใส่ของเล่น!
ทุกวันแม่ฉันจะตื่นขึ้นมา แกะเกมทวิสเตอร์ 11 กล่อง เอ็ดดี้
เธอจะม้วนเสื่อทวิสเตอร์บนพื้น
ฉันและพี่น้องทั้ง 11 คน
จะพันเสื่อทวิสเตอร์รอบตัวให้เป็นชุด
แล้วเราจะเอารางฮอทวีล
มาพันรอบเอวเป็นเข็มขัด
ถ้าไม่มีรางฮอทวีล เราก็ใช้ของจอห์นนี่ ไลท์นิ่งแทน
ถ้าไม่มีรางจอห์นนี่ ไลท์นิ่ง เราฉีกห่วงฮูลาฮูป
มาพันรอบเอว แต่เราไปโรงเรียนนะ ให้ตายสิ
เด็กคนอื่น ต้องล้อที่เราใส่ชุดทวิสเตอร์
และมันไม่สนุกเลย เวลาโดนเล่นงานในชุดทวิสเตอร์
เท้าขวาน้ำเงิน มือซ้ายแดง เอ็ดดี้
มันเป็นเรื่องสนุกของพวกนั้น
ฉันยืนอยู่ที่มุมห้อง
ไอ้เวรห้าร้อยคนหนึ่งหมุนเข็มสุ่มสี แล้วเตะฉันเอ็ดดี้
แล้วฉันต้องไปโรงเรียน ดูเด็กคนอื่นๆ ได้กินอาหารจริงๆ กัน
ฉันต้องดูพวกเขากินเนยถั่ว เยลลี่ แซนด์วิชโบโลน่าชีส
แฮมชีส ส่วนฉัน มีแค่แซนด์วิชดินน้ำมันวิทยาศาสตร์
แล้วสำหรับของหวาน พวกนั้นมีคัพเค้กสอดไส้ครีม
ส่วนฉันต้องกินสปริงเดินได้
สปริงเดินได้ เอ็ดดี้ ฉันกินสปริงนั่นเยอะมาก
ทุกครั้งที่ฉันได้ยินเพลงโฆษณามัน
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมด
พวกมันเดินลงบันได อันเดียวและมาเป็นคู่
และส่งเสียงแกร๊กๆ
สิ่งนี้ สิ่งนี้ เป็นสิ่งมหัศจรรย์ ทุกคนรู้ว่ามันคือสปริงเดินได้
สปริงเดินได้ สปริงเดินได้ ของเล่นสุดยอดชั้นเยี่ยม
สปริงเดินได้ สปริงเดินได้ เล่นเพลินได้ทั้งหญิงทั้งชาย
บ๊ายบาย ผมต้องไปแล้ว ขอบคุณครับ
คำบรรยายโดย Salinee C.