ВРАЌАЊЕ ВО ИДНИНАТА
Октомври е време на пописот.
Баш сега, Статлер Тојота го направи најдобриот аранжман во годината
за сите модели Тојота ’85.
Нема да најдете подобра кола
со подобра цена и сервис никаде во Хил Вели.
Сенатот очекува гласање денес.
Останатите вести, завржи истрагата во Пацифик нуклеарниот центар и
можат да ги демантираат гласините, за случајот со исчезнатиот плутониум,
кој наводно бил украден од нивното складиште пред две недели.
Група либински терористи зеде одговорност за ова.
Меѓутоа, во центарот велат дека се работи за административна грешка.
FBI, кои го истражуваа случајот, немаа коментар.
Док?
Ало! Има ли некој?
Ајнштајн, дојди!
Што се случува? Боже.
Исусе!
Ова е одвратно!
ПЛУТОНИУМ РАКУВАЈТЕ ВНИМАТЕЛНО
Рокенрол.
Марти, ти си?
Док, каде си?
Фала богу што те најдов.
Слушај, дојди кај трговскиот центар Два Бора, вечер во 1:15.
Голем пронајдок! Ми треба твојата помош.
Во 1:15 наутро? Док, што се случува?
-Каде си седум дена? -Работев.
-Дали е Ајнштајн со тебе? -Да, до мене е.
Ја остави опремата вклучена цела недела.
Мојата опрема. Ме потсети, Марти.
Не го допирај појачалото. Можеби е преоптеретено.
Да. Ќе го имам тоа на ум.
Добро. Се гледаме вечер. Немој да заборавиш.
-1:15, трговски Два Бора. -Така е.
-Слушам ли сатови? -Да, 8:00 е.
Супер! Експериментот успеа!
Доцнат точно 25 минути.
Чекај малку, Док.
Сакаш да кажеш дека е 8:25?
-Точно. -По ѓаволите!
Доцнам на школо.
-Џенифер! -Стрикленд те бара.
Ако те фати, ќе ти биде четврто задоцнување.
Во ред, ајде. Безбедни сме.
Овој пат не сум крив. Док рече дека саатовите доцнат 25 минути.
Док?
Не разбирам зошто се дружиш со др. Емет Браун, Мекфлај?
Казна за задоцнување, г-ѓице Паркер.
И една за тебе, Мекфлај. Мислам дека ова ти е четврта.
Да ти дадам еден бесплатен совет.
Тој таканаречен др. Браун е опасен. Прав лудак е.
Ако се зафаќаш со него, ќе влезеш во гаден сос.
Да, господине.
Имаш сериозен проблем со однесувањето. Забушант си.
Ме потсетуваш на татко ти, кога доаѓаше овде. И тој беше забушант.
Може ли да одам сега, г. Стрикленд?
Твојата група е на списокот за аудиција, денес после школо.
Не си ни загрижем? Нема шанси.
Многу личиш на татко ти.
Ниеден Мекфлај никогаш ништо не дал во историјата на Хил Вели.
Да, па, историјата ќе се смени.
Следните, молам.
Добро.
Ние сме “Pinheads“.
Еден, два, три.
Ок, тоа е доволно. Фала, момци.
Престанете, момци.
Се плашам дека многу сте бучни.
Следните.
Следната група, ве молам.
Бирајте го Голди Вилсон за градоначалник.
Напредок е неговото средно име.
Многу бучни. Не ми се верува.
Никогаш нема да имаме шанса да свириме пред било кој.
Марти, едно одбивање не е крај на светот.
Мислам дека не сум створен за музика.
Но вие сте навистина добри и вашата аудициска снимка е одлична.
Треба да ја пратиш на некоја издавачка куќа.
-Како што Док секогаш вели. -Знам.
Ако одлучиш, можеш се!
Добар совет.
Добро. А што ако ја пратам снимката и не им се допадне?
Што ако кажат дека не сум добар?
Што ако кажат: “Ти немаш иднина.“?
Не би поднесол да ме одбијат.
Почнувам да звучам како стариот.
-Не е тој така лош. -Зачувајте го саатот на кулата.
Ти ја даде колата за утре вечер.
Види, ова има погон на сите четири тркала.
-Тоа е супер. -Качи ја погоре.
Еден ден, Џенифер. Еден ден.
Нема ли да биде убаво да отидеме со тоа на езеро.
Ќе ставиме вреќи за спиење позади.
Ќе лежиме под ѕвездите.
-Престани. -Што?
Знае ли мајка ти за утре вечер?
Не. Мајка ми мисли дека одам на кампување со момците.
Мајка ми би полудела да знае дека одам со тебе.
Би добила стандардна лекција за
тоа како таа тоа не го правела кога била млада.
Јас мислам дека жената е родена како калуѓерка.
Сака да бидеш пристоен.
Па не постигна многу.
Страшно!
Спасете го саатот на кулата. Спасете го саатот на кулата.
Градоначалникот Вилсон спонзорира иницијатива да се промени саатот.
Пред 30 години, во кулата удрил гром. Од тогаш саатот не работи.
Ние од Друштвото за зачувување на Хил Вели мислиме дека таа поправка е
како дел од нашата историја и наследство.
-Еве 25 центи. -Фала.
Не заборавајте да земете леток.
Спасете го саатот на кулата.
-До каде стигнавме?
-Тука. -Џенифер.
Мојот татко. Мора да одам.
Ќе те побарам вечер.
Ќе бидам кај баба ми.
Еве да ти дадам број.
Чао.
Те сакам! 555-4823
Браво-Танго-Делта-6-2-9
Кола за влечење. Некоја единица нека одговори.
Супер. Баш супер.
Не ми се верува дека ми ја позајмуваш колата
а не ми кажуваш дека фарот не работи!
Можев да загинам.
Биф, јас не сум приметил
дека таа кола има фарови додека не ја возев.
Здраво сине.
Да не си слеп, Мекфлај?
Како поинаку да се објасни тој крш надвор?
Биф, претпоставувам
дека твоето осигурување ќе ја плати штетата?
Моето осигурување? Твоја е колата.
Твоето осиругање би требало да плати. Кој ќе плати за ова?
Го истурив пивото кога се судрив. Кој ќе ми го плати чистењето?
А каде се моите извештаи?
Се уште не ги завршив, но мислев дека не ти требаат до...
Ало? Ало? Има ли некој дома?
Мисли, Мекфлај. Мисли!
Ми треба време да ги прекуцам.
Да предадам извештај напишан со твоја рака?
Би ме отпуштиле.
Ти не сакаш да се случи тоа, нели?
-Сакаш ли? -Секако дека не.
Не сакам тоа да се случи.
Слушај, ќе ги завршам тие извештаи вечерва
и ќе ти ги донесам рано наутро.
Немој многу рано. Во сабота подолго спијам.
Ти се одврзала патиката.
Не биди наивен, Мекфлај.
Среди го местово.
Ти ја донесов колата,
а ти имаш само лајт пиво!
Што гледаш, глупаку?
Поздрави ја мајка ти од мене.
Знам што ќе речеш, сине,
и во право си
Во право си.
Но,
Биф ми е шеф,
а јас се плашам дека не сум добар во конфронтација.
Погледни ја колата, тато.
Мислам, ја уништил. Тотално.
Ми требаше колата утре, тато.
Знаеш ли колку ми е тоа важно?
Знам. Можам само да кажам
дека ми е жал.
Верувај ми, Марти, подобро е да
не се грижиш за се тоа,
зошто ќе ти создаде главоболка со свирењето на таа игранка.
Во право е. Последно што ти треба е главоболка.
Деца, оваа торта ќе ја изедеме сами.
Вујко ви Џои пак не го пуштија од затвор.
ДОБРО ДОЈДЕ ДОМА ВУЈКО ЏОИ.
Би било добро да му напишете по некој ред.
Вујко “затворска птица“ Џои?
Тој ти е брат, мамо.
Да. Многу е непријатно да се има вујко во затвор.
Сите грешиме во животот, деца.
По ѓаволите, доцнам!
Дејвид, внимавај на речникот!
Дојди и бакни ја мајка ти, пред да одиш.
Ајде, мамо. Побрзај. Ќе закаснам на автобус.
Се гледаме подоцна, тато.
Време е за замена на уљето.
Марти,
Не сум твоја телефонска секретарка.
Додека ти беше надвор, жалејќи за колата,
Џенифер Паркер те побара два пати.
Таа не ми се допаѓа.
Секоја девојка која се јавува на машките само бара неволји.
Мамо, нема ништо лошо во врска со јавување на момче.
Јас мислам дека е страшно. Девојките ги бркаат момчињата.
На ваши години никогаш не бркав момчиња нити пак им се јавував ниту
седев со нив во паркирани коли.
Како тогаш да запознам некој?
Па само ќе се случи.
Како кога го сретнав татко ви.
Толку беше глупаво. Дедо ви го удри со кола.
Морало така да биде.
Во секој случај,
дедо ви да не го удреше, ниеден од вас не би се родил.
Да, добро.
Не разбирам, што правел тато насред улица?
Што правеше Џорџ? Ги посматраше птиците?
Што, Лорејн? Што?
Во секој случај, дедо ви го удри со кола
и го донесе дома.
Изгледаше така беспомошно.
Како изгубено кученце. Срцето ми заигра.
Да, знаеме. Милион пати ни ја кажа приказната.
Си се сожалила на него
и си одлучила да одиш со него на танцот “Риби под морето“.
Не. Тоа беше “Магија под морето“.
Нашиот прв состанок.
Таа ноќ имаше страшна бура, се сеќаваш ли, Џорџ?
Татко ви прв пат ме бакна на подиумот за играње.
Тогаш сватив
дека со него ќе го поминам цел живот!
О, не.
Ало.
-Марти, да не заспа? -Док.
Не. Не биди луд.
Слушај, ова е многу важно. Ја заборавив видео камерата.
Можеш ли успат да ја земеш?
Да. Тргнувам.
Ајнштајн! Каде е Док, момче?
Док!
-Марти! Успеа! -Да.
Добредојде на мојот последен експеримент. Ова го чекав цел живот!
Па, ова е Делорин...
Ќе добиеш одговори на сите прашања. Стави ја лентата и снимај.
-Што си облекол? -Остави го тоа сега.
-Не сега. -Спремен сум.
Добро вечер. Јас сум др. Емет Браун. Се наоѓам на паркингот тц. Два Бора.
Сега е сабота наутро, 26.10.1985. 1:18 часот.
Ова е временски експеримент број еден.
Ајде, момче! Влегувај!
Тука. Седи.
Ќе ти го ставам појасот.
Ок.
Види дека саатот на Ајнштајн
е синхронизиран со мојот контролен саат.
-Сними ли? -Во ред е. Проверено, Док.
Среќен пат, Ајнштајн. Пази на главата.
Го закачи тоа за колата?
-Гледај го ова. -Да. Ок.
Го имам.
Исусе!
Не мене! Колата!
Ако ми е пресметката точна,
кога ова ќе постигне 88 милји на час
ќе видиш нешто моќно.
Види го ова!
Што ти реков!
88 милји на час!
Привремена промена на местот се случи точно во 1:20:00.
Исусе!
Исусе, Док! Го дезинтегрира Ајнштајн!
Смири се. Ништо не дезинтегрирав.
Молекуларната структура на Ајнштајн и на колата се потполно неоштетени.
Па каде се тогаш, по ѓаволите?
Поточно прашање би било кога се!
Ајнштајн штотуку стана првиот патник низ времето.
Го пратив во иднината.
Една минута во иднината, поточно.
Точно во 1:21:00
ќе се сретнеме со него и временската машина.
Чекај малку, Док.
Сакаш да кажеш дека си направил временска машина
од Делорин? -Начинот на кој јас тоа го гледам е,
ако веќе ставив временска машина во колата, зошто не го направив тоа со стил?
Па, квалитетна челична конструкција добар дисперзален флакс.
Пази!
-Што? Жешко ли е? -Замрзнато е. Замрзнато.
Ајнштајн, ти мал ѓавол.
Саатот на Ајнштајн доцни точно една минута и се уште работи!
-Тој е ок. -Тој е добро.
Апсолутно нема појма што се случи.
За него овој пат не се ни случил.
Затоа неговиот саат покажува минута помалку од мојот.
Тој ја прескокна таа минута и веднаш стигна во овој момент.
Ќе ти покажам како ова работи.
Прво, го уклучуваш времето.
Тоа ќе ти покаже каде одиш, каде си сега, и каде беше.
Ја внесуваш дестинацијата преку оваа тастатура.
Кажи што сакаш да видиш. Потпишувањето на Декларацијата за независност
или да присуствуваш на Христовото раѓање.
Еве го големиот датум во историјата на науката.
5 ноември, 1955.
Да, секако!
5 ноември, 1955.
Што се случило тогаш?
Тој ден го измислив патувањето низ време.
Се сеќавам јасно.
Го качив саатот во ВЦ.
Порцеланот беше воден. Се лизнав и ја удрив главата во шолјата.
Тогаш имав откритие.
Визија. Слика во мојата глава. Слика од ова.
Тоа е точно она што го прави патувањето низ време можно.
Кондензатор на струење.
Кондензатор на струење?
Потрошив скоро 30 години и смејното богатство за остварување на визијата.
Боже мој, траеше толку долго?
Работите овде дефинитивно се смениле.
Паметам кога се што можеше да се види беа фарми.
Стариот Пибоди беше сопственик на сето ова.
Имаше луда идеа да сади борови.
Ова е... Ова е баш јако, Док. Ова е супер.
Дали ова работи на обичен безоловен бензин?
Секако дека не. Му треба нешто појако. Плутониум.
Плутониум. Чекај малку.
Сакаш да кажеш дека ова чудо е нуклеарно?
Снимај го ова!
Не, ова чудо е електрично,
но потребна е нуклеарна реакција да генерира 1.21 гигавати струја.
Па сигурно не си влегол во продавница и купил плутониум.
Го украде ли?
Секако. Од група либанци. Сакаа да им направам бомба.
Им го зедов плутониумот и им дадов бомба направена од флипер.
-Ајде. Облечи го заштитонот одело. -Исусе.
Тоа е сега безбедно. Се е заштитено со олово.
Немој да ги изгубиш тие снимки сега.
Ми требаат тие снимки.
Ајде да го ставиме ова овде. Одиме.
За малку ќе го заборавев багажот.
Кој знае дали во иднина имаат памбучна облека.
-Алергичен сум на синтетика. -Иднина.
-Таму одиш? -Да.
25 години. Одсекогаш сум сонувал да ја видам иднината, да видам после моите години,
да го видам напредокот на човештвото.
Зошто да не?
Исто така, ќе видам кои се следните 25 победници во светското првенство.
Док.
Побарај ме кога ќе стигнеш таму.
Секако. Снимај.
Јас, др. Емет Браун,
ќе тргнам на историски пат.
Што мислев?
За малку ќе заборавев додатен плутониум.
Како ќе се вратев? Едно полнење, едно патување.
Мора да полудев.
Што е тоа?
Господе!
Ме најдоа. Не знам како, ама ме најдоа.
-Бегај, Марти! -Кој?
Како кој? Либијците!
Срање!
Ќе отворам оган!
Док, чекај!
Не!
Гадови!
Тргни!
Ајде! Мрдај! Проклетство!
Исусе!
Срање!
Да видиме дали вие гадови можете 90!
Тато, што е тоа?
Што е тоа, тато?
Личи на авион без крила.
Тоа не е авион. Види.
Не гледај!
Слушајте...
Здраво.
Извинете.
Жал ми поради шталата.
Мутираше во човечки облик. Пукај!
Еве ти го ова, мутиран кучкин сине!
Чекај!
Убиј ги, тато!
Мојот бор! Зошто си...
ПИБОДИ
Свемирско копиле! Ми го уби борот!
Ок, Мекфлај.
Освести се. Тоа е се само сон.
Само еден лош сон.
ЛАВ НЕДВИЖНИНИ
-Слушајте, морате да ми помогнете. -Не застанувај, Вилбур!
Ова не може да биде.
Ова е лудо.
Ајде.
Перфектно.
РЕЗЕРВИ НА ПЛУТОНИУМ: ПРАЗНО
Хил Вели 2 милји
СИТЕ СЕДИШТА 50 ЦЕНТИ!
КРАЛИЦА НА СТОКАТА ОД МОНАТАНА БАРБАРА СТЕНВИК И РОНАЛД РЕГАН
КЛИМАТИЗИРАНО
НОВО
БАЛАДА НА ДЕЈВИ КРОКЕТ 16 ТОНА
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ ВО ХИЛ ВЕЛИ “Убаво место за живот“
ВЕ МОЛИМЕ ВОЗЕТЕ ВНИМАТЕЛНО!
Запаметете, драги граѓани, иднината е во вашите раце.
Ако верувате во напредок, изберете го пак Ред Томас за градоначалник.
Напредок му е средното име.
Градоначалникот Ред Томас има платформа за прогрес,
која подразбира, повеќе работни места, подобра едукација,
повеќе граѓански права и помали даноци.
На денот на гласањето, дадете го својот глас на проверен лидер.
Изберете го повторно градоначаникот Ред Томас.
Сабота, 5.11.1955.
Ова мора да е сон.
Еј, дечко, излезе од брод?
-Што? -Што ќе ти е појас за спасување?
Би сакал да телефонирам.
Позади е.
Браун.
Супер. Жив си.
Ајде.
-Знаете ли каде е Риверсајд 1640? -Сакаш ли да порачаш нешто, дечко?
Да.
Дајте ми именик.
Не можам да ти дадам ако не порачаш нешто.
Добро. Дајте ми Pepsi Free.
Ако сакаш Пепси, другар, ќе мора да платиш за тоа.
Само дадете ми нешто без шеќер, може?
Нешто без шеќер.
Мекфлај.
Што правиш?
Биф.
Тебе ти зборувам Мекфлај, ти ирска бубачке!
-Биф. Момци. Како сте? -Дали ја заврши мојата домашна?
Всушност, мислев да ја завршам до понеделник...
Ало? Ало? Има ли некој?
Мисли, Мекфлај. Мисли!
Ми треба време да ја препишам.
Дали ти е јасно што ќе се случи ако ја предадам напишана со твоја рака?
Би ми избркале од школо.
Ти не би сакал тоа да се случи, нели?
-Сакаш ли? -Секако дека не.
-Не. -Не сакам да се случи тоа.
-Што гледаш, глупаку? -Има појас за спасување.
Мисли дека ќе се удави.
Што со мојата домашна, Мекфлај?
Ок, Биф.
Ќе ја завршам денес и ќе ти ја донесам утре наутро.
Немој многу рано. Во недела повеќе спијам. Ти се одврза патиката!
Не биди наивен, Мекфлај.
-Не сакам да те видам веќе овде. -Во ред. Чао.
-Што е? -Ти си Џорџ Мекфлај?
Да. Кој си ти?
Зашто даваш да те малтретираат?
Поголеми се од мене.
Застани. Имај малку самопочитување.
Ако им дадеш на луѓето сега да те газат, секогаш ќе те газат!
Погледни ме мене. Мислиш дека ќе го поминам животот во дупкава?
- Пази, Голди! - Не, господине.
Ќе станам некој. Одам во вечерна школа.
Еден ден, ќе бидам некој и нешто!
Точно. Ќе биде градоначалник.
Да, ќе бидам.
Градоначалник!
Добра идеја! Би можел да бидам градоначалник.
-Црнец градоначалник. Тоа ќе биде ден. -Ќе видите. Ќе бидам градоначалник.
Ќе бидам најмоќен во Хил Вели.
Ќе го исчистам градот.
Одлично. Почни со чистење на подот.
Градоначалник Голди Вилсон.
Ми се допаѓа звучењето.
Еј, тато! Џорџ! Еј, ти таму на велосипедот!
Тој ја ѕирка!
Тато!
Чекај малку. Кој си ти?
Стела! Уште едно од проклетите деца налета на мојата кола!
Ајде. Помогни ми да го внесам дома!
Мамо?
Ти си?
Еве, еве, сега.
Само опушти се.
Спиеше скоро девет саати.
Имав страшен кошмар.
Сонував дека сум се вратил во минатото.
Беше страшно.
Па,
Жив и здрав си во нашата стара 1955.
1955?
Ти си мојата...
Се викам Лорејн.
-Лорејн Бејнз. -Да.
Но ти си...
Ти си толку...
Ти си толку слаба!
Опушти се, Келвин. Имаш модрица на главата.
Каде ми се панталоните?
Таму...
... на мојот ковчег.
Никогаш не сум видела, розеви гаќи, Келвин.
Келвин? Зошто ме викаш Келвин?
Тоа ти е името, така? Келвин Клајн?
Ти пишува на облеката.
Сигурно те викаат Кел, така?
Не, туку ме...
...викаат Марти.
Мило ми е, Келвин...
Марти...
Клајн.
-Ти смета ако седам тука? -Не. Во ред е.
Не. Добро. Фино.
Имаш голема модрица тука.
Лорејн, горе си?
О, боже! Мајка ми!
Брзо! Облечи ги панталоните!
Марти, колку долго ќе останеш во пристаништето?
-Молам? -Претпоставувам дека си морнар?
Затоа имаш појас за спасување.
Обалска стража.
Сем, еве го младичот кој го удри со кола. Добро е. Фала Богу.
Што правеше на сред улица?
Не му обрнувај внимание. Не е расположен.
Не играј со тоа. Дојди да вечераш.
Ја знаеш Лорејн.
Ова е Милтон, ова е Сели,
ова е Тоби. Таму е малиот Џои.
Ти си мојот вујко Џои?
Подобро навикни се на решеткиве, дете.
Да. Џои сака да биде таму.
Плаче секогаш кога ќе го извадиме, па го оставаме таму цело време.
Па, Марти, се надевам дека сакаш месни плескавици.
-Па, слушајте јас навистина морам... -Седи овде, Марти.
Сем, престани да играш со тоа и дојди ваму да вечераш.
Гледајте, работи.
Сега можеме да гледаме Џеки Глисон додека јадеме.
Нашиот прв телевизор. Тато го донесе денес.
Имате ли вие телевизор?
Па, да. Знаете, имаме два.
Уау! Вие мора да сте богати.
Душо, се шегува. Никој нема два телевизора.
Сум го гледал ова. Класика.
Тоа е кога Ралф се облекува како човек од вселената.
Како мислиш си го гледал? Ова е ново.
Да, па, го гледав на видео.
Што е тоа?
Ќе дознаеш.
Знаеш, Марти, многу си ми познат.
Ја познавам ли мајка ти?
Да, мислам дека можеби ја знаете.
Тогаш ќе и се јавам. Да не се грижи за тебе.
Не можете.
Нема никој дома.
Се уште.
Слушајте.
Знаете ли каде е Риверсајд Драјв?
Тоа не на другиот крај од градот. Блок после Јавор. Источна страна на градот.
Блок после Јавор. Тоа е Џон Ф. Кенеди Драјв?
Кој е по ѓаволите, тој Џон Ф. Кенеди?
Мамо.
Пошто родителите на Марти се надвор од градот,
зар не би требало да преспие овде?
На крај, тато за малку ќе го убиеше со кола.
Точно, Марти.
Мислам дека би требало да ја поминеш ноќта тука. Тоа ни е должност.
-Па, не знам. -Може да спие кај мене во соба.
Морам да одам!
Фала ви многу. Навистина бевте добри.
Се гледаме подоцна.
Многу подоцна.
Навистина чуден младич.
Идиот.
Се доаѓа од воспитанието. Мора и родителите да му се идиоти.
Лорејн, ако имаш такви деца, ќе се откажам од тебе.
Док?
Не вели ништо.
Без имиња. Несакам да знам ништо за тебе.
-Слушај, Док... -Тишина!
Не вели ништо.
-Треба да ми помогнеш... -Тишина.
Ќе ти ги читам мислите.
Да видиме. Дојде од многу далеку?
-Да. Точно. -Не зборувај!
Сакаш да се претплатам на саботниот Ивнинг Пост.
-Не. -Не вели друго!
Тишина.
Донација.
Сакаш да ти дадам донација.
За младите помошници на обалската стража?
Док.
Јас сум од иднината.
Дојдов во временска машина, која ти ја измисли.
Сега, ми треба твојата помош да се вратам во 1985.
Боже!
Знаеш ли што значи тоа?
Тоа значи дека оваа проклета работа не функционира воопшто!
Помогни ми! Само ти знаеш како твојата временска машина работи.
Временска машина?
Не измислив временска машина.
Ок. Ќе ти докажам.
Види ми ја возачката дозвола. Истекува 1987.
Види го датумот на раѓање. Уште не сум роден.
Погледни ја сликава.
Тоа се мојот брат, сестра ми и јас.
Види ја маицата, Док. Клас 1984.
Лоша снимка. Му ја исекле косата на брат ти.
Ти ја кажувам вистината. Мораш да ми веруваш.
Кажи ми, дечко од иднината,
кој е пртеседател на Америка во 1985 година?
-Роналд Реган. -Роналд Реган? Глумецот?
А кој е подпретседател? Џери Луис?
-Претпостаувам дека Џејн Вајмен е прва дама? - Чекај, Док!
Џек Бени секретар на државната благајна.
Слушај ме.
Доста ми се шеги за вечерва. Добра ноќ, момче од иднината!
Не, чекај, Док.
Модрицата на твојата глава. Знам од кај ти е. Ми раскажа.
Си го качил саатот во WC,
си паднал и си ја удрил главата во шолјата.
Така си добил идеја за кондензаторот на стуење кој
го овозможува патувањето низ време.
Нешто не е во ред со палењето, па ја сокрив тука.
Кога паднав во WC-то,
го нацртав ова.
Кондензатор на струење.
Работи!
Конечно измислив нешто што работи!
Навистина добро работи!
Ќе го префрлиме скришно во мојата лабораторија.
Мораме да те однесеме дома!
Ете, тоа е.
Остави го тоа. Остави го тоа сега.
Па тоа сум јас! Погледни ме!
-Старец сум! -Јас сум др. Браун.
Се наоѓам на паркингот на т.ц. Два Бора.
Фала богу, уште имам коса.
Што имам на себе?
Тоа е заштитно одело.
Заштитно одело?
Секако, поради радиоактивните честици.
Ова е неверојатно.
Портабл ТВ студио.
Не е чудо што претседателот ви е глумец. Изгледа одлично на ТВ.
Ова е делот.
Ова чудо е електрично, но ми треба нуклеарна реакција за генерирање 1.21 гигавати струја.
Што реков?
Ова чудо е електрично, но му треба нуклеарна реакција
за да генерира 1.21 гигавати струја. -1.21 гигавати.
1.21 гигавати.
Господе!
Што, по ѓаволите е гигават?
Како можев да бидам толку безгрижен?
1.21 гигавати!
Том, како да генерирам толку енергија?
Тоа не е можно, нели?
Док, гледај. Ни треба само малку плутониум.
Сигурен сум дека во 1985 плутониумот е достапен во секој драгстор,
но во 1955 тоа е тешко да се најде.
Марти, извини, но се плашам дека си заглавил тука.
Док, заглавен сум овде? Не смеам да останам тука.
Имам живот во 1985!
-Имам девојка. -Дали е убава?
Да, прекрасна е.
Луда е по мене. Види го ова.
Види што пиша тука.
Тоа кажува се.
Док, ти си ми единствена надеж.
Марти, жал ми е, но единствениот енергетски извор способен да створи
1.21 гигавати струја е гром.
-Што рече? -Гром!
За несреќа, никогаш не знаеме кога и каде ќе удри.
Сега знаеме.
Тоа е тоа!
Тука е одговорот!
Ова кажува дека гром ќе удри
во саатот на кулата, следната сабота, во 22:04!
Кога би можеле некако тој гром
да го донесеме до кондензаторот,
можеби би успеале.
Следната сабота навечер ќе те пратиме назад во иднината!
Во ред. Сабота ми одговара.
Можам да потрошам седум дена во 1955. Ќе се шетам. Можеш да ми ја покажеш околината.
Не доаѓа во предвид. Не смееш да излегуваш од куќава.
Никого не смееш да видиш.
Ништо што би можело да влијае на иднината. Разбираш?
Да. Секако. Ок.
Марти,
дали комуницираше со некого денес, освен со мене?
Да, па налетав на моите родители.
Боже! Покажи ми ја пак сликата со брат ти.
Како што мислев. Ова ја докажува мојата теорија. Види го брат ти.
Неговата глава исчезна. Како да е избришана.
Избришана од постоење.
Навистина го исчистиле местово. Изгледа како ново!
Според мојата теорија, мораш да се вмешаш во во средбата на твоите родители.
Ако не се запознаат, нема да се заљубат, венчаат и нема да имаат деца.
Затоа брат ти исчезнува.
Ќе исчезне и сестра ти и се додека не ја поправиш штетата, ти си следен.
-Звучи тешко. -Нема врска со тежина.
Кој е татко ти?
Ене го!
Ок. Ок, момци.
Навистина смешно. Момци време е да пораснете.
Можеби си посвоен.
Ок, воозбилете се момци.
-Во ред, земи ги моите книги. -Мекфлај.
Ова е Стрикленд.
Исусе, зар никогаш немал коса?
Среди се. Ти си забушант.
Сакаш ли тоа да останеш до крајот на животот?
Не.
-Што нашла мајка ти во него? -Не знам.
Претпоставувам се сожалила кога дедо го удрил со кола.
Мене ме удри со кола.
Тоа е Флоренс Најтингејл ефект.
Се случува кога болничарките ќе се заљубат во пациентите.
Напред, мали.
Џорџ, другар.
Секаде те барам.
Се сеќаваш, јас ти го спасив животот пред некој ден?
-Да. -Овде е некој што сака да те запознае.
ИГРАНКА МАГИЈА ПОД МОРЕТО
Лорејн?
Келвин!
Сакам да те запознаам со мојот пријател Џорџ Мекфлај.
Чао. Драго ми е што се запознавме.
-Како ти е главата? -Добро.
Се загрижив кога отиде синоќа.
Добро си?
-Извини. Мора да одам. -Ајде!
Зар не е како сон?
-Не го ни погледна. -Ова е посериозно, отколку што мислев.
Заљубена е во тебе, а не во татко ти.
Почекај, Док.
Сакаш да кажеш дека мајка ми е запалена на мене?
-Точно. -Тешка работа.
Пак тој збор „тешко“.
Зарем во иднината се е тешко? -Имате проблеми со земјината тежа?
За да се зближат, мораат да останат насамо.
Потребна им е интеракција...
...во некој вид друштвено...
-Мислиш како состанок? -Така е.
-Каков вид на состанок? -Што прават млади во 50-тите?
Твои родители се. Ги познаваш.
Што им се заеднички интереси? Што сакаат да прават заедно?
Ништо.
Види! Се спрема ритмичка забава.
Игранката Магија под морето! Треба да одат на тоа.
-Таму прв пат ќе се бакнат! -Во ред, мали.
Залепи се за татко ти како лепак и биди сигурен дека ќе ја однесе на тоа.
Џорџ, другар,
се сеќаваш на таа девојката со која те запознав, Лорејн?
Што пишуваш?
Приказни.
Научно фантастични приказни за посетители
кои доаѓаат на Земјата од други планети.
Абе ајде! Не знаев дека си креативен.
Дај ми да прочитам! -Не, не.
Никогаш на никој не сум му дал да ги прочита моите приказни.
Зошто?
Ако не им се допаднат? Што ако кажат дека се лоши?
Мислам дека е прилично тешко некој да разбере.
Не. Не е тешко воопшто.
Па, Џорџ. Во врска со Лорејн.
Навистина и се допаѓаш.
Ми рече дека би сакала да ја поканиш
на игранката Магија под морето.
-Навистина? -Да.
Само пријди и и покани ја.
Баш овде, сега, во кафетеријава?
Што ако рече не? Не би поднесол да ме одбие.
Меѓу другото, мислам дека попрво би отишла со друг.
Со кој?
Со Биф.
-Не биди дете. Ајде. -Ајде. Оди.
Знаеш дека сакаш.
Знаеш дека сакаш да ти го дадам.
Заќути ја својата ваклана уста. Не сум јас таква.
Можеби си, но сеуште незнаеш.
Тргни ги рацете од мене.
Ја слушна. Рече да ги тргнеш твоите раце...
...од неа.
Те молам.
Што ти е тебе, глупаку?
Бараш тепање.
Зошто си нов овде, ќе те пуштам...
...денес.
Зошто не станеш дрво
и исчезнеш одовде.
Џорџ!
Зошто ме следиш?
Џорџ, ти кажувам, ако не ја викнеш Лорејн на таа игранка
јас ќе зажалам цел живот! -Не можам.
Ќе ја пропуштам своето омилено ТВ шоу, научно-фантастичен театар.
Да, но Лорејн сака да оди со тебе!
Ќе ја разочараш.
Не сум спремен да ја викнам Лорејн на игранката,
и ни ти ни некој друг од оваа планета
нема да ме натера да го сменам мислењето.
Научно-фантастичен театар.
Кој си ти?
Тишина, Земјанине!
Се викам Дарт Вејдер.
Јас сум вонземјанец од планета Вулкан.
Марти!
-Марти! Марти! -Џорџ, другар.
Не беше во школо? Што правеше?
Се успав. Ми треба твоја помош.
Морам да ја викнам Лорејн, но незнам како.
Не паничи. Во кафичот е.
Боже! Како се...
Зошто се предомисли?
Синоќа, Дарт Вејдер дојде од планетата Вулкан
и рече дека доколку не ја викнам Лорејн на игранката, ќе ми го истопи мозокот.
Да го задржиме тоа меѓу нас, во ред?
-Да. Да. -Во ред. Ене ја!
Само оди и викни ја.
-Незнам што да кажам. -Кажи што било.
Кажи нешто природно, прва работа што ќе ти текне.
Ништо не ми текнува.
Исусе. Чудо што воопшто сум роден.
-Што? Што? -Ништо.
Речи и дека судбината ве споила.
Речи и дека е најубавата девојка на свет која си ја видел.
Девојките сакаат такви работи.
-Што правиш? -Запишувам. Тоа е добро.
-Да. Во ред можеш да се погрижиш за тоа? -Добро.
Лу, дај ми млеко.
Чоколадно.
Лорејн.
Мојата густина...
...ме доведе до тебе.
Што?
Сакав да кажам...
Чекај малку. Те познавам однекаде?
Да.
Да. Јас сум Џорџ. Џорџ Мекфлај.
Јас сум твоја густина.
Мислев
твоја судбина.
Мекфлај.
Ти реков да не доаѓаш овде.
Па, ова ќе те кошта скапо.
Колку пари имаш?
Колку сакаш, Биф?
Добро, тупаку.
-Сега ќе... -Биф. Што е тоа?
Тоа е Келвин Клајн. Боже, тој е сон.
Дете! Дете, застани! Застани!
Ќе ти го вратам.
Го скрши.
Види го!
Фаќајте го!
Во колата! Ајде!
-Што е таа работа што ја вози? -Даска со тркала!
Тој е апсолутно како од соновите.
ПРЕВОЗ НА ЃУБРИВО
-Ајде, ајде! -Пази на колата!
Ќе одам да го фатам.
Срање!
Фала многу, мали!
Ќе го фатам тој кучкин син!
-Одкаде дојде? -Каде седи?
Незнам,
но ќе дознаам.
Боже!
Ме најдоа. Незнам како, но ме најдоа.
Бегај, Марти!
Боже!
Ме најдоа. Незнам како, но ме најдоа.
Бегај, Марти!
Док?
Здраво, Марти. Не те слушнав кога влезе.
Фантастичен уред, ова видео!
Слушај, Док.
-Не сум ти кажал за... -Никој не треба да знае многу за неговата судбина.
-Не разбираш. -Разбирам.
Ако знам премногу, ќе ја загрозам својата егзистенција,
како што ти ја загрозуваш твојата.
Во право си.
Еве да ти го покажам планот за твоето враќање.
Те молам извини, моделот не е дотеран.
Немав време да го направам прецизно или да го обојам.
-Добар е. -Фала.
Ќе спроведеме индустриски електричен кабел од врвот од кулата
до долу до улицата, обесен помеѓу овие две бандери.
Возилото ќе има голема шипка со кука
која влегува директно во кондензаторот.
Во пресметан момент,
ќе тргнеш од дното на улицата
возејќи директно накај кабелот, забрзувајќи до 88 милји на час.
Според флаерот, точно во 22:04, оваа сабота навечер,
громот ќе го погоди саатот и ќе го наелектризира кабелот,
куката ќе го допре и ќе пренесе
1.21 гигавати во кондензаторот,
а ти ќе се вратиш во 1985.
Во ред, сега. Пази на ова. Навиј ја колата и пушти ја.
Јас ќе симулирам гром.
Спремен.
Наместено.
Пушти ја.
Ми влеа многу доверба, Док.
Не грижи се. Јас ќе се грижам за идеи. Ти погрижи се за татко ти.
Успат,
Што се случи денес? Ја покани?
-Ваљда. -Што рекла?
Мајка ти. Те следела. Брзо! Да ја покриеме временската машина.
Здраво, Кел... Марти.
Лорејн.
Како ме најде.
Те следев.
Ова е мојот док... мојот вујко
...Док Браун.
-Здраво. -Здраво.
Марти, ова може да изгледа малку дрско,
но се прашував дали
би ме поканил
на игранката Магија под морето, во сабота?
Мислиш...
Сакаш да кажеш дека никој не те викна?
Не.
Не, сеуште.
-А што е со Џорџ? -Џорџ Мекфлај?
Сладок е, но не...
Па,
јас мислам дека мажот мора да биде јак,
да има своја личност
и да ја штити жената која ја сака.
Зар не?
Да.
Сеуште не разбирам.
Како треба да одам на забавата со неа,
кога она ќе оди со тебе?
Па, затоа што, Џорџ, таа сака да оди со тебе.
Но тоа сеуште не го знае.
Затоа мораме да и покажеме, Џорџ, дека си борец.
Дека си некој кој има личност и дека ќе ја заштитиш.
Да, но јас никогаш не сум се тепал во целиот мој живот.
Гледај, нема да се тепаш, тато...
Тато-мато...
Ќе ја спасиш, нели?
Да го повториме планот. Каде ќе бидеш во 20:55?
Ќе отидам на игранката.
-А каде ќе биде таа? -Ти ќе бидеш во колата со неа.
Некаде околу 21:00 таа ќе ми биде многу лута.
Зошто ќе ти биде лута?
Па, Џорџ, добрите девојки се лутат кога машките навалуваат на нив.
-Ќе ја фатиш за... -Не. Не, Џорџ, гледај.
Ќе биде само глума, нели?
Па, во 21:00 доаѓаш на паркингот.
Не гледаш како се караме во колата.
Приоѓаш, ја отвараш вратата и велиш...
Ти си на ред, Џорџ.
Еј, ти, тргај ги твоите проклети раце од неа!
-Навистина мора да пцујам? -Дефинитивно.
Проклетство, Џорџ, пцуј.
Во ред. Тогаш приоѓаш и ме удираш во стомакот.
И тогаш сум победен, така?
И тогаш ти и Лорејн ќе живеете среќно до крај.
Звучи едноставно.
Само... посакувам да не бев толку уплашен.
Нема зошто да се плашиш. Имај самодоверба.
Знаеш, ако одлучиш
можеш да постигнеш се.
Хил Вели временска прогноза за сабота навечер.
Претежно ведро и делумно облачно.
Најниска температура до 5C.
Сигурен си за бурата?
Метеоролозите не се разбираат ни во време, а не па во иднината.
Знаеш, Марти, ќе ми биде жал кога ќе отидеш.
Ми го измени животот, ми покажа цел.
Сега знам дека ќе ја видам 1985.
И дека ќе успеам во ова.
И дека ќе имам шанса да патувам низ времето!
Ќе биде тешко да чекам 30 години, да зборувам со тебе
за овие работи кои се случија во последните неколку дена.
Навистина ќе ми недостигаш, Марти.
И ти мене.
-Док, кога зборуваме за иднинтата... -Не!
Знаеме дека познавањето на иднината може да биде навистина опасно.
Дури и ако имаш добри намери, последиците може да бидат големи.
Секако, што и да сакаш да ми кажеш ќе откријам, кога ќе дојде време.
„Драги, др. Браун,
ноќта кога се враќам во времето
ти ќе бидеш
убиен од терористи.
Преземи се што треба за таа страшна работа да не се случи.
Твојот пријател,
Марти.“
Не го отворај пред 1985.
Добро вечер др. Браун. Каква е таа жица?
Само мал метеоролошки експеримент.
-Што имаш тука? -Не! Не го допирајте тоа!
Нова опрема за погодување на времето.
Имате ли дозвола за тоа.
Секако дека имам.
Само секунда. Ќе пробам да ја најдам.
МАРВИН БЕРИ И СВЕТЛИТЕ ЅВЕЗДИ
Ти пречи ли малку да се...
...паркираме?
Одлична идеа! Би сакала да се паркираме.
Скоро ќе наполнам 18. Не ми е ова прво паркирање.
Што?
Марти, нервозен си. Нешто не е во ред?
Не.
Лорејн, што правиш?
Го украдов од бифето на мајка ми.
Да, но не би требало да пиеш.
-Зошто? -Зошто ти...
Покасно во животот може да зажалиш.
Марти, не биди таков давеж.
Сите познати пијат.
Исусе, па ти пушиш?
Ист си како мајка ми.
Ќе направиме мала пауза, но се враќаме за минута,
така да не мрдајте никаде.
Марти? Зошто си толку нервозен?
Зорејн,
дали ти се некогаш
случило да знаеш што треба да направиш, но
во моментот кога треба неможеш да се снајдеш?
Мислиш како на првиот состанок?
Така некако.
Точно знам што мислиш.
Навистина?
И знаеш што правам јас тогаш?
-Што? -Не се грижам.
Нешто не е во ред.
Не знам...
но кога те бакнав, како да сум го бакнала
брат ми.
Претпоставувам дека тоа нема никаква смисла, нели?
Верувај ми,
има смисла.
Некој доаѓа.
Направи 300$ штета на мојата кола, кучкин сине,
и ќе се погрижам да платиш.
Остави го.
Пушти го, Биф. Пијан си.
Опа, види кој е тука.
Не не! Остануваш овде со мене. Ајде, Лорејн.
-Пушти ме! -Остави ја на мира!
Одведете го! Јас ќе бидам овде.
Само кажи што сакаш. Ајде.
Па, одете. Ова не е пип-шоу!
-Еј, стави го внатре. -Да!
Ова е зошто ми ја упропасти фризурата.
Што, по ѓаволите радите со мојата кола?
Еј, доста, наказо. Ова не те засега тебе.
Кого го нарече наказа, бело ѓубре?
Слушајте, момци,
несакам да имам работа со наркомани, ок?
Оди дома кај мајка ти, момче.
-Биф! -Побрзај, Биф!
Пуштете ме одовде!
Реџиналд, каде ти се клучевите?
Клучевите се во багажникот.
-Повтори го тоа. -Реков, клучевите се овде.
Пушти ме!
Ајде!
Еј ти, тргни ги проклетите раце од...
Мислам дека ја погреши колата, Мекфлај.
Џорџ, помогни ми! Те молам!
Само сврти се, Мекфлај и замини!
-Те молам, Џорџ. -Глув ли си?
Затвори ја вратата и заминувај.
Не, Биф. Остави ја на мира.
Добро, Мекфлај.
Си го бараше
и ќе си го добиеш.
Престани!
Биф, ќе му ја сркшиш раката!
Биф, не!
Помогни ми, Реџиналд!
Проклет да си, човече! Си ја исеков раката!
-Чии се? -Мои.
Фала. Фала многу.
Ќе му ја скршиш раката!
Биф! Биф, остави го на мира!
Остави го! Остави го!
Дали си добро?
Кој е тоа?
Тоа е Џорџ Мекфлај.
Тоа е Џорџ Мекфлај?
Извинете.
Бура.
Момци, мора да се вратите и да ја завршите игранката.
Погледни ја раката на Марвин.
Не може да свири со ваква рака, а ние неможеме без него.
Марвин, мораш да свириш.
Прв пат ќе се бакнат за време на играњето. Ако нема музика, нема да играат.
Ако не играат и не се бакнат, тогаш нема да се заљубат и јас сум историја.
Играњето е завршено освен ако незнаеш некој друг што свири гитара.
За сите заљубени.
Џорџ, зар нема да ме бакнеш?
Не знам.
Бриши, Мекфлај. Јас влегувам.
Еј, дечко добро си?
Не можам да свирам.
Џорџ!
Џорџ.
Извини.
Да, човеку, тоа беше добро. Ајде уште нешто.
Не. Мора да одам.
Ајде. Свири нешто што пали.
Нешто што пали.
Добро. Добро!
Добро.
Добро, ова е стара песна, но...
па, стара е од каде што јас доаѓам.
Во ред, момци, ритмички блуз на Б.
Гледајте ме за измените и обидете се да ме пратите, во ред?
-Џорџ, слушам дека си го средил Биф! -Добар потег.
Дали си размислувал да бидеш претседател на класот?
Чак! Чак, јас сум, Марвин.
Твојот роднина, Марвин Бери?
Тој новиот звук кој го бараш?
Па, слушни го ова.
Мислам дека сеуште не сте спремни за ова,
но вашите деца ќе го обожаваат.
Лорејн.
Марти, ова беше навистина интересна музика.
Да.
Се надевам дека не се лутиш, но Џорџ праша дали може да ме испрати дома?
Супер! Добро. Добро, Лорејн. Имав чувство за вас двајцата.
И јас имам, истотака.
Слушајте, јас морам да одам, но
сакам да ви кажам дека беше поучно.
Марти, ќе те видиме ли пак?
Сигурно.
Па, Марти, сакам да ти се заблагодарам за сите добри совети.
Никогаш нема да заборавам.
Секако, Џорџ.
Па, среќно, момци.
И уште нешто.
Ако некогаш имате деца
и едно од нив, кога ќе има 8 години
ако случајно го запали тепихот во дневната соба,
бидете благи спрема него.
Ок.
Марти. Колку убаво име.
Проклетство! Каде е тоа дете?
Проклетство!
Касниш! Немаш осет за време?
Еј, абе ајде. Морав да се пресоблечам.
Зар да се вратам во тоа откачено одело?
Планот беше успешен. Проработе.
Го среди Биф со еден удар.
Незнаев дека може. Никогаш не му се спротиставил на Биф.
-Никогаш? -Не. Зошто? Што било?
Во ред!
Да го внесеме дестинациското време.
Тоа е времето на твоето заминување.
Ќе те вратиме во истото време.
Како никогаш да не си заминал.
Еве, нацртав бела линија овде на улица.
Тоа е местото откаде што заминуваш.
Го одредив растојанието,
земајќи го во предвид забрзувањето
и отпорот на ветерот ретроактивно од моментот на ударот од гром.
Тоа ќе биде точно за 7 минути и 22 секунди.
Кога ќе се огласи алармот, дај гас.
Добро.
Па, мислам дека тоа беше се.
-Фала. -Фала ти тебе.
Се гледаме за 30 години.
Се надевам.
Не грижи се.
Само погоди ја жицата
со куката на брзина од 88 милји,
во моментот на ударот на громот во кулата
и се ќе биде во ред. -Добро.
-Што мислеше со ова? -Ќе дознаеш за 30 години.
Нешто за иднината, зар не?
-Информација за иднината. -Почекај малку,
Те предупредив, мали.
Последиците може да бидат ужасни!
Док, тоа е ризик кој мора да го превземеш.
-Од тоа ти зависи животот. -Не.
Одбивам да земам одговорност.
Во тој случај, јас ќе ти кажам.
Боже!
Држи го кабелот, ќе ти фрлам врвка долу.
Добро! Го имам!
Док!
-Ајде, ајде. Одиме! -Добро! Влечи!
Одиме!
Док!
Мора да ти кажам за иднината!
-Што? -Мора да ти кажам за иднината!
Што?
Во ноќта кога се враќам...
Док!
Одиме!
-Не, Док! -Погледни го времето!
Имаш помалку од 4 минути!
Те молам побрзај!
Да!
Проклетство, Док! Зошто го искина писмото?
Да имав повеќе време.
Чекај малку, Имам време колку сакам.
Имам временска машина. Може да се вратам покасно и да го предупредам.
Ок. Доволни ми се 10 минути.
Ок. Саатот за време е уклучен.
Кондензаторот на струење.
Моторот работи. Добро.
Не. Не, не.
Ајде. Ајде. Не сега.
Ајде.
Еве не. Еве не. Ова е моментот. Ајде.
Те молам. Те молам. Ајде.
Док.
Луд, пијан возач!
Во ред, Фред.
Супер изгледаш. Се изгледа супер.
1:24
Се уште имам време. Доаѓам, Док!
Не! Не пак!
Ајде! Ајде!
Либијците.
Не!
Ѓубриња!
Одиме!
Док! Док!
Не!
Жив си.
Непробоен штит?
Како знаеше?
Никогаш немав прилика да ти кажам.
Што со тоа дека ќе ги зезнеш идните настани?
Просторно-временскиот континуум?
Си реков, па што.
Па колку одиш напред?
Околу 30 години. Убава, округла цифра.
Побарај ме, кога ќе стигнеш, добро?
Ќе имам околу 47 години.
Важи.
Чувај се.
И ти.
Добро. Чао чао, Ајни.
И пази на влегувањето, малку е потскокнувачко.
Сигурно.
Каков кошмар.
Ако се јави Пол, кажи му дека сум во бутикот до касно навечер.
Линда, не сум твоја секретарка.
Пред малку те побара некој Грег или Крег?
-Кој од тие? -Неможам да се снајдам со толку момчиња.
Што е ова?
Доручек!
Не спиеше пак вечерва облечен?
Да. Јас...
Како си облечен, Дејв?
Марти,
секогаш во канцеларија одам во одело.
-Добро си? -Да.
-Мора да имаме реванш. Реванш?
-Зошто? Зарем не играше фер? -Не.
-Здраво. -Добро утро.
Мамо! Тато!
-Ја удри главата? -Добро ли си?
Добро изгледате. Мамо, толку си слаба.
Фала ти Марти. Џорџ!
Добро утро, поспанко.
-Добро утро, деца. -Добро утро.
Марти, замалку ќе заборавев. Џенифер Паркер те побара.
Ми се допаѓа. Таа е толку слатка.
Зарем не е вечерва тој важен состанок?
Што? Што? Мамо?
Зар не одиш на езеро? Се спремаш веќе две недели.
Зборувавме за тоа. Како може да одам на езеро?
Колата е удрена.
-Удрена? -Удрена?
Кога се случило? Зошто не ни кажа?
-Сигурен сум дека колата е во ред. -Зошто секогаш сум последен што дознава?
Гледаш? Биф баш ја полира.
Биф, овој пат мора да биде со два слоја.
-Го завршувам вториот слој. -Биф, не ме лажи.
Извинете, г. Мекфлај.
Само што го почнав вториот слој.
Биф. Каков карактер.
Секогаш нешто подлажува.
Со него сум уште од гимназија.
-Ама во секој случај, да не беше тој... -Никогаш немаше да се заљубиме.
Г. Мекфлај! Г. Мекфлај, ова само што стигна.
Здраво Марти. Мислам дека ова е вашата нова книга.
Душо! Твојот прв роман! СРЕДБА ВО ВСЕЛЕНАТА!
Секогаш сум велел, ако одлучиш, можеш се.
Мари, еве ги клучевите! Колата сјае за вечер.
Клучеви?
-Како би било да се повозиме, мистер? -Џенифер!
Ти си глетка за уморни очи.
Да те погледнам.
Марти, звучиш како да не си ме видел цела недела.
И не сум.
Добро си?
Дали е се во ред?
Да.
Се е супер.
Марти.
Мораш да се вратиш со мене!
-Каде? -Назад во иднината.
Што правиш, Док?
Ми треба гориво.
Г. ФУЗИЈА КУЌЕН РЕАКТОР
Напред. Брзо! Влезете во колата!
Не, не. Само што стигнав. Џенифер е тука. Го зедовме новиот камионет да се повозиме.
Земи ја и неа. Ова се работи и за неа.
Што сакаш да кажеш? Што е со нас во иднината?
-Сме станале будали или нешто? -Не, Марти.
И ти и Џенифер сте добри. Вашите деца, Марти.
Нешто мора да се направи со вашите деца.
Подобро да одиме назад. Немамо доволно долг пат за 88 милји на час.
Пат? Каде што одиме не ни треба пат!
Превод и адаптација: LIGHTLORD