SUÇ VE CEZA
Telgraf.
- Siz Bay Honkanen misiniz? - Evet.
Kâğıdı imzalamanız gerekiyor.
Burada ne işiniz var?
Sizi öldürmeye geldim.
Neden?
Asla bilemeyeceksiniz.
Eğer para istiyorsanız...
Ne istiyorsunuz?
- Ne oldu ona? - Bir şey olmadı. Öldü.
Burada parti vereceklerdi.
- Yardım etmem için tuttular beni. - Parti falan olmayacak.
Onu öldürdüm.
Ne bekliyorsunuz? Polisi arasanıza.
Neden?
- Size ne yaptı ki? - Bana mı? Hiçbir şey.
Bana hiçbir şey yapmadı.
Gidin buradan.
Derhal.
- Katille konuşmuş mu? - Enikonu sohbet etmişler.
- Eşkâl çizimi iyi mi? - Pek değil.
Orta boylu, kumral, genç bir erkek.
Üstünde de kot pantolon ve ceket.
Kadın gerçeği söylüyor mu peki?
Sanırım. Onu eve yemek şirketi göndermiş.
Nasıl yani?
Honkanen bugün 50 yaşına girmiş.
Mutfak aletleri ithal eden bir işadamı.
Toptan Satıcılar Birliği'nin yönetim kurulu üyesi.
- Kim onu neden öldürmek istesin ki? - Hiçbir fikrim yok.
Sana da neden maaş veriyorlarsa...
Bir sebep göremiyorum açıkçası.
Kızı alıkoyun ve geçmişini gözden geçirin.
Hırsızlardan mı korkuyorsun?
Neden?
Önceden kapını hiç kilitlemezdin.
Çarşafları masaya koy ve beni rahat bırak.
- Yatağı yapacağım. - Ben yaparım.
Bir şey mi oldu?
Neden işte değilsin?
- Canım çalışmak istemiyor. Hastayım. - Hasta mısın?
Dediğimi duydun!
Ev sahibi, polisi arayacağını söyledi.
Polisi mi? Neden?
Ona taşınacağını söylemişsin. Kiranı da geciktirmişsin.
Unuttum. Neden bana sormadı ki?
Tuhaflaşmışsın, burada bir başına sürekli gürültü yapıyormuşsun.
Yarın vereceğim parasını.
Onu yine görseniz tanır mısınız peki?
Tanırım.
Bize verdiğiniz eşkâl 80 bin erkeğe uyuyor.
Sanırım sizi daha sonra tekrar rahatsız etmemiz gerekecek.
- Artık gidebilir miyim? - Evet.
Son bir soru daha.
Maktulü tanımıyordunuz, değil mi?
Tanımıyordum.
Peki ya katili?
Tehditkâr veya saldırgan bir tavrı var mıydı?
Vardı diyemem. Daha ziyade deliye benziyordu.
Deliye mi benziyordu?
Delilerin gözünde garip bir bakış olur ya hani...
Bu, şüpheli sayısını artırmaktan başka bir işe yaramaz.
Onu tekrar görürseniz bize haber verin.
Tek görgü tanığı sizsiniz. Dikkatli olun.
Çorba ve bir bardak su.
- Buyurun. - Teşekkürler.
GİZEMLİ SOYGUN VE CİNAYET
Maktulün ailesinde olağandışı bir şey yok.
Boşanmış, iki yetişkin kızıyla iyi anlaşıyor.
Çalışanları tarafından saygı duyulan biri. Kulüp ve derneklere üye.
Siyasete ilgisi yok.
Ölüm, kalbin hemen altına isabet eden
7.65'lik kurşunun açtığı yarayla meydana gelmiş.
- Düşmanı var mı? - Hayır, arkadaşı da yok.
Dul kadının, yani eski karısının söylediği bu en azından.
- Sabıka kaydı yok mu? - Yok, ama başka bir şey var.
Üç yıl önce alkollü araç kullanmaktan ve vur-kaç suçundan yargılanmış.
Delil yokluğundan temize çıkmış.
Dava hiçbir zaman çözülmemiş.
Dava dosyalarını bana getir.
Canın çalışmak istemiyor mu?
Kan yüzünden.
Kan mı? Ne kanı?
- Ev sahiben bana her şeyi anlattı. - Ne?
Kirayı ödemiyormuşsun
ve odanda sürekli
konuşup gülerek dolaşıyormuşsun. Yandaki adam başka oda istiyormuş.
Kan hakkında ne dedi?
Bunların hepsi yalnızlıktan ve hareketsizlikten kaynaklanıyormuş.
Kanın koyulaşmış.
Ayrıca vitaminlerden de bahsetti.
Odanın temizlenmesine de izin vermiyormuşsun.
- Çorbanı içmeyecek misin? - Hayır.
O zaman ben...
İç.
- Arabayla mı geldin? - Hayır, karbüratör bozuldu.
Bir hafta izin al, patronu da dert etme.
Ona şey derim...
Artık kan görmeye dayanamadığını söylerim.
Ben iyiyim.
İlk başta böyle hissedersin zaten, sonra her şey tel tel dökülür.
- Nasıl yani? - Sinirler, iç organlar, her şey.
- Nereden biliyorsun? - Okudum.
Ben kalkıyorum.
Yarın işe gelecek misin?
- Teşekkür ederim. - Yine bekleriz.
Seninle konuşmalıyım.
Neden?
Polise her şeyi anlattım.
- Adını da bilseydim söylerdim. - Adım Rahikainen.
- İlgilenmiyorum. - Artık çok geç.
- Beni rahat bırak yoksa... - Polisi ararsın.
Evet.
Peki ya o adam başına geleni hak etmişti dersem?
- Bu bir sebep olamaz. - Biliyorum.
O zaman git.
Ne zaman kapatıyorsunuz?
- Sekizde. - Sokakta bekleyeceğim.
- Yapma. - Mecburum.
- Kimdi o? - Bir müşteri.
Bu akşam benimle tiyatroya gelir misin?
- Çabuk söyle. - Burada mı?
- Buradan hiçbir yere kımıldamam. - Seni öldürmemden mi korkuyorsun?
Hayır, ama yapabilirsin. Nereden bilebilirim sonuçta?
- Doğru. Nereden bilebilirsin? - Senden korkmuyorum.
- Onu tanıyor muydun? - Kimi?
Öldürdüğün adamı. Yarın tutuklanacaksın.
- Tutuklanacak mıyım? - Umarım. Git polislere sor.
Belki sorarım, belki sormam. Bir yol daha var.
Ben sana adresimi söyleyeyim, sen de onlara söyle.
Bunu neden yaptın?
Neden tüm sorumluluğu benim üstüme yıkıyorsun?
Kendi başıma karar veremiyorum.
- Bunu eğlenceli mi buluyorsun? - Hayır, hiç değil.
Umut Işığı Pansiyon. Unutma.
- Sana yardım etmeyeceğim. - Yardım istemiyorum.
Hoşça kal.
Yanlış odaya geldiniz sanırım.
- Siz Antti Rahikainen misiniz? - Bir bakıma evet.
Cinayet Masası'ndan Komiser Snellman.
Bu şüpheli onuru neye borçluyum?
Mahkeme celbinizi getirdim. Bir cinayet işlendi.
- Bize yardım edebilirsiniz. - Sanmıyorum.
- İçeri nasıl girdiniz? - Beni içeri ev sahibeniz aldı.
Sizin için sorun olmayacağını söyledi.
Etrafa göz atma fırsatınız da oldu. Herhangi bir şey buldunuz mu bari?
Bu sadece resmî bir çağrı.
Onları hep böyle kendiniz mi getirirsiniz?
Sizin mevkinizdeki biri için büyük vakit kaybı.
Sizi bulmakta zorlandık.
Yeni adresinizi bildirmemişsiniz.
Bulunmak istemiyordum belki.
Bunu en iyi siz bilirsiniz.
- Yarın gelebilir misiniz? - Mesai saati içinde gelebilirim.
- Saat iki nasıl? - Olur.
- Hukuk mu okuyorsunuz? - Okuyordum.
Sizinle neden konuşmak istediğimizi biliyor musunuz?
Sanırım.
Gazeteleri takip ediyorum, cinayet vakaları da ilgimi çeker.
Bilhassa da bu vaka mı?
Bilhassa bu vaka.
Hepsi bu kadarsa yapacak çok işim var.
Hepsi bu kadar. Adres, formda yazıyor.
ADLİ POLİS
Rahikainen mi?
Ben Polis Müfettişi Pennanen. Gelebilmenize memnun oldum.
- Buyurun. - Başka bir seçeneğim var mıydı?
Pencereden girmeniz bizi şaşırtmazdı.
- Bunu hiç mantıklı bulmuyorum. - Doğrudur. Mesele bu zaten.
- Pek sivri dillisiniz. - Burada olmamın sebebi bu değil.
Hayır, kesinlikle değil.
13 Temmuz'da saat beş ila altı arasında neredeydiniz?
- Sabah mı, akşam mı? - Akşam.
Geçen çarşambadan bahsediyorsunuz.
Çamaşırhanedeydim.
Kanıtlayabilir misiniz?
Fişi atmadım.
Hep orada mıydınız peki?
İşimi saat dörtte bitirdim, dört buçukta çamaşırhaneye gittim.
Bir 40 dakikalığına dışarı çıktım, sonra da geri döndüm.
Nereye gittiniz?
Yürüyüşe çıktım.
Başka biriyle görüştünüz mü?
Hayır.
- Nerede yürüdünüz peki? - 66. yolda.
Takdir edersiniz ki bu soruları sormak zorundayız.
Bir şeyle itham ediliyorsam, tabii.
Yardımcım bana konu hakkında bilginiz olduğunu söyledi.
Yanılmış.
Sizi işadamı Kari Honkanen cinayetiyle ilgili sorguluyoruz.
- Benim bununla ne ilgim var? - Olayı biliyorsunuz herhalde?
Gazeteler yazdı.
Honkanen'in öldüğünü okuyunca ne hissettiniz?
Benim hislerimin bununla ne ilgisi var?
- Onu tanımıyor muydunuz? - Ben buna "tanımak" demezdim.
- Ondan nefret mi ediyordunuz? - Hayır, etmiyordum.
Cinayetle mi itham ediliyorum?
- Beni hatırladılar mı? - Gayet iyi hatırladılar.
Çamaşırlarınızı altıdan hemen önce almışsınız.
40 dakika kadar dışarı çıktım demiştiniz.
Çıktım.
Görünüşe göre bir saati geçirmişim.
Baltayı alıp en az iki işadamını haklamak için yeter de artar bile.
Balta mı? Honkanen vuruldu.
Vuruldu mu?
Bunu bilmiyordum.
Bu benim yapmadığımın kanıtı. Gidebilir miyim artık?
Bu tam anlamıyla zaman kaybı.
Honkanen üç yıl önce sarhoş halde araç kullanırken nişanlımı öldürdüğü
ve hafif bir cezayla paçayı kurtardığı için benden mi şüpheleniyorsunuz?
Durumun icabına kendiniz baktınız yani ha?
Aynen öyle.
Honkanen'in avukatına göre, tesis edilmeyen adaleti
kendiniz arayacağınıza dair mahkeme salonunun dışında bağırıp çağırmışsınız.
Sahiden öyle mi yapmışım?
Garip.
Fakat insanlar düşünceleri veya sözleri nedeniyle mahkûm edilseydi
hapishaneler şu an ağzına kadar dolmuş olurdu.
Çok gençtim.
Neden bana yapıp yapmadığımı sormuyorsunuz?
Yaptınız mı?
Söylemeyeceğim. Siz bulmaya çalışın.
Hayatınızı mahveden adamın ölmesini dilemek için bir nedeniniz varmış.
Mahvolmuş gibi mi görünüyorum?
Bir gün aynaya bakmayı deneyin bence.
Gördüğünüz adam bu mu?
Hayır.
Değil.
Emin misiniz? Çok önemli bakın.
Eminim.
Şimdi gidebilir miyim?
Şimdi tatmin oldunuz mu beyler?
Şimdilik, evet. Gidebilirsiniz.
Neredeyse emindim.
Çok ilginç bir karakter.
Gözünü üstünden ayırma.
Emniyet kemerini bağla.
- Ceza yemekten korkuyor musunuz? - Sana kötü davrandılar mı?
Hayır. Başka birine davrandılar.
Yakında nihayete erdirirler. Buraya yine gelmen gerekecek mi?
İşletmenin itibarını mı dert ediyorsunuz?
Kimdi o adam?
Cinayet şüphelisi.
- O mu yaptı? - Söylemeyeceğim.
Onunla ne alakan var ki?
Bir alakam yok.
Niye ki?
Daha dikkatli olmalısın.
Şimdi sırası değil belki ama
teklifimi düşündün mü?
Cevabımı zaten vermemiş miydim?
Fikrin değişir diye umuyordum.
Değişmedi.
- Nankörlük ediyorsun. - Ne konuda?
Senin için yaptığım onca şeyden sonra.
Ben burada ineyim.
- Mezbahada işler nasıl? - İyi, nasıl olsun...
Telefonda bir konuda yardımımı istemiştin.
Diyelim ki birisinin sahte bir pasaporta ihtiyacı var...
- Nasıl alabilir? - Sana bunu bildiğimi düşündüren ne?
Halledilir ama ucuza mal olmaz.
- Ne kadar? - Yaklaşık 1.500.
- Bana bir tane ayarlar mısın? - Fotoğraf lazım.
Bozuk paran var mı?
Bana neden gerçek sebebi söylemedin?
- Hangi sebebi? - Kızı diyorum.
- Onu çok mu seviyordun? - Belki de.
Ancak asıl sebep bu değil.
- Aramızdaki her şey bitmişti zaten. - O zaman neden?
Adam midemi bulandırdığı için öldürdüm.
Bu doğru değil.
Bir bit gibi.
İşlerin sandıkları kadar basit olmadığını göstermek istedim.
- Kimin sandığı kadar? - İnsanların.
Ben içeri giriyorum.
- Burada mı yaşıyorsun? - Evet.
- Tek başına mı? - Hayır, değil.
- İyi geceler Rahikainen. - İyi geceler Eeva.
Alo?
Sahiden mi? Bu önemli bak.
Nihayet bir yere varıyoruz.
Hayır, bırak gitsin.
Kaçmaz.
Ayrıca elimizde hâlâ bir kanıt yok.
Tabii.
Çay ister misin?
Hayır, sağ ol.
Sen yatabilirsin.
Kızdan hiç şüphelenmedim ama yine de gözümü ayırmayayım dedim.
Çocuk elini kolunu sallayıp gidecek mi yani?
Elimizde ona karşı bir delil yok.
Masum olabilir.
- Hiçbir şey yapmayacak mısın? - Hayır.
Şu an için en azından.
O halde kızı korumam lazım.
Tehlikede olduğunu düşünmüyorum.
Bundan emin olmak lazım.
GİZEMLİ CİNAYET ÇÖZÜLMEK ÜZERE
Bu bir dolap anahtarı.
- Dolapta ne var? - Gidip kendin gör.
Eğer istemiyorsan geri verebilirsin.
- İyi kalpli birisiniz. - O kadar emin olmazdım.
FOTOĞRAF KABİNİ
Son fotoğrafa ne oldu?
Başımı çevirmişim.
O kadar gergin misin?
- Bir tane yeter. Bir içki ister misin? - Hayır, teşekkürler.
- Bendensin. - Yok, hayır.
Boyun, saç ve göz rengin, doğum tarihin lazım.
- Hangi ismi kullanmak istersin? - Bilmiyorum. Onlar karar versin.
- Önemli mi ki? - Benim için değil.
Alın içeri.
- Parmak izinden bir şey çıktı mı? - Henüz değil.
Adı Sormunen.
Ağzından çıkanı kulağı duymuyor bence.
- Onları ihbar eden adam bulundu mu? - Hayır.
Rahikainen olabilir mi?
Onun resmiyle eşleşmiyor.
Nasıl bir şey ki?
Net değil.
Bunları laboratuvara geri götür.
Basına da katili yakaladığımızı söyle.
Bakalım ne olacak.
Ayıldığında onu sorguya çekeceğim.
- Araba senin mi? - Annemin. Tıpkı burası gibi.
- O nerede? - Huzurevinde.
- O kadar yaşlı mı? - 50'lerinde. Orada çalışıyor.
- Neden burada bir şey yetiştirmiyorsun? - Sence?
Yetiştirmeyi bilmiyorsun.
- İstemiyor musun? - Hayır.
- Kahve istersin diye düşünmüştüm. - İstemiyorum.
Ben de istemiyorum.
Odamı beğenmedin mi?
Hayır.
Alçak tavan insanı bunaltıyor. Belki daha sonra bir ev alırım.
Daha sonra mı?
Bu defa kimi öldüreceksin?
Bunu unutsan olmaz mı?
Sen unutabiliyor musun?
Neden burada olduğumu düşünüyorsun?
Üstüne düşünmedim. Sen söyle.
Bak, Rahikainen... Gerçek adın buysa tabii.
Sende en azından insani bir şey bulmaya çalıştım...
Bunu niye dert ediyorsun ki?
Her şeye rağmen seni hâlâ önemsiyorum.
- Teslim olmamı mı istiyorsun? - Evet, yoksa kendini yok edeceksin.
Daha hafif bir ceza alırsın hiç değilse.
Eğer istersen seni beklerim de.
Yapamam.
- Ayrıca katili yakaladılar zaten. - Yakaladılar mı?
Çalınan eşyaları üstünde bulunduran bir adamı tutukladılar.
Ben ayarladım.
Telefon sana.
Alo?
Evet.
Neden orası?
Anlamıyorum.
Peki.
Ne istiyorsunuz? Çok kalamam.
Konu, arkadaşın Rahikainen.
Her şeyi biliyorum.
Cinayetten suçlu olduğu gerçeği de buna dahil.
Bu doğru değil.
Hadi, bugünkü konuşmanızı duydum.
Yan odadaydım.
- Bizi gözetlediniz yani? - Evet, öyle oldu.
Ne oldu? Gidiyor musun?
Kapı neden kilitli?
Konuşmamızın duyulmasını istemeyiz, değil mi ama?
Otur.
Her şeyi biliyorum. Fakat onu kurtarabilirim.
Daha polise söylemedim.
Hepsi sana bağlı.
- Ne yapabilirim? - Bir sözünle onu kurtarabilirsin.
Param ve bağlantılarım var.
Onun ülkeden ayrılmasına yardım edebilirim.
Bunu neden yapasınız ki?
Anlamıyor musun? Mükâfat olarak seni istiyorum.
Aklınızı oynatmışsınız siz. Bunu asla kabul edemem.
O zaman onu ihbar edeceğim.
Tek bir telefon görüşmesi yeter.
Kapıyı açın.
Anahtarı bulamıyorum.
Onu ihbar edip etmemeniz umurumda değil.
Ondan nefret ediyorum, sizden de.
Benden korkuyor musun?
İstesem güç kullanabilirim. Senden iki misli güçlüyüm.
Duvarlar da kalın, çığlık atsan kimse duymaz.
Ne istiyorsun?
Seni istiyorum, hepsi bu.
İşimi kolaylaştırıyorsun.
Silahı nereden buldun? Elbette Rahikainen'den.
Ona ne olacak şimdi? Ve sana?
Kapıyı aç.
Neden?
Bunu kullanmaya cesaret edemezsin.
Ateşlemedi.
Tekrar dene, ben üstüne atılmadan acele et.
Silahı attı.
Beni sevmiyorsun demek.
Hiç sevemez misin peki?
Hayır.
Sevemem.
Anahtarı al ve git.
Çabuk ol.
Ne istiyorsunuz?
Bu daireyi kiralayacağım da, bakmaya gelmiştim.
Gecenin bir yarısı daire falan kiralanmaz.
Zemini kaplamışsınız. Bir şey mi yapacaksınız?
- Üzerinde kan var mıydı? - Ne kanı?
Burada bir adam öldürüldü.
Yerde kan olmalıydı.
Hiç yoktu.
Siz kimsiniz?
- Ben mi? - Evet, siz.
Gerçekten bilmek istiyor musunuz?
Polise gidelim de öğrenin isterseniz.
Gidin buradan.
- Sarhoş musunuz? - Belki de. Bu sizi ilgilendirir mi?
Benim adım Rahikainen. Bunu Müfettiş Pennanen'a söyleyin.
Kendisini Sofya Caddesi'ndeki karakolun üçüncü katında bulacaksınız.
Demek kan yok? Çok garip.
Buradaki gibi.
Kalsın sizde. Müfettişe verirsiniz.
Bakarsınız, ödül alırsınız.
- Katil! - Ne istiyorsun? Beni rahat bırak.
Beni tanımadın mı?
- Kim olduğumu bilmek istemiyor musun? - Hayır.
İyi uyudun mu?
Eh işte.
Deniz yüzünden. Beşik gibi sallıyor.
Kız kardeşimden.
Stockholm'de öğrenci. Evleniyor.
- Birlikte düğüne gidelim mi? - Stockholm'e mi?
Yarın gece feribotla gideriz. Bir iki de bira yuvarlarız.
Bakarız.
Yalnız olmaktansa birlikte olmak iyidir.
Doğru. Aynısı Rahikainen için de geçerli.
Polisler mezbahada seninle ilgili sorular sordu.
Peki...
Kimse bir şey bilmiyordu; bu da yalan değil zaten.
Ben hariç.
Ben de sessiz kaldım.
Ne biliyordun ki?
Seni daha önce silahla gören olup olmadığını sordular.
Bekçi kulübesinden bir silahın eksildiğini biliyorum.
- Bekçi neredeydi? - Tatilde.
Ayrıca onun silah ruhsatı da yok.
Başın belada mı?
- Yardıma ihtiyacın varsa... - İhtiyacım olursa söylerim.
Geliyor musun?
Gelirsem yarın beşte burada olurum.
Gelmezsem de...
...bil ki bir maceraya atılmışımdır.
Ne zaman geleceğini bilmiyorum.
Telefon sana.
- Burada değilim. - Polis.
Rahikainen.
Peki.
Umarım bize geçen seferden daha çok yardımcı olursun.
Bu silahı görüyor musun?
Daha yakından bak.
Ne olmuş ona?
Dün gece pansiyonunun önünde bulduk.
- Ölü bir adamın yanındaydı. - Ne olmuş?
- Kim olduğunu bilmek istemiyor musun? - Hayır.
Bir insanın ölümü senin için bir şey ifade etmiyor mu?
Sizin için ediyor mu? Kimmiş ölen?
Honkanen o silahla öldürülmüştü.
Öyle mi?
Tramvayın çarptığı adamın adı Heinonen.
- Eeva Laakso'nun patronuydu. - Bana bir şey ifade etmiyor.
Bayan Laakso'yu tanıyorsun, onunla bu odada görüşmüştün.
Belki daha bile önce tanışmıştınız.
Adamın cinayetle hiçbir ilgisi yoktu.
- Kazayı görmedin mi? - Hayır.
Geceyi odamda geçirmedim.
Birisi bize, üstünde çalıntı eşyalar olan biri hakkında tüyo verdi.
Sorun şu ki onun katil olduğuna ikna olmadım.
- Katil olanı bulun o halde. - Onu bulduğumda peki?
- Onu cezalandırın. - Peki ya vicdanı?
- Bu benim neden umurumda olsun? - Hiç, merak ettim sadece.
Varsa vicdanı acı çeksin, suçunu da itiraf etsin.
Bu ona ceza olur zaten.
Kurbana acıyorsa bırakın ıstırap çeksin.
- Ya yanlış kişi mahkûm edilirse? - O da sizin probleminiz.
Sigara içebilir miyim?
Çok akıllı birisin Rahikainen. Ama beni dinle.
Farz edelim, katilin kim olduğunu biliyor ve onu bu odada tutuyorum.
Neden onu doğru zaman gelmeden yakalayayım ki?
Neden onu tutuklayıp belirsizlikten kurtarayım?
Bırakalım düşüncelerini toplasın
ve 2x2'nin dört etmesi kadar kesin
son kanıtı elde etme fırsatını ele geçirsin.
Neden dışarıda dolaşmasına izin vermeyeyim ki?
Bilhassa da vicdan azabının onu eninde sonunda bana getireceğini biliyorken.
Matematiksel bir kesinlikle, suçlu olduğunu kanıtlayacak bir şey yapacak.
- Peki ya siz beklerken kaçarsa? - Nereye?
Ben emin olduğum anda bütün sınır karakolları onun adını ve eşkâlini aldı.
Kaçarsa da sağlık olsun.
Ama büyük ihtimalle gelip bana suçunu itiraf edecek.
Belki beş dakika öncesinde bunu aklından geçirmemiş olacak.
Bir anda gelip teslim olacak, suçunu itiraf edecek.
Katilin kim olduğunu biliyorsunuz o halde.
Biliyorum. Bugün iyice emin oldum.
Kim peki?
Bunu bana sen mi soruyorsun?
Sensin, Rahikainen. Katil sensin.
İtiraf etti!
- Kim? - Sormunen!
Sorgudayken itirafta bulundu.
İçeri girişini, eşyaları saklayışını anlattı.
Kapa çeneni. O kaçığı buraya getir.
İşte matematiksel deliliniz.
Ne dediğinin farkında bile değil.
O kadar sık sorguya çekildi ki bir yerden sonra kendini katil sandı.
Beni bu kadar mı mahkûm etmek istiyorsunuz?
Bu bir şeyi değiştirmez. Kaçınılmaz olanı erteler sadece.
Şehri terk etme.
Buraya gelmenin iyi olacağını düşündüm.
Adam bunu Müfettiş Pennanen'e vermem gerektiğini söyledi.
Götüreceğim yeri söyledi.
Ne kastetti, bilmiyorum.
- Rahikainen odasında mı? - Bilmiyorum. Girip bakın.
Ve toprak geldiği yere döner.
Barda görüşürüz!
Pasaportunuz lütfen.
Devam edin.
Ne istemiştiniz?
Hiçbir şey.
13 Temmuz tarihinde Müdür Kari Honkanen'i evinde vurdum.
Nasılsın?
Şu ana kadar iyiydim.
Neden geldin?
Seni bekleyeceğimi söylemek için.
Sekiz yıl?
Benim için sekiz yıl bekleyecek misin?
Sana bir şey söyleyeceğim.
Öldürdüğüm adam önemli değil.
Bir biti öldürdüm,
kendim de bir bit oldum.
Bit sayısı değişmedi.
En başından beri onlardan biri değilsem tabii...
Ama bu önemli değil.
Ben bir adamı değil, bir ilkeyi öldürmek istedim.
Can almak hataydı belki ama artık herkes memnun.
Böyle düşünmemelisin.
Ben de memnunum. Tecrit de benim için bir şey ifade etmiyor.
Neden dersen, çünkü ben hep yalnızdım.
Bu ne demek, biliyor musun?
Bu yüzden beni beklemeni istemiyorum.
Git ve hayatını yaşa.
Gün gelecek hepimiz öleceğiz.
Bundan sonrası da cennet değil, başka bir şey.
Neymiş?
Örümcekler. Ya da başka bir şey.
Ne bileyim ben?
Gardiyan!