Louis de Funès in "Bloemkoolsoep"
Nederlandse vertaling door Snoopy en Pebbles (versie 1a)
Het dorpje lag in de Bourbonais.
Deze bescheiden streek had niet echt naam gemaakt,
zoals de Elzas of Lotharingen. Men verwarde soms met Bourgondië.
Men zat ook fout toen men de hangers van m'n tante
aan m'n oom toeschreef.
Het dorp was in het vergeetboek geraakt.
Om eerlijk te zijn viel er helemaal niets te beleven.
Of toch. Zo goed en zo kwaad als het ging.
vegeteerden in het gehucht Gourdiflots twee rariteiten.
Twee mooie fossielen, twee aardige creaturen.
De eerste van die laatsten der Mohikanen,
van die vruchten gekonfijt in rode zijn,
van die rariteiten uit een ver verleden,
niet beroerd door de elektronica en de ontploffingsmotor,
de eerste van die twee kannenkijkers
heette Francis Chérasse, alias de Bult,
omdat hij lichtjes gebocheld was.
De tweede was Claude Ratinier, Glaude voor de vrienden,
Glaude met een G.
Voor mij niet. - Het is maar een drupje.
Drupje of geen drupje, ik mag geen wijn meer drinken.
Is er iets gebeurd sinds gisteren?
Ik heb suikerziekte. - Wat?
't Staat in de krant. - Wat, jij?
Een artikel over de ziekte in het algemeen, idioot.
Tante Augustine had ook suikerziekte.
Haar oog moest eruit en nu is ze dood.
En m'n neef Benoît Clou, 'n echte kleerkast,
had het ook. Een oog eruit...
...en hij is dood. Eén en één is twee.
Zal ik je's wat zeggen? Twee ooms van me zijn omgekomen in '14
Maar ik toch niet? Drink op.
Nooit meer. Ik ga naar de dokter.
Dat krijgt nog een staartje.
dokter
U mag één glaasje drinken.
Per maaltijd? - Nee, per dag.
Wat drinkt u per dag? - Vijf liter, zes misschien.
Bent u gek?
In die krant staat weer eens niets dan leugens.
Stommiteiten van de politici.
Allemaal goed en wel, maar ik loop achter.
Stipt is stipt, en het is de hoogste tijd voor m'n pernod.
Ik sla 'n slokje achterover,
als je de geur nog verdraagt.
Hé Glaude, ik wil niet opscheppen,
maar je vindt hier geen beter water voor de soep
en voor de pernod.
Er zit 'n watervoerende laag onder
zoals er geen tweede bestaat.
Het is godgeklaagd dat je leidingwater in huis gehaald hebt.
Francine wou 'n kraan boven het aanrecht. Vrouwen.
Ze willen gelijke rechten.
Wacht tot ze in hun eentje kinderen kunnen maken.
Dat worden zeepaardjes zoals die in de vijvers.
Of suikerzieken.
Hé Glaude.
Mijn water heeft precies de juiste temperatuur voor de pernod.
Op de graad af.
Met ijs snijdt het in je buik,
maar dit gaat je darmen in als ochtenddauw op de blaren. Kijk.
Kijk toch.
Lekker is dat, Glaude. Kijk dan.
Zie je, in ons eigen hoekje, ver van de boze wereld,
zijn we nog het beste af om te sterven.
Ik verzuip me nog liever in m'n put dan naar een tehuis te gaan.
Ik klop mezelf dood met 'n klomp als 'n echte klompenmaker.
Niet te harden. We hebben frisse lucht nodig.
Moeder. Jezus, dat is puur vergif. Wat zit daarin? Jezus.
Die heb ik vaak met Francine gedanst.
Licht als een libel was ze.
We dansten voor alle heiligen, voor de Maagd,
overal waar er 'n feest of 'n bol was.
Nu zijn er geen walsjes meer.
Alleen nog twee cavaliers, te dom om te helpen donderen.
Je gaat toch niet huilen, stomme aap?
Ik mis mijn Francine. Hoe kan het ook anders?
Kijk. Het is toch iets raars, die sterren.
Het schijnt dat er duizenden en nog's duizenden zijn.
Klein, klein...
Goeie genade.
Ziezo.
Vooruit, kom binnen.
Wat doe je hier?
Hé, Glaude, sta op. Kom eens kijken.
Er staat 'n vliegende schotel op je erf.
Wat heb je nu aangericht?
Je hebt'm vermoord. Je hebt m'n beste vriend van kant gemaakt.
Slaapt hij?
Waarom ben je juist naar mij gekomen?
Als je't me niet vertelt, zal ik nooit weten waar je vandaan komt.
Toch raar, die sterren.
Het schijnt dat er duizenden en nog's duizenden zijn.
Dat zijn de Bult en ik. Heb je daarboven onze scheten gehoord?
Dacht je dat we je riepen?
Is dat waar?
Je kunt geen scheet laten of er valt 'n marsman naar beneden.
Goeie genade, ik heb er verdorie vreselijke dorst van gekregen.
We zijn hier in Frankrijk.
Lust je geen wijn? Pech.
Als je alleen op 'n scheet reageert, zijn we snel uitgepraat.
En we doen dat alleen buiten. We hebben manieren.
We zijn al in 'n restaurant geweest.
Je hebt vast honger, maar je durft het niet zeggen.
Hier, echte bloemkoolsoep, van m'n eigen bloemkool.
Gemaakt van 'n vroege lentesoort.
Tast toe, jongen.
Nu wachten tot het goed doortrokken is.
Amusant gezelschap.
Laat ik 'n scheet, hup daar ben je.
En als ik rook, val je omver.
De geur van bloemkoolsoep doordringt je, 't is 'n weldaad voor de darmen.
Het plakt aan je ribben en speelt in je hoofd.
Het maakt 'n mens beter.
Nu ben je gesterkt voor de reis.
Wil je wat soep meenemen? Geen probleem. Kom.
Zo kun je ver vliegen zonder te morsen.
Dat is bloemkoolsoep. Bloemkoolsoep, m'n beste.
Ik loop even mee.
Ziezo, ik wens je een goede reis.
Geef me een hand.
Kom gauw terug. Ik mag je wel.
Glaude, er staat een vliegende schotel op je erf.
Schreeuw niet zo. - 'n Vliegende schotel op je erf.
Wat voor schotel? - Een vliegende schotel.
Nooit van gehoord? - Die bestaan niet.
Wedden? - Drie liter.
Drie liter? Top.
Ik ging even naar buiten om te plassen.
En wat zie ik? Een vliegende schotel op je erf.
Ik ben meteen hierheen gerend.
Waar is die schotel van je?
Waar dan?
Hij is er niet meer.
Je hebt 'n nachtmerrie gehad.
Wat had je gegeten? - 'n Varkenspoot.
Ligt loodzwaar op de maag. Vandaar je vliegende schotel.
Hij was sneeuwwit en had wel drie meter omtrek.
Hij was zo rond als een kaas,
en zo mooi als 'n vrouwenborst. Hij stond daar.
Wat hoop je te vinden? Wil je 'n schepje?
Hij stond daar. Ik vergeet het nooit. Daar, daar, daar.
Je drinkt te veel. - Laat me met rust.
Eerst zie je schotels en dan ratten op je bed.
Ik had niet meer op dan anders.
Ik ga slapen. Ik ga niet de hele nacht marsmannetjes lopen zoeken.
Drie liter, vergeet het niet.
Drie liter pis, dat kun je krijgen.
Vannacht, om 'n uur of één,
had ik 'n dringende behoefte,
en ik ging naar buiten en zag een vliegende schotel.
Een momentje.
Hallo, ja? - Met de broer van mevrouw Poulangeard.
Geloof maar niets van dat verhaald van 'r.
Ze trapt door. - Ach zo.
Dank u wel.
We nemen uw verklaring op.
Goedendag.
Is de chef er? - Hij is bezet.
Duurt het lang? - Nee.
Ik neem uw verklaring op.
Vannacht om één uur had ik 'n dringende behoefte.
Juist. En u hebt 'n vliegende schotel gezien.
Vannacht om één uur ging Mme Poulangeard uit Gourdeflots
wegens 'n dringende behoefte naar buiten en zag 'n vliegende schotel.
Die trapt door. - Juist. Als zo iemand 'n schotel ziet,
spreekt het vanzelf dat 'n ezel 'n paar meter verder
natuurlijk ook zo'n schotel denkt te zien.
U kunt gaan, meneer Chérasse.
Wel Godalmachtig.
Heb je 'n vliegende schotel gezien?
Vast en zeker.
Met strepen of met stippen?
Hij glom helemaal. - Ja, net als je neus.
Hij glom als die champagne-emmer.
En trouwens, laat me met rust. Verdomme.
'n Mooie geranium voor je.
Verder geen nieuws. Wat voor nieuws zou er zijn?
Ik neem zoals't komt.
Ik had 'n marsmannetje op bezoek.
Ik had niet gedronken, ik zweer het.
Sinds je dood bent, heb ik niet één glas op.
Wel, Francine, tot binnenkort. En amuseer je goed. Amuseer je.
Denk aan iets anders. - Nee.
Het laat je niet los, hè? - Dat klopt.
Ze houden me voor 'n ezel. - Altijd al.
Nu hebben ze 'n goeie reden.
Zal ik zeggen dat ik'm ook gezien heb?
Laat maar. - Drink 'n glas.
Daarna knoop ik me op. - Wat?
Liever dood dan eerloos.
Je mag niet, Francis.
Anders zeg je nooit Francis.
Jij hebt familie, vrienden. Ik ben alleen.
Je denkt alleen aan jezelf.
't Kan je gewoon niks schelen, ik ben alleen maar je nar.
Je lacht me uit om die schotel. - Drink iets.
Ik heb geen dorst.
Ze moeten me met rust laten.
Bult? Wat spook je toch uit?
Bult?
Antwoord als ik tegen je spreek.
Ik wou je bezorgd maken.
Dat je me al aan een touw zag zien bungelen.
Je verdient 'n opdonder, hansworst.
Je wil me slaan? - Zeker.
Zoals de politie me geslagen heeft.
Hebben ze je geslagen? - En hoe.
Ze slaan iedereen. - Dat wist ik niet.
Daar krijgen ze premies voor.
Zoals je ziet slaan ze zelfs gehandicapten.
Ik ga met de burgemeester praten. - Nee.
Ik vergeef het hun. Ze weten niet wat ze doen.
Je houdt me voor de gek.
Ik zal je vlinderdasje klaarmaken.
Hier, knoop je op.
Spartel zoveel je wil. Het is sterk.
Knoop je zelf op.
Ik knoop me op wanneer ik daar zin in heb.
Dank je, Guillaume. Kom iets drinken.
Je collega's zijn altijd gehaast.
Ik heb je als kind nog gekend.
We drinken 'n glas. - Maar snel dan.
Heeft de Bult 'n schotel gezien?
ledereen lacht'm uit. - Niet te verwonderen.
Hij wil zich opknopen.
Dat deugt niet.
Er zijn er die het doen.
Je hoeft me niet te bewaken.
Je volgt me bijna overal.
Ik kom naar je sla kijken. - Die staat beneden.
Op de mijne zitten slakken. En ze zijn enorm.
Eet ze gewoon op.
Glaude, help. Ik ga dood.
Help, Glaude. O mijn God.
Ik kom. - Laat me niet in de steek.
Wat gebeurt er?
Ik heb me opgeknoopt en het touw kwam los.
M'n rug is in honderd stukken. Ik sterf, Glaude.
Ik heb pijn aan m'n kont. Wat heb ik 'n pijn aan m'n kont.
Ik kan niet meer ademen.
Ik had dood kunnen zijn. Roep de brandweer.
Waarom, heb je dorst? - Wat doet het pijn.
Kijk's. M'n bochel is gebarsten.
Ik voel m'n bochel niet meer.
Hij is er nog. Je bent niet mismaakt.
Je bent niet in duizend stukjes.
Wat een pijn. M'n kont is aan gruzelementen.
M'n billen zijn in m'n buik geschoten.
Nee, daar niet, Glaude. Daar niet. Nee, Glaude.
Van 'n dichtgeknepen keel krijg je dorst.
Stop, stop, stop.
Wat doet dat deugd, Glaude.
Ik ben niet van plan nog te sterven.
Ik zweer het je, ik heb die vliegende schotel gezien.
Zullen we winden laten zoals gisterenavond?
Met m'n kont aan duigen? - We moeten 'n wind laten.
Laat er dan een, verdomme.
Ik heb er de moed niet toe. M'n hoofd staat er niet naar.
We moeten winden laten.
M'n arme Cicisse. - O mijn God.
M'n arme Cicisse.
Rustig. - Je krijgt 'n zoen van me.
En nog een.
Je krijgt er nog een.
Nachtenlang wacht ik al op je om met je te kunnen praten.
Ik ben er, meneer Ratinier. - Je spreekt, je spreekt.
U hebt me geroepen. Hier ben ik.
Ik je geroepen? Ja, als je't zo ziet. Maar Chérasse ook.
U hebt me luider geroepen dan hij.
Allemachtig, we gaan 'n glas drinken.
Hoe heb je leren praten? - Door mensen te beluisteren.
Dagenlang, urenlang. Ik kom van de planeet Oxo.
'n Klein planeet die hier onbekend is.
Ik ben toch zo blij je terug te zien.
Ik ook, meneer Ratinier.
Hoe jong je ook bent, je hoeft me geen meneer te noemen.
Ik ben zo oud als u. - Je houdt me voor de gek.
Ik ben zeventig zoals u.
Maar op Oxo veranderen we bijna niet.
Waarom van uiterlijk veranderen? - Inderdaad nergens goed voor.
Maar onze mening wordt niet gevraagd. Kijk naar mij.
En zo zijn er nog veel.
Kom, 'n glas. Rode wijn, bedoel ik daarmee.
Dat wist ik. Het woord komt vaak voor.
Nee, dank u, voor mij niet.
Bij jullie moet het droevig zijn.
Dat is zo. Bij ons wordt niet gelachen. Nooit.
Beter dan 'n trap tegen je kont.
Soep, graag. Ik ben gehaast. - Kom dan.
Als dat niet lekker ruikt.
Dat ruikt naar de tuin, de vier seizoenen.
Dat ruikt naar de aarde, jij rare. Naar de aarde.
De aarde na 'n regenvlaag. Geen bui maar 'n vlaag.
Dat is nog natter.
De aarde na 'n regenvlaag. - Je praat als 'n mens.
Ik praat als een mens. - Hier, proef eens.
Ze smaakt alsmaar beter, Glaude.
Je noemt me Glaude. Dat doet me plezier.
Je hebt dus 'n warm hart. - Ja, Glaude.
Hoe vonden ze m'n soep daarboven?
Ze vonden ze gevaarlijk.
Er is nog nooit iemand van gestorven.
Het is de eerste keer dat iemand dat zegt.
Rustig maar. Juist omdat ze lekker is, is ze gevaarlijk.
Daar begrijp ik echt helemaal niets van.
Ik zal het uitleggen.
Op Oxo zijn we met 10.000. Niet meer, niet minder.
En we worden allemaal tweehonderd jaar.
We sterven niet zoals jullie, maar dat voert ons te ver.
Behalve wij zijn er geen levende wezens en ook geen planten.
Dat heeft gewoon geen zin.
We voeden ons met minerale extracten, zie je?
Eten jullie keien?
Alles zit perfect in elkaar.
Daarom willen we er zeker van zijn
dat je soep onze energie niet aantast.
Eet er dan niet van.
Waarom zou m'n soep gevaarlijk zijn?
We hebben 'n onderzoekscommissie opgericht.
Op Oxo wordt over niets anders meer gepraat.
Is dat waar? - Zo is dat, Glaude.
Dat is 'n foto van mij en Francine op onze trouwdag.
Ik was 'n flinke kerel en zij had rozige dijen.
Vind je ook niet dat ze er snoezig uitzag?
Ja, Glaude.
Er zijn toch ook goede kanten aan.
Soms denk je zelfs 'n stukje paradijs te zien.
Dat had ik met Francine. 'n Stukje...
En opeens is't afgelopen.
Tien jaar geleden is ze gestorven, de arme meid.
Ze was maar net zestig. Ik mis haar erg, weet je.
Kijk, ik heb 'n haarlok van haar hoofd geknipt,
net voor ze haar kist dichtspijkerden.
Toen ik je Glaude noemde,
zei je dat het je plezier deed. - Dat is juist.
Wat is dat, plezier?
Weet ik veel. Wat 'n vraag. Plezier is...
Plezier is plezier. Zoals de soep, zoals de wijn. Zoiets.
Zou het je plezier doen Francine terug te zien?
Met de doden mag je niet spotten. Ben je niet goed wijs?
Neem me niet kwalijk.
Mijn soep.
Zeg's, jij hebt dus nog 130 jaar te leven?
Ja, Glaude. En jij? - Hooguit nog tien. Als alles meezit.
Dat is niet veel.
Ik zou je graag die soep betalen.
Dat doet me verdriet. Ik weiger geld van je aan te nemen.
Ik kan 'n gast toch wel wat soep aanbieden.
Geld? - Ja, centen. Bij ons heb je die nodig.
Centen?
Weet je wat dat is? Een gouden Louis.
Gekregen van m'n peetoom voor m'n diploma dat ik niet heb.
M'n diploma voor de schotel haalde ik pas na vier keer.
Je bent als ik, niet erg slim.
Kun je me die lenen?
Verdomd, een glaasje. - Nee.
Een kleintje. - Nee.
Een half kleintje. - Nee.
Uilskuiken. Dat is 'n idioot. - Weet ik, dat heb je me geleerd.
Hebben jullie chefs daarboven?
'n Comité van vijf vervangbare hoofden.
Met 'n glaasje op ben jij't hoofd van de hoofden.
Dan ben jij het dikhoofd.
Je brengt m'n hoofd op hol met al je verhalen.
Ik loop niet met je mee. Laat de schuur maar open.
Tot ziens. Je bent een beste kerel. - Jij ook, Rare.
Kom je gauw terug? - Ja, Glaude.
En vergeet m'n goudstuk niet.
Vannacht, het was drie uur, had ik...
... 'n behoefte.
Daar gaan we weer. Het is toch wat.
En toen hebt u...
Ik zei't al, het was drie uur 's morgens.
Ik moest dringend even.
Ik ren de tuin in, en wat zie ik?
Een vliegende schotel, jawel.
Niet dezelfde als de vorige.
Er kwam 'n man uit met 'n melkkan in z'n hand.
Glaude was er ook. Meneer Ratinier noemt u hem.
Ze hebben elkaar zelfs omhelsd en ze hebben koolsoep gegeten.
Je bent verrezen.
Glaude?
Is daar iemand? Wie is daar?
Schrik niet. Ik ben het, Francine.
Doe open. Het is koud.
Mijn God. Het kan toch niet waar zijn.
Hier ben ik. - Ik merk het.
Ben je geschrokken?
Ik kan nog niet geloven dat je praat en daar staat.
Probeer maar het niet te begrijpen.
Wat ben je mooi, Francine.
Ik was vergeten hoe mooi je bent.
Ach wat, op mijn leeftijd...
Het is geen lachertje geweest.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Kijk maar, Francine.
Kijk hoe mooi je bent.
Francine. Waar is de azijn? De azijn.
Waar is de azijn, verdorie?
Moedertje toch, het is het moment niet om flauw te vallen.
Francientje van me, gaat het beter?
Ik ben bij je. Glaude. Herken je me dan niet meer?
Toch wel, maar wat ben je oud geworden.
Kijk hoe mooi je bent.
Je gaat toch niet huilen?
Ik ben zo gelukkig. - Ik heb't je toch gezegd.
Ik ben mooi. - Ja.
Heel mooi. - Heel mooi.
Wat heerlijk, twintig te zijn. - Dat kan ik me voorstellen.
Glaude, ik leef. En ik heb honger. Reuzehonger.
Nog even. - Dank je, Glaude.
Draai je om.
- Ik heb je toch al naakt gezien.
Spreek me niet tegen. Doe wat ik zeg.
Wat doe je? - Ik wil bij je komen.
Waag het niet, of ik sla de po stuk op je kop.
Een man mag met z'n vrouw slapen. - De po op je kop, zeg ik.
Dat belooft. Het begint al goed. Welterusten.
Ik heb over Francine gedroomd.
Helemaal de laatste mode. - Een echte vogelverschrikker.
Dat vieze beest ook. Maak dat kreng toch af.
Over krengen gesproken, leeft de Bult nog?
Hij is ziek.
Zeg maar dat je m'n nichtje bent.
Geef je me geld voor kleren?
Hoeveel? - Zorg maar goed voor je vrouw.
Vrouwen. - Geef hier.
Dat is m'n pensioen. - Ik heb zelfs dat niet.
Waar is m'n fiets?
Zeg's, wat heb je met m'n fiets gedaan?
Die heb ik verkocht. - Wat?
Wat moest je ermee in je kist?
Ruim de tafel af en doe de vaat.
En dweil de vloer in plaats van te zuipen.
Het is hier smerig.
Praat niet zo tegen me. Ik heb je toch bloemen gebracht.
Ik werk me niet meer te pletter. M'n hele leven heb ik gezwoegd.
Het is aan me voorbijgegaan.
Eén verloren leven is genoeg.
Dit keer wil ik me amuseren, begrepen?
Je hebt dit aan mij te danken.
Als ik geen wind had gelaten, zou je nu niet leven.
Je hebt te veel gezopen toen ik er niet was.
Onder ons gezegd en gezwegen, dat begint goed.
Waar ga je heen? - Jaligny.
Stap in. Daar moet ik ook zijn.
Verkopen ze daar jurken?
Koop toch 'n jeans en 'n T-shirt.
Waar kom je vandaan?
Uit Moulins. Ik zorg voor m'n oom, Glaude Ratinier.
Laat'm water drinken en hij is meteen beter.
Hoe heet je? - Francine.
Ik ben Catherine Lamouette. Mooi weer, hè?
Kom je?
Hier heb je 'n T-shirt.
En hier is de broek.
Mooie borsten. Had ik er ook maar zulke.
Dan zijn de mijne maar niets.
Prachtig. - Nee, het spant veel te veel.
Dat brengt de mannen 't hoofd op hol.
Jij bent zeker in de bossen opgegroeid?
Dat T-shirt zit als gegoten.
Hé, Catherine. - Kom mee.
Dit zijn Lulu en Robert. Francine.
Lulu, wat is er? Kom's wat hoger.
De grootste flemer van de bende.
Hoe zie je eruit? Ben je gek? Je kunt net zo goed niets dragen.
Heb je die slechte manieren op't kerkhof geleerd?
Je bent 'n lichtzinnige vrouw. Nee, ik heb niet gedweild.
En m'n geld? - Hier.
Verdomme toch.
Ben je gek? ledereen ziet je zitten.
Ik zon gewoon wat. - En als iemand je ziet?
En dan? Sommige mannen betalen ervoor.
Moet ik me laten betalen? - Het hoort gewoon niet.
Was gebleven waar je was.
Ik ben er nog maar net en je wil me alweer dood.
Je moet weten dat ik met de Bult geslapen heb.
Met de Bult? - Nu schrik je, hè?
Ja, ik heb inderdaad met de Bult geslapen.
Daarnet? - Toen je in de gevangenis zat.
Schaam je. - Raak me niet aan.
Dat wist ik niet. - Dat klopt.
Waarom deed je dat? - Ik verveelde me.
Hij verveelde zich. Jij was zo ver weg. Het was niet erg.
Je was dus een gemene...
Toch niet. Ik was 'n vrouw alleen.
Vergeef't me. - Nee.
Na al die tijd. - Voor mij is't nieuw.
Ik zou't nog goed moeten opnemen ook.
Het is veertig jaar geleden.
Toen je terugkwam was't voorbij en ik hield van je zoals vroeger.
Het is om dol van te worden. - Maar nee.
Ik ga uit. - Waar naar toe?
Dansen met Catherine. - Dat jonge ding?
Jong? We zijn allebei twintig. - Ik wen er nooit aan.
Ga maar. Blijf zolang je wil.
Dank je, Glaude.
Ik ben je man niet meer.
Je bent 'n schat. Ik ga nu maar.
Handen omhoog, Judas. - Wat bezielt je?
Je hebt me bedrogen met m'n vrouw.
Hoe kan dat? Je hebt geen vrouw.
Ik had er een. Je hebt met 'r geslapen toen ik gevangen zat.
Er was niets tussen ons, dat zweer ik je.
Eentje voor het everzwijn, eentje voor de olifant.
En nu schiet ik je kop dwars door de muur.
Je hebt gelijk.
Ik heb met haar geslapen.
Hoe heb je dat kunnen doen? - Zoals iedereen.
Geen details. Hoe is dat gekomen?
Ze verveelde zich.
Ik mij ook. Je was er niet die winter.
Ik hakte hout voor haar, zij maakte soep voor me.
We praatten wat. We waren jong. Het ging vanzelf.
We hadden spijt. - Gebeurde't nog?
Zo vaak het maar ging. We voelden ons altijd schuldig.
Je verknoeide het voor ons. - Dat spijt me.
Schiet me dood. Ik verdien niet dat je het me vergeeft.
Schiet me dood of ik knoop me op. Dit keer goed.
Schiet me dood. Ik ben 'n smeerlap, 'n rotzak.
Het is veertig jaar geleden.
Drinken we iets? - Doen we.
Ik zal je's wat zeggen, Glaude.
Ik heb maar één vrouw gehad: de jouwe.
Ik kom afscheid van je nemen.
Ga je weg? - Naar Parijs.
Ben je gek? - Daar alleen is er werk voor ons.
Is het 'n brave jongen?
Dat zien we wel. Anders neem ik 'n andere.
Het doet je toch geen verdriet? - Je gaat je gang maar.
We zouden toch alleen maar ruzie maken.
Ik hield alleen van jou. - En ik van jou. Niet van de Bult.
Ik weet het. Ik hoop dat je gelukkig wordt.
Ben je niet boos op me? - Waarom zou ik?
Ik geef je 'n kus. - Ik ruik vies.
Vertel geen onzin.
Ik wens je veel geluk, Francine. - Ik jou ook, Glaude.
Hé Rare, ik had je niet verwacht.
Wat is dat voor iets?
Ik ben bevorderd tot Oxoniër eerste klas.
Dankzij jou. - Echt?
Dankzij je soep. Deze schotel vliegt veel sneller.
Ik had je gezegd dat je zou opklimmen.
Dat er niet meer voor nodig was dan een glaasje.
Met wat ambitie... - Nee.
Met wat ambitie kom je er wel.
Hier drinken de hoge omes alleen pinard, maar geen gewone.
Gekurkte wijn, die wij ons niet kunnen veroorloven,
omdat we die van hun moeten betalen. Vooruit.
Je had m'n vrouw nooit terug mogen halen.
Het heeft me 'n heleboel ellende bezorgd.
Dat kon ik niet weten.
Ach, ze is gelukkig, dat is het belangrijkste.
Ik breng je je gouden Louis terug.
M'n beste Rare. - M'n beste Glaude.
Maar dat zijn miljoenen miljarden.
Twee minuutjes werk voor 'n scheikundige.
Glaude, na 'n grondige analyse
konden we vaststellen dat je soep 'n waar genot is.
Dus toch geen vergif.
Nu volgt de glimlach,
omdat die 'n uitdrukking is van genot.
Het is echt een ware revolutie.
Je moet absoluut bij ons komen wonen, Glaude.
Dan kun je bloemkolen planten zoals hier.
Hij is gek. Knettergek. Mesjoche. Helemaal de kluts kwijt.
Ik ben niet gek.
Oxo is 'n planeet waar je 200 jaar blijft leven. Kerngezond.
Daar heb je dus nog 130 jaar voor je in plaats van hooguit tien.
Hij is gek.
130 jaar zonder wijn en tabak?
Een kei's middags, 'n pilletje 's avonds.
Ik sleep me liever nog 'n paar jaar van m'n kelder
naar m'n mooie tuin.
Oxo. De Aarde. Oxo. De Aarde.
De Aarde. Oxo.
Snauwen ze je af? - Nee.
Ze laten alles wat je nodig hebt om te leven naar Oxo brengen.
Ook tabak en wijn van de beste kwaliteit.
Mij krijg je niet naar dat nest van je.
M'n huis verlaten?
M'n beste vriend in de steek laten?
Jij moet wel compleet gek zijn.
Maar meneer Chérasse kan toch met je meekomen?
Houd je me voor de gek?
En m'n ouwe kat dan?
Moet ik die laten verrekken?
Gaat ze dan dood? - Ja.
Ze is 13 en wordt er vast geen 14.
Dat zou ik mezelf nooit kunnen vergeven.
Breng ze ook mee. Dan wordt ze 200 zoals jij en ik.
Jij hebt ook altijd't laatste woord.
Ik word er gek van.
Was je die avond maar nooit op onze scheten afgekomen.
Meen je dat? - En of ik dat meen.
Ik mag je anders graag, Glaude.
Ook al zeggen ze op Oxo dat van 'n mens houden ongeluk brengt.
Beweren die wilden dat? - Ja.
Ik mag je ook graag en ik schaam me er helemaal niet voor.
Mag je me echt graag, Glaude? - Natuurlijk, m'n beste Rare.
Verdomd nog aan toe. Schenk me een slok in.
Wat? - Schenk me een glas wijn in.
Minuutje. Een glas wijn is niet zomaar een glas wijn.
Het betekent ook vriendschap.
Verdomd nog aan toe.
Glaude.
Onze regering bestaat uit echte idioten.
Ik verjaag ze in m'n eentje.
Ik geef ze flink op hun donder, hoor je?
Wat denk je ervan?
Je hebt te veel op.
Vertrek voor het te laat is.
Ga nu maar. Vergeet dat kastje niet.
Ik mag het hier laten van de regering.
Dan kunnen we met elkaar praten.
Wat moet ik ermee doen?
Helemaal niets.
Als we willen praten, gaat het vanzelf aan.
Als de Bult dat ding ziet...
Hij zal't kastje niet zien.
Het zal onzichtbaar zijn.
Het is afgestemd op jouw persoonlijke golflengte.
Geef me 'n kus, Glaude. - Vooruit dan. Tot ziens.
Daar is de burgemeester.
Jongens, ik heb nieuws. Groot nieuws. Kom, kom.
Dag burgemeester.
De vergunning van de prefectuur is er.
'n Amusementpark in de stad.
Morgen beginnen ze.
Economische expansie, de rijkdom van onze gemeente.
Ik geef 'n rondje. Tevreden, Albert?
Op je gezondheid.
Dag, mevrouw. - Dag, Lucienne.
Je hoort niets meer.
We gaan 'n glaasje drinken.
Verdomme, de burgemeester.
Dag, burgemeester.
Wel, wilden jullie de burgemeester niet zien?
Stelletje schurken.
Ho maar, jullie doen het niet slecht.
Een aperitief nog voor de middag.
Daar stroomt het geld van de oude arbeiders heen.
Stelletje schurken.
Drinkt u ook iets? - Graag.
En wat komt u hier doen?
Toch geen problemen? - Nee, integendeel.
Wacht even. Ik zal jullie de situatie uitleggen.
Jullie weten het vast niet,
maar wat we nodig hebben, is economische expansie.
Wat overal ontbreekt, is economische expansie.
Meer nog, 'n economische expansie die werk verschaft.
Zoiets bestond vroeger niet.
Medeburgers en vrienden, luister goed. Het is belangrijk.
Je kent de verkaveling.
Dat hebben we gehoord.
Wel, we gaan hier verkavelen.
en we gaan hier een pretpark aanleggen.
Met restaurants, bars, schommels, amusement.
Allemaal te betalen.
Er moet voortdurend geld op tafel gelegd worden.
Naast het hok van Glaude 'n parkeerplein.
Voor 4000 auto's.
Op het terrein van Glaude 10.000 ligstoelen.
en intelligente muziek.
En waar mijn hok staat?
Een apenkooi.
Je vliegt eruit, stuk ongeluk. Scheer je weg.
Ik heb ze gewaarschuwd.
Ik wist dat jullie lastig zouden doen.
Helaas kunnen we jullie niet onteigenen.
Maar juich niet te vroeg, het komt wel zover.
Dat is mijn tas.
De bulldozers en de kranen
zullen jullie oren doen fluiten. - Eruit.
Stelletje ouwe zakken die jullie zijn.
De pret zal niet op kunnen
als de mensen hier komen kijken
en voor de lol apenootjes naar jullie gooien.
Ik had jullie gewaarschuwd dat ik jullie wel klein zou krijgen,
ouwe fossielen.
Als jullie de geest geven,
is de gemeente verlost van die ballast
en kunnen we de vleugels uitslaan voor economische expansie.
Ouwe fossielen, ik krijg jullie nog wel kapot.
Ouwe zakken, ouwe zakken.
Het is voorbij. Het is voorbij.
Wacht, nog 'n glaasje. Nog 'n slokje.
Heb je geen zin om 200 jaar te worden?
Wat een onzin.
Ik vraag of je zin hebt om 200 jaar te worden.
Hier niet in elk geval. - Ergens anders.
Als't op de maan was, vertrok ik meteen.
Ik wil je hier niet in je eentje laten drinken,
130 jaar lang.
We vertrekken samen, met de kat erbij.
Wordt die ook 200 jaar? - Natuurlijk. Ga je mee?
En of. Goeie genade. We knijpen ertussenuit.
Oxo? De Aarde. Oxo? De Aarde.
Oxo? De Aarde. Ben je daar, Rare?
Ik ben hier, Glaude. - Rare, ik heb nieuws.
De Bult wil vertrekken, met de kat.
En jij? - Als de kat en de Bult weggaan,
kom ik natuurlijk mee. - Dat doet me plezier.
Praat even met de Bult.
Je moet dus de golflengte bijregelen.
Ik roep je op over twee minuten. - Ik haal'm.
Ga zitten, anders val je omver.
Kijk.
Ik zie niets en ik hoor niets.
Verstoor de golven niet.
Meneer Chérasse?
Oxo. De Aarde. Oxo. De Aarde.
Hier de Rare. Bent u daar?
Zeg ja, verdomme.
Wel, ja, ik ben het.
Wees niet bang. - Ik ben niet bang.
Wilt u 200 jaar worden?
Als u zo goed wilt zijn.
Ik ben heel blij met uw beslissing, meneer Chérasse. Heel blij.
Om middernacht kom ik jullie halen.
Glaude, jij moet me aan hem voorstellen.
Inderdaad.
Zal er soep zijn? - We zullen soep maken.
Zal er ook 'n glas wijn zijn? - Zelfs twee.
Tot gauw, meneer Chérasse.
Niet te geloven. - Wat zeg je ervan, ouwe knar?
Als ik niet meteen 'n glas drink,
ga ik van m'n stokje.
Ik ga naar't postkantoor.
Je laat me toch niet alleen? - Even maar.
Mevrouw, aangetekend versturen.
Word ik nog bediend?
Francine.
Een brief voor je. Leg'm weg en kom terug.
Beste Francine, ik ga op reis.
Het is te veel om uit te leggen.
Ik stuur je wat centen.
Waar ik ga, heb ik die niet nodig.
Dat kun jij niet zeggen.
Zet ze maar op 'n spaarboekje.
Toon ze niet aan je motorrijder.
Dat je mij kent, betekent niet dat je de mannen kent.
Mijd ze als de pest. Het zijn leugenaars,
dieven en al de rest.
Ik omhels je en ik herhaal het nog eens: wees gelukkig.
Je ouwe Glaude.
Hallo, Rare.
Rare. Mag ik je voorstellen,
Meneer de Rare, meneer Chérasse.
Stap in, verdomd.
Hier, hier.