dvd rip @ 23.976 fps resync :...::: soundfusion :::...: https://subscene.com
Oké. U weet de weg? - Ja, dank je wel.
Sorry dat ik zo laat ben. Ik had weer pech met de auto.
AVONDSCHOOL
GOEDE TYPISTES KRIJGEN GOEDE BONEN
Bill, je hebt het licht weer laten branden.
De borden stonden op tafel, de koelkast stond open...
Het is een puinhoop. - Hallo, mam.
Nog iemand gebeld? - Nee, je vriend heeft niet gebeld.
Echt niet? - Dan zou ik 't wel zeggen.
Er is niet gebeld.
Hoe hoor je dat met de radio aan? - Ik heb goeie oren.
Wat is er?
Geen idee.
Waarom wil de school me spreken?
Geen idee, mam.
Je halo brandt.
Zit je in de nesten? - Er is echt niks.
Zit er nou maar niet over in.
Kom je zo naar binnen? - Ja, even dit afmaken.
Mam.
Wat is er?
Hij is in de kamer. - Wie?
Doorzoek de kamer.
Kom hier. - Mama.
Op slot. Ik kijk wel in de badkamer.
Kijk in de kast.
Leeg. - Doorzoek het huis.
Mam, er is echt niemand. - Bel de politie.
Er is niemand. De deur is op slot. En de garage ook.
Heb je niets gezien of gehoord? - Nee, ik hoorde alleen jou.
Mam, het was vast een nachtmerrie.
Hou op met huilen.
Kim, je weet wat 'n nachtmerrie is.
Nu had mama er ook een.
Het spijt me.
Gaat het? - Ja hoor.
Bill. Er komt iets op ons af.
We moeten hier weg. Het huis uit. Haal de kinderen.
Kom, schatje.
Wat is er?
Stap in.
De sleutels. - Ik haal ze.
Nee, ik ga wel. - Niet huilen.
Niet bang zijn. We gaan ergens naartoe.
Heb jij 't gehoord?
Heb je 't gehoord? - Wat?
Ik pak wel kussens en dekens.
Billy, help je even?
Mooi...
We leggen Julie daar. En Kim en mam hier en...
Jij moet op de grond, Bill. - Kom je nog naar bed?
Ik kom zo, George. - Wij regelen 't wel. Ga maar.
Heel erg bedankt.
We zijn toch vriendinnen?
En niet bescheiden zijn, want er ligt eten genoeg in de koelkast.
Je weet wel.
Ga maar lekker slapen. - Jij ook.
Welterusten.
Gaat het? - Met mij wel.
Ik snap het niet, mam. Ik snap niet wat er gebeurt.
Ik ook niet.
Alles goed met je?
Ga maar slapen.
Goedemorgen.
Sorry, Carla.
Heb je goed geslapen?
Prima. We hebben cornflakes gegeten. Wil je koffie?
Graag. Is ie lekker sterk?
Natuurlijk. - Heel goed.
Melk en suiker?
Het is best lekker om thuis bediend te worden.
Hebben George en ik jullie wakker gehouden met ons gesnurk?
Nee. - Iemand van de bank gevallen?
Nee.
Wat is er nou eigenlijk gebeurd?
Niets. Eén of twee klontjes?
Twee, graag.
Lekker weer. Er gaat toch niets boven de zon van Californië.
Ik ben verkracht.
Wat? - Ik ben verkracht.
Carla, wat vreselijk. Dat wist ik niet.
Mijn God. - Ik voel me zo vreselijk beroerd.
Hoe is het gebeurd?
Ik was alleen in mijn kamer
en toen werd ik door iemand gegrepen.
Heb je de politie gebeld? - Nee.
Waarom niet? - Zinloos.
Hoe bedoel je?
Er was niemand.
Heb je de deuren gecontroleerd? - Alles was op slot. Er was niemand.
Carla, wacht nou eens even. Ik snap er echt helemaal niets van.
Ben je nou verkracht of niet?
Het is gebeurd.
En toen hij...
Toen het gebeurd was
verdween ie.
Alsof ie er nooit geweest was.
Het is echt volkomen onlogisch. Ik was helemaal geflipt.
Tot twee keer aan toe. - Gebruik je drugs?
Nee, ik gebruik geen drugs.
Je moet naar de dokter.
Carla, je bent een stabiel mens.
En je bent zeker niet gek. Maar als je gemeenschap hebt, met mannen
die er niet zijn, dan moet je naar de psychiater.
Dat kan ik niet betalen. - Jawel.
Betty Rivers gaat naar het spreekuur van de universiteit.
Je betaalt wat je kan missen. - Ik ben niet gek.
Natuurlijk niet. We zijn allebei niet gek.
Jij misschien wel.
Krijg ik nog koffie? - Hij is gek.
Zeker weten.
Als je alles eerlijk onder ogen ziet, komt het wel weer goed.
Ik zal erover nadenken.
Ik wil koffie, schat. - Komt eraan, George.
Kijk eens, lekker heet. - Gaat ze vandaag weer weg?
Schat, ik heb nog niet met haar gepraat...
Je zou het haar meteen vertellen.
Eerst moet ik jou wat vertellen. Ze heeft iets vreselijks meegemaakt.
Ja, ze wordt zeker uit haar huis gezet.
Je moet haar geld lenen.
Ga niet zo tekeer. - Dat bepaal ik lekker zelf.
Ik wil haar niet kwetsen. Ze is mijn beste vriendin.
Ze heeft grote problemen.
Als ze een echte vriendin is...
Blijven we hier de hele nacht?
Jullie blijven hier.
Hoor je dat?
Jullie hoorden het toch ook?
Ik wel. - Wat was dat?
Het zit onder het huis.
We moeten hier weg.
Nee, niet onder het huis gaan. Daar zit wat.
Mam, hou op.
Kom terug.
Bill, kom terug.
We moeten hier weg.
Geef antwoord. Bill.
Ik heb 't gevonden. Kijk.
Het is deze buis.
Hoor je 't?
Wie heeft 'm dan aangeraakt?
Ma, ik laat de deur open.
Goed...
Heeft je moeder je niet geleerd
dat je niet weg mag gaan zonder eerst gedag te zeggen?
De bank is al bezet, zie ik. Mooi, dan kruip ik wel in bed.
En George? - Die zuurpruim?
Die denkt dat ik bij m'n zus ben. Maar het kan me ook niks schelen.
Hij heeft zich echt misdragen. - Geeft niets.
Ik zou bij 'm weg moeten gaan.
Maar ik durf niet.
Hij is net een verslaving.
Ik heb eens nagedacht.
Misschien moet je verhuizen.
Dat kan ik me niet veroorloven.
Ik loop al een maand achter met de huur.
Als je je typediploma hebt,
dan krijg je wel een goeie baan, hč?
Daar reken ik wel op.
Carly, als Jerry weer terug in de stad is,
dan moeten jullie trouwen.
Volgens George verdient ie goed.
Hij is gek op je en hij adoreert de kinderen.
Doe het nou. Dan leid je voortaan een luxe leventje.
Waarom slaap jij eigenlijk op de bank?
Aan welke kant wil jij?
Wat denk je? De goeie kant.
Mij maakt het niets uit. Ik ben zo moe, ik kan op de rotsen slapen.
Welterusten, mop. - Welterusten.
Julie houdt van chips en Kim wil altijd Fritos.
Geen zorgen. Ik zorg dat ze op tijd op school zijn.
Je bent geweldig.
Bedankt. - Graag gedaan.
Je bent zo mooi.
Ik bel je. - Oké.
Zorg dat Bill op tijd is. - Oké.
Gebruiken we reclamemakers?
Wat schenk je de Heer?
Wat gebeurt er? Hou op.
Hou op.
Ik ben Dr Sneiderman.
Ik ben een van de psychiaters.
Heb je het koud? Soms voel je de tocht vanuit de lobby.
Is dit de eerste keer dat je zoiets overkwam?
De eerste keer was anders. Toen werd ik verkracht.
Waar? In je huis?
Door wie?
Weet ik niet. Er was niemand.
Oké, dus de dader was geen echte man?
Hij loste op.
Oké, maar je voelde hem wel? - Absoluut.
En het voelde als een man?
Een grote man.
Deed het pijn? - Ja, natuurlijk deed 't pijn.
Hij was vies. - Bedoel je dat je hem rook?
En ejaculeerde hij?
Ik denk 't.
Maar toen kwam mijn zoon binnen.
En wat dacht hij?
Je zoon.
Dat ik gedroomd had.
En wat denk jij?
Rustig maar, Carla.
Is dit de enige keer dat het gebeurde?
Nee, hij heeft het een tweede keer geprobeerd.
Maar dat mislukte. We gingen naar mijn vriendin.
En toen ik vanmorgen naar mijn werk reed...
Wilde hij je doden.
Wat denkt u?
Kom op, wees eerlijk.
Ben ik gek? - Gek?
Dat is voor iedereen wat anders.
Dus u kunt niets doen?
We moeten eerst weten wat het probleem is.
En dan ben ik dood. - Dat denk ik niet.
Carla, je hebt er goed aan gedaan hier te komen.
Je wil graag beter worden.
Dat is de eerste stap, en dat is vaak de moeilijkste.
Ik wil een paar medische en psychologische tests afnemen.
Gewoon routine-onderzoeken, niks bijzonders. Het duurt twee uurtjes.
En heel erg saai, maar ik zou het op prijs stellen als je niet in slaap valt.
Nu meteen? - Ja, als je tijd hebt.
Kom maar mee naar het lab.
Wat doe jij nog op? - Ik kan niet slapen.
Ik maak me zorgen om je.
Waar is iedereen?
Billy is bezig in de garage.
En Kim slaapt al.
Heeft de dokter je pijn gedaan? - Nee, we hebben gepraat.
Mama, wat heb je aan je hand? - Niks. Ga nou maar slapen.
Mama? - Ja?
Komt alles wel weer goed?
Natuurlijk.
Ik hou van je. - En ik van jou.
Ga nu maar slapen.
Hoe voel je je? - Goed. Alleen wat stijf.
Is de auto nog te maken?
Ja, maar het wordt wel duur.
Als Jerry belt, wil je dan niets zeggen?
Welterusten.
Mijn God.
Hou op.
Carla, dit is Mrs Hilliard.
Wil je ons even laten zien wat je bedoelt?
Hier zit er een.
En hier.
En ziet u die?
En hier.
Je zei iets over je dijen. - Ja...
Daar...
En daar.
En waar komen die blauwe plekken op je enkels vandaan?
Dank u, Mrs Hilliard. Dat was alles.
Oké, kom er maar af en maak het je maar gemakkelijk.
Oké. Vertel nu nog eens over die blauwe plekken op je enkels.
Ik weet het niet. Het was net of mijn benen werden vastgehouden.
Alsof iemand 'm hielp.
Was ie niet alleen?
Mijn benen werden vastgehouden.
Dus je bedoelt dat er nog twee bij waren?
Ja, maar die leken kleiner.
Kinderen?
Nee, daar zijn ze te sterk voor. - Dwergen?
Geen idee. Ik heb ze niet gezien, alleen maar gevoeld.
Die beten en die blauwe plekken zijn toch wel echt?
Ja, die beten zijn echt. De blauwe plekken zijn echt.
En je gevoelens zijn ook echt.
Maar dit kan ik nooit zelf gedaan hebben.
Ik heb vormen van hysterie gezien die zich uitten in blindheid.
Zijn de testuitslagen al binnen? - Ja.
Medisch gezien is er niets mis met je, lichamelijk gezien dan.
En je intellect werkt ook goed, zelfs iets beter dan normaal.
Dan blijft er nog één gebied over.
De vroege emotionele ontwikkeling.
Wat betekent dat?
De theorie is dat bepaalde fases uit je leven blijven hangen.
Ze blijven bij ons. Bij jou, bij mij, bij iedereen.
En ze beďnvloeden ons leven.
Ze komen steeds terug.
En soms nemen ze wraak.
Dan veroorzaken ze waanbeelden, angsten, hallucinaties...
Simpel. - Luister, Carla...
Ik ga je wat kalmerende middelen voorschrijven, oké?
Je gaat er niet van onder zeil, je wordt alleen wat minder gespannen.
Twee voor het slapengaan.
Als je vanavond thuis bent, neem dan een lekker warm bad,
stuur de kinderen vroeg naar bed en zorg dat je niet alleen bent.
Je mag niet alleen zijn en je moet goed slapen. Is dat duidelijk?
Het gaat heel lang duren, hč?
Misschien, maar loop nou niet op de zaak vooruit.
Carla? Wat...?
Wacht even. Ik kom zo bij je.
Waarom sta je hier nog?
De taxi komt niet. - Vertel eens wat nieuws.
Ik ga nog een keer bellen. - Ik kan je wel een lift geven.
Nee, dat hoeft niet. - Kom op, het is geen probleem.
Bedankt voor de lift. - Sorry voor mijn rijstijl.
Zo win ik het vertrouwen van mijn patiënten.
Er is iets.
Er is echt iets.
Carla, ik zou wel even willen kijken. Vind je dat erg?
Goed. - Zeker weten?
Hebben de kinderen al gegeten?
Ja, ze zijn naar de pizzeria.
Dit is Dr Sneiderman. Dit is Bill.
Hallo. Een 64-er?
Wat zit erin? Een 215? - 235.
Klasse.
Is dit de meidenkamer?
Leuk.
Mag ik zien waar het gebeurd is?
Goed...
Mag ik?
Je had het ook over de slaapkamer.
Die is daar.
Carla, je huis wordt niet bezeten. En je auto ook niet.
Waarom voel ik het dan zo?
Ik heb gezegd... - Dat weet ik.
De nare dingen uit mijn jeugd.
Inderdaad.
Ik heb vreselijke dingen meegemaakt. Ik had geen gewone jeugd...
Wie wel? Had u een gewone jeugd?
Sommige dingen zijn erger dan andere.
Sommige kinderen zijn gevoeliger dan andere.
Ga zitten.
Denkt u echt dat u me kunt helpen?
Het begin is er.
Goed, ik wil alles vertellen, als hier maar een eind aan komt.
Als kind heb ik echt alles meegemaakt.
Bang in het donker. Bang voor mijn vader.
Hij was dominee. Hij sprak mensen aan met "gij" en "ge".
Op m'n zesde ontdekte ik dat dat niet gewoon was.
Waarom was je bang voor hem?
Hij hield me altijd op een bijzondere manier vast.
Hoe dan?
Dat weet u wel. - Wist je moeder het?
Ik denk van wel.
Ik liep van huis weg, naar New York. Daar ontmoette ik Mario.
Billy lijkt sprekend op hem.
Dan was het dus een knappe man.
Klopt.
Vertel eens wat meer.
Ik was 16. Ik was...
Hij was echt uniek. Heel erg opwindend.
Hoe bedoel je? In bed?
Ja. Hij was in alles opwindend.
Maar je vond het fijn om met hem te vrijen?
Later niet meer.
De seks? - Alles.
Ik raakte zwanger en hij raakte aan de drank en de pillen.
Het werd een grote puinhoop.
Wat is er met hem gebeurd?
Hij kwam om bij 'n motorongeluk. - Hoe oud was je toen?
16. - Dus Billy was nog niet geboren?
Nee. Maar ik wist dat ik zwanger was.
Hoe voelde je je toen?
Wat denkt u? - Geen idee. Zeg jij het maar.
Hij was mijn man. - Ik wil weten hoe je je voelde.
Ik heb God gedankt dat ie dood was.
En ik dankte God voor Bob Garrett. - Bob Garrett?
De vader van Julie en Kim. - O ja.
Hij was ouder en meer ervaren. Hij liet me van het leven genieten.
Hij leerde me dat liefde en het krijgen van kinderen een gezonde zaak is.
Zo simpel. - Dus Bob was je tweede man?
Nee, we waren niet getrouwd. - Waar is ie nu?
Geen idee.
Hij was niet echt een honkvast type.
Indrukwekkend.
Wat bedoelt u? - Je onafhankelijkheid.
Je weet wie je bent en wat je wil, en je houdt je gezin bij elkaar.
Ik heb uw hulp nodig.
Echt...
Ik zal niet tegenwerken.
Want als dit echt aan mij ligt, als ik echt zo ziek ben,
dan moet er 'n eind aan komen.
Maar als 't niet aan mij ligt,
dan moeten we dat accepteren en een andere oplossing zoeken, oké?
Oké.
Mama. - Hier.
Mama. - Hallo, jongens.
Hoe gaat het?
Dit is Dr Sneiderman. Kim en Julie.
Zitten jullie vol?
Nog plek voor een toetje?
Ik ga maar weer eens. - Ik loop met u mee.
Dag, meiden. - Dag.
Ik ben gespannen. - Vanwege die stafmeeting?
Het is allemaal routine.
Welterusten. - Dag.
Toch is er iets.
Ik kan niet wachten. - Niet gluren.
Bijna perfect.
Dit is het leukste.
Mama. - Bijna klaar.
Nog niet kijken.
Kijk maar.
Ik pak een stoel. - Hé, niet met je handen.
Wacht op mij.
Mam. - Help.
Doe me geen pijn.
Ga van me af.
Help me.
Mam. Mam.
Dr Sneiderman heeft het uitgelegd als een krachtige droom.
Mrs Moran.
Gelooft u hem?
Ik wil wel.
Maar het lukt niet.
Waarom niet?
Het heeft mijn zoons pols gebroken.
Mijn kinderen hebben 't gevoeld.
Ik heb sporen op mijn lichaam...
Ik kan het niet zelf gedaan hebben.
Waarom valt ie jou aan,
en niet een ander?
Dat weet ik niet.
Hij heeft mij zeker uitverkoren. - Uitverkoren?
Waarom?
Omdat ie me aantrekkelijk vindt.
Zou u het als vrouw vervelend vinden als ie u zou verlaten?
Of als u genezen wordt?
Nee, helemaal niet. Ik vind dit verschrikkelijk.
Het is een nachtmerrie. Ik wil ervan af.
Uiteraard, Carla. En wij willen je helpen.
Waar is dat praten dan voor?
Om het probleem te begrijpen.
Tot nu toe heeft 't niet geholpen. Ook niet met Dr Sneiderman.
Ik moet iemand ophalen op het vliegveld. Is dat goed?
Uiteraard. En bedankt voor het gesprek, Carla.
Sterke vrouw. - Ja.
Waar ken je haar van? - Van de universiteit.
Kwam ze zomaar langs?
Dank je.
Zo gebeurt het.
Ja. - Ze masturbeert.
Dit is haar dekmantel voor wat alle jonge meisjes doen.
Nou, dat was ook mijn eerste diagnose.
Maar dit is geen tiener met een identiteitscrisis.
Ze zegt dat haar kinderen het ook voelen...
Een massa-illusie.
Hysterie is besmettelijk. Dan voelt iedereen dingen die er niet zijn.
Haar kinderen steunen haar.
Dat klopt, maar haar verstand laat haar zeer expliciete beelden zien.
Waarom doet ze al die moeite?
Phil, ze denkt dat haar vader incestueuze verlangens koestert.
Ze wordt verliefd op 'n puber,
die eigenlijk ook geen echte man is. Daarna valt ze voor...
Jerry Anderson? - Nee, Garrett.
Garrett. - Bob Garrett.
Die kon haar vader wel zijn. Zie je het patroon?
Ja, maar ik ben 't er niet mee eens. - Veilige seks. Carla's levensverhaal.
Ze weigert toe te geven aan het echte werk.
Ze heeft drie kinderen. - Nou en?
Daar is geen seks voor nodig. - Dat wist ik niet.
Nu wel. - Echte seks.
32 jaar lang gaat alles naar wens.
En dan ontmoet ze dinges.
Jerry Anderson.
En paf... ze vlucht in een Dionysische fantasie.
Het zijn dit soort situaties die tot inzinkingen kunnen leiden.
Anderson? - Ja, een echte man.
Ze wil een echte man. Niet meer net alsof met kinderen en bejaarden.
En nu het echt zover is, stort ze in.
Terug naar een infantiele realiteit.
En als je nog dieper gaat graven, dan vind je nog veel meer.
Misschien ontdek je wel dat Carla een heel ander type is.
Bravo.
Je ziet er anders uit. - Hoe dan?
Ik weet het niet. Je gezicht. Je kijkt zo serieus.
Jij ook. - Nee.
Je ogen staan heel anders.
Wat is er?
Het is veel te lang geleden.
Is er iets? - Nee.
Billy? - Nee.
Ik dan?
Kom op.
Nee, er is niets.
Ik ben alleen bang.
Als jij weg bent, ben ik bang om je kwijt te raken.
Mij raak je niet kwijt.
De gedachte maakt me gek.
Niet gek worden.
En als ik dat wel doe?
Als ik wel gek word?
Dat gebeurt gewoon niet.
Wat zou je dan doen? Zou je me verlaten?
Je blijft mijn Carla.
Waarom dram je zo door?
Klaar voor mijn verrassing?
Ik moet weer op reis. Maar voor de laatste keer.
Daarna kom ik voorgoed terug.
Ik krijg het kantoor in LA.
Dan worden we een echt gezin.
Neem me mee.
Stop me in je zak en neem me mee.
Dat gaat niet. Waarom vraag je dat eigenlijk?
Ik kan je niet mee op pad nemen. - Ik volg je overal.
En je werk dan? Je opleiding? De kinderen?
Wie gaat voor ze zorgen? - Oké.
Je hebt gelijk. Het was een waanidee.
Jij moet op reis en ik moet doen wat ik moet doen.
Je vertelt me niet alles. Wat is er met je?
Leven zonder jou. Dat is wat er mis is.
Carla, alles wordt anders. - Ja, als je terug bent.
Nog één reis. Zo is het eigenlijk altijd al geweest.
Nog één reis.
Nee, sorry. Ik heb nu geen zin.
Ik kan beter naar huis gaan. Het is al laat en ik moet weer vroeg op.
Ik breng je wel. - Nee, bel maar een taxi.
Doe geen moeite.
O, God.
Ga weg. Ga weg.
Waarom heb je alles gesloopt?
Ik had een orgasme.
Een orgasme.
Een orgasme?
Ja, maar hij misleidde me. Ik sliep en ik droomde.
Ik schaam me.
Carla, ik wil dat je naar de kliniek gaat.
Nee, ik laat me niet opnemen. - Het gaat om twee weken observatie.
Dat is precies hetzelfde.
We kunnen je ook dwingen.
Helemaal niet. - Jawel.
Wegens poging tot zelfmoord. - Waar heb je 't over?
Je probeerde jezelf dood te rijden.
Hij wilde me vermoorden. - Zelfmoord.
Het is zo geregeld. - Dat kunt u niet.
Ik mag over mezelf beslissen. - Om ziek te blijven?
Om te overleven. Hij is namelijk veel sterker dan u.
Hij kan me zo doden. - Zodat je niet beter wordt?
Als u het zo wil noemen. - Zo wil ik het noemen.
En hoe doe je het met Jerry?
Hoe moet ik het doen vanuit een isoleercel?
En je kinderen? Je loopt het gevaar dat je ze iets aandoet.
Dat gebeurt niet.
Billy heeft zijn pols al gebroken.
Mijn kinderen mankeren niets. - Dit is niet goed voor ze.
U denkt dat ik gek ben. U kijkt niet eens waar het aan ligt.
Dus je wil thuis blijven? - Ja.
Ik blijf thuis, ik maak mijn opleiding af en ga een goeie baan zoeken.
Maar ik ga niet naar de kliniek.
En je laat je slaan en... - Nee.
Waarom niet?
Ik laat hem zijn gang gaan.
Carla, je bent 'n intelligente vrouw.
Ik wil graag een verstandig gesprek met je voeren.
Geen vragen meer, oké?
Vroeger geloofden de mensen in het bovennatuurlijke.
Kijk maar eens naar deze plaatjes.
Angstaanjagend, hč? Vleermuizen, weerwolven, draken, demonen...
Allerlei soorten griezels.
Zij misbruikten mensen seksueel
en maakten ze zwanger.
Zouden ze bestaan hebben? - Ik ben niet achterlijk.
Dat zeg ik niet. Maar waarom denk je dat mensen ze zagen?
Waarom zagen ze ze? Raad eens.
Weet je waarom? Als excuus voor het kwaad.
Dat geldt niet voor mij. - Dus wel.
Helemaal niet. - Dat is de reden.
Het heeft alles met jou te maken.
Die demonen bestonden niet echt, maar de mensen zagen ze wel.
Stel dat 'n keurige man verlangt naar de vrouw van de buurman.
Hij weet dat het verkeerd is, maar het verlangen wordt steeds sterker.
Verlangen is 'n sterk gevoel. Dus wat doet ie?
Hij bedenkt een monster. Een slecht, lelijk monster,
dat het beeld vormt van zijn verlangen.
Ik hoef niks te verzinnen. - Carla, je hebt er alle reden toe.
Je was bang voor je vader, je raakte zwanger op je zestiende.
Hou je kop. - Een junk pleegde zelfmoord.
Hou op. - De tweede liet je zitten.
Doe je best, Carla.
Wat was bij jullie het kwaad? - Van alles.
We kennen je familie nu wel. Als kind wist je het al.
Seks, ze waren bang voor seks. - Juist.
Ze waren bang voor seks. Laten we nu even onze verbeelding gebruiken.
We gaan alles op een rij zetten. Jouw monster is een symbool.
Waarvan? - Dat weet ik niet.
Een persoon, een angst... - Ik verstop me nergens voor.
Carla, laten we het nog even over die bezoeker hebben.
Ik ben het zat. - Wat weten we van hem?
In jouw woorden. Wat weten we?
Hij is dus groot en sterk. Hij is angstaanjagend sterk.
Ongelofelijk sterk.
Waarom heeft ie dan die twee hulpjes nodig? Die twee kleintjes?
Jij zei het. Een grote en twee kleintjes. Billy is ook sterk.
Viezerik. - Je hebt problemen met Jerry.
Blijf kalm. - Ja, maar niet hier.
Twee kleintjes en een grote, zei ie.
Hij bedoelde dat ik naar bed wilde met Billy.
Zo obsceen.
Ik heb er geen andere woorden voor.
Hij is te ver gegaan. - Ja, het was walgelijk.
Hij moet wel alles checken... - Ik ga niet meer terug.
Misschien overdrijf je. - Ik ga niet meer terug.
Schat?
Gaan we? - Ja, George. Nog heel even.
Ik wil niet te laat komen. - Nee, schat. We komen niet te laat.
Ik wil geen problemen veroorzaken tussen jou en George.
We moeten zo naar een saaie receptie.
Heel belangrijk voor George.
Ik zie je morgen wel. - Nee, we zijn over 'n uurtje terug.
Kom op, Carla. Ik wil hier met je over praten.
Wacht je hier op ons? - Ja.
Je ziet er moe uit. Ga lekker zitten en neem wat te eten.
Veel plezier. - Oké. Tot zo.
Bill. Hoe is 't met de meiden? Alles goed?
Dr Sneiderman? Je hebt toch niet gezegd waar ik was?
Oké, je hebt het nummer. Als er wat is, bel me dan, oké?
Ik ben zo weer thuis.
Oké...
Wat was dat? - Was dat bij ons?
Carly?
Mijn God. Carly.
Ze heeft alles gesloopt.
Nee, niet waar. Je hebt het zelf gezien.
Dit heeft zij niet gedaan.
We hebben het zelf gezien. We zagen het zelf, George.
Hebben jullie het gezien? - Ja, we hebben 't gezien.
Heb je het gezien? - Vergeef me, Carly.
Ik had je nooit naar die kliniek moeten sturen.
Heb je het gezien? - Het spijt me.
Vergeef me. - Je hebt 't gezien.
Je hebt 't gezien.
Carla? Kijk.
Onwaarschijnlijkheid van het onmogelijke.
Paranormale zelfverdediging. - Dit is goed.
Kijk jij hier. Ik ga nog even kijken bij psychologie.
Kijk maar bij Rogers McGibbon.
Nee, te weinig onafhankelijke bevestigingen van het fenomeen.
Maar het is wel het patroon.
Koude plekken, de stank, voorwerpen die in het rond vliegen.
En de verschijning van een geest.
Maar de verschijning van 'n geest en vliegende voorwerpen
gebeuren nooit tegelijkertijd.
Pardon.
Dat is wel waar.
Bij mij wel.
Echt waar?
En alles rolde door elkaar, en alles begon te trillen.
Zoals een aardbeving.
Nee, het was veel krachtiger.
Ik wilde naar de kinderen toe.
Ik riep Bill. Die was in zijn kamer, maar de deur sloeg dicht.
Waar is ie nu? - In de garage.
Sloeg de deur zo dicht? - Veel harder.
De badkamer. Dit is waar... Nou ja, die aanval.
De deur zat dicht. Ik kon er niet uit. Wat ik ook geprobeerd heb.
Hij zat klem.
De meisjeskamer. Maar ze liggen nu te slapen.
Sliepen ze gewoon door? - Ja, het zijn...
Vaste slapers.
Ja. - Da's het mooie van kinderen.
De woonkamer. Hier werd Billy geraakt door de bliksem.
Hij brak zijn pols... - Een elektrische ontlading?
Of ie door de bliksem werd geraakt. - Een bliksemschicht?
Of was het zoiets...?
Jullie geloven me niet, hč?
Mrs Moran, begrijp ons nou. We willen u graag geloven.
Maar we willen het goed doen.
Koffie? - Graag.
Ja, lekker.
Ruik je dat? - Jezus.
Vreselijk.
Gezien?
Ik lieg niet.
Mrs Moran, ik denk dat het de moeite waard is
dat we onze spullen hier gaan neerzetten.
Joe...
Gene, wegwezen.
Mrs Moran, alles oké?
Mrs Moran?
Wegwezen hier. - Nee, niet bang zijn.
Hij is zwak.
Hij kan ons niet raken. - Gene, knippen.
Niet te geloven.
Hij kan ons niet raken.
Sterf, schoft. Sterf.
Sterf.
Je kunt ons niet raken.
Sterf.
Hij is dood.
Hij kan me niet meer raken. Niet als jullie er zijn.
Dank U wel, God. Dank U wel.
Hebben jullie 't gezien? - Ik geloof van wel.
Dank jullie wel.
Ik ga de kinderen halen. - We moeten 'n ion-detector hebben.
Wakker worden, allemaal. Het is schitterend weer.
Schitterend weer. Kom hier.
Is het geen mooie dag? Is 't geen mooie dag?
Heb je de bedrading bekeken? Het kan kortsluiting geweest zijn.
Ze sprak ertegen alsof het echt was. Alsof het iets levends was.
Misschien hallucineerde ze. - Hoe maak je daar 'n foto van?
Het lijkt op een elektrische ontlading.
En die vertakking dan?
Is het het hoofd? Is het een schouder?
Deze foto vormt wel een zeker bewijs, Dr Cooley.
Ik weet het niet.
Het kan heel lang duren voordat je iets tastbaars hebt.
Je moet alle alternatieven nagaan.
En die stank? Dat getril? Typische plaaggeest activiteiten.
Of een dooie kat en een lichte beving.
Ik weet niet wat je ontdekt hebt, maar je speelt wel met vuur.
Begin maar met het traditionele werk.
We hebben meer spullen nodig.
Misschien krijg je mijn fiat wel.
Liep ze ook bij een psychiater? - Ja.
Ik wil weten wat de diagnose was. - Ze zag iemand.
Ja, we doen ons uiterste best.
We hebben hier heel veel mensen.
We plaatsen sensoren om bewegingen te registreren.
We plaatsen röntgenapparatuur. En kabels en zo.
Sorry, ik kom voor Carla Moran.
Komt u voor het fenomeen? - Het fenomeen?
Nee, ik ben Phil Sneiderman, Carla's psychiater.
Gene Kraft, Afdeling Psychologie.
Wat voor psychologie? Klinisch? Dr Morris?
Parapsychologie. Dr Cooley. - Geef me eens een rolletje tape.
Ja. - Wat doen jullie?
We verzamelen data over het fenomeen.
O ja? En heb je al onder het bed en in de kasten gekeken?
We keren alles binnenstebuiten. Maar bedankt.
We hebben elektrische formaties, veroorzaakt door de entiteit.
De entiteit? Neem me niet kwalijk,
maar als je een TV-show wil maken vind ik het prima.
Maar hier help je haar niet mee.
Dank u voor uw professionele mening, Dr...
Sneiderman. - Sneiderman.
Waar is Carla? - Achter.
Dat denk ik niet, want jij was er niet bij.
Je hebt bezoek.
Je kwam gisteren niet opdagen. Ik maakte me zorgen.
Wat lief van je.
Je ziet er goed uit. - Ik voel me ook goed.
Echt waar?
Kunnen we misschien ergens rustig praten?
Ja...
Ik snap best waarom je niet meer terug kwam.
U moet één ding goed begrijpen. Ik voel me goed.
Geen aanvallen meer, dus ik heb u niet meer nodig.
Weet je nog dat boek? Met die vleermuizen en draken?
Dat is wat ze zoeken. Fantasieën. - Nee, ze hebben foto's.
Carla, kunnen wij geen deal sluiten?
Je komt gewoon bij mij en je werkt samen met die wetenschappers.
Ik zie het nut niet. - Zie het als twee artsen,
met verschillende meningen. Een bot en een bloedspecialist.
Liever niet. - Je hebt niets te verliezen.
Ik heb altijd in u geloofd.
Ik moest wel. Maar als u wat nieuws ontdekte, gebeurde er weer wat.
En ik kreeg er genoeg van
dat u het probleem bij mij bleef zoeken.
Het zit in je, Carla.
U kunt beter gaan.
Doe me een lol en doe nooit meer alsof.
Als je moeder weer wat ziet, wil ze dat jij dat ook ziet.
Als je dat doet, denkt ze dat het echt is.
Mijn gebroken arm is echt. - Daar is een verklaring voor.
Als je echt van je moeder houdt, speel dan niet mee.
Ik hou van mijn moeder en ik deed niet alsof. Ik lieg niet.
Weet u waarom ze niet meer komt?
Omdat een paar sukkels haar aanmoedigen. Ga maar 's kijken.
Ze bestuderen de bezoeken. Ze zoeken entiteiten.
Entiteiten? - Wat voor sukkels?
Van de universiteit, geloof ik. Parapsychologie.
Ene Dr Cooley.
Elizabeth Cooley. Parapsychologie. Zeer onbetrouwbaar.
Hoe komen we van ze af? - Dat valt niet mee.
Dit zijn geen fraudeurs, Phil. Het zijn academici.
Gelul, ze zijn gevaarlijk. Ze geven haar voeding.
En als zij klaar zijn, is ze helemaal de weg kwijt.
Je kunt er weinig aan doen. Wettelijk niet en medisch niet.
Het is haar leven, haar huis, haar waanvoorstelling.
Tenzij ze wettelijk gek wordt verklaard, kan niemand wat doen.
Kom dan.
Kom tevoorschijn, lafaard.
Ik ben nu niet alleen. Laat dan zien hoe dapper je bent.
Is dat alles wat je durft?
Een paar lichtjes? Kom op, we willen geen vuurwerk, we willen jou.
Kom tevoorschijn.
Zit je gevangen?
Kom je nu wel?
Je komt niet.
Je komt niet omdat je een duivel bent, en je bent bang.
Je wacht tot ik alleen ben.
En dan ga je me pijn doen, en mijn kinderen.
Laat je zien.
Joe, licht aan.
Heb je 't gezien? - Ja, Mrs Moran.
Wilt u ons excuseren?
Is het afgelopen? - Voorlopig.
Alles oké?
Ik ga naar bed, oké?
Oké. - Welterusten.
Tot ziens. - Welterusten.
Bedankt. We gaan zo weer weg.
Wat doen jullie? - Is alles oké?
We hoorden je, mama. - Alles is oké.
En? - Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Zouden we onder hypnose geweest zijn
en dat dit een massahallucinatie was?
Ik heb altijd geloofd in verschillende bestaanswijzen.
Van elkaar gescheiden.
En de mens bewoont er één.
Zou het kunnen dat een buitenaards intelligent wezen,
ons bestaan is binnengetreden?
Hoe wil je dat bewijzen? - Dan moeten we 't isoleren.
We moeten het hierheen lokken en dan proberen te controleren.
Goedenavond, Mrs Moran. - Goedenavond.
We hebben een idee hoe we hiermee doorgaan. Bedankt.
Heb je de band? - Ja.
Jerry. - Hoi, stuk.
Pardon.
Wat is er? - Waarom heb je niet gebeld?
Heb ik gedaan. Maar ik kreeg steeds een ander. Wat gebeurt er?
Ze zijn van de universiteit.
De universiteit?
Ik heb je gemist. Ik tril helemaal.
Laten we wat gaan drinken.
Ik heb goeie wijn.
Ik hoef niet. - Jij neemt ook.
Op mijn thuiskomst.
Wat was dat allemaal?
Ze willen helpen.
Wie? - Mij.
Ik kan je niet volgen.
Ik ben ziek geweest.
Wat had je dan?
Ik word bezocht, 's nachts.
Nachtmerries? - Ja.
Zoiets als nachtmerries.
Die mensen die je zag, zijn psychologen, artsen.
Ze denken dat er iets in huis is dat mij uit mijn slaap houdt,
en dat willen ze oplossen.
Ze zagen er wel jong uit voor artsen.
Ben je boos? - Nee.
Ja, dus. - Goed dan.
Wie haalt er nou mensen in huis omdat ie niet kan slapen?
Dan neem je gewoon 'n slaappil. - Het is heus geen feestje.
Ik vraag alleen maar om uitleg. Ik weet niet wat jou dwarszit.
Behandel me niet als een sukkel. - Het spijt me.
Vertrouw me. Vertel me wat er aan de hand is.
Dat weet ik niet. Ik weet niet meer wat er echt gebeurt,
en wat ik denk dat er gebeurt.
Het begon na jouw vertrek.
En dat is geen verwijt, maar het is toen wel begonnen.
Wat is toen begonnen?
Ik ben...
Ik ben aangerand. Maar dat is nu achter de rug.
Aangerand? Door wie?
Door niemand.
Iets onzichtbaars.
Het klinkt krankzinnig. Het was net een vreselijke droom.
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen. Het klinkt krankzinnig.
Krankzinnig. - Schatje...
Carla, ik was echt even heel ongerust.
Ik dacht dat je echt aangerand was. Aangerand door een persoon.
Schat...
Ik weet waarom je niet kan slapen. Maar nu ben ik er weer.
En ik garandeer je dat die dromen of nachtmerries
nooit meer terugkomen.
Want ik blijf hier. Geen reizen meer.
Geen avontuurtjes meer.
Het is nu voor altijd.
Laten we naar bed gaan.
Gaan we naar jouw huis?
Ik ben bij je. En zolang ik bij je ben, kan er niets gebeuren.
Geloof je dat?
Ik heb wat voor je.
Wat is dit?
Kijk maar.
Wat mooi.
Echt zijde. - Lekker zacht.
Trek 't eens aan.
Kom op, trek 't nou aan.
Hoor eens, als we nou eens...
Alsjeblieft. Help me. Help me nou.
Help me.
Stop daarmee.
Ga van haar af. - Help me.
Hou op.
Vuile klootzak.
Vuile schoft. Smerige klootzak.
Ze is weer oké.
Alleen wat geschrokken. Dus blijf niet te lang bij haar.
Ze verlangt naar jullie.
Eerste gang rechts, eerste kamer rechts.
En niet te lang.
Jerry, alles komt weer goed. Ze heeft 'n hersenschudding.
Godzijdank, dokter. Godzijdank.
Ga maar naar haar toe. Ze wil je graag zien.
O nee, dokter. Dat kan niet.
Dat kan ik niet aan. - Hoezo niet? Ze heeft je nodig.
Ik hield van haar.
Ik wilde met haar trouwen.
Ik kan alles aan. Ziektes, kanker... - Dit is een ziekte, Jerry.
Niet waar zij last van heeft. - Het is een ziekte.
Het zit in haar hoofd. Er was helemaal niemand.
Er was niemand. - Er was wel iemand.
Echt waar.
Ik zag hem niet met mijn ogen, maar er was wel iemand.
Alsof iemand op haar drukte.
Haar borsten werden aangeraakt.
Ik zag haar borsten indeuken, maar ik zag geen vingers.
Het spijt me. - Geeft niks.
Hé, wat doen jullie hier? - We gaan op bezoek.
Ik moet gaan. - Nee.
Jerry, ze heeft je nu nodig. - Laat maar. Ik moet echt weg.
Kijk me aan. - Bedankt voor het belletje.
Kom. - Nee, ik wil bij mama blijven.
We gaan.
Ik spreek je straks.
Alles komt goed.
Ik kom weer terug. - We hadden nooit weg moeten gaan.
Misschien is dit geen goed moment, maar we waren bang voor u.
We hebben wel een idee.
We willen dat ding isoleren en onschadelijk maken.
Maar dan moet u toestemming geven en met ons meewerken.
Wat wij willen is nooit eerder gedaan.
Wij nemen voorzorgsmaatregelen.
Ik doe alles om ervan af te komen.
Jerry was haar enige realiteit. Die gasten moeten weg.
Wat kan ik eraan doen?
Misschien kan de rector wat doen. Hij kan die engerds terugfluiten.
Weet je wel wat je zegt?
Je praat over een langdurig, ingewikkeld debat.
En dat voor Carla Moran?
Iemand moet voor haar zorgen.
Laat haar gaan, Phil. Je hebt geen enkele keus.
Dit is een vers geplukte roos.
En dit is vloeibare helium.
280 graden onder nul. De koudste substantie die we kennen.
Bevroren objecten zullen in stukken uiteenvallen als je ze aanraakt.
We gaan eerst kijken of de entiteit een massa heeft.
Als dat zo is, dan kunnen we hem bevriezen,
en bewijzen dat het geen paranormale projectie is,
Het moet lukken. - ... maar een kracht
uit een andere realiteit.
Daar is ze.
Mrs Moran.
Geef me uw koffertje maar.
Fijn u te zien. We zijn blij dat het experiment doorgaat.
Welkom. - Mrs Moran?
Tot straks.
Hebt u al wat geregeld voor uw kinderen?
Ze zijn bij een vriendin.
Ik zal u uw nieuwe huis laten zien.
Helaas niet van alle gemakken voorzien,
maar toch comfortabel genoeg.
En bekend. - Pas op het opstapje.
We hebben uw huis nagebouwd.
Maar wel met andere kleuren. - En wat andere verschillen.
Geen lichtknopjes. Wij bedienen het licht.
Dit is de kinderkamer.
Het bed staat verkeerd.
Dat geeft niet.
Er zijn geen plafonds. Dat hebben we voor de camera's gedaan.
Behalve in de badkamer. Daar is wel een plafond, maar geen afvoer.
Wij zorgen voor voldoende water. Dat is een chemisch toilet.
Ziet dit er bekend uit? - Goed nagebootst.
U kunt zich hier niet omkleden.
De camera's houden u in de gaten. En Gene, achter de knoppen.
In de keuken hadden we 'n probleem.
Geen gas, maar wel elektra en een goedgevulde ijskast.
Het is net kamperen.
Mrs Moran? Ik wil u iets laten zien.
Net uw huis, hč? De woonkamer, uw boeken.
Ga eens hier staan.
Mrs Moran, dit is de veilige ruimte.
Dubbel isolatieglas met een vacuüm ertussen.
We kunnen het helium pas activeren als u veilig in deze ruimte bent.
Als we zeggen dat u hierheen moet,
dan moet u dat zo snel mogelijk doen.
Wij doen de rest.
Oké? Dan gaan we alles in gereedheid brengen.
Maak het u maar gemakkelijk.
Maar u bent niet alleen. U kunt alles aan ons vragen.
Ik ben niet bang.
Als jullie hem kunnen pakken, ben ik niet bang.
Hé, waar gaan we naartoe?
Is dit het Cooley-experiment?
Ik ben de van medische afdeling. Dr Sneiderman.
Loop maar door.
Carla, ik wil je even alleen spreken.
Kunnen we ergens praten?
Onder vier ogen?
De badkamer.
Dit ziet er mooi uit.
Ze hebben een natuurlijke omgeving voor hem geschapen.
O ja, zeggen ze dat?
Dat doen ze. - En jij gelooft ze?
Ja...
Het zijn charlatans, Carla. Jij bent hun proefkonijn.
Carla, weet je dat er tanks met vloeibare helium staan?
Weet je wat je daarmee kan doen?
Ja. - Echt waar?
Je weet alles van moleculaire bewegingen
en het bevriezen van deeltjes?
Het is goed. - Goed?
Hoe bedoel je?
Ik ga liever dood dan zo verder te moeten leven.
Begrijpt u dat? - Ja, dat begrijp ik wel.
En ik begrijp ook dat ik heel erg met je lot begaan ben.
En ik weet, dat je diep in je hart,
het verschil kent tussen werkelijkheid en fantasie.
Carla, kijk me aan.
Onze intelligentie is het grote verschil met andere wezens.
Ik geef om je. Carla, sluit je niet voor me af.
Je moet in contact blijven met iemand die om je geeft.
Ik kan je niet volgen. - Ik zal het je uitleggen.
Wij kunnen dat contact onderhouden.
Ik wil dat contact niet.
Goed dan.
Wacht eens.
Ik wil met je praten.
Eén ding geef ik je na. Je bent een volhouder.
Ga weg en blijf weg.
Luister, Buck Rogers.
Als jullie haar pijn doen,... - Agent.
..dan sleep ik je voor de rechter. Kun je in de cel naar geesten zoeken.
Deze kop wil ik niet meer zien.
Oké. - Hé, Mehan.
Mij neem je niet in de maling. Ik pak jou en die engerd erbij.
Ik zal 't doorgeven. - Kom mee.
Ja, meneer.
Mrs Moran, we zetten alles nu in de nachtstand.
Ik kan 'm bijna proeven.
Nog even wachten, Gene.
En bidden.
Volgens Dr Sneiderman gebruikt Cooley gevaarlijke stoffen.
Vloeibare helium en God weet wat nog meer.
Frank, rustig nou. Ik wil je alleen maar informeren.
Ja, het is jouw beslissing.
Ik snap die man niet meer.
Hebben we zijn toestemming nodig?
Je moet nog veel leren over politiek.
Donder op.
Wat ga je doen? - Haar bevrijden van die gekken.
Ze kan 't toch zelf bedienen. - Te gevaarlijk.
Wat doe je? - Carla.
Hé. - Carla?
Carla. We gaan weg.
Nee, niet doen. Laat hem los.
Gooi 'm eruit. - Rustig maar.
Er hoeft niemand gewond te raken.
Laat hem los. Wat is er, dokter?
Ik wil haar meenemen. - Daar komt niets van in.
Als je wilt kijken, ga dan naar de controlekamer.
Het spijt me, Mrs Moran. Alles komt goed.
Niemand mag gewond raken. - Blijf vooral kalm.
Hij gaat naar de controlekamer.
Probeer wat te rusten. Dat is belangrijk.
Oké...
Met Weber.
Oké, Elizabeth. Rustig maar. Ik kom 'm wel halen.
VLOEIBARE HELIUM
Die trap op.
Dank u.
Staat er een deur open? - Hij is hier.
Mrs Moran, naar de veilige ruimte.
Naar de veilige ruimte.
Geen paniek. We schakelen over op het noodscenario.
Compressor nog niet activeren. - Doe ik niet.
Hoe bedoel je? - Het gaat vanzelf.
En? - Foute boel.
Oké, schoft.
Ik ben het zat.
Doe het maar.
Neem alle tijd.
Ik ben je heel erg dankbaar.
Ik wil niet bang meer zijn.
Alles is in orde.
Je mag alles met me doen.
Je mag me martelen, doden, alles.
Maar je krijgt me niet.
Je kunt me niet raken.
Dat is van mij.
Carla.
We hebben 'm. In de val.
Mijn God.
Carla?
We zijn 'm kwijt.
We hebben niks.
Da's niet waar.
We hebben wel wat.
Een getuige.
Niet waar?
Wat? - U hebt het toch gezien?
Iets. Ik heb iets gezien.
Maar ik weet niet wat. Dat weet ik niet.
Het had van alles kunnen zijn.
Vuile schoft.
Welkom thuis, kut.
Mama.
Carla, hoe kan jij er nou eerder zijn?
De film die u net zag is gebaseerd op een incident
dat plaatsvond
in Los Angeles, Californië, in oktober, 1976.
Volgens paranormale onderzoekers
is het een van de meest bijzondere gevallen.
De echte Carla Moran woont nu met haar kinderen in Texas.
De aanvallen vinden in mindere mate nog steeds plaats.
dvd rip @ 23.976 fps resync :...::: soundfusion :::...: https://subscene.com