- Czego tu? - Jesteśmy trzema mędrcami.
- Co? - Jesteśmy trzema mędrcami.
A po jaką cholerę włazicie ukradkiem do obory o drugiej w nocy?
Szczególnie mądre to to nie jest.
Jesteśmy astrologami. Przybywamy ze Wschodu.
Żarty sobie stroicie?
Chcemy pozdrowić Dziecię.
Musimy oddać Mu hołd.
Hołd?! Jesteście pijani! To obrzydliwe!
Za drzwi! Wynocha! Żeby mi wciskać brednie o wschodnich wróżbitach...
- No już! Wyłazić! - Nie, nie! Musimy Go zobaczyć.
- Zabierajcie się pozdrawiać inne bachory. - Przywiodła nas tu Gwiazda!
Chyba butelka. Won mi stąd!
Musimy Go zobaczyć! Przywozimy dary...
- Won! - Złoto, kadzidło, mirrę...
Trzeba było tak od razu! Tam jest.
Przepraszam za ten cały bałagan...
- A co to właściwie jest ta mirra? - To drogocenny balsam.
Balsam? A po cholerę mu balsam? Jeszcze go ugryzie.
- Co? - To niebezpieczne bydlę. Szybko, wypuście go na dwór!
- Wcale nie. - Ależ tak!
- Jest wielki, groźny... - Nie, to taka maść.
A maść... Ale jest takie zwierzę co się nazywa balsam, nie?... A, nieważne.
Więc jesteście astrologami, tak? To czym on jest?
- Hmm? - Spod jakiego jest znaku?
- Koziorożca. - Koziorożca? A jakie one są?
On jest Synem Bożym, naszym Mesjaszem.
Królem Żydów!
- Każdy koziorożec? - Nie, nie, tylko On.
A, bo chciałam powiedzieć, że inaczej byłoby ich całkiem sporo.
- Jak go nazwano? - E... Brian.
Wielbimy Cię Brianie, Panie nasz.
Chwała Tobie Brianie i Bogu Ojcu. Amen.
- Często to robicie? - Co?
- No, wielbicie i w ogóle. - Nie, nie.
No to wpadnijcie jeszcze kiedyś jak będziecie przechodzili.
I dzięki za złoto i kadzidło.
A następnym razem nie przejmujcie się za bardzo tą mirrą, dobra?
Dziękuje! Do widzenia.
Co za mili panowie!
Zdrowo walnięci, ale... Ale cudeńka!
Hej! Hej!
To moje! Sam mi to da...
Stul dziób!
" Brian "
" Dziecię zwane Brian "
" Rosło "
" Rosło, rosło i rosło "
" I wyrosło na "
" Chłopca zwanego Brian "
" Chłopiec zwany Brian "
" Miał ręce i nogi "
" I dłonie i stopy "
" Chłopiec "
" Którego zwano Brian "
" Rósł "
" Rósł, rósł i rósł "
" I wyrósł na "
" O, tak, wyrósł na "
" Nastolatka zwanego Brian "
" I dostał trądziku "
" O, tak, dostał trądziku "
" I przeszedł mutację głosu "
" I coś jeszcze urosło "
" Młodemu Brianowi "
" Bo z pewnością nie był "
" Dziewczęciem zwanym Brian "
" Nie był dziewczęciem zwanym Brian "
" I zaczął się golić "
" I zmęczył mu się nadgarstek "
" I zaczął wyrywać laski "
" I poszedł się odlać "
" Mężczyzna zwany Brian "
" Mężczyzna zwany... "
Judea, Roku Pańskiego 33.
Sobotnie popołudnie.
Mniej więcej w porze herbatki.
Błogosławieni, którzy wiedzą że On jest Panem.
Błogosławieni pogrążeni w smutku albowiem znajdą pocieszenie.
Błogosławieni ubodzy w duchu...
bo ci obejmą Ziemię w posiadanie.
Błogosławieni ci, którzy cierpią głód i pragnienie...
by odnaleźć prawdę.
Im bowiem będzie dane.
Błogosławieni czystego serca...
albowiem staną przed obliczem Pana.
- Głośniej! - Cicho, mamo.
A co! Nic nie słyszę... Chodźmy na kamienowanie
Zawsze możemy iść na kamienowanie.
- No chodź, Brian! - Przymkniesz się wreszcie?
Nie dłub w nosie.
Nie dłubałem w nosie. Drapałem się.
Dłubałeś kiedy gadałeś z tą kobietą.
- Nie dłubałem! - Zostawiłbyś go w spokoju. Daj mu odpocząć!
Przepraszam bardzo, ale ja tu próbuję słuchać.
To próbuj, a co mnie to obchodzi! Rozmawiam z mężem.
To idźcie sobie pogadać gdzie indziej. Nic nie słyszę, do ciężkiej cholery!
Nie klnij przy mojej żonie!
Proszę ją tylko żeby się przymknęła, abyśmy mogli słyszeć, co on mówi, Wielki Nosie.
- Nie waż się nazywać mojego męża "Wielkim Nosem"! - Przecież ma wielki nochal.
Czy może pani zamilknąć? Co on powiedział?
Nie wiem, rozmawiałem z Wielkim Nosem.
Chyba powiedział: "Błogosławieni którzy urządzają pokój".
A co w nich takiego szczególnego?
Oczywiście nie należy brać tego dosłownie.
To dotyczy wszystkich dekoratorów wnętrz.
Widzisz, jak byś nie gadał, to byśmy wszystko usłyszeli, Wielki Nosie.
Hej! Powiedz to jeszcze raz, a rozkwaszę ci tą pieprzoną gębę!
Lepiej słuchaj dalej. Może będzie coś o błogosławionych Wielkich Nosach.
Zejdź z niego.
Tobie też niczego nie brakuje, Spiczasta Gębo.
Skąd wy się wzięliście, z NOSaretu?
Jeszcze raz, fajansiarzu, a dostaniesz wpierdol!
Wyrażaj się! I nie dłub w nosie.
Nie chciałem dłubać w nosie. Chciałem mu przywalić!
- Słyszeliście? "Błogosławieni Grecy". - Grecy?
Najwyraźniej jeden z nich odziedziczy Ziemię.
- Podał jego nazwisko? - Nikomu nie przywalisz.
Przywalę jeśli tylko nazwie mnie znów "Wielkim Nosem".
- Zamknij się Wielki Nosie. - Dobra! Ostrzegałem cię!
- Tak ci przydzwonię... - O, pokorni!
"Błogosławieni pokorni"! Czyż to nie urocze?
Dobrze że coś otrzymają, bo mają naprawdę ciężkie życie.
Słuchaj, ja tylko stwierdzam fakty. Naprawdę masz wielgachny nochal.
Twój nos będzie rozmazany na całym pysku jak z tobą skończę!
Kto w takim razie tobie rąbnął? Tata Goliata?
- No dobra. Ostrzegam cię po raz ostatni! - Przymknij się!
Głupia jędza. Zasłoniła mi go!
No chodźmy już na to kamienowanie!
Dobra.
Wygląda na to, że błogosławiony jest każdy zainteresowany obecnym stanem rzeczy, nieprawdaż?
W rzeczy samej. Jezus chyba nie pojmuje, że to właśnie pokorni stanowią problem.
Dokładnie tak, Reg. Wszystko rozumiem.
No chodź Brian! Bo ukamienują go bez nas!
Idę.
To żałosne!
To wszystko wina Wielkiego Nosa. On zaczął!
Nie cierpię tych cholernych bród!
Dlaczego kobiety nie mogą uczestniczyć w kamienowaniu, mamo?
Bo tak stoi w Piśmie i tyle.
Bródkę, proszę pani?
Nie mam czasu na jakieś kamienowania.
On znowu źle się czuje.
Może kupi pan kamyczek?
Na miejscu jest ich mnóstwo, leżą wokół na ziemi.
Ale nie takie! Proszę tylko spojrzeć.
Co za jakość! Toż to małe dzieła sztuki.
Niech będzie. Weźmiemy dwa spiczaste i jeden duży płaski.
Mogę wziąć ten płaski, mamo?
- To znaczy tato. - No dobra.
Dwa spiczaste, dwa płaskie i paczuszka żwiru.
Paczuszka żwiru. W sam raz na dzisiejsze popołudnie.
- Kto dziś będzie? - Miejscowy. - Pysznie! / - Miłej zabawy!
Mateusz, syn Wodorezjasza z Gath?
- Mam powiedzieć "tak"? - Tak. - Tak.
Zostałeś uznany winnym przez radę miasta...
tego, że wypowiedziałeś imię naszego Pana.
Zatem, jako... BLUŹNIERCA!
poniesiesz śmierć przez ukamienowanie.
Ale posłuchajcie, jak to było: zjadłem właśnie smaczną kolację...
i powiedziałem do swojej żony:
"Ten halibut posmakowałby nawet Jehowie".
Bluźnierca! Znów to uczynił!
Słyszeliście?
Zabić go!
Czy są tu jakieś kobiety?
To dobrze. A zatem, na mocy prawa danego mi przez...
Chwila! Jeszcze nie zaczęliśmy!
Panowie! Kto rzucił?
Kto rzucił ten kamień? Dalej, przyznaj się.
Ona! Ona!
On! On!
Przepraszam. Myślała... em, że już zaczynamy.
Do tyłu.
Zawsze się taki trafi. Na czym to stanęliśmy?
Słuchaj, nie myślałem, że to bluźnierstwo, powiedzieć "Jehowa".
Pogarszasz swoją sytuację.
Pogarszam? A co może być gorsze?
Jehowa! Jehowa! Jehowa!
Ostrzegam cię, jeśli jeszcze raz powiesz "Jehowa"...
Kto to rzucił?
No dalej. Kto to rzucił?
On, on.
- Rzuciłeś? - Tak.
- Ja ci... - Przecież powiedziałeś "Jehowa"!
Dość! Przestańcie w końcu!
Spokój! Słuchajcie! Nikt tu nie będzie nikogo kamienował...
dopóki nie zagwiżdżę.
Zrozumiano? Nawet, słuchajcie uważnie, nawet jeśli...
ktokolwiek powie "Jehowa".
Świetny strzał! Brawo!
- Czy ja mam duży nos, mamo? - Daj już spokój z tym seksem!
- Nie mówiłem o seksie. - Nic, tylko seks ci w głowie, dzień i noc.
"Czy laseczkom spodoba się to? A może tamto?"
"Czy nie jest za duży? Czy nie jest za mały?"
To dla ciebie, bracie.
- Niech cię Bóg błogosławi, Panie! - Co łaska dla biednych!
- Co łaska dla trędowatego! - Co łaska dla byłego trędowatego!
Zasrani oślarze. Wszyscy są tacy sami, nie?
Nigdy się nie zmienią. O, idzie jakiś frajer!
- Daruje pani talenta dla byłego trędowatego? - Spierdalaj!
Talenta dla byłego trędowatego?
Talenta? On w miesiąc tyle nie zarobi.
- No dobra, pół talenta. - Zjeżdżaj!
- Wielki Nosie, potargujmy się. - Co?
Ty zaczynasz od 1000 szekli, ja od 2000. Zgodzimy się na 1800.
- Nie. - 1750? - Odwal się!
- 1740? - Daj mu spokój!
- No dobra, niech będą dwie szekle. Nie lubicie się targować?
Słuchaj włóczęgo, on ci nic nie da, więc odpieprz się!
- Niech będzie. Pół szekli dla byłego trędowatego? - Powiedziałeś:"byłego trędowatego"?
Tak jest! Szesnaście lat łaziłem z dzwonkiem i jestem z tego dumny.
- I co się stało? - Zostałem uzdrowiony.
- Uzdrowiony? - Tak, cholerny cud.
- A kto cię uzdrowił? - Jezus.
Hasałem sobie beztrosko, nikomu nie wadząc...
i nagle:Łup! Pojawia się i uzdrawia mnie!
W jednej chwili z dobrze zarabiającego trędowatego...
stałem się biedakiem bez środków do życia.
"Jesteś uzdrowiony, bracie". Cholerny cudotwórca.
To dlaczego mu nie powiesz, że chcesz być znowu trędowatym?
Mógłbym. Tak, chyba bym mógł...
Chciałem go poprosić, żeby uczynił mnie chromym, chociaż na każdy środek tygodnia.
Wiesz, coś dochodowego, zamiast trądu, który jest naprawdę do dupy.
Brian! Rusz tyłek i wysprzątaj swój pokój!
- Masz. - Dzięki, panie, dzię...
Pół denara? Za cholerną historię mojego życia?
Niektórych trudno zadowolić.
Jezus też tak powiedział!
Dzień dobry.
E... dobry, oficerze...
Za chwilkę się tobą zajmę, mój drogi...
- Co on tu robi? - Nie zaczynaj, Brian. Idź sprzątać pokój.
- Parszywi Rzymianie! - Posłuchaj, Brian.
Gdyby nie on, nie mielibyśmy tego wszystkiego, co mamy.
- I pamiętaj o tym. - Nic Rzymianom nie zawdzięczamy, mamo.
- Cóż, to nie jest do końca prawda. - O co ci chodzi?
- No więc, pytałeś mnie o ten swój... - Mój nos.
Tak. Widzisz, jest pewien powód, dla którego on jest taki, a nie inny.
Co to za powód?
Chyba powinnam była ci to powiedzieć dawno temu.
- Co? - Wiesz, Brianie...
Twoim ojcem nie jest pan Cohen.
- Nigdy go nie uważałem za ojca. - Nie bądź bezczelny!
To był Rzymianin, Brianie.
Centurion Rzymskiej Armii.
- Więc zostałaś zgwałcona? - Początkowo tak...
- Kto to był? - Nazywał się Brutalus Maximus.
Obiecywał gwiazdki z nieba.
Miał mnie zabrać do Rzymu, zaprowadzić na Forum...
niewolnicy, ptasie mleko...
tyle złota, ile zdołam zjeść...
A potem, kiedy już mieliśmy wyjeżdżać,
- Sru! Prysnął, jak szczur z akweduktu. - A to drań!
A następnym razem, kiedy będziesz mówił o parszywych Rzymianach...
nie zapominaj, że jesteś jednym z nich!
Nie jestem Rzymianinem, mamo! I nigdy nie będę!
Jestem żydkiem, mośkiem, sknerą, krzywonosem!
Jestem koszerny, mamo! Jestem piechurem Morza Czerwonego i jestem z tego dumny!
Seks, seks, seks. Tylko o tym myśli ta dzisiejsza młodzież.
I co tam u ciebie, mój wojaku?
Koloseum, Jerozolima.
Poranek dla dzieci.
Panie i panowie, następną walkę stoczą...
Frank Goliat, Macedoński Pogromca Sierotek...
i Borys Grotołaz.
Wróble języczki! Sikorze wątróbki!
Bocianie móżdżki! Tygrysie uszka!
Wilcze sutki! Bierzcie, póki gorące!
Ciasteczka z wielbłąda, tylko pół denara! Toskańskie smażone nietoperze!
Naprawdę uważam, Reg, że w każdej grupie antyimperialistycznej, takiej, jak nasza...
aktyw musi odzwierciedlać te wielkie społeczne różnice interesów.
- Doskonale. Francis? - Uważam, że Judith ma tu rację.
Organizując ruch oporu nie wono zapomnieć...
że niezbywalne prawo każdego mężczyzny... - Lub kobiety.
- Lub kobiety. Pozwala mu... - Lub jej. - Lub jej.
- Racja. - Dzięki bracie.
- Lub siostro. - Lub siostro.
O czym to ja mówiłem?
- Chyba już skończyłeś. - A, no tak.
Co więcej, jest świętym prawem każdego mężczyzny...
- Lub kobiety. - Skończ już z tymi kobietami! Rozpraszasz nas.
Kobiety mają słuszne prawo uczestniczyś w naszym ruchu.
Czemu tak ciągle gadasz o kobietach, Stan?
Bo chcę zostać kobietą.
- Co? - Chcę być kobietą.
Chcę, żebyście od dziś mówili na mnie "Loretta".
- Co?? - To moje niezbywalne prawo jako mężczyzny.
Ale dlaczego chcesz zostać Lorettą, Stan?
Bo chcę mieć dzieci.
Dzieci?
Każdy mężczyzna ma prawo mieć dzieci, jeśli chce.
- Przecież ty nie możesz mieć dzieci! - Nie prześladuj mnie!
Nie prześladuję cię, Stan! Nie masz macicy!
Gdzie będziesz trzymał swojego embriona?
W pudełku?
Mam pomysł!
Przyjmijmy, że Stan nie może póki co mieć dzieci...
gdyż nie ma macicy, co nie jest niczyją winą, nawet Rzymian...
ale musimy przyznać, że ma PRAWO mieć dzieci!
Świetnie, Judith! Będziemy walczyć z ciemiężycielami...
o twoje prawo posiadania dzieci, bracie.
- Siostro. Przepraszam. - A po co?
- Co po co? - Po co walczyć o jego prawo do posiadania dzieci...
skoro on i tak NIE MOŻE mieć dzieci?
To symbol naszej beznadziejnej walki z najeźdźcą.
Symbol jego beznadziejnej walki z rzeczywistością.
Ale tam jest niebezpiecznie!...
Słowicze języczki! Wydrze noski! Kocie nerki!
- Masz orzeszki? - Przykro mi, nie mam.
- Mam ptasie wątróbki, borsucze jelita... - Nie, nie, nie.
- Wydrze noski? - Nie chcę tego rzymskiego szajsu!
- Nie masz słusznego jedzenia? - Słusznego??
Tak, lepszego niż te imperialistyczne kąski z pańskiego stołu.
To nie moja wina. Nie prosiłem się o to!
Dobra. Daj torebkę wydrzych nosków.
- Weź dwie. - Dwie. - Dzięki, Reg.
- Jesteści Judeańskim Frontem Ludowym? - Pojebało cię?!
- Co? - Judeański Front Ludowy!
Jesteśmy Ludowym Frontem Judei!
- Judeański Front Ludowy! - Pojeby.
- Czy mogę się do was przyłączyć? - Nie. Spadaj.
Nie chciałem tego sprzedawać. To tylko robota!
- Nienawidzę Rzymian tak, jak wszyscy! - Cicho!
- Jesteś pewien? - Jak cholera. Nie cierpię Rzymian!
Słuchaj. Jeśli chcesz się przyłączyć do LFJ...
to musisz NAPRAWDĘ nienawidzić Rzymian.
- Naprawdę ich nienawidzę! - Naprawdę? A jak bardzo?
Bardzo bardzo.
Dobra. Jesteś przyjęty.
Posłuchaj. Bardziej niż Rzymian nienawidzimy tylko...
jebanego Judeańskiego Frontu Ludowego.
- Racja! - Odmieńcy!
- I Frontu Popularnego. - Racja! Odmieńcy!
- Ludowego Frontu Judei. - Odmieńcy!
- Co? - Ludowy Front Judei to odmieńcy.
My jesteśmy Ludowym Frontem Judei!
Aha. To nie jesteśmy Frontem Popularnym?
Frontem Ludowym!
A co się stało z Frontem Popularnym?
- Tam siedzi.
ODMIENIEC!
Au! Chyba zaraz dostanę zawału!...
Zmasakrował go!
- Jak ci na imię? - Brian. Brian Cohen.
Chyba mamy dla ciebie robótkę, Brian.
Co my tu mamy? "Romanes eunt domus"?
"Rzymianiny idą dom"?
Tutaj pisze: "Rzymianie, idźcie do domu".
Nieprawda. Jak jest po łacinie "Rzymianin"?
- No, dalej! - "Romanes"?
- Końcówka? - "-anus".
- Wołacz liczby mnogiej dla "anus"? - "-ani"?
"Romani".
- "Eunt"? Co to znaczy "eunt"? - "Idźcie".
Jak się odmienia czasownik "iść"?
"Iść - Ire. Eo, is, it, imus, itis, eunt".
Zatem "eunt" to?...
Trzecia osoba liczby mnogiej, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego. "Idą".
Ale "Rzymianie, idźcie do domu", to rozkaz, a więc musisz użyć...
- Trybu rozkazującego! - Czyli?...
- E... yy... "i"! - Ilu Rzymian?
- Liczba mnoga! "Ite"! - "Ite".
"Domus"? Mianownik?
"Do domu". To określenie kierunku ruchu, nieprawdaż?
Celownik!
Nie, nie celownik!
Biernik, biernik!
- "Domum", panie. "Ad domum". - Chyba, że "domus" jest...
- W miejscowniku, panie! - Czyli?
- "Domum"! - "Domum".
"Um".
- Zrozumiano? - Tak jest.
- Teraz napiszesz to sto razy. - Tak jest! Dziękuję, panie. Niech żyje Cezar!
Niech żyje Cezar! Jeśli nie zrobisz tego do rana, to ci obetnę jaja.
Dzięki, panie, dzięki! Niech żyje Cezar i tak dalej.
Skończyłem!
Dobrze. I żeby mi to było ostatni raz!
Parszywi Rzymianie!
Wchodzimy przez instalację do ogrzewania podłóg - tutaj...
przebijamy się do góry do głównej sali audiencji - tutaj...
a tutaj jest sypialnia żony Piłata.
Po porwaniu jego żony informujemy Piłata, że jest ona w naszej mocy...
i niezwłocznie wysuwamy nasze żądania.
- Są jakieś pytania? - A jakie właściwie mamy żądania?
Dajemy Piłatowi dwa dni na zdemontowanie całego aparatu rzymskiego imperializmu...
a jeśli się nie zgodzi, wykonamy egzekucję.
- Obetniemy jej głowę? - Wszystko jej obetniemy!
I co godzinę będziemy wysyłać Piłatowi kawałek. Pokażemy, że z nami nie ma żartów!
Oczywiście damy im do zrozumienia, że to oni ponoszą...
pełną odpowiedzialność za to, że ją porąbaliśmy na kawałki...
i że nie ugniemy się przed szantażem.
Precz z szantażem!
Wycisnęli z nas siódme poty, dranie. Odebrali nam wszystko.
I nie tylko nam. Także naszym ojcom. I ojcom naszych ojców.
- I ojcom ojców naszych ojców. - Tak.
- I ojcom ojców ojców naszych ojców. - Wystarczy, bracie.
A co dali nam w zamian?
- Akwedukt. - Co?
Akwedukt.
A, no tak. Rzeczywiście.
I kanalizację.
No tak, kanalizacja, Reg. Pamiętasz, jak to miasto przedtem wyglądało.
Dobra, przyznaję. Akwedukt i kanalizacja, to dwie rzeczy, które Rzymianie dla nas zrobili.
- I drogi! - Oczywiście, drogi.
O drogach chyba wcale nie trzeba wspominać, no nie?
Ale oprócz kanalizacji, akweduktu i dróg...
- Nawadnianie. - Medycyna.
- Edukacja. - No dobrze. Faktycznie sporo.
No i wino.
Tak, Reg. Tego by nam cholernie brakowało, gdyby Rzymianie odeszli.
- Łaźnie miejskie. - I można w nocy bezpiecznie wyjść na ulicę.
Tak, z pewnością zrobili tu porządek. Chyba tylko im mogło się to udać w takim miejscu...
W porządku, ale oprócz kanalizacji, medycyny...
edukacji, wina, ładu publicznego, nawadniania, dróg...
wodociągów i opieki zdrowotnej...
co właściwie Rzymianie dla nas zrobili?
- Zaprowadzili pokój. - Pokój!? Zamknij się!
Jestem tylko starym biedakiem, moje oczy są słabe...
moje nogi są stare i pokrzywione...
W porządku, Mateuszu.
Teren czysty.
A gdzie jest Reg?
A, no tak, Reg. Reg! Judith.
- Coś poszło nie tak? - Pierwszy cios został zadany!
- Wykonał napis? - Sto razy!
Litery wielkie na dziesięć stóp, pokrywają cały pałac!
Świetnie! Doskonale.
Potrzebujemy ludzi czynu w naszej organizacji, Brian.
Ale zanim się do nas przyłączysz, wiedz jedno:
Nie ma wśród nas nikogo, kto z radością nie oddałby życia...
żeby wykurzyć Rzymian z tego kraju raz na zawsze.
- Tu jest jeden! - A, no tak. Jeden taki jest.
Ale reszta jest twarda. Jesteś z nami?
Tak!
Od dziś będziesz zwany Brianem, który jest zwany Brianem.
Powiedz mu o napadzie na pałac Piłata, Francis.
Tak jest. Oto nasz plan:
To jest pałac na Placu Cezara.
Nasz oddział nadejdzie od ulicy Rybiej ukryty w ciemnościach nocy...
i przedostanie się do północno-zachodniego głównego kanału.
W razie jakichś pytań, jesteśmy kanalarzami w drodze na konferencję.
Reg, nasz mężny przywódca i założyciel LFJ...
będzie kierował akcją u wylotu kanału...
sam jednak nie weźmie w niej bezpośredniego udziału...
z uwagi na chory kręgosłup.
- Nie idziesz z nami, Reg? - Solidarność, bracie.
A tak, solidarność, Reg.
W kanale najważniejszy będzie pośpiech.
Wieczorem na górze odbędzie się uczta, więc należy poruszać się szybko...
i nie wkładać swoich najlepszych sandałów.
Skręcając w lewo wchodzimy do kanału pamięci Cezara Augustusa...
i przechodzimy pod toaletami.
Właśnie wyłożono tam nowe kafelki, więc, panowie terroryści, ostrożnie z bronią.
Chwilę potem będziemy dokładnie pod główną salą audiencyjną Piłata.
Wtedy Habbakuk użyje swojego dłuta.
Ruch "Wolna Galilea"!
E... Ludowy Front Judei. Grube ryby.
- Aha. - Co tu robicie?
Chcemy porwać żonę Piłata i wysunąć żądania.
- My też. - Co? - To nasz plan!
- Byliśmy pierwsi! - Jak to?
- My wymyśliliśmy to wcześniej! - Nieprawda!
- Już parę lat temu! - Tak, tak!
Zaraz, zaraz. Czyli macie już gotowe żądania?
- Pewnie, że mamy! - A jakie?
- Nie powiem. - Dajcie spokój!
Nie w tym rzecz. Wymyśliliśmy je pierwsi!
- Nieprawda! - A właśnie że tak!
Wy dranie! Planujemy to od wielu miesięcy!
Twoja strata, Rybia Gębo. Au!
Bracia, powinniśmy walczyć ramię w ramię!
Nie możemy bić się między sobą.
Musimy zjednoczyć siły przeciwko wspólnemu wrogowi!
Judeańskiemu Frontowi Ludowemu!
Nie, przeciwko Rzymianom!
A, no tak. Racja.
Uwaga!
- Na czym to stanęliśmy? - Miałeś mi przywalić.
A, tak.
Bracia!
Ale ty masz szczęście, gnoju!
Kto tu jest?
Ale ty masz szczęście, gnoju!
- Co? - Ulubieniec strażników, co?
- O co ci chodzi? - Musiałeś mu nieźle zapłacić.
Zapłacić? Napluł mi w twarz!
O, co ja bym dał, żeby napluli mi w twarz!
Czasem śnię o tym, że plują mi w twarz.
To żadna przyjemność. Zakuli mnie w kajdany!
Kajdany?
Byłbym w siódmym niebie, gdyby mnie czasem zakuli w kajdany...
choć na parę godzin.
Chyba wydaje im się, że słońce świeci na twoją dupę, synu.
Daj mi spokój! Było mi ciężko.
Tobie było ciężko? Jestem tu już pięć lat!
Do wczoraj wisiałem do góry nogami. Więc nie mów mi...
Dobra, dobra.
Chyba myślą, że jesteś Bogiem Ojcem Wszechmogącym.
- Co ze mną zrobią? - Pewnie ukrzyżowanko.
- Ukrzyżowanie?! - Tylko tyle, bo to twoja pierwsza zbrodnia.
Ukrzyżowanie?
To najlepsza rzecz, jaką Rzymianie dla nas zrobili. - Co?
O tak, gdyby nie było ukrzyżowań, byłby w tym kraju niezły burdel.
- Strażnik! - Przybić go!
- Strażnik! - Przybijcie go! To go nauczy rozsądku.
Czego?
Chcę dostać inną celę.
Protestuję! Z jakiej racji on ma takie względy?
- Zamknij pysk! - Przepraszam.
Popatrz na mnie. Powiesili mnie tu pięć lat temu.
Każdej nocy zdejmują mnie na dwadzieścia minut, a potem wieszają z powrotem...
co rzeczywiście mi się należy, biorąc pod uwagę to, co zrobiłem.
Nauczyło mnie to szacunku dla Rzymian...
i tego, że nie dojdziesz do niczego...
jeśli nie będziesz ciężko pracował.
Stul pysk!
Chodź. Piłat chce cię widzieć.
- Mnie? - No chodź!
Piłat? A dlaczego chce mnie widzieć?
Pewnie zapyta cię, w jaki sposób chcesz być ukrzyżowany.
A to dobre, Centurionie, nie ma co.
- Stul dziób! - Tak, tak! Przepraszam.
Kapitalni faceci z tych Rzymian. Kapitalni!
- Niech żyje Cezar! - Niech żyje!
- Tylko jeden przeżył, panie. - Łućcie go na podłogę.
- Słucham? - Łućcie go na podłogę!
Aha.
Jak masz na imię, Żydzie?
- Brian, panie. - Błajan?
Nie, nie. Brian.
Temu opłyszkowi nie błak bohatełstwa.
- Czego, panie? - Bohatełstwa.
Tak jest, panie.
Nie, nie. Bohatełstwa, bławuły, hełoizmu.
Y... około jedenastej, panie.
Więc nie boisz się z nami zadziełać?
Że co, panie?
Zdziel go, Centułionie, a zdłowo.
I łucić go na podłogę, panie?
- Co? - Czy łucić go na podłogę?
A, tak, łucić na podłogę.
A zatem, żydowski dłaniu...
Nie jestem Żydem. Jestem Rzymianinem!
- Łymianinem? - Nie, Rzymianinem.
Więc twój ojciec był Łymianinem. A konkłetnie?
Był centurionem w garnizonie Jerozolimy, panie.
Napławdę? Jak miał na imię?
Brutalus Maximus.
Centułionie, czy masz kogoś takiego w gałnizonie?
Nie, panie.
Jesteś bardzo pewny siebie. Spławdziłeś?
Nie, panie. Myślę, że to żart.
Jak "Cycus Zwisus", albo "Kutas Wielgus".
A co cię śmieszy w Kutasie Wielgusie?
To zabawne imię, panie.
Mam wielkiego przyjaciela w Łymie. Nazywa się Kutas Wielgus.
Cisza! Co za bezczelność!
Jak się będziesz tak zachowywał...
to cię wyślę do szkoły gladiatołów.
Mogę już odejść, panie?
Niech tylko Kutas Wielgus się o tym dowie.
- Stłaż! Zabłać go! - Ale panie, on...
Za tydzień ma walczyć z najdzikszą bestią w okolicy!
Tak jest! Chodź.
Płosty żołnierz nie będzie sobie kpił z mojego przyjaciela!
Ktoś jeszcze chce się pośmiać?
Kiedy wspomnę o moim dłuhu...
Kutas...
Wielgus.
A ty? Masz ochotę na dłwiny?
Kiedy powiem...
Kutas... Wielgus?
On ma żonę, wiecie?
Wiecie, jak się nazywa?
Dupencja.
Dupencja Syfilis.
Cisza! Co to ma znaczyć?
Mam dość tych kałygodnych, buntowniczych wybłyków!
Cisza! Milczeć! Stłaże Płetołiańskie!
Błać go! Łapać! Wysmałkać się i błać go!
Ale ty masz szczęście, Palestyńczyku.
I wypełznie z otchłani wielka, czarna bestia...
o oczach czerwonych od krwi istot żyjących!
I Wielka Nierządnica Babilonu...
zejdzie z Gór Rozpusty...
i na całej Ziemi będzie nastanie cudzołóstwo!
Demon dzierżyć będzie miecz o dziewięciu ostrzach.
Dziewięciu! Nie dwóch, nie pięciu, nie siedmiu, a dziewięciu...
którymi pogromi wszystkich nędznych grzeszników! Takich, jak ty, tam!
Rogata będzie jego głowa...
W owym czasie ludzie będą mówić, że rzeczy poczęły się gubić...
i nastanie wielka niepewność co do tego, gdzie się podziały...
i nikt nie będzie wiedział, gdzie są te małe przedmioty...
na takiej solidnej podstawce, ze sznureczkiem.
W owym czasie przyjaciel zgubi młotek przyjaciela...
a dzieci nie będą wiedzieć...
gdzie są rzeczy ich ojców...
które ci położyli tam około ósmej wieczorem poprzedniego dnia.
Napisane jest w Księdze Cyryla...
- Ile za to? Szybko! - Co? - To dla żony.
- E... 20 szekli. - Dobra.
- Co? - Proszę bardzo.
- Chwilunia. - Co? - Musimy się potargować.
- Nie, nie, muszę... - Jak to nie? - Spieszę się.
- To oddawaj! - Ale przecież ci zapłaciłem! - Burt!
- Ten facio nie chce się targować. - Nie chce się targować??
- No dobra. Naprawdę musimy? - Chcę za to 20.
- Przecież tyle ci dałem. - Chcesz mi powiedzieć, że to nie jest warte 20 szekli?
- Nie. Spójrz tylko! Co za jakość! - No to dam ci 19.
- Nie, nie, nie. Rób to właściwie! - Co?
- Targuj się właściwie. To nie jest warte 19. - Ale mówiłeś, że jest warte 20.
O rany. Targuj się, chłopie!
- Dobra, to dam ci 10. - Od razu lepiej.
10? Chcesz mnie obrazić? Mam sześcioro dzieci i matkę staruszkę! 10??
- Dam ci 11. - Zaczynasz łapać!
11? Czy mnie słuch nie myli? 11? Kupiłem to za 12, chcesz mnie zrujnować?
- 17? - Nie, nie, nie. 17!...
- 18. - Nie, nie. Daj 14.
- Dobrze, dam ci 14. - 14?? Żartujesz sobie?
- Sam mi kazałeś tak powiedzieć! - No nie. - Co mam powiedzieć? Błagam!
- Zaproponuj 14. - Dam ci 14.
- On chce to kupić za 14 ! - 15 !
17. Moje ostatnie słowo. Niech mnie piorun strzeli, jeśli sprzedam to taniej.
- 16. - Stoi.
Interesy z tobą to czysta przyjemność.
- Wiesz co? Dorzucę ci tę tykwę za darmo. - Dzięki, ale nie chcę.
- Burt! - Dobra, biorę!
- A więc jesteś mi winien 16 szekli. - Przecież dałem ci 20.
A, no tak. Czyli ja jestem ci dłużny 4. - Nie trzeba.
- Zaraz znajdę. - Niech będzie 4 za tykwę.
4? Za tą tykwę? Jest warta conajmniej 10 !
- Przecież dałeś mi ją za darmo! - Tak, ale jest warta 10.
Dobra, dobra.
Nie, nie, nie. Ona nie jest warta 10.
Pownieneś się wykłócać! "10 za to? Chybaś zgłupiał"...
No cóż. Co minutę się taki rodzi.
- Daniel. - Daniel.
- Job. - Job.
- Joshua. - Joshua.
- Judges. - Judges.
- I Brian. - Brian.
Proponuję zaprotokołować wszystkich siedmiu byłych braci...
jako próbnych męczenników naszej sprawy.
- Popieram, Reg. - Dziękuję, Loretto. Jednogłośnie.
Bracia! Nie załamujmy się!
Jedna taka totalna katastrofa...
to dopiero początek!
Ich chwalebna śmierć zjednoczy nas w...
Uwaga!
Mateuszu?
- Reg? - Spadaj!
- Reg! To ja, Brian! - Spierdzielaj!
- Stan! - Odwal się!
- Tak, zmiataj! - Wynocha!
Kurwa mać!
Idę!
w owym czasie, jak napisano w Księdze Obadiasza...
człowiek uderzy swego osła i osła swego bratanka...
Oczy me są zaćmione, niewiele widzę...
- Ty jesteś Mateusz? - Tak.
Mamy powody by podejrzewać, że ukrywasz niejakiego Briana z Nazaret...
członka terrorystycznej organizacji pod nazwą Ludowy Front Judei.
Ja? Nie... Ja jestem tylko biednym starcem.
Nie mam czasu na przestępców.
Moje nogi są siwe, moje uszy są zaćmione...
moje oczy są stare i pokrzywione...
Zamknij ten stary pysk!
Straż! Przeszukać tę norę!
Wiesz zapewne, co ci grozi za ukrywanie bandyty?
- Nie. - Ukrzyżowanie.
- Paskudne, co? - E... Mogłoby być gorzej.
Co to znaczy "gorzej"?
No, na przykład mógłbym być pchnięty nożem.
Nożem? To trwa sekundę! Na krzyżu męczysz się godzinami.
To powolna, okropna śmierć.
Ale przynajmniej na świeżym powietrzu.
Dziwak z ciebie.
Nic nie znaleźliśmy, panie.
Jeszcze tu wrócimy, stare dziwadło!
- Wielki Nochal! - Morda!
Udało się!
Przepraszam, Reg.
Nie ma sprawy. On przeprasza.
Przeprasza, że przyciągnął cały legion do naszej siedziby głównej.
Nic się nie stało, Brian. Siadaj.
Poczęstuj się ciastem. Rozgość się. Ty idioto!
Ty głupi, bezmózgi, pustogłowy...
Moje nogi są stare i pokrzywione...
moje oczy są załzawione. Słucham?
Musimy sprawdzić w jeszcze jednym miejscu. Straż!
Jestem tylko biednym starcem...
mój nos jest w sam raz.
Widziałeś kiedyś kogoś ukrzyżowanego?
Ukrzyżowanie to kaszka z mleczkiem.
Nie mów tak.
Znaleźliśmy tę oto łyżkę, panie.
Dobra robota, sierżancie.
Jeszcze tu wrócimy, dziwolągu.
Otwierać!
Nie daliście nam nawet czasu, żeby się schować!
w owym czasie spadnie na was wąż!...
i przyjdzie do was z zalążka wszelkiego kurestwa...
Nie sądźcie innych...
abyście sami nie zostali osądzeni.
- Co? - Nie sądźcie innych...
albowiem sami możecie być surowo osądzeni.
- Kto, ja? - Tak.
- Dziękuję bardzo! - Nie tylko ty. Wy wszyscy.
- Ładna tykwa. - Co?
- Ile chcesz za tę tykwę? - Jest twoja.
- Moja? - Tak. Weźmy na przykład lilię.
- Nie chcesz się potargować? - Nie. Polny kwiatek.
- Jest uszkodzona? - Nie. Bierz ją.
- Dlaczego lilię? - No to ptaszka.
- Jakiego ptaszka? - Obojętnie. - Dlaczego?
- Czy one pracują? - Kto? - Ptaki.
Czy ptaki mają pracę?
- O co mu chodzi? - Mówi, że ptaki to pasożyty.
Chodzi o to, że ptaki mają się dość dobrze, prawda?
- No, nieźle im się powodzi. - Tak, i są bardzo ładne.
Prawda. A wy jesteście dużo ważniejsi, niż ptaki, tak?
Więc o co się tak martwicie? W tym właśnie rzecz. Rozumiecie?
Martwię się o to, co masz przeciwko ptakom.
Nie mam nic przeciwko ptakom! Weżmy taką lilię...
- Teraz czepił się kwiatów! - Dałbyś kwiatom spokój!
- Dam ci za nią jedną szeklę. - Jest twoja. - No to dwie szekle.
Niech wam będzie. Był raz człowiek, który miał dwóch służących.
- Jak się nazywali? - Co? - Jak mieli na imię?
Nie wiem. I dał im parę talentów.
- Nie wiesz?? - To nie ma znaczenia!
- On nie wie, o czym mówi! - No dobra, nazywali się Simon i Adrian.
Mówiłes, że nie wiesz!
To jest naprawdę nieważne! Chodzi o to, że było dwóch służących...
- On to wszystko zmyśla! - Nie zmyślam!
I dał im... Zaraz, a może było ich trzech?...
On jest do niczego.
- Było ich dwóch czy trzech?... - Daj se siana!
Słuchajcie! Błogosławieni ci...
- Dam ci trzy. - ... którzy nawracają bydło swych sąsiadów...
- Ci bowiem zrzucą jarzmo... - Brednie!
i im tylko będzie dane...
Im tylko...
będzie dane...
- Co? - Hmm? - Co będzie im dane?
- A nie, nic. - Co chciałeś powiedzieć? - Nic.
- Coś mówiłeś. - Nie, już skończyłem.
- Powiedz nam! Nie odchodź! - Ale naprawdę już skończyłem.
- Nieprawda! - Dlaczego nie chce tego powiedzieć?
- Nie powie! - To chyba tajemnica?
- Na pewno, inaczej by powiedział. - Powiedz nam!
- Dajcie mi spokój. - Co to za tajemnica?
- Czy to tajemnica wiecznego życia? - On nie chce jej wyjawić.
Jak bym znał sekret wiecznego życia, to też bym nie powiedział.
- Zostawcie mnie! - Zdradź mi ten sekret, błagam!
- Zdradź go nam, panie! - My byliśmy pierwsi! - A poszli won!
- Czy to jest jego tykwa? - Tak, ale właśnie ją licytuje.
TO JEST JEGO TYKWA!
- Daję dziesięć! - To jego tykwa!
Będziemy nieśli ją dla ciebie, Panie...
- Panie?... - Zniknął!
Został żywcem wzięty do nieba!
Wniebowzięty!
- Dam dziewiętnaście! - Nie, tam jest!
Stać! Patrzcie!
- To znak od Pana! - Zesłał nam swój but!
- Idźmy za jego przykładem! - Co?
Weźmy jeden but w dłoń, a drugi pozostawmy na nodze.
To jego symbol, wszyscy jego uczniowie tak czynią!
- Tak! - Nie! But to znak...
że musimy zebrać wielką obfitość butów...
Zapomnijcie o bucie. Podążajcie za tykwą!
Nie, zbierzmy buty razem! Bracie, daj mi swój but!
Nie, to znak od Niego, że musimy dbać nie o sprawy ciała...
a o twarz i głowę.
- Daj mi swój but! - Puść mnie!
Idźcie za tykwą, za świętą tykwą Jeruzalem!
Unieście sandały w górę, tak jak On nam rozkazał!
- To jest but! - A właśnie, że sandał! - Nieprawda!
- Odrzućcie but! - Załóżcie go! - Spadaj!
Weźcie buty w dłonie i za Nim!
Zatrzymajcie się! Wracajcie!
Módlmy się!
On przychodzi do nas...
jak nasienie do ziarna...
Panie! Panie!
Jest tu jakaś inna droga w dół?
Jest tu jakaś inna ścieżka prowadząca w dół do rzeki?
Błagam, pomóż mi! Muszę się dostać do...
Au! Moja stopa!
- Cicho! - O w mordę! Jasna cholera!
- Przepraszam. - Cholera by to wzięła!
- Przepraszam, ale bądź cicho! - Nie uciszaj mnie!
Przez osiemnaście lat nie odezwałem się ani słowem, a ty mnie uciszasz!
- Co? - Dochowałem przysięgi przez osiemnaście lat...
Najcichszy dźwięk nie przedostał się przez moje usta.
To nie zrobi ci różnicy, jak pomilczysz jeszcze pięć minut.
Teraz to już wszystko jedno. A mogłem się bawić...
Przez 18 lat chciałem się drzeć...
wrzeszczeć, wykrzykiwać swoje imię!
- Cichutko, cichutko! - Ja żyję!
Hava nagila, Hava nagila!
Ja żyję! Witajcie, ptaszki! Witajcie, drzewka!
Ja żyję! Żyję!
Hava nagila, Hava!...
Panie! Panie!
Nasz Pan! Jest tutaj!
Jego but nas tu zaprowadził!
Przemów! Przemów do nas, Panie! Przemów do nas!
Poszli won!
Błogosławieństwo! Błogosławieństwo!
Jak mamy odejść, o Panie?
Po prostu zabierajcie się stąd i zostawcie mnie w spokoju!
Daj nam znak!
Przecież dał nam znak! Przywiódł nas tutaj!
Nigdzie was nie wiodłem, sami za mną przyleźliście!
Wszystko jedno, znak - to znak.
Panie, Twoi ludzie przeszli wiele mil, by być z Tobą!
- Są zdrożeni i głodni! - To niech se coś zjedzą.
Jesteśmy wysoko w górach, brak tu strawy.
A choćby ten krzak jałowca.
Cud! Cud!
W jednej chwili stworzył krzak jałowca!
I na jedno Jego słowo jałowiec obrodził owocami!
Toż to normalny jałowiec z jałowcowymi jagodami, o co wam chodzi?!
- Pokaż nam jeszcze jeden cud! - Nie kuś go, próżna kobieto!
Czyż cud krzaka jałowca ci nie wystarczy?
To mój jałowiec!
- To dar Boży! - To moje jedyne żarcie!
Wynocha od tego krzaka! Odpieprzcie się!
Panie, cierpię na łysinę!
- Jestem zdrów! Mój Pan mnie uzdrowił! - Nawet go nie dotknąłem!
Byłem ślepy, a teraz widzę!
Cud! Cud!
Każ im przestać.
Przez 18 lat nie odezwałem się ani słowem, zanim on się pojawił.
Cud! Zaprawdę, On jest Mesjaszem!
Zranił mnie w stopę!
- Zrań też moją stopę, o Panie! - I moją!
- Chwała Mesjaszowi! - Nie jestem Mesjaszem!
Na pewno jesteś, znam się na tym. Widziałem paru.
Chwała Mesjaszowi!
Nie jestem Mesjaszem, proszę, posłuchajcie mnie!
Nie jestem Mesjaszem, jasne? Słowo!
Tylko prawdziwy Mesjasz może zaprzeczać swojej boskości.
Co?? No dobra, w takim razie nie mam wyjścia.
Niech będzie, jestem Mesjaszem.
Jest Mesjaszem! Sam się przyznał!
A teraz, ODPIERDOLCIE SIĘ!
Jak się mamy odpierdolić, Panie?
- Po prostu idźcie sobie i zostawcie mnie w spokoju! - Ale kazałeś im zeżreć jagody mojego jałowca!
Złamałeś moją zasraną nogę, złamałeś moją przysięgę milczenia...
i do tego wyczyściłeś mój krzak jałowca!
- Puszczaj! - To jest Mesjasz, Wybraniec!
- Gówno prawda. - Niewierny!
Prześladujcie! Zabić heretyka!
Puśćcie go! Zostawcie!
Dajcie mu spokój! Proszę!
- Brian? - Judith?
Kukuryku!
TO ON! WYBRANIEC SIĘ PRZEBUDZIŁ!
Brian!
- Brian! - Już idę, mamo!
Cicho.
Cześc, mamo. Żadne "cześć, mamo"!
Co tam robią ci wszyscy ludzie?
- Oni... - Przyznaj się, co znowu przeskrobałeś?
Oni chyba tylko wpadli po coś na chwilę.
Wpadli? Chyba raczej na nas napadli. To wygląda, jak oblężenie!
Od wczoraj tak za mną chodzą.
No, to zaraz przestaną.
Przestańcie łazić za moim synem! Wstydzilibyście się.
MESJASZ! MESJASZ! POKAŻ NAM MESJASZA!
- Kogo? - MESJASZA!
Nie ma tu żadnego mesjasza.
Może są myszy, ale mesjasza nie ma. Idźcie sobie.
BRIAN! BRIAN!
No, synu. Musiałeś nieźle nawywijać, co?
- Nie, mamo. - Nie kłam mamusi!
Oni myślą, że jestem mesjaszem.
- Co ty im naopowiadałeś? - Nic, ja tylko...
- Lepiej się przyznaj! - Wszystko ci wyjaśnię...
Pozwoli pani, że ja to wyjaśnię!
Pani syn to urodzony przywódca.
Ci ludzi garną się do niego, bo w niego wierzą!
Wierzą, że może im dać nadzieję, nadzieję nowego życia...
nowego świata, lepszej przyszłości!
Kto to jest?!
Poznaj Judith, mamo. Judith, to jest mama.
MESJASZ! MESJASZ!
MESJASZ! POKAŻ NAM MESJASZA!
Słuchajcie, tępaki! On nie jest żadnym mesjaszem!
Jest tylko bardzo niegrzecznym chłopcem. Wynocha!
- A TY KIM JESTEŚ? - Jestem jego matką.
CHWAŁA JEGO MATCE! CHWAŁA JEGO MATCE!
BĄDŹ POZDROWIONA, O MATKO!
NIECH CIĘ BÓG BŁOGOSŁAWI, ŚWIĘTA MATKO PANA!
CZEŚĆ CI I CHWAŁA, TERAZ, ZAWSZE I NA WIEKI WIEKÓW!
Nie myślcie, że dam się na to nabrać!
On nie wyjdzie i koniec!
- Zmywajcie się! - NIE!
- Słyszeliście, co mówię? - TAK!
- A, więc to tak? - TAK!
No, dobra.
Zobaczycię się z nim na minutę, i ani sekundy dłużej!
- Zrozumiano? - TAK!
- Obiecujecie? - NO CÓŻ, NIECH BĘDZIE...
No to macie go. Chodź, Brian, pogadaj z nimi.
- Ale Judith, mamo... - Zostaw tę zdzirę i chodź!
Ale ja chyba nie chcę.
BRIAN! BRIAN!
- Dzień dobry. - POBŁOGOSŁAW! POBŁOGOSŁAW!
Nie, nie. Posłuchajcie, proszę!
Chcę wam powiedzieć jedno czy dwa słowa.
POWIEDZ! POWIEDZ OBA!
Słuchajcie, nic nie rozumiecie!
Nie musicie za mną chodzic!
Nie musicie chodzić za nikim!
Musicie myśleć samodzielnie!
- Wszyscy jesteście wyjątkowi! - TAK, WSZYSCY JESTEŚMY WYJĄTKOWI!
- Różnicie się od siebie! - TAK, RÓŻNIMY SIĘ OD SIEBIE!
- Ja nie. - Cicho...
Musicie znaleźć swój własny sposób na życie!
TAK, MUSIMY ZNALEŹĆ SWÓJ WŁASNY SPOSÓB NA ŻYCIE!
Otóż to!
Mów dalej!
Nie! W tym właśnie tkwi problem! Nie pozwólcie nikomu mówić sobie, co macie robić!
W przeciwnym razie... Au!
Wystarczy, wystarczy.
UUU... MINUTA JESZCZE NIE MINĘŁA!
- A właśnie, że tak! - A WŁAŚNIE, ŻE NIE!
Dość tego! Zabierajcie się stąd!
- Przepraszam? - Słucham.
- Czy pani jest dziewicą? - Słucham??
Jeśli to nie jest zbyt osobiste pytanie, czy pani jest dziewicą?
"Jeśli to nie jest zbyt osobiste pytanie"?
A masz jakieś bardziej osobiste?
Spieprzać mi stąd!
- Jest. - Tak, zdecydowanie.
Dzieńdoberek, Zbawco!
Połóż na mnie swe dłonie, szybko!
Nie zadepczcie Wybrańca!
Nie pchaj tego bachora w twarz Zbawcy!
Czy mógłbyś spojrzeć na moją żonę? Ma migrenę.
będziesz musiał poczekać.
Nie mogę czekać, mam ważne spotkanie.
Trędowaci stoją w kolejce.
Mój szwarier jest byłym burmistrzem Gath!
Brian, czy mogę cię poznać z panem, który wypożycza nam dom na niedzielę?
Nie pchać się! I ciszej trochę!
Uspokujcie tych opętanych!
Nieuleczalnie chorzy muszą jeszcze trochę poczekać.
Upadłe kobiety, ustawcie się pod ścianą!
- Brian, byłeś fantastyczny! - Ty też byłaś niezła.
Chodzi mi o to, co powiedziałeś! To było nadzwyczajne!
Co? Ale to nic szczególnego...
Masz rację, nie potrzebujemy więcej przwódców.
- Reg zbyt długo nad nami dominował. - Racja.
- Ktoś musiał to powiedzieć i właśnie ty to zrobiłeś! - Jesteś bardzo atrakcyjna.
To nasza rewolucja. Będziemy walczyć razem!
- Myślę... - Wszyscy stoimy za tobą, Brian.
- Rewolucja jest w twoich rękach! - Co?
Ale mi wcale o to nie chodziło!
Aleś mnie wychujał stary!
Przestań!
- No, Błajan, nieźle się za tobą nabiegaliśmy. - Co?
Zapewniam cię, że tym łazem nam nie uciekniesz.
Stłaż, czy mamy dziś jakieś ukrzyżowanka?
139, panie. Specjalnie z okazji Paschy.
No, to teraz mamy 140. Ładna, okłągła liczba, no nie, Kutas?
- Niech żyje Cezar! - Niech żyje.
Ludzie na zewnątrz robią się niecierpliwi. Proszę o pozwoleniem rozgonienia ich.
Łozgonienia? Przecież jeszcze nie przemawiałem.
Wiem, panie, jednak...
Moja przemowa to jeden z najważniejszych punktów Paschy.
Mój dłuh Kutas Wielgus specjalnie przyjechał z Łymu, by jej posłuchać.
- Niech żyje Cezar! - Niech żyje Czeżar!
Nie myślałeś...
Czy nie pomyślałeś, panie, by w tym roku jednak nie fatygować się przemówieniem?
Nie fatygować?
Oni są dzisiaj w jakimś dziwnym nastroju, panie.
Dopławdy, Centułionie, dziwi mnie, że człek tak mężny, jak ty...
dłży płed gałstką nędznych awantułników!
- Rzekłbym nawet:w buntowniczym nastroju. - Zabłać go!
Jestem Rzymianinem! Mogę to udowodnić! Słowo!
I ukrzyżować go, jak należy!
Kutasie.
- Może lepiej nie, panie... - Z dłogi, Centułionie.
Wesz mnie że szobą, Pontiuszu.
Może czi w czymsz pomogę, jeszli będżie cziężko!
Punkt czwarty porządku obrad: przejęcie władzy nad światem w ciągu najbliższych pięciu lat.
- Francis, to twoja działka. - Dziękuję, Reg.
Prawdę mówiąc, bracia, pięć lat brzmi nieźle...
ale co powiecie na zmiażdżenie Rzymu w ciągu dwunastu miesięcy?
- Dwunastu miesięcy? - Nie inaczej.
Nie oszukujmy się. Rzym jest dość duży, nawet jak na imperium...
więc może byśmy tak ruszyli dupy zamiast tylko o tym gadać.
- Racja! Dobrze mówi! - Liczą się czyny, nie słowa...
- ... i to czyny natychmiastowe! - Tak! Brawo!
Masz rację! Możemy tu siedzieć cały dzień...
gadać, głosować, wstawiać przemądrzałe gadki...
i nie pozbędziemy się nawet jednego legionisty!
Skończmy więc z pustym gadaniem. To nie ma sensu...
i daleko w ten sposób nie zajdziemy. - Właśnie!
Też tak sądzę. To tylko strata czasu.
- Mają Briana! - Co?
Zabrali go! Chcą go ukrzyżować!
Do dzieła! Ta sprawa wymaga natychmiastowej... dyskusji.
- Co?? - Natychmiastowej. - Nowy wniosek? / - Całkiem nowy.
Wniosek o podjęcie natychmiastowych kroków...
- Ale po głosowaniu. - Oczywiście, że po głosowaniu!
- Nie można przecież przyjąć wniosku bez głosowania. - Reg, chodźmy tam, błagam!
- W świetle nowych informacji dostarczonych przez niejaką Judith... - Troszkę wolniej, Reg.
Reg, na miłość boską! To zupełnie proste.
Musicie tylko stąd wyjść...
i powstrzymać Rzymian zanim go ukrzyżują.
To się dzieje, Reg! Coś się w tej chwili dzieje, Reg!
Nie rozumiesz tego?!
No, no, no.
Ach, te szurnięte feministki...
- Słucham? - O, przepraszam, Loretto. Możesz to przeczytać na głos?
Następny. Ukrzyżowanko?
- Tak. - Dobrze.
Tymi drzwiami na lewo, jeden krzyżyk dla każdego.
Następny. Ukrzyżowanko?
- Tak. - Dobrze.
Tymi drzwiami na lewo, jeden krzyżyk dla każdego.
Następny. Ukrzyżowanko?
- Nie, wolność. - Co?
Dla mnie wolność. Powiedzieli, że nic złego nie zrobiłem...
więc mogę sobie iść i zamieszkać gdzieś na wyspie.
To bardzo ładnie. Proszę tędy.
Nie, tak tylko sobie żartuję. Tak naprawdę to ukrzyżowanko.
Od razu wiedziałem!
- Zatem proszę tymi drzwiami... - Wiem, wiem. Tymi drzwiami na lewo...
jeden krzyżyk dla każdego.
- Ukrzyżowanko? - Tak. - Dobrze.
Ludu Jełozolimy!
Łym tłoszczy się o was!
By pokazać naszą dobłą wolę, podczas Paschy mamy w zwyczaju...
uwalniać jednego łabusia z naszego więzienia.
Kogo płagniecie widzieć wolnym?
Uwolnij Rogera!
UWOLNIJ ROGERA! UWOLNIJ ROGERA!
Zatem uwolnimy Łogeła!
Panie, nie mamy żadnego Rogera.
- Co? - Nie mamy nikogo o takim imieniu.
Aha. Nie mamy Łogeła!
A co z Roderykiem?
TAK! UWOLNIJ RODERYKA! UWOLNIJ RODERYKA!
Centułionie, czemu oni tak zływają boki?
To tylko taki... żydowski dowcip, panie.
Czy oni czasem ze mnie nie dłwią?
Ależ skąd, panie!
Niech będzie. Uwolnimy Łodełyka!
Panie, Roderyka też nie mamy.
- Nie ma Łogeła, nie ma Łodełyka. - Przepraszam, panie.
Kim jest ten Ło... Kim jest ten Łodełyk, o któłym pławicie?
To poRywacz!
I moRdeRca!
I kieszonkowiec!
Zamknij się! To nie jest śmieszne.
- To musi być zatwałdziały kłyminalista. - Nie mamy go, panie.
A mamy w ogóle kogokolwiek?
- Tak, panie. Mamy Samsona. - Samsona?
Samsona Rosłego Dusiciela, Syliusza Syryjskiego Strzelca...
Ostrych Seksownych Sasów z Cezarei...
- ... sześćdziesięciu siedmiu... - Może ja ż nimi podyszkutuję!
- Nie, nie... - Dobła myśl, Kutasie.
Szłuchajczie! Mamy Szamszona Roszłego Duszicziela...
Szyliusza Szyryjszkiego Sztrzelcza...
Osztrych Szekszownych Szaszów ż Czeżarei...
- Następny. Ukrzyżowanko? - Tak.
Dobrze. Tymi drzwiami na lewo, jeden krzyżyk dla każdego.
- Dozorca! - Przepraszam, ale zaszła pewna pomyłka...
Proszę chwilkę zaczekać. Dozorco, ilu już przeszło?
Co?
Ilu już przeszło?
- Co? - Mmmmusi pppan...
mm... m... mmm... mów... mówić ggło... gggłośniej...
on jjj... jj... jjjest gg... głuchy jjak ppppień.
ILU JUŻ PRZESZŁO?
- Ojejku. - Wwedług mnie dziewięćdziesięciu p...
dziewięćdziesięciu p... dziewięćdziesięciu p...
dziewięćdziesięciu sześciu, panie.
Bezsensowne marnowanie ludzkiego życia, czyż nie?
Ci dranie nie zzz...
nie zzz...
nie zzass...
nie zasługują nawet na ukrzyżowanie, panie!
Chyba jesteś dla nich za surowy. Ukrzyżowanie jest paskudne.
Ale nie tak pppp...
nie tak ppaskudne, jak to, co wwwłaśnie wymyśliłem, panie.
- No dobrze. Ukrzyżowanko? - Czy jest tu ktoś, z kim mógłbym porozmawiać?
- Cóż... - Wiem, gdzie to znaleźć, jeśli masz ochotę.
- Co? - NNie mmartw się nninim, ppanie...
Jest ggg... głuu... ggłuchy...
- Głuchy i ma nnierówno ppod sufitem. - Jak zatem dostał tę pracę?
Zzasrany pieszczoszek piłata, ppanie.
Ruszaj się, Wielki Nosie! Nie tylko ty chcesz być ukrzyżowany.
Czy mogę się zobaczyć z prawnikiem?
- Y... A masz prawnika? - Nie, ale jestem Rzymianinem.
A może powtórny proces? Mamy mnóstwo czasu!
- Zamknij pysk! - Żałośni, parszywi Rzymianie. Za grosz poczucia humoru.
Przepraszam, ale czas nas goni.
Proszę tymi drzwiami na lewo, jeden krzyżyk dla każdego.
Czy czosz nie tak powiedżiałem?
Cisza!
Ten człowiek dowodzi elitałnym legionem!
Nikt w Łymie nie zaszedł łównie wysoko!
Grupa krzyżowa.
Dzień dobry. Będziemy na widoku idąc przez miasto...
więc nie dajcie plamy.
Trzymajcie równy szyk pilnujcie odległości...
idźcie równym krokiem.
Krzyże na lewych barkach...
a jeśli zaprzecie się mocno plecami o belkę...
dojdziemy na miejsce w mgnieniu oka.
Centurionie.
Grupa krzyżowa! Zaraz!...
Grupa krzyżowa, lewą naprzód marsz!
Ale wy macie szczęście, gnoje!
Ale macie szczęście, parszywe gnoje!
Pozwól mi ulżyć sobie, bracie.
Dzięki, stary!
- Hej! Ale... - Co ty wyprawiasz?
- Ale to nie mój krzyż... - Morda w kubeł i do przodu!
Ale cię wykiwał, co? Masz nauczkę!
Niech będzie. Macie jeszcze jedną szansę.
I nie chcę tym łazem słyszeć o żadnych Łubensach...
Łeginaldach...
Kłwawych Łenifełach Łudolfach...
- Żadnych Szpenszerach Trejszi! - ... albo nie wypuścimy nikogo!
- Uwolnij Briana! - To też jest niezłe!
UWOLNIJ BRIANA! UWOLNIJ BRIANA!
Sami się o to płosicie!
- Panie, Briana mamy. - Co?
Właśnie posłałeś go na krzyż, panie.
Czekajcie, czekajcie! Mamy Błajana!
- Na co czekasz? Idź i go uwolnij! - Tak jest!
Zgoda!
Uwolnimy Błajana!
- Ruchy! - Bo co?
- Bo pożałujesz! - Nie gadaj!
Co mi zrobisz, zabronisz mnie ukrzyżować?
- Zamknij się! - Nie przeżyłbym takiego ciosu.
Nie miałbym dziś co robić. Dziękuję!
Poszli już?
Mam krosty na dupie.
- Co? - Nie zważaj na niego, pppanie...
jest niesp... nnn...
jj... jjest nn...
- ... jest niespełna rozumu, panie. - Poszli już?!
- No, dalej! - Tak jest!
Dobra, opowiadaj dalej.
Wiedziałem, że ona go nigdy nie lubiła, więc...
Tak więc wniosek jest przegłosowany, przy jednym głosie wstrzymującym się.
Proponuję iść tam bez dalszych ceregieli. Wszyscy są za?...
Idziemy!
- Parszywi Rzymianie! - Morda!
Jeszcze mamy parę wolnych krzyży.
Do góry, Wielki Nosie!
- Dorwę cię za to, parszywcu! - Czyżby?
- Śmiej się, śmiej! Zapamiętam twoją gębę! - Umieram ze strachu.
Ostrzegam cię, ty rzymski trepie, tak ci przywalę!
Stul pysk, żydowski baranie!
Żydowski? Nie jestem żadnym Żydem!
- Jestem Samarytaninem! - Samarytaninem?
Podobno mieliśmy być w sektorze żydowskim.
I tak wszyscy zdechniecie za dzień lub dwa!
Może dla ciebie, Rzymianinie, nie ma to znaczenia, ale dla nas ma, prawda, kochanie?
- Święta prawda! - Zdodnie z rzymskim prawem...
wolno nam żądać ukrzyżowania w sektorze czysto żydowskim.
Faryzeusze z dala od celników...
i Szwedzi z dala od Walijczyków!
Dobra, dobra. Zaraz to załatwimy.
Ci, którzy nie chcą być tu ukrzyżowani, niech podniosą rękę.
Nie, to nie. Następny!
- Przepraszam, ale to nie jest mój krzyż. - Co?
To nie jest mój krzyż. Ja tylko wziąłem go na chwilę od kogoś.
- Kładź się, nie mamy na to całego dnia. - Oczywiście. Nie chcę sprawiać kłopotu...
Słuchaj. Mieliśmy ciężki dzień. Jest tu 140 takich, jak ty.
- Czy on jest Żydem? - Gęba na kłódkę!
Nie chcemy tu więcej żadnych Samarytan.
- Stul pysk!! - A zdejmiecie mnie, jeśli tamten wróci?
Zdejmiemy, zdejmiemy. Następny!
Nie musicie tego robić! Nie musicie słuchać rozkazów!
Ja bardzo lubię słuchać rozkazów.
I co? Jak już jesteś na górze, to nie jest tak źle, nie?
Kto cię uratuje?
Teraz chyba już trochę na to za późno.
Teraz, teraz. Mamy jeszcze parę dni.
To mnóstwo czasu. Wielu ludzi ktoś ratuje.
Mnie zwykle ratuje mój brat, jeśli akurat zejdzie z dupy na 20 minut.
Mały, napalony gnojek!
W górę i w dół, wzloty i upadki, Jak Imperium Asyryjskie.
Witamy. Idzie twoja rodzina.
- Witaj, bracie Brian. - Bogu dzięki, że jesteś, Reg!
Przede wszystkim muszę ci wyznać, Brian, że nie jesteśmy grupą ratunkową.
Jakkolwiek, poproszono mnie, abym odczytał ci to oświadczenie...
w imieniu naszego ruchu.
My, Ludowy Front Judei, nawias, zarząd, nawias...
niniejszym przekazujemy nasze szczere braterskie i siostrzane pozdrowienia...
- ... tobie, Brianie, z okazji twojego męczeństwa.
- Co? - Twoja chwalebna śmierć jest kamieniem milowym...
w naszej walce o uwolnienie ojczyzny...
z łap rzymskich imperialistycznych najeźdźców...
z wyjątkiem tych związanych z nawadnianiem, medycyną, drogami, budownictwem...
edukacją, winnicami, oraz oprócz innych Rzymian...
których działalność przynosi korzyści Żydom obu płci i obojnakom.
Podpisano, w imieniu LFJ, i tak dalej.
Chciałbym też dodać od siebie, że podziwiam to...
co dla nas robisz, Brian...
a zdaję sobie sprawę, że jest to dla ciebie trudny okres.
- Reg, co ty... - Żegnaj, Brian, i dzięki.
- Dobra robota, Brian. - Tak trzymaj, synu.
Jesteś najlepszy, Brian.
" Równy z niego gość " " Równy z niego gość "
" I każdy przyzna to "
" I każdy przyzna... "
Wy gnoje!
- Wy świętoszkowate pedały! - Który to Brian z Nazaret?
- Mam rozkaz jego uwolnienia. - Wy sukinsyny!
- Ja jestem Brian z Nazaret. - Co??
- Jestem Brian z Nazaret. - Zdjąć go.
- To ja jestem Brian z Nazaret! - Ja jestem Brian!
- Ja jestem Brian!
- To ja jestem Brian! - Ja jestem Brian! Ja i moja żona!
- Ja jestem Brian! - Ja jestem Brian!
Zdjąć go i wypuścić.
Ja tylko żartowałem. Tak naprawdę to nie jestem Brian. Mówię, że nie jestem Brian!
To był taki żart. Robię was w konia.
To żart! Nie jestem nim! Robiłem sobie jaja! Chcę z powrotem!
Parszywi Rzymianie. Nie znają się na żartach.
Judeański Front Ludowy!
Naprzód! Wszyscy!
W nogi! Judeański Front Ludowy!
Judeański Front Ludowy!
Jesteśmy Judeański Front Ludowy, elitarny Oddział Samobójczy!
Oddział Samobójczy, do ataku!
Ale im pokazaliśmy!
Wy tępe ćwoki.
Świetnie! Doskonale!
Reg wszystko mi wyjaśnił. To wspaniałe, co dla nas robisz.
Dziękuję, Brian. Nigdy cię nie zapomnę.
A więc tu się chowasz!
Mogłam się domyśleć, że tak skończysz.
I pomyśleć, że tyle matczynej miłości zmarnowałam na ciebie.
I oto, jak traktujesz biedną, starą matkę...
w jesieni jej nędznego życia.
Wiesz, co ci powiem? Niech cię tam krzyżują...
a, gówno mnie to obchodzi.
Mamo!
Rozchmurz się, Brian! Wiesz, jak to mówią...
Życie może być złe...
i wtedy wkurza cię.
A czasem przeklinasz ze złości.
" Więc, gdy cię za mordę bierze "
" Zagwiżdż tylko w dobrej wierze "
" A znajdziesz w nim wiele radości "
" Więc "
" Zawsze patrz na życie z humorem "
" Fiu fiu, fiu fiu, fiu fiu, fiu fiu " ;-)
" Zawsze patrz na życie z humorem "
" Jeśli życie ci docina, musi być w tym twoja wina "
" Zapomniałeś o uśmiechu i piosence "
" Kiedy jest tak bardzo źle, że aż rzygać ci się chce "
" Tego tylko ci potrzeba i nic więcej "
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Wszyscy razem!
" Zawsze patrz na życie z humorem "
" Życie warte jest niewiele, jeśli śmierć jest jego celem "
" Rób więc zawsze dobrą minę do złej gry "
" Nie myśl już o swoim grzechu, tylko zęby szczerz w uśmiechu "
" Nic innego się nie liczy, tylko ty "
" Zawsze patrz na śmierć z humorem "
" Nawet jeśli umrzeć masz dziś wieczorem "
" Życie jest do dupy, to tylko wygłupy "
" A śmiech cię uwolni z tej matni "
" Więc pamiętaj, póki żyjesz że najlepiej ten się śmieje "
" Kto zawsze się śmieje ostatni "
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Uszy do góry, Brian!
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Są tacy, co mają gorzej.
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Co masz do stracenia? Przychodzisz na świat z niczym...
i odchodzisz z niczym. Co tracisz? Nic!
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Nic nie powstaje z niczego, jak to mówią. Uśmiechnij się, stary draniu!
No, dalej! O, teraz lepiej!
Widzisz? Koniec filmu! A to nagranie, zapewne całkiem przypadkowo, można kupić u reżysera.
" Zawsze patrz na życie z humorem "
A kto za to płaci?
" Zawsze patrz na życie z humorem "
Pan płaci, pani płaci, my płacimy... Społeczeństwo płaci.