Escape from Alcatraz (1979 ) 23.976 fps OCR runtime 01:51:55
"วันที่ 18 มกราคม 1960 ซาน ฟรานซิสโก"
เอาล่ะ เราต้องกลับไปที่เรือแล้ว
มาทางนี้
ถอดเสื้อผ้าออก
อ้าปากสิ
ขอต้อนรับสู่อัลคาทราซ
คุกบีและซี นับด้วย
- 25 คนในคุกซี ชั้นที่หนึ่ง - 20 คนในคุกบี ชั้นที่หนึ่ง
- 23 ในคุกซี ชั้นที่สอง - 17 คนในคุกบี ชั้นที่สอง
คุกบีและซี ออกมา
เดิน
นายควรจะติดกระดุมคอเสื้อนะ
ไม่มีส้อม..
- ไม่มีส้อมเหรอ - นายเห็นไหมล่ะ
ไอ้หนู นายต้องการพาสต้ารึเปล่า ต้องการพาสต้าของนายรึเปล่า
นายเห็นไหมล่ะ
ฉันฝันเห็นพาสต้า
ฉันชื่อลิทมัส
เหมือนกระดาษลิทมัส
เมื่ออากาศหนาว หน้าฉันจะเขียว พออากาศร้อน หน้าฉันจะแดง
คุกซี ออกมา
พัศดีอยากพบนาย
- ชื่ออะไร - มอริสครับ
แปลกดีนะ ในแฟ้มเขียนว่าแฟรงค์ ลี มอริส
ถ้านายไม่เชื่อฟังกฎของสังคม พวกเขาจะส่งส่งนายมาที่นี่
ถ้านายไม่เชื่อฟังกฎของเรือนจำ พวกเขาก็จะส่งนายมาให้เรา
อัลคาทราซไม่เหมือน เรือนจำอื่นๆ ในสหรัฐฯ
ที่นี่ ผู้ต้องขังทุกคนจะถูกขังเดี่ยว..
ในห้องขังของแต่ละคน
ไม่เหมือนพัศดีคนก่อนๆ พัศดีจอห์นสันและแบล็คเวล
ฉันไม่มีโปรแกรมการปฏิบัติตัวที่ดี หรือคำปรึกษาให้กับผู้ต้องขัง
ผู้ต้องขังที่นี่ไม่มีสิทธิ์พูด พวกเขาทำตามที่ถูกสั่ง
หนังสือพิมพ์ นิตยสาร หรือ การบอกข่าวไม่อนุญาตให้นำเข้ามา
ข่าวของโลกภายนอกคือ.. สิ่งที่พวกเราบอกพวกนาย
จากวันนี้ไป..
โลกของนายจะเป็นทุกอย่างที่ เกิดขึ้นในตึกนี้
นายจะได้โกนหนวดวันละครั้ง นายจะได้อาบน้ำสัปดาห์ละสองครั้ง
นายจะได้ตัดผมเดือนละครั้ง ตอนนี้..
สิทธิพิเศษ..นายสามารถ คุยได้ นายสามารถทำงานได้
สถาบันอื่นๆ จะขายงาน แต่สิทธิพิเศษที่นี่ นายได้ค่าจ้าง
ฉันสัญญากับนายได้ นี่เป็นสิทธิพิเศษที่นายต้องการ
ผู้มาเยี่ยม จะได้รับอนุญาต สองคนต่อเดือน
ผู้มาเยี่ยมจะต้องไม่เป็นอดีตนักโทษ ของที่นี่ หรือของเรือนจำอื่นๆ ของรัฐ
ทุกๆ ชื่อที่นายยื่นเสนอมา เอฟบีไอจะตรวจสอบอย่างละเอียด
- ชื่ออะไรบ้างที่นายคิดไว้ - ผมยังไม่ได้คิดเลยครับ
- คนในครอบครัวล่ะ - ไม่มี ไม่มีครอบครัวครับ
อัลคาทราซเป็น..
เรือนจำที่ปลอดภัยที่สุด พร้อมด้วยสิทธิพิเศษ 2-3 อย่าง
เราไม่ได้สร้างคนดี แต่เราจะสร้างนักโทษที่ดี
ขโมย ปล้น ลักทรัพย์..
นายแหกคุกมามากแล้วใช่ไหม
นายถึงได้มาอยู่ที่นี่
อัลคาทราซสร้างขึ้นมาเพื่อจะเก็บ พวกไข่เน่าๆ ไว้ในตะกร้าใบเดียวกัน
ฉันได้รับเลือกมาเพื่อให้มั่นใจว่า กลิ่นในตะกร้าจะไม่หลุดลอยออกไป
บางคนพยายามจะหลบหนีออกไป พวกเขาส่วนใหญ่ก็จะถูกจับได้
คนพวกนั้นไม่ตาย หรือจมน้ำตายในอ่าวหรอก
ไม่เคยมีใครแหกคุกอัลคาทราซได้
และไม่มีใครจะทำด้วย
"ความสามารถทางสติปัญญาสูง"
- พวกนายไปด้วยกันทุกที่เลยเหรอ - ใช่ นอนด้วยกันด้วย
และตอนที่ฉันอาบน้ำ มันก็อาบด้วย เป็นวิธีที่เราจะหลับสบาย
ฉันชื่อวูล์ฟ
- นายย้ายมาจากไหนเหรอ - แอตแลนต้า
แอตแลนต้า เป็นเมืองที่สวยนี่
ฉันยังไม่เคยเห็นเลย
ฉันกำลังหาโสเภณีคนใหม่อยู่
โชคดีนะ
นายไม่เข้าใจ ฉันเพิ่งเจอเธอ
ทำไมนายไม่แสดงให้เธอดูล่ะ ว่านายทำอะไรได้บ้าง
- มอริส ฉันต้องการคนที่ห้องสมุด - ครับผู้กอง เดิน
- นายต้องการอะไร ไอ้หนู - ผู้คุมส่งฉันมาทำงานที่นี่
นายอ่านหนังสือออกไหม ไอ้หนู
ตราบใดที่เป็นภาษาอังกฤษ..เพื่อน
นายทำกับพวกเขาเหมือนวูล์ฟใช่ไหม
วูล์ฟต้องการความเป็นเพื่อน แต่ฉันไม่ต้องการ
นายเข็นรถเข็นไปที่ห้องขังนั่น
พวกเขาไม่ให้นักโทษลงมาที่นี่เหรอ
- นายเห็นเก้าอี้บ้างไหม - ทำไมล่ะ
เพราะที่นี่คือเดอะร็อค เพื่อน
พวกเขาอยากให้นายทำทุกอย่างที่นี่.. แล้วแต่โอกาส
โอกาสที่ลำบากและประหลาด
เดอะ ร็อคมีผลต่อผู้ชายแตกต่างกัน
ถ้ามันไม่สร้างความแกร่งให้นาย.. มันก็จะทำลายนาย
แล้วมันจะช่วยอะไรนายได้บ้าง
- เกิดอะไรขึ้นตอนที่นายออกไป - ฉันไม่ได้ออกหรอก
10 ปีมาแล้ว..
ฉันเคยอยู่ในเรือนจำที่อัลบามา เมื่อมีผู้ชายสองคนหาเรื่องฉัน
นั่นเป็นความผิดครั้งแรกของพวกเขา
พวกเขาดึงมีดออกมา นั่นคือความผิดที่สองของพวกเขา
พวกเขาไม่รู้หรอกว่าจะใช้มันยังไง นั่นคือความผิดสุดท้ายที่พวกเขาทำ
ฉันถูกตัดสินจำคุกข้อหาละ 99 ปี สองข้อหา ต่อเนื่องกัน
ดูเหมือนว่านายขอแก้ฟ้อง เป็นการป้องกันตัวเองได้นะ
ชายพวกนั้นเป็นคนผิวขาว เหมือนนาย
ตอนที่ฉันมาถึงที่นี่ พวกเขาจับขัง ในห้องมืดในบล็อคดี
หลังจากนั้นสักพักฉันก็คลุ้มคลั่ง เฉือนเส้นเอ็นที่ส้นเท้าเพื่อออกมา
นายจะรู้ว่าทำไม เมื่อนายเห็นบล็อคดี
บอกฉันหน่อยสิ นายฆ่าคนขาวใช่ไหม
- ทำไมล่ะ - ไม่รู้สิ..
ฉันเดาเอาน่ะ บางทีคราวหน้า ฉันจะได้ห่างๆ นายไว้
- นายชื่ออะไร - แฟรงค์ แล้วนายล่ะ
- อิงลิช - ไปล่ะนะ
- ชื่ออะไร - มอริส
- นิตยสารหรือหนังสือ - อิงลิชอยู่ไหน
พวกเขาทำอะไรเหรอ เอาความเป็นนิโกรให้คนของเขารึ
นิตยสารไหม
สวัสดี ฉันชื่อบั๊กซี่
- นิตยสารหรือหนังสือ - ขอบใจ
- นายเป็นคนใหม่นี่ - ใช่
เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้เห็นคนใหม่ มาหกเดือนแล้ว
ดีใจจังที่ได้คุยกับผู้คน ครอบครัวบรูคลีน ด็อดเจอร์เป็นไงบ้าง
- พวกเขาย้ายไปแอลเอเมื่อสองปีก่อน - นายล้อเล่นรึเปล่า
พัศดีไม่อนุญาตให้อ่านหนังสือ ในห้องขังพวกนี้
- ทำไมล่ะ - ในห้องขังพวกนี้ไม่มีไฟ
นายควรที่จะไปส่งหนังสือ มอริส ในที่ที่พวกมันใช้อ่านได้
ตกลง
- ดอกไม้อะไรเหรอ - นี่คือสิ่งที่อยู่ในตัวฉัน..
ที่ที่พวกมันไม่ถูกล็อค ด้วยกรงขังและกำแพง
ฉันชื่อด็อค
- นายเคยวาดภาพไหม - ไม่
ทำไมล่ะ
นายกลัวตายใช่ไหม
- ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ - นายน่าจะกลัวนะ
นายทำร้ายวูล์ฟ วูล์ฟจะทำร้ายนาย
นายจะไปไหน แคร็กเกอร์
สตรีท
มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับบันไดนี้เหรอ
ยิ่งนายนั่งสูงขึ้นเท่าไร ฐานะของนายก็จะสูงขึ้นเท่านั้น
เราเล่นราชาแห่งภูเขา เว้นแต่ว่า ที่นี่เราไม่ได้เล่นกันสนุกๆ นะ
- นายเป็นราชาใช่ไหม - ใช่
ฉันรู้ว่ามีสองเหตุผล ทำไมนายไม่นั่งที่ขั้นของฉัน
นายคงกลัวมาก หรือไม่งั้นนายก็เกลียดคนดำ
มันคืออะไรล่ะไอ้หนู นายกลัวใช่ไหม
ฉันเกลียดคนดำ
ไม่มีใครหนีออกไปได้ใช่ไหม
ไม่มีใครเคยทำสำเร็จ
ทุกคนที่นี่มองหาทางออก แต่ก็ไม่มีเลย
เห็นผู้คุมนั่นไหม
คุกส่วนใหญ่มีผู้คุม 1 คน ต่อนักโทษ 7 คน
ที่นี่มีผู้คุม 1 คน ต่อนักโทษ 3 คน
ถ้านายจะถ่ายตอนกลางคืนแทนที่จะ เป็นตอนเช้า พวกเขาอยากรู้ว่าทำไม
แต่เอาเป็นว่านายจะลองดูแล้วกัน
อันดับแรก นายต้องออกจากห้องขังก่อน
เหล็กแต่ละท่อนมีเหล็กท่อนเล็กๆ แข็งๆ หกท่อนอยู่ในท่อเหล็ก
พร้อมด้วยเหล็กพิเศษที่เทลงไป
และไม่มีทางที่จะขุดอุโมงค์ ออกไปด้วยเช่นกัน
บ้าจริงๆ
เกาะนี้มีหินที่แข็งมาก
เห็นน้ำนั้นไหม
ต้องว่ายน้ำมากกว่าหนึ่งไมล์กว่าจะถึงฝั่ง และกระแสน้ำจะทำให้เหมือน 10 ไมล์เลย
และน้ำก็หนาวมาก แขนนายจะ เป็นตะคริวในเวลาแค่ไม่กี่นาที
และถึงแม้นายจะเป็นนักว่ายน้ำฝีมือดี นายก็ไม่มีเวลาทำสำเร็จหรอก
มีการนับ 12 ครั้งทุกวัน
บางครั้งฉันคิดว่ามันบัดซบจริงๆ เลย
เป็นการนับที่ยาวนาน
เรานับชั่วโมง ผู้คุมนับเรา
และผู้คุมใหญ่นับอีกที
เข้าห้องขัง ทุกคนกลับเข้าไป
ฉันจะให้งานประจำนายทำนะ
ที่โรงงานช่างไม้ เป็นงานที่จ่ายดีนะ
- เท่าไรล่ะ - ชั่วโมงละ 15 เซ็นต์
- ฉันรู้เสมอว่าการกระทำผิดจะชดใช้ - นี่เป็นงาน
แล้วเจอกัน
ฉันนอนไม่ค่อยหลับเลย แต่ฉันดมกาว มันช่วยให้ฉันผ่านคืนนั้นมาได้
ถ้าพวกเขามาค้นห้องขังนายจะเป็นยังไง
ฉันจะถูกขังคุกมืด มันก็คุ้มกับโอกาสนี้
ฉันว่าทุกอย่างที่เลวๆ ที่นายต้องการ คุ้มกับโอกาสนะ
รวมทั้งการแหกคุกด้วยใช่ไหม
บางทีอาจมีทางออกนะ มันอยู่บนหัวนายไง
ช่องระบายอากาศ ที่อยู่บนบล็อคของเราไง
- นายจะขึ้นไปบนบล็อคได้ยังไง - ขอกุญแจผู้คุมสิ
ขอบใจ
ไอ้ปากมาก นายจะไปไหนวะ
หน้าร้อนกำลังมา อากาศจะหนาวขึ้นอีก
อากาศที่นี่บัดซบพอๆ กับที่เดอะร็อค อาจจะบัดซบกว่าด้วย
มาร์ค ทเวนเขียนไว้ว่าฤดูหนาว ที่หนาวเย็นที่สุดที่เขาเคยอยู่..
คือหน้าร้อนในซาน ฟรานซิสโก ฉันสามารถ..
- วูล์ฟกำลังเดินมาหานาย - มือเขากุมอะไรมารึเปล่า
- ข้างไหน - ข้างขวา
แยกๆ
ทิ้งไปซะ วูล์ฟ
นายชอบบล็อคดีไหม วูล์ฟ นายน่าจะชอบนะ
เพราะนายจะได้ทำ เรื่องชั่วๆ ในนั้นนานเลยล่ะ
บล็อคดี มอริส
- เขาเดินมาหาผมก่อน - ฉันบอกว่าบล็อคดี
เมื่อฉันได้ออกมา แกตายแน่
นายอาจตายก่อนได้ออกมาก็ได้
พัศดีไม่ชอบการวิวาทของนักโทษ
เขาไม่ชอบให้พวกเขา ทำห้องขังเหม็นด้วย
ปิดไฟ
นายได้กลับไปที่ห้องขังของนาย
"ขอต้อนรับกลับ ลิทมัส"
ขอต้อนรับสู่อัลคาทราซ
- มีใครอยู่ตรงนั้นไหม - มี ฉันเอง
- ออกมาข้างหน้า ทักทายกันหน่อย - ฉันทำธุระอยู่
นายทำธุระได้ยังไงในห้องน้ำพวกนั้น
ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันล้างแล้ว
นายเป็นยังไงบ้างเพื่อน ฉันชื่อชาร์ลี บัตส์
- เป็นห้องขังเล็กที่สุดที่ฉันเคยอยู่ - เดี๋ยวนายก็ชิน
ไม่หรอก ฉันไม่ชอบอยู่คนเดียว ในห้องขังพวกนี้
เดี๋ยวนายก็จะชินกับมันด้วย
เปิดประตู
ได้เวลาไปที่สนามแล้ว
ติดกระดุมคอเสื้อด้วย
- ใครคือเด็กใหม่ - คนที่อยู่ข้างๆ ฉันไง
- ชื่ออะไรเหรอพ่อหนุ่ม - ชาร์ลี บัตส์
- ชาร์ลี บัตเหรอ - บัตส์ ชาร์ลี บัตส์
ชื่อนายนี่แปลกๆ นะ
- นายชื่ออะไร - อัล คาโปน
- ฉันคิดว่านายตายแล้ว - ฉันมีเงินมาก ฉันจะไม่ตาย
- นายเล่นโป๊คเกอร์เป็นไหม - ไม่เท่าไร
ฉันเรียนด้วยตัวเอง เราจะเล่นกัน วันพรุ่งนี้นะ แล้วเจอกันไอ้หนู
เจอกัน อัล
- ฉันไม่อยากเชื่อว่าฉันเจออัล คาโปน - ฉันเหมือนกัน
ฉันชื่อด็อค
- ชาร์ลี บัตส์ - วาดรูปเป็นยังไงบ้าง
รูปพัสดีใช่ไหม เกือบเสร็จแล้ว
- นายกำลังเขียนรูปพัสดีเหรอ - สุดยอดเลย
กลับเข้าห้องขัง ทุกคน
มีอะไรครับ
ผมอยากให้ถอนสิทธิพิเศษใน การวาดภาพจากเชสเตอร์ ดาลตัน
- ด็อคเหรอ - ห้องขัง 233
- เหตุผลอะไรเหรอ - คุณเป็นรองพัสดีนะ
คุณคิดเหตุผลเอง
- แล้วจะงดสิทธิพิเศษเมื่อไร - ไม่ใช่งดสิทธิ ตัดออกไปเลย
- ทันที - ครับท่าน
สิทธิพิเศษในการวาดภาพของนาย ถูกยกเลิกแล้ว
- ทำไม - ฉันไม่รู้
ภาพวาดเป็นทุกอย่างที่ผมมี
ฉันเสียใจด็อค
นายไม่เป็นไรนะ ด็อค
ฉันคิดว่ามีอะไรผิดปกติกับเขานะ
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะคอยดูด็อคไว้ เหมือนเขาเสียใจมาก
นักโทษเสียใจเสมอกับบางสิ่ง ไปใส่ชุดกันเปื้อนซะ
คุณซิมเมอร์แมน
ฉันจะทำโต๊ะตัวใหม่ ฉันอยากได้ขวาน
บ็อบ เอาขวานให้ด็อคที
คุณซิมเมอร์แมน
คุณมาตรงนี้สักเดี๋ยวได้ไหม
เอาเขาออกไป เอาเขาออกไป
พาเขาออกไปจากที่นี่ พาเขาออกไป
กลับไปทำงาน
ไปเร็ว ไป
ทุกๆ คนกลับไปทำงาน ไป
เอานี่ ใส่ไปในรายงานของคุณด้วย
นายทำอะไรอยู่ตรงนั้น
- นิตยสารมั้ย - ก็ดี
นายต้องการอะไร
ฉันมีบอย ไลฟ์
ฉันรู้จักเกย์บางคน ที่สู้กันเพื่อจะเอาเล่มนี้ทุกเดือน
เอาที่อยู่ข้างบนนั้นมาให้ฉันก็ได้
ฉันรู้เรื่องด็อค
และฉันรู้ว่าทำไมเขาทำอย่างนั้น
- มีคนยึดสิทธิในการวาดรูปของเขาไป - ใคร
พัศดี
มอริส
ฉันรู้มาว่าเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยในโรงงาน
อุบัติเหตุเหรอ คุณหมายถึงด็อค
มีคนไม่ชอบรูปของเขา เขาก็เลยไม่ให้ด็อควาดรูปอีก
น่าจะมีคนเตือนด็อคนะ ให้ระวังกับสิ่งที่เขาวาด
คุณพูดถูก เป็นไปได้เสมอที่ พวกบัดซบพวกนั้นจะโกรธได้
- ใช่ไหม - เราต้องระวัง
กลับเข้าไปในแถว
เป็นยังไงบ้าง แฟรงค์
ดี..ถ้าไม่ใช่ครอบครัวแองกลิน
- พวกนายมาเยี่ยมใช่ไหม - เราคิดว่าจะมาเยี่ยมนาย
- พวกนายจะอยู่นานไหม - ไม่ ไม่นานหรอก
- 15 หรือ 20 ปีเท่านั้น - ทำไมต้องที่เดอะ ร็อคล่ะ
เรากำลังปีนกำแพงในคุก แอตแลนต้า ตอนเราเจอกับปัญหา
- ปัญหาอะไร - พวกเขาเห็นเรา
- นั่นทำให้เป็นปัญหา - พวกเขาส่งเราไปที่เลเวนเวิร์ธ
เราไม่ชอบที่พักของพวกเขาด้วย
พัศดีบอกว่าเขารู้จัก ที่สำหรับพวกเรา อัลคาทราซ
จริงเหรอที่ไม่มีใคร หนีออกไปจากที่นี่ได้
ก็พวกเขาบอกฉัน
พระเจ้า..อยากรู้ว่าฉันจะเป็นยังไง หลังจากที่อยู่ที่นี่ 15 ปี
- นายยังอ่านไบเบิ้ลอยู่เหรอ - มันจะเปิดทางใหม่ๆ
วันนี้ฉันจะอายุ 35 ปีแล้ว วันเกิด..
- นายเกิดเมื่อไร - ฉันไม่รู้
- ในวัยเด็กนายเป็นยังไงเหรอ - สั้น
ฉันอยากเห็นซาน ฟรานซิสโกมาก ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นอย่างนี้
อะไรที่ทำให้นายถูกส่งมาที่เดอะร็อค
เมื่อ 2 ปีก่อน ฉันเริ่มขโมยรถ
บางครั้งฉันก็ถอดชิ้นส่วนออก และขายอะไหล่
ฉันถูกส่งไปที่สถานดัดสันดาน
นายก็มาจบลงที่อัลคาทราซ ด้วยเรื่องนั้นเหรอ
ก็ไม่เชิงหรอก
มีผู้คุมที่นั่นรังแกฉัน เมื่อฉันออกมา ฉันก็ขโมยรถเขา
โชคไม่ดี ฉันขับรถข้ามเขตรัฐ ซึ่งทำให้มันเป็นความผิดระดับประเทศ
ฉันก็เลยถูกส่งมาที่เดอะร็อค
อิงลิช มีคนมาเยี่ยมนาย
บัตส์ นายก็มีคนมาเยี่ยม
- ผมเหรอ - ใช่ นายนั่นแหละ
อาจเป็นคนที่ต้องการรถคืน
สวัสดีค่ะพ่อ
ทำไมคุณไม่บอกก่อนว่าจะมา
ฉันกลัวคุณจะไม่ให้มา
มันยากนะที่จะได้เห็นคุณอย่างนี้
แม่คุณกำลังจะตาย
ชาร์ลี..
- เมื่อไร - เธอเหลือเวลาอีก 2-3 เดือน
- คุณโทรไปหาเธอได้ไหม - เราโทรศัพท์ไม่ได้
ไม่อนุญาตให้พูดถึงกฎของเรือนจำนี้ คุยเรื่องส่วนตัวของนายไป
นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน นายอย่ายุ่งได้ไหม
ฮัลโหล
ฉันรักคุณ ชาร์ลี
- แฟรงค์ - ว่าไง
ถ้านายพยายามที่จะหนี ออกจากที่นี่ ฉันร่วมด้วย
- ต้องเป็นวันพุธนะ - ทำไมล่ะ
กองดินปริศนา เรามีกองดินปริศนาในวันพุธเสมอ
ฉันชิมมันไม่ได้ ฉันเพิ่งเลิกกิน
- อาทิตย์นี้มีหนังเรื่องอะไร - หนังคาวบอยเฮงซวย
อย่างน้อยพวกเขาก็น่าจะให้ พวกเราดูหนังแก๊งอันธพาลนะ
ฉันอาจจะพบทางออกจากที่นี่แเล้ว
พวกนายมองอะไรกันเหรอ
วิธีที่ฉันรู้ ช่องในห้องขังเก่ามากแล้ว
อากาศชื้นกัดกร่อนคอนกรีต และเกลือกำลังทำให้เหล็กเป็นสนิม
ฉันใช้กรรไกรตัดเล็บ ฉันขุดรอบๆ ตะแกรงทางด้านหลังห้องขัง
เมื่อฉันขุดเอาตะแกรงออกจาก ตรงนั้นได้และทำให้ช่องใหญ่ขึ้น
และเข้าไปในเฉลียงที่ไว้ใช้สอย ซึ่งอาจจะต่อไปยังดาดฟ้าได้
เราจะปิดรูนี้ไว้ได้ยังไง ขณะที่เราขุดมัน
เราก็ฉีกหน้าโฆษณาของนิตยสารออก และทำเป็นกระดาษแข็งได้
ระบายสีเป็นรูปตะแกรง และเอาปิดรูนั้น
บางทีก็ปิดด้วยผ้าเช็ดตัวหรือ เสื้อคลุมอาบน้ำหรือออะไรก็ได้
ฉันได้ขอกล่องเพลงไปแล้ว ซึ่งฉันจะไปวางไว้หน้ารูนั้น
ถ้าเราออกไปจากห้องขัง พวกเขาจะรู้จากการนับครั้งต่อไป
เราจะออกไปตอนกลางคืน
ด้วยวิธีนั้นพวกเขาจะไม่รู้ จนถึงตอนเช้า
ต้องใช้ปูนปลาสเตอร์ หรือกระดาษแข็ง หรืออะไรก็ได้ หล่อทำเป็นหัวปลอม
วางเอาไว้บนเตียง ผู้คุมก็จะไม่รู้
นายทำงานในร้านตัดผม นายเอาเส้นผมมาได้
- แล้วนายว่ายน้ำข้ามอ่าวไปได้ยังไง - นายทำงานในโรงงานเสื้อผ้า
นายจะต้องขโมยเสื้อกันฝน กับกาวซีเมนต์มา
เราจะทำแพชูชีพกับอุปกรณ์ชูชีพ ฉันอ่านมาจากป็อปพูลาร์ เม็คคานิกส์
พวกเขาจะคิดว่าเราจะไปฟริสโก
เราไม่ไปหรอก เราไปที่เกาะเองเจิลแทน
แล้วฉันล่ะ
นายต้องคอยดูตอนที่ฉันขุด แล้วฉันจะคอยดูตอนนายขุด
นายสองคนก็ผลัดกันทำเหมือนกัน
- เรามีโอกาสแค่ไหน - น้อยมาก
- ฉันเอาด้วย - ฉันด้วย
ฉันอยากไปอยู่แล้ว
- ชาร์ลี - ว่าไง
ฉันจะเริ่มขุดแล้วนะ ดูผู้คุมไว้ด้วย
ถ้าเห็นใครมา นายผิวปากได้เลย
- เป็นยังไงบ้าง - ก็งั้นๆ
คนที่ตั้งชื่อที่นี่ว่า เดอะร็อค ไม่ได้พูดเล่นเลย
การใช้กรรไกรตัดเล็บนี้ ไม่มีด้ามจับเลย
ผู้คุม
ผมขอเปลี่ยนช้อนได้ไหม เหมือนมันไปจิ้มก้นใครมาก็ไม่รู้
และผมอยากถามเกี่ยวกับ งานในครัวด้วย
- เอาเลย - ขอบคุณครับ
- ผมอยากเข้ามาทำงานในครัว - นายทำอาหารเป็นเหรอ
- ผมขอเปลี่ยนช้อนคันนี้ใหม่ได้ไหม - ใช่เลย ผมทำอาหารได้
ผมเคยเป็นกุ๊กในร้านอาหารที่จอร์เจีย ทุกคนชอบลูกชิ้นเนื้อของผม
- นายลาออกหรือถูกไล่ออก - ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ผมปล้นร้านอาหาร
- รู้มาว่านายมีคนมาเยี่ยม - ลูกสาวฉันเอง เธอกำลังจะแต่งงาน
เขาเป็นคนขาว เหมือนนาย
ยินดีด้วย
- นิตยสารไหม - เอาสิ นายจะแนะนำเล่มไหนล่ะ
"เอโบนี"
อิงลิช..
เป็นไปได้ไหมที่จะเชื่อมเหล็กสองชิ้น เข้าด้วยกัน ที่นี่ในห้องขัง
จะใช้ขุดหรือว่าใช้แทงล่ะ
เอาไว้ขุด
ไม่ง่ายนะ แต่ฉันจะทำให้ดู มีแผนจะไปไหนใช่ไหม
ไม่มีสักวันที่ฉันอยู่ที่นี่ และไม่คิดจะแหกคุก
ถ้าฉันรู้ ตอนที่เฉือนเส้นเอ็นของฉัน ฉันน่าจะเฉือนคอตัวเองแทน
- ลิทมัส ฉันขอเหรียญ 10 เซ็นต์หน่อยได้ไหม - ไม่มีปัญหา
- นายต้องจ่ายเป็นของหวาน 10 มื้อ - ฉันต้องการคืนนี้
ไม่มีปัญหา นายต้องจ่ายพิเศษอีกห้า
ถ้านายให้เหรียญฉัน ฉันให้แมงช้างกับหนูนาย 10 ตัว
ขอบใจ
แฟรงค์ อะไรไหม้เหรอ
ถ้านายเห็นผู้คุมเดินมา ผิวปากเลยนะ
สปูฟ อาหารเช้ามีอะไรบ้าง
ฉันได้กลิ่นอะไรไหม้ๆ นะ
ผมไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
ฉันคิดไปเองมั้ง
การทำงานตอนกลางคืน จะมีผลต่อนายหลังที่ทำไปได้สักพัก
คุณควรจะลองแบบผมบ้าง
คอยดูไว้นะ เขาอาจกลับมาอีก
นายคิดว่าตะแกรงถูกเชื่อมเข้ากับ ตะขอยึดสองตัวนั้นไหม
ถ้าฉันได้ลิ่มจากโรงงานช่างไม้ ฉันอาจทำให้มันหลุดออกมาได้
นั่นอาจเป็นสิ่งที่ฉันหาอยู่
- มันไม่ผ่านเครื่องตรวจโลหะหรอก - ฉันรู้
- มอริส เดี๋ยว - ฉันทำเป็นตะขอแขวนเสื้อ
- ทำไมต้องมีเหล็กตรงขอบด้วย - เสื้อผ้าจะได้ไม่เลื่อนไหลง่ายๆ ไง
ฉันไม่เชื่อนาย
ผมไม่พยายามที่ซ่อนมันเลย ทำไมต้อง เอาเหล็กมาผ่านเครื่องตรวจโลหะด้วย
เพราะว่านายโง่ไง
ไปได้
เปิดห้อง 107
นายสั่งเจ้าสิ่งนี้มาทำไม นายดูไม่เหมือนพวกวาดภาพเลย
คุณไม่รู้ถึงพรสวรรค์หรอก ถ้าคุณมองแค่หนา
ฉันมองหน้านายแล้ว และฉันก็ไม่เห็นเหมือนกันเพื่อน
เส้นผม สีของนาย
แฟรงค์
สี มีสีเนื้อด้วย
- นายวาดอะไรเหรอ - ฉันไม่รู้ มหาสมุทรมั้ง
ถ้านายจะใช้สีเนื้อเขียนรูป นายน่าจะวาดรูปคนนะ
แฟรงค์
- คืนนี้มอริสเข้านอนเร็วเหรอนี่ - ใช่ เขาไม่ค่อยสบาย
เขาต้องหลับสนิทมากนะ เขาไม่ขยับตัวเลย
มอริส
ว่าไง มีอะไรเหรอ
เมื่อคืนฉันขึ้นไปข้างบนมา
ฉันเห็นช่องระบายอากาศบนดาดฟ้า
ฉันเอื้อมไม่ถึง อาจต้องมีคนยก
- พวกนายเป็นยังไงบ้าง - หัวปลอมฉันพร้อมแล้ว
รูก็เสร็จแล้ว ฉันเพิ่งเริ่มทำหัวปลอม
ฉันทำไม่ดีเท่าไรนัก
คืนนี้จอห์นกับฉันจะขึ้นไป
นายจะเอาเสื้อกันฝนไปด้วยได้ไหม เราอาจจะเอาพวกมันไปด้วย
ฉันใส่กลับมาจากโรงงานวันละตัวทุกวัน
มีผู้คุมอีกคนในตอนบ่าย เขาจะคิดว่าฉันใส่มันทำงาน
- นายเอากาวซีเมนต์มาได้ไหม - ฉันกำลังทำอยู่
ยกฉันขึ้นหน่อย
เหล็กนี่แข็งมากเลย
เหมือนเป็นฝาครอบเหล็ก ถูกตรึงกับเหล็กข้างบน
เราง้างลูกกรงด้วยท่อได้ และถอดฝาปิดออก
มีกล่องวงจรไฟฟ้าอยู่ที่นี่นะ
ถ้าเราหามอเตอร์และดอกสว่าน.. ไฟฉายได้ เราจะมีมันหมดเลย
ร้านขายวัสดุที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน
นายเอาเชือกและก็สว่าน จากโรงงานมาให้ฉันได้ไหม
ถ้าพวกเขารู้ ฉันต้องเข้าคุกมืด
ได้เลย แต่จากนี้ไปนายต้องเอา ของหวานของนายวางบนถาดฉัน
หมดเวลาแล้ว กลับเข้าห้องขังได้
บ้าเอ๊ย ฉันคิดว่าพวกเรากำลังทำได้ดี
ฉันใช้ไอ้นี่ได้
นายบ้ารึเปล่า
เดี๋ยว มอริส
ฉันอยากดูกระเป๋าสักใบหนึ่ง
ดูใบนี้สิ
เปิดสิ
ฉันขโมยมีดเหลาดินสอจากด็อค
ยกฉันขึ้นหน่อย
ท่อ
เอาล่ะ..ส่งสว่านมาให้ฉัน
ออกหมดแล้ว
ยิง
ปืน 50 ม.ม.
ฉันเป็นห่วงเรื่องการค้นห้อง
ตะแกรงกระดาษแข็งหลุดออกมาอยู่เรื่อย
ทาปูนไว้ตรงขอบๆ สิ มันจะได้ไม่หลุดอีก
แล้วเรื่องแพกับเสื้อชูชีพล่ะ
ฉันว่ามันจะเสร็จวันอังคารนะ
เราจะไปคืนวันอังคาร
- เพื่ออะไร - ฉันกำลังคิดถึงด็อค
เราได้ปลูกดอกเบญจมาส เมื่อ 15 ปีก่อน
พวกมันมีความหมาย ต่อด็อคมาก ต่อฉันด้วย
- ครั้งหนึ่งฉันก็มีสวน - นายปลูกอะไร หญ้าเหรอ
มันผิดกฎ มอริส และนายก็รู้
สเตร็ทเชอร์
- ผมจะไปตามหมอ - เขาไม่ต้องการหรอก
บางคนถูกลิขิต ไม่ให้ออกจากอัลคาทราซ..
อย่างเป็นๆ
- เอาหนังสือพวกนี้ไปมันอาจช่วยได้ - ขอบใจ
- เดี๋ยวเจอกันเพื่อน - ลาก่อน..เพื่อน
ลาก่อน..เพื่อน
ค้น
ถอยไป
นั่งลง
- นายเล่นเจ้าสิ่งนี้มานานแล้วเหรอ - 2 เดือนแล้ว
- เล่นเก่งไหม - ไม่เก่ง
นายจะเล่นเก่งขึ้น
ขอโทษนะ
นั่นเป็นประโยชน์อย่างหนึ่ง ของอัลคาทราซ
มีเวลามากมายในการฝึกซ้อม
ช่วงนี้มอริสทำอะไรผิดปกติไหม
บางทีเขาก็อยู่ดึกๆ คุยกับบัตส์
- แยกเขาออกจากกัน ย้ายมอริสไป - ครับท่าน
ผมต้องเตรียมห้องขังให้เรียบร้อย และทำรายงานด้วย
- ทำเลย - ครับ
เราย้ายเขาได้ เป็น..วันพุธแล้วกัน
- อังคารเช้า - ครับท่าน
ฉันคิดถึงนาย มอริส คิดถึงมาก ฉันมีของขวัญให้นายด้วย
ฉันจะให้นาย..ทีหลังนะ
กลับไปนั่งที่
เขาจะฆ่านาย ไม่งั้นนายก็ต้องฆ่าเขา
ใช่ ฉันจะต้องไม่ให้โอกาสเขา
นายเตรียมแพกับเสื้อชูชีพ ให้พร้อมที่จะไปคืนนี้ได้ไหม
เราจะเจอกันบนดาดฟ้าเมื่อปิดไฟ
- วูล์ฟ นายเอาอะไรมา - ใคร ฉันเหรอ
ไปได้
- นายจะไปไหน วูล์ฟฟี่ - ฉันจะไปเดินเล่น
งั้นก็เดินไปสิ
หลังจากที่อยู่ในคุกมืดมา 6 เดือน นายน่าจะออกกำลังกายบ้าง
- บัตส์ - ฉันจะเจอกับนายข้างบนนะ
ไป
ได้..นายก็ไปด้วยสิ
บัตส์
บัตส์ บ้าเอ๊ย
ฉันเสี่ยงกับการทำอุปกรณ์นี่ขาดไม่ได้ สิ่งที่เหลือของมัน
ขว้างของพวกนี้ให้ฉัน เมื่อฉันข้ามไปแล้ว
ระวังลวดหนามนั่น
ตื่นมอริส วันนี้เป็นวันย้ายแล้ว
ฉันบอกให้ตื่นมอริส เปิดห้อง 109
บ้าเอ๊ย มอริส ฉันบอก..
พระเจ้า
สวัสดีจ่า คุณเจออะไร
รูปถ่ายและสมุดของแคลเรนซ์ แองกลิน กระเป๋าที่ทำมาจากเสื้อกันฝน
- พวกเขาอาจจะจมน้ำตายก็ได้ - ทำไมล่ะ
ถ้ามันสำคัญพอที่จะเอาไปด้วย พวกเขาคงไม่ทิ้งมันไว้หรอก
บางทีพวกเขาทิ้งไว้ เพื่อให้ดูเหมือนจมน้ำก็ได้
พัศดี เราได้รับข้อความจากผู้บัญชาการ
เขาอยากให้ท่านขึ้นเครื่องบิน ไปวอชิงตันเที่ยวต่อไป
- ดอกเบญจมาสขึ้นที่นี่รึเปล่า - ไม่ใช่ที่เกาะแองเจิลนี่ ทำไมล่ะ
ฉันอยากรู้
เมื่อคืนกระแสน้ำก็ไม่เย็นมาก และหมอกก็ไม่หนาด้วย
ถ้าพวกเขาออกไปตอนปิดไฟ พวกเขามีเวลา 9 ช.ม.ครึ่งที่จะหนี
- ผมอยากรู้ว่าพวกเขาทำสำเร็จไหม - พวกเขาจมน้ำตาย
ครับท่าน
"มีการค้นหามอริสและจอห์น และแคร์เรนซ์ แองกลินครั้งใหญ่"
"ฝ่ายบังคับใช้กฎหมายมั่นใจว่า พวกเขาจะพบศพ แต่ก็ไม่พบ"
"ไม่ถึง 1 ปีต่อมา อัลคาทราซก็ถูกสั่งปิด"
Thai