‫زیرنویس: از ‫"Amir_Soap"
‫دزد! ‫برداشتی ساندیوچمو خوردی.
‫خفه. ‫اون گربه حتماً خوردش.
‫یه ژامبون گنده توش بود.
‫از کِی تا حالا گربه‌ها، ‫بلدن در یخچالو باز کنن؟
‫تو خوردیش.
‫دزد زشت.
‫من خوردمش.
‫اینو نگاه کن. ‫نگاه.
‫برداشتی صفحات آخر کتاب کارآگاهیمو، ‫کِش رفتی.
‫و تو هم ساندویچ منو خوردی.
‫کجا قایمشون کردی؟- ‫بشین تا بهت بگم.-
‫میگم کجا قایمشون کردی؟
‫خوردمشون. خیلی خوشمزه بودن.
‫بابا حداقل بگو قاتل کی بود...
‫من قاتلم. ‫چون میخوام دخلتو بیارم.
‫به جون خودم، ‫دیگه نمی‌تونم تحملت کنم.
‫به چون پدر مرحوممون.
‫به جون جد و آبادمون.
‫دارن به اون گربه تیراندازی میکنن.
‫برقو خاموش کن.
‫می‌بینی این شلیک‌ها داره از کجا میاد؟
‫نه عزیزم، هنوز ندیدم.
‫بیا اینورو امتحان کنیم.- ‫باشه عزیزم.-
‫این صدای تفنگ فلوبرت هستش.- ‫مطمئنی؟-
‫آره.
‫پس باید بفهمیم، ‫کدوم یکی از مستاجرا، اسلحه فلوبرت داره.
‫حتماً.
‫تو هم می‌خوای یه نگاهی کنی، عزیزم؟
‫گربه رو زدن؟
‫نه. اوناهاش.
‫یه چیزی تو دهنشه.
‫ماهیه.
‫عجب ماهی هم هست.
‫مال منه.- ‫من اول دیدمش.-
‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫از خویشاوند مُرده هستید؟
‫اون هیچ خویشاوندی نداشت.
‫ما هم کلاسی‌هاش بودیم.
‫خبر دارید حرف خاصی،
‫درباره اجارش، گفته بوده باشه؟
‫آخه یه مدت اجارشو نداده بود.
‫ولی دیگه مُرده.
‫سه ماه پیش، اخطارشو گرفته بود.
‫قانون اینو تعیین کرده.
‫پس برو ازش شکایت کن.
‫چی؟- ‫ازش شکایت کن.-
‫نه بابا؟
‫آره بابا.
‫الان باید شیلنگ تخته بندازی، ‫آپارتمان خالی شده. اِی دلال.
‫برای همینم مُرد. ‫چون توسط این و
‫اون خواهرش، نفرین شده بود.
‫ببخشید شاهزاده خانم، اجاره‌ی این ماه‌تو دادی؟
‫برو با دربون چک کن، ‫من همیشه سر وقت میدم.
‫ما هم همینطور.
‫فقط آپارتمانای 13 و 18 ندادن.- ‫بده ببینم.-
‫این ماه بهت 5 هزار لیر کمتر دادیم،
‫چون گربه‌تون برداشت به ماهی گنده ازمون کِش رفت، ‫که قیمتش همون 5 هزارتاست.
‫دو تا شاهد هم داریم.
‫عجب نکبتایی.
‫دارن برای چنین آپارتمان‌هایی که مثل، ‫هتل پنج ستاره میمونه، یه قرون پول میدن.
‫بعد نگاشون کن. ‫سوار ماشینای ده میلیون لیر میشن.
‫اونوقت از خیر پول ماهی هم نمی‌گذرن.
‫راستی ماهی.
‫مال منه! حق منه!
‫تیبرینی، 32.500 تا داد.
‫سی و دو هزار پونصد رو تقسیم بر دو میکنیم.
‫گاروفالو، 40 هزارتا داد.
‫بیست هزارتا برای من، ‫بیست هزار برای تو.
‫روزنامه نگار آمریکایی 29.500 تا داد.
‫29,500
‫آموزشگاه شطرنج 58،000
‫58,000
‫قسط کردنش سخته.
‫بگذریم...
‫و منهای اون یارو مُرده!
‫و منهای کشیش می‌کنیمش.
‫دون پزانو، حتی اجاره‌ی این ماهشم نداده؟
‫نه. ولی دیگه‌ی خونه‌ی خاله بودن بسه.
‫طرف هوا برشداشته.
‫دعاهای ما، ‫اینبار از اون قویتر بود.
‫از فردا به بعد، میشه مستاجر غیر قانونی ‫میندازیمش بیرون.
‫پس داره میره؟
‫معلومه. چرا؟
‫اینجوری بهتره.
‫پس اگه من، 38.500 لیر،
‫هزینه‌ها رو کم کنم،
‫چیزی که باقی میمونه...اینه.
‫این برای من.
‫اینم برای تو.
‫و اینم سهم گربه.
‫یعنی چی؟
‫اینکه فقط 70 هزار لیر هستش.
‫سهم جنابعالیه.
‫دوازده هزار لیر از اجاره،
‫واندا هنوز مونده.
‫هنوز ازش نگرفتم.
‫داریم به فنا میریم.
‫و بدتر هم قراره بشه.
‫مگه نه؟
‫چون با اینکه داریم مستاجرها رو از اینجا میندازیم بیرون،
‫ولی در عوض، ‫درآمدمون کمتر میشه.
‫آره.
‫ولی روزی که بتونیم همشونو شوت کنیم بیرون...
‫پولدار میشم.- ‫میشیم.-
‫ولی عمرمون برای رسیدن به اون لحظه، کفاف میده؟
‫نه.
‫نمی‌تونیم اینجوری ادامه بدیم.
‫من یه زنگی به وکیل میزنم، ‫و میارمش اینجا.
‫حتماً کمکمون میکنه.
‫و 1500 لیر بخاطر کتابمو که زدی نابود کردی رو،
‫از حُلقومت میکشم بیرون.
‫کمک!
‫چیکار میکنی؟
‫نمی‌تونی همین جوری در بری.- ‫ولم کن حرومزاده.-
‫آخخخ.
‫اجاره رو بیا بالا.- ‫صاف الان؟-
‫آره، صاف الان.
‫بیخودی تو کیفمو نگاه نکن،
‫هیچ وقت پول نقد، با خودم نمیارم.
‫پس میام از تو خونه‌ـت می‌گیرم.
‫پاشنه کفشت.
‫طرف انداختت دور؟
‫اون طرف رئیسمه، نه عاشق پیشه‌ـم.
‫تو راست میگی.
‫رئیس یه شرکت
‫منشی جوون و زیبای خودشو سوار یه ماشین،
‫گرون قیمت میکنه،
‫بعد آخر سر، چک و لقدیش میکنه. ‫خودت به این چی میگی؟
‫اون یکم عصبیه. ‫اعصابش بهم ریخته.
‫تو هم اگه کُلی ماه، ‫به خاطر کلاه‌برداری مالیاتی میلیاردی،
‫در حال محاکمه بودی، همین وضعو داشتی.- ‫و فساد.-
‫آره، یه میلیارد به یه وزیر داد.
‫ولی اصلش به خاطر این بوده که اون سرمایه‌شو، ‫به صورت،
صورتحساب‌های مالی تقلبی برای 24 شرکت به ‫سوئیس منتقل کرده.
‫برای همین عصبانیه.
‫حتماً.
‫و برای آروم کردن خودش، ‫تو رو کتک میزنه.
‫گوش کن آقای آمدیو، ‫میشه اصلاً بگی به شما چه ربطی داره،
‫و پای چه احساساتی وسطه؟
‫احساسات کجا بود، عزیزم. ‫من صاحبخونه‌ـتم.
‫و جنابعالی هم بدهکار متخلف بنده هستی.
‫یعنی اینکه...
‫هنوز باید بهم اجاره بدی.
‫پولتو میدم، ‫ولی سرت به کار خودت باشه.
‫و جوری تو زندگی خصوصی من فضولی نکن،
‫که انگار یه زمانی، ‫شوهرم بودی.
‫کاشکی بودم!
‫اجازه هست؟
‫بنگر.
‫بنگر که چه آپارتمان زیبایی بهت دادم.
‫فقط این نما رو باش.
‫عقلو میپرونه.
‫اونم در ازای چندغاز پول.
‫آره، بچسب به همون نمات.
‫چون 30 سال پیش بابات اینجا رو ‫به عنوان پناهنده جنگ...
‫به مامانم اجاره داد. ‫اینجا یه اتاق شستشو بود.
‫از اردوگاه‌های پناهنده‌ها که بهتر بود. ‫حداقل اینجا آب داشتید.
‫به هر حال.
‫باید اجاره همین این اتاق شستشو رو بدی.
‫چون از نظرت آپارتمان لوکس نیست.
‫منو و مامانم، ‫این همه خرج برای نوسازی اینجا کردیم.
‫در حالی که تو و اون خواهر جندت،
‫حتی یه قرون هم تو این 30 سال، خرج تعمیرات نکردید.
‫اینجا داره رو سرمون خراب میشه...
‫اگه اینقدر اینجا حال بهم زنه...
‫چرا عطاشو به لقاش نمی‌بخشی؟
‫آقا رو باش.
‫اونوقت از کجا میتونم آپارتمانی مثل این،
‫اونم با 25 هزار لیر اجاره، ‫پیدا کنم؟
‫بیا.
‫یادت باشه، ‫حتی آخوند هم بیاری اینجا، من فرار نمیکنم.
‫اینو به اون جنده هم بگو.
‫اون خواهرمه.
‫حالا بزار در باز باشه، ‫مگه چی میشه؟
‫زن لخت ندیده که نیستم.
‫مثلاً خواهرم.
‫میدونی، ‫من از موقعی که جنابعالی با پستونک شیر می‌خوردی...
‫لخت می‌دیدمت.
‫حتی اولین باری که موهاتو تراشیدی هم، ‫دیدم.
‫البته، موهای زیر بغلتو.
‫نکنه اولین باری که عشق بازی کردم رو هم، ‫دیدی؟
‫نه خیلی.
‫کلاً منظورم اینه که، ‫از همون بچگیت،
‫همیشه حواسم بهت بوده.
‫با دوربین شکاریت؟
‫آره، همراه با اون.
‫با اون چشمای کون خروسیت، ‫جاسوسیه کیو میکنی؟
‫سالواتوره داشت با مرد با لباس آبی، ‫میرقصید.
‫طرف از اون سیاستمدارای مهمه.
‫درسته.
‫طفلکی حوصله‌ش سر رفته.
‫آقای گاروفالو رفته نیویورک. ‫توقع داری چیکار کنه؟
‫آدم بدون ایرادی نیست، ولی مرد خوبیه. ‫گاهی وقتا هم، ساختمون رو تمیز میکنه.
‫تازه میاد اینجا و برام شام درست میکنه.
‫خودش اینو درست کرده.
‫کوفته؟ ‫بزار منم بخورم.
‫الو؟
‫پائولو، هنوز خونه‌ای؟
‫ترتیب همه چی از قبل داده شده.
‫نمی‌تونی بیای؟
‫بهت که گفتم می‌ترسم و ‫نمی خوام تنهایی بخوابم.
‫چند شب پیش، ‫از آپارتمان 51 یه دختر دزدی کردن.
‫و بهش تجاوز هم کردن.
‫هر غلطی میخوای بکن. ‫برو به جهنم.
‫این پائولو کیه؟
‫به خودم ربط داره و ‫پشت سر منم راه نرو.
‫آها...شرمنده.
‫ترس بهونه خوبیه.
‫ولی امشب نتیجه نداد. ‫قراره تنها بمونی.
‫برای یه بارم که شده.
‫من یه زن مجرد و از لحاظ جنسی سالم هستم،
‫و با هر کی عشقمه، می‌خوابم.
‫چی شده؟
‫چرا تو نمی‌مونی؟
‫برای شام؟ آره، آره.
‫حتماً! اینجوری می‌تونم مزه کوفته‌های سالواتوره رو هم، ‫بچشم.
‫حتماً خیلی خوشمزن.
‫نه، کلاً امشبو بمون.
‫به روی چشم.
‫تو تراس میشینم و ‫روی یه صندلی تاشو می‌خوابم.
‫می‌خوای یه جای دیگه بخوابی؟
‫الو؟
‫جنده خانم پشت خطه.
‫چی؟
‫منظورت چیه دارم چیکار میکنم؟ ‫خب برای گرفتن اجاره اومدم دیگه.
‫کی؟
‫باشه، خودت ترتیبشو بده.
‫نه، نمیتونم بیام.
‫من یه مرد مجرد و از لحاظ جنسی سالم هستم
‫...و هر کاری عشقمه میکنم
‫کجا میری؟
‫آمدیو!
‫بچسبیم به کار.
‫مقدماتو میزاریم کنار.
‫ماده یک...که هیچی. ‫ماده دو هم مهم نیست.
‫خودشه.
‫لارفا، شرکت املاک و مستغلات،
‫آنچه در این بیانه آمده است را اجرا خواهد کرد، ‫آن هم به لطف، مجوز تخریب و بازسازی
‫چه خبره؟
‫داره باز اون قرارداد و ‫پیشنهادی که دادن رو میخونه.
‫ببخشید آقای وکیل، ‫میشه از اول بخونید؟
‫برای من، ‫این قرارداد مثل یه موزیک میمونه.
‫منم همینطور. ‫هیچ وقت از شنیدنش خسته نمیشم.
‫بر اساس بند فلان و فلان،
‫تا آنجا که توافقات اولیه و ‫فلان و فلان انجام شده باشد.
‫شرکت املاک و مستغلات، لارفا،
‫متعهد می‌شود که هر ملکی را در فلان و فلان خریداری کند.
‫و همچنین توسط بقیه فلان‌ها.
‫آن هم به مبلغ یک میلیارد لیر.
‫میشه یه چند خط از این فلان‌ها رو هم بگید؟
‫ماده دو: پرداختی اول، 300 میلیون لیره است،
‫که با امضای این قرارداد، ‫به صاحبان ساختمان، پرداخت خواهد شد.
‫به شرطی که دیگر هیچ مستاجری در این ساختمان زندگی نکند.
‫پول در دو چک‌های جداگانه‌ی، 150 میلیونی، ‫ارایه میشود.
‫ماده سه:
‫پرداختیه دوم به مبلغ 300 میلیون، ‫به محض اینکه،
‫املاک و مستغلات لارفا، ‫ساختمان را تخریب کند،
‫پرداخت خواهد شد.
‫آن هم در چک‌های جداگانه.
‫ماده چهارم:
‫پرداختیه نهایی به مبلغ 400 میلیون، ‫در ابتدای ساخت ساختمان جدید،
‫در چند چک حداگانه، پرداخت میشود.
‫و 22 طبقه بر روی زمین قبلی، ساخته خواهد شد.
‫مبلغ کل: یک میلیارد.
‫پونصد میلیون برای من.
‫پونصد میلیون هم برای من.
‫اون روز، ‫خوشگلترین روز زندگیم میشه.
‫نه بخاطر اون همه پول،
‫چون سوار اولین هواپیما میشم و خودمو ‫تو مثلث برمودا محو کنم.
‫تا دیگه...
‫ریخت اینو نبینم.
‫پونصد میلیون رو میدم به عزراییل، ‫تا منو بعد مرگ ببره پیش این،
‫تا تو اون دنیا هم، عذابش بدم.
‫چرا اینقدر از همدیگه بدتون میاد؟
‫وقتی بابامون این ساختمون رو برامون گذاشت،
‫فکر میکرد یه زندگی شاد و آروم، ‫روبرومونه.
‫ولی، ‫بدبختیامون تازه شروع شد.
‫ما هم شروع به...
‫...متنفر شدن از همدیگه کردیم.
‫تا جایی که، ‫دیگه تحمل ریخت همو نداریم.
‫دیگه از بدبختی‌های زندگی مشترکه.
‫دلم میخواد خفش کنم.
‫پس پیشنهادی که من بهتون ارائه میدم،
‫میتونه همه‌ی این مشکلاتتون رو حل کنه.
‫از جون مایه میزارم، ‫تا سیصد میلیون اول رو، فوراً بهتون بدن.
‫عالیه.- ‫آره.-
‫ولی شما باید از این پول، ‫به عنوان راه حلی برای بیرون انداختن مستاجرها استفاده کنید.
‫بعد تازه قرارداد جوش میخوره.
‫سیصد میلیون بدم به اون پفیوس‌ها؟
‫ولی ترجیح میدم الان برم کنار پنجره،
‫و همه‌ی آپارتمان‌ها رو، ‫با آر پی جی، منفجر کنم.
‫من که ساختمون رو میسوزونم.
‫و بعد مثل اختلاس گرای ایرانی، ‫وسط میدون وایمیستم،
‫تا از دیدن ساختمون در حال سوختن، ‫لذت ببرم.
‫و البته دیدن همه مستاجرایی که... ‫دارن خودشونو
مثل مشعل‌های انسانی، از پنجره به بیرون پرت میکنن.
‫شرمنده، پس اگه موافق نیستید، ‫باید با شرایط قرارداد پیش برید.
‫ولی ما تو جنگیم، بعضیا با جنگ مبارزه میکنن، ‫بعضیا هم از این طریق بودجه میگیرن.
‫شما باید این پولو بدید تا ‫بتونیم سنگرهامونو نجات بدیم.
‫یعنی تا دندون مسلحشون کنیم.
‫در این مورد، ‫وقتی همه‌ی مستاجرها رفتن، حرف میزنیم.
‫شب خوبی داشته باشید.- ‫ولی دارن میرن.-
‫بیاید یه نگاه بندازید. ‫دیگه همه تقریباً رفتن.
‫این جدول امتیازات هستش. ‫میدون جنگ رو نشون میده.
‫یه قتل عام! ‫یه گورستان جنگی.
‫فعلا شش تاشون تو خط افق محو شدن.- ‫شش تا.-
‫ولی این بقیه‌شون، ‫حتما باید خیلی آخوند جون باشن.
‫نه لزوماً.
‫دون پزولا الان سه ماهه اجارشو نداده.
‫پس شوتش میکنم بیرون و ‫یه خط به این لیست اضافه میشه.
‫بعد اگه، مچ اون یارویی رو بگیرم که به گربه شلیک میکنه، ‫میشن دو نفر.
‫ناگفته نمونه که بخاطر بعضی اتفاقایی که،
‫اخیراً رخ داده...
‫می‌تونم یه آپارتمان دیگه رو هم، ‫بدون مستاجر کنم.
‫کدوم یکی؟
‫واندا. شماره 18.
‫اگه بتونم افسارشو بگیرم دستم،
‫اونم یه عضوی از خانواده میشه...
‫دیگه همین مونده با اون جنده ازدواج کنی.
‫معذرت میخوام وکیل، ‫شرمندم.
‫ولی شما به زنی که با مردای تو هر رنج سنی،
‫پیر، جوون و حتی زن، می‌خوابه...
‫چی میگید؟ ‫به این آدم چه لقبی میدید؟
‫جنده.- ‫اِی تُف بهت کنم.-
‫باشه، اگه از نظرت مهم نیست، ‫من چی کاره باشم، اسم اینم حذف میکنم.
‫نخیر، هیچیو حذف نمیکنی، ‫وگرنه باید بهم صد میلیون بدی.
‫من؟- ‫از سهم خواهرم.-
‫چون میخوام با یه جنده ازدواج کنم.- ‫از جنده هم فراتره.-
‫و اینم باید بزاره بره.- ‫قربون فداکاریت برم.-
‫باید قرارداد رو عوض کنید...
‫آره، یه بند بهش اضافه کنید.
‫آمدیو، فلان و فلان، متعهد می‌شود که...- ‫آره.-
‫آپارتمان شماره 18 رو خالی کرده
‫و از آن جنده حمایت کند.- ‫جندست.-
‫آن هم تا آخر عمرش.- ‫آره.-
‫و در ازاش باید،
‫خواهرش صد میلیون بهش بده.
‫برو گمشو بابا.
‫پس صد سال سیاه این ساختمون خالی نمیشه.
‫واندا، تو نمی‌تونی منو داشته باشی، جنده.- ‫الان با این خشتکتو پاره میکنم.-
‫جنگ جهانی سوم شده؟
‫اون دو تا اینجان.- ‫بهشون بگو اینجا نیستم.-
‫رئیس خارج از دفتر هستش.
‫هی! کجا میرید؟
‫صبح بخیر، آقای رئیس...
‫یا خدا!! ‫چی شده؟ فقط سریع بگید.
‫یه سورپرایز باحال براتون داریم.
‫باشه...لطفاً گوشی دستتون.
‫به پلنگ شماره سه.
‫سرقت همراه با تیراندازی در فروشگاه لباسه...
‫دوباره بگید، اسمش چی بود؟
‫ونوستی ونتورا، خیابان اتحاد 3.
‫یه نفر هم مجروح شده، تمام.
‫"ما در حال تعقیب بیشتر سارق‌ها در میدون ریسورجیمنتو هستیم. ‫تمام."
‫مگه از فروشگاه زدن به چاک؟
‫"آره.- ‫خیله خب...حداقل زحمت بکشید و بگیریدشون.-
‫گشت پنج!
‫اسپوزیتو، خبر سرقت رو شنیدی؟- ‫"بله قربان.-"
‫پس تو هم برو اونجا. تمام.
‫خیله خب.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫یه گربست.
‫باریکلا! پس بالاخره کُشتنش.
‫آقای رئیس، ‫پس شما هم فهمیدید که،
‫این گربه بخاطر مرگ طبیعی نمرده، درسته؟
‫شاید از پشت بوم افتاده،
‫یا یه ماشین بهش زده؟
‫اونا با شلیک گلوله کُشتنش.
‫از مقر فرماندهی درخواست کنید.
‫آقای رئیس، پنجه‌های گربه رو می‌بینید؟
‫به این پنجه‌ها نگاه کنید. ‫می‌بینیدشون؟
‫آره! پنجه‌ها رو می‌بینم.
‫روی پنجه‌ها رنگ هستش.
‫یعنی قبل مرگ، ‫پنجه‌هاشو داخل یه چیز تازه فرو کرده بوده.
‫درسته و من یه کپی هم از جای پنجه‌ها، ‫روی دستمال گرفتم.
‫به جای پنجه‌ها نگاه کنید.
‫اینجاست. یک، دو، ‫سه، چهار، پنج.
‫همه چی روبراهه، آقای رئیس؟
‫"گزارشی از یک آدمربایی، ‫در مرکز شهر داده شده است."
‫سریع برید به محل.- ‫نمیشه این رادیو رو خاموشش کنید؟-
‫برگردیم سر اصل مطلب، ‫یعنی پنجه‌ها،
‫میتونه یه نقطه شروع خوب، ‫برای تحقیقات باشه.
‫کدوم تحقیقات؟- ‫اینجوری کارها سریعتر پیش میره.-
‫بیاید یه بارم که شده، ‫پلیس‌ها دیر سر صحنه جرم نرسن.
‫خانم، مراقب حرفاتون باشید.
‫"درگیری‌های خشونت آمیز بین تظاهر کنندگان در ‫ویا ریناسسیمنتو."
‫"منطقه رو تحت پوشش قرار بدید."
‫فکر کردید با این همه شیر تو شیری،
‫باید همه چیو ببوسیم و بزاریم کنار،
‫و بیفتیم دنبال قاتل گربه‌تون؟
‫میشه روشنمون کنید، ‫وقتی اتفاقی میفته، بیایم پیش شما،
‫یا به روش خودمون، ‫عدالت رو اجرا کنیم؟
‫شنیدید چی گفت؟- ‫مگه حرف بدی زدم؟-
‫رئیس، قهوتون داره سرد میشه.
‫حالا به کسی هم مشکوکید؟
‫سی آی اِی.
‫پس فکر میکنید سی آی اِی دوره برداشته و ‫گربه میکُشه؟
‫منظور برادرم، ‫یه روزنامه نگار آمریکایی بود.
‫آپارتمان شماره 17.- ‫شک ندارم طرف جاسوسه.-
‫چون دستگاه تایپشو، ‫تو آشپزخونه قایم میکنه.
‫میدونم، چون یه بار دیگه هم گزارششو دادید، ‫ولی تو بررسی‌های ما، همه چی عادی بود.
‫آره، ولی اون قبلاً یه نازی بوده.
‫اون فقط از تیر و طایفه‌ـی آلمانی میاد.
‫نکنه میخواید بگید گربه‌مون برای محافظت از اون آلمانی، ‫خودکشی کرده؟
‫این یه توطئه علیه ما هستش.
‫چی برای خودتون می‌بافید؟ ‫دیگه از دستتون آسی شدم.
‫اینو نگاه. ‫الان سال‌هاست که این مردم دارن، ‫بخاطر اینکه
از آپارتمان‌هاتون بندازیدشون بیرون، ‫مورد اذیت قرار می‌گیرن.
‫یه مرد بیچاره و شش تا کارمند، ‫بخاطر شما به خاک سیاه نشستن.
‫چون طرف حق بیمه بازنشستگیشو نداده بود.
‫باشه بابا. ولی نمی‌تونید یه مستاجر رو، ‫فقط
بخاطر اینکه گربه‌تون رو کُشته، دَک کنید.
‫نه...یه نگاه هم به این بندازید.
‫رئیس عزیز، ‫این ماهتابه رو می‌بینید؟
‫بیاید، بهتون تو نور آفتاب نشونش میدم.
‫نگاه!
‫این سوراخو می‌بینید؟
‫این سوراخ، نتیجه شلیک یه گلوله بوده.
‫درسته، از یه کالیبر 22 فلوبرت.
‫یه دقیقه. اینو نگاه کنید.
‫پشت یه صندلی هستش که ‫توسط گلوله سوراخ شده.
‫میبینید! ‫می‌تونستن ما رو هم بُکُشن.
‫تازه شاهد هم داریم، ‫وکیل لوئیجی بالسترا موگنوزو.
‫ولی جای زخم گلوله‌ای در کار نیست.
‫چون گلولش خیلی کوچیکه و ‫موهای اونم خیلی پرپُشته.
‫باید کالبد شکافی کنیم.- ‫چی؟ روی یه گربه؟-
‫اصلاً بیاید ببریمش سردخونه.
‫باشه، اسم این صاحب اسلحه فلوبرت رو بهمون بگید،
‫تا برم دستگیرش کنم.
‫پس ما هم می‌تونیم تو تحقیقات شرکت کنیم.
‫چرا مُهمَل میگی خواهر؟ ‫رئیس این اجازه رو بهمون نمیده.
‫فقط قول داده، بزاره کارها رو یه میل خودمون انجام بدیم.
‫نه، هیچ اجازه‌ای بهتون ندادم. ‫کافیه یه حرکت اشتباه کنید، تا بیفتید حلفدونی.
‫حالا بزنید به چاک.
‫روز خوش.- ‫روز شما هم خوش.-
‫دیگه چیه؟
‫گربه رو یادم رفت.
‫یا نکنه لازمش دارید؟- ‫نه بابا، ببریدش.-
‫خداحافظ.- ‫به سلامت.-
‫1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.
‫کی کُشته شده؟- ‫یه گربه.-
‫ملت رد دادن.
‫خبر داری کسی این اواخر، ‫از رنگ سبز،
‫تو ساختمون استفاده کرده باشه؟
‫من دربونم، نه جاسوس.
‫و منم صاحب این ساختمونم.
‫خوش به حالت.
‫من رو مستاجرهایی که بهم پول میدن، ‫حساب باز میکنم.
‫تو برای صرفه جویی تو هزینه‌ها منو اخراج کردی، ‫پس توقعی نداشته باش....
‫کجا میری؟ ‫اونجا خونه‌ی منه.
‫پارچه‌ای که معمولاً تو تخت، واگنای قطار میزارن.
‫آینه، چراغ، محفظه چمدون...
‫کوسن و پتوی...
‫تخت خواب واگن قطار.
‫ظروف نقره‌ای از واگنای قطار.
‫و اگه اینجا رو نگاه کنم...
‫پتوی ‫تخت خواب واگنای قطار رو می‌بینم.
‫تُشک، ‫تخت خواب واگنای قطار.
‫و اینجا رو باش.
‫کِتری، واگنای قطار.
‫خونه‌ـتو کردی عینهو یه واگن قطار.
‫البته با دله دزدی‌های برادرت. ‫چون تو ایستگاه قطار کار میکنه.
‫یا حرف میزنی یا میرم لوت میدم.
‫دیروز، سالواتوره ‫که خدمتکار آقای گاروفالو هستش رو، با یه قوطی رنگ دیدم.
‫چه نِیشکری میخوری؟
‫همش داری با اون چشمای کون خروسیت، ‫جاسوسیه منو میکنی.
‫دیگه به اینجام رسیده.
‫اون قوطی، چه رنگیه؟
‫خودت نگاش کن.
‫"کدوم احمقی این فرچه رو پرت کرد رو سرم؟"
‫"همه‌ی لباسم قهوه‌ای شده."
‫قهوه‌ای بود.
‫باعث شدی پیژامم بسوزه.
‫وقتی آقای گاروفالو بیاد، ‫حتماً پدرمو درمیاره.
‫چطور شدم؟- ‫دلبر.-
‫چرا اینو موقعی که داری با اون مَرده میرقصی، ‫سرت نمیکنی؟
‫حالا فهمیدم قصدت چیه.
‫نه بابا؟ بگو قصدم چیه؟
‫میدونی شاهزاد حانم، ‫وقتی سنش کمتر بود، چیکار میکرد؟
‫همونی که آموزشگاه شطرنج داره.
‫نه، چیکار میکرد؟
‫تو سیرک سوار اسب میشد.
‫ژانگولر بازی درمیاورد.
‫آره، اسمش پاسکویتا بود.
‫نیمه لخت، ‫روی اسب در حال حرکت وایمیستاد،
‫و به یه عالمه از لامپ‌های رنگی، ‫شلیک میکرد.
‫کارش خیلی خوب بود.
‫پس کارش این بود.
‫به کسی چیزی نگی.
‫باشه، خیالت راحت. ‫ممنون عزیزم.
‫خداحافظ شاهزاده خانم.- ‫خداحافظ قربان.-
‫درس‌هاتونو خیلی خوب یادتون بمونه.
‫حتماً.
‫درود بر شاهزاده خانم رویاها.
‫چی میخوای؟
‫سقف طبقه پایین داره چکه میکنه.
‫میشه یه نگاهی به لوله‌ها بندازم؟- ‫نه.-
‫چرا؟- ‫چون حالا که نمی‌تونی منو بندازی بیرون،-
‫میخوای بیای تو زندگی شخصیم، ‫سرک بکشی.
‫ولی سقف داره چکه میکنه.- ‫چه داستان علمی و تخیلی.-
‫فقط خودتو علاف کردی، ‫اگه فکردی میزارم بیای تو.
‫بزن به چاک، وگرنه سرتو میترکونم.
‫میشه برای کلاس شطرنج ثبت نام کنم؟
‫نه، ظرفیت تکمیله.
‫اِی طَلَبه، طرف همین دو روز پیش مُرده.
‫اتفاقاً اگه بیشتر صبر میکردم،
‫همه‌ی این چیزا می‌گندید.
‫برو ببین تو کابینت‌ها هم چیه.
‫زنگ خطر! ‫زنگ خطر زده شد.
‫حتماً باید کار اون گربه باشه.
‫چیکار میکنی؟ ‫از کِی تا حالا، لختکی شطرنج بازی میکنن؟
‫برو ببینم تا آبرومو نبردی.
‫خانم، وکیل حالش خوب نیست.
‫همینو کم داشتیم، کجاست؟
‫پلیس، پلیس. اونا اینجان.
‫همه‌مون رو دستگیر میکنن.
‫من هیچ وقت زندان نبودم! ‫دوست دارم برم زندان!
‫نه، به خدا اولین بارم بود. ‫اگه شوهرم بفهمه، تیر بارونم میکنه.
‫شغل شوهرتون چیه؟
‫و شما؟ شما چی؟- ‫گمشو ببینم.-
‫ولم کن، من زیر سن قانونیم. ‫پای سیاستو میکشی وسط.
‫این کارو کردم، ‫تا حرص بابامو دربیارم.
‫چقدر بهتون پول میدادن؟
‫صد و پنجاه تا به شاهزاده خانم و 50 تا به من.
‫عجب دیوسی بوده.
‫چیکار میکنی؟ بیا بیرون ببینم.
‫بابا فهمیدم. ‫دستاتو بیار پایین.
‫ممنون.
‫من یه دیپلمات هستم، ‫باید یه سفارت کشورم زنگ بزنم.
‫باشه، ولی بازم باید باهامون بیای.
‫دولت من، ‫اعتراضشو به دولت ایتالیا، علنی میکنه.
‫شاهزاده خانم، شما صاحب اون مکان بودید؟
‫اون دو تا تخم حروم رو باش.
‫جاسوسیه منو میکردن.
‫ولی وقتی از زندان بیام بیرون، ‫شما رو هم مثل گربه‌ـتون با
‫اسلحه‌ـم میکُشم.
‫رئیس!
‫میگم وقتی شاهزاده خانم از زندان بیاد بیرون،
‫بازم اجازه اقامتشو تمدید میکنید؟
‫آخه میخواد بازم برگرده توی ساختمون من.
‫نه، میفرستیمش کشورش.
‫شاهزاده خانم هم رفت قاطی باقالیا.
‫صاف تو اون لحظه‌ای که،
‫دولت ما در شُرُف بستن قرار داد نفت بود،
‫مشاور اول سفارتشون، دستگیر میشه.
‫اونا منو گول زدن.
‫اصلاً نمی‌دونستم...
‫اونجا یه فاحشه خونه بود...
‫یارو فقط درباره تفنگ بهم گفته بود،
‫که ظاهراً باهاش، گربه‌ـشونو کُشته بودن.
‫که انگاری گربه‌ـشونو کُشته بودن، ‫آخه گربه کیلو چنده؟
‫کی به یه گربه اهمیت میده؟
‫اون موقعی که مشاور سفارت رو دیدی،
‫باید سکوت میکردی.
‫ولی آخه چجوری، عالیجناب؟
‫خواهر طرف، قبلاً همه چیو به مطبوعات گفته بود.
‫خب دیگه.- ‫ممنون.-
‫به هر حال، در آینده دیگه از این اشتباهات نکن.
‫خیالتون راحت، عالیجناب.
‫این اولین بار و آخرین باری بود که،
‫چنین اشتباهی ازم سر زد.
‫برو به جهنم!!
‫تو هم دیدی چی شد؟
‫چیو؟
‫الان تو دامپزشکی بودم، ‫هیچ اثری از گلوله روی
‫گربه نبود. شاهزاده خانم بی گناهه.
‫چه بهتر.
‫پس قطعاً یه مستاجر دیگه کُشتش،
‫بعد از پنجره پرتش کرده بیرون.
‫کی؟
‫تحقیقات ادامه داره!
‫راستی میخواستن گلدون رو، ‫رو سرم خُرد کنن.
‫موفق هم شدن؟
‫نه واقعاً.- ‫به خشکی شانس!-
‫شنیدم دارید برای یه کنسرت میرید لوگانو.
‫آره، میخوام...- ‫جوابشو نده، برای خودت بدبختی درست میکنی.-
‫بابت اطلاع رسانی ممنون.
‫لعنت، تُف بهش.
‫درسته.
‫با هم فرق دارن، ‫ولی همدیگه رو تکمیل میکنن.
‫مثل من و واندا.
‫یخ هم بیارم.
‫بگیر منو.
‫دلارهای یخ زده.
‫کیه؟
‫یه لحظه وایستید.
‫دون پزولا هستم، خانم.- ‫میدونم.-
‫برادرم بیرونه.
‫چه بهتر. ‫ترجیح میدم با شما حرف بزنم.
‫لطفاً بشینید.- ‫ممنون.-
‫دارید لنگ میزنید. چی شده؟
‫دیشب وقتی خوابیده بودم...- ‫خواهشاً بشینید.-
‫ممنون.
‫داشتم میگفتم، ‫دیشب وقتی خوابیده بودم،
‫دیدم یه سایه از بالا تختم رد شد،
‫ترس برم داشت.
‫کفشاشو در آورده بود، ‫تا بدون سر و صدا راه بره.
‫داشت کشوها رو بهم میریخت و ‫بعدش رفتش آشپزخونه.
‫و برای خودش یه ساندویچ درست کرد.
‫ساندویچ کالباس و پنیر.
‫من یدفعه وارد شدم.
‫ولی سایه از تو تراس فرار کرد.
‫منم تو پشت بوم دنبالش کردم.
‫لیز خوردم و زانوم ضربه خورد.
‫احتمالاً کوفته شده.
‫نظر شما چیه؟
‫حتماً کابوس دیدید.
‫شک ندارم که برادرتون بود.
‫نه.
‫چی؟ فکر میکنید برادر من، ‫دزدکی میره خونه‌ی مردم؟
‫چی دارید میگید، پدر!
‫خیله خب، ولی برای این قضیه نیومدم.
‫پس برای چی اومدید؟
‫شرمندم.
‫ولی...بفرمایید.
‫اینم از این.
‫چیه؟
‫اجاره، همراه با معوقاتش.
‫یه لحظه وایستید.
‫سلام!
‫دستگاه پاسخگوی تیبرینی هستم.
‫بعد از شنیدن صدای بوق، ‫پیغام خود رو بگذارید.
‫هر چی باشه، ‫چه کاری یا شخصی.
‫بجنب بیا.
‫دارم کار میکنم، احمق جون.
‫یه چیز مهم پیدا کردم.
‫دون پزولا چیکار کرده؟
‫پول رو با همه‌ی معوقاتش آورده.
‫نمیدونم چه خاکی تو سرم بریزم.
‫پرتش کن بیرون، بهش بگو دیگه خیلی دیر شده.
‫بهش بگو ما از قبل با یه وکیل حرف زدیم.
‫حکم تخلیه‌ش آماده شده.
‫بابا من نمی‌تونم.
‫نمیدونم، خشکم زده.
‫اصلاً نمی‌تونم بهش نه بگم.
‫وقتی می‌بینمش و باهام حرف میزنه،
‫مثل دختر کوچولوها، شروع میکنم به لرزیدن.
‫دچار هیجان حرکتی اندام میشم.
‫بفرما. الان شدم.
‫و تازه باید در برابر پریدن روش، مقاومت کنم...چی؟
‫خب بپر روش.
‫اون غرایز جنسیتو آزاد کن.
‫بپر روش.
‫بقیه‌ـشو بسپار به من.
‫یعنی چی میگی نمیخواد؟ ‫از خداشم هست.
‫کشیش‌ها همشون فکرشون کثیفه.
‫باریکلا تیبرینی.
‫پس تو میخواستی گربه‌مو بُکُشی.
‫کشیش کجاست؟- ‫رفتش.-
‫روش نپریدی؟
‫پریدم.
‫ولی تصادفاً، ‫به زانوش لگد زدم.
‫بعد دادش دراومد.
‫منو وُر داد عقب و با نفرین کردن، ‫از خونه رفت بیرون.
‫تو چرا اینجایی؟
‫اصلاً برای چی اومدی؟
‫تا مچ هردوتانو بگیرم.
‫اینجوری میتونستم یه عکس سوپر هلو، ‫بفرستم برای اُسقف.
‫بعد تا سه روز بعد،
‫تبعیدش میکردن ور دل آخوندا.
‫باریکلا به فکرت.
‫ولی اینجوری که آبروی منم می‌بردی.
‫ولمون کن.
‫حالا انگار کمر طرفو، ‫تا فیها خالدون خالی کرده.
‫حتی از نظر کارای سکسی هم،
‫به درد لای جرز دیوار میخوری.
‫اگه من نبودم، بدبخت بودی.
‫نگاه کن تو خونه‌ی تیبرینی‌ها، ‫چی پیدا کردم.
‫باورت میشه، اونا چی دارن؟
‫کوکائین هستش.
‫ریزوتی و پالانکا، بیاید اینجا.
‫همون آدمای اون قضیه گربه هستن.
‫کمک!
‫سلام، عزیز جون.
‫چه خبر؟
‫خبرایی از یه مسیر امن، ‫برای قاچاق مواد مخدر از شرق دارم.
‫گوش کن چی میگم.
‫بخاطر تو، ‫منو توبیخ کردن.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫کشفیاتتو برای خودت نگه دار،
‫بابا بیخیال ما بشو.
‫چی هست؟
‫شکره. ‫مزش کن.
‫الو؟ ستاد فرماندهی پلیس؟
‫وصلم کنید به دایره مواد مخدر، لطفاً.
‫این دیگه چه جور شکریه؟
‫دیگه زبونمو حس نمیکنم.
‫"در یک عملیات درخشان، ‫پلیس موفق شد،"
‫"یک گروه موسیقی مجلسی رومی را،"
‫"در مرز سوئیس دستگیر کند."
‫"آنها مواد مخدر را در داخل آلات موسیقی،"
‫"پنهان می‌کردند."
‫"با جستجویی دقیق،"
‫"مقدار زیادی از مواد مخدر قوی و گران قیمت، ‫کشف شد."
‫":تیبری‌ها اعلام کرد‌ه‌اند"
‫ما جنایتکار نیستیم.
‫فقط یک مُشت هنرمند شکست خورده هستیم.
‫و این فقط یک دستگیری ساده نیست.
‫بلکه پایان ناخوشایندی از یک فصل عالیه،
‫موسیقی مجلسی است.
‫"با این عملیات، تیم مبارزه با مواد مخدر،
‫شایستگی زیادی را کسب کرده است."
‫پس حالا دیگه شدن پلیس خوبا.
‫اونا اصلاً هیچ کاره بودن. ‫یه جاسوس بهشون خبر داد.
‫اینو بخون.
‫یه بابایی،
‫اول به اداره پلیس محلی زنگ زده بوده،
‫یعنی جنابعالی، ‫ولی تو بهش گوش نکردی.
‫دفعه آخر که بهش گوش کردم، ‫شما از دستم عصبانی شدید.
‫ولی یه رئیس باید تفاوت‌ها رو حالیش بشه.
‫یه عملیاتی مثل این، میتونست،
‫کُلی محبوبیت عمومیمون رو بیشتر کنه.
‫و الان هم تا خَرتناق بهش نیاز داریم.
‫خسته نباشید!
‫نه نیستم. ولی مگه شما معمولاً پنج شنبه شب‌ها،
‫برای یه مأموریت مرموز و مخفی، ‫از خونه نمیری؟
‫آره. ولی امروز که تو ماشین بودم، ‫یهو یادم افتاد...
‫قرصای آرام بخشمو فراموش کردم.
‫حالا از این اکتشافاتت، ‫چیز جالبی هم پیدا کردی؟
‫آره.
‫این پای مرغ.
‫تو گربه منو با این کشوندی سمت خودت.
‫بعد مجبورش کردی بره تو اجاق تا ‫خفه بشه.
‫من اونو فقط برای خوردن پختم.
‫تو هم سر و گوشت میجنبه.
‫مثل اون دو تا مستاجرای قبلی، ‫آقای فرديگر عزيز.
‫ولی گزارشتو به کمیسیون،
‫تحقیقات جنایتکاران جنگی در موناکو، ‫میدم.
‫و گزارشتو به تلآویو هم میدم. ‫(در اسرائیل)
‫چرا اینجوری میکنی؟
‫ببین، من گربه‌ـتو نکُشتم.
‫این رد پاها داره به سمت در میره.
‫یعنی گربه اومده بوده تو و رفته.
‫و به هیچ چیزی هم اون حیوونکی، ‫دست نزده بوده.
‫و اینم بدون که اون روز، ‫غذام مرغ نبود.
‫الان می‌خوای هنوز اینجا بمونی یا باهام میای؟
‫نه، نه. میرم تراس.
‫از اون پای مرغت، لذت ببر.
‫اینجوری یورش میاری سمت خونه‌ی مردم؟
‫رد پاهای گربه‌ـم،
‫منو کشوند اینجا، واندای عزیزم.
‫آره، اون شب که داشتم کارهای اداریم رو انجام میدادم...
‫گربت داشت از روی این دیوار، ‫راه میرفت.
‫واقعاً؟ ‫و بعدش کجا رفت؟
‫پرید تو تراس خونه‌ی آقای گاروفالو.
‫و چرا فوراً بهم نگفتی؟
‫نکنه فکر میکنی من کُشتمش؟
‫پس چرا داری میلرزی؟
‫چون ترسیدم.
‫اینقدر منو اذیت نکن.
‫منظورت چیه؟ چجوری اذیتت کردم؟
‫هر جور که فکرشو بکنی.
‫نگاه زیر در چی پیدا کردم.
‫مال خواهرمه.
‫کار خواهرم بوده.
‫ما رازتو فهمیدیم، ‫دیگه تو چنگمونی، خودتو مُرده فرض کن.
‫اینم از نتیجه خوندن کتابای جنایی.
‫میخواد با این نامه‌های ناشناس، ‫کیو بترسونه؟
‫منو؟
‫به هر حال، یادت باشه، ‫من این وسط کاره‌ای نیستم.
‫من همیشه پیش تو مثل یه جنتلمن بودم.
‫یکی بردارم؟
‫همیشه هم میمونم.
‫آتیش میدی، لطفاً؟
‫اون شب، ‫چشم رو هم نزاشتم.
‫به نفعم شد، چون اگه تسلیم وسوسه میشدم...
‫دیگه منو نمیشناختی.
‫و مثل سیریش می‌چسبیدی بهم.
‫و من بیشتر به فنا میرفتم.
‫من یه آدم احساساتیم، ‫زود دلبسته میشم.
‫و اگه دلبسته بشم،
‫چجوری میتونم از اینجا بندازمت بیرون؟
‫پس بزار آخوند رو دم حجله بُکُشم.
‫چه با همدیگه بخوابیم یا نه، ‫هیچی عوض نمیشه.
‫وقتی تونستی همه‌ی مستاجرهای دیگه رو، ‫با تیپ پا پرت کنی بیرون...
‫باید با غول مرحله‌ی آخر، ‫یعنی من روبرو بشی.
‫میخوای ازم اخاذی کنی؟
‫تابلویه.
‫گوش کن واندا، تو نمی‌تونی این کارو، ‫باهام بکنی.
‫صدای چیه؟
‫میخوای منو تنها بزاری، بری؟
‫خفه شو.
‫اتو هستش.
‫و سیمش کو؟
‫چرا اونا سیمشو دزدیدن؟
‫میخوای بری خونه‌ی گاروفالو؟
‫مراقب باش.
‫تعریف کن.
‫خون تو خونه‌ی گاروفالو هستش.
‫چه خونی؟
‫واقعاً که نفهمی.
‫گربه اینجا کُشته شده بوده.
‫نفهم خودتی.
‫الو؟
‫آهای؟
‫جواب بده.
‫کجا رفتی؟
‫تو خیاطی یه سایه‌هایی می‌بینم. ‫گوشی دستت.
‫دو نفرن. ‫چراغ قوه دارن.
‫باید بفهمیم کیَن، ‫نزار فرار کنن.
‫برو وایسا تک در.
‫منم ماشینو از گاراژ میارم. ‫بجنب.
‫صورتاشونو دیدی؟- ‫دو تا غریبه بودن.-
‫خدمتکار گاروفالوی عجب کَلَکی بوده.
‫واقعاً کی فکرشو میکرد.
‫با چکش گربه رو زده،
‫بعدش ترسیده و در رفته.
‫و امشب همدستاشو فرستاده،
‫تا از شر مدارک خلاص بشن.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم کاسست.
‫چرا برای قایم کردن یه چکش و
‫یه پارچه، اینقدر دارن دور میشن؟
‫فکر کنم دارن برمی‌گردن خونه‌شون.
‫مگه علم غیب داری؟
‫همین که تو داری، برامون بسه.
‫برای مثال، نامه‌های ناشناس برای مستاجرها میفرستی.
‫کی چی بشه؟
‫عقل تو سرت نیست.
‫فقط هی پول تمبر خرج کن.
‫اِی جونور.
‫خودم شخصاً میندازمشون زیر در.
‫خدا رو شکر.
‫و بالاخره، شاید یکی یه رازی داشته باشه.
‫بازش کن.
‫چیو؟- ‫صندوق عقبو.-
‫قفله.- ‫یه لحظه وایسا.-
‫بکن، من هواتو دارم.
‫چی بود؟- ‫یکی اونجا خوابش برده!-
‫زنه یا مرد؟
‫زن، لاک قرمز زده.
‫بزار ببینم.
‫اگه خوابیده بود که باید تا الان بیدار میشد.
‫دیگه تقریباً دستشو از جا کندی.
‫طرف مُرده.- ‫آره.-
‫مُرده و کُشته شده.
‫یه جسد تو ماشینه.
‫الانه که از ترس بشاشم.
‫همبرگر من از تو گنده‌تره.
‫هم اندازن.- ‫تو نگاه اول.-
‫ولی اگه از نزدیکتر نگاه کنی، ‫مال من بزرگتر و بلندتر هستش.
‫خب. ‫حالا اون دو تا دارن چیکار میکنن؟
‫نمی‌تونم نگاهشون کنم، ‫مشکوک میشن.
‫بچه دبستانی هم میدونه.
‫چیه؟
‫تو نگاهشون کن.- ‫برو بابا.-
‫من برگردم که تابلوتره.
‫مثلا وانمود کن داری تلویزیون می‌بینی.
‫کسی هم شک برش نمیداره. ‫بچه ابتدایی هم اینو میدونه.
‫شبیه قاتلا هستن.
‫واقعاً؟
‫به ما هم میدی؟- ‫بیا.-
‫اون فلفل هستش.
‫حالیمه.
‫ول کن.- ‫نه.-
‫اشکالی نداره؟
‫تموم شد.
‫"یک روزنامه نگار آمریکایی با نام پل هرديگر، ‫در اتاق یک هتل،
‫خودکشی کرد."
‫"اون سال‌ها در ایتالیا اقامت داشت."
‫چی؟
‫"دلیل خودکشی، معلوم نیست."
‫"تنها سرنخ، ‫تهدید ناشناسی بوده که"
‫"بر روی ورق نوشته شده بود و ‫روزنامه نگار در دست چپ خود داشت."
‫"ما رازتو فهمیدیم."
‫"دیگه تو چنگمونی، خودتو مُرده حساب کن."
‫دیدی؟
‫هر چی بکاری، ‫همونو درو میکنی.
‫رادیو رو خاموش میکنم.- ‫باشه، باشه.-
‫تلفن رو هم از پریز بکش بیرون.
‫خوبه.
‫می‌بینی مانکوزو؟ ‫این زندگی بد ما...
‫فقط برای این اندک لحظات آرامش بخش، ‫ارزششو داره.
‫بزارش اونجا.
‫بزار دیگه.
‫برو.
‫رئیس! اون دوتا اینجان.
‫کیا؟- ‫همون آدمای گربه‌ای.-
‫الو.
‫خودمم.
‫چطورم؟ ‫خوبم.
‫درست حدس زدی. ‫داشتم بازی رو از تلویزیون میدیدم.
‫کنار ساحل چیکار میکنید؟
‫کسی اینجا نیست.
‫سرکاری بود.
‫کاشکی باشه. برای شش ماه میندازمشون حلفدونی.
‫خوش اومدید رئیس.
‫بیاید تو، بشینید.
‫چجوری رفتید اونجا؟
‫متاستفانه اینجا یه ساحل خصوصی و حصار کشیده شده هستش.
‫پاهاتون قطعاً خیس میشه.- ‫از اونور.- ‫کمک کن.-
‫بیاید بچه‌ها، ‫دیگه خیس شدن، اجتناب ناپذیره.
‫بیاید، بیاید، ‫نترسید.
‫شنا بلدید، رئیس.- ‫آره، مراقب باش.-
‫دستتون رو بدید به من، ‫ولی منو پایین نکشونید،
‫چون شنا بلد نیستم.
‫الان باید بهم توضیح بدید، ‫این وقت شب، اینجا چیکار میکنید.
‫خودتون بیاید و بنگرید.
‫یه خبرایی شده.
‫نگاه اونا چیکار کردن.
‫ما اینجا رو علامت گذاری کردیم.
‫قبل اینکه جزر و مد، ‫جنازه رو با خودش ببره،
‫و تمام مدارکو بشوره ببره.
‫این جسد کیه؟
‫اولش به اشتباه فکر کردیم یه زنه،
‫چون لاک زده بود.
‫که چی؟- ‫ایشون مستاجر ما بودن.-
‫خدمتکار آقای گاروفالو.
‫طرف همجنس گرا بود؟
‫مگه از دستاش معلوم نیست؟
‫دیدمش که داشت صورت تو صورت، ‫با یه مرد،
‫آبی پوش، میرقصید.
‫و اون یارو کی بود؟
‫نه بابا!
‫یه اثر چکش روی سرش و ‫شونزده ضربه چاقو.
‫و چرا بهش چسب زدن؟
‫تا جلوی خونریزی و بوجود آوردن، ‫سرنخای بیشتر رو بگیره.
‫رئیس، شما هم حتماً متوجه شدید، ‫که جسد پا برهنه هستش.
‫این لنگه کفشو،
‫وقتی داشتیم اینجا رو میگشتیم پیدا کردیم، ‫قطعاً برای جنازه هستش...
‫و پشت این قایق پیدا شد.
‫بنگرید.
‫ما قبل اومدن شما،
‫برشداشتیم.
‫بر و بچ! ‫اونجا چیکار می‌کنید؟
‫بیاید بهم کمک کنید.
‫چی میگی خانم؟
‫مسئول منم.
‫یا نکنه تو جای منو گرفتی و خبر ندارم؟
‫ترجیح میدم مسئول باشم. ‫بگذریم...
‫اگه صبر پیشه کنید،
‫تمام جزییات،
‫این جنایت رو توضیح میدم.
‫بهت گلوله خورد، عزیزم؟
‫نه، تو چی؟ قند عسل!
‫نه.- ‫چه حیف.-
‫ای بابا.
‫چیکار کنیم؟
‫شلیک کنید، شلیک کنید.
‫تیر بارونشون کنید.
‫بابا به من شلیک نکنید.
‫اینم از این.
‫یکیشون رو گرفتیم، آمدیو.
‫کدومشون؟
‫کوچولویه.
‫اون یکی...از اونور فرار کرد.
‫بچه‌ها، برید بگیریدش.
‫دِ یالا! بجنبید!
‫هی، کجا دارید میرید؟
‫اونور.
‫و کی دستور داد، برید اونور؟- ‫ایشون.-
‫آره، من گفتم، چرا؟
‫خانم، جمعش کن.
‫دیگه کم مونده با لگد بزنی تو تخمام.
‫برگردید.
‫سرتیپ، این دو تا رو از اینجا ببر.
‫آقای رئیس، خواهشاً بزارید حرف بزنم.
‫هنوز حتی هیچی بهتون نگفتم.
‫شما دو تا. ‫پیش جسد بمونید.
‫شماها با من بیاید.
‫باشه بابا، میرم. ‫ولی شرمندم اینو میگم...
‫رئیستون خیلی عقل نداره.
‫میخواستم بهش کمک و مشاوره بدم.
‫ولی اصلاً نمیزاره حرف بزنم.
‫خانم.- ‫چیه؟-
‫این خونه برای کیه؟
‫الان نظرمو می‌خواید؟ اول شوتم میکنید بره، ‫بعدش
‫میخواید در جریان باشید؟
‫بیا بریم آمدیو. ‫خلایق هر چی لایق.
‫رئیس هم یه بدرد نخوره.
‫کفشام کو؟
‫نمی‌تونم پا برهنه بیام.
‫تازه خریده بودمشون.
‫بازش کنید!
‫رئیس؟
‫اون لنگه دیگه کفشو پیدا کردم.
‫کجا؟- ‫صاف اونجا، تو باغچه.-
‫پس، واضحه که تو این خونه کُشتنش.
‫بعد انداختنش تو دریا و ‫جریان آب هم برش گردونده.
‫خونه تحت محاصرست. ‫اسلحه‌تو بنداز.
‫بدش به من.
‫و حالا با دستای بالا، بیا بیرون.
‫اسلحه هنوز گرمه، پس تو هم ‫به سمت پلیس شلیک کردی؟
‫نمی‌دونستم پلیس بیرونه، آقای رئیس.
‫صدای تیراندازی شنیدم و ‫ترسیدم که میخوان منو بدزدن.
‫کیا تو خونه باهاتن؟
‫هیچ کَس، آقای رئیس.
‫من با مادرم زندگی میکنم، ‫ولی الان رفته کوهستان.
‫پس مامان سر میزاره به کوه و تو هم اینجا...
‫یه دوست رو دعوت میکنی.
‫و دور از چشم والدین، ‫عیاشی میکنید.
‫بعد، دوستت میخواد ازت اخاذی کنه،
‫و این غروب، با تراژدی به پایان میرسه.
‫من اصلاً ربطی به این،
‫حرفای مبتذلی که زدید، ندارم.
‫آقای وزیر، ‫من مجبورم همه‌ی اتهامات رو تایید کنم.
‫این سیاستمدار مشهوری که امروز عکسش تو ‫روزنامه‌ها پخش شده،
‫جدی‌ترین مظنون قتل هستش.
‫خدمتکار، ‫تو خونه‌ی اون کُشته شده.
‫و همه‌ی شواهد علیه اونه.- ‫نه.-
‫آقای وزیر، ‫همه‌ی سابقه‌ی کاریمو میزارم وسط،
‫دو تا شاهد قابل اطمینان دارم.
‫این یه داستان کثیف و وحشتناک هستش که ‫در یه وضع همجنس گرایانه اتفاق افتاده.
‫قطعاً آقای وزیر.
‫خب. ‫کجا بودیم؟
‫ببخشید، کفشای منو پیدا کردید؟
‫داشتیم درباره همبرگرها حرف میزدیم.
‫درسته. ولی دیگه نمیخواد اینقدر وارد جزئیات بشید.
‫ببینید، من کفشامو میخوام.- ‫حتی نتونستیم تا آخر بخوریمشون.-
‫چون از یه جا به بعد، ‫از رستوران رفتن بیرون.
‫سوار ماشین شدن و ما هم با چراغای خاموش، ‫تعقیبشون کردیم.
‫از همون ترفندای پلیسی استفاده کردید.
‫درسته قربان.
‫اگه یه مرد به دنیا میومدم، ‫روشای خودمو رو مجرما پیاده می‌کردم.
‫چک و لقدیشون می‌کردم. ‫چک بارونشون میکردم.
‫باشه، بگذریم.
‫ادامه بدید.
‫بعدش، یه دفعه ماشین کنار دریا، ‫جلوی،
‫به خونه نگه داشت.
‫اونا از ماشین پیاده شدن،
‫صندوق عقبو باز کردن،
‫و اون بار سنگین رو آوردن بیرون.
‫با سیم اتو بسته شده بود.
‫آره، سیم اتو بود...- ‫این به موضوع ربطی نداره.-
‫بعد اونا جسد رو از کیسه بیرون آوردند،
‫و پرتش کردن اونور حصار، ‫یعنی نزدیک خونه.
‫بعدش...
‫دیدیمشون که...
‫دارن کفشای جنازه رو از پاش درمیارن.
‫یکیشو نزدیک جسد گذاشتن.
‫و اون یکی رو...
‫راستی، کفشای من چی شد؟
‫داشتم میگفتم که، ‫اون یکی رو هم،
‫انداختن تو باغچه خونه.
‫یعنی اون آدم کله گنده، بی گناهه؟
‫دقیقاً.
‫و تابلو بوده که میخواستن براش پاپوش درست کنن،
‫تا گند بزنن به حرفه‌ی سیاسیش.
‫ولی چرا اینو همون موقع، ‫فوراً نگفتید؟
‫داشتم دنبال کفشم میگشتم که...
‫اونا گفتن از صحنه جنایت بریم بیرون.
‫کی؟
‫اون گفت.
‫چرا؟
‫دو تا شاهد داشتی،
‫و اونوقت نزاشتی حرف بزنن؟
‫انداختیشون بیرون.
‫و یه بابای دولتی معروف رو هم دستگیر کردی.
‫میخواید...؟
‫ممنون.
‫نگاه، از اونجا که از همه چی با خبرید.
‫میشه بگید این خدمتکار، ‫کجا کُشته بود؟
‫تو یکی از آپارتمان‌های ساختمون من.
‫کی اونجا زندگی میکنه؟
‫دون ویتو گارافالو، ‫ملقب به گوشواره طلایی.
‫اسمش آشناست؟
‫اون رئیس شناخته شده مافیای ایتالیایی-آمریکایی، هستش.
‫آره. ولی الان کجاست؟
‫تو نیویورک.
‫ولی دربون بهم گفته که،
‫امروز با هواپیما، در ساعت دو و نیم ظهر، ‫برمیگرده.
‫چه صدای گوش نوازی!
‫بزارش اینجا.
‫برو دیگه.
‫ویسکی هستش.
‫اون عکسا رو بهم بده.
‫نگاشون کنید؟ براتون آشنا میزنن؟
‫اصلاً تا حالا ندیدمشون.
‫ولی ما اونا رو خوب می‌شناسیم.
‫اینا دو تا قاتلی هستن که ‫برای مافیا کار میکنن.
‫تا حالا اسم این کلمه به گوشم نخورده.
‫مافیا.
‫ولی خدمتکارتون، ‫اینا رو تو آپارتمان شما، راه داده بود.
‫سالواتوره‌ی بیچاره.
‫همیشه عادتای بد خودشو داشت.
‫وقتی برای چند روز میرفتم، ‫همیشه یه مشت چَپَل و چلاق رو میاورد خونه.
‫هزار بار بهش گفتم.
‫بابا آخر سر برات بد میشه.
‫صاحبخونه‌ـهاتون، آقای آمدیو و خواهرش،
‫ادعا کردن، ‫شما احتمالاً...
‫همجنس گرا هم هستید.
‫من که گیج شدم.
‫همجنس باز!
‫آدم کونی!
‫یعنی از کون همو میکنن؟
‫آره.
‫بعد، گفتن که شما از نیویورک،
‫دستور دادید که مستخدمتون رو بُکُشن.
‫به چه دلیلی؟- ‫از روی حسادت.-
‫گور بابای اونا.
‫هم اون مرتیکه و هم اون جنده.
‫به خدا قسم، اگه دستم بهشون برسه، ‫عن و گه‌ـشون رو با هم قاطی میکنم.
‫اینا رو هم بنویسم؟
‫آره، همه چیو بنویس.
‫از یه ناکجا آباد جسدو پیدا کردن،
‫و بعدش این جنایت رو آوردن تو خونه‌ی من.
‫میخوان منو بفرستن حبس ابد.
‫تا آپارتمان خالی بشه.
‫پس جنازه رو آوردن خونه‌ی شما. ‫بنده هم بدبخت شدم رفت.
‫هنوزم به اذیت کردن ادامه میدن؟- ‫مگه کسی جلو دارشون هست؟-
‫احساس میکنم،
‫اون دو تا، ‫قراره تو بد هَچلی بیفتن.
‫منظورتون چیه؟
‫وقتی یه آدم درستکاری مثل من،
‫تو چنین مخمصه‌ای میفته.
‫معمولاً در ادامه بعضیا تو هچل میفتن.
‫مثلا طرف با ماشین تصادف کنه...
‫یا از آسانسور، پرت بشه پایین.
‫ما جنوبی‌ها، ‫آدمای مذهبی هستیم.
‫وقتی یه آدم اسم و رسم دار...
‫تصمیم میگیره یه بدبختی باید اتفاق بیفته...
‫اتفاق میفته.
‫این خانم واندا.
‫به غیر از فاحشه بودن، ‫دروغگو هم هست.
‫گربه نرفته بوده خونه‌ی گاروفالو. ‫اصلاً ردپایی در کار نیست.
‫آخرین ردپاها رو کجا دیدی؟
‫اینجا دیدمشون. ‫تو تراس.
‫پس باید اونجا رو نگاه کنیم.
‫میرم یه نگاهی بندازم.
‫تختش مرتبه.
‫واندا، دیشب یه جای دیگه خوابیده بوده.
‫چقدر عجیبه!
‫چی عجیبه؟
‫یه ردیف مورچه اینجان.
‫کجان؟
‫اینجا.
‫اونوقت مثلاً این چیش عجیبه؟
‫چون همشون دارن یه مسیر رو طِی میکنن.
‫خب، اینکه منطقیه.
‫دارن دنبال غذا میگردن.
‫آره، ولی پس چرا برنمی‌گردن؟
‫چون هیچ غذایی پیدا نکردن.
‫و اینجا صفشون تموم میشه.
‫واقعاً؟ میخوان برن آب بخورن. ‫اون کُنتُر آبه.
‫یه قتل عام!
‫نگاه کن.
‫حالم به هم خورد.
‫همشون مُردن.- ‫اینجا هم هست.-
‫برای همین دیگه برنمیگشتن.
‫کوفته‌ها سمی بودن.
‫نگاه.
‫کوفته‌های سیانور دار.
‫قاتل اونا رو به گربه‌ی من داده بوده.
‫بعد، عذاب دیدنشو دید.
‫و وقتی مُرد، از پنجره ‫پرتش کرد بیرون.
‫شرکت گرن، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫قربان، دِلار روی خط اول و ‫شیکاگو روی خط هستن.
‫دیگه چی؟- ‫وکیل روسی زنگ زد.-
‫میخواست دادگاه فردا رو بهتون یادآوری کنه.
‫باشه، ممنون.
‫الو؟- ‫جنده.-
‫وقتی بندازمت زندان، ‫راستشو بهم میگی.
‫بس کن.- ‫تو گربه‌ی منو کُشتی.-
‫فاحشه.- ‫این کلمات ناپسند رو نگو.-
‫زیاده روی نکن.
‫چی میگی تو؟
‫الان حالیت میکنم.- ‫نه، ول کن.-
‫بس کن.
‫اینجا چه خبره؟
‫هیچی.
‫فقط داشتیم با منشی‌تون حرف میزدیم.
‫من که همه‌ش فحش شنیدم.
‫قبلاً همو دیدیم؟
‫آره، مگه اون کتک‌ها و چنگایی که بهش زدی رو، ‫یادت نمیاد؟
‫معلومه یادش نمیاد.
‫آخه نگران دادگاهشه.
‫از منشی من چی میخواید؟
‫این بوی...
‫گربه مُردست؟
‫درسته.
‫الان بهت نشون میدم.
‫بفرما.- ‫ولی این همش نیست.-
‫کوفته‌های سیانور دار.
‫اون کُشتش.
‫راست میگه؟
‫آره، راسته.
‫فکر کنم به خاطر احساسات تلخی که به خاطر،
‫این یارو داشتی، ‫اینکارو کردی.
‫درسته؟
‫آره. بخاطر اون بود.
‫اون شب دعوتش کردم باهام کوفته بخوره.
‫ولی قبول نکرد.
‫منم دلخور شدم.
‫پس، یه مقدار مرگ موش، ریختم تو کوفته‌ها،
‫و دادمشون به این گربه.
‫شنیدید؟
‫زنیکه اعتراف کرد. ‫شما هم شاهدی، آقا.
‫به پلیس لوت میدم و میندازمت زندان.
‫فقط بخاطر اینکه به یه گربه کوفته دادم؟
‫آره، حالا می‌بینی.
‫اون گربه رو بردار.
‫نه، نه. همه چیو اینجا بزارید و ‫بیاید دفتر من.
‫خواهشاً.
‫بشینید.
‫تقدیم به شما.
‫اینم یه حسن نیت، ‫به خاطر غم از دست دادن گربه‌‌ی عزیزتون.
‫دیگه من ترتیب بقیه چیزا رو میدم.
‫واندا، گربه و کوفته رو بردار،
‫و بدشون به پیشخدمت تا ‫بندازشون تو رودخونه.
‫اینم از پایان بحث.
‫حله؟
‫به این نگاه کنید.
‫درسته. ‫بیست میلیون پول، برای یه گربه‌ی مُرده،
‫خیلی زیاده.
‫اونم با توجه به شرایط اقتصادی بد جامعه.
‫چجوری خودتون رو توجیه میکنید، آقای له گراند؟
‫من نمیخواستم اون گربه‌ی مُرده رو بخرم.
‫فقط میخواستم جلوی اذیت شدن منشی وفادارمو،
‫به وسیله‌ی دو آدم عذاب آور بگیرم.
‫ما در حال پخش زنده‌ی دادگاه سرمایه گذار له گراند،
‫برای شما هستیم.
‫نماینده ایتالیا از شرکت جنوب و غرب،
‫در دادگاه امروز، ‫هر گونه اتهام و ادعایی را،
‫مبنی بر رابطه با مافیای بین المللی، ‫انکار کرده است.
‫اتهامی که شامل پولشویی برای این،
‫افراد بوده است.
‫پول‌هایی که نتیجه قاچاق مواد مخدر، ‫آدمربایی،
‫قاچاق ارز و غیره هستند.
‫اکنون ما در حال شنیدن حرف‌های،
‫شاهدی که داوطلبانه توسط دادستانی فرا خوانده شده، ‫هستیم.
‫آیا این گره‌ای را باز میکند؟
‫این همون برگ برنده دادستان است؟
‫بیاید گوش فرا بدیم.
‫آخه یه گربه مُرده، ‫چه ربطی به موضوع این دادگاه داره؟
‫پای گربه من تا فیها خالدون وسطه.
‫اگه قاضی میخواد این اظهاراتی که مشخصه،
‫به بی راهه میره رو گوش کنه،
‫پس این دادگاه هیچ وقت تموم نمیشه.
‫برای فهمیدن اینکه منظورشون چیه،
‫اول باید به حرفاشون گوش بدید.
‫داشتید می‌گفتید که،
‫خانم واندا جوگوویچ،
‫منشی متهم، گربه‌ی شما رو مسموم نکرده.
‫نه، گربه‌مو که مسموم کرد.
‫ولی هدف اصلیش این نبود.
‫لطفاً واضح‌تر توضیح بدید.
‫خانم واندا جوگوویچ،
‫اون شب،
‫خودش هدف قتل بود.
‫اونم از طریق ظرفی از کوفته‌های مسموم.
‫چجوری به این نتیجه‌گیری...
‫رسیدید؟
‫هر شب، گربم،
‫از تراس خونه‌ی خانم واندا بالا میرفت.
‫تو اون موقع‌های شب، عادت داشت تماس‌های اداری،
‫و گفتگوهای ضبط شده بر روی نوارها رو تایپ کنه.
‫به نظرم تو اون تماس‌های تلفنی، ‫حرف و حدیث‌هایی بود.
‫اعتراض دارم.
‫از کجا این چیزا رو میدونید؟
‫پنجره‌ی آشپزخونه‌ی من، ‫فقط 20 متر،
‫با تراس این خانم فاصله داره.
‫تراسی که برادرمم یه چند باری بهش...
‫چجوری بگم...
‫سر زده بود.- ‫بلندتر.-
‫چند بار سر زده بود.
‫اِی خاله زنک.
‫اون شب مستاجر ما،
‫از برادرم خواست، ‫شبو باهاش بگذرونه.
‫خودش میگه بخاطر عشق بوده.- ‫معلومه به خاطر عشق بوده.-
‫من که میگم، ‫این زن ترس کُشته شدن رو داشته.
‫اون شب خانم واندا،
‫یه چند تا کوفته از خدمتکار آقای گاروفالو، ‫گرفته بود.
‫در حالی که گاروفالو در نیویورک بود.
‫باید بزنم اینو بُکُشم.
‫در کنار اون برادر گور به گور شدش.
‫اگه قاضی دستش به اون نوارها برسه،
‫دو تا وزیر رسوا میشن و
‫دولت با کَله میخوره زمین.
‫گور بابای دولت.
‫من فقط به خودم و خودمون اهمیت میدم.
‫پس اون موقع بود که...
‫خانم واندا، یه ظرف کوفته‌ی مسموم
‫از خدمتکار آقای گاروفالو گرفت.
‫ملقب به گوشواره‌ی طلایی.- ‫ساکت.-
‫ولی چرا خانم جوگویچ،
‫گربه رو مسموم کرد؟
‫شاید بگید اشتباه میگم، ‫ولی هیچ وقت اشتباه نمیگم.
‫چون از اونجایی که قبلاً تهدید شده بود، ‫به کسی اعتماد نداشت،
‫و چون می‌ترسید کوفته‌ها سمی باشن،
‫داد اول گربه بخورشون.
‫جنده.- ‫بعد چند دقیقه هم، گربه مُرد.-
‫پس برای خلاص شدن از شرش، ‫از پنجره انداختش بیرون.
‫برای همینم، الان شده یه گربه‌ی 20 میلیون لیری.
‫این حرفا پایه و اساس نداره.
‫مسخرست.
‫آگاتا کریستی.
‫قربون لطفت.
‫من درخواست به تعویق افتادن دادگاه رو دارم.
‫و خانم واندا جوگویچ نیز،
‫باید بلافاصله برای شهادت، ‫فرا خونده باشه.
‫این حرفا مسخرست،
‫مگه اینجا شهر هرته که هر کی هر کاری...
‫تو یه یتیم هستی.
‫من سالها مثل بابات بودم.
‫و الان،
‫وقتشه که حُسن نیت خودتو، ‫بهم نشون بدی.
‫با پخش زنده دادگستری، ‫در خدمت شما هستیم.
‫"قاضی در اتاق شورا تشکیل جلسه داده،"
‫"تا در مورد درخواست مدعی العموم، ‫برای بلافاصله،"
‫"گوش دادن به شهادت جدید، ‫تصمیم گیری کنن."
‫قاضی درخواست دادستان عمومی را قبول می‌کند.
‫و دادرسی تا فردا صبح، ‫به تعویق خواهد افتاد.
‫دادگاه به حالت تعلیق درمی‌آید.
‫"اون چک رو بهم برنمی‌گردونید؟"
‫"نه، باید نگهش داریم."
‫"و هم اکنون از شما بینندگان محترم، ‫خداحافظی میکنیم."
‫دالی...!
‫دیوونه‌ای؟ اینجا چیکار میکنی؟
‫داشتم جاسوسیتو میکرد. ‫کجا تشریف میبری؟
‫دارم فرار میکنم. ‫کوری؟
‫به کجا؟- ‫یوگسلاوی. میرم پیش خواهرم.-
‫و خدا کنه قبل از تیر خوردن، ‫برسم اونجا.
‫درسته.
‫بعد سیاه کردن، عاشقات، بانکدارها،
‫وزرا، مافیا و کلاً همه،
‫معلومه که میخوان سر به تنت نباشه.
‫که چی؟
‫من خیلی سال بود تماس‌های تلفنی رو ضبط میکردم و ‫جاسوسی هر چیزی رو میکردم.
‫مدارک جمع میکردم تا ‫برای خودم بایگانی داشته باشم.
‫و اون گدا و گودوله‌ها، ‫پنجاه میلیون بهم پیشنهاد دادن، تا زیپ دهنمو ببندم.
‫امیدوارم قبول نکردی باشی.
‫معلومه.
‫حتی وقتی تهدید کردن منو میکُشن.
‫حتی وقتی پیشنهاد رو تا صد میلیون بالا بردن.
‫منم دیگه ترسیدم.
‫تن و بدنم می‌لرزید.
‫ولی بازم همه‌شون تو مُشتم بودن.
‫سیاستمدارها، بانکدارها، مافیا.
‫بیشتر هم پیشنهاد دادن؟
‫پیشنهاد رو به 300 میلیون رسوندن. ‫دیگه نمی‌تونستم رد کنم.
‫یا خدا.
‫بعد سر و کله‌ی تو،
‫با اون گربه‌ی لعنتیت پیدا شد و ‫گند زدید به همه چی.
‫و حالا اونا فکر میکنن من یه جاسوس و ‫سیاه بازم.
‫بیا دست به دعا بشیم، ‫قبل اینکه دستشون بهمون برسه،
‫و دَخل هر دوتامونو بیارن، ‫برسیم فرودگاه.
‫چرا هر دوتامون؟
‫باورم نمیشه دارم بدون یه قرون پول، ‫میرم لوبیانا.
‫قرار بود با 300 میلیون پول تو جیبم، ‫برم آکاپولکو.
‫منم دوست داشتم دنبال تو و اون سیصد میلیونت، ‫تا آخر دنیا بیام.
‫و بالاخره به این اطمینان میرسیدم که،
‫تو می‌خواستی فقط بخاطر عشق باهام باشی، ‫نه بخاطر پول.
‫چی داری میگی تو؟
‫تو که شپش تو جیبت، کَله مَلَق میزنه.
‫نه برای مدت طولانی.
‫چرا یه کمکی بهم نمیکنی؟- ‫چجوری؟-
‫باید بهم بگی اون نوارها رو کجا گذاشتی،
‫تا دون گاروفالو، ‫به چهار میخ کشیده بشه.
‫بعد من میفرستمش زندان و ‫آپارتمانشم خالی میشه.
‫چه حرف حکیمانه‌ای.
‫اینو یادت رفت.
‫ممنون.
‫باشه پیش خودت.
‫یه سوغاتیه؟
‫دیگه لازمش ندارم.
‫من شاید داشته باشم.
‫آره.
‫ولی از الان به بعد مراقب باش که ‫خودتو به کُشتن ندی.
‫خداحافظ.
‫جنده هم تو افق محو شد.
‫بیایید نواری که آقای آمدیو پکورارو،
‫به رئیس فرانسیسیسی داده و
‫ایشون نیز در راه دادگاه،
‫مورد حمله قرار گرفته است را،
‫گوش بدیم.
‫همه آنها شماره گذاری شده‌اند.
‫تکنسین میتونه نوار رو پخش کنه.
‫بیاید با آخرین نوار شروع کنیم.
‫که قطعاً میتونه جالب‌ترینشم باشه.
‫پخشش کنم؟
‫ببخشید...به خاطر وضع رئیس، نوار رو نزنید جلو.- ‫اشکالی نداره.-
‫قطعاً یکی از آهنگای سالواتوره‌ی همجنس باز هستش.
‫درست گفتم.
‫اون واندای جنده، ‫تو خونه‌ی من میکروفون گذاشته بود.
‫آقای رئیس، این یه حرکت توهین آمیز به اشخاصی که
‫درگیر این دادگاه هستن، ‫هستش.
‫"کیه؟- ‫ماییم. باز کن.-"
‫"سالواتوره...چه خبرا؟"
‫"خبرای بد."
‫"امروز صبح وقتی بیدار شدم،
‫"فهمیدم دختره هنوز زندست،"
‫"و به جاش اون گربه مُرده."
‫"خودمون اینو می‌دونیم."
‫"حالا میترسم منو به جرم قتل، ‫به پلیس لو بدن."
‫"خب! حالا میخوای چیکار کنی؟"
‫"باید از خودم محافظت کنم."
‫"همه کسایی که منو مجبور به این کار کردن رو، ‫لو میدم،"
‫"آقای گاروفالو، وکیل له گرن و ‫هر کَس دیگه‌ای."
‫"دون ویتو گاروفالو، ‫بهمون از طریق یه تماس تلفنی از نیویورک"
‫"یه دستوری داده."
‫"که باید مو به مو اجرا بشه."
‫"چه دستوری؟"
‫"که جنازه جنابعالی رو، ‫پرت کنیم تو باغچه‌ی عاشق پیشت."
‫"تا به نظر بیاد، ‫یه جنایت به خاطر ترس از لو رفتن همجنس گرایی بوده."
‫و اینم رفت دنبال سرنوشتش.
‫تلفنه.- ‫برو-
‫الو.
‫بله.
‫کشیش چی میخواد؟
‫میخواد که همین الان برم پیشش.
‫پس چرا خشکت زده؟ ‫این آخرین مرحله‌ست، برو لباستو عوض کن. یه کاری کن.
‫یه لباس تحریک آمیز بپوش.
‫لطفاً بفرمایید.
‫بشینید.
‫از من چی میخواید؟
‫میخوام دوباره اینو بخونم و درباره،
‫بعضی از نامه‌هاتون حرف بزنم.
‫فقط قضیه این نیست...
‫چون شما برای کُل ساختمون فرستادیدش.
‫بیاید اینایی که هر هفته برای اسقف می‌فرستادید و
‫کپیش به من داده شده رو ببینیم.
‫اینو انتخاب میکنم.
‫خودشه.
‫"عالیجناب."
‫"وقتی بچه بودم..."
‫"برای گرفتن اجاره، ‫پیش پدر پزلو رفتم..."
‫"اون منو لخت کرد و ‫بر روی کاناپه انداخت..."
‫"و با شلاق منو زد."
‫"بعدش،"
‫"لباس کشیشو دراَورد،"
‫"و بدن عضلانیش که"
‫"پوشیده از موهای سیاه بود، ‫خودنمایی میکرد."
‫"و بهم تجاوز کرد."
‫"و از بدن خردسال من، ‫سواستفاده کرد."
‫"این اعمال خشونت آمیز، ‫باعث شده..."
‫"بعد از گذشت این همه سال، ‫هنوز هم برده‌ی او باشم."
‫"بنابر این من از عالیجناب التماس میکنم،"
‫"تا پدر پزولا رو،"
‫"به دورترین نقطه‌‌‌ی ماموریت‌هایش، ‫بفرستید."
‫"فلان، فلان و فلان."
‫بگو ببینم، این راسته؟- ‫آره پدر.-
‫اینا کابوس‌هایی هستن که شب‌ها سراغم میان.
‫و به نظر من که خیلی واقعی میزنن.
‫خانم یوفلیا، ولمون کن.
‫کلاً شرم و حیا نداری؟- ‫نه.-
‫هر بار که میبینمت، ‫دعا دعا میکنم، بپری روم.
‫بپر رو من، پدر.
‫خانم یوفلیا!
‫می‌دونی الان باید بهت چی بگم؟
‫آره.
‫کُرستت رو دربیار.
‫اصلاً نپوشیدم.
‫پس شرتتو دربیار.
‫یادم رفت اونم بپوشم.
‫خب پس کارمون راحت‌تر شده.- ‫آره.-
‫تا یه دقیقه‌ی دیگه،
‫ولا میشی رو تخت...
‫لنگاتو باز میکنی و دیگه نفست درنمیاد.
‫یا خدا!
‫چرا نمیخواید بپرید روم؟
‫اولاً، ‫بخاطر اینکه چیزای دیگه‌ای تو ذهنمه.
‫دوماً...
‫خواهش میکنم آقای آمدیو، خجالت نکشید.
‫شرمندم.
‫تعارف نکنید، بیاید.
‫ممنون.
‫موفق شدی؟
‫شنیدید داشتم به خواهرتون چی میگفتم؟
‫تصادفاً.
‫و چی میگفتم؟- ‫و بزار من سوماً رو بگم.-
‫که ترجیح میدی صاحب این آپارتمان بمونی،
‫تا اینکه صاحب من بشی.
‫نکنه واقعاً فکر کردید، ‫این روزا کلیسا،
‫برمیداره کشیشی که مرتکب اعمال نجس شده رو، ‫مجازات میکنه؟
‫فقط فکرها و نوشته‌ها به حساب میان.
‫اینا چیزایی هستن که آبروی یه کشیش رو میبره.
‫باید این جور چیزا رو به اسقف من...
‫گزارش می‌کردید.
‫من تا یه ساعت دیگه میرم.
‫درسته. منتقلم کردن. ‫باید از این آپارتمان برم.
‫اینم از کلیدها.
‫قربونت برم عیسی.
‫هفته به هفته!
‫چرا برق اونجا روشنه؟
‫شرمندم.
‫مطابق ماده‌ی دو، ‫ساختمون هنوز آماده نیست.
‫هنوزم آدم و چیزایی داخلش هستن.
‫آخرین مستاجر رو رد کنید بره و ‫دوباره دربارش حرف میزنیم.
‫زیرنویس: از ‫"Amir_Soap"