Erachteraan.
Kijk eens.
Zeg niet dat Casey Brown niks bijdraagt.
Er is meer.
Kom terug.
Laat los. Ik ben minderjarig.
Gedraag je, of ik sla je scheel.
Vuile gluiperds.
Jullie hebben me verlinkt. -Kop dicht. Dit is ze.
Kom mee.
Haar spullen. -Heeft ze niet nodig.
Ik kan er niks mee.
Gluiperds.
Je kunt me niks maken. Ik heb een alibi. Ik was tv aan 't kijken toen het gebeurde.
Grote baas.
Denk je dat ik niet uit de jeugdinrichting kan uitbreken?
Ik kan uitbreken wanneer ik wil.
Geef me een kans, alsjeblieft.
Ik heb nog nooit zoiets gedaan.
Eruit.
Dit is geen jeugdinrichting.
Wacht op me.
Een hotel. En nu? -Ga in bad.
Waarom? -Omdat ik het zeg.
Wordt hier nooit geklopt?
Wie is die grapjas?
De littekens zijn ongeveer zoals je omschreef.
Ja.
Hoe kom je eraan?
Rudolph Valentino sloeg me omdat ik niet wilde trouwen.
Doe niet zo brutaal. Vertel op, hoe kom je aan die littekens?
Weet ik niet meer.
Blijf het gewoon vergeten.
Trek aan.
Uitstekend, Mr Jenkins. Ik ben tevreden. -Mooi. Verder nog iets, Mr Bundage?
Een jurk? -Trek hem aan.
Stuur me de rekening maar. -Onze afspraak was betaling bij levering.
Dat is waar ook.
Harry Bundage komt zijn afspraken altijd na.
Ik schrijf een cheque uit.
'Casey Brown: geen ouders, geen herinneringen aan thuis.
Waarschijnlijke leeftijd: 14. Karakter: agressief.
Vier keer in een jeugdinrichting. Eén keer in de jeugdgevangenis.' Tjonge.
Dat ben ik. Maar wie ben jij?
Harry Bundage. Ik werk in financiën.
Investeringen. Het samenstellen van deals.
Ik ben een zakenman. -Een ritselaar.
Een ritselaar. Een oplichter.
Ik ruik ze van veraf. -Ik vind jou erg brutaal.
Je hebt natuurlijk gelijk, meisje.
Ik heb een neus voor kansen herkennen.
Jij bent mijn kans, meisje. En ik de jouwe.
Kans waarop?
Om de achtenswaardige Margaret te worden...
...de vierde markiezin van St. Edmund van Candleshoe.
Dat ben jij ook. Drie jaar, bij je moeder. Vlak voor je vader je meenam.
Wat is er met de moeder gebeurd? -Gestorven nadat het meisje verdween.
Dat is oma achterin.
ECHTGENOOT NEEMT KIND MEE
De ontvoering stond weken in de krant.
Dit is tien jaar geleden.
MAN GRAVIN VERONGELUKT
De laatste. -Waar is het kind gebleven?
Misschien heeft ze 't overleefd. Wellicht is ze in shock weggelopen.
Of ze zat helemaal niet in die auto.
Hoe dan ook, ze is nooit gevonden.
En daar begint mijn rol, hè? -Precies.
Jij bent de perfecte dubbelgangster.
Dezelfde leeftijd, dezelfde littekens.
En met mijn verdere plannen kun je Petrus zelf nog voor de gek houden.
Klinkt perfect.
Maar ik heb een paar vragen. -Natuurlijk.
Koffie? -Nee, bedankt.
Vraag één.
Het levert je vast een bom duiten op?
Dat zou je kunnen zeggen.
Vraag twee: wat levert het mij op?
Een reisje naar Europa, een luxueus hotel.
Vliegen door het machtige uitspansel. -Hou maar op. De poen?
Vertrouw op Harry Bundage. Je krijgt gewoon je deel.
Dat dacht ik al. Nee. Goeie afspraken, of het gaat niet door.
Hoezo 'niet door'? -Dan zoek je maar een andere lookalike.
Je stijl bevalt me wel. Pure diefstal, een echte onderhandelaar.
Goed dan. Wat voor deal wil je?
Een derde van de pot. -Wat?
Gemeen schoffie. -Mijn stijl bevalt je, toch?
Een derde.
Ik geef je vijf procent. -Twintig.
Tien. Minder onkosten.
Goed, tien.
En een rode Ferrari. -Een rode Ferrari?
Je kunt je rijbewijs nog niet eens halen.
Regel het, dan regel ik 't rijbewijs.
Afgesproken.
En nu?
Eerst gaan we snel de stad uit...
...voor Jenkins die cheque probeert te verzilveren.
Buckingham Palace, waar de koningen en koninginnen van Engeland wonen.
De vlag hangt uit, dus Hare Majesteit is thuis.
God zegene haar. -Dan moet ik haar eens bellen.
Clara.
Harry, ben je terug? -Daar ziet 't naar uit.
Dat is ze. De enige echte.
Hallo, liefje. Alles goed met je?
Een volwassen meid. Jij bent niet van gisteren, hè?
Wat denk je? Kan ze doorgaan voor de kleine Margaret?
Ik zou het wel geloven.
Wat is dat? -Dat is mijn nicht.
Miss Clara Grimsworthy. Voorheen in dienst bij Candleshoe.
Ze heeft alle antwoorden. -Waarop dan wel?
De vragen die je stelde. -Hier, Clara. Haal het maar.
Heb je ooit een schat gezocht? Vast niet, met je misdeelde jeugd.
Ik ben niet misdeeld. Ik ben delinquent. Dat is wat anders.
Nou, wij gaan op zoek naar de schat.
Maar het is geen kinderspel. Het is menens.
En dit...
...is onze 'Sesam, open u'. -Een vodje papier?
Luister, wijsneus.
Dit zogenaamde vodje papier is toevallig het testament...
...verloren gewaand...
...van kapitein Joshua St. Edmund, markies van Candleshoe.
Ga zitten en luister.
Wat als ik je zeg dat kapitein Joshua een piraat was?
Een kaperkapitein, zo noemde de adelstand dat destijds.
Die eenarmige schavuit was een van de besten.
De buit waarmee hij terugkwam, was groot genoeg als losgeld voor een maharadja.
Hij verborg 'm ergens op Candleshoe.
Niemand heeft 'm ooit gevonden. -En op een dag...
...kwam ik... -Wie vertelt dit verhaal?
Op een dag komt Clara.
Ze poetst de bedstijl op in kapitein Joshua's oude kamer.
Ze vindt een geheime deur en daarachter ligt dit.
En toen ze de zak kreeg... -Ik nam ontslag.
Toen ze ontslag nam...
...nam ze het testament mee. En ze gaf het aan haar neef Harry.
Is het wel echt?
Kijk.
Een Spaanse dubloen.
Om je lekker te maken, zeg maar. -En de waarde?
Vierduizend dollar.
Er zijn er duizenden van.
Zei hij waar hij het goud ligt? -Echt niet.
Hij geeft niets voor niets weg.
Hij zegt niet waar het ligt...
...maar geeft ons alleen een eerste aanwijzing.
Daarom hebben we iemand nodig bij Candleshoe.
Om de aanwijzingen een voor een op te volgen.
En diegene ben jij.
Als we de oude dame ervan kunnen overtuigen dat ik vermiste dinges ben.
Geen enkel probleem.
Als ik met jou klaar ben, denk en voel je je als haar en gedraag je je zo.
Niet alleen de oude dame zal geloven dat je haar kleindochter bent...
...maar jij zelf ook.
Speel het nummer, Clara.
Gehoord? -Wat is het?
Dat, meisje, is je entreebewijs tot Candleshoe.
Nieren en lever kun je niet eten.
Je houdt ook niet van spinazie...
...kool en gekookte vis.
Wie wel?
Je houdt wel van bananen...
...zandkoek en rijstevla.
Rijstevla? -Je bent er dol op.
En je kunt geen aardbeien eten. Daar krijg je uitslag van.
Begrepen.
'Beste mevrouw St. Edmund, ik schrijf u over een vertrouwelijke kwestie.
Ik was onlangs in Los Angeles...'
Je had twee knuffelbeesten die je Teddy en Knorretje noemde.
Volgens mij moet ik kotsen. -Teddy en Knorretje.
Je moeders lievelingsgeur was sering.
'Ik kijk uit naar uw reactie. Hoogachtend...
Harold W. Bundage.
Tot uw dienst.'
'Beste Lady St. Edmund...
Beste Mr Bundage...
...u bent niet de eerste die beweert mijn kleindochter te hebben gevonden.
En vast ook niet de laatste.
Maar als u het kind volgende week dinsdag naar Candleshoe brengt...
...wil ik haar graag ontmoeten.
Wees niet te enthousiast.
Laat alles wat je je herinnert terloops vallen.
De oude dame en het huis komen je bekend voor.
En dan noem je ineens de schuilplek. -Ja, hoor.
Zodra je bent gesetteld, zoek je de tweede aanwijzing.
Weet je de eerste nog?
'Voor de vroege student hebben boeken rijkdommen.'
Uit je hoofd, zei ik.
Voor de vroege student hebben boeken rijkdommen.
Precies. Dus de tweede aanwijzing moet ergens...
...in de bibliotheek zijn. -Maar waar?
Domme sufferd. Als ik dat wist, hoefde jij niet te zoeken.
Kijk in alle boeken.
Doe alsof je graag leest. -Ik?
Daar heb je Candleshoe.
Wat een bouwval.
Denk eraan: je houdt van bananen, zandkoek en rijstevla.
En ik haat lever, spinazie, en gekookte vis. Relax, Harry.
Harry, Harold W. Bundage...
...voor Lady St. Edmund, volgens afspraak.
Mevrouw de gravin verwacht u.
Uw hoed.
Ik zal mevrouw vertellen dat u er bent.
Daar heb je hem.
Kapitein Joshua St. Edmund.
Dacht slim te zijn met z'n goud en aanwijzingen.
Hij had niet gerekend op Harry Bundage.
We zullen zien wie er wint, ouwe. -Komt u mee. Mevrouw kan u nu ontvangen.
Voorzichtig op deze vloer. Na 400 jaar boenen is hij ietwat glad.
U moet een waarschuwing plaatsen. -Ik zal het voorstellen aan mevrouw.
Mr Bundage, mevrouw.
Hoe maakt u het, Mr Bundage? -Aangenaam kennis met u te maken.
Dit is Miss Casey Brown.
Hoe maakt u het? Ga zitten, alstublieft.
Hartelijk dank.
Gave keet, zeg.
Hoeveel kamers? -Ik heb ze niet geteld.
Kun je de thee serveren, Priory?
Thee? -Graag.
Lady St. Edmund.
Iets erin?
Melk en twee piepkleine suikerklontjes, graag.
Twee piepkleine suikerklontjes.
Miss Brown?
Heeft u cherry-cola?
Ik vrees van niet. Citroenlimonade, misschien?
Dat is prima.
Welnu.
Nu dan, ik ben een privédetective.
Ik werd ingehuurd om een weggelopen meisje in Los Angeles te zoeken.
Toevallig zag ik haar dossier. Ze heeft 'n litteken op haar voorhoofd en schouder.
Ik begrijp dat uw kleindochter haar hoofd verwondde...
...toen ze van 'n pony viel, en haar schouder aan prikkeldraad openreet.
Waarom heeft u haar naar mij gebracht? Er is geen beloning, weet u.
Het is voor mij voldoende...
...om te weten dat ik uw verloren gewaande kleindochter heb teruggebracht.
Juist.
Kind, laat me je eens bekijken.
Uw bril, mevrouw. -Dank je wel, Priory.
Ik heb slechte ogen.
Is er iets?
Nee, alles is in orde. -Wilt u aardbeien, Miss?
Ik ben er gek op, maar ik krijg er uitslag van. Altijd al zo geweest.
Maar ik lust wel zo'n koekje. -Een zandkoekje, misschien?
Heet dat zo? Nooit gehad, maar ik wil het best proberen.
Dus je was vier jaar toen je werd gevonden?
Herinner je je ouders nog? -Nee. Dit spul is niet slecht.
Wat is dat?
Pardon, mevrouw. Aangezien...
...Miss Brown geen aardbeien kan eten, lust ze misschien wel iets anders.
Dat lijkt wel rijstevla. -Inderdaad, Miss.
Krijg nou wat. Daar ben ik gek op.
Zelfs in het tehuis. De anderen vonden het vies.
Heb je een lepel? -Natuurlijk.
Wat meer heet water, graag. -Zeker, mevrouw.
Excuseert u mij.
Priory? -Ja, mevrouw?
Eet op. -Nee, ik heb genoeg gehad.
Aardbeien? Zandkoek?
Rijstevla?
Dat was nogal doortrapt van je.
U hebt gelijk. Zeer doortrapt. -We laten alles gewoon op z'n beloop.
Heerlijk. -Meer thee?
Nee, dank u. Ik ben voldaan.
Waarom staar je naar mijn open haard?
Geen idee. Ik heb vast ergens zo'n zelfde gezien.
Maar de open haard die ik zag, had een soort gat.
Een gat? -Daar verstopte ik vroeger dingen in.
Misschien heb ik dat ooit op tv gezien.
Luister... Ik moet het zeggen.
U bent een lieve oude dame en zo, maar ik ben niet uw kleindochter.
Waarom zeg je dat? -Ik weet het gewoon.
Ik heb u nog nooit gezien.
Ik zeg het eerlijk. Hij kwam op me af en zei dat ik dat meisje was.
Dat vermiste meisje. Hij wilde me meenemen naar Engeland.
Ik dacht: waarom niet?
Een vliegreisje en logeren in luxe hotels.
Wat heb ik te verliezen? Maar dat is alles.
Juist.
Sorry voor de teleurstelling.
Zullen we?
Het spijt me vreselijk, mevrouw. Ik...
Ik was ervan overtuigd dat...
Bedankt voor de citroenlimonade en de rijstevla. De mazzel.
Dag.
Dat deed je expres. Jij klein gespuis.
Je hebt met opzet alles verknald.
Zit er een steen los in de open haard? -Een steen los? Volgens mij niet.
Wat vreemd.
Kalm aan. Rustig maar. -Kalm? Rustig?
Het heeft zoveel geld gekost. Reistickets, etentjes.
En dan die afperser Jenkins.
Je gaf hem een valse cheque. En het hotel vast ook.
Wacht maar tot we thuis zijn.
Wat is er?
Mevrouw vraagt of u en de jongedame even binnen willen komen.
Uiteraard. Met alle plezier.
Na jullie vertrek onderzochten we de open haard.
Die had een losse steen. -Echt?
En er lag iets in verstopt.
Herken je dit?
Dat doosje?
Niet echt.
Kijk goed. Heb je het echt nooit gezien? Het is heel belangrijk.
Nee.
Alhoewel...
Ik begrijp het niet. -O, mijn schat.
Welkom op Candleshoe.
Nee, toch? -Jazeker wel.
'Als u zo vriendelijk wilt zijn, Mr Bundage...
...om de spullen van het kind te halen. Ik zou u zeer dankbaar zijn.'
Ze mocht niet eens meer weg om haar eigen kleren op te halen.
We zijn binnen.
Binnen.
Ik had deze opgeruimd, maar nu horen ze hier.
Teddy en Knorretje.
Waarom noemde ik ze zo? Teddy en Knorretje?
Zo noemde je ze toen je klein was.
Echt waar?
Maar...
Ik weet niet...
Ze horen naar seringen te ruiken.
Dat was je moeders lievelingsgeur.
Welterusten, lieverd. -Ja, truste.
Slaap lekker.
Eetkamer, grote zaal.
Salon, bibliotheek.
Je moet in elk boek zoeken. -Het zijn er een miljoen.
WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG
KENNIS IS EEN GEVAARLIJK WAPEN
ZOEK EN GIJ ZULT VINDEN
Hoi, wie ben jij?
Ik ben Cluny. Je hebt 't ontbijt gemist. Mr Priory stuurde me.
Begrepen.
Hier is ze.
Goedemorgen, Miss Margaret. Ontbijt? Bobby, haal een pot marmelade.
Dit is de rest van de familie. -Als je het niet erg vindt, ik heet Casey.
Zo u wilt. Cluny heeft u al ontmoet.
Dat klopt. -Daar...
...bij de karnton staat Peter. -Welkom op Candleshoe.
Dit is Anna.
Vangen.
Goed gevangen.
De acrobaat van de familie, Bobby.
Wilt u ontbijt? -Dit is goed genoeg.
Zeker weten? -Absoluut.
Geef haar een glas melk. Help me met de melkontromer.
Daarna help je mee de bedden opmaken.
Grapje, zeker? -Margaret, lieve?
Mevrouw. -Toch niet in de keuken?
Ik hoop het niet. Casey, vraag wat ze wil.
Daar ben je. Goedemorgen. -Riep u me?
Inderdaad. Ik vroeg me af of je mee wilde gaan wandelen.
Nee, hè?
Daar zijn jullie, lieverds.
Goedemorgen, oma. -Hallo, oma.
Jullie hebben haar al ontmoet? -Ja, in de keuken.
Anna, haal je Priory even voor me? -Ja, oma.
Nu uw echte kleindochter er is, worden wij dan weggestuurd?
Allemachtig.
Als ik dat zou doen, met wie moet ik dan door de grote zaal glijden?
Heel goed.
Ja, mevrouw? -Ik ben mijn bril weer kwijt.
Dus als je hem ziet? En haal wat oud brood voor me.
Ik ga met Miss Margaret rond Candleshoe wandelen.
Waar zijn de rozen die ik hier wilde?
Het spijt me. Mr Gipping is weer eens chagrijnig. Hij liet me niet in zijn tuin.
Niet? Het is mijn tuin.
En dat ga ik hem direct vertellen. -Hij is zijn kopje thee aan het drinken.
Oei. Kom, snel. -Wat is er?
Zeg niets. -Ze moet 't weten.
Niet nu. Kom. -Wat?
Dit is een gekkenhuis.
Gipping, waar ben je?
Daar ben je.
Ik wil je spreken.
Als ik rozen bestel, verwacht ik ze. Is dat duidelijk?
Kan me geen moer schelen wat je wil. De bloemen komen op de eerste plaats.
Je was vroeger zo'n goede, aardige tuinman.
Maar de laatste jaren ben je zeer irritant en knorrig.
Is 't heus? Ben ik knorrig?
Als u me zo in de schijnwerpers wilt zetten, doe ik even mijn pak aan.
We hebben 't over rozen. -Mag ik m'n werk doen...
...zonder al die beledigingen en heisa? -Mr Gipping.
Ouwe zeurkous. Ik doe met m'n rozen wat ik wil.
Jouw rozen? Goed dan...
...als je er zo over denkt, ben je ontslagen.
Help.
Snel. Help.
Doe de laarzen uit.
Ja, mevrouw?
Ik heb Gipping ontslagen.
Ik wil dat hij vanavond nog vertrekt.
Juist. Wilt u er niet nog eens over nadenken?
Zeker niet. Hij was brutaal.
Zo is hij nu eenmaal. En het zou lastig zijn hem te vervangen.
Is dat zo? -Heel lastig.
Ik zou zorgen dat hij elke ochtend verse rozen had.
Heus?
Nou...
Misschien moet ik hem nog één kans geven.
Maar zeg hem dat dit beslist zijn laatste kans is.
Het oude brood. -Dank je.
Margaret, lieve. Sorry dat je moest wachten.
Dat vind ik helemaal niet erg. -Mooi.
Weet je? Volgens mij is zij helemaal geen familie van oma.
Ze wil iets.
En wij moeten erachter komen wat.
Zijn die kinderen familie van u?
Niet echt. Ze zaten in een kindertehuis vlakbij.
Het zat overvol en ik heb zoveel ruimte hier.
Ze mochten bij mij wonen. We zijn nu min of meer een familie.
Prachtig, hè?
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Wat is dat daar?
Dat is de grens van Candleshoe.
Je hebt vast geen gelukkig gezinsleven gekend.
Welk gezinsleven?
Ik herinner me niets van een gezinsleven. Nul.
Alleen pleeggezinnen.
Een pleegkind willen ze alleen om het geld en de voedselbonnen.
Wie geeft er nou om zo'n kind? Het is oplichterij.
Alles is een zwendel. Mijn allereerste les.
Sta op met je vuisten omhoog. Dan kun je als eerste slaan.
Ik snap het.
Ja, nou...
Misschien wel, misschien niet.
Maar je kunt niet alleen door het leven gaan.
Ik ben niet alleen. Ik heb mezelf.
Luister, als je niets geeft, verwacht je ook niets terug.
'Voor de vroege student hebben boeken schatten.'
Wie is daar? Kom binnen.
Ik ben het. Ben je wakker? -Volgens mij wel.
Waarom lig je niet in bed? -Voor jou.
Wat is dat? -Knoflook. Dat houdt de geesten weg.
Knoflook houdt iedereen weg. Bedankt, maar ik geloof niet in geesten.
Zelfs niet in die van kapitein Joshua?
Zijn laarzen kraken door de gang, op zoek naar zijn verborgen schat.
Zijn zwaard tikt op de panelen bij elke stap.
Pak de knoflook aan.
Bedankt, jongen.
Ik mag jou wel.
Ik jou ook. Opkrassen nu. -Welterusten.
Hé, jongen...
Ligt iedereen in bed? -Ja, behalve ik. Welterusten.
Dit zijn een miljoen boeken. Een speld in de hooiberg.
Wat doet u hier nou?
Ik zocht iets om te lezen. -In het donker?
Ik zag geen knop.
Ik schrok. Ik dacht aan een insluiper. -U schrok van mij?
Ik nam een kortere weg. Dit huis zit vol geheime gangen.
Ik zocht ook een boek.
Over loodgieterswerk. -Is de tuinman daar niet goed in?
De tuinman is ook niet goed in tuinieren. Je vraagt je vast af waarom.
Ik vertel 't. Je komt er toch achter.
Er is geen ander personeel, want we kunnen het niet betalen.
Grapje, toch? -Nee.
Weet de oude dame, oma, niet dat jullie blut zijn?
We zijn niet helemaal blut, maar bijna.
De rondleidingen brengen geld op. Die doen we één dag per week.
En we verkopen eieren, fruit, gebak en jam op de markt.
Meestal kunnen we de belastingen net betalen.
Zo'n groot huis. Je kunt vast een hoop troep verkopen.
Al het waardevolle is allang verkocht.
De meeste schilderijen zijn kopieën. Behalve een paar die niets waard zijn.
Nu ken je al onze geheimen. Ik hoop dat je ze bewaart.
Waarom niet? -Goed zo.
Nu hoor je bij de familie. Je zocht een boek, hè?
Ik ook. Waar heb ik de Hulp voor loodgieters gelaten?
Vorige maand lekte het dak en nu de watertank.
Gevonden wat je zocht? -Nee.
Ik wel. 'Het onderhoud van voegen en s-bochten'.
Leesvoer voor het slapengaan. Welterusten.
HET PAD DER GLORIE LEIDT ENKEL NAAR HET GRAF
'De vroege student...'
'Het pad der glorie leidt enkel naar het graf.'
Dat is 'm. Ik heb de aanwijzing gevonden.
Internationale beleggingsadviseur Ltd.
Ben jij dat, Harry? -Wat? Ja. Zij is het.
Ben je daar? -Natuurlijk ben ik er.
Waar bleef je? Heb je iets in die bibliotheek gevonden?
Zeg, die bieb is gigantisch. Maar 't stond niet in 'n boek.
Vertel me niet waar het niet stond.
Waar stond het? -Op het raam.
Kleine mafkees. Hoezo op 't raam? -Het glas-in-loodraam.
Je ziet het alleen bij zonsopgang.
'Het pad der glorie leidt enkel naar het graf.'
Waarheen?
Het graf. Dat is een gedicht van Thomas Gray.
Ik vroeg het aan oma. Het is een elegie op een kerkhof.
Ik bel zodra ik meer weet. -Ik ben nog niet klaar, snotaap.
Ga naar de openbare bibliotheek. Vraag ze over ene Thomas Gray.
Hij schreef een of andere elegie over een kerkhof.
Wie belde je? -Mijn effectenmakelaar.
Ik heb aandelen in alakazam-zout en -peper gekocht.
Wat voer je in je schild?
Luister jij eens. Hou je neus uit mijn zaken...
...anders belandt hij waar je oren zitten. -Ik moet ervandoor.
Ik ben vanmiddag terug.
Oma, dat gedicht van Gray? Dat kerkhofgeval? In de bibliotheek, toch?
We hebben een mooi exemplaar. Gesigneerd door de auteur, meen ik.
Alsjeblieft, lieve. Zet het terug als je klaar bent.
Goedemiddag, John Henry. -Goedemiddag, mevrouw.
Hoe gaat het? -Dank u vriendelijk.
In blakende gezondheid. -En met je oom George?
Ik wilde u niet lastigvallen met het nieuws.
We hebben hem eindelijk zijn houten jas moeten aanmeten.
Houten... -Hij is vorige week begraven.
Wat verdrietig. Maar hij was al een poos ziek, hè?
Over de doden niets dan goeds natuurlijk, maar mijn oom George hield best wel...
...van een slokje.
Te veel, kun je wel zeggen. Dat heeft hem ten slotte de das omgedaan.
Ik hoop dat het een lesje voor je zal zijn.
Voor mij? -De laatste jaren...
...drink je zelf ook enkele neutjes te veel...
...en ben je niet beschikbaar om je taken uit te voeren.
Juist. Het spijt me vreselijk, mevrouw.
Breng me naar de pastorie. Wacht tot de bijeenkomst is afgelopen.
Ik kom zo terug, schatten.
Niet te geloven.
Kom, aan de slag. We moeten 300 pond verdienen.
Waarom verkopen jullie die oude bak niet?
Dat zou oma vreselijk vinden. -En hij is van de bank.
Hij dient als onderpand voor de belastingen.
Bobby en ik maken alles gereed voor de rondleiding.
Help me de vloer boenen in de zaal.
Bedankt, Peter. -Ik zei boenen, niet schaatsen.
Wij beginnen aan de jam. -De appels liggen bij de achterdeur.
Jij pakt de jampotjes en wast ze. Jij kunt de appels schillen.
Dat doe je zelf maar, prinses. Ik ben bezig.
Wacht eens even, prinses.
Wie je ook mag wezen, je helpt mee, net als de rest.
Wedden van niet? -Als jij niet meehelpt...
...moeten wij veel meer doen. -Jammer dan.
Luister naar me. -Geef dat boek terug.
Om Candleshoe te behouden, moeten we hard werken.
We doen het niet omdat we worden gedwongen.
We houden van oma, daarom. We vinden het hier fijn.
Als je hier blijft, moet je meehelpen.
Is dat duidelijk?
Nu zal ik jou eens iets duidelijk maken. Hier ben jij de hulp.
En ik de baas.
Wil je het hard spelen?
Niet doen. -Ze vroeg erom.
Toch was het niet erg aardig.
Ga eens naar de kippen kijken. -Goed.
Cluny, nee.
Leuk geprobeerd.
Dat had je niet moeten doen. -Inderdaad.
Van m'n rug af.
Dat was niet erg aardig.
Meen je dat nou?
Laat los.
Hou op.
Gaat het? -Ik ben in orde. Niets aan de hand.
Jullie moesten je schamen. Twee tegen één.
Wat zal oma zeggen als ze erachter komt?
We hadden de leukste bijeenkomst in maanden.
Nee, bedankt. Die vreselijke man, Quartermaine, was er niet.
Zijn schapen aan het desinfecteren of zo.
De plannen voor onze herfstbazaar zijn rond.
We combineren de kerstavond in 't stadhuis met de eucharistie op eerste kerstdag.
En we willen 100 pond boven onze quota inzamelen...
...voor de Rode Kruis-actie dit jaar.
Bij de thee vertelde de dominee kostelijke verhalen over z'n jeugd in India.
Gipping doet het veel beter nu. Zie je hem vanavond nog?
Dat zou goed kunnen. -Zeg dat ik tevreden ben.
De dominee vertelde een grappig verhaal over 'n olifant.
Haal je haar toch uit je gezicht. Je ziet je mooie ogen niet.
Doe 't naar achter. Toe dan.
Wat is er met jou gebeurd?
Wilt u dat weten?
Goed. Dat zal ik u zeggen.
Ik zat in de groentetuin te lezen. Gewoon in m'n eentje.
Toen kwam Cluny eraan.
Ze liep op me af en...
...ze wilde dat ik hielp met een paar dingen.
Dus ik ga mee. Ik struikel over de tuinslang, stap op 'n hark...
...rol de heuvel af, zo in de vijver.
Mag ik nog aardappelpuree?
Zeg tegen Gipping dat hij voortaan beter oplet waar hij de tuinslang neerlegt.
Dat zal ik zeker doen.
Op een kerkhof.
Mond dicht. Jij kleine, gemene oplichter.
Wou je 'm bedotten? Na wat hij voor je heeft gedaan?
Heus niet. Ik zag de kerk en dacht... -Gelukkig kreeg ik hetzelfde idee.
Elegie op een kerkhof.
Nou, dat is zijn graf, hè?
Moet je kijken. Niets te vinden. Alleen zijn naam.
En sterfdatum.
Misschien is dat de aanwijzing. Zijn sterfdatum.
Misschien betekent dat iets.
Zoals wat? Hij wist z'n eigen sterfdatum niet.
Misschien moeten we 'm opgraven.
Ben je niet wijs? Wil je het hele huis wakker maken?
Kijk.
Die ouwe schurk.
ZEEMAN
'Hij volgde de eclips op zoek naar rijkdom en roem.
En als gij wilt gedijen, moet gij 'tzelfde doen.'
Thomas Gray op een kerkhof. -Die sluwe, ouwe schurk.
Is dat de volgende aanwijzing, denk je? -Natuurlijk. Luister.
Alles wat met een eclips te maken heeft.
Doorzoek dat huis van boven tot onder. Begrepen?
Terug, voor ze je missen. Ik bel over twee dagen. Zorg dat je iets hebt.
Ga je niet naar Londen? -Daar kan ik me niet vertonen.
De woekeraars willen me afmaken. Maar luister.
Als ik eraan ga, ga jij er ook aan.
Ik kan visvoer van je maken, niemand die 't weet.
Hij maakt geen grapjes. Ooit iemand gezien die visvoer werd?
Geen prettig gezicht. Nu en dan wordt iemand uit de zee gevist.
De politie kijkt met de ogen halfdicht en zegt: 'Wat een puinhoop.
Ik kan het niet aanzien. Gooi 'm terug.' Zo eindigt diegene.
En jij ook, als je niet luistert.
Vergeet dat niet. -Ik vond de eerste twee aanwijzingen.
Ja, en zorg ervoor dat je snel de volgende vindt.
Vooruit, wegwezen.
Goedemorgen.
Goedemorgen, Casey. -Morgen.
Jij bent laat op.
Wil je een verse scone? -Ja, dank je.
Ik zei Casey. De rest is voor bij de thee.
Wanneer zag je hier voor het laatst een eclips?
Doe eens iets nuttigs. Wrijf dat op. Een zon- of maaneclips?
Welke dan ook. -Lang geleden. Hoezo?
Zomaar. -Moet je zien wat ik heb gevonden.
Mooi, een komkommer.
Hij is dol op komkommersandwiches. -Wie?
Het is de eerste woensdag van de maand. -Nou en?
Dan komt kolonel Dennis altijd theedrinken.
Wie is dat?
Meer thee, kolonel? -Heel graag.
Deze komkommersandwiches zijn heerlijk.
Mijn favoriet. Ik herinner me de club in Kanpur.
Mijn syce bracht me elke middag komkommersandwiches.
Weet u, de dominee had het gisteren over India.
Hij zei dat een syce een stalknecht was.
Natuurlijk, u hebt gelijk. Een verspreking.
Mijn syce bracht me elke middag m'n zwarte paard.
Satan? -Die goeie, ouwe Satan.
Ik heb vele gymkana's gewonnen met die goeie, ouwe Satan.
Destijds met de manoeuvres.
Kan hij zo goed paardrijden? -Welnee. Mr Priory is bang voor paarden.
Hij zei: 'Je komt nooit op zijn rug.'
Ik nam Satan en sprong er drie keer overheen in volle galop.
Waar ga je heen? -Ik was ze vergeten.
Wacht even.
Ik heb een idee. -Dat gezicht van hem.
Zat daar met z'n moeder. Wat een verspilling.
Geweldig, maar erg gevaarlijk.
Een soldaat denkt niet aan het gevaar.
Margaret, lieverd.
U hebt mijn kleindochter nog niet ontmoet. -Aangenaam.
Wat zijn dat? -Scones.
Mr Priory zei dat de kolonel ze lust. U kent onze butler toch wel?
Zeker. Voortreffelijke kerel.
Ik moet er eens vandoor. Zalige thee, goed gezelschap.
Beste kolonel Dennis, uw bezoekjes zijn veel te kort.
U laat een glimp van de buitenwereld zien.
Wat bof ik dat u in de buurt kwam wonen, net toen mijn laatste oude vriend vertrok.
Ik zou m'n bezoekjes voor geen goud willen missen.
Hallo, kinderen. Alles goed? -Ja, kolonel Dennis. Dank u.
Brave jongen.
Uw paard? -Ja, een oude knol.
Maar goed genoeg voor het platteland.
Dit zadel ken ik niet. Ik ken alleen wildwestzadels.
Is zo'n petieterig zadel niet lastig?
Niet echt. Een kwestie van ferme knieën en sterke handen.
Ik snap niet hoe je erin blijft zitten. Kunt u het laten zien?
Nu? Misschien een andere keer. -Alstublieft.
Ik heb hem al zo hard laten rennen. We moeten lopend terug.
Beste kolonel, doe haar toch een plezier.
En mij ook. Ik heb u nog nooit op een paard gezien.
Ja, nou... -Alstublieft.
We willen u op de oprijlaan zien galopperen als een ware ruiter.
Ik doe u graag een plezier, natuurlijk.
U stijgt toch niet aan die kant op? -Ik controleer dit rubberen... leren ding.
De zadelriem. -Dat weet ik.
In het regiment controleer je altijd de zadelriem voor je opstijgt.
Wacht maar.
Hoe start je dit ding? -Je moet 'm hiermee slaan.
Dat paard is misschien nog pittiger dan Satan.
Zag je hem de trap op gaan? -Tree voor tree.
Lach maar. Denk eraan: wie het laatst lacht, lacht het laatst.
Hoe ging het? -De voorspelde regen heeft niet geholpen.
Met het geld van de rondleiding en versnaperingen...
...komen we nog 100 pond tekort. -Echt?
Wanneer is de belasting? -Volgende week.
Over acht dagen.
Kop op. Er is nog tijd. We kunnen Mr Thresher nog wat verkopen.
En zaterdag, op de markt, verkopen we meer dan ooit tevoren. Afgesproken?
Goed.
Jullie doen de kraam, wij gaan naar Thresher.
Kom, Peter.
Hopelijk verkopen we goed. -We moeten wel.
We hebben nooit 100 pond verdiend.
Niet? Misschien moet je verkooptechniek verbeterd worden.
Verkooptechniek?
Het gaat niet om wat je verkoopt, maar hoe.
Kom dichterbij, mensen. De grootste eieren die je ooit zag.
Je kunt ze klutsen, pocheren, bakken, roerbakken.
Grote bruine, grote witte, kleine witte.
Alles wat je wil. Allemaal gelegd door de beroemde hen Murabelle.
Kom dichterbij, mensen.
De laatste groenten van Candleshoe. Geteeld door de beroemde tuinman Gipping.
Hij werkte voor de koningin en kweekte bloemkool op Buckingham Palace.
Wie wil er 'n paar reusachtige eieren?
Een half dozijn, graag. -Gelukkig bent u vroeg.
Straks zijn ze allemaal uitverkocht.
Doe dan maar een dozijn. -Een dozijn voor deze dame.
Mis deze peperkoek niet.
Kapitein Joshua St. Edmund nam die altijd mee.
Goed tegen hoofdpijn, scheurbuik en winderigheid.
Dat kun je niet zeggen. -Het verkoopt toch?
Taart. Heerlijke, zelfgebakken taart.
Vijf cent, alstublieft.
Vijfentwintig cent.
Ze waren eerst 50.
En? -Hoe ging het?
Ongelooflijk goed. Geweldig. Onze allergeweldigste marktdag ooit.
Is 100 pond echt gelukt?
Met onze verkoop aan Thresher en Casey's talent...
...is het gewoon schandelijk. Het gaat regenen.
Mevrouw is alleen thuis. Ze haat onweer. Casey, fiets naar huis. Neem dit mee.
Vooruit. Kom op, inpakken.
Pak de eieren, taart, jam. -Neem mijn trui.
Ik heb een jas en paraplu.
Leg die lege dozen op de kar. -Goed.
Ik kom eraan.
Pak die kant.
Oma?
Wie is daar?
Wie is dat? -Stil. Moet de hele wereld je horen?
Heb je met de lichten geknoeid?
Komt vast door de storm. Waarom hoor ik niks?
En hoe zit het met die praatjes op de markt?
'Koop mijn eieren. Bruin, wit. Kook ze, bak ze.' Hoe zit dat?
Ik moet doen alsof ik bij de familie hoor, toch?
Wat jij moet doen, is die schat vinden. Geen gelummel, begrepen?
Wat betekent 'eclips'?
Dat ben ik nog aan het uitzoeken.
Kinderen?
Ik ben het. Casey. Margaret.
Als ze hier komt, krijgt ze slaag. Zorg dat ze weggaat.
Lieve schat.
Gelukkig ben je veilig. Waar is de rest? -Nog in het dorp met Priory.
In deze storm? -Ze komen zo.
Telkens als het onweert, gaan de lichten uit.
Maar Priory weet ze altijd te repareren. Wat moesten we zonder hem?
Ik moet me omkleden.
Wat doe je? -Ik neem 't mee, natuurlijk.
Dat is 't belastinggeld. -Dit is m'n redding tegen die woekeraars.
Zeg maar dat het een inbreker was. -Als ze niet betalen, moeten ze weg...
...en kan ik niet meer zoeken.
Mooi. Dan kunnen we het hele huis doorzoeken.
Blijf aan die eclips werken. -O, nee.
Ben je gek geworden? Hou op.
Wacht, alsjeblieft.
We smeren 'm.
Niet doen. -Aan de kant.
Wegwezen, zeg ik je. -Stop.
Vort, zei ik. Duw haar weg.
VEILING OP CANDLESHOE
Ik heb alle kleerkasten nagekeken.
Ik laat deze dingen, zoals uw grammofoon, naar uw nieuwe adres sturen.
Dank je.
Mijn man en ik op onze trouwdag. -Een knap stel, mevrouw.
Dit is mijn dansprogramma van het bal dat we voor de prins van Wales hielden.
De prins vroeg me voor elke dans. Mijn man was woedend.
De prins was een bijzondere man.
Ik herinner me de wals.
Ik geloof dat ik nog steeds de grammofoonplaat heb.
Hier heb ik 'm.
Wat was het toch een schitterende tijd, hè?
Ik dacht dat 't dansen hier nooit zou eindigen, maar toch wel.
Binnenkort wel. Maar niet zolang ik hier nog ben.
Zet de grammofoonplaat op, alsjeblieft. We gaan de wals dansen.
Nee, absoluut niet. -Ik sta erop.
Het is niet gevoeglijk.
Zou het wel gevoeglijk zijn om met kolonel Dennis te dansen?
Hij kan vast beter dansen dan paardrijden.
Je speelde hem goed. -Wist u het?
We speelden een spelletje met de tijd.
Daar wil ik je voor bedanken.
Ik schaam me dood. -Nergens voor nodig.
Ik ben zeer dankbaar voor het prachtige talent dat je hebt.
En nog meer voor je compassie.
Dan nu, alsjeblieft...
...de grammofoonplaat.
We komen voor Casey Brown. -Het bed aan 't eind.
Voor jou. -Bedankt.
Dit is ook voor jou.
Pruimen. Ze zijn lekker zacht.
Hoe voel je je? -Oké.
Je hebt gelijk. Ze zijn best zacht.
De dief is nog niet gepakt. -Nee?
De politie heeft geen aanwijzingen.
Ik zag z'n gezicht niet. -Jullie waren samen in de keuken.
Je probeerde hem tegen te houden.
En je zag niets? -Het was donker.
We komen afscheid nemen.
Waar gaan jullie heen? -Terug naar 't tehuis.
Candleshoe wordt verkocht vanwege de belasting.
En oma dan?
De gemeente heeft een plek.
Best leuk. Veel mensen van haar leeftijd.
Jullie houden me voor de gek. Oma in een bejaardentehuis?
Ze kan nergens anders heen.
Als je ons iets niet hebt verteld...
Ik weet niets. Helemaal niets.
Nou, we moeten helaas gaan.
Bedankt voor de pruimen.
Doei, Casey.
We zullen je missen.
Verlies je knoflook niet.
Nee, hoor. -Tot ziens.
HAMBLEDEN ZIEKENHUIS
Prinsesje. Allemaal. Kom terug. Ik moet wat zeggen.
De laatste aanwijzing.
'Hij volgde de eclips om de rijkdom en roem.'
'Om te gedijen, moet gij 'tzelfde doen.'
Heel simpel.
De Eclips was een schip. Van kapitein Joshua.
Binnen hangt 'n schilderij van hem aan boord van de Eclips.
Hij ontvangt 't zwaard van 'n Spaanse kapitein wiens schip hij had veroverd.
Dat is de aanwijzing. Kom. Het hangt in de zaal.
Het hangt niet in de zaal.
U hebt mijn schilderij verkocht, Mr Thresher?
Het was nu van mij.
U hebt het aan mij verkocht. Mr Priory, althans.
U had alle recht om het te verkopen, maar we moeten 't dringend zien.
Waar is het nu?
Ik verkocht 't gisteren aan een Amerikaanse.
Kapitein Joshua leek op haar vader. -Vast ook een piraat.
Het staat ingepakt op 't station. Het vertrekt om 12:20 naar Londen.
Dan gaat 't naar Southampton en aan boord van de Queen Elizabeth.
Stap in. We pakken de trein. -Maar het is 12:15.
Die trein vertrekt nooit op tijd.
Daar gaat de trein. -Om 12:20.
Uitgerekend nu vertrekt hij op tijd.
Hij stopt nergens meer. -Zijn we verslagen?
Zeker niet. Erachteraan, we moeten 'm laten stoppen.
Iedereen eruit.
Je parkeert m'n auto op het spoor.
Ja, mevrouw. -Als hij te laat stopt...
Nee, hoor. Die locomotieven hebben geweldige remmen.
Daarheen, snel.
Ik blijf hier. -Maar, mevrouw...
Je zei dat hij op tijd zou stoppen.
Ja, maar... -Ze hebben geweldige remmen.
Ik sta erop. -Ik stap niet uit deze auto.
Maar zorg dat hij op tijd stopt. -Zeker.
Dank je.
Wat is hier gaande? -Kunnen we...
...even kijken naar iets in uw bagagewagon?
De Eclips. -Waar is de aanwijzing?
Zijn zwaard steekt door een document. Staat er iets op?
'Ondergronds in de grote zaal. Kijk omhoog, kijk omlaag.
Ontdek 't allemaal. Getekend, Joshua St. Edmund.'
In de grote zaal? -Ondergronds?
Heb je de sleutel? -Jazeker.
Haal m'n gereedschapskist. Snel.
Ga door. Die kaart ligt hier. -Mr Bundage. Wat denkt u wel?
Wat doet u hier in vredesnaam? -Goedemiddag, mevrouw de gravin.
We zagen dat 't te koop stond en kijken even rond.
Tot morgen is dit mijn huis. Gaat u alstublieft weg.
Ik heb thee voor je gezet.
Allemachtig. -Grimsworthy.
Wat doet zij hier? -Wat doe jij hier?
Je was ontslagen voor diefstal en moest wegblijven.
Genoeg met dat gezwam. Charlie, deuren dicht.
Grijp haar. -Eropaf.
Ahoi. Kom hier.
Blijf hier, mevrouw.
Ik heb haar. -Laat los.
Laat los.
We bellen de politie.
Leg die hoorn neer.
In gesprek. -Wat?
Bezet. -Kom, snel.
Ik zal je een lesje leren.
De kinderen. We moeten ze helpen. -Ik ga wel. Blijf hier.
Leg dat direct neer.
Blijf daar. -Doe niets overhaast.
Die schat is van mij, of anders van niemand.
Dit is een noodgeval. Nee, mijn telefoon is in orde.
Geef hier.
Hebbes.
Kom op.
Schiet op.
Hallo, centrale.
Leg die hoorn erop. -Kijk uit.
Leg neer. -Hallo, centrale.
Pak hem. -Snel, haal de politie.
En jij dan? -Wees snel.
Ja, maar... -Nee, schiet op.
Snel, hierheen.
Zwijn. Mijn regimentsdas.
Kwam Peter weg? -Geen idee.
Ga jij ook maar hulp halen. -Pas op.
Bukken.
Jij pakt de kleine.
Kom hier. Hebbes.
Wat gebeurt er?
En kom niet meer terug.
Iedereen naar de grote zaal. Snel.
Klem de deur ergens mee vast. -Dit?
Zal het houden? -Nee.
We moeten hem ook barricaderen. -Met de ijzeren zeeman?
Goed idee, kom. Kijk uit voor de bijl.
Duwen.
Sta daar niet zo. Grijp ze.
Wat gebeurt hier?
Kapitein Joshua, jij oude deugniet.
Ik ben niet goed in afscheid nemen.
Blijkbaar niet. Waar ga je heen?
Geen idee. Terug naar LA, denk ik.
Juist.
Luister, ik hoorde nooit thuis op Candleshoe.
Ik deed alsof, maar het is niet zo.
Niet spannend genoeg voor je?
Dat meent u niet.
Misschien liggen de mensen op Candleshoe je niet.
Priory, de kinderen.
Ze kunnen ermee door.
Ligt het aan mij?
Inderdaad, het ligt aan u.
Ik kwam om u een loer te draaien. Ik kende u niet en 't kon me niks schelen.
Maar nu...
Maar nu?
Nu...
...is het anders.
Dank je.
Ik ben ook erg dol op jou.
Ik vind het niet erg dat je loog toen je hier kwam.
Maar ik zou 't heel erg vinden als je nu tegen me loog.
Wil je echt terug naar Los Angeles?
Ik heb nog nooit gehuild.
Dan wordt het tijd dat je dat doet.
Kom, lieverd. We gaan naar huis.
Stel dat uw echte kleindochter komt?
Misschien is ze er al.
EINDE