Met genoegen nodig ik u uit voor een diner met moord.
Lola Lane 22, zaterdag, 1900 uur.
Uw gastheer, Lionel Twain.
Denkt u dat ze komen, meneer ? - Ja hoor, die komen wel.
Hier. Postzegel erop en op de bus.
Hij gaat over.
Neem je Myron even mee ? M'n been lijkt op een boom in deze mist.
Wat een plek om de weg kwijt te raken.
Een paar kilometer terug zag ik een veel betere plek.
Mooi. Zeg dat we de weg kwijt zijn.
De lijn is dood. - Waarom zei je dan hallo ?
Ik zou toch zweren...
Het klonk alsof iemand de kabel doorknipte.
Hoe klonk het dan ?
Knip.
Wat een mist, hé pa ? - Ja, ik weet het. Rij nou maar.
Wat een dikke soep. In de verste verten niemand te zien.
Een perfecte plek voor een moord, pa.
Conversatie als tv op huwelijksreis. Overbodig.
Waar gaan we naartoe, pa ? En wie is die Mr. Twain ?
En wat zou een diner met moord zijn ? - Vragen zijn als voetschimmel.
Op den duur heel irritant.
Stop auto. - Wat is er ?
Zet motor af.
Luister.
Ik hoor niets. Wat hoort u ?
Twee maal negatief en hond. - Een hond, wat zou dat.
Als niet vergis, hond behoort toe aan Mr. Dick Charleston.
Dat ben ik. U heeft niet toevallig een kleine witte... Wang.
Een witte wang ? - Lieve hemeltje, Sydney Wang.
Wat doe jij op deze godvergeten plek ? - Hetzelfde als u.
Zoeken naar brug die leidt naar huis van gastheer, Mr. Lionel Twain.
Jij ook ? Twee gerenommeerde detectives, dat is niet niks.
Ik stel voor: Japanse zoon Willie. - Japans ? Maar ik dacht...
Mrs. Wang en ik geen kinderen. Willie geadopteerde zoon nummer drie.
Aangenaam. En de weg is verraderlijk.
Verraderlijke weg als verse paddestoel. Moet altijd...
Idioot. Paddestoelverhaal niet af. Idioot.
Sorry, Mr. Perrier. Ik zie niks, de mist is zo dik als bouillabaisse.
Noten. - Pardon ?
Er zitten geen noten in m'n chocoladereep.
Die stomme winkelier heeft je rozijnen gegeven. Ik wilde noten.
Hij had geen noten. - Die winkelier niet ?
Daarom nam ik rozijnen. - Laat ook maar.
Ik ruik het diner al. Warme soep.
Dit is foute boel, straks gaat alles naar z'n grootje.
Wat ? - Naar z'n grootje.
Broodje ? Heb je brood bij je en het niet eens tegen me gezegd ?
Vooruit, waar zijn die broodjes ? - Nee monsieur, grootje.
Let wat meer op je accent als je weet dat ik honger heb.
Als je het mij vraagt, wordt dit niets.
Maar niemand vraagt je iets. - Jawel, jij vroeg net of ik...
Dat was toen, dit is nu. En niemand kent de dag van morgen.
Zo is het nu eenmaal, of we het nu leuk vinden of niet.
Soms maak ik me echt zorgen over je, Sam.
Geen geleuter meer. Ik beschouw dit als werk.
Wat weet je van die Twain ? - Geboren in San Francisco, 1906.
Z'n moeder was rooms, z'n vader orthodox joods.
Twee uur getrouwd geweest.
Kinderen ? - Een dochter, Irene. Roepnaam Rita.
Echt iets voor een vrouw. Ga door, je doet het prima.
In 1932 in Chicago gearresteerd. Hij verkocht pornografische bijbels.
Aanklacht ingetrokken door bemiddeling van de kerk.
Dan een poos niks, tot hij in '46 in El Paso wordt gepakt...
wegens het smokkelen van rijke blanke Amerikanen naar Mexico...
voor de meloenenpluk.
Waarop een psychiatrisch onderzoek volgde.
Volgens mij is het een rare vogel. Nog meer ?
O ja, wat dacht je hiervan.
Lionel Twain heeft een interessant kenmerk: hij heeft geen pinken.
Geen pinken. Heeft hij dan maar acht vingers ?
Nee, tien. Alleen geen pinken.
Je hebt je huiswerk goed gedaan, Angel.
Waar heb je dat vandaan ? - Ik heb Twain geschreven.
Heel slim.
Wat is er aan de hand ? - Wat denk je ? Lege tank.
Ik heb een tankstation gezien, zo'n acht kilometer terug.
Voor je gaat: ik wacht op je, schat.
Hier is de brug, pa. Hij ziet er niet erg veilig uit.
Dat merk je pas als je eroverheen rijdt.
Rijdt u niet mee ?
Gewicht van twee misschien te zwaar voor brug.
Waarom ben ik de pineut ?
Ik kwam er het eerst op om uit te stappen.
Ik haal het niet, pa. Hij zakt door.
Maak je geen zorgen. Ik red me wel.
Ik heb het gehaald, pa.
Mooi. Kom nu terug en haal geadopteerde vader op.
Kijk op uitnodiging. Welk huisnummer ?
22... - Klopt. 22, Twain.
Rij door.
Zag je dat ? Ik ook niet.
Stop. Beweeg je niet. Iets hier niet in orde.
Wat is er, pa ? - Stel geen vragen, doe wat ik zeg.
Als ik 'springen' zeg, dan spring je. Een, twee, drie...
Goed geteld, pa. Maar hoe wist u dit ?
Kijk op grond.
Zelfs schoenmaat klopt.
Iemand veel moeite gedaan welkome gasten onwelkom onthaal te geven.
Bel maar aan.
Bent u gek geworden ? Iemand wil ons vermoorden.
Wordt spannend weekend. Bel maar aan.
Was het maar alvast maandagochtend.
Daar gaat ie dan.
Er wordt iemand vermoord. - Kalmeer een beetje.
Hoorde u die gil niet ? - Nee, jij hoorde gil.
Meer ervaren oor hoorde deurbel. Luister nog maar eens goed.
Mr. Twain heeft luguber gevoel voor humor.
Goedenavond, we verwachtten u al.
En hoe. Dak moet gerepareerd worden.
Inderdaad. Het huis stort langzaam in.
Mogen we binnenkomen ? - Ik dacht dat u al binnen was.
De heer en mevrouw Charleston ? - Nou, nee.
Ik ben inspecteur Wang uit Catalina, ja.
Dit geadopteerde zoon Willie.
Heeft u een goede reis gehad ondanks het slechte weer ?
Vreemd weer. Slecht weer alleen buiten als binnen.
O, dat. Dat is een van Mr. Twains grapjes.
Een elektrische truc. Zoals u weldra zult ontdekken...
houdt Mr. Twain van een onheilspellend sfeertje.
Zal ik uw bagage meenemen ?
Zoon draagt bagage. Daarvoor heb ik hem geadopteerd.
Momentje, ik doe even de deur dicht.
Loopt u maar achter mij aan, dan breng ik u naar uw kamer.
Erg groot huis. Geen ander personeel ?
Dat weet ik niet. Ik heb nog nooit iemand gezien.
Mr. Twain heeft me gevraagd het u naar de zin te maken.
U zult hem na het diner ontmoeten. - Na het diner ?
Eet gastheer niet met gasten ? - Mr. Twain eet liever buiten de deur.
Wacht. Wat dat ? - Dat ? O, dat is de kat maar.
Dat kat ? Geeft u kat hondenvoer ?
Het is nogal een valse kat.
Mr. Twain heeft hem laten helpen, en dat wilde hij niet.
Groot huis, hé pa ? - Groot huis als dikke vrouw.
Je hebt de ruimte.
Dit is uw kamer. Ik weet zeker dat hij u zal bevallen.
Het is een koud huis. - Ook daaraan is gedacht.
Er brandt een lekker vuurtje in uw kamer.
Het rookt een beetje. Die haard is in geen jaren gebruikt.
Het bed is tenminste warm - Belt u maar als u iets wenst.
Waar bel ? - Achter het bed. Daar.
Het diner is om 2100 uur. Mr. Twain verzoekt om gepaste kleding.
De bel. Excuseer.
Wat een engerd, zeg. Wie neemt er nu een blinde butler ?
Is wel goedkoop. Hoe weet butler of salaris klopt ?
Hier, dit zal je goeddoen.
Als Myron niet had geblaft, waren we verpletterd.
Het was vast bedoeld als waarschuwing.
Iemand wil ons bang maken. Waarom ? - Dat is dan aardig gelukt.
Waarom komt er niemand ? - Niet meer bellen, klop maar aan.
Wees niet bang.
Wat nu weer, Myron ? - Daarboven, Dora. Kijk.
Een blinde butler.
Laat hem de auto maar niet wegzetten.
Goedenavond, we verwachtten u al.
We hebben onszelf binnengelaten. Dick en Dora Charleston.
Uw kamer is klaar. Ik ga u voor.
Niet op letten, dat is de kat maar.
De bagage ligt nog achterin. - Die pak ik wel.
Als ik uw auto wegzet.
Zag ik de auto van Mr. Wang staan ? - Ja, ze rusten wat uit in hun kamer.
U slaapt in dezelfde gang als Mr. Wang.
Dat is leuk. We slapen in Wangs gang.
We ontvangen weinig mensen. Het is fijn om weer gasten te horen.
Bedankt... Hoe heet u ? Bedankt, Benson.
Nee, de naam is Bensonmum. - Bensonmum ?
Ja. Jamessir Bensonmum.
Jamessir ? - Juist.
Jamessir Bensonmum ? - Juist.
Vreemd. - De naam van m'n vader.
Hoe heette die dan ? - Howard Bensonmum.
Howard Bensonmum ? - Zo lijkt het me wel genoeg.
We zijn er. De kamer van wijlen Mrs. Twain. Hier is ze gestorven.
Waaraan ? - Zichzelf vermoord in haar slaap.
Zelfmoord, bedoelt u ? - Nee, het was echt een moord.
Mrs. Twain had een hekel aan zichzelf. Deze kamer zit altijd op slot.
Waarom dat ? - Mr. Twain hield veel van haar.
De kamer is nog net zo als toen ze zichzelf wurgde.
Negen jaar geleden.
Mevrouw was hier graag. Ze vond het de vrolijkste kamer van het huis.
Aha, de bel. - Dat was Mrs. Charleston.
Die was toch hier ? - Ben ik ook.
En ik slaap niet in deze muffe kamer. - Ik zal er iets aan doen, mevrouw.
Bedankt, Bensonsir. - Mum.
Bensonmum. Mevrouw.
Meel. Dit is geen stof, maar meel. En spinnenwebben van gesponnen suiker.
Dit dient alleen om ons bang te maken.
En die muis, dat is zo'n opwindbeestje.
Stom. - Wat ?
Ik. Hij is echt.
Stop, we zijn er. - Dat weet ik, daarom stopte ik.
Doe open. - Er zit chocola op uw gezicht.
Van die reep. U zit onder. - Stomkop. Dat is m'n snor.
Lik maar, dan merkt u het wel.
Veeg af, mijn handen kleven.
Hoofd stil, ja.
Knoeipot.
Niet allemaal tegelijk.
Wie is daar ?
Rotbuurt.
Ik zei toch 'springen' ? Un, deux, trois, springen.
Luister toch eens. - Laat me met rust.
Knoeipot.
Wie bent u ?
De nieuwe keukenmeid. Hopelijk kunt u koken.
Geef eens antwoord. Vooruit.
Ik heet Yetta. Ik kan niet praten en ik hoor niets.
Wat ? Ik versta u niet.
Beetje verlegen, soms ? Hindert niet.
Het betreft een diner voor tien personen.
En dit is het menu.
En ik kan ook niet lezen. Dit briefje is voor me geschreven.
Is dat duidelijk ? Het diner begint om 2100 uur.
Als ik u nodig heb, laat ik de bel drie keer rinkelen.
Mooi, aan het werk.
Hallo ? Hallo, hallo. Centrale, hallo, hallo.
Hij is dood, meneer. - Wie ? Wie bent u ?
De butler. - De butler, hé ? Dat dacht ik al.
De telefoon is al een week stuk. - Meent u dat ?
Volgens mij heeft iemand een uurtje geleden de kabel doorgeknipt.
Hoe heet u ? - Bensonmum.
De grap ontgaat me. Ik ben monsieur Milo Perrier.
M'n chauffeur werd voor de deur getroffen door een waterspuwer.
We belden aan, hoorden een vrouw gillen, en er rende een muis weg.
U ziet het: er ontgaat me niets.
Een ijskompres voor hem, en chocola voor mij, n'est-ce pas ?
We hebben geen n'est-ce pas, alleen Hershey's. Ik geef het door.
Ik haal het zelf wel even. Loopt u intussen mee naar uw kamer ?
Sta op. Ik vertrouw die butler niet.
Hij kijkt je niet eens aan. - Hij is blind, monsieur.
Onzin.
Daar heb je het huis. Wat heb je ? - Zere voeten.
Waarom zei je niet dat je olie nodig had toen ik benzine ging halen ?
Je had 50 dollar voor 5 dollar benzine.
Ik wist niet of je wel terug zou komen. Dat was te riskant.
Vertrouw je me dan niet, Sam ?
De laatste keer dat ik een vrouw vertrouwde, was in Parijs, 1940.
Ze zou even een fles wijn gaan halen.
Twee uur later vielen de Duitsers binnen.
Het spijt me, Sam.
Ach wat. Geef me m'n wisselgeld.
Het diner begint om 2100 uur. Ik zal de chocola laten brengen.
Momentje, m'n beste. - Ja, meneer ?
Bedankt, dat was alles.
Hij is echt blind. Dat waren m'n gekste bekken.
Iets anders dan de Copacabana, hé ?
Dit voelt niet goed. Straks is het afgelopen met je geluk.
Dat kan. Als het je tijd is, dan is het je tijd.
Als ik vanavond aan de beurt ben, dan is dat zo.
Na jou, lieverd.
Eerst een kus, Sam. - Ik kus nooit.
Voor deze ene keer. - Ik hou niet van kussen. Hou op.
Mijn god. Hij is dood. - Pardon ?
Sam Diamond, m'n baas, ligt daar. Verpletterd.
Ik val flauw. Vang me op.
Mevrouw. Mevrouw, waar bent u nou ?
Geen beweging. Handen omhoog. gezicht naar de muur.
Je kunt weer opstaan, Angel. Draai je om, Jeeves.
Je betonnen kerstcadeautje kwam twee tellen te vroeg.
Een onfortuinlijk toeval, meneer. Mag ik m'n handen laten zakken ?
Pas op je tellen, Shakespeare. Ik heb je uitnodiging gekregen.
Maar ik had niet door dat ik het hoofdgerecht zou zijn.
M'n jongere broertje overkwam precies hetzelfde, twee jaar geleden.
Dinsdag zou hij 63 zijn geworden.
Voor een paar centen... Zorg ervoor dat hij uit m'n ogen verdwijnt.
Voor ik hem opzet als een jachttrofee...
en hem volgens Britse gewoonte aan de muur hang.
Het is wel een driftkikker, hé ?
Negen uur, het diner vangt aan.
Is alles klaar ?
Ik ruik niets. Matig met kruiden, zeker ?
De soep in een terrine, en de duiven op laag vuur. Ik doe de cocktails.
Als ik bel, brengt u de koude asperges, en draait u het vuur hoog.
Gaat dat lukken ?
Zeg eens hoe ik eruitzie, Dickie. - Zoals altijd. Adembenemend.
Hou je van me, en aanbid je me ? - Ik hou van je en aanbid je.
Een adelijker kontje bestaat niet. - Jaren op een paardenrug.
Zie je er wel een gat in, Charleston ?
Ach, Wang. Ken je... - Zeker. Leuk je te zien, Ach Wang.
Het genoegen is aan mijn kant.
Wat een prachtig gewaad. Waar heeft u dat vandaan ?
Dit een oude jurk. Heb hem al jaren.
En dit is geadopteerde zoon Willie.
Het Oosten ontmoet het Westen, in een bizarre setting.
Ik wist niet dat jij ook kwam. Je kent Wang ?
Jaren geleden heb ik met de inspecteur in Sjanghai gedineerd.
O, u weet het nog. Ja.
U had hong ching chu en ik kow dung woo fong.
M'n echtgenote Dora. Inspecteur Perrier.
Sorry, onze kamer is stoffig. - Had ik maar eerst moeten blazen.
En dit is m'n secretaris en chauffeur Marcel Cassette.
Hersteld van je ongeluk, Marcel ? - Ja, monsieur. Maar hoe weet u dat ?
Door de manier waarop je beweegt. Je bent rechts geraakt door een Citroën.
En ik hoorde een metalige klank. Je hebt vast een kunstheup. Van staal ?
Aluminium. Je bent nog even snel als vroeger, Charleston.
Vond u het geblondeerde haar van Mrs. Charleston niet mooi ?
Pardon ? - Mrs. Charleston rood haar.
U heeft blonde haren op uw colbert.
Dus heeft zij rood haar blond geverfd...
en toen weer rood, of het moet zo zijn dat u...
Neem me niet kwalijk. Wang zit ernaast. Zullen we dan maar ?
Goh pa, u legde uw... - Houd Japanse kop.
Afschuwelijk, zo'n heupoperatie. Heeft u nog pijn ?
Alleen bij vochtig weer.
Niks gebroken ? - Negeren, niet verwennen.
Sta op, sta op.
Wat ik wilde zeggen, Mr. Charleston... - Hé, pa.
Verraderlijke weg als verse paddestoel...
Ik weet het. Hond steekt tong uit schilderij.
Verraderlijke weg als...
Enige kerel. - Afrikaans dodenmasker, rituele dood.
Vraag me af waar anderen zijn.
Anderen ? Welke anderen ?
Uitnodiging voor diner met moord begrepen door Wang...
door verschijning monsieur Perrier.
's Werelds grootste detectives staan op de gastenlijst.
Dat zijn er vijf. Drie zijn er al. - Twee zijn nog niet gearriveerd.
Miss Jessie Marbles uit Engeland... - En Sam Diamond uit San Francisco.
Deze dame hier is m'n secretaresse en maîtresse, Miss Tess Skeffington.
Zeg dat nou niet. - Sorry, liefje.
Ze houdt niet van m'n keiharde eerlijkheid.
Maar dit is een keiharde business.
Heb moord nooit als business beschouwd, Mr. Diamond.
O nee, Mr. Wang ? Misschien geldt dat niet voor u.
U heeft al uw geld in de groente gestoken, eind jaren '30.
Misschien weten onze vrienden niet van uw taugé- en bamboehandel...
op het Chinese vasteland.
Er verdwijnt ieder jaar aardig wat chow mein in Mr. Wangs zak.
Klopt dat allemaal, Angel ?
Ik snap niet waar dit op slaat. - En dan u, Mr. Perrier.
U eet van twee walletjes.
Misdaden oplossen voor rijke heren en uw geld naar Zwitserland brengen.
Drie reisjes per jaar. Aardig wat chocolademelk.
Nee, dan u, Mr. Charleston uit New York, Palm Beach, en Beverly Hills.
Misdaad is niet meer dan een hobby, hé ?
Tijdverdrijf terwijl u op de roomservice wacht...
en gin-martini's en dure pakken koopt van het geld van uw vrouw.
Daarvoor hoef je alleen af en toe je vrouw even te grijpen...
en tweemaal per dag de hond uit te laten.
Niet fijntjes, maar ik heb dan ook weinig opvoeding genoten.
Mijn school was de straat, en de loop van een revolver was m'n leraar.
Ik krijg een onkostenvergoeding van 50 dollar per dag, heren.
Ik ben Miss Skeffington 3 jaar salaris schuldig. Klopt dat ?
Het gaat me niet om het geld, Sam. - Mij ook niet.
Als een van de heren m'n vriendin een glas goedkope wijn wil geven...
ga ik op zoek naar de plee. Ik praat soms zo veel dat ik vergeet te gaan.
Excuseer. Sam werd vorige week in z'n hoofd geschoten.
Hij hoort in een ziekenhuisbed.
Hij is verdomde eerlijk. - Wat een taal, Dickie.
Miss Jessica Marbles met haar verzorgster.
Miss Marbles, eindelijk mag ik u ontmoeten.
Ik bewonder u al vanaf ik zo'n kleine detective was.
Dank u, Mr. Wang. Ik ben Jessica Marbles.
En dit is Miss Withers, m'n verzorgster.
Ze is al 52 jaar bij me. Nu moet ik voor het arme mens zorgen.
Gaat het, Miss Withers ? Wilt u uw medicijnen al ?
Die zit. Nu kan ik wel iets sterks gebruiken, Mr. Charleston.
Ik begrijp dat u over de drank gaat.
Natuurlijk. - Wie is die ouwe ?
Er zit een gat in uw jasje. - Je had die ander moeten zien.
Stilte. Word vreemd geluid gewaar.
Het is dat hoofd. Het komt uit dat hoofd.
Het zijn doodskreten. Wat zou dat betekenen ?
Dat het diner gaat beginnen. We hebben geen gong.
Dames en heren, ik wil graag een toost uitbrengen.
Onze gastheer, Mr. Lionel Twain, is ontegenzeggelijk een uniek man.
Een: hij heeft de 5 beste detectives van de wereld bijeengeroepen...
om een misdaad op te lossen die nog niet is gepleegd.
Twee: hij heeft vallen gezet.
Een gammele brug, vallende standbeelden.
Wil hij ons doden ? Nog niet, want hij heeft kansen genoeg gehad.
Hij wilde ons lekker maken voor het spel dat volgt.
Drie: waarom vijf detectives, en niet een ?
Omdat hij ons alle vijf nodig zal hebben.
Zo'n misdaad is nog nooit bedacht.
Voor dit helse weekend van start gaat...
stel ik voor het glas te heffen op een eersteklas entertainer...
of op een gevaarlijke, duivelse gek.
Ad fundum. - Een ogenblik.
Vier: wijn vergiftigd.
Een oud, smakeloos, kleurloos, en niet-geurend kruid...
waardoor je op slag dood bent. Let op.
U heeft ons leven gered. - Dat klopt niet helemaal.
Bon appétit.
Alleen Mr. Wang kon dit gif herkennen, dus werd alleen hij getest.
Vijf: Mr. Twain is een entertainer en een duivel.
Laat een dokter komen. Snel. - Nee, het gaat alweer.
Mijn wijn was niet vergiftigd. Gewoon een slecht jaar.
Heel goed, Mr. Wang. Elke gang zullen we op onze hoede moeten zijn.
Jullie vergeten een ding.
Dit maakt de butler verdacht, hij schonk de wijn in.
Maar hij is blind. Hoe wist hij dan aan wie hij de giftige wijn gaf ?
Dat is niet zo moeilijk. Blinden hebben een uitstekende neus.
Wij zijn van het blanke ras, de zoon van Mr. Wang is Japans.
Een Chinees ruik je zo.
Dat is tamelijk smakeloos. - We leven in een smakeloze wereld.
Toch, Angel ? - Zeker, Sam.
Stilte. Butler nadert.
Sorry voor het wachten. Een communicatieprobleem met de kokkin.
Wie heeft de wijn ingeschonken ? - Mr. Twain.
Er stond een dienblad in de koelkast.
Ik moest Mr. Wang het glas met de kleverige voet geven.
Heeft u niet gevraagd waarom ? - Ik was al blij dat ik het blad vond.
Kan ik de soep opscheppen ? - Graag.
We vallen flauw van de honger.
Waar is de soep ? - In uw bord, meneer.
Er zit niets in m'n bord, behalve bord.
Ik begrijp u niet. - Pak die lepel aan.
Proef maar.
Nu begrijp ik het.
Excuseert u mij, ik ga even met de kokkin praten.
Moord door uithongering. Misschien speelt hij dat spelletje.
Wat denk jij ? - Geen idee, vraag het aan die eland.
Die houdt ons al de hele tijd in de gaten.
Tien gasten aan tafel, en ik dien gebakken lucht op.
Een goede hulp krijg je niet meer tegenwoordig.
U bent ontslagen. Begrepen ? Ontslagen.
U kunt gaan. Hoort u me ? Gaat u maar.
En kom niet terug.
Er valt me ineens iets op. De tafelschikking klopt niet.
Ik zit naast Dora. - Nou en ?
Uw vrouw. - Inderdaad.
Maar man en vrouw zitten nooit naast elkaar.
Ik hoor aan de overkant te zitten. Ruilen, Mr. Wang ?
Nu, Mr. Charleston ? - Nu, Mr. Wang.
Ook dit had onze dood kunnen zijn.
Gered dankzij het feit dat ik de etiquette ken.
Goed dat ik daar niet zat. Dan was ik leverpastei geweest.
Stilte, geen paniek. Blijf waar u bent.
Ik hoorde voetstappen. - Stil, jullie.
Ik ruik iets. - Wat dan ?
Goeie god, frankfurters en bonen.
Meer kan ik helaas niet bieden. - Niet doen, Dickie.
Je weet hoe gevoelig ik ben. - Ik heb m'n handen in m'n zak.
In mijn zak, zul je bedoelen. - Dickie, gedraag je.
Goedenavond, dames en heren. Ik ben uw gastheer, Lionel Twain.
Wat een entree.
Een beetje dramatisch, maar ik ben gek op illusie.
Excuseer de hoed, ik ben aan het kalen.
Ik had Twain ouder ingeschat. 72, 73.
76, om precies te zijn, Mr. Diamond.
Waarom ik er zo jong uitzie ? Dat is heel eenvoudig.
Volledig vegetarisch, nachten van twaalf uur...
en een dikke laag make-up.
Ik hoop dat alles naar wens is. - Naar wens ?
Na vergiftigde wijn en een bijna-onthoofding ?
Nee, dat was inspiratie.
U zegt niet waarom u ons mechanisch en culinair hebt aangevallen.
Dat was maar een spelletje. Een geestelijke krachtmeting, zogezegd.
Meet je geest met mij, dan blijft er van je geest weinig over.
Sam, je spuugt op de verzorgster. - Sorry, ouwetje.
Die hoort in bed te liggen. - We zijn hier al vier uur...
maar we hebben nog geen warm maal of koud lijk gezien. Ik stap op.
Ik stap ook op. - Niemand gaat dit huis uit.
Wat bedoeling hiervan, Mr. Twain ?
Dat zal ik u vertellen, als u mij vertelt...
waarom een van de genieën van deze eeuw geen lidwoorden gebruikt.
Dé, Mr. Wang. Wat is dé bedoeling hiervan ?
Dat zei ik ook. Wat bedoeling hiervan ?
Ik heb besloten te bewijzen dat, zonder enige twijfel...
de grootste criminoloog op aarde hier aan tafel zit.
En jullie zien hem allemaal.
Nee, niet elkaar aankijken. Kijk naar mij, ik ben nummer een.
U lijkt me nummer twee, als u begrijpt wat ik bedoel.
Wat bedoelt hij daarmee ? - Dat vertel ik nog wel. Walgelijk.
In al uw avonturen, mijne heren en dames...
heeft u nog nooit een moord niet opgelost.
En daaraan hebt u uw reputatie te danken.
Hoe zou men reageren als de vijf beste detectives ter wereld...
een weekend vastzaten in een huis, ver van de bewoonde wereld...
en een lijk op de grond ontdekten met twaalf messteken in de rug...
en geen van hen deze misdaad kon oplossen ?
Een moord ? - Dit is werkoverleg, Dorothea.
Inderdaad, een moord. Klokslag middernacht...
zal er iemand in dit huis op wrede wijze worden vermoord.
U vergeet een kleinigheidje, Mr. Twain.
Wie slachtoffer ? - 'Is het'.
'Wie is het slachtoffer'. Ik word er gek van.
Een fluitje van een cent. - Dacht u dat, Mr. Diamond ?
We zullen nog wel eens zien wie er hier geestelijk het sterkst is.
Mr. Wang, het slachtoffer zit bij ons aan tafel...
en dat geldt ook, dames en heren, voor de moordenaar.
Moordenaartje ? - We gaan fijn moordenaartje spelen.
Waarom geef je haar niet een zetje ? We moeten aan het werk.
Weet u wie er vermoord wordt ? - Heel goed.
En hoe hij wordt vermoord ? - Absoluut.
En wanneer precies moord plaatsvindt ?
Dé moord. Heel precies.
Ik mag me er niet in mengen, maar bent u de moordenaar, Mr. Twain ?
Ik weiger te praten met echtgenotes.
Dora heeft gelijk. Het kan niemand anders zijn dan u.
Zal ik het wat aantrekkelijker maken ?
Een miljoen dollar voor degene die de zaak oplost.
Dat zet ik in tegen uw reputatie. Een miljoen, belastingvrij.
Plus de auteursrechten en het recht op verfilming.
Het is 23 uur, amigos.
Nog een uur en iemand van u zal dood zijn.
Tot middernacht. Toedeloe.
Hoor eens, Mr. Twain...
Hij is weg. - Nee, hij zit daar.
Snelle jongen wel, hé ? - Ik heb me niet bewogen.
Ik zit nog daar. Een truc met spiegels.
O ja ? Komen dan nu de zeven slechte jaren ?
Probeer maar, Mr. Diamond. - Aanschouw uw begrafenis.
Wacht. Soms werkt het niet.
Deze ronde hebt u gewonnen, Mr. Diamond.
Om middernacht is het mijn beurt.
Hopelijk weet hij hoe je dat ding stopzet.
Wie een miljoen zet op een misdaad die nog moet worden gepleegd...
is meer kwijt dan alleen z'n haar.
Wachten we nu tot een van ons wordt afgeslacht ?
En waar is de butler gebleven ? Waarom is hij nog niet terug ?
Met ons eten. Ga hem zoeken.
Nee. Niemand deze kamer uit. - Waarom niet, pa ?
Twain zegt slachtoffer aan tafel.
Als we hier blijven, kan misdaad niet plaatsvinden zonder getuigen.
Hij heeft gelijk. Slimme Chinees. - Laten we elkaar een hand geven.
De ketting is sterker dan de schakels gesmeed zijn. Geef elkaar een hand.
Hou daarmee op.
Hou daarmee op, zei ik. - Wat is er, Diamond ?
Ze zit te vingervrijen, die vieze meid.
Stoute Miss Withers.
Hemeltje. Kijk.
Wat doet ze toch ? - Ze gilt.
Wat is er loos ? - Iets mis in keuken.
Ons eten. - Geduld.
Is er iemand ? - Bij het eten ?
Kokkin kan niet praten en niet horen.
Ik denk butler is dood.
'Ik heet Yetta. Op donderdag werk ik niet.'
Vraag of ze hier ook slaapt. - Iemand moet gaan kijken.
Niet alleen. Mr. Diamond, Mr. Charleston blijven hier.
Miss Marble, Mr. Perrier en Wang, wij gaan kijken.
Heel goed, huil maar even uit.
Pas op, Wang. Vingerafdrukken. - Waar ?
Die van jou.
Hier, neem m'n zakdoek maar.
Is hij... - Ziet eruit als...
Lijkt wel...
Raak niets aan. Vingerafdrukken. - Inderdaad.
Pen.
Geen pols.
Geen hartslag.
Als toestand niet verandert, is deze man dood.
Niets verdachts te zien.
Wacht eens. Wat is dit ?
Wat is dit, Perrier ?
Vergif, n'est-ce pas ? - Geen n'est-ce pas. Chocola.
De moord is dus gepleegd. - Nou, nee.
Twain zegt moord aan onze tafel. Butler niet aan onze tafel.
Butler alleen vermoord om ons af te leiden van echte moord.
Er is een mes verdwenen. Het slagersmes, durf ik te wedden.
De anderen zijn in gevaar. - Precies hoe laat is het ?
2331 uur en 56 seconden.
57, 58... Zeg maar wanneer ik moet stoppen. 59, 60.
Nog 28 minuten tot moord. Snel terug naar eetkamer.
Moeten bij elkaar zijn om middernacht.
Momentje.
Zakdoek.
Wat is het ? - Een bon.
Alles is gehuurd. Butler, kok, eten, tafel, stoelen, alles.
U bedoelt... - Ja, de hele moord is...
gecaterd.
Die Twain is geschift. - Maar niet gek.
Hopelijk zijn we nog op tijd. - Deur op slot.
Sam Diamond heeft hem dichtgedaan. - Goed inzicht in Diamond-hoofd.
Diamond, hier Perrier. De kust is veilig, doe maar open.
Diamond, Charleston, zijn jullie daar ?
Snel terug naar keuken, voor eetkamersleutel van dode butler.
Dank je. Het is al erg genoeg dat ik m'n hand in z'n zak moet steken.
Holy merde.
Hij is weg. De butler. Z'n lichaam is verdwenen. Hier is sleutel.
Als butler weg, waar sleutel ? - In z'n zak.
Welke ? - Die van de butler.
Butler weg maar zak is er nog ? - Juist.
Z'n lichaam is gestolen, z'n kleren niet.
Maak de deur snel open. Er is hier iets heel erg mis.
Hallo, waar is iedereen ?
Kamer vol lege mensen. - Ik kijk achter die deur.
Op slot gedraaid, aan de binnenkant.
Deuren op slot, geen weg naar buiten. - Dit bevalt me niets.
Mij wel, maar begrijp het niet.
Misschien andere weg kamer uit. Geheime vluchtroute.
Fout. Er zijn geen geheime vluchtroutes, Mr. Wang.
Zeiden jullie iets ? - Nee.
Dat was ik.
Daar. Stem komt uit koe aan muur.
Eland. Eland, imbeciel.
Waar zijn ze ? Wat heb je met de anderen gedaan, mafkees ?
Nu al vastgelopen. Behoefte aan aanwijzingen ?
Die zoek ik zelf wel, gestoorde lolly.
Man die twist met koe is als trein zonder wielen.
Komt niet vooruit. - Ik word gek van die spreuken.
Man die gek wordt van spreuken... - Ik zei dat ik er gek van werd.
Stil toch, heren. - Koe praat weer.
Zal ik u een hint geven, Miss Marbles ?
u laat zich bedriegen door uw ogen de gasten hebben zich niet bewogen
te/ van een tot tien draai de knop om en u zult het zien
Hoezo hebben de gasten zich niet bewogen ? Dat hebben ze wel.
Laat u niet bedriegen door uw ogen. Naar de hal.
Wij denken dat anderen niet hier zijn, maar koe zegt van wel.
Laten we nog een keer gaan kijken.
Doe deur dicht.
Ik zie niet in wat... - Stil even. Zeven, acht, negen, tien.
Miss Marbles, wilt u deur opendoen ?
Waar zaten jullie toch ? - Wij ? Waar zaten jullie ?
Hier, we mochten toch niet weggaan ? - Bent u de kamer niet uit geweest ?
Antwoord eenvoudig, maar vraag heel lastig.
Waar is de butler ? - Butler helemaal vermoord.
Vergiftigd. Maar er ontbreekt wel een slagersmes.
Toen we hier kwamen, zaten de deuren op slot.
We wilden de sleutel van de butler halen, maar hij was weg.
In z'n blootje. Z'n kleren lagen nog op de stoel.
Dat begrijp ik niet. Wie wil er nu een naakt lijk stelen ?
Je hebt mensen die...
Dat is smakeloos. Dat is pas echt smakeloos.
Toen we de deur openden, bleek de kamer leeg.
Jullie waren er niet meer.
Maar de eland zei dat onze ogen ons bedrogen.
Dus telden we tot tien, om het beter te kunnen zien...
en daar waren jullie weer.
Ik overdrijf niet snel, maar ik zeg u dit:
Voor het eerst van m'n leven zweette ik peentjes.
Ik mag haar wel. Echt.
Geweerschoten, monsieur-pa-Sam-Dickie.
Nu gaan Charleston en ik kijken, Jullie blijven hier. Kom, Charleston.
Wat denk jij ervan, Wang ?
Is verwarrend.
Het. Het is verwarrend. Denk toch eens aan je lidwoorden.
Doe open.
Goeie god. - Wat is er ?
Hij is er weer.
Au naturel.
Vreemd. Eerst stelen ze het lijk en laten ze de kleren hier.
Dan de kleren en laten ze het lijk hier.
Wie doet nou zoiets ? - Misschien een fout van de stomerij.
En die schoten dan ? Wie schiet nou iemand neer die al vergiftigd is ?
Ik zie geen kogelgaten. Niet in z'n hoofd, hals, rug of borst.
Loop hem helemaal even na. - Z'n hele lijf ?
Ik ga op de uitkijk staan. - Dat doe ik wel. Kijk jij maar.
Oké, om de beurt.
Jij doet het eerste lijk, ik doe het tweede.
Schiet op, we hebben maar acht minuten.
Iets te zien ? - Nee, geen kogelgaten.
Wacht, ik zie iets. - Wat ?
Laat maar zitten. Geen kogelgat.
Hoe zit het dan met die schoten ? - Verdeel en heers.
Een afleidingsmanoeuvre. Hij zet allerlei valse sporen uit...
bizar en banaal, terwijl de tijd voortschrijdt...
tot aan de ware moord. - Je bent goed, Charleston.
Niet mijn type, maar slim en je ruikt lekker.
Je bent geen mietje, maar wat ben je eigenlijk wel ?
Ik heb klasse. - Daar vallen de vrouwtjes voor.
Heb je het wel eens gedaan met een serveerster ? Zo'n grote, dikke ?
Ik weet niet hoe jullie het doen...
maar laat jezelf eens ontgroenen door een stevige blonde meid.
Mocht je interesse hebben, dan hoor ik het wel.
Rare vogel. - Toch kan ik hem niet plaatsen.
Wat ga je doen ? - Even m'n handen wassen na die...
Ik ben zo klaar. - Ik loop alvast door.
Dit geloven jullie nooit.
Oké, waar zitten jullie ? Wat is hier allemaal aan de hand ?
Charleston, was je handen straks maar. We hebben een probleem.
Aan de binnenkant op slot gedaan.
Dat kan maar een ding betekenen.
En ik weet niet wat.
Dit geloof je nooit.
Ik zei dat ik zo klaar was.
Ik had die deur niet dichtgedaan.
Wat is er gebeurd ?
Wat waren het voor schoten ?
Zijn jullie de kamer uit geweest ? - U is hetzelfde overkomen.
Waar is m'n Dickie ?
Sorry, waar is m'n man ?
Twee minuten nog, voor wie het interesseert.
Het is gewoon onmogelijk.
Een kamer met acht mensen erin is niet ineens leeg, tenzij...
Tenzij wat, Sam ? - Tenzij het nooit is gebeurd.
Ik snap het. Wanneer wordt een volle kamer een lege kamer ?
Als er twee eetkamers zijn. - Juist.
Twee eetkamers ? - Twee van alles.
Twain elektronisch genie.
Hij verplaatst heel stilletjes en snel de kamer...
en vervangt hem door een exacte kopie.
Ik wist het wel. - Alsjeblieft.
Ik bewijs het. Ik loop de deur uit...
trek hem dicht, klop drie keer aan, kom binnen, en dan zijn jullie weg.
Ik weet wat er aan de hand is. Er is van alles twee.
Ouwe koek, Dickie. - Zitten, allemaal.
Ik ben bang, Sam. Hou me vast. - Doe zelf maar, ik heb het druk.
Iedereen op z'n eigen plaats.
Nog 40 seconden. Ik maak me zorgen om Mr. Perrier.
Ik ga hem zoeken. - Blijf zitten. Niemand kamer uit.
Het is de andere deur.
Hij zit op slot. - Schiet toch op, nog 15 seconden.
Handen weg, chauffeur.
Stel geen vragen. - Een butleruniform ?
Ik zei toch: Geen vragen. Ik weet het niet. Het ging allemaal zo snel.
De kokkin. Waar is de kokkin ?
Weg. - En geen woord gezegd.
Nog 10 seconden. Ga zitten en pak elkaars hand.
Moord onmogelijk nu kan gebeuren, zonder getuigen.
Drie, twee, een.
Het is voorbij. - En er is ons niets overkomen.
Dat zal de kokkin zijn. Binnen. - Het arme mens is doof.
Sorry, dat was ik vergeten. Binnen.
Klinkt niet als kokkin.
Mr. Twain. Blijkbaar had u het mis.
Niemand hier vermoord. Kom binnen.
Is hij dood ? - Dat is het beste na zo'n messteek.
Raak niets aan. - We zijn ervaren criminologen.
Ik vind het arrogant en overbodig dat u ons daarop wijst.
Klep dicht, mens. - Krijg de klere.
Amusant. Kibbelende detectives als maken van grote lamstoofpot.
Een lekkere zooi bij elkaar. - Zwijg toch.
Koppen dicht, en geen beweging.
En verzet geen stap. - Wat is er ?
Ik moet weer naar de plee, en ik wil niets missen.
Ik ga met je mee, Sam.
Ik doe dit liever alleen, Tess. Maar erg lief van je.
De kokkin.
Heel simpel: de kokkin heeft hem vermoord.
De butler dood, wij hier, dus zij blijft over.
Niemand die binnen kon komen. Zij moet het zijn, toch ?
Mis. - Waarom ben je daar zo zeker van ?
Om een mes zo diep te krijgen, moet je een sterke rechterarm hebben.
En deze arm lijkt me niet erg sterk.
Is dat de arm van de kokkin ? - Niet de staart van de kat, dame.
Maar geen paniek, want hij is niet echt.
En dat geldt ook voor de kokkin.
Dit vond ik op weg naar de plee.
Hier zullen jullie van staan te kijken.
Een model. - Nee, een pop.
Perfect, op het feit na dat ze niet kan horen of praten.
Petje af voor die kerel met dat mes in z'n rug.
Wel dood, maar geen domoor. - Heel goed, Sam.
Als jullie maar wel beseffen dat een van ons een moordenaar is.
Met oog op aanwezige dames...
zullen we naar zitkamer teruggaan ? M'n zoon ruimt Mr. Twain wel op.
Waarom moet ik het vuile werk doen ? - Omdat je moeder er niet is. Kom.
Ik krijg hoofdpijn. kan je die idiote machine niet afzetten ?
Misschien zit er een hendeltje buiten.
Sorry, het regent echt.
Laten we alles op een rijtje zetten. Zondagmorgen, 1230 uur.
Deuren en ramen gaan automatisch open.
Een van ons is een miljoen rijker geworden.
En een van ons wordt opgeknoopt.
Waarom niet twee ? We hebben allemaal een handlanger.
Waarom niet vier of zes of acht ? Ik vertrouw niemand.
Ik ben ook wel in de val gelopen, maar ik loop niet in die van jullie.
Ook niet in die van mij, Sam ?
Word verliefd op die Jap en laat me met rust.
Kunnen we over zaak praten ?
Tijd is laat, en m'n ogen worden moe.
Dat valt toch niet op. - Schei daarmee uit, Sam.
Sorry, ik ben een beetje gestrest. Het spijt me, spleetoog.
Dank u. Dan nu feiten.
Mr. Twain voorspelt moord, en slachtoffer aan tafel. Correct ?
Correct. - Dit is zakelijk, schat. Correct.
Voorspelt ook moord om middernacht, en aantal steekwonden.
Hoe kan dat, tenzij samenwerking met moordenaar ?
Stel dat Twain het zelf heeft gedaan. - Om welke reden dan wel ?
En hoe ? - Het motief is simpel: ego.
Als wij dit niet kunnen oplossen, is hij 's werelds beste detective.
Met een ego als het zijne best de moeite van het sterven waard.
Dan hoe. Een man die het brein is achter zulke elektronische wonderen...
kan vast een machine uitvinden die hem 12 keer in de rug steekt.
Geweldig, ik ben trots op je. Kom, we gaan naar bed. Snel.
Een ogenblikje. Interessante theorie, Mr. Charleston...
maar u vergeet een belangrijk punt. - Namelijk ?
Het is stom. Stomste theorie die ik ooit heb gehoord.
Is die van u dan beter ? - O ja, veel beter.
Ik heb m'n huiswerk gedaan, ziet u.
Ik weet bijvoorbeeld dat de aandelen van uw echtgenote...
enorm gekelderd zijn in recente economische crisis.
Kortom: u bent failliet.
U leent al twee jaar geld, tegen een rente van 17 procent, van Mr. Twain.
Failliet ? Is dat waar ? - Ik wou het zeggen op je verjaardag.
Voor een miljoen zou u heel veel strakke pakken kunnen kopen, hé ?
Hoor eens, Wang... - Ben je platzak ?
Zo goed als. Ik heb nog 1, 17 dollar en wat postzegels.
Ik heb Twain niet vermoord. Dat geloof je toch wel ?
Daar hebben we het nog wel over. - Iedereen kan het hebben gedaan.
Iedereen is wel even de eetkamer uit geweest...
en heeft ruim de kans gehad de moord te plegen.
En er zijn meer motieven te verzinnen dan ego en geld.
Zoals wraak. - Hoezo dat, Mr. Charleston ?
Ik ben niet de enige hier die Mr. Twain al kende.
Een echte vrouwenliefhebber, vroeger. - Suggereert u dat iemand hier...
Verliefd is geweest op Mr. Lionel Twain. Sterker nog, hij dumpte...
Miss Jessica Marbles.
Mon dieu.
Jezusmina.
54 jaar geleden, voor het altaar. In hetzelfde vormeloze pak.
Is dat waar, Jessie ? - Ik ben niet gedumpt.
Ik heb hem aan de kant gezet. Hij wilde rotzooien voor het huwelijk.
En gezien de dame die u bent, weigerde u dat.
Niet alles. Maar hij ging wel wat te ver.
Maar ik heb hem niet vermoord. - Oké. Wat vind jij, Fransoos ?
Ik ben geen Fransoos. Ik ben een Belg.
En wat motieven betreft: wat dachten jullie van vadermoord ?
Het vermoorden van een ouder ?
Bedoel je dat Lionel Twain de vader van een van ons was ?
Hij was m'n vader niet.
Hij was m'n oom.
Hij was heel lief voor me. Hij nam me mee naar het circus en gaf me snoep.
Maar daar kwam een eind aan toen ik 26 was.
Het spijt me, Sam. - 26 ? Wat voor circus was dat dan ?
Excuseer, maar ik had het over vadermoord, niet over oommoord.
Ik geloof best dat Twain uw oom was...
maar hij was de onwettige vader van...
monsieur Sydney Wang.
Is niet waar.
Ik ben geadopteerd. Ik heb papieren.
Daarom heb ik zelf ook kinderen geadopteerd.
Ik vroeg me al af... - Hij hield veel van me.
Maar hij was niet erg alert.
Op een dag, ik was 19, riep hij me bij zich in z'n werkkamer.
Toen zag hij pas dat ik uit Azië kwam. Hij schopte me het huis uit.
Ik kon hem wel... - Vermoorden, Wang ?
Net als u, monsieur Perrier.
Twain vermoordde uw grote liefde.
Marie-Louise Cartier.
Je meisje ?
M'n poedeltje.
Hij was zo wreed.
Monsieur Twain kwam ieder jaar naar Frankrijk...
om op poedels te jagen.
Toen ze me haar bebloede halsband brachten, zwoer ik dat ik hem...
Zou omleggen ? - Met genoegen, zelfs.
Maar het is er niet van gekomen. Iemand was me voor.
We zijn dus om meer dan een reden hier uitgenodigd.
Twain wilde ons niet alleen beroepsmatig testen...
maar ieder van ons had een motief om hem te doden.
Ik heb uw motief nog niet gehoord, Mr. Diamond.
Mijn motief doet er niet toe.
Ik haatte hem genoeg om hem te kunnen doden.
U bent gesloten mens, Mr. Diamond. Houdt veel dingen verborgen.
Kan Mr. Twain uw geheim hebben ontdekt ?
Ik weet niet waar je het over hebt.
Wij anders wel, hé Miss Skeffington ?
Twain pikte Sam op in een homobar. - Ik werkte aan een zaak.
Elke avond, een half jaar lang ?
50 dollar per dag onkosten- vergoeding. Ik hou niet van flikkers.
Twain had foto's van Sam als travestiet.
Ik was undercover. Er komen daar veel vrouwen.
Ik heb nooit met iemand gezoend.
Ik deed niets wat ik niet met een vrouw zou doen.
En Twain heb ik niet vermoord.
Kreng.
Zeer interessant. Iedereen heeft goed motief voor moord op Twain.
Vraag me af wie degene was die het heeft gedaan.
Er ligt nog een hele nacht voor ons.
Als we de zaak willen oplossen, zal wat slaap ons goeddoen.
Laten we onze kamers op slot doen.
Een van ons is een moordenaar. Niet te vertrouwen.
Wie is de moordenaar, denkt u ? - Moet een nachtje over slapen.
Weet het morgenochtend, als wakker word.
En als u nou niet wakker wordt ? - Dan ben jij het.
Ga slapen.
Welterusten, pa. - Je had poes moeten adopteren.
Zal ik het stoomapparaat uitdoen, pa ?
Geen stoom.
Iemand heeft dodelijke slang in kamer gezet.
Maak me wakker als hij in buurt van bed komt.
Dickie schat, als je de moordenaar bent...
blijf ik van je houden.
Alleen de liefde bedrijven lijkt me dan niet zo gepast.
Daar hoef je niet bang voor te zijn. Even recapituleren.
We hebben een verdwenen, dode, naakte butler.
Een gastheer met een slagersmes in z'n rug.
En een schorpioen op ons bed. - Is dat nou een schorpioen ?
Ja, zeer dodelijk. Laten we maar heel stil blijven liggen.
Hoe lang ? - Wellicht de rest van ons leven.
Ik weet wie de moordenaar is. - Opgelost ?
Ja, Miss Withers. De moordenaar is...
Goeie god. Gas. - Sorry, ik ben een oud mens.
Nee, een ander soort gas. Dat dodelijke spul.
Soms is mijn... - Het komt door het ventilatierooster.
Hij is aan de buitenkant op slot gedaan. Help.
Ik vind het geen nare lucht.
Vond je m'n verhaal over die homobar goed ?
Perfect, liefje. Ze hapten meteen.
Laat ze maar denken dat ik een mietje ben.
Straks krijgen zij voor hun kont.
Waarom liggen er bladen met gespierde mannen in je kantoor ?
Verdachten. Ik ben altijd op zoek naar verdachten.
Wat is dat voor getik ?
'Dat getik is een bom die over 30 seconden afgaat. De moordenaar.'
Vlug, de deur. - 'P.S. De deur zit op slot.'
Het spijt me, Tess. En ik ben je ook nog zo veel geld schuldig.
Dat hindert niet. Wat nu ? - Ik heb een idee.
Maar ik weet niet of het werkt. Draai je om.
En waag het niet je om te keren. - Maar als...
Doe wat ik zeg. - Goed, Sam.
Ik geloof dat ik moet huilen.
Wat moet jij in mijn bed ? - Ik kan nergens anders slapen.
Je hoort in de auto, chauffeur.
Dan vertel ik aan iedereen dat u een toupet draagt.
Dat is bekend. - Waarom draagt u hem dan ?
Ik wist niet dat jij het wist. - Natuurlijk wist ik het.
Een afschuwelijk ding.
Een bom, aan de andere kant van de hal. Doe de deur open.
Hij zit op slot, aan de buitenkant.
Je lijkt ineens veel groter. Hoe kan dat ?
Dat weet ik niet, ik groei niet.
Dan kan het maar een andere oorzaak hebben:
de kamer wordt kleiner.
Het plafond komt naar beneden.
Wat nu ? - Weet ik het.
Maar zo maken ze dus ganzenleverpaté.
Niet zo snel. Streep Wang-naam niet door.
Streep slang maar door.
Goed schot, pa. Alleen slaapt u wel erg diep.
En nu...
heel graag...
een miljoen dollar...
Mr. Bensonmum. - Banzai, pa.
Heel slim van u, Mr. Wang. Ja, u ziet het goed: ik kan zien.
Dat zie ik.
Aangezien u de enige overlevende bent: hoe wist u dat ik het was ?
Ik viel terug op een theorie die zelden nog wordt gebruikt.
Het was de butler. - Daaraan had ik niet gedacht.
Maar hoe verklaart u dan m'n dode lichaam in de keuken ?
Lichaam was van plastic, net als plastic kokkin.
Terwijl wij plastic butler onderzochten, vermoordde u Twain.
U bent een slimme Chinees, Mr. Wang.
Maar net niet slim genoeg.
Dat miljoentje is voor mij, Bensonmum...
alias Irving Goldman.
Irving Goldman ? - Inderdaad.
Irving Goldman was de advocaat van wijlen Mr. Lionel Twain.
Lionel Twain is al vijf jaar dood.
Z'n lijk werd onlangs aangetroffen in Goldmans archiefkast. Klopt dat ?
Dat klopt, Miss Marbles.
Maar hoe heeft u dat gas overleefd ?
Eenvoudig. Ik bedekte m'n mond en liet Miss Withers het gas inademen.
Ziekjes. - Ik weet het. Hier dat miljoen.
Wacht nog maar even, Mr. Goldman. Is het wel Goldman ?
Ik dacht Marvin Metzner. - Marvin Metzner ?
Heel goed, Mr. Charleston. Maar hoe weet u dat ?
Door de bon, waarop stond dat het hele weekend was gecaterd.
Alleen een accountant bewaart zoiets. - Dickie, pak het geld, dan gaan we.
Goldman kwam om toen hij van de skischans tegen een vliegtuig sprong.
Dickie, ik wil weg. - U bent het niet verleerd.
Maar hoe heeft u de schorpioen verjaagd ?
Niet. Dora is gestoken.
We hebben nog een kwartier. - Vertel de rest een andere keer.
Het geld, graag. - Dat is van mij, monsieur.
Marcel, de sterkste man van de wereld...
hield het plafond tegen op een hoogte van 1, 45 meter.
Het zal maanden duren voor we weer rechtop kunnen staan.
Maar voor een miljoen kan je veel ruggensteunen kopen.
Toch, Miss Irene Twain, dochter van Lionel ?
Ik word liever Rita genoemd.
Hoe wist u dat ?
De neus van een Fransman moet u niet onderschatten.
Tijdens het diner rook ik uw Chanel No. 5.
U heeft ze allemaal vermoord. Metzner, Goldman, en uw vader.
En het liefst zou u alle mannen om zeep helpen, hé Miss Twain ?
Want mannen zijn de oorzaak van uw leed.
U had alles: een goed stel hersens, geld, behalve dat ene:
schoonheid.
Het is waar, als man kunt u er best mee door...
maar als vrouw bent u oerlelijk.
Zo denk jij erover, knul.
En nu wil ik m'n geld.
Met een beetje geluk kan ik nog net een hapje eten bij Maxim's.
Bestel maar een sandwich met tonijn, want de poet is voor mij.
Ja, ik ben springlevend.
Miss Skeffington heeft je bom in de plee gegooid.
De wc-bril vloog rakelings langs haar hoofd.
Niks aan de hand, JJ. - JJ ?
Inderdaad, lui. Hij was ons allemaal te slim af.
Aan dat bureau zit de echte Sam Diamond.
Ik heet Loomis, J.J. Loomis. Ik ben acteur, ik doe mensen na.
Afgelopen jaar heb ik zes keer de Carson Show gedaan.
Ik ben ingehuurd door Diamond. En Miss Skeffington heet Vilma Norman.
Ze serveert cocktails in het Waterbed Motel in Carmel.
Diamond haatte jullie.
Jullie verdienden het grote geld, en hij kreeg de kruimeltjes.
Hij moest bewijzen dat hij nummer een was.
Maar aangezien ik het hele verhaal heb gereconstrueerd...
lijkt het me dat dat geld mij toekomt.
Ja toch, Mr. Diamond ?
Nee.
Dat zou wel erg simpel zijn geweest.
Jullie zien de meest voor de hand liggende oplossing over het hoofd.
Dat ik... - Mr. Lionel Twain ben.
Jullie zijn allemaal al zo lang zo verschrikkelijk slim.
Bescheidenheid is jullie vreemd.
Jullie hebben je lezers om de tuin geleid.
Altijd weer een einde dat nergens op leek te slaan.
Met personages die nog niet eerder in het verhaal waren voorgekomen.
Jullie hielden informatie achter...
zodat de lezer nooit kon raden wie het gedaan had.
Maar nu zijn de rollen omgedraaid.
Dit wordt de wraak van miljoenen boze detectivelezers.
Als men hoort dat ik jullie te slim ben af geweest...
dan keldert de prijs van jullie boeken van 1, 95 naar 12 cent.
Dat was het, dames en heren. Dan reken ik nu met u af.
U mag met creditcard betalen.
Was de schorpioen ook nep ? - Alles. De brug, de kokkin.
Maar de schorpioen dus ook ? - Zeker weten.
Zelfs de mist. Die komt uit een machine. Kijk maar.
Wat vreselijk onromantisch.
Als hij de echte Lionel Twain was, ben jij de echte Sam Diamond.
Dat klopt, schatje.
Alias, alias, alias.
Wat je al niet doet voor 50 dollar.
Dat houdt in dat het nu afgelopen is tussen ons.
Dat hoeft niet. Ik ben er voor je als je me nodig hebt.
Je hoeft maar te fluiten.
Dat kan je toch wel, hé schat ? - Natuurlijk. Hoezo ?
Laat maar. Je hebt het weer verpest.
Is er nu een moord gepleegd of niet ?
Ja. Hele weekend vermoord. Rijden.
Nederlandse ondertiteling door: Mister -=X=- en Mister Minit