Ik ben weer terug.
Geef me eens iets te drinken, broeder Kipling.
Herkent u me niet ?
Ik ken u niet.
Wie bent u ?
Wat kan ik voor u doen ?
Dat heb ik net gezegd: Geef me iets te drinken.
Hier hebben we alles rondgemaakt, in dit kantoortje.
Weet u nog ?
Danny en ik tekenden het contract, en u was getuige.
U...
stond daar.
Ik stond daar.
En Daniel stond hier.
Weet u nog ?
Carnehan.
Peachy Taliaferro Carnehan. - Natuurlijk.
Blijf naar me kijken, dan vliegt m'n ziel niet zo snel weg.
Dezelfde en niet dezelfde die naast u zat in een eersteklas rijtuig...
in de trein naar Marwar Junction, drie zomers en duizend jaar geleden.
Jodhpur, alstublieft.
Verdomme.
Instappen.
Mag ik ? Dit boemeltje lijkt wel een koppige ezel...
die om de haverklap z'n poten schrap zet.
Mr. Clutterbury Das.
Gezakt voor het toelatingsexamen van de universiteit van Calcutta.
Brievenschrijver van de analfabeten.
Kop dicht. - Dank u, meneer.
Uit het raampje, klerk.
Naar buiten, met inkt bevlekte dief.
Ik hoop dat je je nek breekt. - Dank u, meneer.
Hij had wel dood kunnen zijn. - Dat had hij verdiend.
Maar we gaan niet eens 8 km per uur. - Maar waarom ?
Ik zag dat hij uw horloge stal. - M'n horloge ?
Verdomd, dat is inderdaad m'n horloge.
Ik ben u zeer erkentelijk, Mr...
Carnehan. Voormalig kanonnier in het leger van het Britse Rijk.
Ik heet Kipling. Iets te drinken ? - Geen bezwaar tegen.
Zeker aardig wat gezien in India. - Zeg dat.
Te voet, te paard en te kameel.
U bent hier ook geen vreemde. - Ik ben hier geboren.
Prachtig land. Tenminste, tot de bureaucraten aan de macht kwamen.
Als u er niet een bent. - O nee.
Had ik ook niet gedacht. Dat zijn van die latten met een lange neus.
En ik moet de eerste nog tegenkomen die me een drankje aanbiedt.
Glenlevit, 12 jaar oud. - U bent een connaisseur.
Van whisky, vesten, vrouwen en het openbaar vervoer.
Maar ik kan er hier weinig mee.
De autoriteiten zitten mensen zoals u en ik dwars.
En wie is de dupe ? Engeland zelf, natuurlijk.
Want met mannen als wij haalden ze makkelijk het dubbele binnen.
Toch ? - Helemaal mee eens.
Waar gaat u heen ? - Jodhpur.
Gaat u met deze trein terug ? - Over tien dagen.
Kan acht ook ? Ik heb een afspraak met een man bij Marwar Junction.
Hij komt met de posttrein, van de 24e. Maar ik ben verhinderd.
Ik moet dringend naar het zuiden. - Ik kan u niet helpen.
Stel, u bent een vreemde op weg naar het westen...
om dat te zoeken wat verloren is gegaan. Wat zou u dan zeggen ?
Dan zou ik u vragen: Waar komt u vandaan ?
Uit het oosten, en ik hoop dat u m'n boodschap wilt doorgeven...
omwille van de zoon van de weduwe.
Uit welke loge komt u ? - Reisloge 3276, Voorwaarts en Fit.
Koninklijke lichte infanterie, regiment 329A.
Voor wie is die boodschap ? - Daniel Dravot.
Lange man met grijze bakkebaarden. Grote meneer.
Hij zit te midden van al z'n koffers in de eerste klas.
Draai het raampje omlaag en zeg tegen hem:
Peachy is een weekje naar het zuiden.
Dan zult u wat zien. Ik ga ervandoor voor we bij het station zijn.
O ja, broeder Carnehan...
Ik miste m'n horloge al op het station van Lahore, voor ik instapte.
Hoe wist ik anders dat u vrijmetselaar was ?
Wat nu weer ? God nog aan toe, alweer kaartjescontrole ?
Is uw naam Dravot, meneer ?
Ik moest doorgeven dat Peachy een weekje naar het zuiden is.
Hij is een weekje naar het zuiden.
Heeft hij gezegd dat u hier iets voor krijgt ?
Nee hoor. - Waarom doet u dit dan ?
Omwille van de zoon van de weduwe.
Hij moest dus naar het zuiden ? Dat zal dan wel Degumber zijn.
Aan u kan ik het wel verklappen:
we gaan de radja af persen voor die streek met z'n schoonmama.
Hij heeft haar vol rode pepers gestopt, en daarna doodgeslagen.
Gaan jullie hem chanteren ?
Jullie komen nooit levend weg.
Dat wordt keel doorsnijden of vergiftigen.
Is vaker geprobeerd, maar Peachy en ik zijn taai.
De radja is onafhankelijk, hij luistert naar niemand.
Hoe gaan jullie dat aanpakken ?
We doen ons voor als correspondenten van The Northern Star.
Dat kunnen jullie niet maken.
Ik ben de correspondent van The Northern Star.
Wat zei u, broeder ?
We hebben ze bij de grens aangehouden, Kipling.
We moeten uitzoeken onder wiens jurisdictie dit valt.
Maar aanklagen voor chantage is mogelijk.
Ik heb u deze informatie niet gegeven om ze te laten vervolgen.
Ik wilde hun leven redden.
Mag ik u vragen waarom u het opneemt voor deze boeven ?
Het zijn vrijmetselaars, net als ik.
Die kerels vrijmetselaars ? Knikker ze er dan maar uit.
Eens vrijmetselaar, altijd vrijmetselaar.
Ik heb nooit begrepen waarom nette heren zoals u...
af en toe een schort voordoen om vreemden de hand te gaan schudden.
Wat is dat toch, die vrijmetselarij ? - Een oude orde.
Gericht op menselijke broederschap onder het alziend oog van God.
Had dat maar in Engeland gelaten. Dat is niets voor hier.
Sommige verhalen stammen van hier, van voor onze tijd.
Volgens sommige geleerden is alles gebaseerd op de tempel van Salomo.
Bijgeloof, zou ik zo denken. - Dat zal wel, meneer.
Kom, laten we uw logebroeders er eens bij halen.
Rechts... om.
Halt.
Hoed af.
Ik arresteer u niet.
Dankzij Mr. Kipling, de echte correspondent van The Northern Star.
Maar een gevangenisstraf heeft u dik verdiend.
Ik heb uw dossiers voor me liggen.
Smokkel, zwendel, heling van gestolen goederen, zelfs chantage.
Met chantage ben ik het niet eens.
Het is chantage om te dreigen iets in de krant te publiceren.
Maar wie chanteer je als je juist iets uit de krant wilt houden ?
En hoe wilde u dat doen ?
De redacteur vertellen over z'n zus en een zekere ambtenaar.
Dat kan hij dan in de krant zetten, als nieuwtje.
U had beter naar huis kunnen gaan na afloop van uw dienst.
En wat dan ? Portier worden bij een restaurant...
en fooitjes krijgen van boerende burgers en hun slonzige vrouwen ?
Niet na het zien van al die Afghanen die het overnamen...
en onze mannen te kakken zetten.
Misschien wordt er niets tegen u ondernomen.
Maar ik stuur deze dossiers naar Calcutta en laat u uitwijzen.
U beschaamt het Britse Rijk en de eer van de radja.
Het Britse Rijk en de radja hadden nooit bestaan zonder ons.
Hoed op.
Rechtsomkeert.
Looppas, mars.
Links... om.
Het lijkt me niet nodig dit te publiceren in The Star.
Kopij.
Mijn god, jullie weer. Wat willen jullie nu ?
We willen u om een gunst verzoeken. - Nog een ?
Rustig maar, broeder Kipling. We slaan geen slaatje uit broeders.
We willen een beetje van uw tijd, een paar boeken inkijken...
uw kaarten bestuderen.
Een drankje slaan we niet af, maar we vragen er niet om.
Peachy is net zo sober als ik, dat wil ik even duidelijk hebben.
Dus nemen we ieder een sigaar...
en u mag toekijken hoe we ze aansteken.
Dan stel ik u nu voor aan broeder Peachy Carnehan, hij daar...
en broeder Daniel Dravot, ik hier.
Over ons verleden zullen we maar zwijgen, we hebben alles gedaan.
We kennen heel India, z'n steden en jungles, gevangenissen en passen.
En de conclusie is dat het hier te klein voor ons is.
Dat had ik begrepen.
Dus gaan we ergens anders heen...
waar een man beter tot z'n recht komt.
We zijn geen kleine jongens. We worden koning.
Koning van Kafiristan.
We vernamen dat ze daar 32 af goden hebben. Wij worden nummer 33 en 34.
Een land van strijdende stammen, dus een land van kansen.
We hebben ruime ervaring met drillen.
Tegen elk stamhoofd zeggen we:
'Wilt u uw vijanden overwinnen ?' Natuurlijk wil hij dat.
We vechten voor hem, kronen hem tot koning, en zetten hem dan af.
We bestijgen de troon en plunderen het land.
Wat dacht u daarvan ?
Jullie zijn geschift.
Om te beginnen...
loopt de weg daar naartoe door Afghanistan.
Kafiristan ? Nee, nee.
Twee blanke mannen worden in mootjes gehakt...
voor ze de Khyber-pas door zijn.
Maar neem nu even aan dat het lukt.
Dat het lukt de Afghaanse vlakten over te steken. Wat dan ?
Dan kom je bij de Hindu Kush, een ijsvlakte met pieken en kloven.
Een paar jaar geleden is een expeditie daar spoorloos verdwenen.
Geen blanke is daar ooit levend vandaan gekomen sinds Alexander.
Alexander wie ?
Alexander de Grote van Griekenland. 300 jaar v.Chr.
Wat een Griek kan, kunnen wij ook.
Zo is dat.
Ik zeg het nog maar eens: Jullie zijn een stelletje idioten.
Zouden idioten een contract als dit kunnen opstellen ?
'Dit contract, waarbij als getuige, in de naam van God, enzovoort...
1. Dat we deze zaak samen aanpakken: koning worden van Kafiristan.
2. Dat jij en ik, in de tijd daaraan vooraf gaand...
geen drank en vrouwen tot ons nemen, blank, zwart of bruin.
3. Dat we ons waardig en discreet gedragen...
en dat de een voor de ander opkomt. Deze dag door jou en mij getekend.'
Dat laatste artikel vind ik overbodig, maar het klinkt goed.
Nu u als getuige, dan is het rechtsgeldig.
Heren, het is vier uur 's nachts.
Ga rustig naar bed, broeder Kipling. We zullen niets stelen.
We melden ons wel bij vertrek, zodat u nog afscheid kunt nemen.
Maak niet al te veel rotzooi.
Alsjeblieft: Kafiristan, oppervlakte 25.990 km2...
bergachtig terrein, godsdienst onbekend, bevolking onbekend.
Veroverd door Alexander in 328 v.Chr.
Volgens Heriodotus versloeg hij koning Ox-y-artes...
wiens dochter Roxanne hij vervolgens huwde.
Onze voortgang wordt belemmerd door deze man...
die smeekt of de sahib meegaat...
om hem een zeldzaam ding te tonen. - Wat voor ding ?
De man wilde niet zeggen wat voor ding. Daarom, sahib, Sir...
verdenk ik hem ervan dat hij u naar een huis van onfatsoen wil brengen...
waar hij u grijpt en vermoordt en de keel afsnijdt...
en dan uw zakken leeghaalt.
Wat... Wacht op me in m'n kantoor. - Maar Sir, sahib.
Ik weet een veel beter huis, waar u verrukt over zal zijn.
Goedemorgen, broeder.
Leuk dat u ons heeft zien optreden. En ?
Heel overtuigend. Wat voeren jullie nu weer in je schild ?
Vorige week wilden jullie koning van Kafiristan worden.
Eerst moeten we daar zien te komen. - We doen alsof we gek zijn.
Wie doet een gekke priester en z'n knecht nou kwaad ?
Idee van Peachy. Hij is rap met de tong, en ik hou me van den domme.
En ik kan er wat van.
Met m'n geschok krijg ik elke moslim op de knieën...
en ik kan goed schuimbekken. Zien ? - Laat maar.
Oké, een andere keer dan. - Kom eens mee.
Voel eens wat daaronder zit.
Geweren ? - Martini's. Twintig, plus munitie.
Elke cent van de radja is er aan opgegaan.
Zijn jullie toch teruggegaan ? - Natuurlijk, broeder Kipling.
Stel dat ze jullie hiermee pakken.
We zijn geen groentjes op dit gebied. Gegroet, broeder Kipling.
Doe het niet. Het is een te groot risico.
Wens ons maar geluk. We ontmoetten elkaar in gelijkheid.
En we scheiden in saamhorigheid.
Heel veel geluk.
Kom mee, lelijkerd.
Wacht.
Hier, neem dit mee.
De vorige keer vochten Danny en ik ons door de Khyber-pas.
Meter voor meter.
Generaal Bobbs zei dat we helden waren.
Maar dat is lang geleden. De tijden zijn veranderd.
Kijk nou wie er op de uitkijk staat. - Mulvaney.
Die grof gebekte Ier uit Tyrone.
Soldaat Mulvaney, in de houding als ik u aanspreek.
Over de schouder geweer.
Presenteer geweer.
Attentie.
Looppas.
Korporaal van de wacht.
Haal drie mannen en sluit soldaat Mulvaney op.
Hij is verdomme weer dronken.
We trokken met de karavaan mee, terwijl we de mensen amuseerden.
's Avonds voorspelde hij de toekomst, in een eigen taaltje.
Ik vertaalde.
En iedereen was blij, want ik zei dat al hun wensen zouden uitkomen.
Bij Jagdallak bogen we af naar Kafiristan.
Ze zagen ons met lede ogen vertrekken. We brachten geluk.
Twee kamelen hadden gejongd, en we waren niet belaagd vanuit de bergen.
Ze zwaaiden de gekke priester en z'n knecht uit.
En Danny nam dansend afscheid.
Het land was zanderig, de bewoners leef den ver van elkaar en eenzaam.
We reisden 's nachts, ver van de dorpen, om buiten schot te blijven.
De Pushtukan.
Een smalle blauwe lijn op de kaart. Maar niet te doen voor kamelen.
Zegt Peachy tegen Danny: Het maakt niet uit hoeveel ze gekost hebben.
We ruilen ze voor geiten. Er staat veel op het spel.
McCrimman zei dat hij in een keer een geitenhuid kon opblazen.
En het lukte hem nog ook. Terwijl hij op een mierenhoop zat, in z'n kilt.
Die deed alles voor geld.
Muilezels.
Hoe trek je vijf Afghanen van drie muilezels af...
en hou je twee Engelsen over ? - Uit het zadel schieten.
Nee, dan gaan die beesten ervandoor.
Ga daar eens zitten, Danny.
Daar gingen we, door een bijtend koud gebergte...
over paden niet breder dan de rug van je hand.
De bergen waren hoog en wit, net wilde rammen.
Er werd voortdurend gevochten, je kon er niet van slapen 's nachts.
Maak niet zo'n lawaai, Danny. - Wie hoort ons hier nou ?
De bergen. Wil je een lawine veroorzaken ?
Ik hoop niet dat je in dat soort onzin gelooft.
Een koning die niet kan zingen is geen echte koning.
Het gebied was erg bergachtig, en de muilezels erg dwars.
Ze gingen allemaal dood, op een na. En die ging later ook dood.
Danny werd sneeuwblind, en hing aan Jenny's staart.
Het ging omhoog en omhoog, en omlaag en omlaag...
over bergpassen en besneeuwde kammen tot we opeens...
oog in oog stonden met twee reuzen.
God nog aan toe. - Wat is er, Peachy ?
Kerels twee keer zo groot als wij die de wacht houden in de sneeuw.
Schieten maar.
Geen beweging. Blijf waar je bent. Ik ga op verkenning.
Ze zijn niet echt, godzijdank. Maar wel griezelig.
Vast door de Kafirs neergezet, om de buren schrik aan te jagen.
Dat betekent dat we in Kafiristan zijn. Of bijna.
Inderdaad.
Wat was dat ? - Onze bruggen zijn verbrand.
De landbrug waarover we kwamen, bestaat niet meer.
Wat nu weer ? Zeg het alsjeblieft. - Een bergspleet.
Dat was het. We kunnen geen kant meer op.
Breed ? - Breed genoeg.
Een onmetelijke diepte, steil naar beneden.
Dat was de laatste. Nu zijn onze brandoffers op.
Dit is het einde, Danny.
Niet aanlokkelijk om stukje bij beetje te sterven van de kou.
Ik zal doen wat nodig is als het vuur uitgaat.
Niet te geloven dat we zo dichtbij zijn en het niet halen.
Op een steenworp afstand. Ons koninkrijk.
Ik had je wel eens willen zien met een gouden kroon op je hoofd.
Als we er een hadden kunnen vinden die paste.
Peachy, vind jij dat we ons leven hebben vergooid ?
Dat ligt er maar aan hoe je het bekijkt.
De wereld is er niet beter op geworden door ons.
Niemand zal een traan om ons laten. - Dat willen we toch ook niet ?
En we hebben weinig goede daden op onze naam staan.
Niet een. Niet om over naar huis te schrijven.
Maar hoeveel mannen hebben gezien wat wij hebben gezien ?
Verdomd weinig, dat staat vast.
Ik zou met niemand willen ruilen als ik m'n herinneringen moest inleveren.
Ik ook niet.
Weet je nog dat de Highlanders zich terugtrokken bij Ali Majit...
en dat de beurs van McCrimmon van z'n kilt werd geschoten ?
Met een halve kroon erin. Hij rennen om te zien of er niet méér in zat.
En toen kreeg hij het Victoria Cross.
Omdat de Highlanders omkeerden en hem achternaliepen.
We kunnen verder.
Kafiristan. - Het beloof de land.
Zeker Halloween hier.
Hoppekee, jongen.
Trompetgeschal, de hele mikmak. Een warm welkom.
Hoe durven ze, de ondankbare honden.
Zeg eens. Zeg eens, daar.
Zijn jullie Engelsen ? - Krijg nou wat.
Ja, makker. En wie ben jij dan wel ? - Momentje.
Peachy, het is een Gurkha.
Karabinier Machendra Gurung, bekend bij z'n regiment als Billy Fish.
Je meent het. Zeg op: wat doe je hier ? Waar dat hier ook is.
Ik hoorde bij kolonel Robertson. - De geograaf ?
Ach en wee, bij Jupiter. Ze hebben Er-Heb helaas nooit bereikt.
Er viel een berg boven op de expeditie.
Iedereen levend begraven, behalve uw dienaar.
Wie zijn die lui daarboven ? Eerst trommelen en blazen...
en dan met pijlen schieten ? - Lawaai is om duivels te verjagen.
Veel duivels hier. - Dachten ze dat we duivels waren ?
De Kafirs zijn erg dom. Ik zeg tegen hoofdman Ootah:
Bij Jupiter, dat zijn geen duivels. Dat zijn Britse soldaten.
Goed zo, Billy Fish. - Breng ons maar naar die Ootah...
dan zullen we hem het een en ander bijbrengen.
Mensen van Er-Heb, vrees niet.
Zij zijn onze vrienden, niet de vijand.
Begrijp je ? Wees niet bang.
Er is geen reden tot angst. Het zijn onze vrienden.
Waarom zijn jullie zo bang ? Mensen van Er-Heb, vrees niet !
Ze zijn Engels. Britse soldaten.
Blanke mannen. Wees niet bang.
Ootah !
Kom naar beneden.
Geen reden voor angst. Het zijn blanken, Ootah.
Kom naar beneden !
Wees niet bang.
Zeg hem dat we hem niets doen.
Hij vraagt waar jullie vandaan komen. - We zijn uit de lucht komen vallen.
Hij vraagt of jullie goden zijn. - Engelsen. Bijna hetzelfde.
Ik heb hem veel over Engelsen verteld.
Ze nemen hun hoed af voor vrouws...
en marcheren links, rechts, met geweer over de schouder.
Om achtergebleven gebieden het licht te doen zien.
Hij wil weten hoe geweer werkt.
Laat maar zien, Peachy.
We zijn geen goden, maar wel door de goden gestuurd.
Om jullie te bevrijden.
Het wemelt hier van de vijanden.
De Bashkai zijn het ergst.
Ze pissen allemaal in het water als wij gaan baden.
Ze stelen onze vrouws...
en zetten maskers op...
dus denkt onze hoofdman dat het duivels zijn, en rent iedereen weg.
Dat wordt oorlog.
Jullie krijgen twee geiten voor iedere Bashkaiman die je doodt.
Een geit voor iedere vrouws en kind.
Goed aanbod, maar we vegen liever in een keer de boel schoon.
Dat winnen we zo. We bestormen de stad en nemen hem in.
Wat kost dat ?
De eer om de dappere mannen van Er-Heb aan te voeren.
Plus een paar souveniertjes. - Kraaltjes, belletjes.
En dit is nog maar het begin. We gaan van zege naar zege...
tot er geen vijand meer over is.
En dan wordt u koning van alles.
Van alles ? - Van de hoogste plaats in het dal.
De bergen echoën uw naam.
Ootah de Grote.
Ootah de Verschrikkelijke. - Dan Ootah de Verschrikkelijke.
Neem hem als bewijs dat we het menen.
Nu gaan de vrouws van Er-Heb z'n ballen eraf snijden.
Het is voor een goede zaak.
Contract.
Ootah zegt: Vinden ze het niet lekker ?
We drinken geen sterke drank tot we alle vijanden hebben verslagen.
Een of twee keer koken in heet water, wat een heerlijk vlees.
Heel wat anders dan ons Gaiety Chorus.
Ootah zegt: Kies maar uit.
Echt waar ?
Zeg maar dat de een nog mooier is dan de ander.
Ik kan niet kiezen. - Neem er twee, drie, zoveel u wilt.
Er zijn er nog veel meer. Hij heeft 27 dochters.
Zijn dat z'n eigen dochters ? Wat een ouwe viezerik.
's Lands wijs, 's lands eer. Niet zo snel oordelen, Peachy.
Zeg dat we ook hebben gezworen niet met vrouwen te dollen...
tot al z'n vijanden verslagen zijn.
Hij heeft 32 zonen, mocht u van knapen houden.
Ik word er misselijk van. - Kalm aan, Peachy.
Hij is gastvrij, op z'n eigen manier.
Polo.
Hetzelfde als bij ons, alleen een grotere bal.
Gebruiken ze die bal altijd ?
Dat ligt aan het hoofd. Grote kop, grote bal.
Dit is jullie Bashkaiman. Grote kop. - Heidens volk.
's Lands wijs, 's lands eer. Niet zo snel oordelen, Danny.
Luister goed, stelletje achterlijke onverlaten.
We leiden jullie op tot soldaat, het eerbaarste beroep op aarde.
Opdat jullie je vijand kunnen verslaan als geciviliseerde mannen.
Maar eerst leer ik jullie marcheren.
En het hanteren van de wapens moet automatisch gaan.
Goede soldaten denken niet na. Die gehoorzamen.
Zou er anders iemand zijn die z'n leven voor z'n land gaf ?
Hoogst onwaarschijnlijk. Iedereen zou het slagveld mijden.
Een blik op jullie stomme koppen vertelt me dat jullie kanjers worden.
En hij daar, met die grote kop, is een held in de dop.
In het Britse leger wordt als volgt geteld: een, twee, drie.
Zeg me na: een, twee, drie.
Daar gaat ie dan: een, twee, drie.
Gelijk met de anderen, begrepen ?
Zeg hem dat hij het gelijk met de anderen zegt.
Daar gaat ie weer: een, twee, drie.
Billy, hij moet het gelijk met de anderen zeggen. Een, twee, drie.
Oké, daar gaat ie weer. - Een, twee, drie.
Niet voor de anderen. Hij zegt het te vroeg, Billy.
Niet voor de anderen, niet na de anderen, gelijk met de anderen.
In de houding.
Nee, jij daar. Moet je zien.
Die moet daar staan. Zeg even dat die daar moet staan. Zo.
Daar, zo.
Daar. Mooi. Goed zo ?
Vooruit, denk aan je houding, zootje ongeregeld. Geef acht.
Dat is beter. Voorwaarts, mars.
Met links. Looppas.
Wacht even, moppies. Jullie zijn lekkertjes, dat meen ik.
Maar in het contract staat dat betrokkene ter ene zijde, Danny...
en betrokkene ter andere zijde, dat ben ik...
geen relaties mogen aangaan met derden, en dat ben jij.
En dat is bindend, en met een handtekening bekrachtigd.
Zo.
Godzijdank. Breng me in veiligheid. Ten strijde.
Trompetblazer, geef het signaal.
Billy Fish.
We gaan voor bloed. Hoe bloediger hoe beter. Zie daarop toe.
Kom in orde.
Net als vroeger. Dit doet me denken aan Ali Majit.
We maken een kans van een op tien.
Stel je hier naast elkaar op.
Presenteer geweer.
Richten.
Wie zijn dat ? Wat stelt dit voor ?
Zeer heilige mannen lopen door heel Kafiristan...
om offers voor de heilige stad te vragen.
Strijd wordt uitgesteld tot de priesters voorbij zijn.
Waarom hebben ze hun ogen dicht ? - Ze willen geen kwaad zien.
Dus houden ze hun ogen dicht tot ze terug zijn in Sikandergul.
Vuren.
Ten aanval.
Hij moet zichzelf weer laten gelden.
Schutters, stel u op. Bajonet op.
Attentie. Vuren.
Ten aanval.
Als ik vragen mag: waarom ging je in je eentje in de aanval ?
Ik werd meegesleept in de hitte van de strijd.
Als een onbezonnen luitenant die uit is op roem.
En dat op jouw leeftijd. Schaam je. - Sorry.
Stel dat je gedood was. Wat had ik dan gemoeten ?
Het gebeurt niet meer. - Dat is je geraden.
Waarom loop je met die pijl rond ? - Zomaar.
Wat een zootje.
Ho, daar. Wat moet hij nou weer ?
Hij zegt dat hij een groot strijder is, dat hij hun kop mag afhakken.
Een groot strijder ? Daarnet was hij anders nergens te bekennen.
Er wordt hier niemand onthoofd. Laat hem z'n zwaard wegdoen.
Hij zegt: Zwaard uit de schede moet bloed proeven.
Dacht ik het niet. Dit is de eerste keer dat hij het pakt.
Hij zegt: Pas op of ik word zo boos dat ik jullie kop eraf hak.
Sta maar op, en hou op met dat gekruip.
We branden de stad niet plat, en verkrachten ook jullie dochters niet.
Laat ze hun bezittingen in tweeën delen. Wij nemen een deel als buit.
En vanaf nu zijn de mannen van Er-Heb en de mannen van Bashkai broeders.
Wapenbroeders. Laat ze onder een banier marcheren...
en samen overwinningen behalen.
Hebben de Bashkai grote vijanden ?
Vijanden zat. De Bhardoks, de Gundhara's, de Shu's, de Khawaks.
De Bhardoks pissen in het water als de Bashkai gaan baden.
Vreselijk. - We hakken ze in mootjes.
Een zilveren armband: tien shilling.
Een zware ketting van hetzelfde materiaal, minstens vijf waard.
Oorringen met bedeltjes, een hartsvanger, onbewerkt heft.
Een gouden muntje, totaal af gesleten.
Een ring met rode steen, en een paar gladde.
Ik denk dat we er 15 pond voor krijgen bij de lommerd.
Niet slecht voor zo'n uithoek.
Ze roepen om u. - Om mij ?
Iskander. Wat betekent dat, Billy ?
Iskander is een god, die lang geleden uit het westen kwam.
Die Griek over wie broeder Kipling het had.
Alexander ? - Alexander, Iskander.
Asjemenou. Alexander.
Heeft grote stad gebouwd, Sikandergul. Hoge bergen.
Zit op troon. Iedereen verafgoodt hem.
Dan op een dag hij zegt hij moet naar oosten gaan.
Mensen trekken haar uit, scheuren kleren.
Dus belooft Alexander zoon te sturen.
328 v.Chr. Dat heb ik uit de encyclopedie.
Soldaten zagen Danny pijl uit borst trekken, en niet bloeden.
Dus ? - Dus... Zoon van Iskander.
Denken ze dat ik een god ben ?
Een god. Geef me je voet, opdat ik je teen kan kussen.
Je mag m'n koninklijke reet kussen. - Heilige reet.
Je bent een godheid, weet je wel ? - Peachy ?
Is Danny niet de zoon van Iskander ? - Nee, hij is een gewoon mens.
Hij kan boeren en ruften tegelijk. Kom daar maar eens om bij een god.
Maar die pijl dan ?
De pijl bleef steken in m'n patroon- gordel. Het was echt geen wonder.
M'n pa heette Herbert Dravot, hij was barman in een hoerenkast in Durham.
Wacht eens even, Danny.
Misschien is dit onze kans. - Hoezo ?
Stel, je bent een Kafir. Wie volg je dan eerder: een god of een mens ?
We willen dit land veroveren, toch ?
Met jou als god gaat dat tweemaal zo snel en tweemaal zo makkelijk.
Dat vind ik een beetje godslasterlijk. - Welnee.
Godslastering is het ijdel gebruiken van Zijn naam.
Die van de almachtige God.
En als ze er nou achter komen ?
Waarom zouden ze ? Wij zeggen niets.
Jij zegt toch ook niets, Billy ? - Nee, bij Jupiter. Nee, hoor.
Polo.
De burgers van Er-Heb en Bashkai vieren nieuw verbond.
Met wiens hoofd ? - Dat van Ootah.
We namen dorp na dorp in. De gelederen vulden zich aan.
Ze waren gedisciplineerd, maar Iskander II als aanvoerder...
werkte ook erg inspirerend.
Na een aantal triomfen snelde z'n roem hem vooruit...
en werd er niet meer gevochten.
We werden onthaald met geschenken en meisjes...
die dansten en bloemen strooiden.
Meisje.
Een Venus van Milo van vlees en bloed. Of van Guinness en champagne.
Billy, laat haar opstaan en een pirouetje draaien.
Ik kijk alleen maar, Peachy.
Schoonheid kan ook alleen bewonderd worden.
Maar van het een komt het ander.
Zet haar een hoed met een veer op en ze krijgt heel Brighton plat.
Ik moet toegeven dat ze oogverblindend is.
Hoe heet je, meisje ?
Roxanne.
Was dat niet de naam van die prinses met wie Alexander trouwde ?
Inderdaad.
Kin omhoog.
Meisje bang. - Waarvoor ?
Als god meisje neemt, gaat ze in vlammen op.
Wat zeg je ? - Hart van god is brandende fakkel.
In z'n aderen stroomt vuur, geen bloed.
Als god met meisje de lief de bedrijft, brandt ze in een keer op.
Er blijft niet eens as over. - Verzonnen door een jaloerse godin.
Ze komen uit Sikandergul met een boodschap voor de zoon van Iskander.
Hij bevindt zich voor hun ogen, als ze die opendoen.
De boodschap is van Kaf u Selim. - Wie ?
Van Kaf u Selim, hogepriester van Kafiristan.
Wat is de boodschap ?
Kaf u Selim zegt: Kom. - 'Kom' ? Is dat alles ?
Dat is alles. 'Kom.' - Geen groot prater, hé ?
We stellen z'n uitnodiging op prijs, en komen binnenkort wel langs.
Nee, hij wil dat u vandaag komt.
Waarom, of zegt hij dat niet ? - Nee, hij zegt alleen: Kom.
Goed, zeg maar dat hij zich klaarmaakt.
Morgenochtend rukken we op.
Nee, u moet alleen komen. Hij en u.
Wat ? Zeg maar tegen Kafusalem of hoe hij ook heten mag...
dat Peachy en ik niet komen zonder leger.
Kalm, Danny.
We moeten gaan. - Ben je helemaal ?
Niet schreeuwen. Glimlachen. We hebben publiek, weet je nog wel ?
We zijn knetter als we in ons eentje een vreemde stad in gaan.
We doen wat ze zeggen of we knijpen ertussenuit.
Dan nemen we de kortste weg naar de bergen en kijken niet meer om.
Vluchten ? Ik dacht het niet. Voor die lui ?
Voor onze jongens. We kunnen niet anders, Danny.
Als we terugdeinzen voor die ontmoeting, gaan we af.
En dat is het enige wat een god zich niet kan permitteren.
Wat doen we ? - Bluffen.
We poetsen onze knopen en laarzen en blikken stoer vooruit.
Net als die keer dat ze ons voor dronkenschap wilden pakken.
Sikandergul. - God nog aan toe.
Wapens verboden in heilige stad.
Oké, we zijn meegekomen. En wat nu ?
Waar is die hoge pief van jullie nu ?
Goedemiddag, eerwaarde. U wilde me zien ?
Hij mag hem hebben, Billy. Cadeautje.
Wat zei hij ? - Hij zei: Nu zullen we het weten.
Stervelingen, wacht op me.
Laat die vuilakken met hun poten van me afblijven...
of hun darmen worden sokophouders en hun lever gaat naar de vogels.
Hoe durven jullie tegen de weledelgeboren Daniel Dravot.
Wat betekent dit nu weer ?
Net nog wilde hij m'n hart doorboren, en nu ligt hij op z'n snufferd.
Hij zag dat, en toen viel hij als geslagen neer.
Hoezo dat ?
Hij zegt: Dat is teken van Iskander.
Vrijmetselaars. Winkelhaak, waterpas, schietlood, passer, alziend oog.
De vrijmetselarij heeft ons gered. - Krijg nou wat.
Alleen de allerhoogste hogepriester kent dit teken.
Iskander heeft het in de steen gegrift.
Kaf u Selim verheugt zich over de komst van z'n zoon.
Dit is geen geelkoper, Danny.
Iskander ? - Nu van zoon van Iskander.
De kroonjuwelen in de Tower van Londen...
zijn maar goedkope erfstukken vergeleken bij dit hier.
God nog aan toe.
Wat een joekel van een robijn.
Deze is nog groter.
We hoeven onze zakken maar te vullen en we zijn miljonair.
En met dit alles...
worden we de twee rijkste mannen van Engeland.
Van het Britse Rijk. - Van de wereld.
Zouden we het mogen meenemen ? Weg van hier, bedoel ik ?
Vraag dat eens, Billy.
Het is van de zoon van Iskander. Hij mag ermee doen wat hij wil.
Hier laten, meenemen, maakt niet uit. Zijn wil geschiede.
We hebben muilezels genoeg, en schutters om ze te beschermen.
In welke maand leven we ? - Januari, of februari.
Maart, april, mei, juni. Vier maanden plensbuien, en dan...
Vier lange maanden. Hoe komen we die door ?
We tellen onze zegeningen hier...
delen ze door twee, zonder jou te vergeten, Billy...
en vermenigvuldigen ze met de jaren die ons nog resten.
Ik ben de eerwaarde dankbaar voor de correcte afhandeling...
en voor het feit dat hij me datgene teruggeeft wat me toebehoort.
En ik dank ook de andere heilige mannen...
die van generatie op generatie op me gewacht hebben.
Eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, deze toevalstreffer.
Heer, deze mensen komen uit het dorp Kamdesh.
Deze man bezit alle koeien van het dorp, zestig stuks.
Erg ondernemend van hem. - Niet hij is ondernemend.
Zij is ondernemend.
Z'n vrouw. Telkens als hij haar met andere mans betrapt...
moet deze zes koeien betalen. Kafirische gewoonte.
Gebruik van vrouw: zes koeien.
Is hij zestig koeien rijker geworden van haar overspel ?
En 32 geiten.
Dat is geen vrouw, dat is een bloeiende onderneming.
Zijn dat de overspelige mannen, en dat hun vrouwen ?
Die vier zijn van een man, die drie van een ander...
en die zes van weer een ander.
Dat is niet om te lachen.
Zonder vee geen vlees, huiden, of horens.
Zonder melk geen boter en geen kaas, en hebben de kindjes niets te eten.
Ik vind het een grote schande.
Omdat hij z'n vrouw aanzette zich als hoer te gedragen...
moet hij de andere vrouwen een koe betalen.
En een voor misbruik van een goede wet.
En ook een voor het tekortdoen van onschuldige kinderen.
En een vierde koe voor z'n stiekeme gekonkel.
Hij betaalt 22 maal 4 koeien compensatie aan iedere vrouw.
Dan moet zij dus...
14, 66. - 14, 66 maal overspel plegen.
Haar man mag toekijken hoe ze koeien voor een ander verdient. Volgende.
Wat is de aanklacht ? - Geen.
Stamhoofd van Agatsi zegt winter- voorraad graan in vlammen opgegaan.
Stamhoofd wil toestemming om graan van ander dorp te stelen.
Niet nodig, en ze zullen ook niet verhongeren.
Een proclamatie, Billy. Nummer ? - Nummer 31, heer.
leder dorp brengt een tiende deel van de oogst naar Sikandergul...
waar het zal worden opgeslagen.
Elk dorp dat te kort komt...
zal graan krijgen, conform de behoefte.
En bij dezen verhef ik dit tot wet.
Verder las ik een pauze in van vijf minuten.
Als we deze vertoning geloofwaardig willen maken...
moet je voor me buigen als je voor me langs loopt, net als ieder ander.
Goed, Danny. - Om de schijn op te houden.
Ik bedoel het niet onaardig. - Natuurlijk niet, Danny.
Petje af voor Daniel Dravot.
Hij sprak recht alsof hij nooit anders had gedaan.
Peachy was de hoogste generaal, maar de strijd was uitgewoed.
Dus droeg Danny hem op een brug te bouwen over de kloof bij de stad.
Zo had Peachy iets te doen tot het lente werd.
Kijk, Danny. Vluchten wilde ganzen, op weg naar het noorden.
Nog twee weken en de pas is begaanbaar.
Laten we ons kamp opslaan boven op de berg en onze kans afwachten.
Ik ga niet mee, Peachy. - Wat ?
Je hebt me wel verstaan. - Ga je niet mee ?
Juist.
Ben je gek geworden ?
Nee, en ik heb ook niet gedronken.
Ik zie alles heel helder.
Alsof de schellen van m'n ogen zijn gevallen.
Ben je ooit een vreemde kamer binnengegaan...
waarin je het gevoel kreeg dat je er eerder was geweest ?
Wel van gehoord. - Ik zal je eens iets zeggen.
Dit is niet de eerste keer dat ik een kroon draag.
Er is meer aan de hand dan je denkt. Dat blijkt uit alles.
Uit wat dan ?
Uit alles wat er is gebeurd sinds we besloten hierheen te gaan.
Nee, daarvoor al. Toen jij het horloge van broeder Kipling stal.
Dit is geen toeval meer. Dit is meer dan toeval.
Waarom zijn horloge en niet dat van een ander ?
En waarom kreeg ik die hanger ? Het een na het ander.
De lawine, de pijl, het symbool op de steen.
En dan nog een Roxanne. - Roxanne ? Die Venus van Milo ?
Die, ja. En ik moet nog een ding doen om m'n lotsbestemming te bereiken.
Ik neem haar tot echtgenote. - Laat de vrouwtjes met rust.
Tot echtgenote, zei ik. Een koningin die de zoon van de koning zal baren.
En ons contract dan ? - Dat liep tot aan ons koningschap.
En ik ben al maanden koning. De eerste koning sinds Alexander.
De eerste die zijn kroon weer draagt na 2200...
Veertien. - 2214 jaar.
Eerst hij en nu ik.
Ze noemen me zijn zoon, en dat ben ik ook. In de geest.
Het is een enorme verantwoordelijkheid.
Die brug is de eerste van vele die dit land tot een geheel zullen maken.
Dit wordt een natie met een volkslied en een vlag.
Koningen en prinsen zal ik op voet van gelijkheid behandelen.
En als ik die taak heb vervuld, zal ik voor onze koningin staan.
Niet geknield, maar staand als een gelijke zal ze tegen me zeggen:
Ik geef je de Orde van de Kousenband als teken van m'n achting, vriend.
En die speldt ze dan eigenhandig op.
Ik word heel groot. - Je moet je laten nakijken.
Je stelt me teleur. Je volgde me en hebt me geholpen dit te bereiken.
Ben ik jou gevolgd ?
Wie hing er aan die ezelsstaart ? - Jenny heeft ook geholpen, ja.
Het was gewoon toeval. Laten we er als winnaar tussenuit knijpen.
Het ijzer smeden als het heet is. - Ik noem het lotsbestemming.
Ha, ha. Neem me niet kwalijk, ik val om van het lachen.
Wat je ook denkt of voelt: ik ben de koning, en jij bent een onderdaan.
Daag me niet uit, Peachy Carnehan.
Anders wat ? Ik sta te trillen in m'n laarzen. Nou ?
We staan je toe op te donderen. - Dat doe ik zeker.
Met of zonder je toestemming.
Krijg de klere maar, Daniel Dravot.
Tussen Iskander I en Iskander II zat een lange tijd zonder koningen.
En een land heeft een koning nodig als een koning een kroon.
Ter meerdere eer en glorie van elkaar.
Daarom zal ik een zoon nalaten, die ook weer zonen zal krijgen.
Zo zal er een onaf gebroken lijn van troonopvolgers ontstaan.
Daartoe heb ik een echtgenote gekozen.
Roxanne van Khawak.
Haal haar op en laat haar vergezellen door familieleden.
Laat haar weg met bloemen geplaveid zijn.
De huwelijksceremonie wordt een schitterend spektakel.
Laat bodes de mensen van heinde en ver oproepen hierheen te komen.
Wat zeggen ze ? - Hoe kunnen mensendochters...
met goden of duivels trouwen ? - Een god kan alles.
Maar het hoort niet. - Wie zegt dat ?
Alle priesters.
Is hun woord sterker dan dat van een god ?
Ze zeggen: Imbra beslist. Imbra is de oppergod.
En als Imbra iets tegen me heeft ?
Wat dan ?
Ben ik een hond of een god ?
Ben ik niet de hoeder van dit land ?
Doe wat ik zeg, laat dat meisje halen. Dat is een bevel.
Zo, Billy. Hoe staat het ermee ? - De tekens zijn niet goed, Peachy.
De priesters snijden vogels open, groen en stinkend. Imbra erg boos.
Ze hebben de galblaas geraakt. Dat groene spul is gal.
Maak je geen zorgen. Het meisje zal niet in rook opgaan. Echt niet.
Meisjes genoeg, een meisje meer of minder maakt niet uit.
Maar koeien geven geen melk meer...
en geiten jongen te snel.
En maïs rijpt niet. Iedereen krijgt honger.
Je weet net zo goed als ik dat Dravot geen god is.
Je kent het verhaal van de pijl.
Dan bedoelt Imbra iets anders.
Dan is Imbra niet boos omdat een god een sterveling huwt...
maar omdat een mensenzoon zich voordoet als god.
Roxanne, wees niet bang, ik doe je echt geen kwaad.
Maar in vuur en vlam staan zal je zeker.
Dat doet iedere vrouw in de armen van haar man.
Maar je zult niet omkomen. Dat beloof ik je.
Zo, Danny. Het is zover, zal ik maar zeggen.
Wanneer vertrek je ? - Als het licht wordt.
Je kunt kijken wat ik meeneem voor ik de kisten dichtspijker.
Neem mee wat je wilt. - Ik heb het goud af gewogen.
En de juwelen ook. Heel secuur. - Mooi.
Ik heb genoeg aan de helft van de muilezels...
maar ik wil wel graag de 20 schutters mee door de pas.
Neem maar mee.
God nog aan toe.
Moet je horen.
Wat een stelletje wilden.
Even alleen en ze slachten weer baby's af en spelen schedelpolo.
En pissen hun buren onder.
Alsjeblieft, Danny. Ik vraag het nog een keer.
Ga met me mee.
Nog een keer: ik ga niet mee.
Ik weet dat je het goed met me voor hebt...
maar ik heb gekozen.
Tot ziens dan maar, hé ?
In Londen, wellicht.
Als de koningin je de Orde van de Kousenband opspeldt.
Halverwege de ochtend ga ik trouwen. kan je niet daarna vertrekken ?
En me bijstaan voor het altaar ?
Als je dat wilt.
Peachy, de ring.
Ik, Iskander II, neem Roxanne hierbij tot vrouw.
Zij wordt de koningin van Kafiristan.
Ze heeft me gebeten.
De slet heeft me gebeten.
Wat zegt hij ? - Danny bloedt. Ze hebben het door.
Dat hij geen god of duivel is, maar een man.
Ze hebben je door, Danny. Het is af gelopen.
Het spel is uit. - Ik, Iskander...
Geen spier vertrekken, Danny. Vooruit, in de plooi.
Bluf poker.
We halen jouw schutters, en maken die vuile honden af.
We zullen ze in hun eigen bloed verzuipen. We gaan aanvallen.
Het zijn er te veel. Terugtrekken. - Dat nooit.
We smeren 'm.
Voorste groep: vuren.
Naar achteren.
Voorste groep: vuren.
Verbreek de gelederen.
Billy, pak die muilezel en ga ervandoor. Misschien haal je het.
Voetsoldaat, geen cavalerist.
Machendra Bahadur Gurung wenst u veel gelukken.
M'n munitie is op. - Die van mij ook.
Peachy, ik schaam me dat je door mij sterft in plaats van rijk thuiskomt.
Alleen maar omdat ik het zo hoog in m'n bol had.
kan je me vergeven ?
Dat kan ik en dat doe ik, Danny.
Uit eigen beweging, vrijelijk en zonder enig beletsel.
Dan is het goed.
Hakken dan, klungels. Hakken.
En Danny viel, hij draaide rond en rond en rond...
als een molentje in de wind.
30.000 kilometer.
Pas na een half uur sloeg hij tegen de rotsen.
En weet u wat ze met Peachy deden ?
Hem hebben ze gekruisigd.
Tussen twee dennenbomen.
Zoals u kunt zien aan Peachy's handen.
Arme Peachy, die hen nooit kwaad had gedaan...
hing daar en schreeuwde z'n longen uit z'n lijf, maar stierf niet.
De volgende dag haalden ze hem van het kruis en zeiden...
dat het een wonder was dat hij niet dood was, en ze lieten hem gaan.
Peachy deed er een jaar over om thuis te komen.
De bergen deden alles om Peachy te laten bezwijken...
maar het deerde hem niet, want Daniel liep voor hem uit.
En Daniel liet Peachy's hand niet gaan.
En Peachy liet Daniels hoofd niet gaan.
Z'n hoofd ? - U kende Danny toch ?
U kende onze devote broeder.
De weledelgeboren Daniel Dravot.
Hij werd koning van Kafiristan...
en had een kroon op z'n hoofd.
Meer valt er niet te vertellen.
Ik moet er weer vandoor, ik moet dringend naar het zuiden.
Een ontmoeting met een man bij Marwar Junction.
Bewerkt door : thewildbunch22 720p Sync: r3p0