MARSYLIA
BROOKLIN
Wesołych Świąt.
- Jak ci na imię, Chłopczyku? - Eryk.
Co byś chciał dostać pod choinkę, Eryku?
Wyścigówkę "Johnny Lightning 500".
- A grzeczny byłeś? - Tak.
Dobrze. Lubisz św. Mikołaja?
Więc lubisz Mikołaja, tak?
To Zaśpiewajmy piosenkę.
Wstawaj.
Wstawaj! Do góry!
- Stój!
Jimmy, uważaj. Ma nóż.
- Stój, sukinsynu! - Nie, nie!
Dość. Nie zabij go. Dość tego!
- Wstawaj! - Czekaj, przestań.
- Nic nie zrobiłem. - Żadne przestań.
- Dalej. - Wstawaj!
Przestań już! Przestań!
- Jimmy. - Zatłukę go. Chcę go zatłuc.
- Chcę go zatłuc. - Ja z nim pogadam. Daj miz nim pogadać!
- Znalazłeś sobie tu przyjaciela, co? - Powiesz nam, kto cię zaopatruje?
Kiedy ostatnio grzebałeś sobie między palcami u nóg? Kto jest twoim łącznikiem?
- Odpowiadaj! - Nie, nie!
Czy to ten fryzjer Joe? To on, prawda?
Tylko nie bajeruj. Jak Joe ma na nazwisko?
- Nie wiem. - Daj mu szansę.
Wiem tylko, że mieszka na 125. ulicy. Nad zakładem fryzjerskim.
Po której mieszka stronie? Północnej czy południowej?
- Nie mam pojęcia, o czym mówisz. - Gdzie mieszka, po której stronie ulicy?
- Kiedy ostatnio grzebałeś między palcami? - O czym on gada?
Jeden facet w Poughkeepsie chce z tobą pogadać. Nigdy nie byłeś w Poughkeepsie?
- Dajcie mi spokój. - Dalej, mów. Chcę to usłyszeć od ciebie.
Byłeś kiedyś w Poughkeepsie? Byłeś w Poughkeepsie? Chcę to usłyszeć!
- Tak, byłem w Poughkeepsie. - Siedziałeś na brzegu łóżka.
Ściągnąłeś buty i grzebałeś między palcami, prawda?
- Gadaj! - Tak.
Dobra. Dźgnąłeś mego partnera. Wiesz, co to do cholery oznacza?
Całą zimę będę wysłuchiwał marudzenia o wynikach gry w kręgle.
Zgarniam cię za te trzy torebki z towarem i wsadzam za grzebanie między palcami.
Trzeba przedłużyć molo o 30 metrów,
żeby umożliwić ładowanie 500 ton cargo na nowe barki.
A co z dodatkową załogą?
Po 10 osób więcej na każdej zmianie.
Związki zawodowe zażądają po 12.
To nie ma znaczenia.
Po zakończeniu rozbudowy będziemy przyjmowali największe tankowce.
Jak taki stary piernik utrzymuje takie tempo?
Tempo? Od kiedy zszedłem z dźwigu, nie ruszyłem palcem.
- Dobrze ci minął dzień? - Tak.
Wiesz, długo myślałem, jaki prezent ci kupić przed podróżą.
Sam go wybrałem.
Mogę otworzyć?
Skoro nalegasz.
Pokażę ci, co dzisiaj kupiłam.
- Więcej zakupów? - Tak.
Dla mnie?
W Ameryce zimy są mroźne.
Bez ciebie nadal wyglądałbym jak doker.
Widziałem się dzisiaj z córką.
Co u niej słychać?
Nigdy nie widziałem kogoś tak zadowolonego.
Pytała o ciebie i czy nadal jesteśmy szczęśliwi.
Jesteśmy?
Nie.
Pomóc ci?
- Ty durny makaroniarzu. - Skąd miałem wiedzieć, że ma nóż?
- Nie ufaj czarnemu. - Równie dobrze mógł być biały.
- Nikomu nie ufaj. Idziesz na zwolnienie? - Nie.
- Dostałeś zwolnienie? - Nie.
- Masz ochotę na drinka w klubie "Chez"? - Jimmy, padam na pysk. Idę do domu.
Dobra, dobra. Na jednego.
- Wypij to. - Nalewaj.
Przy stoliku w rogu rozpoznaję przynajmniej dwóch dealerów.
Facet w pasiastej koszuli i krawacie,
jego też znam.
Myślałem, że przyszliśmy się napić.
Kim jest ten klaun?
Prowadzi nielegalną loterię w Queens.
- Spójrz na dosiadającego się gnojka. - To "Żydowska Sztuczka".
Bez numerów na piersi wygląda inaczej.
Coś mi nie gra przy tym stoliku.
Bis!
Co powiesz o tym rozrzutniku? Rozpoznajesz go?
Nie, a ty?
Szasta na prawo i lewo, jakbyjutro mieli go pogrzebać.
Może zostaniemy i trochę za nim połazimy?
No co? Dla jaj.
Za kim połazimy?
Za tym Włochem z blondynką.
Po co? Chcesz się bawić w lekarza z jego żonką?
Jasne.
Chciałbym panią zapytać o te buty. Są...
Monika.
- Kto to do cholery jest? - A kto by zliczył?
- Całowniś, co? Tylko zobacz. - Mówią do siebie per "kuzyn". Sam wiesz.
Dobra, pożegnaj się. Szybciej. Jaki ma samochód?
- Hudson Terraplane. - Nie, nie.
- Spokojnie. - Dobra.
Do pracy.
Założę się, że wylądujemy we włoskiej dzielnicy.
Nie zwieje nam, Popeye. To dla nas pestka.
Siódma rano. Nie do wiary.
Spokojnie. Dobrze się bawisz, no nie?
Otworzę ci rachunek w Bloomingdale, jeśli to nie jest dostawa.
Lepiej u Alexandra. Lubię zabawki.
Wraca.
Miń go. Skręć wlewo.
SŁODYCZE - PRASA
CZASOPISMA - KANAPKI
Jak poszło?
Dobrze.
Paskudna robota.
Ktoś ją musiał wykonać.
Nasz przyjaciel się spóźnia.
To błąd, że go wciągnęliśmy.
Błąd?
To genialne!
Występuje W TV - gwiazdor.
Wszędzie podróżuje bez przeszkód.
A poza tym potrzebuje pieniędzy.
Nie ufam mu.
Bądź miły.
Kto wie, może wkręci cię do telewizji.
Alain.
Henri. Miło, że jesteś.
Mój wspólnik, Pierre Nicoli...
Henri Devereaux.
Alain, przemyślałem twoją propozycję... i zdecydowałem się ją przyjąć.
Nasz przyjaciel nazywa się Boca. Salvatore Boca. B-O-C-A.
Nazywają go Sal. Kochany chłopak.
Zatrzymano go pod zarzutem napadu z bronią. Posłuchaj.
Trzy lata temu próbował w biały dzień obrabować sklep Tiffany'ego na Piątej Alei.
Groziło mu od dwóch i pół do pięciu lat, ale Tiffany nie wniósł oskarżenia.
Nasi są też przekonani, że to on wykonał zlecenie zabójstwa DeMarco.
- A co powiesz o jego żonie? - Nazywa się Angie. Cwana sztuka.
Rok temu dostała wyrok z zawieszeniem za kradzież ze sklepu.
To jeszcze dziecko. Dziewiętnastka - według aktu ślubu.
Dziewiętnastka z doświadczeniem 50-latki.
- Co jeszcze? - Od półtora roku ma sklepik.
Zgarnia dobre siedem kawałków rocznie.
To skąd się wzięły dwie fury i rachunek W klubie "Chez"?
LTD zarejestrowany jest na żonę. Comet należy do jego brata, Lou.
Rozprowadza gówniany towar na Wyspie Warda.
Parę lat temu siedział w kiciu za napad rabunkowy.
Czarny cadillac.
Tablice z New Jersey.
RWN-264. Znam tego gościa. Ostatnio widzieliśmy go przed hotelem "Pike Slip".
Chciałbym taką bluzkę dla dziewczyny, mogłabyś ją przymierzyć?
Lepiej, żeby mój mąż tego nie słyszał.
Nie obchodzi mnie, czy usłyszy, czy nie. Zrobisz to dla mnie?
Dobra. Za ile?
- 50 dolców za godzinę. - 50 za godzinę?
- Zrobię. Za 200. - Nie stać mnie.
Później oddzwonię. Cześć.
Hej, jest 13.30. Nie spodziewałem się was przed drugą.
- Pracujesz w okolicy? - Po drugiej stronie.
Przychodzi tu już trzeci raz w tym tygodniu.
- Wiesz coś o tym budynku? - Czysty. Sprawdziłem listę lokatorów.
Pamiętasz Dona Amecha, tego aktora? Mieszka tu.
Tak, i ktoś jeszcze.
- Mówi ci coś nazwisko Joel Weinstock? - Żartujesz sobie.
Nie. Mieszka tutaj.
To on trzy lata temu wyłożył kasę na przemyt z Meksyku.
Obiło mi się o uszy.
Jedzie na Wyspę Warda. Dostrzeże nas. Dlaczego on to robi?
Może jedzie na spotkanie z bratem.
Może to kolejna dostawa.
Cóż, upiekło mu się.
Dobra, jestem Popeye!
Ręce na głowę, odsunąć się od baru i stanąć pod ścianą! Dalej, jazda!
Jazda, ruszać się! Twarzą do ściany. Odwracaj się. Szybciej!
- Łapy z kieszeni. - Odwróć się.
Odwracaj się. Jazda, pod ścianę.
Ty to upuściłeś? Podnieś to.
- Podnieś! Dalej, jazda! - Na co się gapisz?
Dobra, przynieś to tu. Wyciągal łapy z kieszeni.
- Jak się nazywam? - Doyle.
- Jak? - Pan Doyle.
Podejdź tu. Grzebiesz sobie między palcami u nóg?
Tak...? Chodź tutaj. Ręce na głowę.
- Trzymać w górze. - Mówiliśmy, że jeszcze tu wrócimy.
Będziemy wracać, dopóki nie zaprowadzicie porządku.
Pilnuj swego sąsiada. Jeśli coś upuści, to będzie twoje.
Co to kurwa jest, szpital?
Odwróć się, koleś. Co my tu mamy?
To twoje?
Wyprostuj się, śpioszku.
Łapy na łeb.
- Chcesz się z nami przejechać, grubasku? - Co za gówno!
Uważajcie. Później was przepytamy.
Odwróć się.
Dobra, zamknąć się. Cisza!
Ktoś ma ochotę na koktajl?
Dobra, podejdźcie tu. Ty i ty.
Whiskers! Chodź tutaj.
Rusz dupsko, kiedy cię wołam. Ty!
No, chodź, łysku. Dalej, jazda.
Dobra, połóż na barze.
- Kładź na barze! - Chodź tu, do cholery!
- Ręce na głowę. - Wszystko.
Cwaniaczku, coś ci wypadło. Podnieś to.
Chcesz mieć złamaną rękę? Chodź tu.
Co jeszcze masz?
Odwróć się.
Jesteś aresztowany. I ty też. Włazić do budek telefonicznych! Jazda!
Jazda. Stańcie twarzą do ściany. Połóżcie ręce na ścianie i zamknijcie drzwi.
Ty! Fryzura! Dokąd się wybierasz?
- Do mnie mówisz, kochasiu? - Tak, do ciebie. Podejdź tu.
- Co jest? - Gdzie byłeś?
- Tam. - Może cię zrewidujemy?
- Jestem czysty. - Ćpasz?
Nie. Kim jesteś, Dickiem Tracy, czy co? Jestem czysty.
- Nie kłamiesz, co? - Jestem czysty!
- Jeśli kłamiesz, wiesz co będzie. - Powiedziałem, że jestem czysty.
Odwal się! Wpierdolę ci!
Dawaj monetę. Dawaj monetę. Ale już!
Mówiłem ci, że jestem czysty. Co się do mnie przypierdalasz?
Co za gówno!
- Jak sprawy? - Sprawy jak sprawy, kochasiu.
Nic tam nie ma. Mleczko makowe.
- Bo nic nie ma w okolicy. Nikt nic nie ma. - Mam dla ciebie imię. Sal Boca. Brooklin.
- Boca? - Tak. B-O-C-A.
- Nie słyszałem o nim. - A o jego żonie, Angie?
Nic mi to nie mówi. Ale coś mi się obiło o uszy.
- Co takiego? - Dostawa.
Będzie w tym tygodniu albo w przyszłym. Wszyscy wyzd rowiej ą.
- Kim jest dostawca? - Kto wie?
Z której chcesz strony?
- Z której strony? - Kurde. Z tej.
Spadaj!
Sprawdzę ten adres. Jeśli cię tam nie znają, dorwę cię.
- Kazałem wam tam stanąć. - Przed sobotą idź do fryzjera.
Już sobie idziemy. Do widzenia.
Rusz dupsko. Powiedz wszystkim, że za godzinę wrócimy.
Wasz rejon to Bedford-Stuyvesant, a nie Ridgewood.
Może nas przeniesiesz? Daj nam szansę. Przynajmniej dopóki nie sprawdzimy.
Wszyscy chcą Weinstocka. Może to jest klucz do zagadki. Należy nam się.
Te bzdury są za słabe, nawet żeby wsadzić recydywistę.
Facet nic nie zrobił. Jeszcze oskarżą was o nielegalne zbieranie dowodów.
Brooklin roi się od sklepikarzy z dwoma samochodami, którzy chodzą do klubów.
Ale powiąż faceta z Weinstockiem i może trafia nam się niezła partia.
Do dupy z taką partią! W najlepszym wypadku sprzedaje małe paczuszki.
Gdybym myślał, że to małe paczuszki, nie przerywałbym ci przerwy na kawę.
Twoje przeczucia już cię raz zawiodły, Doyle, a może już o tym zapomniałeś?
Jezu Chryste, Jimmy, co się z wami dzieje?
Co roku dokonujecie najwięcej aresztowań. Ponad 100 w zeszłym roku?
Cudownie. Ale kogo? Coście nałapali?
Gówniarza z ogólniaka w krótkich spodenkach?
Łapiecie chłopca hotelowego, bo ma trzy skręty w skarpetce?
Walter, mamy informacje, że na ulicach nie ma towaru, jasne?
Pustynia pełna ćpunów czekających na uzdrowienie.
Do diabła, to może być to. Sklepikarz udaje ważniaka
w klubie bez powiązań narkotykowych. Od razu go obsiedli.
Pracujemy dzień i noc, jeździmy za nim na Brooklin.
Siedzimy mu na karku przez tydzień i na kogo natrafiamy? Na Joela Weinstocka.
Musisz nam pozwolić go dorwać.
Wierzysz wte bzdury?
Zgadzam się z moim partnerem.
- Czego wam potrzeba? - Podsłuchu.
Nie, dwóch. Jednego w sklepie i jednego w domu.
Wiecie, że na założenie podsłuchu muszę mieć zgodę sądu?
- Postaraj się. - Wiemy, że dasz sobie radę, Walt.
Popeye, grzebiesz sobie jeszcze między palcami w Poughkeepsie?
Czy to pańska pierwsza podróż do Nowego Jorku?
- Tak, pierwsza. - Dlaczego wolał pan przybyć statkiem?
Nadchodzące tygodnie będą dla mnie trudne,
a ocean to jedyne miejsce, gdzie nie dzwoni ciągle telefon.
Zgadza się pan z wynikiem niedawnego sondażu,
że burmistrz Lindsay to najseksowniejszy mężczyzna świata?
Oto zgoda na założenie podsłuchu. Sędzia dał wam 60 dni.
Mulderig i Klein to agenci FBI. Oni będą kupowali towar.
Macie ich o wszystkim informować na bieżąco.
Znasz Doyle'a, prawda?
Tak, znam Popeye'a. Świetny glina przypłacił życiem jego cudowne przeczucia.
Jeśli tak do tego podchodzisz, to lepiej zostań w domu i oszczędź nam marudzenia.
- Takie jest moje zdanie. - Wsadź je sobie w dupę.
Odwal się.
Bill, zrób coś dla mnie, daj im szansę. Dołączył, niewiele wiedząc.
Pracowałeś z nim, miałeś kłopoty, ale teraz nie zaczynaj od problemów.
- W razie kłopotów przychodź do mnie. - Simonson, trzymaj go ode mnie z daleka.
Spróbuj to załagodzić. Jeśli będą kłopoty, przychodź do mnie. Ja się nim zajmę.
- Z przyjemnościąz nim popracuję. - To dobry glina.
Raz na jakiś czas ma dobre przeczucie.
Dobrze. Tylko trzymaj go ode mnie z daleka.
Bracia Macke! z Florydy zapraszają cię na wielką ucieczkę.
Koniec z zanieczyszczonym powietrzem, wysokimi cenami, rosnącymi podatkami
i mroźnymi, przygnębiającymi zimami.
Bracia Macke! wskażą ci drogę na Florydę i na świeże, czyste powietrze.
Całoroczną ciepłą i słoneczną pogodę W domu, z którego będziesz dumny.
Zadzwoń do Braci Macke!...
Popeye.
- Co? - To ja, Cloudy. Otwórz.
Nie mogę-
- Co to ma znaczyć? Wszystko w porządku? - Tak.
Sam sobie wejdź.
Co się stało?
Szalona dziewczyna.
Skuła mnie moimi własnymi kajdankami.
- Gdzie kluczyki? - Tam.
Cześć, malutka.
Sąjakieś ofiary w tym leju po bombie?
Mówiłem ci, żebyś kupił plastikowe teczki.
Twój notatnik jest taki sam jak i ty.
- Wielki bałagan. - Podaj mi spodnie, co?
Dawaj.
- Masz nakazy? - Tak.
Mam też dwóch agentów federalnych, Mulderiga i Kleina.
Po co nam te kutasy?
Bo nasz wydział ma około 908 dolców na zakupy,
a oni mają, ile tylko zechcą. No proszę.
Twoje, kochasiu?
Przez każde z pięciu złomowisk samochodowych w Nowym Jorku
przechodzi 1000 samochodów miesięcznie.
Te, które nie zostają odebrane, sprzedaje się na aukcji.
To za nielegalne parkowanie?
Nie. W wielu popełniono przestępstwa, a inne po prostu zostały porzucone.
Jak pan wie, panie Charnier,
jest to pańskie główne źródło złomu.
30 od tego pana. Kto da 35?
- 35 tutaj. - 35 tutaj. Kto da 38?
- O, ijuż mam. - 38 od pana. Może 40?
- 40. - Jest 40. Mam 40. Będzie 41?
40 po raz pierwszy, 40 po raz drugi. Sprzedano panu za 40 dolarów.
Przechodzimy do numeru: 42399.
Ten facet w czarnej czapce...
To nasz kupiec.
- 10 dolarów. - Mam 10 dolarów. Usłyszę 12?
- 12. - 12 tutaj. Będzie 14?
- 14. - Mamy 14. Może 16? Kto da 16?
- 16. - 18.
18 od pana. A 20?
- 20. - Mamy 20. To może 22?
- 22. - Mam tu 22. Kto da 24?
- 24. - Jest 24. To może ktoś da 25?
- 25. - Mam 25. A co z 26? Kto da 26?
25 po raz pierwszy, drugi. Sprzedano szanownemu panu za 25.
Każdy samochód...
- Gdzie jesteś? - Załatwiam interesy.
Co to znaczy, załatwiam interesy? Już po północy.
Wiesz, musiałem się z kimś spotkać.
Kończ te spotkania i wracaj. I przynieś ze sobą pizzę.
A gdzie ja o tej porze dostanę pizzę?
Postaraj się.
Nie wiem, gdzie znajdę otwartą pizzerię.
* Sal? * Co?
Nie zapomnij - sardele.
- Salvatore? - Słucham. Tak, tak. Halo.
- Kto to? - Tak, przy telefonie. Co słychać?
- To chyba obcokrajowiec:. - W środę spotkamy się w hotelu, dobra?
- Chyba Francuz. - Mam się ciebie spodziewać?
- Tak. O której? - O 12. Tak?
Dobra.
Same płotki. Aleje wybierasz, Doyle.
Ciągle nosisz pistolet przy kostce?
Ktoś mi powiedział, że to dlatego,
że kiedy podrywasz lalunię i się do niej przytulasz,
to nie domyśla się, że jesteś gliną.
Powiedziałem, że to bzdury. To pewnie jakaś sztuczka z wyciąganiem broni.
Bill, odwal się, co?
Za bardzo się oddala.
Zgubisz go.
Na miłość boską, jazda stąd!
Co się do diabła dzieje?
Klein, tu Cloudy. Słyszysz mnie?
Odezwij się, na rany Chrystusa!
Tu Cloudy. Słyszysz mnie? Zgubiliśmy go na moście.
Dobra. Widzę go. Kieruje się na północ ulicą East River Drive.
Przepraszam.
Ty idź za Salem. Ja pójdę za brodaczem.
Idzie Sal.
- Chcesz białe czy czerwone? - Nalej sobie w kieszeń.
- Słucham pana? - Właśnie wszedł tu gość, jak się nazywa?
Jestem przekonany, że to żabojad.
Mnie też rozpoznał.
Mieszka na czwartym, pojechał na szóste. Cwaniaczek z niego.
Ten drugi to żabojad. Zatrzymał się w hotelu Edison. I zamówił dziwkę.
Trzeba było go przyskrzynić na miejscu.
- Kto go pilnuje? - Klein.
- A co z Salem? - Wysłaliśmy go na noc do łóżka.
Zrób to samo, Doyle. Gówniano wyglądasz.
Daj spokój.
Razem z partnerem wyniuchaliśmy tę sprawę od samego początku.
- Nie chcemy, żeby ją federalni spieprzyli. - Sprawę? Jak dotąd nic: mi nie pokazaliście.
Jak się nie zamkniesz, to tak ci wpiorę, że popamiętasz.
- Odwal się. - Sam się odwal, palancie.
Dość tego, na miłość boską!
Nic się nie dzieje. Prześpijcie się trochę.
Wystrzałowa. 82.
93. Pieczęć Instytutu Konsumenta.
99. Gwarancje rządowe.
104. Orbita okołoziemska.
Heroina pierwszej klasy. Schaboszczak.
110. Czysta trucizna.
Zupełny dynamit.
89 procentowa heroina. Najlepsza, jaką widziałem.
Jeśli reszta jest taka sama, będziecie tym handlowali dwa lata.
- Warta jest pół miliona? - Ile kilogramów?
- 60. - 60 kilo...
Osiem kawałków za kilo, tak? Zmieszamy ją siedem do jednego.
Kiedy trafi w torebkach na ulicę, będzie warta 32 miliony.
Dziękuję, Howard. Weź sobie to, co zostało i życzę dobrej nocy.
Nie tę. Tę małą-
- To chyba dobijemy targu? - Sal, tutaj tylko robimy próbę.
Interes za pół miliona? Być może.
Być może?
Daj spokój. Facet się spieszy. Chce zgarnąć szmal i wracać do Francji.
Nie będzie się bawił w kotka i myszkę. Jeden z najsprytniejszych facetów.
Aja kim jestem, gamoniem? Po co ten pośpiech?
Niech idzie do teatru, zwiedzi sobie Empire State Building.
Nie wkurzaj mnie, Weinstock. Sporo czasu zajęła mi organizacja tego.
To czego chcesz, medalu? To twoja pierwsza ważna gra, Sal.
Nauczyłem się jednego: ostrożniej jedziesz, dalej zajedziesz.
Słuchaj, jak dotąd byłem bardzo ostrożny.
To dlatego masz podsłuch na telefonie i FBI kręci się za tobąjak psi ogon?
- Pójdzie handlować gdzie indziej. - Niech idzie i się przekona, jak łatwo
można zdobyć pół miliona gotówką. W tej branży nie ma pośpiechu.
Towar jest tutaj. W ciągu godziny możemy dobić targu.
Słuchaj, mówię ci, jak się nie ruszymy, to zniknie.
Ma opinię twardziela. Jest tym, za kogo go mają.
J „ A ty, Sal? estes tym, za kogo cię mają?
Co za sukinsyn.
Dziękuję.
- Halo? - Tu Doyle. Pilnuję żabojada nr 1.
Tak, wiem. Hotel Westbury mamy dobrze obstawiony.
Do dupy z Westburym! Jest na stacji Grand Central.
Co się tam do diabła dzieje?
Złapałem go, jak wychodził z hotelu. Wolny jak ptak.
Co ty do cholery gadasz?
No tak...
Słuchaj, nie obchodzi mnie ilu barmanów jest na chorobowym.
Nie, nie będę pracował w tej spelunie.
Zgadza się. I ty mnie też.
Poproszę sok z winogron.
Uwaga na drzwi.
Sukinsyn!
Dzień dobry. Poproszę powrotny do Waszyngtonu.
- Płaci pan kartą? - Gotówką.
54 dolary. Przed wsiadaniem proszę wpisać swoje nazwisko na obu biletach.
- Do widzenia. - Do widzenia. Przyjemnego lotu.
- Słucham? - Powrotny do Waszyngtonu.
- I jak? - Wszystko idzie jak po maśle.
Cudownie. Doskonale.
Ale potrzebuję jeszcze kilka dni.
Powinniśmy się uspokoić, dopóki gliny nie przestaną nam deptać po piętach.
Masz mnie za imbecyla?
Jak sądzisz, dlaczego spotykamy się w Waszyngtonie?
W Nowym Jorku nie byłem nawet pięć minut bez opieki policji.
Słuchaj, mówię szczerze. Potrzebuję więcej czasu.
Moi twierdzą, że musimy dokonać transakcji kiedy indziej, to wszystko.
Musimy to zrobić przed końcem tygodnia.
Słuchaj, Charnier, bądź rozsądny.
To twój problem.
No cóż, twój też.
Miło cię było spotkać.
Nasi amerykańscy przyjaciele stali się bardzo ostrożni.
Co z naszym harmonogramem?
Musimy go przestrzegać.
A oni?
Nie wiem.
Boca się boi.
Wszędzie widzi gliniarzy.
I się nie myli.
Ten, który mnie śledził w metrze...
to nasz największy kłopot.
Pozwól mi się nim zająć.
Będąinni.
To co? W piątek już nas tu nie będzie.
Chłopak w sportowym wozie miał przy sobie narkotyki.
- Dziewczyna siedziała z tyłu. Nie żyje. - Przeszukajcie wóz.
- Pilnujmy dalej Bocę. - Jimmy, daj spokój. Już po wszystkim.
Jeśli był targ, to już się odbył. Zmarnowaliśmy nakazy i odkryliśmy się.
Słuchaj, wiem, że targu jeszcze nie dobito. Wiem o tym. Czuję to. Jestem pewien.
Ostatnio, kiedy byłeś pewien, wylądowaliśmy z martwym gliną.
Przestańcie. Przestaniecie czy nie?
Dość. Weźcie się w garść. Co się z wami dzieje?
Jimmy, zmarnowałeś na to dwa miesiące. Nie widać żadnych aresztowań,
a wy sobie latacie po mieście. Teraz wracajcie do pracy.
Odsuwam cię od zadań specjalnych.
Na ziemię! Uciekać! Opuścić teren!
Zostaw ją! Odsuńcie się! Zostawcie ją. Na dachu jest snajper!
Zatrzymać go! Ściga go policja!
- Jaki jest następny przystanek? - 25. Aleja.
Stać!
Policja. Rekwiruję samochód.
Kiedy go dostanę z powrotem?
Na miłość boską!
Stój! Zatrzymaj się!
- Nie zatrzymuj się. - Ale...
- Nie zatrzymuj się, bo zginiesz. - Muszę się zatrzymać na stacji.
Tylko dotknij hamulca, a rozwalę ci łeb.
- Co się dzieje? - Nie wiem. Proszę usiąść. Spokojnie.
Coke! Coke, nic: ci nie jest?
Coke, nic: ci nie jest?
Nie odpowiadaj.
Coke, nic: ci nie jest?
- Odsuń się. - Spokojnie.
Jedź dalej.
Nie ujdzie ci to na sucho. Odłóż pistolet.
Nie podchodź.
- No już. - Powiedziałem, nie podchodź.
Zatrzymaj!
Nie ruszaj się!
Spadajmy stąd.
Szybciej, szybciej. Rusz tyłek.
Nie mogę znaleźć kwitka.
- Gdzie ten gość? - Z tyłu. Przyprowadza mój wóz.
Dziękuję.
- Mogę w czymś pomóc? - Tak.
- Ma pan kwit? - Chyba zgubiłem.
Jaki pan miał kwitek?
Jedzie brązowym lincolnem. Na zagranicznych blachach.
Idzie w kierunku Front Street.
Mam go. Angie zaparkowała tu swój samochód.
Fajnie. Pilnuj jej. My przypilnujemy lincolna.
Ten samochód jest z towarem, Cloudy.
Jeśli będzie trzeba, to zostaniemy tu całą noc.
Która godzina?
10 po czwartej.
Już trzeci raz ci faceci tędy przejeżdżają.
Dobra, na nich. Jazda!
Stać!
Nie ruszać się! Ręce do góry!
Stój tu. Rusz się, a nie będzie co z ciebie zbierać.
- Co to do cholery jest? - Co robisz? Odwróć się.
Kto tu jest szefem? Kto rządzi tą ferajną? Ty? Co wy tu robicie?
- Tak się kręcimy. - Kto was tu przysłał? Nie pyskuj.
- Co wy tu robicie? - Zauważyliśmy samochód.
Chcieliśmy zwinąć opony. To wszystko.
Zamknąć ich.
Dalej, dalej!
To tylko banda zawszonych złodziei samochodów!
- Nic tu nie ma poza mapą Nowego Jorku. - Jaja sobie robisz?
Ten samochód jest napchany towarem.
Zabierzcie go i rozłóżcie na czynniki pierwsze.
Wyrwij.
Nic tu nie ma, Jimmy.
To wszystko jest jednolite.
Nikt pod tym samochodem nie siedział, od kiedy opuścił fabrykę.
Czysty jak łza.
Nie wierzę w to, Irv.
Towar jest w tym samochodzie.
No to go znajdź. Ja nie potrafię.
Samochód zaginął wczorajszej nocy.
Najpierw wysyłają nas na Przystań 1, potem tutaj. Co teraz?
Dlaczego zaparkował pan na nabrzeżu?
Zatrzymał się pan na Manhattanie, a gubi pan samochód na moście Brooklińskim?
Monsieur Devereaux poszukuje lokalizacji do filmu dla francuskiej telewizji.
Pewnie zostawił samochód, żeby się rozejrzeć.
Komendant główny policji powiedział nam, że samochód jest w tym garażu.
- Żądam natychmiastowego zwrotu. - Trochę cierpliwości.
Mamy tu 400 albo i 500 wozów dziennie.
Monsieur Devereauxjest ważnym gościem w waszym kraju.
Pracuje przy pełnej współpracy waszego rządu.
Oto list uwierzytelniający z konsulatu francuskiego.
Jeśli nie chce pan oglądać tego wjego filmie, radzę szybko odnaleźć samochód.
Tutaj nie wolno palić. Czy mógłby pan zgasić papierosa?
Ile ważył samochód, kiedy go przywieźliśmy, lrv?
2180 kilo.
Na pewno?
Tyle ważył. 2180 kilo, kiedy go tu przywieźliśmy.
Dokumenty fabryczne podają 2120.
Cięższy o 60 kilo.
A przy wyjeździe z Marsylii ważył 2175 kilo.
Cały czas 60 kilo za dużo. Jimmy ma rację.
Słuchaj, rozebrałem wszystko poza progami.
No co jest, lrv. Co to za robota?
Cholera.
Sukinsyn.
Dobra.
To niedopuszczalne! Czekamy już cztery godziny.
Moja cierpliwość się kończy.
Mam go, Randy. Właśnie go przywieźli.
- Który z panów to Devereaux? - Ja, a co?
Przepraszam pana, ale mamy tu tyle samochodów i czasem trudno się połapać...
- Znaczy, ma pan tu nasz samochód? - Tak. Na zewnątrz.
Ukradli go panu z ulicy?
Będzie pan musiał uiścić opłatę za odholowanie.
Mówiono mi, że to się zdarza w Nowym Jorku, ale kto by się spodziewał...
No tak, witamy w Nowym Jorku. To pańska pierwsza wizyta?
Tak. Gdzie jest mój samochód?
O tutaj. Tym razem się panu upiekło. Jest w doskonałym stanie.
Żadnej ryski. Pan na pewno ma czarujący styl życia.
Henri.
- Przyprowadziłeś wóz? - Jest w garażu.
- Śledzono cię? - Nie wiem.
Muszę cię prosić o kolejną przysługę...
Nie wiem co się święci, ale mam już dość.
Policja wie, że przywiozłeś samochód do tego kraju.
To cię robi wspólnikiem.
Wspólnikiem czego? W co mnie wplątałeś?
Prosiłeś mnie o przysługę. Zrobiłem, o co prosiłeś.
Ale teraz mnie wykorzystujesz.
Nie chcę się w to więcej mieszać. Żadnych przysług.
Uspokój się. Zaufaj mi.
To skomplikowana sytuacja,
ale się rozwikła, jeśli zrobisz, co ci powiem.
Henri, zarobisz na tym jeszcze więcej.
Żegnaj, Alain.
Idziemy!
Nie zdziwiłbym się, gdyby mnie śledzono.
- Do zobaczenia wieczorem u ojca. - Dobrze.
Zablokowali most!
Tu policja. Jesteście okrążeni.
wychodźcie z podniesionymi rękami.
Mówi policja. Jesteście okrążeni.
Strzelcie gazem!
Wstrzymać ogień!
Stój!
Wychodzą. Wstrzymać ogień.
Popeye. To ja, to ja.
Żabojad nr 1 jest w tamtym pomieszczeniu.
Rzuć to!
Mulderig.
Zastrzeliłeś Mulderiga.
Ten sukinsyn tam jest. Widziałem go. Dorwę go.
Weinstockowi wytoczono proces.
Sprawę umorzono "z braku dowodów".
Angie Boca - winna wykroczenia. Wyrok w zawieszeniu.
Lou Boca - winny planowania operacji i posiadania narkotyków. Wyrok skrócono.
Henri Devereaux - winny planowania operacji. Odbył karę czterech lat więzienia.
Alaina Charniera nigdy nie złapano. Podobno mieszka we Francji.
Detektywów Doyle'a i Russa przeniesiono z Wydziału Narkotyków do innych zadań.