Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org
Κι οι άλλοι; Δε θα τους αρέσει.
Θα'ναι πιο χαρούμενοι όταν φύγεις.
Πρέπει να κερδίσουν τον πόλεμο.
Λοιπόν, τι στο διάολο...
αν δε θέλουν άλλες αποστολές, ας έρθουν να το πουν.
- Ακριβώς. - Όπως τα λες.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Βοηθήστε τον!
- Τι; - Βοηθήστε τον!
- Ποιον; - Βοηθήστε τον Υπαξιωματικό!
- Μα είμαι μια χαρά. - Τότε βοηθήστε αυτόν!
- Σνόουντεν. - Τι είπε;
- Είπε "Σνόουντεν". - Ο Σνόουντεν είναι νεκρός.
- Γιατί μιλάει σ'ένα νεκρό; - Είναι τρελός.
- Ποιος το λέει; - Εγώ.
- Γιατί τον μισώ; - Ποιον;
- Τον Σμήναρχο Κάθκαρτ. - Δε σε ρώτησα, Ορ.
- Ο Κάθκαρτ δεν είναι εδώ. - Ποιος μίλησε γι'αυτόν;
- Ο Σμήναρχος Κορν δεν είν'εδώ. - Ποιος μίλησε γι'αυτόν;
- Ποιο κάθαρμα μισείς; - Ποιο κάθαρμα είναι εδώ;
- Δε βγάζεις νόημα. - Πάσχεις από σύνδρομο καταδίωξης.
- Και βέβαια. - Το παραδέχεσαι;
Παραδέχομαι ότι με καταδιώκουν. Αυτοί!
- Μα ποιοι ακριβώς είναι "αυτοί"; - Όλοι τους!
- Όλοι ποιοι; - Όλοι όσους εσύ νομίζεις!
- Δεν έχω ιδέα! - Πώς το ξέρεις λοιπόν;
- Δεν είναι παρά...πώς το λένε; - Σοφιστείες.
Μα τι στο διάολο λες; Προσπαθούν να με σκοτώσουν!
Κανείς δε θέλει να σε σκοτώσει. Φάε το γλυκό σου σαν καλό παιδί.
- Τότε γιατί με πυροβολούν, Μάιλο; - Πυροβολούν τους πάντες, Γιοσάριαν.
- Και τι σημασία έχει; - Σκέψου να σκέφτονταν όλοι έτσι.
- Θα'μουν ηλίθιος αν δεν το πίστευα. - Πρέπει να σε δει γιατρός.
Δεν έχει πρόβλημα.
- Κοίτα το κεφάλι μου λίγο. - Το κεφάλι σου είναι καλά.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
- Γιατρέ; - Τι;
- Δε θέλω να ξαναπετάξω. - Μην αρχίζεις πάλι.
Γιατρέ, δε θέλω να πετάω πια. Είναι πολύ επικίνδυνο.
’κου, σου το'πα... Πάμε να φύγουμε από'δώ.
Έχω πετάξει σε 35 αποστολές. Ο τρελάρας τις έχει ανεβάσει σε 50.
Αν ήμουν σ'άλλη μονάδα, θα'φευγα μετά από 25. Βοήθησέ με.
Πρόκειται να φύγω κι εγώ σε λίγους μήνες...
αν δε δημιουργήσω πρόβλημα ή αν δεν παραβιάσω τους κανόνες.
Και φυσικά δεν μπορώ ν'απαγορεύσω σε κάποιον να πετάει έτσι απλά.
Μπορείς να τ'απαγορεύσεις σε κάποιον που είναι τρελός;
Φυσικά. Πρέπει να τ'απαγορεύσω σ'οποιονδήποτε είναι τρελός.
Είμαι τρελός! Ρώτα τον Νέταλυ, τον Ντομπς, τον Μακουάτ...
- Ορ, πες του! - Τι να του πω;
- Είμαι τρελός; - Είναι τρελός. Δεν πετάει μαζί μου!
Θα τον προσέξω ιδιαιτέρως, μα δε θέλει. Είναι τρελός!
- Βλέπεις; Όλοι με λένε τρελό. - Αυτοί είναι οι τρελοί.
- Διέταξε να μην πετάνε. - Δε μου το ζητάνε.
- Γιατί είναι τρελοί. - Φυσικά είναι τρελοί.
Δεν μπορείς ν'αφήσεις τρελούς ν'αποφασίσουν αν είσαι τρελός.
- Είναι ο Ορ τρελός; - Και βέβαια είναι.
Πρέπει να'ναι αν συνεχίζει να πετά μετά απ'αυτά τα παραλίγο ατυχήματα.
- Γιατί δεν του απαγορεύεις να πετά; - Πρέπει να μου το ζητήσει.
- Αυτό αρκεί; - Ναι.
- Και μπορείς να του το απαγορέψεις; - Όχι, τότε δεν μπορώ!
- Υπάρχει μια παγίδα. - Παγίδα;
Ναι, η "παγίδα-22". Οποιοσδήποτε θέλει να βγει εκτός μάχης...
δεν είναι πραγματικά τρελός οπότε δεν μπορώ να του το απαγορέψω.
Κάτσε να δω αν το κατάλαβα.
Για να πάψω να πετάω πρέπει να'μαι τρελός...
και πρέπει να'μαι τρελός για να συνεχίσω να πετάω.
Αν όμως ζητήσω να μην πετάω σημαίνει ότι δεν είμαι τρελός...
- ...και πρέπει να συνεχίσω να πετώ; - Ακριβώς! Αυτό είναι το "Catch-22".
- Φοβερή παγίδα, αυτό το "Catch-22". - Δεν υπάρχει καλύτερη!
Είμαι ο Επισμηναγός Ντάνμπι, Αξιωματικός Εναέριων Επιχειρήσεων.
Και σας καλωσορίζω στη σημερινή σας αποστολή.
Σας ενημέρωσαν για την πρωινή αποστολή...
οπότε δε θα επαναλάβω τις λεπτομέρειες.
Δεν είναι λογικό ν'αναφέρω ονόματα, καθώς ο εχθρός πιθανόν ακούει...
και δεν υπάρχει λόγος...
να του πω πού θα χτυπήσουμε.
Αυτό είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που τον έχω ακούσει να λέει.
Οι καιρικές συνθήκες έχουν βελτιωθεί σημαντικά στη στεριά...
και συνεπώς δε θα'χετε πρόβλημα να δείτε το στόχο.
Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάτε...
οτι αυτό σημαίνει ότι θα σας εντοπίζουν πιο εύκολα.
Ο Σμήναρχος Κάθκαρτ θέλει να πει δύο λόγια πριν την απογείωση.
- Κι έτσι, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση... - Δώσ'το μου αυτό!
’ντρες, δεν πρόκειται να σπαταλήσω άλλο το χρόνο σας.
Σας εύχομαι καλή τύχη στη σημερινή σας αποστολή.
Σ'όσους δεν επιστρέψουν, θα'θελα να πω...
ότι θα φροντίσουμε καλά τις γυναίκες ή τις αγαπημένες σας.
Και μην ξεχνάτε, ο Πτέραρχος Ντριντλ θέλει να δει...
μία ωραία βομβιστική επίθεση σ'αυτές τις αεροφωτογραφίες.
Όλοι έτοιμοι;
Σμήναρχε Κορν, θα'θελα να μείνετε στον πύργο ελέγχου.
Να ελέγχετε την κατάσταση. Θέλω να ξέρω τι κάνουν οι άντρες μου.
Μάλιστα, κύριε!
Τι είναι, Αντισμήναρχε;
- Ένα αβγό, κύριε. - Το ξέρω αυτό, Αντισμήναρχε.
- Ένα φρέσκο αβγό, κύριε. - Πού το βρήκες το αβγό;
Στη Μάλτα, όπου υπάρχουν αρκετές κότες που γεννάνε φρέσκα αβγά...
για κάθε αξιωματικό της Μοίρας.
Και κάνουν μόνο πέντε σεντς το κομμάτι.
Το καθαρό κέρδος είναι δύο σεντς ανά αβγό.
Το κέρδος για ποιον;
Για όποιον πουλά τ'αβγά για τη σίτιση των στρατιωτών.
Και ποιος είναι αυτός, Μάιλο;
- Πορτοκάλια, λευκά καρύδια... - Λευκά καρύδια;
Και στο Παλέρμο, 45.000 λίτρα εκλεκτό ιταλικό ελαιόλαδο.
Στη Σικελία χρειάζονται κουβέρτες. Είναι δίκαιη ανταλλαγή.
Υπάρχουν κάποιοι που ενδιαφέρονται στη Σαρδηνία.
Χρειαζόμαστε μόνο τη συνεργασία των χωρών που μας ενδιαφέρουν.
- Ποιων χωρών; - Των αφρικανικών χωρών, κύριε...
στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Χρειαζόμαστε λίγο ακόμα προσωπικό...
λίγο χρόνο κι ένα αεροπλάνο.
- Τι αεροπλάνο; - Δικό μας, κύριε. Αν είχα ένα...
θα πήγαινα το πετρέλαιο στη Μάλτα και θα'φερνα πίσω τ'αβγά.
Εντάξει.
Κι αν ήμουν ελεύθερος υπηρεσίας μέχρι να το οργανώσω...
Αλλά Μάιλο...
Ξέρω ότι είμαι απλά Αναπληρωτής Αξιωματικός Σίτισης, Σμήναρχε...
αλλά το θέμα χρειάζεται την πλήρη προσοχή μου. Για το καλό όλων.
- Πάρε ό,τι χρειάζεσαι. - Ευχαριστώ.
Στόχος μου είναι να προσφέρω την καλύτερη κουζίνα του κόσμου.
- Δεν είναι σημαντικό; - Ναι, Μάιλο, φυσικά είναι.
Με την άδειά σας, θα'θελα να σας δείξω κάτι που'χω ετοιμάσει.
- Τι είναι; - Μια ιδέα μου. Είναι μια μετοχή.
- Μετοχή; - Των Επιχειρήσεων Μ&Μ.
Αν υλοποιήσουμε τις ιδέες μου, θα πρέπει να οργανωθεί σαν κέντρο.
- Κέντρο; - Σαν συνδικάτο.
Σαν επιχείρηση. Θα αποφέρει τεράστια κέρδη, Σμήναρχε.
- Για μας; - Για όλους.
Ό,τι είναι καλό για την Μ&Μ είναι καλό για τη χώρα.
- Θα'χεις την πλήρη μας συνεργασία. - Ευχαριστώ.
Αν πάρω ένα αεροπλάνο σήμερα, θα πάω το υλικό στην Αλεξάνδρεια.
Υπάρχει μεγάλη παραγωγή βαμβακιού φέτος.
- Το βαμβάκι ρευστοποιείται εύκολα. - Πόσο;
- Θα το ανταλλάξουμε. - Με τι;
Με μετάξι! 3.500 μέτρα μετάξι.
Πώς κατάφερες να βρεις τόσο πολύ μετάξι;
Πού στο διάολο είναι το αλεξίπτωτό μου;
Ποιος μπάσταρδος έκλεψε το αλεξίπτωτό μου;
Είμαι ο Υπαξιωματικός. Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
Νέταλυ, πρέπει να γυρίσουμε πίσω τώρα!
Νέταλυ! Μ'ακούς εκεί πάνω;
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω! Πρέπει να γυρίσουμε τώρα!
Νέταλυ, έλα να γυρίσουμε. Θα γυρίσουμε πίσω!
- Τι είναι πάλι, Γιοσάριαν; - Κάποιος έκλεψε το αλεξίπτωτό μου!
- Συμβαίνει κάτι; - Το αλεξίπτωτό μου χάθηκε!
- Μην ανησυχείς. - Τι εννοείς;
Τι θα χρησιμοποιήσω αν πρέπει να πέσω; Το μαντήλι μου;
Τέτοιο χιούμορ σε αντίξοες συνθήκες κρατά την Αμερική δυνατή.
Μ'αρέσεις, Γιοσάριαν.
Θα'θελα να σε σκοτώσω, μα δεν έχω χρόνο.
Θα σου'δινα το αλεξίπτωτό μου, μα το'δωσα στον Μάιλο.
- Το'δωσες στον Μάιλο; - Έχει όλα τ'αλεξίπτωτα.
Έχει στα σκαριά μια δουλειά με μετάξι στην Αλεξάνδρεια.
Ίσως βρω χρόνο να σε σκοτώ...
- Μάλλον μας είδαν! - Μας είδαν!
- Θεέ μου! Μας είδαν! - Ετοιμαστείτε να ρίξετε τις βόμβες!
Με πυροβολούν! Πού είμαστε;
Αάρντβαρκ, πού είμαστε;
- Νομίζω ότι φτάσαμε! - Φτάσαμε;
Φτάσαμε; Φτάσαμε!
Ετοιμαστείτε να επιστρέψουμε.
Τέσσερα, τρία...
δύο, ένα, πάμε! Πάμε!
Στρίψε δεξιά! Στρίψε!
Στρίψε, παλιοκάθαρμα! Στρίψε δεξιά!
- Στρίψε δεξιά! - Κοιτάξτε αυτό!
Αυτή τη φορά, τους χτυπήσαμε εκεί που πονάει. Δε σ'ακούω.
- Μπες γρήγορα μέσα! - Τι είναι;
Ανέβα, παλιομπάσταρδε! Ανέβα!
- Φωτιά! - Φωτιά; Πού είναι η φωτιά;
- Φύγε απ'τη μύτη! - Δεν είμαι στη μύτη.
Μίλα πιο δυνατά. Δε σ'ακούω.
Θέλουν να μας σκοτώσουν! Πάμε να φύγουμε!
- Πού να πάω; - Στρίψε αριστερά!
Κοίτα, πάει ο Ορ.
Τον ηλίθιο! Ίσιωσέ το!
Νομίζω ότι κάτι σε χτύπησε.
Το πόδι μου;
- Τι έχει το πόδι μου; - Ηρέμησε!
Το πόδι μου!
Ο Γιοσάριαν χτύπησε.
- Τι είπες; Δεν καταλαβαίνω. - Βοηθήστε τον!
- Τι; - Βοηθήστε τον!
- Ποιον; - Τον Υπαξιωματικό!
- Μα είμαι καλά. - Τότε, βοηθήστε αυτόν!
Είναι...
- Πώς τον λένε το νέο πυροβολητή; - Σνόουντεν.
- Κρυώνω. - Όλα θα πάνε καλά.
Κρυώνω.
Εδώ! Βιαστείτε!
- Τι; - Ρώτησα πώς νιώθεις.
Καλύτερα, ευχαριστώ. Εσύ;
- Εγώ; Αρκετά καλά, ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Υποφέρω μόνο από ψύξη.
Με ταλαιπωρεί μια βδομάδα τώρα και δε φαίνεται να φεύγει.
Ξέρεις πως είναι.
Όχι, δεν ξέρω.
Ποτέ δεν είχα ψύξη. Προσπάθησα, αλλά...
- Δεν μπορώ να τα καταφέρω. - Είσαι πολύ τυχερός.
Ναι, πρέπει να'μαι.
Αν εξαιρέσεις αυτό το κομμάτι απ'τα συντρίμμια που μπήκε στο πόδι μου.
Εγώ δεν έπαθα ποτέ κάτι τέτοιο.
- Είσαι ιερέας; - Ναι. Δεν το'ξερες;
Όχι, δεν έχω ξαναδεί ιερέα.
Δεν ήξερα πώς είναι οι ιερείς.
Αν μπορώ να κάνω κάτι για σένα, οτιδήποτε...
Οτιδήποτε;
Βιβλία ή τσιγάρα, για παράδειγμα.
Παιχνίδια;
Όχι, έχω ό,τι χρειάζομαι, ευχαριστώ πολύ.
- Μπορείς να κάνεις κάτι για μένα. - Τι;
- Να μιλήσεις στον Επισμηναγό. - Τον Διοικητή της Μοίρας;
Πες του ότι δε θέλω να ξαναπετάξω.
Ο Κάθκαρτ αύξησε τον αριθμό των αποστολών. Θέλει να μας σκοτώσει!
- Δεν μπορώ άλλο! Δεν αντέχω! - Δεν είναι δουλειά μου...
- Είμαι σε απόγνωση! - Θα δω τι μπορώ να κάνω.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Χρειάζομαι 45 λεπτά για να το κάνω.
Πρώτα τσιγαρίζω το κοτόπουλο...
και μετά προσθέτω τις σταφίδες και το κρεμμύδι.
Ούρλιαξε!
Λυπάμαι πολύ, κύριε.
- Πώς σε λένε; - Επισμηναγό, κύριε.
Δε σε ρώτησα το βαθμό σου, αλλά τ'όνομά σου.
Όχι, κύριε. Είμαι Σμηναγός. Τ'όνομά μου είναι Επισμηναγός.
- Σμηναγός Επισμηναγός! - Μπερδεμένο σαν κουβάρι.
Ακριβώς, σαν κουβάρι.
Σμηναγέ, ξέρεις τον Επισμηναγό Ντουλούθ; Τον Διοικητή της Μοίρας;
- Είναι υπέροχος άνθρωπος. - Ήταν. Ο Επισμηναγός πέθανε.
Ταράχτηκα πολύ.
Εσύ ταράχτηκες, αλλά αυτός πέθανε. Έπεσε πάνω απ'την Περούτζια.
Για να μάθει να μην πηγαίνει σ'αποστολές.
- Δεν καταλαβαίνω... - Χρειαζόμαστε νέο Διοικητή.
Κι είσαι ο μόνος Επισμηναγός που έχουμε στο αρχηγείο μας.
Μα δεν είμαι Επισμηναγός. Με λένε Επισμηναγό.
Αυτό μου αρκεί, Επισμηναγέ. Να θεωρείς ότι είσαι Επισμηναγός.
Δεν έχω ιδέα πώς να'μαι Διοικητής.
Όλοι πρέπει να κάνουμε θυσίες, Επισμηναγέ!
Κύριε, εγώ είμαι υπεύθυνος για τον καταυλισμό και το πλύσιμο.
Το ξέρω, κύριε, αλλά ο καθένας έχει ένα ρόλο.
Εμένα δε μ'αρέσει ο ρόλος μου.
Σμηνία, δε θα δουλέψω άλλο.
Θα πάω να ξαπλώσω στη σκηνή μου και να σκεφτώ.
Κύριε, είναι κάποιος που θέλει να σας δει.
- Τώρα; - Μάλιστα, κύριε.
- Ποιος είναι; - Ο Σμηναγός Τάπμαν, ο ιερέας.
Τι θέλει;
Κάτι που έχει σχέση με τον Σμηναγό Γιοσάριαν.
’κου, Σμηνία...
η δουλειά μου είναι πολύ σκληρή...
χωρίς να έχω ν'αντιμετωπίσω ανθρώπους που θέλουν κάτι.
- Έγινα σαφής; - Μάλιστα, κύριε.
Φαντάζομαι ότι θα σου φαίνεται περίεργο.
Όχι, κύριε. Δεν είναι δουλειά μου.
- Ξέρεις οτι ο κόσμος με κοιτάει; - Όχι, κύριε.
Σκέφτονται: "Ποιος είναι αυτός ο Επισμηναγός Επισμηναγός...
"...που έχει γίνει Διοικητής χωρίς να'χει πετάξει ποτέ;"
- Δε νομίζω ότι λένε τίποτα τέτοιο. - Κι όμως το λένε.
Μόλις βάλω αυτό, δε θα ξέρουν ποιος είμαι.
Ξέρεις ότι στο Μεσαίωνα οι πρίγκιπες κι οι βασιλιάδες...
μεταμφιέζονταν και περιφέρονταν ανάμεσα στους υπηκόους τους;
- Δεν το ήξερα. - Δεν τα ξέρεις όλα.
- Όχι, κύριε. Γιατί το έκαναν αυτό; - Ποιο;
Γιατί περιφέρονταν μεταμφιεσμένοι;
Και πού θες να ξέρω; Δεν είμαι ιστορικός.
Είμαι κάποιος που θέλει να κάνει τη δουλειά του. Καλό απόγευμα.
- Τι είναι πάλι; - Τι να κάνω με τον ιερέα;
Δε θέλω να βλέπω κανέναν όταν είμαι στο γραφείο.
Και τι να λέω σ'αυτούς που θέλουν να σας δουν;
- Λέγε τους να με περιμένουν. - Πόση ώρα;
- Μέχρι να φύγω. - Και μετά τι;
- Δε με νοιάζει. - Να τους στέλνω μέσα όταν λείπετε;
Μα τότε δε θα'σαστε εδώ.
Επίσης, δε θέλω να έρχεσαι όταν είμαι εδώ...
και να με ρωτάς αν μπορείς να κάνεις κάτι.
Πότε να ρωτάω αν μπορώ να κάνω κάτι;
Όταν δεν είμαι εδώ!
- Και τι να κάνω τότε; - Ό,τι πρέπει να γίνει.
Συγνώμη που σου μιλάω έτσι, αλλά πρέπει.
- Αντίο. - Αντίο, κύριε.
- Ευχαριστώ για όλα. - Εγώ ευχαριστώ, κύριε.
- Ο Επισμηναγός θα σας δεχτεί, Πάτερ. - Ευχαριστώ.
- Δε χρειάζεται να με λες Πάτερ. - Εδώ Σμηνίας Τάουσερ.
Περάστε.
Μάλιστα, κύριε. Εδώ είναι, κύριε.
- Δεν είναι κανείς εδώ. - Πού;
Στο γραφείο του Επισμηναγού Επισμηναγού.
- Πότε; - Όταν πας να τον δεις.
Εννοώ ότι δεν μπορείς να τον δεις όταν είναι εκεί...
όταν είναι στο γραφείο του. Δοκίμασα. Πολλές φορές.
Πότε μπορείς να τον δεις;
Μπορείς να τον δεις όταν δεν είναι εκεί.
Δέχεται να σε δει...
μα μόνο στο γραφείο του και μόνο όταν δεν είναι εκεί.
Τις ώρες που είναι μέσα...
δε δέχεται...
επισκέψεις.
Δέχεται μόνο όταν δεν είναι εκεί.
Τι στο διάολο λες, Πάτερ;
Τσακίσου κι έλα εδώ.
Περιγράφεις κάποια μυστικιστική εμπειρία;
Γίνονται κάποια περίεργα πράγματα.
Δεν είχες κάποιο εκστατικό όραμα, έτσι;
Δεν είδες την Καιόμενη Βάτο, δεν άκουσες φωνές ή κάτι τέτοιο;
- Όχι, τίποτα τόσο συναρπαστικό. - Το ελπίζω.
Πρέπει να περιορίσουμε στο ελάχιστο τα υπερφυσικά επεισόδια.
- Έχουμε έναν πόλεμο να κερδίσουμε. - Ασφαλώς, κύριε.
- Μπορώ να ρωτήσω πού πάμε; - "Εμείς" που πάμε;
Εσύ θα πας στο γραφείο του Σμήναρχου Κάθκαρτ.
- Τώρα; - Απ'ό,τι φαίνεται.
Συμβαίνει τίποτα; Έκανα τίποτα κακό;
Δεν ξέρω. Μαγειρεύετε τίποτα με τον Σμηναγό Γιοσάριαν;
- Δεν ξέρω τι εννοείτε. - Και ποιος ξέρει;
- Δεν ξέρω, κύριε. - Δεν ξέρεις πολλά, γενικώς.
- Όχι, κύριε. Κύριε; - Τι είναι;
Δε χρειάζεται να με λέτε Πάτερ. Είμαι Αναβαπτιστής.
Ευχαριστώ για τη διόρθωση. Ευχαριστώ που μου άνοιξες τα μάτια.
- Είπα ότι θα θέλατε να το ξέρετε. - Είσαι Σμηναγός, σωστά;
- Εγώ είμαι Αντισμήναρχος, σωστά; - Μάλιστα, κύριε.
Τότε μπορώ να σ'αποκαλώ όπως θέλω, εκτός φυσικά αν έχεις αντιρρήσεις.
- Έξω! - Ευχαριστώ, κύριε.
Κύριε, μήπως τώρα...
- Καλημέρα. Χρειάζεστε κάτι; - Καλημέρα, Αντισμήναρχε. Τι είπατε;
- Χρειάζεστε προμήθειες; - Όχι.
Ουίσκι, μεταξωτές κάλτσες, οικοδομικά υλικά, φρέσκα φρούτα;
Ο Σμήναρχος λατρεύει τα φρέσκα φρούτα. Θρησκευτικές προμήθειες;
Μπορώ να βρω ένα ολόκληρο φορτίο λείψανα.
Ευλογημένα απ'τον ίδιο τον Πάπα.
Θα περιλαμβάνουν λείψανα κορυφαίων Αγίων.
- Ευχαριστώ πολύ. - Ό,τι χρειαστείς, ζήτα τον Μάιλο.
- Δε μου έδωσαν ποτέ κουβέρτα. - Οτιδήποτε!
Νομίζω ότι ο Σμήναρχος θέλει να με δει.
- Αλήθεια; - Έτσι νομίζω...
- Είμαι ο Ιερέας Τάπμαν. - Είσαι ο Ιερέας Τάπμαν;
Κάθησε. Θα πω στον Σμήναρχο ότι είσαι εδώ, Πάτερ.
Δεν...
Καλό είναι να φορέσεις κάτι στεγνό.
Θα φορέσω. Μόλις δω τον Σμήναρχο.
Μόλις με μάζεψαν απ'τη θάλασσα.
- Ήμουν στο νερό τρεις μέρες. - Πρέπει να πας στο νοσοκομείο.
- Μπορεί να πάθεις πνευμονία. - Μπα όχι...όχι εγώ!
- Είναι η τέταρτή μου φορά. - Τι εννοείς;
Έχω πέσει μία φορά στη Μεσόγειο, μία στην Αδριατική...
έκανα μια αναγκαστική προσγείωση κι ένα πήδημα μ'αλεξίπτωτο.
- Είσαι πολύ τυχερός. - Πολλοί μου το λένε.
Ο Γιοσάριαν λέει ότι θ'αρχίσουν να κρατάνε χρήματα απ'το μισθό μου.
Είναι φίλος μου. Τον ξέρεις;
- Μάλιστα. Για την ακρίβεια... - Σμηναγέ Τάπμαν!
- Ίσως δεν πρέπει να ξαναπετάξεις. - Είναι καλή πρακτική.
- Τάπμαν, ο Σμήναρχος περιμένει. - Ναι, φυσικά.
Δε σε πολυβλέπουμε τώρα τελευταία.
Ναι, κύριε, προσπαθώ να μην μπλέκομαι στα πόδια σας.
- Ίσως φέρνω αμηχανία στους άντρες. - Ανοησίες!
Δεν μπορώ να φανταστώ ποιοι δεν ωφελούνται απ'την παρουσία σου.
Εκτός αν είναι άθεοι.
- Πράγμα σπάνιο, βέβαια. - Δεν ξέρω, κύριε.
- Δεν είναι παράνομο να'σαι άθεος; - Όχι.
Δεν είναι; Τότε είναι αντιαμερικανικό, έτσι;
- Δεν είμαι σίγουρος. - Είμαι εγώ όμως.
Αν βρω άθεους στη βάση...
να'σαι σίγουρος ότι θ'αρχίσουν να πιστεύουν σε κάτι.
Δε σε κάλεσα γι'αυτόν το λόγο.
Θέλω να δεις κάτι.
Σελίδα 48.
Μην το διαβάσεις όλο. Μπορείς να καταλάβεις απ'τις φωτογραφίες.
Υπάρχει μία ολοσέλιδη φωτογραφία ενός Σμηνάρχου στην Αγγλία...
του οποίου ο ιερέας λέει προσευχές πριν από κάθε αποστολή.
Δε βλέπω γιατί η εφημερίδα Saturday Εvening Ροst...
να μην ενδιαφέρεται για τη δική μου μονάδα.
Σκέψου κάποιες προσευχές, τονωτικές για το ηθικό των αντρών.
Μπορείς να το κάνεις αυτό;
- Θα προσπαθήσω. - Ωραία, λοιπόν. Στρώσου.
Θες κάτι άλλο;
Κύριε, μπορεί να μην με αφορά...
αλλά κάποιοι άντρες είναι αναστατωμένοι γιατί...
ανεβάζετε τον αριθμό των αποστολών που πρέπει να κάνουν.
- Έχεις δίκιο. - Αλήθεια, κύριε;
Έχεις δίκιο οτι δεν σε αφορά! Ούτε και δικιά τους δουλειά είναι.
Δουλειά τους είναι να πετάνε.
Δουλειά σου είναι να σκεφτείς πιασιάρικες προσευχές...
για να με γράψουν στη Saturday Εvening Ροst. Καλό απόγευμα!
- Συγνώμη. - Συγνώμη, Πάτερ.
Λέει ότι οι άντρες έχουν ταραχτεί επειδή αυξάνω τις αποστολές.
Φταίει ο Σμηναγός Γιοσάριαν. Συνέχεια γκρινιάζει.
- Τι μπορούμε να κάνουμε; - Τι θα'κανε ο Πτέραρχος Ντριντλ;
- Θα τον τσάκιζε. - Θα τον ξέσκιζε!
- Θα τον χαστούκιζε! - Θα του τρύπαγε τα νεφρά!
Θα τον κλώτσαγε στ'αρχίδια!
Βάλε το κεφάλι σου ανάμεσα στα πόδια σου.
Πάρε βαθιές αναπνοές.
Συγνώμη, Σμηναγέ. Ξέρω πώς πρέπει να νιώθεις.
- Δε νομίζω. - Προσπάθησε να μη μιλάς.
Κάνε όμορφες σκέψεις. Σκέψου τι όμορφα που'ναι εδώ...
Τι όμορφα που θα'ταν αν δεν προσπαθούσες να το χαλάσεις.
- Γιατί θες να τα χαλάς όλα; - Γιατί σ'αγαπώ.
Το ξέρω, Σμηναγέ. Το ξέρω.
Αλλά βρισκόμαστε σε καιρό πολέμου. Πρέπει να πολεμήσουμε.
Δεν πρέπει να υποκύπτουμε. Σκέψου πώς νιώθω εγώ.
Μια χούφτα γυναίκες σ'ένα νησί με χιλιάδες άντρες.
’ντρες που θυσιάζουν τη ζωή τους για τη χώρα τους, για μένα.
Σκέψου... Σμηναγέ Γιοσάριαν!
- Τι κάνεις; - ’κου. Θα πεθάνω.
Τι συμβαίνει;
Τι τρέχει;
Τ'όνομα της πόλης είναι Φεράρα και βρίσκεται εδώ.
Είναι μια πολύ όμορφη παραλιακή πόλη.
- Είσαι καλά; - Αυτή είναι!
- Ποια; - Η στρατιωτίνα του Ντριντλ!
Αν κάνετε καλά τη δουλειά σας, βέβαια, δε θα μείνει τίποτα.
Η Υπηρεσία Πληροφοριών δεν προβλέπει αντιαεροπορικά πυρά.
Ελπίζαμε ότι θα'χαμε λάβει νέες φωτογραφίες της περιοχής.
Δυστυχώς, δε λάβαμε τίποτα. Αυτό είναι καλό σημάδι.
Ίσως αναρωτιέστε γιατί θέλουμε να χτυπήσουμε μια πόλη...
χωρίς βιομηχανία, χωρίς εχθρικές βάσεις, χωρίς στρατηγική αξία.
Ανάπαυση. Καλημέρα σας, κύριοι.
Είναι τιμή μας που έχουμε μαζί μας τον Πτέραρχο Ντριντλ.
Μη μου δίνετε σημασία. Συνεχίστε.
- Μη δίνετε σημασία στον μπαμπά. - Βούλωσέ το.
Μη με λες μπαμπά.
- Συνεχίστε, Επισμηναγέ. - Ναι...Ευχαριστώ, κύριε.
Έλεγα στους άντρες εδώ ότι...
- Μη μιλάς σ'εμένα! Μίλα σ'αυτούς! - Μίλα σ'αυτούς, Ντάνμπι.
Ναι. Προσπαθούσα να εξηγήσω ότι θα αφανίσουμε...
- Καρέκλα δεν υπάρχει; - Κύριε;
- Μία καρέκλα. - Μπορείτε να επαναλάβετε, Πτέραρχε;
Μία καρέκλα!
Δεν ξέρει κανείς τι είναι η καρέκλα;
Δεν βλέπετε ότι μία κυρία στέκεται όρθια;
Μια καρέκλα για του μπαμπά την γκόμε...για την κυρία!
Συνεχίστε!
Τώρα θα συγχρονίσουμε τα ρολόγια μας.
Το'χουμε ξανακάνει, οπότε δε νομίζω να'ναι πρόβλημα.
Αν κοιτάξετε όλοι τα ρολόγια σας, μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Τώρα είναι 11:15 μείον 50...
49, 48, 47...
Κάποιος θα βρει τον μπελά του!
Ανάπαυση!
Θα σταματήσετε τα βογγητά αμέσως.
Ο επόμενος που θα βογγήξει θα το μετανιώσει πικρά.
Ποιος είναι αυτός;
- Ο Επισμηναγός Ντάνμπι, κύριε. - Ντάνμπι. Ν-Τ-Α-Ν-Μ-Π-Ι.
- Πάρτε τον έξω και σκοτώστε τον. - Πώς, κύριε;
- Είπα πάρτε τον και σκοτώστε τον. - Πάρτε τον έξω και σκοτώστε τον.
Ένα λεπτό, μπαμπά. Δε νομίζω οτι μπορείς να τον σκοτώσεις.
Γιατί, παρακαλώ, δεν μπορώ;
Εννοείς ότι δεν μπορώ να σκοτώνω όποιους θέλω;
- Είναι γεγονός; - Φοβάμαι ότι είναι, μπαμπά.
Νομίζεις ότι είσαι έξυπνος, έτσι;
Απλά σε παντρεύτηκε η κόρη μου, ένας Θεός ξέρει γιατί...
Όχι, μπαμπά, απλά...
Αφήστε το απείθαρχο κάθαρμα να ζήσει, αλλά πάρτε τον από'δώ.
- Ας κάνουμε κάτι. - Λοιπόν, άντρες. Νομίζω...
οτι χρωστάμε ένα ευχαριστώ στον Πτέραρχο που μας έδωσε κέφι.
Προς τιμήν του, θ'ανακοινώσω κάτι που ίσως σας ενδιαφέρει.
Ξέρω ότι όλοι αγωνιάτε να προσφέρετε...
Να το.
Από τώρα, ο αριθμός των αποστολών που απαιτείται...
για να φύγετε από'δω αυξάνεται σε 75.
Ξέρω ότι όλοι θα βάλουμε τα δυνατά μας.
Γιατί γελάς, ηλίθιε μπάσταρδε;
- Γιατί τώρα δε θα γυρίσω πίσω. - Τι πράγμα;
Μπορώ να μείνω. Δε χρειάζεται να την αφήσω.
- Τι εννοείς; - Την αγαπώ.
Αλήθεια. Δεν έχω ξανανιώσει έτσι. Ούτε καν για τη μαμά μου.
Οι άντρες δεν ερωτεύονται τέτοια κορίτσια.
Οι άντρες πάντα ερωτεύονται τέτοια κορίτσια.
Ή το ένα ή το άλλο.
Θα την πάρω μαζί μου στο Λονγκ ’ιλαντ.
Δεν την αγαπάς πραγματικά. Νομίζεις ότι την αγαπάς.
- Πώς καταλαβαίνεις την διαφορά; - Μεταξύ τίνος;
’ν την αγαπά ή αν νομίζει ότι την αγαπά;
- Πρέπει να'σαι αντικειμενικός. - Ποιος είναι αντικειμενικός;
- Εγώ, γιατί δεν την έχω ερωτευτεί. - Εννοείς ότι έτσι νομίζεις.
- Ακριβώς. - Τότε πώς καταλαβαίνεις τη διαφορά;
- Για περίμενε... - Κοίτα!
- Κοιτάξτε τι έχει ο ’ρφυ! - Πες αντίο, Μακουάτ. Έλα.
Περάσαμε μία υπέροχη μέρα.
Είδατε τι έκανε; Ρωτήστε τον τι έκανε.
- Τι έκανες, ’ρφυ; - Τίποτα. Καλό κορίτσι. Πολύ καλό.
Ήθελε να πάμε σπίτι μαζί της. Θα μας διασκέδαζε.
Μα διασκεδάσαμε. Είδαμε το Κολοσσαίο κι άλλα αξιοθέατα.
- Γιατί δεν την πήγες σπίτι; - Δεν μπορώ να την εκμεταλλευτώ.
- Ο ’ρφυ έχει αρχές. - Έχεις αρρωστημένο μυαλό.
Απλά ήθελε να πηδηχτεί με κάποιον.
Είναι μπερδεμένη, αυτό είναι όλο. Προσπάθησα να την συνετίσω.
Αλήθεια!
Την έστρωσα και την έστειλα σπίτι.
- Παλαβέ μπάσταρδε! - Είσαι ανάξιος περιφρόνησης.
- Έχει βρώμικο μυαλό. - Εγώ δεν το βλέπω έτσι.
- Θέλουν να πάμε μαζί τους. - Πόσο;
- $30! - Ποια είναι η μικρή;
Η αδερφή της πουτάνας του Νέταλυ.
Θέλω λίγο χρόνο με το κορίτσι μου. Θα πληρώσω για όλους μας.
Δώσ'της τα $30 και διώξε τις άλλες δύο.
Θα θυμώσει που την κάνω να δουλέψει.
Είπε ότι αν την αγαπώ πραγματικά, θα κοιμηθώ με τις άλλες δύο.
Ορκίζομαι, παιδιά...
Έλα, Γιοσάριαν, πάμε!
Πηγαίνετε εσείς.
- Τι συμβαίνει; - Και τι δε συμβαίνει.
- Δύο αποστολές και πάμε σπίτι. - Πλάκα κάνεις; Ξέρεις τι θα γίνει.
Όχι. Έφτασαν χτες στη Νάπολη, πολλοί αναπληρωτές πιλότοι.
- Ποιος το'πε; - Ο Μάιλο.
Μόλις γύρισε με πολλές καρύδες.
Ούτε τους αντικαταστάτες θα δούμε ούτε τις καρύδες.
Ο Κάθκαρτ δε θα τολμήσει ν'αυξήσει ξανά τον αριθμό των αποστολών.
Ποιος θα τον σταματήσει;
Θα βρεθεί κάποιος.
Έλα!
Περιμένετέ με!
Εντάξει. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό.
Απ'ό,τι καταλαβαίνω...
δίνουμε σ'αυτούς τους άντρες μετάλλια επειδή τα θαλάσσωσαν.
Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Όταν θέλω απάντηση από σένα, θα σε κοιτάξω, πράγμα απίθανο.
- Μπορώ να εξηγήσω. - Το καλό που σου θέλω.
Η χτεσινή αποστολή ήταν ο βομβαρδισμός της Φεράρα.
- Γιατί τη Φεράρα; - Τι εννοείς "Γιατί τη Φεράρα";
- Ξέρεις τι είναι η Φεράρα; - Είναι μία πόλη σ'ένα λόφο.
- Ξέρεις τι υπάρχει εκεί; - Πέντε λεπτά απ'το στόχο.
- Τι υπάρχει; - Τίποτα.
Δεν υπάρχει τίποτα. Ούτε Γερμανοί, ούτε πυρομαχικά...
ούτε σιδηροδρομική γραμμή, ούτε λιμάνι, τίποτα.
- Τίποτα απολύτως; - Μόνο άνθρωποι. Ιταλοί.
Κι ένα μοναστήρι.
Γιοσάριαν, ίσως είναι θέμα στρατηγικής.
- Τι στο διάολο πάμε να κάνουμε; - Δεν είναι δουλειά μας να ρωτάμε.
- Και ποιανού δουλειά είναι; - Τέσσερα λεπτά απ'το στόχο.
- Έτοιμος να μας οδηγήσεις; - Ετοιμαστείτε να ρίξετε τις βόμβες.
- Μα δε φτάσαμε ακόμα. - Φύγε από'κεί, Αάρντβαρκ.
Σταμάτα, θα καταστρέψεις όλη την αποστολή.
- Ετοιμαστείτε γι'αναχώρηση. - Τι κάνεις;
- Σταμάτα! - Ετοιμαστείτε για στροφή!
Ένα χτύπημα...στον ωκεανό;
Μάλιστα, κύριε. Ένας φοβερός σχηματισμός από βόμβες.
Έχουμε αεροφωτογραφίες, αν θέλετε να δείτε.
Θα δώσουμε μετάλλια σε κάποιους που έριξαν 20 τόνους ακριβές...
- ...βόμβες, στη Μεσόγειο; - Αν σκεφτείτε την εναλλακτική...
Η εναλλακτική λύση είναι να τους σκοτώσουμε όλους.
- Δεν είναι και τόσο απλό. - Ναι, το ξέρω.
Αν δεν τους σκοτώσουμε, μπορούμε να τους περάσουμε από αεροδικείο.
Να τους κλείσουμε στη φυλακή.
Σκεφτήκαμε ότι το αεροδικείο θα προκαλούσε πολλή δημοσιότητα.
Αν γινόταν γνωστό ότι βομβαρδίσαμε τον ωκεανό σε μία αποστολή μας...
Δε χρειάζεται να πεις τίποτα περισσότερο, Σμήναρχε.
"Για επίδειξη εξαιρετικής ανδρείας σε αντίξοες..." κάτι.
- Συνθήκες. - "...συνθήκες...
"...αυτό το Μετάλλιο απονέμεται στον Σμηναγό Τζέι Ες...
- Μακουάτ. - "...Μακουάτ".
’ντε γρήγορα.
’ντε, Μακουάτ. Τι περιμένεις, να σε φιλήσω;
- Γύρνα πίσω! - Γρήγορα!
"Για επαινετή δράση...
"...εν μέσω εχθρικών πυρών, στον Σμηναγό..."
- Τι γίνεται; - ’ντε, βλάκα.
- Γιοσάριαν, κύριε. - Γιασάριαν!
Αν δεν κάνω λάθος, Σμηναγέ...
δεν είσαι ένστολος.
Τι κοιτάς εσύ;
Μπες γρήγορα στ'αμάξι, ξιπασμένη τσουλίτσα!
Γιατί δε φοράς ρούχα, Σμηναγέ;
- Γιατί δε θέλω. - Τι εννοείς; Γιατί διάβολο δε θες;
Δεν ξέρω. Απλά δε θέλω.
- Γιατί δεν φοράει ρούχα; - Σε σένα μιλάει.
- Γιατί δεν φοράει ρούχα, Επισμηναγέ; - Γιατί δεν φοράει ρούχα, Σμηνία;
Ένας άντρας σκοτώθηκε στο αεροπλάνο του και γέμισε αίμα.
Τα ρούχα του είναι για καθάρισμα.
- Πού είναι οι άλλες του στολές; - Και αυτές για καθάρισμα, κύριε.
- Πού είναι τα εσώρουχά του; - Για καθάρισμα, κύριε.
- Σαν βλακείες μου ακούγονται αυτά. - Είναι βλακείες, κύριε.
Κύριε, αυτός ο άντρας θα τιμωρηθεί αυστηρά.
Και τι στο διάολο με νοιάζει εμένα;
Αν θέλει να παραλάβει το μετάλλιο χωρίς ρούχα...
εμάς τι μας νοιάζει;
- Έτσι λέω κι εγώ, κύριε. - Ορίστε το μετάλλιο σου, Σμηναγέ.
- Είσαι πολύ περίεργος άνθρωπος. - Ευχαριστώ, κύριε.
- Σ'εμένα το δίνεις; - Ναι.
- Γιατί; - Γιατί είσαι όμορφη...
και γιατί σε λένε Λουτσιάνα. Τ'όνομα της μητέρας μου.
Το κανονικό μου όνομα είναι Ελεονόρα Ροζάνα. Αυτοαποκαλούμε Λουτσιάνα.
Κι η μητέρα μου αυτοαποκαλούνταν Λουτσιάνα...
ενώ το κανονικό της όνομα ήταν Ελεονόρα Ροζάνα.
- Δε σε πιστεύω. - Δε σε κατηγορώ.
Γιατί σου το'δωσαν;
Θα με πιστέψεις αν σου πω την αλήθεια;
Μου το'δωσαν γιατί σκότωσα ψάρια.
- Σκότωσες πολλά ψάρια; - Ναι, είμαι απ'τους μεγαλύτερους...
Είμαι ο πιο διάσημος δολοφόνος ψαριών στην Αεροπορία της Αμερικής.
Θα χορέψω μαζί σου, αλλά δε θα κοιμηθώ μαζί σου.
- Ποιος σου ζήτησε κάτι τέτοιο; - Δε θες να κοιμηθείς μαζί μου;
- Δε θέλω να χορέψω μαζί σου. - Τρελός είσαι;
- Μάζεψε τα χέρια σου, στρατιώτη. - Τ'όνομά μου είναι Γιοσάριαν.
Μάζεψε τα χέρια σου, Γιοσάριαν.
Είναι...
- Πώς τον λένε το νέο πυροβολητή; - Σνόουντεν.
- Κρυώνω. - Όλα θα πάνε καλά.
Κρυώνω.
- Ορίστε. - ’ρχισα να πονάω.
Κουράγιο. Θα φέρω λίγη μορφίνη.
- Μάιλο, παλιοκαθίκι! - Γεια. Τι τρέχει;
Χαίρομαι που σε βλέπω. Πότε βγήκες απ'το νοσοκομείο;
Πρέπει να μιλήσουμε για κάποια πράγματα.
Πώς νιώθεις; Συγνώμη που δεν ήρθα να σε δω, αλλά ήμουν στη Νάπολη.
- Θέλω να μάθω για το αλεξίπτωτο. - Ποιο αλεξίπτωτο;
Αυτό που χρειάζομαι για να πηδήξω απ'το αεροπλάνο.
Αυτό το αλεξίπτωτο! Μην ξεχνάς ότι το αλεξίπτωτό σου...
ήταν ένα απ'τα 50 ή 60 αλεξίπτωτα που κατασχέθηκαν απ'το Συνδικάτο.
Δε δίνω δεκάρα για το Συνδικάτο. Δε θέλω τις ντομάτες σου!
Δεν είναι δικές μου, είναι του Συνδικάτου! Είναι δικές μας!
Όπως δικά μας είναι κι αυτά τα αγάλματα.
Μάλιστα. Εκεί πήγαν όλα τ'αλεξίπτωτα.
Αντάλλαξες το αλεξίπτωτό μου με αγάλματα;
Όχι. Τις ντηζελομηχανές μας αντάλλαξα με αγάλματα.
- Εγώ δεν έχω μηχανές. - Είπα "μας", όχι "σου".
Πήρα τις μηχανές για δύο φορτία ξυλείας...
εκατό ζευγάρια παπούτσια και τ'αλεξίπτωτα.
Δε θ'αρέσει καθόλου στους άντρες αυτό που κάνεις.
Δεν καταλαβαίνουν; Ο πόλεμος θα μας κάνει πλούσιους!
Εσύ θα πλουτίσεις. Εμείς θα πεθάνουμε!
- Τι θέλει; - Ποιος;
Ο Πεινασμένος Τζο.
- Τι τρέχει; - Έχω ένα προαίσθημα.
- Νομίζω ότι είναι. - Τι;
- Πάμε. - Τι είναι;
Δεν ξέρω. Αλλά αν είναι αυτό που νομίζω ότι είναι...
Είναι απλά ο Μακουάτ.
Ο μπάσταρδος μου το κάνει μήνες τώρα. Ζηλεύει εξαιτίας της.
- Επειδή προτιμά εσένα; - Μα προτιμά αυτόν.
- Γιατί δε βγαίνει μαζί του; - Γιατί δεν τον αντέχει.
- Ο καλός μου ο Μακουάτ. - Γιατί καλός;
Γιατί με δηλώνει στις πτήσεις του.
Κάθε φορά που πετάει, με δηλώνει σαν επιβάτη.
Έτσι, πληρώνομαι κι ούτε καν ανεβαίνω στο αεροπλάνο.
- Κοιτάξτε! - Τι λέει;
Έρχεται πίσω!
- Ποιος ήταν; - Ο Πεινασμένος Τζο.
Θα πρέπει να απαιτήσουμε νέο φωτογράφο.
Υπάρχει κάτι...
που μπορώ να κάνω;
Ο Μακουάτ είναι ακόμα εκεί πάνω.
- Κι ο γιατρός Ντανίκα είναι πάνω. - Εδώ είμαι.
Κατέβα, Μακουάτ.
Ίσως φοβάται να κατέβει. Ξέρει τι τον περιμένει.
- Έσβησε τη μηχανή του. - Μακουάτ;
Γιατί δεν πηδάει ο Ντανίκα; Έχει αλεξίπτωτο.
Εδώ είμαι, Σμηνία. Δεν είμαι στο αεροπλάνο.
Πήδα, γιατρέ, πήδα!
Πήδα. Πήδα, γιατρέ!
Σε παρακαλώ, πήδα!
Πήδα!
Τον καημένο τον Πεινασμένο Τζο.
- Τον καημένο τον Μακουάτ. - Τον καημένο τον γιατρό.
Τον καημένο τον γιατρό.
Χρειάζομαι πλήρη αναφορά, Σμηναγέ Γιοσάριαν.
Έχω πολύ καιρό να σε δω.
Απ'την...
κηδεία του Σνόουντεν.
- Θέλετε να πείτε κάτι; - Τι;
Απλά αναρωτιόμουν αν θέλατε να πείτε κάτι.
Όχι, δεν ήξερα καν το νεαρό.
Ήταν η πρώτη του αποστολή. Τον ήξερες, Ντάνμπι;
Δε θυμάμαι να'χω ξανακούσει τ'όνομά του. Πώς τον έλεγαν;
Σνόουντεν, νομίζω.
Θα διαβάσω κάτι.
Ναι, διάβασε.
- Συμβαίνει τίποτα; - Όχι, νόμισα ότι είδα κάτι.
- Ένα γυμνό άντρα σ'ένα δέντρο; - Ναι, ακριβώς.
Είναι απλώς ο Γιοσάριαν.
Σ'αυτήν την περίπτωση, λοιπόν...
"Κύριε, ανάπαυσον την ψυχήν...
"...του κεκοιμημένου δούλου σου εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ..."
- Σ'έψαχνα παντού. - Έπρεπε να με ψάξεις εδώ.
Δε θέλω να παρέμβω, αλλά γιατί δε φοράς τη στολή σου;
Γιατί δε θέλω.
Θέλω να μου κάνεις μια χάρη. Θέλω να σερβίρω αυτό στους άντρες.
Δοκίμασέ το και πες μου τι νομίζεις.
- Τι είναι; - Βαμβάκι καλυμμένο με σοκολάτα.
- Είσαι τρελός; - Δεν είναι καλό, ε;
- Δεν έβγαλες τους σπόρους! - Είναι τόσο άσχημο;
- Μα είναι βαμβάκι! - Πρέπει να το συνηθίσουν.
- Γιατί; - Είχα μία ευκαιρία...
να χτυπήσω την αγορά βαμβακιού. Δεν ήξερα ότι υπήρχε υπερπροσφορά.
Έχω αποθήκες γεμάτες βαμβάκι σ'όλη την Ευρώπη.
Οι άνθρωποι τρώνε μαλλί της γριάς. Γιατί να μη φάνε και βαμβάκι;
- Οι άνθρωποι δεν τρώνε βαμβάκι! - Για το καλό του Συνδικάτου πρέπει!
Θα ξεράσουν. Δοκίμασε και θα με πιστέψεις.
Δοκίμασα και ξέρασα.
Για κοίτα αυτό. Μοιάζει να'ναι κηδεία.
Θάβουν τον νεαρό που σκοτώθηκε στ'αεροπλάνο μου.
- Τι του συνέβη; - Σκοτώθηκε.
- Τι; - Είπα ότι σκοτώθηκε.
Λυπάμαι.
- Ήταν φίλος σου; - Ίσως. Δεν ξέρω.
- Ήταν πολύ μεγάλος. - Μα ήταν νεαρό αγόρι.
Πέθανε. Πιο μεγάλος δεν πάει.
- Πού δουλεύεις; - Δεν είμαι πόρνη.
Δεν είπα ότι είσαι.
- Δουλεύω σε αμερικάνικη εταιρία. - Κι εγώ!
- Θες να με ξαναδείς; Γιατί; - Γιατί όχι;
Με βρίσκεις όμορφη;
- Σε βρίσκω τέλεια. - Δεν είναι αλήθεια.
Είναι αλήθεια.
Το βλέπεις αυτό;
- Χριστέ μου, πώς... - Σε αεροπορική επίθεση.
- Γερμανοί; - Αμερικάνοι.
Δε με θες πια;
Μα τι λες τώρα; Φυσικά και σε θέλω.
- Θέλω να με παντρευτείς. - Είσαι τρελός.
- Γιατί είμαι τρελός; - Δε γίνεται να με θες.
- Γιατί όχι; - Γιατί δεν είμαι παρθένα.
- Τι σχέση έχει αυτό; - Κανείς δε θέλει τέτοια κορίτσια.
- Εγώ θέλω. Παντρέψου με. - Αδύνατον.
- Γιατί; - Γιατί είσαι τρελός.
- Γιατί είμαι τρελός; - Γιατί θες να με παντρευτείς.
Στάσου. Δε με θες γιατί είμαι τρελός και είμαι τρελός γιατί σε θέλω;
- Εσύ είσαι τρελή. - Γιατί;
Γιατί σ'αγαπώ.
Πώς μπορείς ν'αγαπάς κάποια που δεν είναι παρθένα;
Γιατί δεν μπορώ να σε παντρευτώ.
Γιατί δεν μπορείς; Επειδή δεν είμαι παρθένα;
- Όχι, επειδή είσαι τρελή! - Εσύ είσαι τρελός!
- Όλοι είστε τρελοί! - Γιατί είμαστε τρελοί;
Γιατί δεν ξέρετε πώς να επιζήσετε.
Κι αυτό είναι το μυστικό της ζωής.
Μα πρέπει να κερδίσουμε τον πόλεμο.
Μα η Αμερική θα χάσει τον πόλεμο. Θα κερδίσει η Ιταλία.
Η Αμερική είναι το πιο ισχυρό έθνος στη γη.
Ο Αμερικάνος στρατιώτης είναι ο πιο εκπαιδευμένος...
κατάλληλα εξοπλισμένος και σιτισμένος.
Η Ιταλία είναι ένα απ'τα αδύναμα έθνη του κόσμου...
κι οι Ιταλοί στρατιώτες δεν έχουν σχεδόν καθόλου εξοπλισμό.
Γι'αυτό η χώρα μου πάει τόσο καλά, ενώ η δική σου τόσο άσχημα.
Βλακείες! Η Ιταλία είχε κατακτηθεί απ'τους Γερμανούς και τώρα από μας.
- Και λες ότι πάει καλά; - Φυσικά.
Οι Γερμανοί φεύγουν κι εμείς μένουμε.
Σύντομα θα φύγετε κι εσείς, αλλά εμείς θα'μαστε εδώ.
Η Ιταλία είναι μία φτωχή, αδύναμη χώρα...
κι αυτό είναι που μας κάνει τόσο δυνατούς.
Δυνατούς ώστε να επιβιώσουμε τον πόλεμο και να υπάρχουμε...
ακόμα κι όταν η χώρα σας καταστραφεί.
Μα τι λες τώρα; Η Αμερική δεν πρόκειται να καταστραφεί.
- Ποτέ; - Μα...
Η Ρώμη καταστράφηκε. Η Ελλάδα καταστράφηκε.
Η Περσία καταστράφηκε. Η Ισπανία καταστράφηκε.
Σπουδαίες χώρες καταστράφηκαν. Γιατί όχι κι η δική σου;
Πόσο νομίζεις ότι θ'αντέξει η χώρα σου; Παντοτινά;
- Είναι πολύς καιρός. - Πάρα πολύς.
- Σε παρακαλώ, μιλάμε. - Να πάμε στο κρεβάτι τώρα;
Βάλε ένα ρούχο πάνω σου. Είσαι σχεδόν γυμνή.
Μακάρι να μην περιφερόταν έτσι.
Είναι δουλειά της να περιφέρεται έτσι.
- Μα δεν είναι ωραίο. - Φυσικά και είναι.
Είναι ωραίο να την βλέπεις.
Αυτή η ζωή δεν είναι ωραία. Δε θέλω να κάνει αυτήν τη δουλειά.
- Πότε πάμε Αμερική, Νέταλυ; - Πότε πάμε Αμερική, Νέταλυ;
Θα την πας στην Αμερική; Μακριά από μια υγιή, δραστήρια ζωή;
Μακριά από ευκαιρίες δουλειάς; Μακριά απ'τους φίλους της;
- Δεν έχεις καθόλου αρχές; - Όχι βέβαια.
- Δεν έχεις ηθική; - Είμαι πολύ ηθικός.
Η Ιταλία είναι μια ηθική χώρα.
Γι'αυτό ακριβώς θα επανέλθουμε και πάλι...
αν καταφέρουμε να ηττηθούμε.
- Μιλάς σαν τρελός. - Μα ζω σαν λογικός.
Ήμουν φασίστας, όταν κυβερνούσε ο Μουσολίνι.
Τώρα που έπεσε, είμαι αντιφασίστας.
Όταν ήταν εδώ οι Γερμανοί, ήμουν φανατικά φιλογερμανός.
Τώρα είμαι φανατικά φιλοαμερικάνος!
Δε θα βρεις πιο πιστό υποστηρικτή σ'όλη την Ιταλία!
Είσαι ένας ξεδιάντροπος καιροσκόπος!
Είναι καλύτερα να πεθάνεις όρθιος απ'το να ζεις γονατιστός!
Ανάποδα τα λες.
Είναι καλύτερα να ζεις όρθιος, απ'το να πεθάνεις γονατιστός.
- Πώς το ξέρεις; - Είμαι 107 χρονών.
Εσύ πόσων χρονών είσαι;
Θα γίνω 20 τον Ιανουάριο.
Αν ζήσεις.
Πώς είσαι;
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Όλες οι άδειες ακυρώθηκαν.
Γεια σου, γλύκα.
Μου δίνεις ένα δολλάριο; Θα σε ξεπληρώσω όταν πάμε στην Αμερική.
Ένα μόνο. Ένα! Δώσ'το μου!
Έλα, Ντομπς. Θα μας γυρίσει ο Μάιλο.
- Γιατί ακυρώθηκαν οι άδειες; - Δεν ξέρω.
Ο Μάιλο λέει ότι στη βάση έχουν συναγερμό.
Α ναι....Ο Κάθκαρτ αύξησε τον αριθμό των αποστολών σε 80.
Θύμωσε επειδή ο Σμηναγός Ορ έχασε άλλο ένα αεροπλάνο.
- Πού; - Έπεσε γυρίζοντας απ'την Μπολόνια.
- Έπεσε στη Μεσόγειο. - Πήγαν τα σωστικά της αεροπορίας;
Τους μάζεψαν όλους εκτός απ'τον Ορ.
Θα μείνετε μακριά απ'το διάδρομο απόψε;
- Γιατί; - Απλά κάντε ό,τι σας λέω.
- Μείνετε στις σκηνές σας. - Γιατί;
- Να το. - Ποιο;
Το αεροπλάνο του Ορ!
Θα γυρίσει πίσω! Πάντοτε γυρνάει.
Θα γυρίσει. Θα εμφανιστεί γελώντας μ'αυτό το περίεργο γέλιο.
’ρφυ, αν μου συμβεί κάτι, θα προσέχεις το κορίτσι μου;
- Ακούστε τον, το κορίτσι του! - Μην ανησυχείς!
Δε θα πάθεις τίποτα που δε θα πάθουμε κι οι υπόλοιποι.
- Θα τελειώσω σ'ένα λεπτό. - Πάντα έτσι λες...
και μετά προσθέτεις κάτι ακόμα σ'αυτό το αριστουργηματικό αίσχος.
- Υποθέτω ότι δεν τον έχεις δει. - Τι να'χω δει;
Έναν τετράγωνο σύνδεσμο, περίπου τόσο. Τον έχεις δει;
- Πρέπει ν'αρχίσω απο την αρχή. - Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
- Γιατί; - Με κάνει κι υποφέρω.
- Γιατί; - Τι γιατί;
Γιατί δεν πετάς μαζί μου;
Τι σχέση έχει αυτό με το γεγονός οτι με κάνεις να υποφέρω;
Έχει απόλυτη σχέση.
Προσπαθείς να μου πεις κάτι;
Ότι αν ήσουν έξυπνος, θα πετούσες μαζί μου.
- Έχεις ήδη καταστρέψει τρία αεροπλάνα. - Τέσσερα. Είμαι καλός πιλότος.
- Δε θέλω να καταλήξω στη θάλασσα. - Θα μου ήσουν ευγνώμων.
- Που θα μ'είχες πνίξει; - Που τελειώνω αυτή τη θερμάστρα.
Έρχεται χειμώνας. Θα'χεις ζεστασιά, ζεστό νερό...
θα μπορείς να βράσεις αβγά κι ένα σωρό άλλα πράγματα.
- Κι εσύ πού θα'σαι; - Δεν ξέρω. Εδώ κι εκεί.
Κανείς δε θέλει να πετάξει μαζί σου. Είσαι σκέτη καταστροφή.
- Είναι τρελοί. - Συμφωνώ μαζί τους.
Είσαι τρελός.
- Ορ; - Είναι νεκρός.
- Ποιος; - Ένα παιδί απ'την πατρίδα μου.
Πέθανε πριν λίγο. Ήρθαν απ'τις ΗΠΑ να τον δουν.
- Πέσε στο κρεβάτι, μπορείς; - Τι;
Οι γονείς του κι ο αδερφός του είναι εδώ. Ξέρουν ότι πεθαίνει.
- Τι θες να κάνω; - Προσποιήσου ότι είσαι αυτός.
Για λίγα λεπτά μόνο. Μετά θα φύγουν.
Έκαναν 8.000 χιλιόμετρα για να σε δουν πριν πεθάνεις.
- Μα τι λες τώρα; Δεν πεθαίνω! - Και βέβαια πεθαίνεις. Όλοι πεθαίνουμε!
Θα το καταλάβουν. Ήρθαν να δουν τον γιο τους.
Θα πρέπει να δεχτούν ό,τι τους δώσουμε.
Όλοι οι ετοιμοθάνατοι είναι ίδιοι!
- Δε θα πιάσει. - Κοίτα, έκαναν τόσο δρόμο.
Δε θέλω να τους απογοητεύσω. Είμαι συναισθηματικός με τους μεγάλους.
- Κι αν αρχίσουν να κλαίνε; - Είναι πιθανό να κλάψουν.
Θα περιμένω απ'έξω. Αν γίνει μελό, φώναξέ με και θα το διαλύσω.
Δε θα πιάσει.
Κάν'το για μένα και θα κάνω κάτι για σένα.
- Θα μου απαγορέψεις να πετάω; - Το ξέρεις οτι δεν μπορώ.
Μπορείς να δηλώσεις ότι είμαι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού.
Και βέβαια μπορώ.
Αλλά υπάρχει μία παγίδα.
- Το "Catch-22". - Δε θα εγκριθεί η πρότασή μου.
Θα σε στείλουν στο πεδίο της μάχης κι εμένα στη φυλακή στον Ειρηνικό.
- Θεέ μου, ήρθαν. - ’ρχισε να πεθαίνεις.
Κάν'το και θα σε στείλω στη Ρώμη σε άδεια χαλάρωσης κι ηρεμίας.
Φαίνεται χάλια.
- Είναι άρρωστος, μπαμπά. - Χάρβεϋ.
- Με λένε Γιοσάριαν. - Τον λένε Γιοσάριαν, μαμά.
Γιοσάριαν, δε μ'αναγνωρίζεις;
Είμαι ο αδερφός σου, ο Τζων. Δεν ξέρεις ποιος είμαι;
- Είσαι ο αδερφός μου, ο Τζων. - Μπαμπά, μ'αναγνωρίζει.
Γιοσάριαν, κοίτα. Ο μπαμπάς. Πες γεια στον μπαμπά.
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια σου, Χάρβεϋ.
- Τον λένε Γιοσάριαν, μπαμπά. - Φαίνεται χάλια.
Είναι άρρωστος, μπαμπά. Ο γιατρός λέει ότι θα πεθάνει.
- Χάρβεϋ; - Μαμά, τον λένε Γιοσάριαν.
Δεν έχει καλή μνήμη.
Δεν πειράζει. Μπορεί να με λέει Χάρβεϋ, αν θέλει.
Μην ανησυχείς, Γιοσάριαν. Όλα θα πάνε καλά.
Το ξέρω.
Ήρθαμε απ'τη Νέα Υόρκη. Φοβόμασταν ότι δε θα προλαβαίναμε.
- Τι δε θα προλαβαίνατε; - Να σε δούμε πριν πεθάνεις.
Και τι σημασία έχει;
Δε θέλαμε να πεθάνεις μόνος.
Τι σημασία έχει;
Παραληρεί. Επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα.
Χάρβεϋ;
Δεν είναι ο Χάρβεϋ, μαμά. Είναι ο Γιοσάριαν.
Και τι σημασία έχει; Πεθαίνει.
’κου, μικρέ, δεν είναι πολύ χάλια.
Θα το δέσω μ'έναν επίδεσμο.
Ωραία. Είναι καλός επίδεσμος.
Κάνει κρύο.
Κάνει πολύ κρύο.
Όλα θα πάνε καλά, μικρέ. Θα γυρίσουμε σπίτι σύντομα.
- Πονάει ακόμα το πόδι σου; - Όχι...
Είσαι μέσα;
- Εσύ είσαι Ορ, παλιοκάθαρμα; - Εγώ είμαι, ο Νέταλυ.
Νέταλυ; Τι τρέχει; Χριστέ μου, είναι 3:30 το πρωί.
Πρέπει να σταματήσουμε τον Ντομπς. Θα σκοτώσει τον Σμήναρχο.
Τον Κάθκαρτ; Ο Ντομπς θα σκοτώσει τον Σμήναρχο Κάθκαρτ;
Τρελάθηκες; Τι σ'έχει πιάσει;
Τίποτα δε μ'έχει πιάσει. Είναι το πρώτο λογικό πράγμα που'χω κάνει.
Θα σε κλείσουν μέσα για φόνο.
Ο Κάθκαρτ είναι ο δολοφόνος! Θα μας σκοτώσει όλους αν δε τον σταματήσουμε.
- Έλα, δώσ'μου το όπλο. - Ηρέμησε.
- Έχεις λίγες ακόμα αποστολές. - Είσαι τρελός!
Θ'αυξήσει πάλι τον αριθμό και το ξέρεις!
Θα μας κάνει να πετάμε μέχρι να πεθάνουμε όλοι.
- Έλα Ντομπς... - Τι σε νοιάζει εσένα, μπάσταρδε;
Εσύ δε θες να πας σπίτι, γιατί είσαι ερωτευμένος με την πουτάνα.
Τη μνηστή μου εννοείς.
Τη μνηστή καθενός εννοώ, που'χει δέκα δολλάρια στην τσέπη...
κι είναι πρόθυμος να διακινδυνεύσει να κολλήσει αρρώστιες...
για 15 λεπτά ψεύτικων βογγητών σ'ένα βρώμικο στρώμα.
Νομίζω ότι τον τραυμάτισα.
Θα'ναι μια χαρά.
Να τος, έρχεται!
- Δώσ'μου το όπλο! - Όχι, άκου!
Αν αυξήσει τον αριθμό, ορκίζομαι να σε βοηθήσω να τον σκοτώσεις.
- Αλήθεια; - Το ορκίζομαι.
Πολύ λογική σκέψη εκ μέρους σου.
- Κάτι τρέχει. - Τι εννοείς;
Ο Μάιλο κι ο Σμήναρχος σκαρώνουν κάτι.
Κάτι σχεδιάζουν εκεί πάνω.
- Τι κάνει; - Κάτι. Δεν ξέρω.
Γιατί δεν άναψαν τα φώτα; Τι στο διάολο;
Γιοσάριαν, άκου!
- Τι γίνεται; - Κοίτα!
(Τώρα!)
Χριστέ μου!
Τρέξε, τρέξε!
Μπράβο, 1 και 2, τα καταφέρατε καλά.
Ευχαριστώ. Τι να κάνω τώρα;
Στρίψε αριστερά και περίμενε οδηγίες. Εντάξει, 3.
Προσοχή μη χτυπήσετε τις αποθήκες στην άκρη του στρατώνα.
Χτυπήστε την τραπεζαρία, παρακαλώ. Και 3...
Περίμενε, 3.
Γιοσάριαν, φύγε απ'τη μέση.
Καλύψου, Γιοσάριαν. Κι εσύ, Ντομπς. 3, άσ'τους να φύγουν.
Κάθαρματα! Φύγετε από'κεί!
Σταματήστε. Είναι δικοί μας. Καλυφθείτε.
Είναι επιχείρηση των Επιχειρήσεων Μ&Μ.
4 και 5, ο 3 δεν πέτυχε τις αποθήκες ανεφοδιασμού.
Σας είπα να πετάξετε χαμηλά. Ακριβώς στο στόχο αυτήν τη φορά.
Η δουλειά του ποδαριού δεν αρκεί.
Τι κάνεις, Γιοσάριαν; Φύγε απ'τη μέση.
Θα σε δω μετά. Είσαι σε περιορισμό στη βάση. Δεν το ξεχνάω.
Η Αεροπορία δε θα το ξεχάσει.
Μην είσαι γελοίος! Ό,τι είναι καλό για την Μ&Μ είναι καλό για την Αεροπορία.
- Να κι η βόμβα! - Έπρεπε να ξεφορτωθούμε το βαμβάκι!
Οι Γερμανοί υποσχέθηκαν να το πάρουν...
αν κάναμε αυτήν την αποστολή γι'αυτούς.
- Είναι όλα μέρος της συμφωνίας. - Πάει κι η Λέσχη Αξιωματικών!
Έκανες συμφωνία με τους Γερμανούς να βομβαρδίσουμε τη βάση μας;
Η συμφωνία είναι συμφωνία. Γι'αυτό πολεμάμε.
Εδώ Αντισμήναρχος Μάιντερμπαϊντερ. Καθαρίστε το πεδίο, παρακαλώ.
- Αρχίζει η επίθεση με τ'αυτόματα. - Επίθεση μ'αυτόματα;
- Είναι όλα μέρος της συμφωνίας. - Πάει το Αρχηγείο!
- Τι είπε; - Είπε "Νέταλυ".
- Ο Νέταλυ είναι νεκρός. - Το ξέρω.
- Ποιος πέθανε; - Πάντως όχι εσύ.
Θα πεθάνεις, όμως, αν δε φτάσουμε γρήγορα στο τραύμα.
- Τι γίνεται; - Εγχειρίζουμε.
Θα ρίξουμε μια ματιά μέσα σου.
Θα σε καθαρίσουμε και θα σε ράψουμε.
Έχουμε το φίλο σου.
Μ'άκουσες.
Έχουμε το φίλο σου.
Ποιος είναι ο φίλος μου;
- Τι λέει; - Κάτι για το φίλο του.
- Ποιος είναι ο φίλος του; - Δεν ξέρω. Ίσως ο Νέταλυ.
Ο Νέταλυ είναι νεκρός.
Καλύτερα μην μπεις μέσα. Κάτι πρέπει να'γινε.
Πρέπει να βρω την πουτάνα του Νέταλυ. Να της πω ότι πέθανε.
Θες να'ρθεις μαζί μου;
Όχι. Της υποσχέθηκα κάλτσες και τσιγάρα.
Για τους δικούς της. Τους ξέρω. Πρώτης τάξης άνθρωποι.
- Τα λέμε αργότερα. - Ναι.
Ναι, πάμε. Στο δωμάτιό μου.
Μην αργήσεις.
Είναι σχεδόν ώρα συσκότισης, δεν έχεις άδεια.
- Τι έγινε; - Έφυγαν.
- Ποιοι; - Όλα τα κορίτσια.
Τα πήραν μακριά.
- Ποιοι; Ποιοι τα πήραν; - Οι μπάτσοι.
- Οι στρατονόμοι; - Ναι, οι στρατονόμοι.
- Πού τα πήγαν; - Ποιος ξέρει; Έφυγαν όλοι.
- Πού είναι ο γέρος; - Έφυγε.
- Πού πήγε; - Πέθανε.
Τι;
Ήταν ζωντανός και ξαφνικά πέθανε.
- Δεν μπορεί. - Γιατί όχι;
Πού πήγαν τα κορίτσια; Τα συνέλαβαν;
Δεν ξέρω. Απλά ήρθαν και τα πήραν.
Πρέπει να'χαν κάποιο λόγο. Δε γίνεται να τα πήραν έτσι.
Δεν υπήρχε λόγος.
- Με ποιο δικαίωμα το'καναν; - Με το "Catch-22".
Τι; Τι είπες;
"Catch-22".
Πώς ξέρεις ότι ήταν το "Catch-22";
Τα κορίτσια ρώτησαν: "Γιατί μας παίρνετε;".
Οι άντρες είπαν: "Catch-22".
Τα κορίτσια ρώτησαν: "Με ποιο δικαίωμα;".
Κι οι άντρες είπαν: "Με το "Catch-22".
Το μόνο που έλεγαν ήταν: "Catch-22", "Catch-22".
Τι σημαίνει;
Δε σας το έδειξαν;
- Δε χρειαζόταν να μας το δείξουν. - Ποιος το λέει;
- Ο νόμος το λέει. - Ποιος νόμος;
Το "Catch-22"!
Μάιλο, θα σε σκοτώσω, δολοφόνε, κάθαρμα!
Μην του κάνεις κακό. Ξέρω πώς νιώθεις, αλλά δεν έφταιγα εγώ.
- Ποιος έφταιγε; - Κανείς.
Ο Νέταλυ ήταν θύμα οικονομικών πιέσεων, του νόμου...
- ...της προσφοράς και της ζήτησης. - Είσαι ένας μπάσταρδος!
- Θες να σε πάω να την δεις; - Ποια;
Την πουτάνα του Νέταλυ. Αυτή δεν ψάχνεις;
- Ξέρεις που είναι; - Φυσικά και ξέρω.
Είσαι λιποτάκτης, Γιοσάριαν. Νόμιζα ότι θα'χες πιο πολύ μυαλό.
- Ο Νέταλυ θα'χε πιο πολύ μυαλό. - Είναι νεκρός.
- Κρίμα. Ήταν καλός τύπος. - Οι άντρες σου τον σκότωσαν.
Μα πέθανε πλούσιος. Είχε πάνω από 60 μετοχές στο Συνδικάτο.
- Τι ωφελεί; Είναι νεκρός. - Θα τις πάρει η οικογένειά του.
- Δεν είχε οικογένεια. - Τότε θα τις πάρουν οι γονείς του.
- Δεν τις θέλουν. Είναι πλούσιοι. - Τότε θα καταλάβουν.
Ζήτα τον αριθμό 33.
Γεια σου Γιοσάριαν...
- Δεν το'ξερα. - Ότι δουλεύω για τον Μάιλο;
Όλοι δουλεύουν για τον Μάιλο.
Μου'πε να ζητήσω τον αριθμό 33.
10 δολλάρια, παρακαλώ.
Δε θες πετσέτα, Γιοσάριαν;
- Γεια σου, Γιοσάριαν. - Γεια σου, μικρή.
- Πού είναι η αδερφή σου; - Εκεί μέσα.
- Θα μου δώσεις ένα δολλάριο; - Ναι.
- Θα πάμε σύντομα στην Αμερική; - Και βέβαια, μικρή.
- Θα μου κάνεις έρωτα τώρα; - Όχι, όχι. ’κου...
- Πρέπει να σου πω κάτι. - Ο Νέταλυ;
- Έρχεται; - Όχι...Όχι ακριβώς.
- Θα πάμε σύντομα στην Αμερική; - Ναι. ’κου...
- Πότε θα πάμε; - ’κου...
Ο Νέταλυ πέθανε.
Δεν έφταιγα εγώ!
Ήταν φίλος μου, ηλίθια σκύλα!
Καταυλισμός των Αξιωματικών της Αεροπορίας των ΗΠΑ
- Την βίασα μόνο μία φορά. - Την σκότωσες.
Έπρεπε. Αφού την βίασα.
Δε θα την άφηνα να λέει άσχημα πράγματα για μένα.
Γιατι την άγγιξες, χαζομπάσταρδε; Γιατί δε μάζευες καμιά πουτάνα;
Εγώ; Ποτέ. Δεν έχω πληρώσει γι'αυτό ποτέ στη ζωή μου.
- Ελάτε! - Κάντε πέρα!
’ρφυ, είσαι τρελός; Θα σε κλείσουν φυλακή.
Μόλις σκότωσες ένα κορίτσι. Κείτεται στο δρόμο.
Δε θα'πρεπε να'ναι εκεί, ξέρεις. Είναι ώρα συσκότισης.
Δεν καταλαβαίνεις τι έκανες;
Σκότωσες ένα ανθρώπινο πλάσμα! Μπορούν να σε κρεμάσουν!
Δε νομίζω να το κάνουν, σε μένα, τον ’ρφυ.
Δε θα τους νοιάξει ένα κορίτσι, όταν πεθαίνουν χιλιάδες ζωές κάθε μέρα.
’ρφυ, άκου...Έρχονται. Έρχονται να σε συλλάβουν.
Δεν μπορείς να σκοτώσεις κάποιον και να μείνεις ατιμώρητος!
Έρχονται να σε πιάσουν!
- Σμηναγέ Γιοσάριαν... - Ναι;
- Συλλαμβάνεσαι! - Μα, δεν...
Είσαι λιποτάκτης.
- Σε στέλνουμε σπίτι. - Τι;
Είπα ότι σε στέλνουμε σπίτι.
Έχεις φέρει σε δύσκολη θέση τον Σμήναρχο Κάθκαρτ.
Οι άντρες είναι δυσαρεστημένοι, το ηθικό είναι πεσμένο. Φταις εσύ.
Αυτός φταίει που αύξησε τον αριθμό των αποστολών.
- Εσύ φταις που δεν πετάς. - Δεν έχεις καθόλου πατριώτισμό;
Δε θα θυσιαζόσουν για τη χώρα σου; Για μένα ή τον Σμήναρχο Κορν;
Τι σχέση έχεις εσύ κι ο Σμήναρχος Κορν με τη χώρα μου;
Ντροπιάζεις τη χώρα σου! Θα'θελα να'ξερα πώς έγινες Σμηναγός;
- Εσείς μου δώσατε προαγωγή! - Αυτό δεν έχει σημασία!
’σε να μιλήσω εγώ!
Σμηναγέ, για άλλη μια φορά κάνω έκκληση στην καλή σου κρίση.
Αρχίζει μία αποστολή. Μπες στο αεροπλάνο...
και θα κάνουμε όλοι σαν να μη συνέβη τίποτα.
Δε θα νιώθεις περήφανος που υπηρέτησες σε μία μονάδα...
που εκτέλεσε περισσότερες αποστολές απ'όλες τις άλλες;
Δε θες εύφημο μνεία...
και τιμητική διάκριση ανδρείας στο μετάλλιό σου;
Δε θες να συνεισφέρεις περισσότερο πετώντας σε περισσότερες αποστολές;
Όχι.
Σ'αυτήν την περίπτωση, πρέπει να σε στείλουμε σπίτι.
Βέβαια, υπάρχει μία παγίδα.
Ναι; Ποια;
Θα διατάξουμε να επιστρέψεις στην Αμερική...
κι εσύ πρέπει να κάνεις κάτι γι'αντάλλαγμα.
Τι πρέπει να κάνω;
Να μας συμπαθήσεις.
Να σας συμπαθήσω;
Να μας συμπαθήσεις.
Δε θα το πιστέψεις πόσο εύκολο είναι όταν κάνεις την αρχή.
Βλέπεις, θα κάνουμε τη ζωή σου πολύ εύκολη.
- Θα σε προάγουμε σε Επισμηναγό. - Θα σου δώσουμε άλλο ένα μετάλλιο.
- Θα σε στείλουμε πίσω ήρωα. - Θα παρελαύνουν προς τιμήν σου.
Θα βγάζεις λόγους, θα συγκεντρώνεις λεφτά για τους στρατιώτες.
- Πρέπει απλά να'σαι φιλαράκι μας. - Να λες καλά πράγματα για μας.
Να πεις πίσω στην πατρίδα τι καλή δουλειά που κάνουμε.
Δέξου την προσφορά μας.
Διάλεξε. Ή αυτό ή αεροδικείο για λιποταξία.
Κι οι άλλοι; Θα'ναι αδικία γι'αυτούς.
Θα'ναι πιο χαρούμενοι όταν φύγεις.
Δε θα σε σκέφτονται καν. Έχουν έναν πόλεμο να κερδίσουν!
Τι διάβολο; Αν δε θέλουν άλλες αποστολές ας το πουν, όπως εγώ.
- Ακριβώς. - Έτσι είναι.
Σύμφωνοι.
Βοήθεια!
Βοηθήστε τον!
- Τι; - Βοηθήστε τον!
- Να βοηθήσω ποιον; - Βοηθήστε τον Υπαξιωματικό!
- Μα εγώ είμαι αυτός. Είμαι καλά. - Τότε βοηθήστε αυτόν!
Κρυώνω.
Κρυώνω...Θεέ μου.
Όλα θα πάνε καλά, μικρέ. Θα'μαστε σύντομα σπίτι.
- Πονάει ακόμα το πόδι σου; - Όχι.
Ορίστε...
- Να μπούμε; - Βέβαια.
- Βλέπω είσαι μόνος. - Ναι.
Λοιπόν, επιστρέφεις σπίτι.
- Δεν ξέρω αν επιστρέφω. - Και βέβαια πας. Έχω εδώ τη διαταγή.
Κάνουν πρόβα παρελάσεως για σένα. Είσαι ήρωας!
Θα πάρεις μετάλλιο που εμπόδισες τον Ναζί να σκοτώσει τον Κάθκαρτ.
Δεν ήταν Ναζί. Ήταν η πουτάνα του Νέταλυ.
Προσπάθησε να με σκοτώσει γιατί της είπα για τον Νέταλυ.
- Μα ο Σμήναρχος είπε ότι... - Έκανα συμφωνία μαζί τους.
Θα με στείλουν πίσω ήρωα...
κι εγώ θα πω υπέροχα πράγματα γι'αυτούς στην Αμερική.
Απαίσια συμφωνία, έτσι;
- Δεν είναι; - Λοιπόν...
Δεν είναι;
Δεν ξέρω. Δεν είμαι εδώ για να σε κρίνω.
Γιατί είσαι εδώ;
Ούτε και γι'αυτό είμαι σίγουρος.
Τι θα'κανες στη θέση μου;
Δεν ξέρω....Θέλω να'πω... Δεν είμαι εσύ.
Πες ότι είσαι.
Πολύ δύσκολο. Εδώ μερικές φορές δυσκολεύομαι να φανταστώ οτι είμαι εγώ...
αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Θ'ακυρώσω τη συμφωνία.
Θα τους αφήσω να με στείλουν πίσω γιατί πέταξα σε 50 αποστολές.
Τότε θα πρέπει να μας στείλουν όλους πίσω.
- Είναι δικό τους πρόβλημα. - Όχι, είναι δικό σου πρόβλημα γιατί...
- ...θα περάσεις από αεροδικείο. - Θα το εκμεταλλευτώ.
- Όχι. - Τι όχι;
Τρεις βδομάδες το σκεφτόμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι...
και το μόνο που ξέρω είναι ότι δε θέλω να πάω φυλακή...
και δεν μπορώ να παίξω το παιχνίδι του Κάθκαρτ.
- Και τι άλλο μπορείς να κάνεις; - Να το σκάσω.
Θα λιποτακτήσεις; Και πώς θα φύγεις απο τη βάση; Είναι παράλογο.
Φυσικά, γι'αυτό ακριβώς είναι το μόνο λογικό.
Γιοσάριαν, θα σε πουν δειλό. Είναι χώρα σου.
Πέταξα σε 55 αποστολές και πολέμησα 3 χρόνια για τη χώρα μου.
Τώρα θα πολεμήσω για μένα.
- Σκέψου να ένιωθαν όλοι έτσι. - Θα'μουν ανόητος αν ένιωθα αλλιώς.
Τι θα πουν οι φίλοι σου;
Δεν έχω φίλους. Ο Νέταλυ σκοτώθηκε...
ο Μακουάτ αυτοκτόνησε...
ο Πεινασμένος Τζο κομματιάστηκε, ο Ντομπς εξαφανίστηκε...
ο Αάρντβαρκ είναι δολοφόνος...
ο γιατρός Ντανίκα είναι τρελαμένος.
Όλοι είναι χαμένοι.
Ο μόνος φίλος μου ήταν ο Σνόουντεν κι αυτόν δεν τον ήξερα καλά-καλά.
Κι ο Ορ;
- Ο Ορ είναι στον πάτο της θάλασσας. - Όχι, δεν είναι. Δεν το'μαθες;
- Τι να μάθω; - Ο Ορ είναι στη Σουηδία.
Τι;
Μετά από 16 βδομάδες στο νερό τον βρήκαν 3 Σουηδέζες προσκοπίνες.
Είναι θαύμα.
Απ'ότι φαίνεται, έκανε κουπί μέχρι τη Σουηδία.
- Έκανε κουπί; - Μ'εκείνη τη μικρή σχεδία.
Σκέψου το, μέχρι τη Σουηδία!
- Γλίτωσε τον υπόλοιπο πόλεμο! - Είναι θαύμα!
Δεν είναι θαύμα. Πρέπει να το'χε μελετήσει.
- Πήγε επίτηδες στη Σουηδία; - Είναι 5 ή 7 χλμ μακριά!
Γι'αυτό έλεγε ότι η αναγκαστική προσγείωση ήταν καλή εξάσκηση.
- Έκανε εξάσκηση πέφτωντας στη θάλασσα. - Σε κάθε του αποστολή.
Αυτό...όχι, όχι όχι. Αυτό είναι θαύμα.
Έκανε εξάσκηση πώς να πέφτει στη θάλασσα!
Τα κατάφερε;
Τα κατάφερε! Το κάθαρμα τα κατάφερε!
- Είσαι τρελός; Είναι τρελός; - Θα τα καταφέρω κι εγώ!
- Πρέπει να τον σταματήσουμε. - Θα τα καταφέρω, Ντάνμπυ!
- Θα σε πιάσουν! Θα σε φέρουν πίσω! - Θα τα καταφέρω.
- Αυτό είναι τρελό! - Και τα ρούχα σου;
Δε θα μ'αναγνωρίσουν χωρίς στολή.
Θα'σαι κυνηγημένος, χωρίς φίλους, φοβούμενος την προδοσία!
Έτσι είμαι και τώρα!
- Για όνομα του Θεού! Βιάσου! - Αντίο, Πάτερ!
- Πώς νιώθεις, Γιοσάριαν; - Καλά, απλά φοβάμαι του θανατά.
- Να'σαι προσεκτικός ανα πάσα στιγμή. - Θα'μαι προσεκτικός.
- Πρέπει να πηδήξεις. - Θα πηδήξω.
Πήδα!
Ripped by NAZCA
Best watched using Open Subtitles MKV Player