Ćwir, ćwir.
Cha, cha, cha!
Hau!
- Łoo! - Hę?
Pora wstać, wokół nas piękny świat
Słychać śpiew, a z nim radosny śmiech
Zatem chodźmy wszyscy wraz
Sezamkowa wita nas Sezamkowa wita nas
Łiii!
Sezamkowa wita nas
- Ulica Sezamkowa! - Hauuu!
A! Cha, cha, cha!
Cześć, co tam słychać? Fajnie, że wpadliście na Ulicę Sezamkową.
- Elmo miał właśnie… - Ych!
- Hę? - Ych! Uch!
Ech! Och…
- O, Elmo! Tak się cieszę, że cię widzę. - Chi, chi!
Chociaż wiesz, teraz to już za późno, żebyś pomógł mi z moim supergadżetem.
A ten gadżet to walizka? Czy Grover jedzie na wycieczkę?
O! To nie jest walizka do podróżowania, tylko do różnych zadań wykonywania!
Dzięki mojemu supergadżetowi mogę robić, co zechcę!
Mój supergadżet Jest wystrzałowy, o tak!
Do pracy mrówczej bierze się Na jeden mój znak
Gdy problem ktoś ma, on radę da Supergadżet mój pomoże wam raz, dwa
Bowiem supergadżet mój to sztos I zrobi niezły szał, o łał!
Choć rzadko działa tak, jak bym chciał
Chi, chi, chi!
Gdy problem ktoś ma, to mówię wam Że super-hiper-megaodjechany
Odlotowy, wyczesany Przecudowny gadżet radę da!
Gadżet radę da!
- Hmm! - Cha, cha, cha!
Łał! Supergadżet Grovera jest naprawdę świetny!
Tak, mhm.
Co takiego jeszcze potrafi?
Co jeszcze? Co jeszcze? Potrafi wszy-ściu-sieńko! Patrz!
Mogę użyć mojego Supergadżetu, by stać się…
Brzdęk!
Puff!
Dzyń!
Astronautą! Tadam!
Eee, Grover, masz na głowie wielką perukę klauna. Cha, cha.
Przecież nie polecę na Księżyc z taką peruką. Heh. Spróbuję znowu.
- Dobrze. - Elmo!
Idę, tato!
- Tato! - Elmo!
Co to za walizka?
Ach. Wyjeżdżam służbowo, dlatego chcę się z tobą pożegnać.
- Ale… - Hmm?
- Tata wyjeżdża dzisiaj? - Mhm.
Elmo będzie bardzo tęsknił za tatą. Taty bardzo długo tu nie będzie.
Och… Tak, wiem, synku.
Ale gdy będziesz za mną tęsknił,
wyobraź sobie, że biorę cię za rączkę i ściskam ją trzy razy. W ten sposób.
- No, liczymy. - W porządku.
Raz, dwa, trzy.
No. Kocham cię, Elmo.
Elmo też cię kocha, tatusiu.
Mua!
Och! Zadzwonię, kiedy będziesz szedł spać.
Och…
Raz, dwa, trzy.
Pa, tato.
O nie.
Nasz Elmo jest taki smutny.
Gdyby moi rodzice wyjechali na dłuższy czas,
też bardzo bym się zasmucił.
Och… Chcę jakoś pomóc Elmowi, ale to naprawdę trudne zadanie.
Nie wiem, czy sobie z tym poradzę. O! Ale znam kogoś, kto na pewno da radę.
I dlatego użyję mojego Supergadżetu,
by stać się…
Puff!
Super Groverem! Najsuperowszym superherosem w dziejach!
Gdy ja jestem smutny, śmiech poprawia mi nastrój,
dlatego użyję mojego supertalentu komicznego, żeby rozbawić Elma!
Pora odszukać mojego kumpla. Hop, hop, i w gó… Tutaj jesteś.
Och! Che, che, che.
Super Grover przybył na ratunek.
Zaraz uśmiejesz się do rozpuku!
Elmo nie ma teraz ochoty się śmiać.
Bo jeszcze nie usłyszałeś moich supergroverastycznych dowcipów.
Eee… A!
Jakie danie pałaszuje yeti? Hm?
Otóż yeti spaghetti!
Cha, cha, cha!
Ach. Wielkie dzięki, że próbujesz, ale Elmo jest smutny i chciałby teraz…
Nie! Wiem, że jesteś smutny, ale zaraz cię rozśmieszę.
Nie ruszaj się, a ja niebawem wrócę z czymś jeszcze śmieszniejszym!
Ta, ta, ta, ta, tam! Ta, tam! Ta, ta, tam!
- Czołem, Abby! - Chi, chi!
- Bardzo ładna ta szarfa. - Aaa. Ooo!
Oto ja, Abby, Pomocna Wróżka!
Dziś będę używać moich wróżkowych czarów, żeby pomagać mieszkańcom Ulicy Sezamkowej.
Lecz najpierw zawsze pytam…
„Jak mogę pomóc?”.
Łał! Pomaganie kolegom to fajna sprawa. Czy ja też mogę pomagać?
Oczywiście! Pożyczę ci też różdżkę. Będziesz Ciasteczkową Wróżką.
O! Naprawdę? Och!
- Uwaga. Szast-prast i prask! - O rety, rety, rety!
- Ciacho-różdżka i ciacho-szarfa. - Cha, cha! Mhm.
- Ciacho-skrzydła. - Aha!
O rety, rety, rety!
To znaczy, że muszę teraz komuś, ten, no, pomóc.
- Ach! Moja gitara jest popsuta! - O nie.
- Aj! - A ja bez twojej muzyki nie mogę tańczyć.
- O nie. - Ciasteczkowa Wróżka pomoże.
- O! - Ciachakadabra, prask!
Wyczarowałem ciacho!
Nie ma za co!
Eee…
Ciasteczkowy Potworze…
- Ciasteczkowa Wróżko. - Tak, Wróżko.
Najpierw musimy zapytać: „Jak mogę pomóc?”.
- Tak, tak. - Więc?
Cóż, chciałam, żeby ktoś naprawił moją gitarę.
- Nie chciałam ciasteczka. - Właśnie.
Robi się! Szast-prast i prask!
- Ooo! - Och!
- Dzięki! - Dzięki! Czadzior!
- O! Jesteś wspaniałaśną Pomocną Wróżką. - Chi, chi, chi.
- Mmm! A ja to mogę zjeść? - Nie, nie.
- A skrzydła? - Nie!
- Szarfę? - Nie!
Czas na przedstawienie! Teraz na pewno cię rozśmieszę.
Gdak, gdak, gdak, mmm Gdak, gdak, mmm, gdak, gdak!
Elmo nasz smuci się Lecz ja rozweselę go w mig!
Więc zróbże tę przyjemność mi
I się śmiej, no śmiej, że hej! Gdak, gdak!
Elmo nie ma teraz nastroju…
Zaczekaj, jest też drugi akt!
Teraz dopiero będzie śmiesznie. Czas na wrotkowe popisy Super Grovera!
Łoł! Cha, cha, cha!
Masz chęć się pośmiać?
A może teraz, co? Co? Co?
Yyy! O, o, o! Aaa! Au!
Ooo… Ech… Ojej, oj…
Dalej smutny?
Przecież próbowałem już chyba wszystkiego! Najlepszych żartów, no i piosenek,
i zabawnych tańców! Dlaczego wciąż się nie śmiejesz?
Dlatego, że Elmo jest teraz smutny.
Bardzo, bardzo smutny.
I Elmo nie chce się śmiać, więc…
Elmo chciałby trochę pobyć sam.
Och. Jasna sprawa, skoro chcesz…
Och! No naprawdę?
Wierzyć się nie chce. Te drzwi się popsuły.
- To zadanie w sam raz dla… - Chi, chi, chi.
Dwóch Pomocnych Wróżek!
Naprawię twoje drzwi w mgnieniu ciacha!
Ciachakadabra, prask!
I teraz masz pyszne ciacho! Nie ma za co!
- Ciasteczkowy Potworze… - Wróżko.
Kochana Wróżko, potrzebuję drzwi, by wejść do środka.
Ach…
Cześć, Ciasteczkowy i Abby. Cześć, Alan. Cześć, ogromne ciacho-drzwi.
- Super Groverze, czekaj! - Hmm?
- Czy wszystko w porządku? - Ach…
Chyba już najwyższa pora, żeby Super Grover skończył
z tym superbohaterstwem.
Co?
- A to dlaczego? - Właśnie.
Elmo jest bardzo smutny.
Próbowałem mu pomóc na wszystkie możliwe sposoby, ale…
nic nie działa!
Nie mam pojęcia, co takiego robię źle.
Cóż…
A może, jeżeli ci pomożemy, to wspólnie znajdziemy rozwiązanie?
Mmm?
To co Elmo powiedział, kiedy spytałeś go: „Jak mogę pomóc?”.
Ja…
nie spytałem go.
Eee, za wszelką cenę chciałem pomóc Elmowi, ale…
nie zapytałem go jak.
Może Elmo nie potrzebuje, żeby go rozśmieszyć?
No właśnie.
Żeby wiedzieć, czego mu trzeba, musisz spytać: „Jak mogę ci pomóc?”.
Tak! Muszę go zaraz o to zapytać! Super Grover na ratunek!
- O rety, rety! - Kolejny sukces! Pomogliśmy Groverowi!
Tak!
Yyy…
A mnie pomożecie? Ych!
- Ach. Tak… Alan… - Uff!
Yyy, zapomniałem zapytać. Jak mogę ci pomóc?
- Właśnie. - Czy mogę odzyskać… moje drzwi?
Proszę.
Pewnie. Robi się.
Szast-prast i prask!
- Cha, cha! - Och! Dziękuję, Pomocne Wróżki.
Wiecie co? Nabrałem także ochoty na ciasteczko.
Pomożecie mi?
Ooo! No pewnie, że pomożemy! Ciachakadabra, prask!
- Och! - Ach!
- Chrup, chrup, chrup! - Smacznego!
- Och… - Elmo, słuchaj…
Ekhem… Heh.
Chcę cię z całego serca przeprosić, Elmo.
Myślałem, że wiem, jak mogę poprawić ci nastrój, ale…
tak naprawdę to nie mam zielonego pojęcia.
Dlatego tym razem chcę cię spytać: jak mogę ci pomóc?
Cóż, dzięki, że spytałeś.
Yyy, Elmo chyba po prostu musi się trochę posmucić, i tyle.
Chociaż bardzo przydałby mu się przyjaciel jak Grover.
- „Jak Grover” mówisz? - Tak.
- Grover! Jasne! - Mhm.
A zatem Super Grover użyje swego Supergadżetu, by stać się…
- Puff! - Dzyń!
Twoim przyjacielem, Groverem.
- Dzięki, Grover. - Hmm…
Hmm.
Mam coś zaśpiewać, może zatańczyć czy…
- Grover. - Racja, racja.
Powiedz mi, czego ci trzeba.
Czy mógłbyś… Czy mógłbyś wziąć Elma za rękę?
I ścisnąć trzy razy? Bo tak zawsze robi tatuś Elma.
O! Oczywiście, Elmo.
- Dzięki. A policzysz z Elmem? - Mhm.
Raz, dwa, trzy.
Dzięki, Grover.
Elmo potrzebował właśnie tego.
- Hę? Kolejna peruka? - Cha, cha, cha!
Przecież to naprawiałem!
- Cześć wszystkim! - Szast-prast i prask!
Mniam, mniam!
Super Grover!
- Dzyń! - O tak!
OPOWIASTKI SPOD 123
Ding-dong!
A! Chi, chi!
Cześć, Elmo. To ja, Bert!
Czołem, Bert!
Ooo! W tym mieszkaniu jest tak cicho i spokojnie.
Czy mogę wejść?
Oczywiście, zapraszamy.
Próbowałem czytać książkę,
ale Ernie postanowił poćwiczyć grę na trąbce.
Gra już od rana! A jego trąbka to bardzo głośny instrument.
Trutututu!
Chi, chi, chi!
No tak, Elmo też czasem potrzebuje ciszy i spokoju.
Możesz poczytać sobie tutaj.
Och! Dziękuję, Elmo, dziękuję!
Ach!
Nareszcie.
Hau.
- Tup, tup! - Aaa! Głośno!
Kto tak hałasuje?
To na pewno sąsiedzi z góry biegają po mieszkaniu.
Nic się nie martw. Elmo i Tango załatwią sprawę.
Dziękuję, Elmo.
Hmm.
Bieg!
Trucht!
Hau!
- Gonitwa! Juhu! - Hau!
Cha, cha, cha! Te buty są bardzo głośne.
Hau, hau!
Uff! Bieganie jest męczące.
Och…
Buty, Elmo przeprasza.
Może to dobra chwila, żeby się wyciszyć i odpocząć?
Tak!
Przecież to doskonały pomysł!
Łuu!
Możecie poczytać sobie ciekawą książkę.
Dzięki, Elmo!
Chi, chi, chi. Pa, pa!
Ach!
Znowu cicho.
Ach! Głośno! Głośno!
Kto znowu hałasuje?
Och, sąsiedzi Elma bardzo lubią muzykę rockową.
Elmo i Tango spytają, czy mogą ją przyciszyć.
- Tak! Rock and roll! Łuu! - Hę?
Ojej, urządzili sobie tutaj niezłą imprezę.
Elmo uwielbia muzykę rockową,
ale może dla odmiany posłuchacie cichszej muzyki jazzowej?
Bo tuż za ścianą Bert próbuje czytać książkę.
No jasne!
Ups! No jasne. Czas na trochę jazzu.
Uuu! Relaksująca nuta.
Przy takiej muzyce można w spokoju czytać.
Ach.
Znowu cicho.
Bip, bip!
Głośno! Głośno! Och!
- Io-io-io! - Och!
Trzeba pomóc Bertowi! Te dźwięki są zbyt głośne!
Przecież tu musi być jakieś ciche, spokojne miejsce!
Mniam, mniam, mniam!
Głośno! Głośno, głośno, głośno!
Wwwww!
Głośno!
Szast-prast i prask!
- Wszędzie głośno! - Bim-bam, bim-bam!
Strasznie głośno!
Muuu! Dziękuję, Abby.
He, he, he.
- Dzyń! - Aaa!
Głośno! Czy w tym budynku naprawdę nie ma cichego miejsca?
Ooo… Uuu…
Elmo ma dobry pomysł! Trzeba zadzwonić do kolegów.
Sezamkofon zjeżdża już!
Jest głośno.
Okropnie głośno!
Też głośno.
- Bum, bum, bum! - Też głośno.
Ernie? Ernie!
Bert. Jedyne miejsce w całym naszym budynku,
w którym jest cicho, to…
wasze mieszkanko!
Ach! Ha!
No kto by się spodziewał?
Che, che, che!
Dziękuję, Elmo. Cudowny z ciebie sąsiad.
Ach!
Teraz jest idealnie.
Bert, mógłbyś być cicho? Chciałbym tu poczytać.
Wrrr! Ernie!
Cha, cha, cha! To było bardzo głośne!
- Wrrr! - Chi, chi, chi!
Bip, bip!
Składaj śmiało zamówienie
Przyrządzimy ci wnet jedzenie
Tak!
- O! Ja odbiorę! - Ja odbiorę, ja!
Cześć! Mam na imię Camilla i potrzebuję pomocy.
Jestem Czerwonym Kapturkiem w naszym szkolnym przedstawieniu,
ale nie mam w moim koszyczku tostów z cynamonem dla babci.
Pomóżcie mi, proszę!
Tak, to dla nas bułka z ciachem, ponieważ jesteśmy…
Potworkuchty!
Dobra, z jakich składników zrobimy tosty z cynamonem?
Do zrobienia tych tostów przyda się chleb.
Chleb.
Masło.
Masło też tu mam.
Cukier.
I cynamon!
I cynamon.
Gdzie ten cynamon?
O, tylko spokojnie, mam jeszcze zapas.
Oto on, nasz cynamon. Che, che.
Co robisz? Po co ci ten wiatrak?
Od szukania jedzenia zrobiło mi się gorąco.
Apsik! Wyłącz go! Wyłącz go!
No… no dobra.
O nie, nie mamy cynamonu!
O nie! O nie, czyli teraz nie zrobimy tostów!
- No i co my poczniemy? - Wszystko stracone!
- Nie! O, Ciasteczkowy! - Och… O nie…
O! Wpadłem na świetny pomysł.
- Wiem, co zrobimy! - Co?
Pojedziemy do lasu i nazbieramy cynamonu!
- Dobra, po cynamon! - Po cynamon!
Do wielkiego lasu!
O rety, rety, rety, rety!
Dotarliśmy do wielkiego…
Lasu! To tu znajdziemy cynamon!
A to pan farmer Ashish.
Potrzebny nam cynamon, żeby zrobić pyszne tosty.
Pomoże nam pan?
Oczywiście, że wam pomogę, koledzy. Witam was w naszym pięknym lesie.
Wokół nas rosną cynamonowce. To bardzo wyjątkowe drzewa.
Cynamon to przyprawa pozyskiwana z ich kory.
Więc gdy cynamonowce urosną, zmiękczamy ich korę wodą.
Bardzo często pomaga nam deszcz.
Potem ścinamy drzewa.
Następnie usuwamy zewnętrzną warstwę kory. Ona nie jest jadalna.
Korę, która jest pod spodem, łączymy w większe kawałki.
Krawędzie kory zwijają się w trakcie suszenia.
Tak powstają laski cynamonu.
Najpierw suszymy je u siebie, a potem wysyłamy do przetwórni.
Sproszkowany cynamon trafia do słoików.
Przyprawia się nim różne dania. Owsiankę albo rosół.
Można przyprawić nim nawet jabłka.
Proszę, mam tu dla was prezent: słoik z cynamonem. Smacznego.
Dzięki, panie Cynamonowy!
Dobra!
- Zróbmy tosty z cynamonem! - Tak!
- Wpierw zajrzyjmy do przepisu. - Tak, właśnie.
Musimy opiec chleb.
Czy ja mogę wtościć chleb do tostera?
- No jasne! - Dobra.
I proszę.
Ych, ach!
- Łał! Niezły! - Piękny, brązowy tościk.
Położę go tu. Teraz nam się przyda masło.
Posmarujemy nim nasz tost!
Tak, smaruję brązowy tost masełkiem.
A teraz wymieszaj cynamon z cukrem.
Sypię cynamon. No, tyle wystarczy.
- Tak. - O! Wygląda smakowicie.
A teraz posyp nasz tost cukrem zmieszanym z cynamonem.
Bardzo dobrze!
Gotowe!
Dobra! No to, fru!
Szerokiej drogi!
- Pa, pa! - Och.
- Ciasteczkowy Potworze. - Tak?
- Mam też tościka dla ciebie. - Och! Ogromne dzięki, Gonger.
- Mniam, mniam, mniam! - Cha, cha, cha!
O! O! O!
Wyszło świetnie! Dziękuję za waszą pomoc.
Te tosty z cynamonem to świetna przekąska na mały głód.
Nie! To na przedstawienie!
O! Masz rację.
- Dzięki, Ciasteczkowy! Dzięki, Gonger! - Nie ma za co, Camillo.
Tak!
Zapraszamy was do naszej kuchni
Napełni tu brzuch każdy zuch
Wrum, wrum.
La, la, la, la! La, la, la, la!
La, la, la, la, la, la, la, la!
Elmo siedzi w domu I rozmyśla sobie znowu
To Elma wspaniały świat!
Cha, cha, cha! Cześć! Witajcie w świecie Elma!
Spróbujcie zgadnąć, o czym Elmo dzisiaj rozmyśla.
Poczekajcie.
Jeszcze chwila.
- Ach! Cha, cha! - Cześć, Elmo!
O przebierankach! Łał!
Masz naprawdę prześliczny strój. Aha.
Łał! Pa, pa!
Jejku! Elmo naprawdę lubi przebieranki i chciałby dowiedzieć się o nich więcej.
Hej! Pogadajmy z przyjaciółką Elma, Smartie! Musimy ją razem zawołać!
O, Smartie!
Iiii-ha! Ktoś tu mówił o przebierankach?
- Uwielbiam bawić się w przebieranki! - Cha, cha!
Ta-ra-ra, ta-ra-ra, ta-ra-ra-ta-ta Ta-ra-ra, ta-ra-ra, ta-ra-ra-ta-ta
Ta-ta-raaa! Ta-ta-ta!
- Łoł! - Cha, cha, cha!
Podoba ci się mój strój kowbojki?
Mam na sobie kowbojski kapelusz oraz kamizelkę.
Łaaał! Ale klawo!
Elmo chce się dowiedzieć wszystkiego o przebierankach.
Dobra, no a co w takiej sytuacji robimy?
Wy-szu-ku-je-my!
O łał! Przebierać można się na różne sposoby.
Można się przebrać za lekarkę i można się przebrać za pirata.
Albo za strażaczkę, która gasi pożary.
A jeśli nie masz pod ręką odpowiedniego stroju,
możesz stworzyć swój własny.
Łał, świetnie! Przebieranki to niesamowita zabawa.
Tak, zdecydowanie! I dlatego mam ochotę poprzebierać się za jakieś inne postacie.
Zobaczę, jakie jeszcze mam stroje. Do zobaczenia, Elmo!
Cha, cha, cha! Dzięki, Smartie! Pa, pa!
Rety! Można przebierać się na tyle różnych sposobów.
Ej! Elmo właśnie wpadł na dobry pomysł.
Chodźcie, pobawimy się w coś razem. Tak! Śmiało, śmiało!
Chi, chi, chi!
Che, che. Nasza przyjaciółka chce przebrać się za astronautkę.
Dobierzmy właściwe elementy stroju. Wszyscy gotowi? Do dzieła!
- Czy to odpowiednie buty? - Tak!
Może w nich chodzić po Księżycu.
- Ha! A ten kapelusz? - Nie!
To piracki kapelusz.
Macie rację. Astronauci nie noszą takich kapeluszy.
A co powiecie na ten kombinezon? Czy to część stroju astronautki?
- Tak! - Hmm… To nie wszystko.
Brakuje jeszcze jednego elementu stroju astronautki.
Tego szala czy może hełmu?
Hełmu!
Zgadza się! Potrzebny jej hełm! Teraz jest już przebrana za astronautkę.
Ale chwileczkę, być może ona nie ma ochoty udawać zwykłej astronautki.
Być może ma ochotę pobawić się dzisiaj w astronautkę-piratkę!
- Tak! - Cha, cha!
Łał! Ale zabawa! Fajnie się za kogoś przebrać.
Elmo kocha przebieranki i dalej sobie rozmyśla.
Ciekawe, czy pan Gapa lubi się przebierać. Spytajmy go.
- Hej, panie Gapo! - Dzień dobry, panie Gapo!
Dzieńdoberek, panie Gapo!
Panie Gapo, czy lubisz się przebierać w stroje?
Fajnie! W takim razie za kogo lubisz się przebierać?
Właśnie! Za kogo?
Aaa! Pan Gapa lubi przebierać się za bejsbolistę.
Cha, cha! A czy mógłbyś może przebrać się za bejsbolistę teraz?
Tak! Niech się pan przebierze! Tak!
To strój bejsbolisty!
Tak, panie Gapo! Przebrałeś się za bejsbolistę!
Bardzo dobrze!
- Cha, cha! - Do widzenia, Panie Gapo!
Rety! Kiedy Elmo się uczy, Elmo robi się bardzo wesoły.
I nabiera ochoty na taniec! Dalej!
To wesoły taniec
Uczmy się, bawmy się I wszyscy razem tańczmy
A teraz wy wesoło zatańczcie!
Tak! Dobrze! Do zobaczenia! Odkrywajcie świat! Elmo was kocha!
To wesoły taniec
Uczmy się, bawmy się I wszyscy razem tańczmy!
Cha, cha, cha, cha!
Hau!
Łoo?
Mniam, mniam, mniam.
Tak!
Cha, cha! Łuu!
Cha, cha, cha!