Η Γαλλική Επανάσταση είχε τους ήρωές της,
τους μάρτυρες και τους αγίους της.
Οι ιστορικοί, που μας μίλησαν εξαιρετικά για την εποχή εκείνη,
ήξεραν πώς να βγάλουν από την αφάνεια
πρόσωπα που έμοιαζαν ασήμαντα και που χωρίς αυτούς....
δεν θα είχαμε μάθει ποτέ για την ύπαρξή τους.
Ωστόσο, κατά παράξενο τρόπο, υπάρχει ένα σημαντικό...
και καθοριστικό πρόσωπο...
το οποίο έχουν όλοι ανεξαίρετα αγνοήσει.
Αλλά ευτυχώς υπάρχει ο κινηματογράφος...
με την κάμερά του να εξερευνά τον χρόνο...
με τους φακούς του να τρυπά την ομίχλη των αιώνων.
Χάρη σ' αυτόν, αυτό το πρόσωπο επιτέλους θα φανερωθεί!
Θα αποδοθεί δικαιοσύνη!
Είναι Ιούνιος του 1789.
Ιούνιος.
Δηλαδή, η 14η Ιουλίου δεν έχει έρθει ακόμη.
Ούτε βέβαια οι σφαγές του Σεπτέμβρη.
Αλλά ενώ το Παρίσι βρίσκεται σε αναταραχή,
η επαρχία ήδη δονείται ολόκληρη.
Γιατί εδώ στην επαρχία της Γαλλίας, εδώ ακριβώς...
νιώθεις να φυσάει ο άνεμος της επανάστασης.
Κάποιος - μα ποιος; - συνδαυλίζει τον ξεσηκωμό!
Κάποιος - μα ποιος; ...
απειλεί τους ευγενείς και τα προνόμιά τους.
Κάποιος - μα ποιος; - δρα εν ονόματι του λαού!
Για τον λαό!
Οι αρχές επικηρύσσουν αυτόν τον κάποιο.
Μάταια. Γιατί οι αρχές δεν έχουν δύναμη.
Ύστερα, πανικόβλητοι οι αριστοκράτες το σκάνε...
παίρνοντας μαζί τους τα κέρδη από το πλιάτσικό τους,
όλη τους την περιουσία. "Αντίο, Βαρόνε!"
"Και καλή τύχη!" Αλλά κάποιος άλλος παρακολουθεί.
Γενναίος και αποφασισμένος άντρας, όπως δείχνει το όνομά του:
Η Μαύρη Τουλίπα! Να θυμάστε αυτό το όνομα.
Θα μείνει στην Ιστορία. Στη δική μας τουλάχιστον.
Η Μαύρη Τουλίπα...
και τ' άλογό του, ο Βολταίρος.
Η ΜΑΥΡΗ ΤΟΥΛΙΠΑ
Εμπρός! Γρήγορα!
Ευχαριστώ.
Τα πήρε όλα! Τα χρήματά μου,
τα κοσμήματά μου, της Κόμισσας!
Ακούτε, κ. Διευθυντά της Αστυνομίας;
Τα κατορθώματα της Μαύρης Τουλίπας δεν σας εξοργίζουν;
Μήπως κάποια μέρα αποφασίσετε να τιμήσετε τη θέση σας,
κ. Διευθυντά της Αστυνομίας;
Μα ο ζήλος μου, Μαρκήσιε...
Θέλω το κεφάλι της Μαύρης Τουλίπας!
Πάνω στο γραφείο μου μέχρι τη Δευτέρα.
Σας το εγγυώμαι. Το κεφάλι κι όλα τα υπόλοιπα!
Δεν μου χρειάζονται τα υπόλοιπα. Μου φτάνει το κεφάλι!
Και τα διαμάντια θα σας επιστραφούν, Κόμη.
- Είστε πολύ σίγουρος για τον εαυτό σας. - Για κανέναν δεν είμαι.
Αλλά νομίζω πως ξέρω ποιος είναι η Μαύρη Τουλίπα.
Σπουδαία πρόοδος! Κάποιος ξυπόλητος τυχοδιώκτης!
Όχι! Κάποιος που γνωρίζετε καλά.
- Κάποιος της οικογενείας σας. -Ένας υπηρέτης!
Ένας υπηρέτης δεν είναι της οικογενείας σας.
Και ο Κόμης Γκιγιόμ ντε Σεν Πρε δεν είναι υπηρέτης!
Μα τι λέτε;
Ο Σεν Πρε; Αποκλείεται! Είναι φίλος μου!
Παραληρείτε, κ. Λα Μους!
Ο Κόμης ντε Σεν Πρε! Κανείς δεν μοιάζει λιγότερο με τουλίπα!
Είναι τρελό! Απίστευτο! Τερατώδες! Είναι γελοίο!
- Ξέρετε το τελευταίο κόλπο του Λα Μους; - Όχι. - Κρατηθείτε!
Λέει πως η Μαύρη Τουλίπα είναι ο φίλος σας ο Σεν Πρε!
-Ο Γκιγιόμ; - Ακριβώς!
Α, ο Λα Μους δεν έχει ιδέα από Βοτανολογία!
Και πού το στηρίζει αυτό ο ηλίθιος;
Στην απέχθειά του για τον Σεν Πρε. Τον ζηλεύει.
Και τον καταλαβαίνω...
Και τι στοιχεία έχετε εναντίον του Σεν Πρε;
- Την πεποίθησή μου. - Την πεποίθησή σας!
Ναι, την πεποίθησή μου και κάποιες ενδείξεις.
Είναι βέβαια έξυπνος και θα χρειαστούμε περισσότερα στοιχεία.
- Αλλά αν τον πιάναμε επ' αυτοφώρω... - Θα εκπλαγόμουν!
Έχω το σχέδιό μου. Μια παγίδα.
Α! Επιτέλους!
Μια στιγμή, παρακαλώ, να τελειώσω τη σελίδα.
Με κάνατε να περιμένω. Σειρά σας τώρα.
Τι υποδοχή! Μετά από τόσο κόπο που έκανα για να έρθω!
Οι απολαύσεις χρειάζονται κόπο, αγαπητή μου.
Δεν είναι δικαίωμα, είναι χάρη. Πρέπει να την αξίζετε.
Βολευτείτε, λοιπόν.
Δεν μου αρέσει να μου φέρονται σαν να ' μουν κοριτσάκι.
Φανταστείτε να σας φερόμουν σαν να ήσασταν μητέρα!
Ορίστε!
Ελάτε τώρα. Στα γόνατά μου.
Καλημέρα, Κατρίν!
Καλημέρα, Γκιγιόμ!
Πολύ ωραία!
Νομίζεις ότι αυτή η θέση ταιριάζει σε μια τίμια γυναίκα;
Πολλές τίμιες γυναίκες πέρασαν απ' αυτή χωρίς να το μετανιώσουν.
- Πόσο χρόνο έχεις στη διάθεσή σου; - 2 ώρες φτάνουν;
2 ώρες... Ναι. Δεν θα προλάβουμε να τα κάνουμε όλα...
αλλά δεν πειράζει.
Κατ' αρχάς, να σου πω πριν το ξεχάσω...
Είναι πολύ αστείο! Σκέψου ότι ο άντρας μου...
Είναι σωστό να μιλάς για τον άντρα σου στα γόνατά μου; Σήκω!
Μπορώ να τον απατώ με αξιοπρέπεια! Εξάλλου αφορά εσένα!
Σήκω, όπως και να 'χει! Διψάσαμε!
Ο σύζυγός σου, λοιπόν;
Ο σύζυγός μου είχε μια κουβέντα με τον Βαρόνο Λα Μους.
- Μάντεψε τι είπε ο Βαρόνος. - Κάτι ανόητο, φυσικά.
Ισχυρίζεται πως ξέρει ποιος είναι η Μαύρη Τουλίπα.
- Κι εμένα τι με νοιάζει; - Περίμενε!
Λέει πως η Μαύρη Τουλίπα κι εσύ είστε το ίδιο πρόσωπο.
- Όχι! - Ναι!
- Πολύ αστείο! - Το είπε, στο ορκίζομαι! - Ο Λα Μους; - Ναι.
Κι ο άντρας σου τι λέει για αυτή την ανόητη κατηγορία;
Ότι δεν είναι λόγος να μην έρθεις στη συνάντηση της Παρασκευής.
Ο Κόμης ντ' Αρτουά...
ήρθε από το Παρίσι ειδικά για να δώσει οδηγίες.
Η Βασίλισσα αποφάσισε να ξεφορτωθεί την Τρίτη Τάξη.
Δίκιο έχει. Χρειάζονται ένα καλό μάθημα.
Μέχρι τις δύο παρά δέκα, άγγελέ μου.
Το σκέφτεσαι;
Μα, πόθε μου, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο...
από το πώς να σου χαρίσω ό,τι καλύτερο έχω.
Ω, είσαι τόσο όμορφη με μόνο ρούχο την αρετή σου!
Μόνο την αρετή σου... Επιτέλους!
- Τι είναι, καρδιά μου; - Στο πάτωμα! Μια μαύρη τουλίπα!
Ω, Θεέ μου! Τι θα μας συμβεί;
Προσέξτε!
Εμπρός!
Ε...
Βγάλτε τη μάσκα, κ. ντε Σεν Πρε! Δείξετε μου το πρόσωπό σας!
Α, σημαδευτήκατε! Δεν θα μου ξεφύγετε τώρα!
Βολταίρε!
Δεν θα πάει μακριά! Αστυνόμε, ειδοποιήστε όλα τα τμήματα.
Μπλόκα παντού. Να συλλάβουν όποιον έχει σημάδι στο μάγουλο.
Θα τη μαδήσω τη Μαύρη Τουλίπα!
Ύαινα! Κάθαρμα! Απόβρασμα! Όχι, δεν λέω για σένα!
Λέω για τον Λα Μους. Εσύ, Βολταίρε, είσαι γενναίος. Λιοντάρι!
Πώς είναι;
Άσχημα.
Πάρε.
- Μόσχος! - Δεν φταίω εγώ. Το στομάχι μου.
- Λοιπόν, τι κάνουμε; Πάμε στο Παρίσι; - Τι;
Έτσι σημαδεμένος δεν μπορείς να μείνεις εδώ.
Έχω κάποιους ανοιχτούς λογαριασμούς να κλείσω.
Μ' αυτό το πρόσωπο;
Κρίμα που δεν έχεις ένα δεύτερο!
Μπρινιόλ, ετοίμασε τα πράγματά σου.
Α, λογικεύτηκες!
Δεν κατάλαβες, Μπρινιόλ!
Τα πράγματά ΣΟΥ, είπα. Αμέσως.
Αλτ!
Χαρτιά και δρομολόγιο.
Τι συμβαίνει;
- Πάψε! - Α, αστυνομία!
Πάρε. Εντάξει.
Εσύ! Βγες έξω!
- Κατέβα! - Μα γιατί;
- Κατέβα! Δεν θέλω κουβέντα! - Μα...
- Το πρόσωπό σου! - Τι; Το πρόσωπό μου...
- Μα τι λέτε; - Άντε! Κουνήσου!
- Αυτό δεν θα περάσει έτσι. - Σιωπή! Εμπρός! Φύγετε!
Ζυλιέν!
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.
Ούτε εσύ.
Λοιπόν, Μπρινιόλ, τι λες γι' αυτό;
Δεν το πιστεύω! Μοιάζετε περισσότερο τώρα που σας βλέπω μαζί.
Πώς σου φαίνεται ο αδερφός μου;
Ωραίο παλικάρι.
Μια χαρά για μας! Με το σημάδι μου...
Σου τα είπε;
Μου είπε ότι τραυματίστηκες. Ότι με χρειάζεσαι.
Δεν ξέρω τίποτα άλλο.
Ήρθες για να μάθεις περισσότερα, ε;
Όχι! Ήρθα γιατί είσαι αδερφός μου.
Κι επειδή...
Επειδή μ' αγαπάς, γατούλη μου!
Πες το, λοιπόν!
Πάντα ντροπαλός, ε;
Ντροπαλός σαν κοριτσάκι ο αδερφούλης μου!
Μπρινιόλ. φτιάξε μας μια ομελέτα!
Ξέρεις, άλλαξα πολύ αυτά τα τέσσερα χρόνια.
Πράγματι, μεγάλωσες και κοντεύεις να με φτάσεις.
- Ναι, και... - Ναι και;
Και νομίζω πως.. Νομίζω πως ξεπέρασα την... την...
- Ξεπέρασες τι; Κατάπιες τη γλώσσα σου;
- Τι ξεπέρασες; - Την ντροπή μου!
Ξέρεις, ήθελα να σου μοιάσω.
Φιλόδοξος, ε;
Α, δεν σε ζήλευα. Όχι.
Μα πάντα σε θαύμαζα.
Πάντα θαύμαζα τη δύναμή σου, το θάρρος σου!
Τη γενναιοδωρία σου! Α, Γκιγιόμ, ήθελα τόσο να σου μοιάζω!
Ναι.
Λοιπόν, αν μου μοιάζεις, πρέπει να πεινάς πολύ!
Ναι, πράγματι.
- Και διψάς; - Ναι, διψάω.
- Στην αδελφοσύνη! - Στην ελευθερία!
- Στην ισότητα! - Στη δικαιοσύνη! Ζήτω το έθνος!
- Κι εσύ; - Τι κι εγώ;
Είναι δυνατόν; Κι εσύ έχεις τις ίδιες ιδέες;
Ναι. Και την ίδια ομελέτα. Κάτσε κάτω.
Εσύ που καμάρωνες για τον τίτλο σου κι αδιαφορούσες για τον λαό!
Ναι! Εσύ θαύμαζες την τόλμη και τη δύναμή μου...
κι εγώ την αγνότητα και τον ενθουσιασμό σου.
Και χωρίς να το έχουμε συζητήσει...
απόψε ξαναβρισκόμαστε! 1+1 δεν κάνουν 2, αλλά 1.
Λαέ, ας γίνει το θέλημά σου! Έχεις διαβάσει Ρουσό;
Το "Κοινωνικό συμβόλαιο" το έχω πάντα στο κομοδίνο μου.
Τρέφομαι με Ζαν-Ζακ και ωμό κρέας! Σερβιρίσου.
Γι' αυτό μένεις σ' αυτό τον ταπεινό μύλο;
- Επιστροφή στη φύση; - Όχι.
- Οι περιστάσεις μ' έκαναν να κρυφτώ εδώ. - Οι περιστάσεις;
- Τι περιστάσεις; - Δύσκολες περιστάσεις.
- Έχεις ακουστά τη Μαύρη Τουλίπα; - Τη Μαύρη Τουλίπα; - Ναι.
Αυτόν που κάνει να τρέμουν οι κερδοσκόποι και οι φορομπήχτες...
και παλεύει ενάντια στην τυραννία;
Λοιπόν, Ζυλιέν, η Μαύρη Τουλίπα... Κοίταξέ με!
Είναι αυτό που βλέπεις. Δηλαδή, εγώ.
Όχι!
Ω, ναι!
Ω, Γκιγιόμ! Είσαι δυο φορές αδερφός μου!
Σε αγαπάω δυο φορές τώρα!
Ο Γκιγιόμ ντε Σεν Πρε είναι η Μαύρη Τουλίπα!
Μα... είμαι ο αδερφός της Μαύρης Τουλίπας!
Εγώ. Εγώ! Εγώ!
Δώσε μου από αυτό το γενναίο κρασί του Ρουσιγιόν.
Είναι σαν εσένα: νέο, ζωντανό, μεθυστικό, φιλικό!
Γκιγιόμ Μαύρη Τουλίπα του Σεν Πρε!
Πόσο θα ήθελα να είμαι σαν και σένα!
Γίνε λοιπόν ο Γκιγιόμ Σεν Πρε για λίγες μέρες.
Όσο να γιάνει η πληγή.
Ζυλιέν, κινδυνεύω θανάσιμα. Το κεφάλι μου είναι επικηρυγμένο.
Αυτό το σημάδι έγινε από τον Λα Μους, τον Αστυνομικό Διευθυντή.
Την ώρα που επιτιθόμουν σε ένα φοροεισπράκτορα.
Αύριο όμως πρέπει να είμαι σε μια σημαντική πολιτική συνάντηση...
με τον Μαρκήσιο ντε Βιγκόνιε. Πρέπει, καταλαβαίνεις;
Έχει ζωτική σημασία να με δουν εκεί.
Αν δεν πάω, καταστρέφομαι.
Αν εμφανιστώ έτσι, χάθηκα.
Θα πας εσύ.
- Μα ο ντε Βιγκόνιε δεν είναι με τη Βασίλισσα; - Και βέβαια είναι!
Και η Μαύρη Τουλίπα θα συμβιβαστεί με τέτοιους ανθρώπους;
Μα... μαθαίνεις ενδιαφέροντα πράγματα από τον Βιγκόνιε.
Γνωρίζεις τις ίντριγκες της Αυλής...
τα κόλπα του Δούκα ντ' Αρτουά.
Μπορείς να ματαιώσεις τις συνωμοσίες τους!
- Έχει και τα ευχάριστά του. Είμαστε οι εραστές της Μαρκησίας. - Τι;
- Διαμαρτύρεσαι; - Θα με υποχρεώσεις...; - Δεν είναι υποχρέωση.
Σου προσφέρω μια γυναίκα. Απόλαυσέ τη.
Δεν την αγαπάς, λοιπόν;
Τι μεγαλύτερη χαρά για ένα τίμιο άντρα να δώσει αυτό που αγαπάει;
Γκιγιόμ, είσαι ένας λιμπερτίνος!
Είμαι ό,τι είμαι! Με τις αρετές και τις αδυναμίες μου!
Έλα, βασίζομαι σε σένα να μην την απογοητεύσεις.
Σκέψου κι εμένα. Μην ξεχνάς ότι παίζεται η υπόληψή μας.
Θα κάνω το καθήκον μου μέχρι το τέλος.
Θυμάσαι όλα όσα σου είπα;
Τα έμαθα απ' έξω! Κεφάλαιο Λα Μους, κεφάλαιο Μαρκήσιος...
Το κεφάλαιο Μαρκησία είναι... κάπως διαφορετικό.
- Στο σπίτι θα βρεις... - Ξέρω, ξέρω. Τα σχέδιά σου...
Ωραία. Μη νιώθεις ξένος. Ελπίζω να σ' αρέσει το σπίτι μου.
Λογάριαζέ το...
Α, να ο Βολταίρος!
Μην πεις τίποτα. Για να δούμε αν θα μ' αναγνωρίσει.
- Καταπληκτικό! - Η φωνή του καθαρόαιμου!
Αδερφός είναι. Βλέπεις; Έχει τρόπους.
Όχι! Μην τον χαϊδεύεις. Μόνο εμένα ανέχεται.
Να το άλογό σου. Θα δεις, μια χαρά είναι!
- Μόνο πρόσεχε, φοβάται τον θόρυβο. - Να τος.
Γκιγιόμ, πρέπει να πω... Είμαι κάπως συγκινημένος!
Α, όχι! Όχι συγκινήσεις. Να προσέχεις τον εαυτό σου.
Όχι υπερβολικό ενθουσιασμό, ούτε ανεξέλεγκτη οργή!
Θα τους ξένιζε. Εμπρός!
- Αντίο, Γκιγιόμ. - Αντίο, Ζυλιέν!
Βολταίρε!
Χαχαχα! Για κοίτα! Ένας μπούφος πάνω σ' ένα άλογο!
Κόμη Γκιγιόμ!
Τον είχα για καλύτερο καβαλάρη.
Ναι, αλλά όταν καβαλάει τη Μαρκησία!
Το άλογο είναι πατριώτης!
Σαν και μας, κουράστηκε να κουβαλάει αριστοκράτες. Επαναστατεί!
- Μπράβο, άλογο! - Ναι, τα άλογα είναι μαζί μας!
Τον καημένο τον νεαρό! Γιατί δεν κάνετε κάτι;
Ας τον να σπάσει το κεφάλι του πρώτα και μετά τον μαζεύουμε.
- Α, όχι! - Καρολίν!
- Κράτα το. Δέσε το. - Ναι.
Σπάσατε τίποτα; Μπορείτε να σηκωθείτε;
Δεσποινίς, πώς να σας ευχαριστήσω;
- Α! Ματώσατε! - Δεν είναι τίποτα! Μια γρατζουνιά.
Δεν μπορείτε να φύγετε έτσι. Στηριχτείτε πάνω μου.
Θα σας καθαρίσω το γόνατο.
Μην τυχόν και πάθετε γάγγραινα! Στηριχτείτε πάνω μου.
Τρελάθηκες; Παντρέψου και τα υπόλοιπα θα γίνουν μετά.
Πες στον παπά πως δεν θ' αργήσω.
- Πότε θα προλάβουμε να φάμε! - Βοήθα με τότε!
- Μπορώ να περπατήσω, κύριε! - Δεν θέλω αντιρρήσεις!
Από καιρό η αριστοκρατία δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της!
Και πρέπει εγώ να τη στηρίζω!
- Ζήτω το Έθνος! - Και ζήτω η νύφη, κύριε!
- Καθίστε εδώ. - Αφήστε με εμένα. Πηγαίνετε να παντρευτείτε.
- Καθίστε! - Υπακούστε την! Καθίστε!
Μπαμπά, φέρε μου ζεστό νερό και άλατα.
Ζεστό νερό και άλατα...
Δείξτε μου το γόνατο.
Πονάει;
Ναι, πολύ, που σας βλέπω να χάνετε τον χρόνο σας μαζί μου.
Είναι μεγάλη μέρα για σας! Γίνεστε γυναίκα!
- Έρχεσαι, βασίλισσά μου; - Α, να 'σαι! Φέρε μια καθαρή πετσέτα.
Έτσι που πάμε, θα μας πάρει η νύχτα για να παντρευτούμε.
- Ορίστε. - Α, ευχαριστώ.
Μπαμπά, βάλε ένα ποτό στον κ. Σεν Πρε για να τον συνεφέρουμε.
Μα...
- Με γνωρίζετε; - Μα, ποιος δεν ξέρει τον Κόμη Γκιγιόμ;
Ποιος να το 'λεγε πως μια μέρα θα συνέφερνα έναν αριστοκράτη!
Είστε τυχερός, νεαρέ, που πέσατε σε έναν παλιό στρατιώτη!
Ο παλιός στρατιώτης σέβεται τον πληγωμένο εχθρό. Εις υγείαν!
Ποιος είπε πως είμαι εχθρός σας;
Μα όλα! Το όνομά σας, ο τίτλος σας, ευγενέστατε!
Οι φίλοι σας!
Είστε με την κλίκα του ντε Βιγκόνιε που μας ταράζει στους φόρους.
Που μας οδηγεί στην πείνα.
Όλοι οι φεουδάρχες συνωμοτείτε ενάντια στον λαό.
Ξέρω τι γίνεται! Έχω μάτια και βλέπω!
Αν σας πονέσω, πείτε το μου.
Όχι. Αντιθέτως, είναι πολύ ευχάριστο.
Όταν τραυματίστηκα στην Αμερική δεν έγινε τόση φασαρία!
Και βέβαια πολέμησα!
Με τον Ροσαμπό, υπό τον Λαφαγιέτ. Ο Λαφαγιέτ κι εγώ...
ελευθερώσαμε τους Αμερικάνους από την εγγλέζικη τυραννία!
Πήραμε εκδίκηση για την Ιωάννα της Λορένης!
Θα έρθετε; Ο παπάς έχει κηδεία μετά από σας.
Πες του πως ερχόμαστε.
Εσύ, πήγαινε και πες του να κάνει υπομονή.
- Θα σε δω σε λίγο, βασίλισσά μου. - Βασίλισσά μου!
Σε σπίτι δημοκρατικό! Τενεκέ!
Ωχ, το στεφάνι μου! Κρατήστε το μια στιγμή.
- Μα μπορώ και μόνος μου. - Μην κουνιέστε!
Ναι, μην κουνιέστε. Αυτή διατάζει εδώ πέρα!
- Μετά από μένα, φυσικά. Ε, Καρό; - Ναι, μπαμπά.
- Καρό; Περίεργο όνομα. - Καρολίν.
Ναι, αλλά τη λέμε Καρό. Αγορίστικο όνομα.
Εγώ ήθελα γιο, αλλά η μάνα της μου έκανε κόρη.
Για να με πάει κόντρα! Έτσι είναι οι γυναίκες!
Και πέθανε αμέσως μετά.
Χήρος και πατέρας σε μια μέρα! Πολλή τύχη!
- Είχα τις δικές μου ιδέες και τη μεγάλωσα σαν αγόρι. Ε, Καρό; - Ναι!
Ήθελες να μου κάνεις κορίτσι, ε! Κοίτα!
Ευχαριστώ, κυρία μου! Ευχαριστώ, Καρολίν.
Λοιπόν, πάμε για τον γάμο τώρα.
- Ο παπάς είπε πως αν δεν... - Ερχόμαστε, ερχόμαστε.
Κύριέ μου, την άλλη φορά η σειρά μου! Ζήτω το Έθνος!
- Από το στόμα μου το πήρατε, κύριε! - Πάμε, λοιπόν.
- Α, θα χαίρεστε που φεύγω. - Ε, ναι.
- Σας εύχομαι να την κάνετε ευτυχισμένη. - Λογαριάστε κι εμένα.
- Αντίο, κύριε Κόμη! - Μπορείτε να με λετε με το μικρό μου, Καρολίν.
Αντίο, Γκιγιόμ!
Αντίο!
Και μην ξαναπέσετε.
Άντε, ο γάμος τώρα! Μπείτε στη σειρά.
- Το στεφάνι μου! - Ποιο στεφάνι;
Πού το έβαλες το στεφάνι μου με τα άνθη πορτοκαλιάς;
- Μα σίγουρα σε μένα το έδωσες; - Σε ποιον άλλον;
- Πήγαινε βρες το! - Μα που μπορεί να το έβαλα;
Εμπρός, πήγαινε! Πω, πω! Μα την πίστη μου!
Λες και δεν μπορεί να παντρευτεί χωρίς άνθη πορτοκαλιάς!
Α, κύριε! Ανησυχήσαμε για σας!
- Γίναν ένα σωρό! - Ξέρω, ξέρω!
- Μα τι είναι αυτά τα ρούχα; - Ε...είναι...
Φροντέν! Ήρθε ο αφέντης!
Α, κύριε! Ανησυχούσαμε για σας!
- Γίναν ένα σωρό! - Ξέρω, ξέρω!
- Μα κουτσαίνετε; - Δεν είναι τίποτα. Έπεσα από το άλογο.
Καλύτερα αυτό παρά το μάγουλο.
Το μάγουλο; Γιατί το μάγουλο;
Ναι, το αριστερό. Κόμπαζε ότι σας σημάδεψε με το σπαθί.
Ποιος;
Εκείνος ο Λα Μους!
Αυτός κι οι τραμπούκοι του ρήμαξαν το σπίτι. Τάχα μου έρευνα!
Παντού έχωσε τη μύτη του. Ακόμη και τα πισινά μου μπλε τα έκανε!
Δεν θα τα αναγνωρίσετε!
Εγώ... τέλος πάντων... και η δικαιολογία για την έρευνα;
Δεν θα το πιστέψετε! Λέει πως είστε η Μαύρη Τουλίπα!
Τον ηλίθιο! Φροντέν, ετοίμασε την άμαξα και το κοστούμι μου.
- Ποιο κοστούμι θέλετε; - Ποιο κοστούμι;
- Το άλλο βέβαια! Το άλλο! - Το καινούργιο; - Προφανώς!
Το ήξερα!
Αυτό το κοστούμι, λοιπόν! Και είπα να ετοιμάσεις την άμαξα!
- Δεν αισθάνεστε καλά; - Τα νέα με ταράξανε τόσο...
που ξέχασα πού είναι το δωμάτιό μου!
Γιατί με κοιτάζεις έτσι; Εμπρός! Βιάσου!
- Ευχαριστώ αλλά δεν χρειάζομαι κανέναν. Μα, κύριε!
Κανέναν! Ούτε για να ντυθώ ούτε για να ξεντυθώ.
Παλιόπαιδο!
- Κυρία! - Όχι!
- Μα... - Όχι!
- Όμως... - Όχι!
Μα σας αγαπώ! Αλήθεια!
Ωραία, αγαπάτε με αλλά μη μου μιλάτε άλλο!
- Τότε θα σας αγαπώ κρυφά. -Και σιωπηρά.
Μπορώ να ελπίζω ότι κάποια μέρα...
Να ελπίζετε τι;
Μια νύχτα. Μαζί σας.
Θα σας χαστουκίσω δυο, τρεις, πέντε φορές!
Α, κυρία μου! Τι ωραία ιδέα για κείνη τη νύχτα!
Ευχαριστώ που δεν υποτιμάτε το ταλέντο αυτού που θα σας χαρεί.
Α, πείτε μου, αγαπητέ Λα Μους.
- Επιτρέπετε, Μαρκησία; - Παρακαλώ.
Δεν ξέρω τι περιμένουμε για να αρχίσουμε!
- Ανυπομονώ να ακούσω τα σχέδια του Κόμη ντ' Αρτουά! - Κι εγώ!
Πηγαίνετε, λοιπόν, να του το πείτε.
Μπορούμε να αρχίσουμε; Έχουν έρθει όλοι.
- Συγγνώμη. - Παρακαλώ.
Μου φαίνεται, κύριε Διευθυντά...
ξεχνάτε κάποιον που η παρουσία του είναι αναγκαία...
- Και επιθυμητή. - Όχι, κύριε!
Ο Σεν Πρε δεν θα έρθει.
Ο Κόμης Γκιγιόμ ντε Σεν Πρε!
Τι;!
Αγαπητέ μου! Αρχίσαμε να ανησυχούμε που καθυστερήσατε.
Συγγνώμη. Έπεσα από το άλογο. Τίποτα σοβαρό.
Ευτυχώς δεν χτυπήσατε στο μάγουλο!
Στο αριστερό! Θα δημιουργούσε υποψίες.
- Α, το ξέρετε; - Όλος ο κόσμος το ξέρει.
Και γνωρίζετε ότι ο Λα Μους ανησυχούσε για την απουσία σας;
Ο κύριος Λα Μους;
Α, ο Λα Μους! Που μόλις έχασε το όνειρο ότι είμαι η Μαύρη Τουλίπα;
Που μπουκάρισε σπίτι μου και τρομοκράτησε τους ανθρώπους μου;
Υπερβολικός ζήλος!
- Που κομπάζει ότι με σημάδεψε; - Υπερβολική φαντασία.
- Που με συκοφαντεί ασύστολα; - Υπερβολική υπερβολή!
Και που αυτή τη στιγμή μας ακούει κρατώντας μια σώφρονα σιωπή;
- Υπερβολική μετριοφροσύνη! - Όχι!
Υπερβολική ευγένεια! Δεν ήθελα να σας διακόψω, Σεν Πρε.
- Κύριε, όταν προσβάλλετε έναν άνθρωπο της τιμής...
- Κύριε, ένας άνθρωπος της τιμής δεν δίνει δικαιώματα. - Κύριε!
- Επιθυμώ ικανοποίηση, κύριε! - Λάβετε θέση, κύριε!
- Μα ελάτε τώρα, κύριοι! - Γκιγιόμ, όχι εδώ!
Σας απαγορεύω να δολοφονήσετε τους φίλους μου στο σπίτι μου!
Δε λες τίποτα; Κάνε κάτι!
Κύριοι, μονομαχείτε αργότερα. Το αίμα σας ανήκει στον Βασιλιά!
Λα Μους, πηγαίνετε εκεί! Εκεί!
Τον εμπιστεύομαι σε σας, μαντάμ. Στα χέρια σας...
μόνο ευχάριστα μπορεί να περιμένει.
Κύριοι, λάβετε θέση. Θα σας ανακοινώσω...
το μήνυμα της Υψηλότητάς του, Κόμη ντ' Αρτουά.
Όλες αυτές τις μέρες ούτε ένα σημείο ζωής; Ανησύχησα!
Έπρεπε να μείνω μόνος.
- Με ποιον; - Με τον εαυτό μου!
Κι εγώ ήθελα να μείνω μόνη. Μαζί σου!
Πες μου τουλάχιστον πως μ' αγαπάς.
Καλά μαντάτα, κύριοι. Οι Βερσαλίες αποφάσισαν να δράσουν...
και να ξεμπερδεύουν με τους αλητήριους της Τρίτης Τάξης.
Αν ο Θεός είναι μαζί μας - και πάντα ήταν -
στις 11 το αργότερο στις 14 Ιουλίου...
η Εθνοσυνέλευση θα διαλυθεί...
ο Βασιλέας θα ανακτήσει τις εξουσίες του...
και ο λαός θα υποταχτεί δια νόμου.
Όλοι οι ανόητοι!
Μαχαίρι στα καθάρματα να τελειώνουμε!
- Ζήτω η Βασίλισσα! - Ζήτω!
Εδώ υπάρχει κάτι που αφορά εμάς συγκεκριμένα.
Αυτή τη στιγμή...
Έλα στο κόκκινο σαλονάκι. Είναι πιο ήσυχα.
Είμαι μια χαρά εδώ.
ένας μισθοφορικός στρατός υπό τον πρίγκιπα ντε Γκρασιγιάκ...
κατευθύνεται προς το Παρίσι για να καταπνίξει την επανάσταση.
- Πολύ ωραία! - Ναι, πολύ ωραία!
Εμείς θα έχουμε το προνόμιο να φιλοξενήσουμε τον Πρίγκιπα...
αν, καθώς έρχεται από τον Νότο, σταματήσει για λίγο...
στην πόλη μας. Ναι, κύριοι!
Πριν καταλάβει την Πρωτεύουσα!
- Παλιομπάσταρδε! - Άι!
- Συγχωρέστε με! Το τραύμα μου! - Και βέβαια σας συγχωρούμε.
Μα αν αισθάνεστε άσχημα... Μαντάμ, ...
συνοδεύστε τον κ. Σεν Περ στο κόκκινο σαλονάκι.
Όχι, δεν χρειάζεται. Πέρασε ο πόνος.
Έτσι μεθαύριο, ο ντε Γκρασιγιάκ θα είναι φιλοξενούμενός μας.
Θα πρέπει να διασφαλίσουμε την ασφάλειά του.
Ακούτε, κ. Διευθυντά της Αστυνομίας;
Είναι ευκαιρία να συλλάβετε υπόπτους και - γιατί όχι; - να...
ξεμπερδέψετε με την Μαύρη Τουλίπα.
Έχετέ μου εμπιστοσύνη. Θα χτενίσουμε όλη την περιοχή.
Όσο για τη Μαύρη Τουλίπα... θα τη μαδήσω.
Τρόπος του λέγειν.
- Βαρόνε. - Ναι, τι; - Για σας. - Ωραία.
Τι είναι αυτό; Μου επιτρέπετε;
Από τότε που η Μαύρη Τουλίπα εξαφανίστηκε από...
Τι! Ποιος τολμά!
Ποιος νομίζετε;
- Έλα! - Όχι.
Έλα, αγάπη μου.
Λομπάρ, ξεκίνα. Γυρνάμε πίσω.
Μα... Λομπάρ! Που πας; Τρελάθηκες;
Στρίψε αμέσως! Λομπάρ!
Σταματήστε! Αστυνομία!
Πού είμαστε, ηλίθιε; Πού με πας;
Στη μύτη του σπαθιού μου!
Η Μαύρη Τουλίπα!
Φυλαχτείτε, κ. Λα Μους!
Ψηλά το κεφάλι!
Το κεφάλι, είπα!
Το δεξί μάγουλο!
Όχι! Το αριστερό.
Ορίστε! Είμαστε πάτσι.
Ευχαριστώ.
Άντε, μαστίγωσε τα άλογα, αμαξά!
Γύρνα πίσω τον αφέντη σου και βαλ' τον για ύπνο με μια θερμοφόρα!
Αντίο, Λα Μους! Να στεγνώσετε καλά!
Αλτ!
Σταματήστε! Αστυνομία!
Παραλίγο μα με πατήσεις προηγουμένως.
Κι εσύ εκεί μέσα!
Α, μα αυτός είναι!
Φρουροί! Ο σημαδεμένος!
Τι φωνές είναι αυτές; Προσοχή!
Έχουμε διαταγές. Έχετε σημάδι, ναι ή όχι;
Εγώ έδωσα τις διαταγές. Είμαι ο Διευθυντής της Αστυνομίας.
Ο Διευθυντής σου!
Κι εγώ είμαι ο Καρδινάλιος της Ροάν. Εμπρός, συλλάβετέ τον!
Μα σας λέω είμαι ο Διευθυντής σας, ο Λα Μους
Μα και βέβαια! Θα τα εξηγήσεις σ' εκείνον.
Θα σε διαλύσω! Θα σε συντρίψω!
Ήσυχα γιατί θα φας κλοτσιά στον πισινό!
Εμπρός! Εμπρός!
Φρόντισε τον Βολταίρο. Γύρισες κιόλας;
- Ανυπομονούσα να σε δω... - Κουτσαίνεις;
Αυτό δεν είναι τίποτα. Εκείνο που μας συμβαίνει είναι τρομερό!
- Τι; Αποκαλυφθήκαμε; - Όχι, ησύχασε. Όλα πήγαν καλά.
Μπορούσες να το πεις αμέσως!
Τώρα ανάσανα!
Μόλις πλήρωσα το χρέος μου κι επέστρεψα στον Λα Mους την ουλή!
Πες μου, λοιπόν. Γοητευτικότατη η Μαρκησία, ε;
- Α, η Μαρκησία... - Εμένα με ενδιαφέρει η καριολίτσα!
Πώς σου φάνηκε το κόκκινο σαλονάκι της; Στο έδειξε, ε;
Τίμησε τα προσόντα μου;
Δεν είχα καμιά όρεξη μετά από όσα άκουσα από τον Μαρκήσιο!
Θα καταργήσουν την Εθνοσυνέλευση...
θα σκοτώσουν την Τρίτη Τάξη και θα σφάξουν τους φίλους μας.
- Μισθοφορικός στρατός υπό τον Γκρασιγιάκ οδεύει προς το Παρίσι.
Θα στρατοπεδεύσουν εδώ. Πρέπει να σταματήσουμε το έγκλημα.
Γκιγιόμ, δεν θα σ' αφήσω μόνο. Τι θα κάνεις;
- Κατ' αρχάς, θα ανατινάξω τη γέφυρα. - Μπράβο! Και μετά;
- Θα εξουδετερώσω τον Γκρασιγιάκ. - Υπέροχα! Και μετά;
Κι ύστερα, ο στρατός ακέφαλος...
δεν θα χρειαστεί πολύ για να ηττηθεί!
Τυπική διαδικασία! Παιχνιδάκι!
Ω, Γκιγιόμ! Με σένα όλα είναι εύκολα κι απλά!
Και με πόση διαύγεια και ψυχραιμία...
- ...ελέγχεις την κατάσταση. - Βέβαια!
Πες μου, Ζυλιέν,...
σου μοιάζω για ηλίθιος;
Στα σοβαρά.
Με βλέπεις να ρίχνω γέφυρες για να καθυστερήσω ένα σύνταγμα;
Με φαντάζεσαι να χάνω τον χρόνο μου με τέτοιες σαχλαμάρες;
Μα Γκιγιόμ, δεν σε καταλαβαίνω.
Γιατί είσαι αργόστροφος και σε τυφλώνουν τα νιάτα σου.
Αδιαφορώ για τον λαό, αγόρι μου!
Αδιαφορώ για τον Βασιλιά!
Αδιαφορώ για την Τρίτη Τάξη ή την τέταρτη!
Οι Βερσαλίες, η Αυλή, ο λαός, η Βασίλισσα, ο κλήρος!
Όλοι στο ίδιο τσουβάλι!
Και το τσουβάλι στη θάλασσα!
Ζω για τον εαυτό μου εγώ. Είμαι σοφός εγώ.
- Μα χθες... - Χθες σε χρειαζόμουν.
Ο ενθουσιασμός σου με διασκέδαζε. Μπήκα στο παιχνίδι για πλάκα.
Με έσωσες. Σ' ευχαριστώ. Μπορείς να φύγεις τώρα.
Μα όταν μίλησες για ελευθερία;
Η ελευθερία;
Είναι ένα κόκκαλο που πετάνε στον λαό για να σπάσει τα δόντια.
Μα... Δεν είναι αλήθεια!
Πες το! Δεν είναι αλήθεια!
Δεν τα πιστεύεις αυτά που λες.
Θες να με δοκιμάσεις!
Μα όταν έβαζες τους φοροεισπράκτορες να φτύσουν όσα...
Για τον λαό, αλλά προς όφελός μου!
Μα ο λαός πιστεύει σε σένα. Δεν μπορείς να τους εξαπατήσεις έτσι!
Και στον Θεό πιστεύουν αλλά δεν τους βοηθάει και πολύ!
- Κι ο θρύλος σου; - Παραμυθάκια για παιδιά.
Απατεώνα! Άθλιε απατεώνα!
Σε σιχαίνομαι, μ' ακούς; Σε απεχθάνομαι, σε μισώ!
Πολύ έντονα αισθήματα ακόμη, ε;
Ηρέμησε, αγόρι μου. Και μη με ζαλίζεις με τις κλάψες σου.
Ε λοιπόν, όχι, όχι, όχι!
Σ' αρέσει δεν σ' αρέσει, είσαι ήρωας! Ήρωας!
- Με περνάς για βλάκα. - Θα είσαι ήρωας, θες, δε θες.
- Έλα τώρα! - Μου έδωσες τη θέση σου. Θα την κρατήσω.
Θα σώσω τον θρύλο σου.
Θα ανατινάξεις τη γέφυρα, θα εξουδετερώσεις τον Γκρασιγιάκ...
θα αποδεκατίσεις το σύνταγμά του... και Ζήτω η Ελευθερία!
Τον νεαρό ανόητο!
Είναι ικανός να σκοτωθεί για μια τουλίπα.
- Κύριε; - Ναι;
- Σας ζητάει κάποια νέα. - Ναι;
- Να της πω να περάσει; - Δεν βλέπεις πως είμαι απασχολημένος;
Δεν θα τη δεχτείτε; Αυτό είναι είδηση!
Είμαι άλλος άνθρωπος, ακούς; Άλλος άνθρωπος!
- Μου άρεσε ο πρώτος πιο πολύ. - Έχω άλλους στόχους από να...
με νεαρές υπάρξεις!
Τέλος οι νεαρές υπάρξεις! Τέλος! Τέλος! Τέλος!
Τα τριαντάφυλλα που μάζεψα για σας!
Συγχωρέστε με! Έχετε δίκιο. Λάθος μου.
Ελάτε, δεν έγινε τίποτα. Θα μαζέψω άλλα.
Όχι, Λιζέτ.
Όχι άλλα τριαντάφυλλα. Κι όχι άλλες νεαρές υπάρξεις.
Θα κάνετε μια εξαίρεση για μας;
- Καρό! - Ναι!
Γιατί δεν μου το είπατε αμέσως;
Καρό!
Αφήστε μας, λοιπόν!
Σας έφερα τα γάντια σας.
Πολύ ευγενικό αλλά δεν χρειαζόταν να έρθετε τόσο δρόμο.
Και πώς είναι... το άλογό σας;
Συνήλθε εντελώς από το πέσιμο. Ευχαριστώ.
Σας έριξε την κατάλληλη στιγμή.
Ναι, σας οφείλω την ευτυχία μου.
Χαίρομαι που είστε ευτυχισμένη!
Ω, πολύ ευτυχισμένη!
- Δεν παντρεύτηκα. - Δεν παντρευτήκατε;
Είμαι όπως με αφήσατε.
- Απογοητευτήκατε; - Όχι, αλλά...
εξεπλάγην κάπως.
Μετά την αναχώρησή σας, μαλώσαμε για...
για... το στεφάνι μου από άνθη πορτοκαλιάς.
Για... το στεφάνι σας;
Από άνθη πορτοκαλιάς, ναι.
Του το έδωσα να το προσέχει και δεν ήξερε πού το έβαλε.
Ισχυρίστηκε μάλιστα πως δεν του το έδωσα ποτέ!
- Όχι! - Ω, θύμωσα τόσο!
Ξέρετε πώς είναι, οι τόνοι ανεβαίνουν...
η μια κουβέντα φέρνει την άλλη, ύστερα ένα χαστούκι! Έτσι...
Να μην πολυλογώ, τα χαλάσαμε. Ο γάμος δεν έγινε!
Και βρέθηκα τη νύχτα μόνη στο κρεβάτι μου.
Τι απλοχωριά! Τι ανακούφιση!
Κι όλα αυτά χάρη σε σας! Ευχαριστώ!
Ω, υπερβάλλετε!
Και το άλλο πρωί που ξύπνησα, μου ήρθε επιφοίτηση.
Θυμήθηκα ξαφνικά πως το στεφάνι μου...
- ...το στεφάνι που θα ήταν μοιραίο για μένα... - Ναι;
Κάντε λίγο στην άκρη. Και γυρίστε!
Δεν το έφερε εδώ το Άγιο Πνεύμα, ε;
Εμπρός, χαμογελάστε όπως εγώ! Τελικά, είναι ευλογία!
- Και κείνος ο φουκαράς! - Ο Ζαν Πιερ; Είμαστε οι καλύτεροι φίλοι!
Ναι, αλλά θα με βρίζει.
Δεν ξέρει τίποτα. Ακόμη ψάχνει το στεφάνι.
Για την τιμή του. Έχει μια ζωή για να το βρει.
Και στον πατέρα σας είπατε τι έγινε το στεφάνι;
Μα αν το γνώριζε, θα ήσασταν νεκρός!
Αν ήξερε πως βρίσκομαι εδώ, στο άντρο του φεουδάρχη...
Ναι!
Θα σας σκότωνε για την υπόληψή του! Με το ταμπεραμέντο του...
Θα είχε άδικο! Κάθε άλλο παρά εχθρός του είμαι!
- Είμαι κι εγώ υπέρμαχος της ελευθερίας! - Με κοροϊδεύετε, ε;
Για σας τους αριστοκράτες η ελευθερία είναι προνόμιό σας.
Με αδικείτε και μια μέρα θα το μετανιώσετε.
Δεν μπορώ να μιλήσω. Αλλά αυτό το σπαθί είναι πατριωτικό!
Ναι, πατριωτικό! Να με πάρει, ας γίνει ό,τι θέλει!
Κοιτάξτε με, Καρό. Σας προκαλώ να μαντέψετε ποιος είμαι.
Ε, λοιπόν, είμαι...
Πολύ αδέξιος!
Ήταν απλή προειδοποίηση!
Δεν θα πω τίποτα άλλο. Αλλά κρατήστε το μυστικό.
Το φυλάω για αργότερα.
Ανυπομονώ να το μάθω.
Θα σας δώσω ένα δείγμα της καλής μου θέλησης.
Νομίζω πως ο πατέρας σας δρα μυστικά εδώ στην περιοχή.
Αν είναι αλήθεια, μια συμβουλή: να προσέχει πολύ!
Ο Μαρκήσιος θέλει να δώσει ένα παράδειγμα.
Έρευνες, αστυνομικά μέτρα, παγίδες παντού.
Αφού μου δώσατε μια συμβουλή, θα σας δώσω κι εγώ μία.
Σύντομα η Επανάσταση θα θριαμβεύσει.
Όταν αρχίσει το κυνήγι των ευγενών μπορούμε να σας κρύψουμε.
Το δικαίωμα στο άσυλο θα είναι το τελευταίο σας προνόμιο.
Ορίστε! Τώρα είμαστε πάτσι.
Δεν θα το χρειαστώ αλλά σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας είμαι ευγνώμων για την καλοσύνη σας.
Είμαστε κι οι δυο πολύ γενναιόδωροι, Καρό!
Γιατί; Είναι μια μορφή συμμαχίας;
Θα 'θελα να γυρνάτε κατεστραμμένος, εγκαταλειμμένος!
Για να έχω τη χαρά να σας καλοδεχτώ και να μιλήσουμε ως ίσοι.
Όπως κάνετε τώρα;
Θα εκπλαγείτε αν σας πω τι έχω στην καρδιά μου!
Και θα είστε εκεί να με φροντίσετε, φορώντας το νυφικό σας.
Καρό!
Ναι, Γκιγιόμ;
Καρό.
Ναι, Γκιγιόμ.
Γκιγιόμ!
Ναι, Καρό.
Βλέπετε; Τα είπαμε όλα.
Κλαίτε;
Εγώ; Όχι, ποτέ. Ο πατέρας μου δεν μου έμαθε πώς.
Δεν ξέρω τι είναι το δάκρυ.
Για μια γυναίκα, είναι η τέλεια άμυνα.
Προτιμώ το ξίφος. Είναι πιο ασφαλές!
Μια γυναίκα και με σπαθί δεν μπορεί να τα βάλει μ' έναν άντρα.
Ο πρώτος που θα αγγίξει την καρδιά του άλλου κερδίζει ό,τι θέλει.
Τόση αυτοπεποίθηση!
Μιλάτε σαν να είστε σίγουρη πως θα κερδίσετε.
Είτε σας δώσω είτε σας πάρω κάτι, για μένα είναι το ίδιο!
Φυλαχτείτε, Σεν Πρε!
Μα έχετε καιρό να πιάσετε ξίφος!
Λιγότερο καιρό απ' όσο θα μου πάρει για να σας νικήσω!
Για δείτε!
Πολύ κοντά!
Πολύ μακριά!
Φυλαχτείτε! Προσέξτε!
Τουσέ! Ορίστε!
- Ξέρετε κάποια καλά χτυπήματα! - Είναι οικογενειακά μας κόλπα!
Από έναν προπάππο, έναν σωματοφύλακα που λεγόταν Πόρθος.
Ελάτε να σας μάθω μερικά.
Επιτεθείτε.
Τουσέ!
Σειρά σας τώρα. Σας επιτίθεμαι. Φυλαχτείτε!
- Τουσέ! - Θαυμάσια!
Δικαιούμαστε να πάρουμε ό,τι θέλουμε, και οι δύο.
- Μου επιτρέπετε να πάρω το δικό μου; - Πάρτε ό,τι θέλετε!
Θα πάρω κι εγώ το δικό μου τώρα.
Λοιπόν;
Τι;
- Νομίζω πως η επανάσταση τελείωσε. - Όχι ακριβώς!
- Κάντε άκρη! Αφήστε με να περάσω! - Μα δεν είναι κανείς!
Ορίστε!
Καρό! Εδώ είσαι, ε;
Στο κάστρο της φεουδαρχίας. Ήμουνα σίγουρος!
Όσο ήμουν στη μυστική σύσκεψη, βρήκες την ευκαιρία...
να προδώσεις την Τρίτη Τάξη! Εσύ, μια Πλαντέν!
- Δεν πρόδωσα κανέναν! - Στην τιμή μου! - Σιωπή, διαφθορέα! - Μα...
Παλιοκάθαρμα, πήγαινες γυρεύοντας να γίνεις πτώμα!
Γρήγορα, ο Θεός βιάζεται. Μια στιγμή, Κύριε. Έρχεται.
- Όχι, μπαμπά! - Θα δεις το αίμα σου να στάζει! Φυλάξου!
Μα... Μα αυτό είναι το κόλπο μου!
Αυτό είναι το μυστικό μου κόλπο! Έκλεψε το κόλπο μου!
- Από που το έκλεψες; - Εγώ του το έμαθα.
Μα είσαι τρελή! Το οικογενειακό μας κειμήλιο!
Θα μείνει στην οικογένεια. Αγαπιόμαστε. Ζήτω η ελευθερία!
- Τι; - Ναι, κ. Πλαντέν.
Ποτέ! Ποτέ όσο ζω!
Σου απαγορεύω να τον αγαπάς! Μ' ακούς;
- Η αγάπη δεν παίρνει διαταγές! - Α, ναι; Α, ωραία!
Αν το πας έτσι, τότε θα παντρευτείς τον Ζαν Πιερ, και γρήγορα!
Θα παντρευτεί όποιον θέλει. Γεννιόμαστε ελεύθεροι στον έρωτα!
Τέρμα οι προκαταλήψεις. Δεν ζούμε επί Λουδοβίκου ΙΔ'!
Ασκήστε αλλού την τυραννία σας!
Η εποχή της δεσποτείας τελείωσε!
- Χειραφετηθήκαμε! - Α, έτσι!
Αυτό πια... Να έρχομαι εδώ μα ακούσω αυτά!
Αυτό είναι, λοιπόν! Η αριστοκρατία μάς τα παίρνει όλα!
Τις κόρες μας, τα μυστικά μας κόλπα και τώρα τις ιδέες μας!
Ορίστε, πιείτε σ' αυτό.
Δεν είμαι αφελής. Δεν πιστεύω ούτε τα μισά απ' όσα είπατε.
Ξέρω τα κόλπα σας και τους δεσμούς σας με τις Βερσαλίες!
Μία ερώτηση, κ. Πλαντέν.
Αν τυχόν ένας μισθοφορικός στρατός περνούσε από δω...
για το Παρίσι, για να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση,...
- ...τι θα κάνατε; - Τι θα έκανα;
- Ναι, για να σταματήσετε την προέλασή του. - Θα... θα...
θα έκανα ό,τι στον Επταετή Πόλεμο και στην Αμερική!
- Θα ανατίναζα τη γέφυρα! Μπουμ! - Και τον πρίγκιπα;
- Ποιον πρίγκιπα; - Αυτόν που διοικεί το σύνταγμα.
- Ε, λοιπόν, αυτόν...
Αυτόν, μπαμ! Θα προσπαθούσα! Μπαμ!
Και αν χρειαζόταν, μπαμ, μπαμ, μπαμ!
Σε λίγες ώρες, κ. Πλαντέν, το σύνταγμα θα στρατοπεδεύσει εδώ.
Όχι! Αποκλείεται!
Πήρα το μυστικό σας κόλπο, σας δίνω μια μυστική πληροφορία.
Δίκαια ανταλλαγή.
Είναι παγίδα ή ενέδρα;
- Είναι ένα απλωμένο χέρι. - Α, όχι!
Όχι ακόμη. Δεν σας είναι αρκετό το χέρι της Καρό;
- Μου το δίνετε; - Δεν σας το δίνω, το πήρατε μόνος σας!
Μα...
Είναι... είναι οικογενειακό κειμήλιο;
Ναι, είναι οικογενειακό κειμήλιο.
Όχι, όχι... Το άλλο σού πήγαινε καλύτερα.
Πείτε μου, λοιπόν. Πότε έρχεται το σύνταγμα;
Θα στρατοπεδεύσει εδώ απόψε.
- Τότε η γέφυρα θα ανατιναχτεί. Ε, Καρό; - Ναι, μπαμπά!
- Με τι θα την ανατινάξετε; - Με μπαρούτι!
-Και πού θα το βρείτε; - Εκεί που θα το βρω.
Και πού είναι αυτό;
Εκεί που θα το βρω.
Συγκινητική υποδοχή! Και σιχαίνομαι τις ντομάτες!
Πρίγκιπας Αλεξάντρ ντε Γκρασιγιάκ ντε Μορβάν Λεμπρό!
Πρίγκπά μου, μεγάλη μου χαρά...
και τιμή να δέχομαι στη μικρή μας πόλη...
τον πρίγκιπα στον οποίο το βασίλειο εναποθέτει τις ελπίδες του!
Πολύ φιλόξενη η πόλη σας, πράγματι!
Εκτίμησα βαθύτατα τις εκδηλώσεις συμπάθειας στο πρόσωπό μου.
Της οποίας αυτό είναι ένα εξαίρετο δείγμα!
Αυτή είναι μια ντομάτα, καρπός της αμέλειάς σας...
που θα μπορούσε να μου κοστίσει τη ζωή!
Σεν σας εμπιστεύτηκαν οι Βερσαλίες την ασφάλειά μου;
Είχα την προσωπική εποπτεία.
Σήμερα το πρωί, κρέμασα, προληπτικά, δώδεκα...
ύποπτους ταραξίες. Στολίζουν την πλατεία, όπως θα προσέξατε.
Πρώτη φορά μια πόλη διακοσμείται με τους κρεμασμένους.
Φυσικά, αυτό ήταν σωστό.
Ωστόσο, λυπάμαι μα θα πρέπει να ενημερώσω τη Βασίλισσα...
για την αναρχία που βασιλεύει στην επαρχία σας.
Μα, εξοχότατε, δεν έχω πια Διευθυντή Αστυνομίας!
- Εξαφανίστηκε! - Μα τι λέτε, κ. Έπαρχε;
Ναι. Ίσως έχει δολοφονηθεί.
Την τελευταία φορά που τον είδαμε εδώ, πήρε...
μια μαύρη τουλίπα από τη Μαύρη Τουλίπα. Κακό σημάδι.
- Πιστεύετε στη Μαύρη Τουλίπα; - Αναγκάζομαι! - Είναι μύθος!
Ο όχλος φορτώνει τα εγκλήματά του σε ένα φανταστικό πρόσωπο.
Η Μαύρη Τουλίπα...
είναι αυτή η κόκκινη ντομάτα!
Γλυκέ μου!
Κάντε μια ευχή.
Ορίστε.
Πιστεύω πως θα πραγματοποιηθεί.
Ακούσατε τι έγινε; Τι προσβολή!
Διακινδυνεύεται η θέση σας. Για λίγες ντομάτες!
- Είναι πολύ ωραίες ντομάτες, όμως! - Ναι. Ελάτε μαζί μου.
Είναι ανάγκη να διώξετε αυτή την κακή ανάμνηση απ' τον πρίγκιπα.
Βεβαίως, αν ο κ. Σεν Πρε δεν έχει αντίρρηση.
- Παρακαλώ. - Σας ευχαριστώ.
Ελάτε.
Εξοχότατε, επιτρέψτε με να σας παρουσιάσω τη Μαρκησία.
Κ. Έφορε!
Παλιόπαιδο! Ούτε μια λέξη δεν μου είπατε όλο το βράδυ.
- Δεν έχετε τίποτα να μου πείτε; - Ναι.
Θα πρέπει να είστε γοητευτικότατη στο κρεβάτι.
Λες και δεν ξέρετε!
Είστε αξιολάτρευτη!
Ο Βαρόνος Λα Μους!
Κ. Αστυνομικέ Διευθυντά! Πού ήσασταν;
- Στη φυλακή, κ. Έπαρχε. - Στη φυλακή; Μα πώς;
Με έβαλαν μερικοί βλάκες αλλά πειθαρχημένοι χωροφύλακες.
Ωραία ουλή! Πώς την καταφέρατε;
Η Μαύρη Τουλίπα!
Η Μαύρη Τουλίπα δεν θα τολμούσε να μου επιτεθεί!
Όχι, μου επιτέθηκαν είκοσι ληστές. Ώρες πάλευα μαζί τους.
Από μετριοφροσύνη, δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες.
Εν τω μεταξύ, κύριε...
Εν τω μεταξύ...
ντομάτες!
Ναι, ντομάτες! Δεν σας λέει τίποτα αυτό, κύριε;
Ντομάτες;! Ω, ξέρω, εξοχότατε.
Η αστυνομία μου διέλυσε τον όχλο. Η τάξη βασιλεύει!
Εκτελούνται περιπολίες και το ταχυδρομείο λειτουργεί.
Επαγρυπνώ, εξοχότατε. Επαγρυπνώ.
Ώστε επαγρυπνείτε!
Ω, γλυκέ μου!
Αντίο, μαντάμ! Αντίο!
- Φεύγετε κιόλας; - Όχι, σας αφήνω για πάντα.
- Για πάντα; - Ναι, δόλιο και άστατο πλάσμα!
Το θέαμα που παρουσιάσατε απόψε μού ράγισε την καρδιά.
Όλο γλύκες μ' αυτόν τον φαντασμένο. Όπως ακριβώς με μένα!
Ζηλεύετε! Ζηλεύετε! Δόξα τω Θεώ!
Ναι, μου δώσατε αυτή την επαίσχυντη ασθένεια.
Κι εγώ που έλπιζα να σας δω στο σαλονάκι σας!
Μα θα το ήθελα κι εγώ πολύ!
- Διεφθαρμένη! - Ω, ναι! - Αδύναμο πλάσμα! - Ναι!
- Αμέσως στο κόκκινο σαλονάκι! - Ναι, αγάπη μου, αμέσως!
Επιτέλους, με κάνετε ευτυχισμένη!
Θα ήθελα να γίνω άλλη μια φορά θύμα της γοητείας σας.
Περιμένω στο κόκκινο σαλονάκι. Ελάτε γρήγορα, ανυπομονώ.
- Στον Πρίγκιπα Γκρασιγιάκ. - Μάλιστα.
Και φέρτε μου το ξίφος μου, παρακαλώ.
Για μένα; Ευχαριστώ.
Επιτρέπετε;
Λέγεται ότι στο Παρίσι ο πλεονάζων πληθυσμός είναι 200.000.
- 300.000 - 200.000! - Όχι! 300.000!
Αν δεν πειθαρχούν, μπορούμε απλώς να τις περάσουμε από μαχαίρι.
Ε, εσείς! Α, όχι, ευχαριστώ.
Το κόκκινο σαλονάκι; Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, προκαταβολικά.
Ευχαριστώ για την ευγενική σας πρόσκληση.
Μου αρέσουν οι γυναίκες που ξέρουν τι θέλουν.
Είναι τόσο ευχάριστο για έναν στρατιώτη να πολιορκείται...
και να λαχταρά να παραδοθεί!
Πολιορκήστε με! Παραδίδομαι άνευ όρων!
Με καταλάβατε χωρίς καμιά αντίσταση!
Πάνω στην ώρα! Πώς τολμάτε, κύριε;
Ποιος σας έδωσε την άδεια να μπείτε μέσα, κύριε;
Περιμένω τη συγγνώμη σας, κύριε. Και γρήγορα.
Τι συγγνώμη; Για ποιο λόγο; Με ποιο δικαίωμα;
Λόγο; Δικαίωμα; Θα έχω τη λεπτότητα να μην σας απαντήσω.
- Καταλαβαίνετε το υπονοούμενο! - Έχω κι εγώ ένα υπονοούμενο.
Είμαι εδώ για να γίνω αυτό που κολακεύεστε πως είστε.
Συκοφαντείτε την κυρία! Δεν θα το ανεχτώ!
Για την αναίδειά σας! Φυλαχτείτε, κύριε!
Όχι! Όχι εδώ!
Θα τα σπάσετε όλα!
Πηγαίνετε έξω!
- Σεν Πρε. - Γκρασιγιάκ Μορβάν Λεμπρό.
- Χάρηκα. - Παρομοίως.
Ο Μανδαρίνος μου!
Ω, το κινέζικο βάζο μου!
- Τι κάνουν; - Απ' ό,τι βλέπετε, μονομαχούν.
Μα γιατί;
Κύριοι, δεν θέλω σκοτωμούς στο σπίτι μου!
Κ. Σεν Πρε, σας διατάζω να σταματήσετε.
Εξοχότατε!
- Αφήστε με ήσυχο! Είναι ζήτημα τιμής! - Άρα, καμιά σχέση με σας.
Εγώ το καθήκον μου το έκανα.
Πού είναι ο Πρίγκιπας;
Είναι απασχολημένος.
- Μα έχω σημαντικό μήνυμα! - Εμπρός, τότε!
- Εξοχότατε! - Τι γυρεύει αυτός εδώ;
- Εξοχότατε! - Όταν τελειώσω μ' αυτόν τον τιποτένιο.
Έκλεψαν ένα κάρο με μπαρούτι!
- Ένα κάρο με μπαρούτι; - Το άδειασαν εντελώς.
Αρκετό για να ανατινάξουν το κάστρο σας κι εσάς μαζί.
Το κάστρο μου; Δεν θα το επιτρέψω!
- Πρέπει να κάνουμε κάτι! - Κινδυνεύουμε. - Μην πανικοβάλλεστε.
Έβαλα παντού φρουρές. Το κάστρο είναι ασφαλές.
Οι κλέφτες, επαναστάτες σίγουρα, σύντομα θα συλληφθούν.
Μα ήταν η Μαύρη Τουλίπα που το έκανε, σίγουρα.
Και εναντίον του δεν είχατε και πολλή τύχη μέχρι τώρα.
Δεν υπάρχει Μαύρη Τουλίπα! Μην παραπλανάτε τον Λα Μους.
Η Μαύρη Τουλίπα. Η Μαύρη Τουλίπα!
Ακούς εκεί!
Μια μαύρη τουλίπα στην τσέπη μου!
Κύριε Αστυνομικέ Διευθυντά!
- Κύριε Διευθυντά! - Τι συμβαίνει;
Σκότωσαν τους δυο φρουρούς στη Γέφυρα του Αγίου Πέτρου.
- Η περίπολος τους βρήκε στο νερό. - Στη γέφυρα!
Πέσανε σε κάποιον που ήθελε να ανατινάξει τη γέφυρα.
- Με το μπαρούτι μου; - Πιθανότατα.
Η Μαύρη Τουλίπα!
Πρέπει να είναι η Μαύρη Τουλίπα!
Το άλογό μου, γρήγορα! Ψάξτε το δάσος.
Θα επιθεωρήσω τη γέφυρα και θα μαδήσω τη Μαύρη Τουλίπα.
Ωραία!
Ορίστε.
Και τώρα οι δυο μας, Σεν Πρε!
Σεν Πρε; Που είναι;
Κύριε Σεν Πρε; Κύριε Σεν Πρε;!
Εμπρός! Βιαστείτε!
Άντε! Εντάξει, βάλτε το μπαρούτι.
Σιγά! Σιγά!
Σιγά! Μπαρούτι είναι! Εκρήγνυται!
Συνεχίστε.
Σταματήστε. Κάντε ησυχία!
Προσοχή! Ένας καβαλάρης!
Καρό;
-Σσσσς! Εδώ είμαι! - Γρήγορα, Καρό!
- Σκοτώσατε τον πρίγκιπα; - Όχι ακόμη, αλλά γιατί μιλάς ψιθυριστά;
- Εξαιτίας του καβαλάρη! - Ποιου καβαλάρη;
Α, εσείς ήσασταν! Τι χαζή που είμαι!
Μπαμπά, είναι ο Γκιγιόμ ντε Σεν Πιερ!
Τι κάνει εδώ αυτός ο αριστοκράτης; Ήρθε να μας κατασκοπεύσει, ε;
Ο Λα Μους έρχεται με ένα απόσπασμα να σας αιφνιδιάσει!
Ωραία, τώρα το ξέρουμε! Αλλά είναι αλήθεια; Γιατί με σας...
Αυτό θα πει εμπιστοσύνη!
- Ακούω ποδοβολητό! - Φύγετε, λοιπόν! Φύγετε!
Τι να φύγουμε; Τζάμπα την κάναμε όλη αυτή τη δουλειά;
Η γέφυρα θα ανατιναχτεί ακόμη κι αν είναι με μας μαζί!
Σίγουρα ναι! Θα το φροντίσω εγώ. Φύγετε εσείς.
- Φύγετε! Θα μείνω εγώ με τον Γκιγιόμ. - Α, όχι! Εσύ...
Εντάξει, φεύγουμε. Ραντεβού στο σταυροδρόμι του Σεν Μπλεζ.
- Εντάξει! - Ναι! Ναι!
Ωραία αρχίσαμε! Οι δυο μας, ε;
Προσοχή!
Ακολουθήστε με.
Μπράβο! Ωραία δουλειά!
Στρατιώτες, ήσασταν πολύ καλοί!
- Και πότε θα θάψουμε τον πρίγκιπά σας; - Όταν τον σκοτώσω!
Ακόμη δεν το κάνατε;
Ήμουν έτοιμος, αλλά έτρεξα να σας ειδοποιήσω για τον Λα Μους.
Εντάξει. Και τώρα;
- Τώρα η γιορτή στο κάστρο θα έχει τελειώσει. - Ε και;
- Ο πρίγκιπας θα γυρίζει στο στρατόπεδο. - Ε και;
Δεν έχετε φαντασία, κ. Πλαντέν! Ακολουθήστε με!
Τι συμβαίνει;
Εκεί.
Πρέπει να κατέβω.
Πήγαινε, λοιπόν, να δεις!
Γιατί σταματήσατε;
- Είναι ένας άντρας. - Ποιος άντρας;
- Στον δρόμο. - Ε και; Προσπεράστε τον!
Είναι γυναίκα!
Θα αργήσουμε πολύ ακόμη;
Μα τι γυρεύει ο αμαξάς μου στα χέρια σας;
Καρό, την πιστόλα!
Ορίστε!
Α, σας πέτυχα αυτή τη φορά!
Σεν Πρε! Τι θέλετε στην άμαξά μου;
- Σας απαγάγω. - Σας το απαγορεύω!
Α, όχι!
- Δεν θέλω υπηρέτες στην άμαξά μου. - Σιωπή ή πυροβολώ.
Εντάξει, αλλά θα μου το πληρώσετε αυτό!
Φτάσαμε!
Εμπρός! Όλοι κάτω!
- Έι, το κλειδί; - Να 'το.
Αρχηγέ, φέρτε τον αριστοκράτη.
Το μέρος είναι τέλειο για να του φτιάξουμε το φέρετρό του.
Ένα πριονιστήριο!
Τι δουλειά έχω σε ένα πριονιστήριο! Δεν είναι καθόλου αξιοπρεπές.
Από δω.
Σας παρακαλώ, κύριε. Μετά από εσάς!
Σας απαγορεύω να είστε ευγενικός!
Ιούδα!
Απόκοσμο!
- Αληθινό λημέρι για μαχαιροβγάλτες! - Έτσι ακριβώς!
- Α, ώστε είναι παγίδα; - Όχι, δεν είναι παγίδα.
Δεν φερόμαστε μπαμπέσικα. Θα σας καταδικάσουμε σε θάνατο.
Αυτά! Αύριο το πρωί ούτε καν θα το σκέφτεστε!
Ο λαός σκοτώνει τους πρίγκιπές του! Τι εποχή!
Ναι, ο κόσμος γύρισε ανάποδα.
Αλλά, ας αφήσουμε τα αστεία.
Δεν θα σας κρατήσουμε εδώ για πάντα. Πώς θέλετε να πεθάνετε;
- Διαλέξτε μόνος σας τον θάνατό σας. - Αστείο είναι αυτό;
Όχι! Δεν πρόκειται να γίνω συνένοχος στον ίδιο μου τον φόνο!
- Επιμένω. - Με προσβάλλετε!
- Δεν μπορούμε λοιπόν να σας κάνουμε κάποια χάρη; - Ναι!
Να σας κάνω μια ερώτηση που μου τριβελίζει το μυαλό.
Τι ήταν εκείνη η ανόητη κωμωδία με την Μαρκησία;
Εγώ εξηγήθηκα μαζί της. Το σημείωμα ήταν από σας!
- Μια πρόφαση για να σας σκοτώσω. - Να με σκοτώσατε;
Μα γιατί; Δεν με γνωρίζετε!
Για να εξουδετερώσω το σύνταγμά σας.
Στρατός χωρίς αρχηγό είναι νύχτα δίχως φεγγάρι.
Και γι' αυτό δημιουργήσατε όλη αυτή την ηλίθια φασαρία;
Ήθελα να σας σκοτώσω χωρίς να φανούν οι πολιτικοί λόγοι.
- Να σας σκοτώσω χωρίς να αποκαλυφθώ. - Να αποκαλυφθείτε;
Θα σας πω ποιανού τη διακριτικότητα δεν αμφισβητώ πλέον.
Είμαι... Όχι!
Σε εκείνη πρώτα!
Γκιγιόμ! Είναι υπέροχο!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Κύριοι, είμαι η Μαύρη Τουλίπα!
Είναι... η Του...
Στρατηγέ μου!
Μα αυτό τα αλλάζει όλα!
Ο Πρίγκιπας Γκρασιγιάκ σκοτώνεται από τη Μαύρη Τουλίπα!
Μα θα γράψουμε Ιστορία! Η δόξα μου είναι εξασφαλισμένη!
Στην υγεία της Μαύρης Τουλίπας και του τελευταίου θύματός της!
Ωσαννά! Θα θυμάμαι για καιρό την τελευταία μου μέρα!
Στη ζωή! Στον θάνατο!
- Ποιος είναι; - Βαρόνος Λα Μους, Διευθυντής της Αστυνομίας.
Μα τι συνέβη, αρχηγέ;
Αυτό που φαντάστηκα. Η γέφυρα ανατινάχτηκε.
Λοιπό, τι περιμένετε; Δώστε μου άλογο, στολή, ξίφος!
Θέλω να δω τον αξιωματικό σου! Γρήγορα!
Όχι..., όχι τόσο γρήγορα!
Εμπρός, κατεβείτε!
Άντε, άντε! Γρήγορα! Παντελόνι!
Εμπρός, τις μπότες!
Στο τελευταίο μου πρωί!
Τώρα είμαι αρκετά μεθυσμένος.
Mors ultima ratio! [Ο θάνατος έχει τον τελευταίο λόγο]
Έζησα αρκετά.
Αντίο, ζωή! Αντίο, αγάπη!
Αντίο, Πλαντέν!
Αντίο, μικρέ μου Πλαντέν!
Αντίο, καλέ μου πρίγκιπα!
- Πού πηγαίνεις από κει; - Στο τελευταίο μου μαρτύριο!
Θέλω να πεθάνω στο δικό μου κούτσουρο όπως η Μαρία Στίουαρτ.
Μην ξεχάστε τον πέλεκύ σας!
Δεν μπορώ! Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να σου το κάνω αυτό!
Δεν μπορούμε να του το κάνουμε αυτό!
Να του κάνουμε κάτι τέτοιο! Δεν μπορούμε!
- Θέλω να πεθάνω! - Όχι!
Δείξε καλοσύνη. Φέρε τον πέλεκύ σου.
Όχι! Δεν έχει πέλεκυ!
- Πλαντέν! - Στρατηγέ;
Ω, φτωχούλη μου Πλαντέν!
- Τι σου συνέβη; - Καλύτερα τώρα, μπεκροκανάτα;
Ναι, στρατηγέ! Άντε, ουστ!
Στο ικρίωμα, Μαρία Στίουαρτ!
Όχι. Ίσως υπάρχει τρόπος να τον σώσουμε. - Να τον σώσουμε;
Θα υπογράψετε αυτή την εξουσιοδότηση στον Πλαντέν.
Γκρα-σι-γιάκ!
- Τι υπόγραψα; - Τη χάρη σου, ηλίθιε! - Τη χάρη μου, ηλίθιε;
- Κλειδώστε τον εκεί μέσα! - Εμπρός!
- Κλείδωσέ με, Πλαντέν μου! - Τέρμα οι οικειότητες, αριστοκράτη!
Πλαντέν, πάρτε το καπέλο και την μπέρτα του.
- Είναι καλός ο Πλαντέν! - Έι!
Κοιτάξτε! Η άμαξα του Πρίγκιπα Γκρασιγιάκ!
Παρουσιάστε! Σπάθες!
Ο Πρίγκιπας Γκρασιγιάκ! Γρήγορα, συνταχθείτε!
Ιππεύσατε! Ιππεύσατε!
Προσοχή! Παρουσιάστε, αρμ!
Πού είναι ο αξιωματικός υπηρεσίας;
- Εγώ είμαι, κύριε. - Όχι "κύριε", "Συνταγματάρχα"!
Εξουσιοδότηση υπογεγραμμένη από τον Πρίγκιπα Γκρασιγιάκ.
- Είστε υπό τας διαταγάς μου. - Μα, κύριε... - "Συνταγματάρχα"!
Οι διαταγές του Πρίγκιπα είναι σαφείς! Όχι Παρίσι, πίσω Μασσαλία.
- Μα, κύριε... - "Συνταγματάρχα"! Στη θέση σας!
- Ναι, κύριε, αλλά... - Πίσω στη θέση σας!
Ε, μα!
Προσοχή!
Με το παράγγελμά μου!
Κλίνατε επί δεξιά!
- Προς Μασσαλία!
Εμπρός, μαρς!
Εν δυο! Ένα δύο, εν δυο.
Άντε!
Αυτοί δεν θα είναι στο Παρίσι στις 14 του Ιούλη!
Αρχηγέ! Έπιασε!
Κοιτάξτε!
Είναι ο Σεν Πρε! Ο δικός μου Σεν Πρε!
Σ' έχω στο χέρι αυτή τη φορά!
Είναι τουλάχιστον τέσσερις. Φέρτε ενισχύσεις να τους κυκλώσουμε.
Φέρτε οχτώ άντρες. Εσείς από κει. Εγώ από δω.
Οχτώ άντρες μαζί μου!
...και φύγαν όλοι σαν ένας άνθρωπος! Εν δυο, εν δυο!
Κι ο αιμοδιψής πρίγκιπας εδώ είναι ακόμη; Τι θα κάνουμε, αρχηγέ;
Θα τον κρατήσουμε για όμηρο. Κανείς δεν θα τον ψάξει εδώ.
Σωστά! Δεν υπάρχει ασφαλέστερο μέρος. Έι, ελάτε να κολατσίσουμε!
- Έι, θα φάμε κάτι. - Γιατί όχι;
Με έχει πιάσει λιγούρα!
Μανζέν, πρόσεχε!
Συναγερμός!
Αρχηγέ!
- Πλαντέν! - Ευχαριστώ!
Εμπρός!
Εν ονόματι του Βασιλέα, ανοίξτε! Εν ονόματι του Βασιλέα...
Υποχωρήστε στην παράγκα!
Είμαστε ασφαλείς! Φέρτε τον πρίγκιπα για όμηρο.
Ευτυχώς που τον έχουμε για να μπορούμε να διαπραγματευτούμε.
Αρχηγέ! Έφυγε!
- Πώς έφυγε; - Να!
Κρίμα! Κλείστε!
Το κάθαρμα! Να τος εκεί με τον Λα Μους.
Α, εξοχότατε! Ήμουν σίγουρος πως ήσασταν εδώ!
Μόνος μου ελευθερώθηκα! Συγχαρητήρια για...
την εμφάνισή σας και για την προστασία σας!
Μετά την ντομάτα, με απήγαγαν, κύριε! Με απήγαγαν!
Και ξέρετε ποιος;
Ο Σεν Πρε! Και ξέρετε ποιος είναι; Η Μαύρη Τουλίπα!
- Σας προσφέρω την πληροφορία! - Ήμουν σίγουρος, εξοχότατε.
Πρέπει να βρω το σύνταγμά μου!
Υποσχέθηκα στον Βασιλέα να είμαι στο Παρίσι πριν τις 14 Ιούλη.
- Μπορείτε τουλάχιστον να μου βρείτε συνοδεία; - Αμέσως, κύριε!
Τέσσερις άνδρες μαζί μου!
Χρειαζόμαστε ενισχύσεις.
Πώς; Είμαστε περικυκλωμένοι. Δεν υπάρχει διέξοδος!
Από εδώ πάνω;
Από δω; Από το μάτι της βελόνας;
- Για προσπαθήστε το! - Εγώ μπορώ μια χαρά.
Όχι εσείς, Καρό!
Μέσα ή έξω, ο κίνδυνος είναι ίδιος! Εμπρός, σηκώστε με!
Άντε, αρχηγέ! Καλύτερος ο θάνατος στον καθαρό αέρα!
Καρό, πάρε!
Εμπρός!
Γκιγιόμ!
Πού είναι ο Γκιγιόμ;
- Καρό, τι κάνεις εδώ; - Πού είναι ο Γκιγιόμ;
Τον πήρανε μαζί με τον μπαμπά σου.
Τα νέα είναι ότι φυλακίσανε τον αδερφό σας!
- Τον δικάσανε μαζί με τον Δήμαρχο Πλαντέν. - Τι;
Καταδίκασαν τον Πλαντέν σε ισόβια...
και ο αδερφός σας θα κρεμαστεί αύριο το πρωί. - Θα κρεμαστεί;
Μόνο γι' αυτό μιλάν όλοι! Ξέροντας ότι είστε η Μαύρη Τουλίπα...
έχουν μαζευτεί κάτω απ' τα παράθυρά σας και χύνουν μαύρο δάκρυ.
Πολύ δυσάρεστο θέαμα!
Και θα τον κρεμάσουν.
Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρων οι κότες.
Επιτέλους ησυχάσαμε. Μένει να φύγουμε από δω.
Δεν υπάρχουν πια περίπολα.
- Ήταν παιδί ακόμα. - Πρέπει να κάνουμε γρήγορα!
Ποτέ δεν ξέρεις.
Αν τον βασανίσανε και μας μαρτύρησε, αλίμονό μας!
Άντε, άντε! Γρήγορα!
Ένα τρελόπαιδο!
Με το μυαλό γεμάτο χίμαιρες!
Αύριο θα είμαστε στην Ισπανία! Μας περιμένουν όμορφα κορίτσια!
- Δεν φεύγουμε. - Τι;
- Τρελαθήκατε; - Θα μείνουμε! - Γιατί; - Μπρινιόλ!
Εσείς μείνετε αλλά εγώ φεύγω! Και κανείς δεν θα μ' εμποδίσει!
Κανείς! Ο αδερφός σας ήδη μυρίζει πτωμαΐνη! - Μπρινιόλ!
Όχι.
Όχι!
Γκιγιόμ! Το ήξερα!
Θα τα πούμε αργότερα! Κόψε το σίδερο εκεί.
Ήθελα να σου πω...
Άλλη μια λέξη και σου κόβω τη γλώσσα. Πάρε!
Έλα!
Τράβα!
Συναγερμός!
- Συναγερμός! - Εμπρός!
Ένας κρατούμενος δραπετεύει!
Βλέπεις, Ζυλιέν. Δεν είμαι συνηθισμένος σε καλές πράξεις.
Κι ο Θεός με τιμώρησε.
Φύγε, λοιπόν!
Μην ανησυχείς, δεν θα σ' αφήσω!
Φύγε, ανόητε!
Μια τελευταία κουβέντα, Ζυλιέν.
Μην αφήσεις ποτέ τον Βολταίρο, τον καλύτερό μου φίλο.
Να τον φροντίζεις. Είναι καλό άλογο.
Πάρε! Είναι δικός σου τώρα. Πάρε δρόμο!
Όχι, Γκιγιόμ. Θα μείνω.
Πάρε δρόμο! Πάρε δρόμο, σου λέω!
Αντίο, Γκιγιόμ!
Αντίο, Βολταίρε!
Α! Οικογένεια!
Το σημάδι μου! Έχει το σημάδι μου!
Ηλίθιε!
Εμπρός, πάρτε τον.
- Δεν είστε λίγο στεναχωρημένη; - Γιατί να είμαι στεναχωρημένη;
Ένας άνθρωπος που μας ξεγέλασε όλους!
Εγώ δεν λυπάμαι για τίποτα.
Ουδείς αναντικατάστατος.
Είδατε το σημάδι μου; Έχει το σημάδι μου.
Ό,τι πρέπει τού είναι!
Γκιγιόμ!
Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Γκιγιόμ!
Δεν θέλω να σε σκοτώσουν! Δεν θέλω!
Αυτό είναι απαράδεκτο!
Συλλάβετέ την αμέσως!
Γκιγιόμ! Σ' αγαπώ! Σ' αγαπώ!
Γκιγιόμ!
Ποτέ δεν θα μάθω ποια είναι αυτή η γοητευτική κοπέλα.
- Μα για δείτε! - Κρεμάστε τον!
Κρεμάστε τον!
- Κρεμάστε τον! - Τι περιμένουν;
Ορίστε! Ορίστε! Πολύ ωραία!
Επιτέλους, ησυχάσαμε!
Κύριε Αστυνομικέ Διευθυντά!
Θέλω να σας ευχαριστήσω εκ μέρους όλων.
Επιτύχατε έναν άθλο!
Μεγάλη μέρα για σας!
Και για εκείνον! Η τελευταία του!
Ο μολογώ πως είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος.
Κρίμα που δεν προσφέρουμε τέτοιους νεκρούς κάθε μέρα!
Δεν είναι κάθε μέρα γιορτή!
- Στο επανιδείν, Κόμη! - Στο επανιδείν!
- Πάμε να τον δούμε; - Πάμε να τον δούμε!
- Το αριστούργημά σας, αγαπητέ μου! - Ω, ναι!
- Όταν σκέφτομαι... - Δεν πειράζει. Θα σας βοηθήσω να ξεχάσετε.
Τι ωραία κουνιέται πάνω στο σκοινί!
Ναι, λες και το έκανε σ' όλη του τη ζωή!
Ω, γλυκέ μου!
Λάθος μου που επ' ευκαιρία δεν κρέμασα και τον Πλαντέν.
Η σύλληψη της κόρης του αλλάζει τα δεδομένα.
Γιατί δεν τους κρεμάμε και τους δυο μαζί;
Δεν δίστασαν καν να βομβαρδίσουν τον πρίγκιπα με ντομάτες...
Πού είναι; Μα πού είστε;
Ο Πρίγκιπας Αλεξάντρ ντε Γκρασιγιάκ ντε Μορβάν Λεμπρό!
Το σύνταγμά μου!
Πού είναι το σύνταγμά μου; Είδε κανείς το σύνταγμά μου;
- Χάσατε το σύνταγμά σας; - Όχι.
Το σύνταγμα έχασε εμένα! Εξαφανίστηκε!
Εξοχότατε, δώστε μου την περιγραφή του και θα σας το βρω!
Δεν θα βρείτε τίποτα! Έφτασα μόνος στο Παρίσι - και σε τι χάλι! - ...
5 λεπτά αφού πήρανε τη Βαστίλη! - Τι;
Πήρανε τη Βαστίλη; Ποιος την πήρε; Θα τον συλλάβω!
Οι 100.000 Παριζιάνοι που θα είχα σφαγιάσει. Ευχαρίστηση που ...
στερήθηκα γιατί η Μαύρη Τουλίπα μού στέρησε το σύνταγμά μου!
Χωρίς εκείνον, δεν θα είχαν πάρει ποτέ τη Βαστίλη! Ποτέ!
Έπρεπε να τον είχατε συλλάβει!
Τον συνέλαβα και τον κρέμασα! Η Μαύρη Τουλίπα είναι νεκρή!
Ζήτω η Μαύρη Τουλίπα! Ας αρχίσει η γιορτή!
Αδύνατον!
Κατ' αρχάς, τι κάνετε εκεί πάνω; Δεν είναι εκεί η θέση σας.
Και πού είναι το σημάδι μου;
Ωωωω, μα... Ονειρεύομαι!
Το πρωί ήσασταν κρεμασμένος εκεί! Εκεί!
Πηγαίνετε να δείτε αν είμαι εκεί, κ. Λα Μους!
Θεέ μου, ο σύζυγός μου!
Σημαίνουν οι καμπάνες! Επανάσταση!
- Επανάσταση; - Πιστέψτε με. Από κει έρχομαι!
Όχι, κύριε, δεν θα συμβεί εδώ!
Φρουρά, ελάτε σε μένα! Φρουρά! Φρουρά!
Φρουρά, σ' αυτόν! Φρουρά!
Φρουρά, σ' εμένα! Φρουρά!
Πάνω στη Μαύρη Τουλίπα!
Και τώρα, ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
- Η άμαξά μου! Πού πήγε; - Δεν τη βρήκατε; - Α, να την!
Μα φεύγετε κιόλας; Πού πάτε;
Στη χώρα μου. Ένα έθνος σε πόλεμο δεν κάνει για έναν στρατιώτη.
Τότε σε ανάμνηση του σαλονιού, έρχομαι μαζί σας!
Μα ο σύζυγός σας; Δεν πρέπει να τον αφήσετε να κρέμεται εκεί!
Στο σημείο που βρίσκεται δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτόν.
- Θα τον κλάψουμε μαζί. - Μετά χαράς!
Υμπέρ, πάμε!
Φρουρά, σε μένα! Φρουρά, σε μένα!
Σας περίμενα, κ. Λα Μους.
Πάλι αυτός; Μα είναι ο διάολος!
Στην κρεμάλα! Στην κρεμάλα!
Όχι!
Αφήστε την εκδίκηση στους ηττημένους.
Το σκάσανε. Μην επιμένετε εναντίον αυτών που δεν υπάρχουν πια.
Πάμε να ελευθερώσουμε τους φυλακισμένους. Εμπρός!
Εμπρός! Ζήτω η Μαύρη Τουλίπα!
Πάμε στη φυλακή!
Α, παλιόπαιδο!
Σπουδαία μέρα!
Θα τη θυμούνται τη 19η Ιουλίου 1789!
Πες μου, λιβελούλα μου...
κατά τη γνώμη σου, αργότερα στα βιβλία της Ιστορίας...
θα λένε "Η Μαύρη Τουλίπα κι ο Πλαντέν"...
ή μάλλον "Ο Πλαντέν κι η Μαύρη Τουλίπα" ή...
με ακόμη μεγαλύτερη μετριοφροσύνη, μόνο "Ο Πλαντέν";
Μπράβο, Πλαντέν! Ζήτω η Μαύρη Τουλίπα!
Εσύ! Εσύ! Όταν σκέφτομαι ότι είσαι ζωντανός!
Γκιγιόμ, Γκιγιόμ, Γκιγιόμ!
Όχι, μη με λες Γκιγιόμ. Λέγε με Ζυλιέν!
Τι; Γιατί Ζυλιέν; Δεν είναι ωραίο! Δεν σου πηγαίνει καθόλου!
Τότε προτιμώ το Γκιγιόμ.
Δεν μ' αρέσει το Ζυλιέν.
Τότε ας είναι Γκιγιόμ. αλλά εμένα μου άρεσε το Ζυλιέν.
- Καημένε Ζυλιέν! - Μα είσαι τρελούτσικος, ε;
Ω, Γκιγιόμ! Δεν θα κουραστώ ποτέ να σε λέω Γκιγιόμ!
Σ΄αρέσει δεν σ' αρέσει, σ' όλη σου τη ζωή θα είσαι ο Γκιγιόμ μου.
Έι, κοίταξε!
Α, να 'σαι λοιπόν! Πού ήσουνα;
- Γιατί γελάς έτσι; - Γιατί αυτός ξέρει!
- Τι ξέρει; - Ρώτησέ τον εσύ, Καρολίν!