Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΘΟΥΡ ΣΝΙΤΖΛΕΡ
-Ενδιαφέρεστε; -Όχι, είναι πολύ αργά.
Ξεκινάμε υπηρεσία σε πέντε λεπτά.
Παλιογλείφτες! Πότε θα γραφτείτε εσείς οι δύο;
Άντε, λοιπόν, πατριώτες!
-Αυτές οι γυναίκες είναι αγενείς. -Έλα τώρα, ξέχνα την.
Ζορζ!
Είσαι τυφλή;
Δεν είσαι ο Ζορζ!
Παραλίγο να με πατήσουν. Δεν μου έλεγες ότι δεν είσαι εσύ;
-Ποιος δεν ήμουν; -Ο Ζορζ!
Με λένε Ζορζ!
Δεν είσαι ο μόνος!
Νόμιζα πως ήσουν ένας από το Πλουμπαλέκ.
Πού είναι αυτό;
Στο Φινιστέρ. Από εκεί κατάγομαι.
Γαμώτο, λοιπόν!
Νομίζεις πως μοιάζω να κατάγομαι από το Πλουμπαλέκ;
Τι τον ήθελες τον Ζορζ;
Τον ήξερα προτού μετακομίσω στο Παρίσι.
-Είσαι καιρό στο Παρίσι; -Έναν χρόνο.
-Και πόρνη; -Επίσης, έναν χρόνο.
-Του μοιάζεις πάρα πολύ. -Αρκετά μ' αυτό!
Ίσως εκείνος μοιάζει μ' εμένα! Τα λέμε.
Έλα στο σπίτι μου! Είναι καλύτερα από τον στρατώνα.
Ασφαλώς, αλλά έχουμε υπηρεσία σε πέντε λεπτά.
-Δεν έχω χρήματα. Γεια. -Έλα τώρα!
Δεν θα σου κοστίσει τίποτα εφόσον μοιάζεις με τον Ζορζ.
Είσαι αυτή που μου είπε ο Μπιζάρ!
Ποιος είναι ο Μπιζάρ; Δεν τον ξέρω.
Ναι, εσύ θα είσαι.
Δεν συχνάζεις στην Ομνιμπούς;
Μερικές φορές. Και λοιπόν;
Υπάρχει ένα κορίτσι στο Ομνιμπούς Καφέ.
Ο Μπιζάρ έπαθε ατύχημα, εκείνη τον πήγε σπίτι του.
Δεν ήθελε να τον χρεώσει, παρότι είναι άσχημος.
Μου είπε γι' αυτό, δεν το πίστευε.
Ξέρεις…
Έχω φέρει πολλούς από την Ομνιμπούς. Δεν τους θυμάμαι όλους.
Αλλά αν είναι άσχημος, δεν ήμουν εγώ. Ή δεν ήταν αυτός.
Λοιπόν; Πάμε;
Βιάζεσαι τώρα που ξέρεις πως είναι δωρεάν.
Έχω υπηρεσία σε πέντε λεπτά, οπότε άσε τις ευγένειες.
-Πού είναι το σπίτι σου; -Δέκα λεπτά από δω.
Με δουλεύεις; Είναι πολύ μακριά!
Μ' αρέσεις, αλλά…
Θα χάσω την άδεια του Σαββάτου, αν τα σκατώσω.
Έλα το Σάββατο, τότε! Εντάξει;
Θα είναι και πάλι δωρεάν!
Καλά. Δώσε μου τη διεύθυνσή σου γρήγορα!
-Δεν θα έρθεις… -Θα έρθω.
-Είσαι αξιολύπητη και φορτική! -Παλιομπάσταρδε.
Ξέρεις πολύ καλά ότι είσαι όμορφος.
Έλα, για ένα λεπτό μόνο!
Πάμε στα τείχη, αν το σπίτι μου είναι μακριά.
-Η φύση δεν με φτιάχνει. -Έλα, ξέρω ένα ωραίο μέρος.
Έλα.
Το γρασίδι όντως μυρίζει ωραία.
Θα ήθελα έναν εραστή σαν εσένα.
Θα σε έκανα να ζηλεύεις πολύ.
Πάντα θέλω αλλαγές.
Θα μπορούσα να σου αλλάξω το μυαλό.
Ο Ζορζ ήταν μεγάλος γυναικάς όταν με γνώρισε στη γονεϊκή φάρμα.
Αρέσαμε ο ένας στον άλλο και δεν πήγε με άλλη για τρεις μήνες.
Πρέπει να πω…
πως το να σου αρέσει τόσο κάποια είναι πραγματικά σπουδαίο!
Σχεδόν το ίδιο όμορφο με το συναίσθημα.
Γαμώτο! Μου έλειψε!
Θα πρέπει να μου στείλεις αντίγραφο της ερωτικής ιστορίας σου.
Πάει το Σάββατό μου.
Πες ένα ευχαριστώ, τουλάχιστον!
Εντάξει. Άσε να το απολαύσω.
Άκου! Ένα δολάριο είναι πολύ, αλλά δώσε μου 10 σεντ τουλάχιστον.
Δέκα σεντ; Με είδες καλά;
Δώσε μου τσιγάρο, τότε.
Με περνάς για ηλίθιο;
Δεν είναι αρκετό που μου χάλασες το Σάββατο;
Καλά, τότε! Φύγε, φτηνιάρη!
Μπάσταρδε! Τιποτένιε!
Δεν είναι υπέροχος ο γαλλικός στρατός;
Αν έτσι πιστεύουν πως θα καθαρίσουν τη γαλλική σημαία…
Μπορεί να τη χώσει εκεί που δεν πιάνει μελάνι!
Κύριε Φανταχτερέ Ντερουλέντ!
Για δες… Το σκάμε, παλικάρι;
Αυτό είναι 15 μέρες φυλακή!
Με τον παλιόφιλο Μπιντάς,
Δεν είμαστε ποτέ μακριά, πάντα θα είμαστε
Δύο αγόρια από το Αράς,
Πρωτεύουσα του Πα ντε Καλαί.
Κι αργότερα στη ζωή,
Θα λέμε συχνά, πιστοί στο σύνταγμά μας
Κάναμε πολλά όργια,
Σίγουρα περάσαμε καλά, γλυκιά μου!
Προσοχή, ώρα για τρίτο γύρο!
Θα δοκιμάσω πάλι.
Μπράβο!
Βγήκε νοκ άουτ.
-Είσαι τόσο δυνατός. -Είμαι στους Δραγώνους.
-Θες να χορέψουμε; -Ναι.
-Έρχεσαι συχνά εδώ; -Όχι, πρώτη φορά.
Συνήθως πάω στο Γουαγκράμ, στη γειτονιά μου.
Θα συναντήσω μια φίλη που έρχεται εδώ συχνά.
-Είναι τύχη που συναντηθήκαμε τότε. -Αλήθεια;
Οι ανώτεροι με ανάγκασαν να χάσω την άδειά μου.
Πώς βγήκες τότε;
Τι ρόλο παίζουν τα τείχη;
Γι' αυτό τα χτίσαμε! Για υποστήριξη!
Δεν θα τολμούσα ποτέ!
Κι αν πέσεις πάνω στον λοχία;
Δεν υπάρχει περίπτωση!
Είμαι σίγουρα τυχερός.
Κάτι μου έλεγε ότι έπρεπε να έρθω εδώ απόψε.
-Αλήθεια; -Ήξερα πως θα σε συναντήσω.
Ξέρεις… τύχη!
Είμαι γνήσια ρομαντικός! Εσύ;
Να η φίλη μου!
Μη μου πεις!
Ας της κάνουμε νόημα.
Γεια.
Είμαι παλιός φίλος της… φίλης σου.
Πώς σε λένε είπαμε;
-Ζερμέν. -Είμαι παλιός φίλος της Ζερμέν.
Και οι φίλοι των φίλων… είναι όλοι φίλοι.
-Πώς σε λένε; -Ρόουζ.
Ενδιαφέρον όνομα.
Να κεράσω μια μπίρα;
Έλα.
Τα αφεντικά είχαν δείπνο απόψε.
Έκανα αιώνες να πλύνω τα πιάτα.
Ευτυχώς, ο μάγειρας με άφησε να φύγω.
Γλυκιά μου, τη θες εκείνη την μπίρα;
Κι εγώ;
Κι εσύ, φυσικά. Τι με πέρασες; Για αγροίκο;
Οι γυναίκες είναι πάντα τόσο καχύποπτες!
Ελάτε από δω, δις Ρόουζ. Έχει ένα καλό τραπέζι.
Πάμε να δούμε την παλιά ερωτική μας φωλίτσα μαζί.
Σερβιτόρε!
Εκείνες οι παλιές μέρες που πέρασες γονατιστός μπροστά μου,
Ίσως τις θυμάσαι ακόμα σήμερα.
Σερβιτόρε, τρεις μπίρες.
Πόσο αγαπιόμασταν!
Θα πάρω μια μπίρα με λεμόνι εγώ.
Από τον Ιανουάριο ως το τέλος του Δεκέμβρη.
Κανείς δεν θα μάθει πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν,
Τόσο κοντά στους ουρανούς, στο γλυκό δωματιάκι μας.
Είσαι ρομαντική, δις Ρόουζ;
Είναι τρελό πόσο ρομαντική είμαι.
Αλλά το γλυκό όνειρο της νιότης μου
τώρα φαίνεται πολύ μακριά.
Αγαπιόμασταν πολύ εμείς οι δυο,
όσο μας επέτρεπε ο ήλιος.
Για να δείξουμε πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν,
τις Κυριακές, αγκαλιαζόμασταν δίπλα στο παράθυρο.
Πόσο θα αγαπιόμαστε εμείς οι δυο,
Θα αντικαταστήσουμε την αγάπη με τρυφερότητα.
Και θα δούμε το γλυκό όνειρο και πάλι
Δεν σταματάει ποτέ, έτσι;
-Πρέπει να χορέψουμε. -Σου αρέσει αλήθεια τόσο πολύ;
Μαζί σου, ναι.
Τι ωραία! Μια ζωηρή πόλκα! Πάμε;
-Θέλετε να χορέψετε, δεσποινίς; -Ναι.
Είμαστε έξω!
Δεν ήξερα πού είμαι πια.
Ναι.
Ο φρέσκος αέρας είναι ωραίος.
Μ' αρέσει να χορεύω τόσο πολύ, που δεν θέλω να σταματήσω!
Κανένα άλλο κορίτσι δεν ήταν τόσο χαριτωμένο όσο εσύ.
-Και τις δοκίμασες όλες; -Καταλαβαίνεις με τον χορό.
Εσύ εκεί!
Είσαι τολμηρός, έτσι;
Προσοχή, θα μου ξηλώσεις τα κουμπιά!
Πρέπει να μου φέρεσαι πιο επίσημα!
-Αλήθεια; -Δεν γνωριζόμαστε ακόμα καλά.
Ακριβώς, ας γνωριστούμε καλύτερα.
Τι λες ότι κάνουμε τώρα;
Μη μου φέρεσαι τόσο οικεία, μόλις γνωριστήκαμε.
Σκατά! Δεν γνωριστήκαμε μόνο, χορέψαμε τρεις φορές.
Όχι, κύριε Ζορζ! Πολύ γρήγορα.
Φρόνιμα. Μπορεί να μας δει κάποιος.
Έλα να δεις εκεί, έχει πλάκα.
Υπάρχει ένα εγκαταλειμμένο σπίτι εκεί.
Μα… κύριε Ζορζ! Τι κάνεις;
Πάμε πίσω στον κόσμο.
-Γιατί να πάμε στον κόσμο; -Όχι!
Κύριε Ζορζ!
Κύριε Ζορζ.
Αν το ήξερα…
Πωπώ!
Είσαι τόσο μαλακή!
Σαν βούτυρο!
Δεν βλέπω το πρόσωπό σου.
Τι έχει το πρόσωπό μου;
Γλυκέ μου; Δεν θα μείνεις εδώ όλο το βράδυ, έτσι;
Βοήθησέ με να σηκωθώ.
Εντάξει.
Ζορζ…
Τι σκάρωνε ο Ζορζ;
Είσαι κακό παιδί, έτσι;
-Θα με κάνεις να υποφέρω; -Σίγουρα.
-Δώσ' του χρόνο. -Έλα τώρα…
Να είσαι καλός, έλα…
Είμαι καλός.
Μπορώ να καπνίσω, έτσι; Δεν θα χαλάσει το συναίσθημα.
Κράτα με σφιχτά. Όπως πριν.
Είναι τόσο σκοτεινά τώρα.
Πάμε εκεί πίσω, θα έχει πιο πολύ φως.
Δεν θες να είσαι στο σκοτάδι πια, έτσι;
Τουλάχιστον, πες μου ότι με αγαπάς… Πρέπει να το λες στα κορίτσια.
-Δεν το απέδειξα ήδη; -Ναι.
Να το λες, όμως, κιόλας.
Οι γυναίκες είναι τόσο περίπλοκες!
Άκου!
Γρήγορα, παίζουν την "Πόλκα των Βατράχων"!
Δεν θες να με ξαναφιλήσεις;
Τα φώτα θα είναι πολύ έντονα εκεί μέσα.
Καλά.
Ορίστε. Έλα, πάμε για χορό!
Ακόμα θες να χορέψεις;
Φυσικά, γι' αυτό βγήκα κρυφά!
Πρέπει να πάω σπίτι.
Η αφεντικίνα μου είναι ανυπόφορη.
Δεν με αφήνει να μένω έξω μετά τις 11.
Οπότε…
έλεγα μήπως με πας σπίτι.
-Να σε πάω σπίτι; -Ναι.
Είναι λυπηρό να πηγαίνεις μόνη σπίτι.
Πού μένουν τα χαζά αφεντικά σου;
-Κοντά στο Λες Ινβαλίντ. -Ωραία, στον δρόμο μου είναι.
Αλλά πρέπει να έχω γυρίσει τα μεσάνυχτα.
Και η φίλη σου μας περιμένει.
Γιατί; Σειρά της είναι τώρα;
Πρέπει να είμαστε ευγενικοί.
Την κάλεσα, έτσι δεν είναι;
Γαμώτο!
Χάρηκες τώρα; Χάσαμε την "Πόλκα των Βατράχων"!
Γυναίκα, ειλικρινά…
Τέλεια! Την ξαναπαίζουν!
Να η δεσποινίς Ζερμέν.
Θέλω αυτόν τον χορό. Να σας διακόψω;
Αν θες να σε πάω σπίτι, περίμενέ με.
Εντάξει, θα περιμένω.
Πάρε μία μπίρα.
Γυναίκες, σοβαρά τώρα!
Σίγουρα δεν είσαι έτσι, δις Ζερμέν.
Θέλεις να χορέψεις, δεσποινίς;
Όχι, ευχαριστώ.
Δεν θέλω να χορέψω άλλο απόψε.
"Αγαπητή μου, σήμερα είναι Κυριακή".
"Σίγουρα περνάς καλά τώρα".
"Είμαι μόνη. Η μαγείρισσα λείπει
και τα αφεντικά έφυγαν για την εξοχή".
"Εδώ, έχει μείνει μόνο ο γιος,
που ετοιμάζεται για εξετάσεις".
Είναι τόσο θλιβερά, με αυτόν τον καλό καιρό.
"Είναι τόσο θλιβερά…
με αυτόν τον καλό…
καιρό".
Περάστε.
Ο κύριος Αλφρέντ με κάλεσε;
Ναι… Ρόουζ, χτύπησα το κουδούνι.
Τι…
Κλείνεις τα παντζούρια;
Ναι… είναι πιο δροσερά με τα παντζούρια κλειστά.
Μάλιστα, κύριε Αλφρέντ.
Ο κύριος Αλφρέντ με κάλεσε;
Ναι…
Ρόουζ…
έχουμε κονιάκ στο σπίτι;
Ασφαλώς, κύριε Αλφρέντ.
Αλλά μάλλον θα είναι κλειδωμένο.
Ναι, είναι αλήθεια, είναι Κυριακή σήμερα.
Είμαι λίγο χαμένη.
Ο κύριος Αλφρέντ δουλεύει σκληρά.
Πρέπει να ξεκουραστεί λιγάκι.
Ρόουζ, φέρε μου ένα ποτήρι νερό.
Μάλιστα, κύριε Αλφρέντ.
Ευχαριστώ, Ρόουζ.
Άφησέ το να τρέξει, γιατί είναι ωραίο και δροσερό.
Φέρ' το εδώ.
Με συγχωρείς.
Είμαι εξαντλημένος.
Τι ώρα είναι, Ρόουζ;
Σχεδόν τέσσερις, κύριε Αλφρέντ.
Τέσσερις;
Ευχαριστώ, Ρόουζ.
Μάλιστα, κύριε Αλφρέντ;
Ρόουζ, μόλις το σκέφτηκα, αλλά είναι πολύ σημαντικό.
-Ο Καθηγητής δεν έχει έρθει ακόμα. -Θα είχα ακούσει το κουδούνι.
Περίεργο, γιατί συνήθως έρχεται νωρίς.
Εκτός αν χτύπησε, την ίδια στιγμή με τον κύριο Αλφρέντ.
Ρόουζ, έλα δω.
Μάλιστα, κύριε Αλφρέντ;
Όχι, πιο κοντά.
Ναι, πιο κοντά.
Ορίστε, μια χαρά.
Σκεφτόμουν…
Τι πράγμα, κύριε Αλφρέντ;
Για την μπλούζα σου.
Είναι μαύρη, σωστά;
Είναι.
Είναι… πολύ ωραίο μαύρο χρώμα.
-Τον χειμώνα είναι μπλε. -Μα έχουμε καλοκαίρι.
Άρα, είναι μαύρη.
Κάνει πολλή ζέστη το καλοκαίρι.
Αυτά είναι μικρά κουμπιά, έτσι;
Μάλιστα, κύριε Αλφρέντ.
Είναι μικροσκοπικά κουμπάκια.
Όμως…
δεν πρέπει να τα ξεκουμπώσουμε, κύριε Αλφρέντ.
Γιατί όχι;
Μικροσκοπικά κουμπιά…
Τα κουμπιά είναι χαζά, σωστά;
Κύριε Αλφρέντ!
Το δέρμα σου είναι τόσο λευκό, Ρόουζ.
Ο κύριος Αλφρέντ σίγουρα με κολακεύει.
Τώρα, όμως, πρέπει να κουμπώσω την μπλούζα μου.
Όχι αμέσως! Θα ήταν πολύ στενάχωρο!
Όχι, μην το κάνεις!
Έχεις εραστή, Ρόουζ;
Εραστή που θα…
Όχι, κύριε Αλφρέντ.
Γιατί μου το λες με αναστεναγμό;
Δεν είναι φυσιολογικό.
Είσαι τόσο όμορφη…
Με αρρωσταίνει!
Τόσο όμορφα παπουτσάκια!
-Το καλσόν σου είναι μαύρο. -Κύριε Αλφρέντ! Κι αν έρθει κανείς;
Δεν με νοιάζει!
Δεν δίνω δεκάρα!
-Ποιος θα έρθει τέτοια ώρα; -Ο καθηγητής σας.
Ο καθηγητής;
Αυτό που με διδάσκει…
Ξέρεις το διοικητικό δίκαιο δεν είναι πολύ χρήσιμο στη ζωή.
Αλλά τα πόδια σου…
Τα πόδια σου
Σε παρακολουθώ πολύ καιρό… Ρόουζ.
Δεν το έχεις παρατηρήσει;
Ναι.
Μερικές φορές, όταν μας σερβίρεις,
σκύβεις την ώρα που μας αλλάζεις πιάτα.
Το στομάχι σου αγγίζει ελαφρά την πλάτη μου.
Το ήξερες;
Βασικά,
πάντα έκανα πίσω όσο πιο πολύ μπορούσα.
Το παρατήρησες ποτέ;
Δεν ήξερα τι έκανα.
Και μιαμέρα,
είπα "Ναι, δεσποινίς" στον κο Πονκαρέ που είχαμε καλέσει τον πατέρα του.
Το βλέμμα του μπαμπά και του παππού!
Δεν μπορούσα να ελέγξω πια τις κινήσεις μου.
Έτρωγα με ό,τι κρατούσα στο χέρι μου.
Και μια μέρα,
έτρωγα τη σούπα μου με πιρούνι του ψαριού!
Το παρατήρησες αυτό;
Ναι, κύριε Αλφρέντ! Γελάσαμε πολύ στην κουζίνα!
Τα δόντια σου!
Ρόουζ, όταν γελάς… Αυτά τα δόντια!
Είναι σαν όλων των άλλων, κύριε Αλφρέντ!
Όχι σαν όλων των άλλων!
Κάθισε για να τα δω καλύτερα.
-Πέφτω! -"Πέφτω!"
Είναι χαζό να κάθεσαι.
Είναι γελοία στάση. Στη σωστή γωνία.
Είναι τόσο τεχνητή. Ορίστε, απλώσου.
-Θα είναι πιο φυσικό. -Όχι!
-Όχι, κύριε Αλφρέντ. -Ναι.
Δεν πίστευα ποτέ ότι είστε τόσο άτακτος.
Όχι, είναι πολύ φωτεινά εδώ, κύριε Αλφρέντ.
Όχι, είναι όλα στο κεφάλι σου.
Έχει σχεδόν σκοτεινιάσει έξω.
Σε παρακολουθούσα…
Υπάρχει ένα παραθυράκι πάνω από την πόρτα του δωματίου σου.
Κοιτούσα ενώ πλενόσουν μια φορά.
Κύριε Αλφρέντ…
Τι άτακτος!
Μην το λες αυτό, ήταν όμορφα.
Κύριε Αλφρέντ! Κι αν κάποιος χτυπούσε το κουδούνι;
Δεν θα ανοίγαμε, αυτό είναι όλο.
Μπροστά στον πατέρα σας;
-Στον πατέρα; -Εκεί…
Ρόουζ…
Κύριε Αλφρέντ…
Δεν είναι μόνο αυτό.
Μ' αγαπάτε τουλάχιστον λιγάκι;
Ο καθηγητής.
Δεν μπορώ να πάω να ανοίξω την πόρτα σε αυτήν την κατάσταση.
Θα κάνει διοικητικό δίκαιο κάπου αλλού.
Μάλλον ήμουν λίγο…
λίγο…
Όχι, κύριε Αλφρέντ.
Αυτό που είπες δεν ήταν αλήθεια. Είχες εραστή.
Ναι, κύριε Αλφρέντ.
-Μην ανησυχείς. -Το σκέφτηκα.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τη μητέρα μου.
Στο εξής, σου υπόσχομαι πως δεν θα είμαι μόνος μαζί σου,
ώστε να μην ξανασυμβεί.
Αφεθήκαμε να παρασυρθούμε…
Λυπάμαι πολύ.
Ρόουζ…
Είσαι πολύ γοητευτική και…
πολύ σπουδαίο κορίτσι.
Αλλά αυτό πρέπει να μείνει μεταξύ μας.
Για το δικό σου καλό και για το δικό μου.
Φυσικά, κύριε Αλφρέντ.
"Σε… σκέφτομαι".
"Μου είσαι πιστός…
τουλάχιστον;"
"Σοφί! Σοφί!"
"Πρέπει να δεχτείς να με δεις μόνη"!
Σοφί, αγαπητή μου.
Όχι αμέσως. Είναι πάρα πολύ.
Σοφί, ήξερα πως θα… Όχι…
Ανησυχούσα… Συγγνώμη, πάτερ!
-Χρειάζεσαι τίποτα; -Όχι, ευχαριστώ, κυρία.
Μερικές φορές, όταν μετακομίζουμε…
Όμως… είμαι στη διάθεσή σας.
Είστε πολύ καλή, κυρία, ευχαριστώ. Έχω όμως τα πάντα εδώ.
Είμαι πολύ διακριτική!
Αλλά αν μπορώ να φανώ χρήσιμη…
Όχι, ευχαριστώ.
Παλιόγρια! Με δωμάτια σε τέτοια τιμή, πρέπει να εξαφανιστεί.
Όχι!
Όχι, είναι για μένα.
Σοφί!
Αλφρέντ, είμαι τρομοκρατημένη!
-Θα… λιποθυμήσω! -Όχι εδώ.
Στο δωμάτιό μου!
Έλα να λιποθυμήσεις στο δωμάτιό μου.
Πού με πηγαίνεις, Αλφρέντ;
Κάθισε, Σοφί.
Κάθισε.
Ευχαριστώ.
Αλφρέντ…
Αλφρέντ, άσε με να φύγω, σε ικετεύω.
Πού βρίσκομαι;
Στο σπίτι μου.
Ζεις εδώ πολύ καιρό;
Όχι πολύ.
Δεν θέλεις να βγάλεις το καπέλο σου;
Τι σε έπιασε, Αλφρέντ;
Είπα πως θα καθόμουν για πέντε λεπτά μόνο.
Τουλάχιστον, σήκωσε το πέπλο σου.
Φοράω δύο!
Σήκωσε και τα δύο, τότε.
Έχω το δικαίωμα να σε δω, έτσι;
Σημαίνω πολλά για σένα, Αλφρέντ;
Κάνει πολλή ζέστη εδώ!
Είναι καλοκαίρι.
Πρέπει να φύγω…
-Να φύγω. -Βγάλε το καπέλο σου.
Πρέπει να φύγω.
Αλφρέντ, πρέπει να φύγω.
Βάλε τις παραμάνες στην καμινάδα.
Αλλιώς, δεν θα τις ξαναβρούμε.
Τι τρέχει, Αλφρέντ; Τρυπήθηκες;
Όχι…
Όχι, Σοφί…
Δεν ήσουν ποτέ τόσο όμορφη!
Αλφρέντ, υποσχέθηκες να είσαι φρόνιμος.
-Κάνει πολλή ζέστη εδώ. -Βγάλε τα γάντια σου!
Ναι, τα γάντια μου…
Βάλ' τα δίπλα στο καπέλο.
Και τώρα, αντίο, Αλφρέντ.
-Θα φύγω τώρα. -Όχι, Σοφί.
Αλφρέντ…
Τι μου έκανες;
Σου έγραψα ένα πολύ μακροσκελές γράμμα…
Δεν το έλαβα.
Δεν το έστειλα.
Σ' αυτό, σου έλεγα πως δεν θα ερχόμουν.
Δεν το καταλαβαίνω, Αλφρέντ. Έχω σύζυγο, ένα κοριτσάκι…
Αλφρέντ…
Είναι φρικτό, είμαστε σαν εραστές χτυπημένοι από τη μοίρα.
Έτσι δεν είναι; Χτυπημένοι από τη μοίρα;
Δεν ξέρω.
-Δώσε μου ακόμα ένα φιλί. -Όχι!
Ένα τελευταίο, τότε.
Όχι στο στόμα!
Αλφρέντ, αν με αγαπάς, πρέπει να με αφήσεις να φύγω.
Το καπέλο μου!
Υπάρχει κι άλλο δωμάτιο δίπλα;
Ναι, λίγο.
Τι εννοείς "λίγο;"
-Εννοούσα… -Τι είναι εκεί μέσα, Αλφρέντ;
Ένα σαλόνι…
Έχεις συχνά καλεσμένους;
Όχι, κανέναν.
-Μόνο σε περίπτωση που… -Αλφρέντ, ορκίσου μου κάτι.
Ορκίζομαι!
Όχι, δεν είναι τίποτα.
Δώσε μου ένα ποτήρι νερό και θα φύγω.
Και άσε το νερό να τρέξει, για να είναι ωραίο και δροσερό.
Γαμώτο, δεν έχει νερό.
Δεν προτιμάς ένα πορτό;
Μια σταγόνα. Για να πούμε αντίο.
Πάω να φέρω ένα ανοιχτήρι.
Δεν υπάρχει, φυσικά!
Γαμώτο!
Τι παραμιλάς, Αλφρέντ;
Ότι είμαι δυστυχισμένος! Η ζωή είναι πολύ σκληρή.
Μια έρημος όπου ποτέ δεν βλέπεις κανέναν, δεν βρίσκεις κάτι!
Γαμώτο!
Αλφρέντ, τι έκανες;
Μια ατυχή χειρονομία.
Δεν ξέρω τι κάνω.
Η ζωή είναι σύντομη, Σοφί!
Αλφρέντ, δεν είναι λόγος αυτός.
Θα μου χαλάσεις τα μαλλιά.
Αλφρέντ, η αδερφή μου με περιμένει.
Έχει πυρετό.
Κι εγώ έχω πυρετό!
Τον έναν και μοναδικό… αληθινό πυρετό!
-Αλφρέντ! -Αυτόν που έχεις μόνο μια φορά!
Αλφρέντ, μου υποσχέθηκες να είσαι φρόνιμος.
Και σε πίστεψα.
Έχει πολύ φως εδώ, Αλφρέντ.
Τι κάνεις, Αλφρέντ;
Πού με πας;
Είναι πιο σκοτεινά στο άλλο δωμάτιο, αγάπη μου.
Στο άλλο σαλόνι;
Είναι κρεβατοκάμαρα, Σοφί.
Κρεβατοκάμαρα…
Αλφρέντ, αν το ήξερα…
Αλφρέντ, τι μου κάνεις;
Αλφρέντ!
Μου είπες πως ήταν σαλόνι!
Είσαι πολύ άτακτος, Αλφρέντ!
Όχι στο κρεβάτι!
Όχι στο κρεβάτι…
Αλφρέντ, έχουμε ειδωθεί μόνο στην εκκλησία,
ή στο Παλέ ντε Γκλας.
Έλα γρήγορα, Αλφρέντ! Κρυώνω!
-Έχεις το ρολόι σου; -Έρχομαι, αγάπη μου!
Πρέπει να σ' αγαπώ τόσο…
Ναι, αυτό είναι. Πρέπει να σ' αγαπώ τόσο. Ήμουν τρελός.
Ήμουν ήδη μισότρελος για αρκετές ημέρες.
Είχα ένα… συγκεκριμένο συναίσθημα.
Μη βασανίζεσαι, αγαπητέ μου.
Έχεις τόσο άγχος.
Ηρέμησε.
Είναι κατανοητό, στ' αλήθεια.
Φυσικά.
Έχεις διαβάσει ποτέ Σταντάλ;
-Σταντάλ; -Ναι.
Την ψυχολογία της αγάπης.
Ένα βιβλίο του Σταντάλ.
Όχι… Αλλά γιατί ρωτάς;
Στο βιβλίο, ο Σταντάλ λέει μια σημαντική ιστορία.
Αλήθεια;
Τι ιστορία, αγάπη;
Την ιστορία των αξιωματικών του ιππικού που σμίγουν.
Και;
Οι αξιωματικοί αυτοί…
αφηγούνται τις ρομαντικές περιπέτειές τους.
Εξηγούν πώς ένιωσε ο καθένας με την αγάπη της ζωής τους.
Και όλοι παραδέχονται…
πως με αυτήν τη γυναίκα, ακριβώς,
βίωσαν το ίδιο που μου συνέβη εμένα σήμερα.
-Αλήθεια; -Ναι! Φαίνεται κλασικό.
Όπως και να 'χει, μου υποσχέθηκες πως θα είσαι φρόνιμος.
Μην προσπαθείς να γίνεις πνευματώδης.
Δεν το προσπαθώ.
Βρίσκω την ιστορία του Σταντάλ πολύ διδακτική.
Ως τώρα, νόμιζα πως θα ήταν μόνο
ηλικιωμένοι ή όσοι πίεζαν την τύχη τους πολύ…
Αλλά δεν έχει καμία σχέση!
Έχει σχέση με την ένταση των συναισθημάτων σου.
Όχι, το πιο όμορφο στην ιστορία του Σταντάλ
είναι αυτό που λέει ένας αξιωματικός στο τέλος.
Λέει πως πέρασε έξι νύχτες…
Ή τρεις, δεν θυμάμαι.
Με μια γυναίκα που ποθούσε εβδομάδες ολόκληρες.
Και καθεμία από αυτές τις νύχτες,
οι δυο τους ήταν μαζί,
χύνοντας δάκρυα χαράς.
-Μαζί; -Ναι, μαζί.
Όμορφο, έτσι;
Ναι, πολύ.
Μερικοί δεν κλαίνει πραγματικά, έτσι δεν είναι;
Ναι, αλλά αυτή είναι ιδιαίτερη περίσταση.
Ήταν ιδιαίτερη αγάπη.
Σωστά! Κατάλαβα ότι ο Σταντάλ έλεγε πως
όλοι οι αξιωματικοί, σε εκείνες τις συνθήκες…
Ναι, διακωμώδησέ το!
Είναι πιο εύκολο από το να καταλάβεις.
Δεν το σκέφτομαι καν πια.
Πρέπει να σταματήσεις κι εσύ.
Δεν θα αρχίσεις να κλαις, έτσι;
Βλέπεις; Πάλι το κάνεις!
Όχι, αγαπητή μου.
Είμαι τόσο χαρούμενος.
Θυμάσαι την πρώτη μας συζήτηση.
Μου είπες…
Μου είπες πως θα ήμασταν άγγελοι.
Είμαστε άγγελοι.
-Τι ώρα είναι; -Δεν ξέρω.
Το δέρμα σου είναι τόσο απαλό.
Όχι…
Όχι, Αλφρέντ. Είσαι τόσο αργά τώρα.
Η αδερφή μου είναι άρρωστη.
Υποσχέθηκα να πάω να τη δω.
Άγγελοί… Θα ήμασταν άγγελοι.
Ακόμα διαβάζεις; Θα πονέσουν τα μάτια σου.
-Τελείωσες την εφημερίδα; -Όχι, αλλά δεν έχει ενδιαφέρον.
Φαίνεται πως ζούμε σε μια εποχή δίχως ιστορίες.
Το 1914 θα είναι μια χρονιά όπου τίποτα δεν συνέβη.
ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ ΣΤΑΝΤΑΛ
Να πάμε για ύπνο, αγάπη.
Τι διαβάζεις;
Ένα παραμύθι μόνο…
Ούτε σ' αυτό συμβαίνει κάτι.
Είσαι τόσο γοητευτική.
Έχεις μια ιδιαίτερη λάμψη απόψε.
Απόψε;
Ναι.
Ξέρεις ότι είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου;
Μερικές φορές, νομίζω πως το ξεχνάω.
Μερικές φορές, πρέπει να το ξεχνάμε.
Γιατί;
Γιατί αν ακόμα ήμασταν ερωτευμένοι…
ο γάμος θα ήταν κάτι ατελές.
Αν στα πέντε χρόνια γάμου, δεν ξεχνούσαμε τον έρωτά μας,
τότε δεν θα ήμασταν ερωτευμένοι πια.
-Γιατί; -Είμαι σίγουρος.
Ο γάμος δεν είναι μια σχέση.
Πρέπει να έχεις σχέδιο για το μέλλον.
Έτσι, διατήρησες την αγάπη σου σε βάζα
και κάθε τόσο, ανοίγεις ένα βάζο.
Εννοούσα κάτι πολύ πιο ποιητικό,
αλλά είναι κάτι τέτοιο.
Είσαι γοητευτικός!
Και ο τρόπος που εκφράζεσαι είναι τόσο παιδικός.
Είσαι πραγματικά αξιολάτρευτη απόψε.
Δεν ξέρω γιατί.
Ούτε εγώ, αγαπητή.
Εφόσον όμως με βρίσκεις πολύ αξιολάτρευτη απόψε,
να υποθέσω πως αποφάσισες να ανοίξεις ένα βάζο;
Θεέ μου, έχεις τόση πλάκα!
Είσαι πραγματικά το πιο νόστιμο πλάσμα που έχω γνωρίσει.
Έλα πιο κοντά.
Βάλε το κεφάλι σου στον ώμο μου.
Να ξεκαθαρίσω,
ο γάμος είναι ιερός.
Εμείς οι άντρες,
μερικές φορές ξεχνάμε το νόημά του…
λόγω των ρομαντικών περιπετειών που είχαμε πριν γνωριστούμε.
Γιατί, στο τέλος,
με τι πλάσματα ήμασταν πριν;
Ναι, τι πλάσματα ήταν; Αναρωτιέμαι κι εγώ συχνά.
Πολύ αξιοθρήνητα πλάσματα, πίστεψέ με.
Δεν πρέπει όμως να τα κρίνουμε.
Έχουν τη χρήση τους.
Δεν ξέρεις τη δυστυχία που τις αναγκάζει να αμαρτήσουν.
Δίνουν πάντα τα σώματά τους για χρήματα;
Όχι, δεν λέω αυτό.
Δεν μιλάω μόνο για την υλική πλευρά της δυστυχίας.
Υπάρχει και το είδος… Πώς να το εξηγήσω;
Το ηθικό είδος δυστυχίας.
Μια έννοια, που είναι ανολοκλήρωτη,
για το καλό και το κακό. Αυτό είναι.
Μερικές φορές, τις βλέπω στον δρόμο ή σε εστιατόρια.
Δεν μου φαίνονται δυστυχισμένες, συνέχεια γελάνε.
Πώς γελάνε;
Μην ξεχνάς ποτέ, μικρή μου,
πως αυτά τα πλάσματα προορίζονται από τη φύση να πέφτουν πάντα χαμηλά.
Δεν υπάρχει όριο στην πτώση τους.
Ίσως, όμως, είναι ευχάριστο να νιώθεις πως πέφτεις,
όπως σε ένα όνειρο.
Σοφί! Πώς μπορείς και το λες αυτό;
Πες μου κι άλλα.
Μου αρέσει όταν μου λες γι' αυτά.
Για ποια;
Για τα πλάσματα, τις γυναίκες που αμαρτάνουν.
Τι σε έπιασες, Σοφί;
Μου υποσχέθηκες όταν πρωτοπαντρευτήκαμε πως…
πως θα μου έλεγες μια μέρα τι έκανες στη νιότη σου.
Ενδιαφέρεσαι;
Δεν είσαι ο σύζυγός μου;
Δεν είναι δίκαιο να ξέρω τα πάντα για σένα;
Η νιότη ενός άντρα… Πρέπει να ξεχαστεί, μικρή μου.
Θα ήταν σαν βεβήλωση.
Όχι, δεν θα βεβηλώσουμε κάτι.
Πες μου, Ανρί, πόσες γυναίκες κράτησες στην αγκαλιά σου,
όπως κρατάς εμένα τώρα;
Μα Σοφί… Είναι ντροπιαστικό.
Δεν ξέρω.
Ανρί, μου υποσχέθηκες!
Δεν πρέπει να μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις.
Είναι κακόγουστο!
Εσύ…
Τόσο αγνή κι ευγενική κοπέλα.
Είμαι ευγενική δημόσια. Είμαστε μόνοι στο κρεβάτι!
Είναι το γαμήλιο κρεβάτι μας.
Αλήθεια, θέλω να μάθω.
Μα Σοφί, δεν θα σου περιγράψω…
Είσαι σύζυγός μου!ά
Το κοριτσάκι μας κοιμάται δίπλα!
Και θέλω να κάνω και ένα αγοράκι.
Άντε! Πες μου για τα κορίτσια! Ορίστε… Όχι…
Υπήρχε και καμιά παντρεμένη;
Γιατί ρωτάς;
Για να μάθω! Σίγουρα υπάρχουν τέτοιες παντρεμένες.
Ξέρω πως υπάρχουν αλλά θα ήθελα να μάθω από κάποιον που γνώρισε μία.
Σοφί, δεν ξέρεις κάποια τέτοια, έτσι;
Μια παντρεμένη που…
Όχι, αγαπητέ μου, απλώς… με ιντριγκάρει.
Μικρή μου.
Δεν μπορείς να καταλάβεις πώς νιώθουν αυτές οι δυστυχισμένες.
Έχουν πιαστεί σε ένα δίχτυ ψεμάτων, μυστικότητας, προδοσίας και κινδύνου!
-Φυσικά. -Μεγάλο τίμημα για λίγη χαρά.
Μεγάλο τίμημα για τόσο λίγη…
Ευχαρίστηση;
Τι εννοείς; Πώς μπορείς να το ονομάζεις "ευχαρίστηση";
Σίγουρα θα νιώθουν λίγη ευχαρίστηση.
Αλλιώς, δεν θα το έκαναν!
Είναι μια σύντομη στιγμή ευφορίας.
Ναι… Ευφορία…
Είναι αρρωστημένο, φυσικά.
Παράδεξου ότι είχες μια τέτοια εμπειρία στο παρελθόν,
ανάμεσα σε όλες τις άλλες σχέσεις σου.
Εντάξει. Ναι, είχα.
Ήταν, όμως, η πιο θλιβερή από όλες.
Ποια ήταν;
-Πες μου ποια. Την ξέρω; -Τι σε έπιασε;
Ανρί, ήταν… πριν από πολύ καιρό;
Πολύ πριν τον γάμο μας;
Μη με ρωτάς τίποτε άλλο, σε ικετεύω.
-Την αγαπούσες; -Μη μιλάς γι' αυτό, σε ικετεύω.
Μόνο μία αγάπησα: εσένα.
Μπορείς να αγαπήσεις μόνο την αγνότητα και την ειλικρίνεια.
Τέλος πάντων, είναι νεκρή.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είναι χαζό, αλλά νομίζω πως αυτές οι γυναίκες πεθαίνουν νέες.
Νομίζεις;
-Τι; -Ανρί!
Η ευχαρίστηση είναι επικίνδυνη!
Κι αν αγαπάμε έτσι τους συζύγους μας,
θα πεθάνουμε κι εμείς;
Μικρή μου… Γλυκό, αθώο, παιδί μου.
Είσαι τόσο χαριτωμένη, τόσο μικροσκοπική.
Τόσο φρέσκια και αξιαγάπητη!
Όχι, αγαπητή.
Δεν θα πεθάνουμε; Σίγουρα;
Το αντίθετο μάλιστα!
Σε έναν γάμο, είναι πολύ υγιές!
Ανρί!
Αν ήσουν πάντα…
ερωτευμένος έτσι…
Τι θα συνέβαινε, αν ήμουν πάντα…
Θα σήμαινε πως θα ήξερα ότι με αγαπούσες.
Δεν μπορούμε πάντα να είμαστε εραστες σε έναν γάμο.
Γιατί όχι;
Δεν με ελκύεις απλά,
είσαι και κοινωνικά η σύζυγός μου.
Και δεν θα ήθελα η σύζυγός μου…
Ακόμα και μαζί μου… Ναι, ακόμα και μαζί μου.
Νωρίτερα, είπες τη λέξη "ευχαρίστηση".
Αυτό είναι κάτι άλλο.
Νομίζεις;
Είναι εντελώς δευτερεύον.
Αγγίζει ένα κομμάτι μας που δεν…
εννοώ… που λιγότερο…
πρέπει να υποκύπτουμε…
Πώς να το εξηγήσω;
Η ζωή είναι σοβαρή υπόθεση.
Και η ευχαρίστηση είναι απλώς το επιδόρπιο.
Έχει πάει αργά.
Μου αρέσει το επιδόρπιο.
Έχεις σερβίρει σε άλλα σαλόνια, νομίζεις πως ξέρεις τη δουλειά σου.
Όχι, όμως, δεν την ξέρεις ακόμα.
Πρέπει να μάθεις το πιο δύσκολο για νεαρές σερβιτόρες:
να σερβίρεις ιδιωτικά σαλόνια.
Τι είναι ιδιωτικό σαλόνι; Είναι ένα δωμάτιο,
όπου κάποιος που δεν θέλει να τον αναγνωρίσουν ή ενοχλήσουν
μπορεί να προσκαλέσει έναν ή μερικούς φίλους του.
Είπα "αναγνωρίσουν ή ενοχλήσουν"!
Το υπηρετικό προσωπικό δεν πρέπει να αναγνωρίζει κανέναν.
Σε έναν χώρο υψηλής ποιότητας, δεν αναγνωρίζουμε τους πελάτες.
Τι συμβαίνει;
Θα μιλήσεις αργότερα.
Ο ιδιωτικός πελάτης, είτε είναι με φίλους…
ή, και ας μην είμαστε υποκριτές, είναι μόνοι…
με μια γυναίκα…
επιθυμεί πάνω απ' όλα να μην ενοχληθεί.
Ωστόσο, πρέπει να φάνε. Γι' αυτό είναι εδώ.
Προφανώς…
Για να φάνε, πρέπει να μπούμε στο δωμάτιο για να φέρουμε φαγητό.
Εκεί ακριβώς! Τότε, παίζει ρόλο η ψυχολογία…
Σώπα! Θα μιλήσεις αργότερα!
Ορίστε ένας γενικός κανόνας: μόλις χτυπήσουν το κουδούνι,
να τρέξετε!
Ίσως πείτε "Τελείωσαν το ορεκτικό πριν από μισή ώρα.
Τι κάνουν;" Η απάντηση είναι…
Δεν είναι δική σας δουλειά!
Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν!
Μόλις όμως καλέσουν, τρέξτε!
Γιατί διακόπτεις συνέχεια;
Το δωμάτιο 12 χτυπάει συνέχεια εδώ και πέντε λεπτά, κύριε Άλμτερτ!
-Έπρεπε να το πεις, ηλίθιε! -Δεν με αφήσατε να μιλήσω.
Λυπάμαι πολύ, κύριε.
Δουλεύω εδώ 30 χρόνια,
κι υπάρχει μια εξαίρεστη στον κανόνα, μια εντελώς μοναδική κατάσταση.
Χτύπησαν το κουδούνι, αλλά δεν πρέπει να μπούμε.ύ
Ο κύριος καθόταν πάνω στο κουδούνι.
Τα χείλη σου έχουν γεύση σαντιγί.
Τα χείλη μου είναι πάντα πολύ μαλακά.
-Σου το έχουν ξαναπεί; -Τι φαντάζεσαι;
Πόσοι σε έχουν φιλήσει στα χείλη;
Πρώτον, δεν έχω μετρήσει.
Και δεύτερον, γιατί ρωτάς;
-Αν σου πω, δεν θα με πιστέψεις. -Γιατί όχι;
Καλά, τότε. Μάντεψε.
Δεν ξέρω. Δεν θέλω να σε αναστατώσω.
Για να δούμε. Είκοσι;
Γιατί όχι εκατό;
-Για ποια με πέρασες; -Σωστά, είσαι ακόμα πολύ νέα.
Δέκα;
Προφανώς,
κάποια που γνωρίζεις στον δρόμο και σε ακολουθεί σε ιδιωτικό σαλόνι,
θα είναι ικανή για πολλά φρικτά πράγματα.
Έχεις ξαναβρεθεί σε ιδιωτικό σαλόνι;
-Θες να μάθεις την αλήθεια; -Ναι!
-Ναι. -Ναι;
Ναι. Αλλά όχι όπως νομίζεις.
Ήταν με μια φίλη και τον αρραβωνιαστικό της τις Απόκριες.
Μάλιστα…
Δεν θα ήταν δραματικό αν εσύ και ο εραστής σου…
Όχι, δεν θα ήταν. Αλλά δεν έχω εραστή.
Τι; Δεν περιμένεις να πιστέψω πως…
Όχι. Λοιπόν…
-Δεν είχα κάποιον εδώ και έξι μήνες. -Κατάλαβα.
-Ποιος ήταν; -Ένας άντρας.
Με κοροϊδεύεις.
Ήταν ο πρώτος σου;
Ναι.
Και θα σου πω ότι σου έμοιαζε.
Αν αναρωτιέσαι, γι' αυτό σε ακολούθησα με τόση προθυμία.
Είχε ένα βλέμμα… Μπορούσε να μου κάνει ό,τι ήθελε.
-Και τον άφησες. -Όχι.
Γύρισε στη χώρα του.
Ήταν ξένος.
-Λίγη σαμπάνια ακόμα; -Όχι, πρέπει να πηγαίνω.
-Θα μου τα ψάλλει η μαμά μου. -Ζεις μαζί της;
Φυσικά και μένω μαζί της, τι περιμένεις;
Και… τον πατέρα σου;
Πέθανε πριν καιρό.
Και μένεις μόνο με τη μαμά σου;
Με δουλεύεις; Είμαστε πέντε: δύο αγόρια και δύο κορίτσια.
Έλα να κάτσεις μαζί μου.
Κάθισε.
-Είσαι η μεγαλύτερη; -Όχι, η δεύτερη.
Η αδερφή μου, η Λεονί, δουλεύει στο ανθοπωλείο.
-Εσύ τι κάνεις; -Είμαι απλώς σπίτι.
Κατάλαβα.
Κάποιος πρέπει να είναι για να φροντίζει τα παιδιά.
Δουλεύει και η μητέρα μου.
Τι της λες όταν γυρνάς αργά;
Πάντα βρίσκω κάτι.
-Τι θα της πεις απόψε; -Ότι ήμουν στο θέατρο.
-Αγοράζεις συχνά εισιτήρια; -Ο αδερφός μου είναι κομμωτής.
-Πελάτισσά του είναι η κυρία Ρεζάν. -Πολύ σημαντική δουλειά!
Μη μου χαλάσεις τα μαλλιά.
-Ο άλλος σου αδερφός. τι κάνει; -Πηγαίνει σχολείο.
Θέλει να γίνει δάσκαλος.
-Γιατί όλες αυτές οι ερωτήσεις; -Επειδή ενδιαφέρομαι.
-Έχεις κι άλλη αδερφή; -Ναι, είναι ακόμα κοριτσάκι.
Πρέπει να την προσέχω, όμως! Χάνουν την αθωότητά τους στο σχολείο.
Είναι 12 ετών σχεδόν.
Ίσως δεν με πιστέψεις,
αλλά τις προάλλες την έπιασα με ένα αγόρι.
-Το πιστεύεις; -Δώδεκα ετών… Ουφ!
"Ουφ" έχεις δίκιο!
Είναι απαίσιο. Δεν είναι πια παιδιά.
Καημενούλα μου. Ορίστε, πιες λίγη σαμπάνια.
Ορίστε.
Κι εσύ;
Πόσων ετών είσαι;
Δεκαεννέα.
Μικρή μου αγάπη.
Μικρό μου παιδί.
Είναι υπέροχο!
Μόλις κατάλαβα πόσο υπέροχο είναι!
-Τι είναι υπέροχο; -Εσύ!
Εσύ, εσύ!
Δεν μου έχεις πει καν το όνομά σου.
Αντρέ.
-Γαμώτο! -Τι είναι;
-Είναι… το όνομα του θείου μου! -Αλήθεια;
Τι έγινε τώρα, καημενούλα;
Ψάχνουμε για τις πέρλες μου.
Μου έσπασε το κολιέ.
Και να σκεφτείς πως ακόμα και μετά από 30 χρόνια εργασίας εδώ,
ακόμα αναρωτιέμαι αν πρέπει να μπω… όταν χτυπάνε το κουδούνι.
Τι τρέχει, φίλε μου;
Παίζεις κρυφτό;
Φέρε μου τον λογαριασμό, σε παρακαλώ.
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Όχι, αλλά θα μου πεις.
Είναι εντεκάμισι.
Αλήθεια; Δεν με νοιάζει.
-Και η μητέρα σου; -Γιατί την αναφέρεις;
Τίποτα.
Μου έλεγες ψέματα νωρίτερα, έτσι;
-Εχει συνηθίσει να γυρνάς αργά. -Θα πω ότι ήμουν στο θέατρο.
Κι αν ρωτήσει για το έργο;
Δεν πρέπει να είσαι πολύ καλός ψεύτης.
Θα σου κάνω μαθήματα πώς να λες ψέματα στη σύζυγό σου.
-Η… σύζυγός μου; -Δεν είσαι παντρεμένος;
-Σίγουρα είσαι! -Τι σε κάνει να το πιστεύεις;
Ένα προαίσθημα.
Θα ήθελα να μάθω. Δεν φοράω βέρα.
Ψεύτη! Είναι στην τσέπη του γιλέκου σου!
Κοιτάς συνέχεια μήπως την έχασες.
Θα σε ενοχλούσε αν ήμουν παντρεμένος;
Θα προτιμούσα αν ήσουν ελεύθερος.
Αλλά ξέρεις…
η ζωή δεν νοιάζεται για τις προτιμήσεις μας.
Έτσι κι αλλιώς, δεν θα με παντρευόσουν.
Μετανιώνεις όταν σκέφτεσαι τη σύζυγό μου;
Η σύζυγός σου θα κάνει το ίδιο μ' εσένα.
Σου απαγορεύω να λες τέτοιο πράγμα!
Μερικά πράγματα πρέπει να λέγονται…
Βλέπεις; Είσαι παντρεμένος!
Άκου, μου αρέσεις πολύ.
-Αλήθεια; -Ναι!
Θέλω να σε ξαναδώ. Συχνά!
-Κι εγώ; -Τι εσύ;
Θα ήθελα;
Στάσου…
να το σκεφτώ.
Ναι… Νομίζω πως μου αρέσεις λίγο.
Πρέπει να καταλάβεις, για αυτ…
Πρέπει να σου ξεκαθαρίσω.
Δεν εννοώ μόνο από ηθική άποψη.
Εννοώ…
Καταλαβαίνεις.
Στην κατάστασή μου, επαγγελματική και προσωπική,
δεν θα είχα ποτέ χρόνο να σε προσέχω.
Και ξέρω μερικούς που, για να περάσουν καλά,
θα ήταν ικανοί για μια βραδιά…
-Σε ένα ιδιωτικό σαλόνι. -Ναι, ιδιωτικό σαλόνι ή…
Μη με διακόπτεις, σε παρακαλώ,
και προσπάιησε να καταλάβεις.
Πρώτος, ο πρώτος κανόνας. Πολύ απλός.
Ποτέ να μην αποκρίνεσαι, όταν κάποιος σε σταματάει στον δρόμο.
Αν επιμένουν, περπάτα πιο γρήγορα.
Πάνω απ' όλα, ποτέ να μη σταμάς μπροστά σε βιτρίνα.
Θα έρθουν κοντά για να σου μιλήσουν.
Αυτό περιμένουν. Να ξεκινήσουν κουβέντα.
Ακόμα και με μια απλή απάντηση, νομίζουν πως δικαιούνται τα πάντα.
Κι αν, θεός φυλάξοι, βρέχει…
θα εκμεταλλευτεί τη δυσκολία σου για να σε πάει με ομπρέλα στο αμάξι.
Φυσικά, πρέπει να αρνηθείς.
Ναι, χάλασε τα ρούχα σου, αγαπητή μου, χωρίς δισταγμό.
Ξερεις πως θα σου αγοράσω άλλα.
Ό,τι κι αν κάνεις, μη δεχτείς το μπράτσο του!
Γυναίκα, πάντα ψάχνεις
Καινούριες κατακτήσεις, νύχτα και μέρα,
Να τους ευχαριστείς ματαιόδοξα
Περνάς ώρες μπροστά στον καθρέφτη σου
Κομψότητα, μια απατηλή χάρη
Ένα βλέμμα Και ένας αξιοσέβαστος αναστεναγμός
Βελούδα, αρώματα και κρινολίνα
Τίποτα δεν νικάει ένα "Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω"
Η κυρία Αρτούρ είναι μια γυναίκα
Για την οποία μιλούσαν πολύ καιρό
Καμία εφημεδίδα, τίποτα, Καμία δημοσιότητα
Είχε ένα σμήνος εραστές
Η κυρία Αρτούρ είναι μια γυναίκα
για την οποία μιλούσαν πολύ καιρό.
Τώρα, θα πω το "Άμαξα" του Ζανρόφ.
Η γυναίκα έχει απίστευτο ταλέντο.
Απολαμβάνω να τη χειροκροτάω.
Κι εγώ. Σημαίνει πως τα χέρια σου είναι απασχολημένα!
Θεέ μου, έχεις πολλή πλάκα!
Ξέρεις πόσο σπάνιο είναι
να βρεις ένα κορίτσι τόσο αστείο στον δρομο;
Λέω κι εγώ το ίδιο στον εαυτό μου.
"Κα, κα, χοπ, όπα!"
-Ξέρεις τι πρέπει να κάνουμε; -Όχι, αλλά θα μου πεις
Αντί να ακούμε την "Άμαξα", που δεν είναι για κορίτσια,
πρέπει να μπούμε στο αυτοκίνητό μου…
και να πιούμε ένα ποτό στο σπίτι μου. Μόνο για μια στιγμή.
Τι λες, αυτοκίνητο;
Είσαι πραγματικά αυθεντικός!
Είναι Ντε Ντιόν.
-40 ίππους. -Χωράνε τόσα άλογα μέσα;
Από την άμαξα βγαίνει μια γυναίκα και λέει
"Κα, κα, χοπ, όπα!"
Από την άμαξα, μια γυναίκα λέει
"Μπράβο, Λεόν. Ο σύζυγός μου!"
"Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πια! Κα, κα, χοπ, όπα!"
"Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πια! Ας δώσουμε στον οδηγό 100 σεντ!"
Είσαι απλά υπέροχη!
Είσαι το ίδιο το Παρίσι!
Δεν είναι καλό, είμαι από το Αρζεντουίλ!
Δεν έχει σημασία, παραμένεις το Παρίσι για μένα.
Έχεις πολλά πράγματα στο σπίτι σου.
Ποιος καθαρίζει εδώ πέρα;
Έχω έναν Κινέζο υπηρέτη.
Έχει πολύ ασυνήθιστο τρόπο να συγυρίζει.
Απλώς μετακινεί τα αντικείμενα.
Ικανοποιείται δημιουργώντας ένα νέο χάος αλλού.
-Αυτά είναι όλα κινέζικα. -Δεν βλέπεις εδώ μέσα, έτσι;
Δουλεύω μόνο στο μισοσκόταδο.
Αλλά αυτά τα αξιολάτρευτα μάτια θα το συνηθίσουν σύντομα.
Αυτά τα αξιολάτρευτα μάτια δεν θα έχουν τον χρόνο.
-Γιατί; -Ήρθα μόνο για ένα λεπτό.
Αυτό συμφωνήσαμε, έτσι;
-Βγάλε το καπέλο σου, αγαπητή. -Για ένα λεπτό;
Ορίστε.
Να ξεκουραστείς λίγο.
Μα δεν είμαι κουρασμένη, ήρθαμε με το αυτοκίνητο.
Είσαι τόσο άβολα στην αιγυπτιακή καρέκλα.
Θα ήταν ωραία στην εποχή του Ραμσή του 2ου,
αλλά από τότε οι πισινοί μας έχουν άλλες σκέψεις.έ
Έλα δω, αγαπητή μου.
Τι σύμπτωση: ένας καναπές! Πόσο περίεργο!
Οι γυναίκες σου προσφέρουν μερικές φορές μια καρέκλα να κάτσεις,
αλλά οι άντρες πάντα τον καναπέ
Τι εννοείς; Ένας απλός καναπές είναι.
-Βάλε το κεφάλι σου στο μπράτσο. -Μα δεν είμαι καθόλου κουρασμένη!
Ναι, είσαι!
Στην ηλικία σου, πρέπει να φροντίζεις τον εαυτό σου.
Στοιχηματίζω πως δεν είσαι ούτε είκοσι.
-Είμαι 19. -19!
Τα 19 είναι σημαντική ηλικία! Έλα τώρα, κάπλωσε.
Τι αξιολάτρευτη!
Είναι απλώς αξιολάτρευτη!
Θα κάνω κάτι με αυτό το πλασματάκι.
Θα το βγάλω από το κέλυφός του,
θα το μαλακώσω, θα το μεταμορφώσω…
Πυγμαλίων!
Με ακούς; Πυγμαλίων!
Θέλω να είμαι ο Πυγμαλίωνας σου!
Σε πιάνει μια τρέλα μερικές φορές;
"Τρέλα";
Τρέλα!
Τι αξιολάτρευτη! "Τρέλα"!
Είναι πράγματι αξιολάτρευτη! Πού έβαλα το πορτό;
"Τρέλα";
Θα πω στην Άννα ντε Νοάιλς τι είπες, θα το λατρέψει!
"Τρέλα…" Ορίστε το κρασί.
Είσαι μια γλυκούλα.
-Διψάς; -Όχι.
Δεν διψάω, πεινάω.
Τι άβολο, θα προτιμούσα να διψάς.
Δεν έχω φαγητό εδώ.
Ρώτα τον Κινέζο σου.
Ξέρω να φτιάχνει μόνο φιδέ
και δεν είναι η εποχή του. Έλα να κάτσεις, αγαπητή μου.
Έλα…
Είναι εξαιρετική ιδέα!
Θα τον στείλω στο Λαρού,
και θα μας φέρει ένα ωραίο δείπνο.
Είχα όρεξη για λουκάνικο.
Λουκάνικο; Δεν είναι θαυμάσια;
Απολύτως θαυμάσια! Λουκάνικο…
Έλα να κάτσεις, αγαπητή μου.
Έλα δω.
Θα τον στείλουμε να φέρει λουκάνικο από το Λαρού.
Η φάτσα που θα έχουν!
Είναι απίστευτα αστείο!
Έχω μια ιδέα.
-Γιατί δεν πάμε μαζί; -Πού;
Στο Λαρού, για δείπνο.
Όχι, δεν θέλω να πάω.
Δεν θέλω να πέσω πάνω σε κάποιον γνωστό.
-Ξέρεις τόσο κόσμο; -Όχι ακριβώς.
Αλλά και ένας να είναι, θα είναι καταστροφικό.
Ποια είσαι, μικρή μυστηριώδη;
Πολύ ωραίο. Είναι ακριβό;
Ποιος σου το αγόρασε;
Ένας φίλος;
Σίγουρα θα έχεις σοβαρή σχέση,
και αυτόν ανησυχείς πως θα δεις στο Λαρού.
Άγαλμα Τανάγκρα.
Είσαι ένα μικρό άγαλμα και ήδη ανήκει σε έναν άξεστο!
Πώς είναι;
Είναι πολύ λιγότερο τρελός από σένα.
Ένας επιχειρηματίας!
Τι φρικτό! Είναι επιχειρηματίας!
Σίγουρα θα είναι επιχειρηματίας.
Οι επιχειρηματίες είναι φρικτά βαρετοί!
Εϊσαι μια γατούλα.
Μια μικροσκοπική γατούλα… Και δεν ξέρεις τίποτα.
Σίγουρα, όμως, θα παρατήρησες πως όταν κάποιος εστιάζει στα χρήματα
γίνεται εντελώς ηλίθιος!
Εσύ φαίνεσαι να έχεις χρήματα.
Δεν ειναι το ίδιο. Δεν κερδίζω χρήματα…
τα κλέβω!
-Με τίποτα! Είσαι κλέφτης; -Σχεδόν.
Είμαι συγγραφέας.
Συγγραφέας!
Ναι, σκεφτόμουν "Έχει τόσο χαρτί!"
Τι υπέροχη, τι θαυμάσια!
Παρίσι!
Παρίσι! Τι φανταστική πόλη!
Δεν βλέπω τη σύνδεση.
Αγαπητή μου, είμαι γνωστός σε όλο τον κόσμο!
Θα είχα Νόμπελ, αν με είχαν σκεφτεί!
Λοιπόν;
Ο Κύριος Ένοχος, Η Γυναίκα και ο Εραστής,
Το Φίδι που Κλαίει…
-Ναι! Το Φίδι που Κλαίει! -Ναι.
Το έχω δει! Είναι όμορφο, έτσι;
-Με έκανε να σπαράξω στο κάμα! -Εγώ το έγραψα.
-Εσύ το έγραψες; -Ναι, εγώ.
Πες μου γιατί ο καταραμένος Αρνό δεν την παντρεύεται στο τέλος!
Αφού την έκανε να υποφέρει έτσι!
Είσαι πολύ καλή.
Είσαι απλώς πολύ καλή,.
Παιδί μου…
Γατούλα μου…
Μικρή μου απλοϊκή…
Μακάρι να γινόμουν απλοϊκός πάλι…
Να ξαναγίνω παρθένος πλάι σου.
Είσαι πραγματικά τρελός τότε!
Θες να ξαναγίνεις παρθένος;
Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Δεν καταλαβαίνει τίποτα!
Είναι τόσο πολύτιμο και… ανεκτίμητο!
Έχω μια ιδέα.
Θα σε βάλω σε ένα θεατρικό… Ναι!
Τόσο ανόητη που είσαι…
σίγουρα θα έχεις πολύ ταλέντο!
Δεν ήθελες ποτέ να παίξεις στη σκηνή;
Με τις φίλες μου στο σχολείο, διασκεδάζαμε με θεατρικά, αλλά…
Ναι; Αλλά τι;
Λοιπόν; Θα σε πάρω εγώ.
Θα σε διαμορφώσω.
Θα σε πλάσω!
Ναι, αλλά πρόσεχε!
-Τι να προσέχω; -Που θα με πλάθεις.
Η μπλούζα μου θα γεμίσει ζάρες.
Δεν είναι πολύ γλυκιά;
Δεν είναι πολύ γλυκιά που δεν καταλαβαίνει τίποτα;
Το εννοούσα "ηθικά", μικρή μοιυ αγαπημένη!
Ακριβώς, αν είναι ηθικά, μπορεί να γίνει από απόσταση!
Γιατί;
Δεν νιώθεις καλά εδώ, δίπλα μου;
Με ζεσταίνει να σε έχω κοντά, έτσι,
απαλά…
Χωρίς να κάνουμε τίποτα.
Ναι… Όταν δεν κάνεις τίποτα, είναι ωραία εδώ.
Να νιώθεις τη ζεστασιά… Είναι ωραία.
Αυτό είναι αλήθεια.
Φυσικά, οι άντρες δεν θέλουνε τίποτε άλλο από αγκαλιά.
Αλλά…
Αλλά τι, γατούλα μου;
Τα χέια των αντρών περιπλανιούνται.
Πρέπει να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου…
και μετά πρέπει να κινείσαι.
Όταν, όμως, δεν κινείσαι, νιώθεις όμορφα.
Αν είχαν έναν εραστή…
Αν είχες έναν εραστή…
Θα ήθελα να με κρατάει πολλή ώρα, χωρίς να κινείται.
Απόψε, για πρώτη φορά, η καρδιά μου χαίρεται.
Καταλαβαίνεις;
Ο κακός λύκος που πάντα τρώει την Κοκκινοσκουφίτσα…
ποιος ξέρει αν δεν ονειρεύτηκε κάτι άλλο τελικά;
Μια ολοκαίνουρια καρδούλα που δίνεται…
είναι κάτι τόσο σπάνιο.
Πρόσεχε, δεν δίνω κάτι!
Απλώς το δανείχω.
Είσαι αληθινή γλυκούλα.
Γιατί δεν θες να σε κάνω
σπουδαία καλλιτέχνιδα;
Θα είναι πολύ δύσκολο.
Όχι για μένα.
Ξεκίνησα την καριέρα πολλών ηθοποιών στο Παρίσι.
Έχω εξαιρετική ικανότητα να αναδεικνύει ταλέντα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά
νομίζω πως έχεις πολύ ταλέντο.
Μπορούμε να δοκιμάσουμε. Λοιπόν;
Ας δοκιμάσουμε αμέσως.
Θα σε βάλω να διαβάσεις κάτι
και θα δούμε τι έχεις μέσα σου.
Άντε, βγάλε το φόρεμά σου.
-Βγάλ' το αμέσως! -Το φόρεμά μου.
Ναι, θα σε ντύσω με κάτι.
Δεν μπορείς να παίξεις τραγωδία με αυτά τα ρούχα. Έλα.
Στο θέατρο αυτό που έχει σημασία είναι η σωματοδομή!
Έλα, βγάλε το φόρεμά σου!
Ναι, ορίστε.
Ωραία, γατούλα μου.
Συνέχισε.
Τέλος.
Είσαι τόσο ντελικάτη.
Και έχεις ωραία φγούρα!
Αληθινή ηθοποιός!
Φόρα αυτό. Σήκω πάνω.
Άντε, σήκω.
Κοίτα!
Θα είσαι τόσο γοητευτική!
Κοίτα… Γοητευτική!
-Δεν μοιάζει μ' εμένα. -Δεν είσαι εσύ πια!
Δεν είσαι εσύ, είσαι…
Είσαι η Ψυχή!
Ναι, αυτό είναι! Είσαι η Ψυχή.
Έλα, γατούλα μου.
Θα σου πω κάτι. Οι κλασικοί…
Για να δω.
Έχουμε μόνο τους κλασικούς.
Είσαι γεμάτη ταλέντο, είμαι σίγουρος! Το νιώθω!
Διάβασε από αυτό, ωραία και αργά…
Σκέψου προσεκτικά τι λες. Θα σου δώσω τις ατάκες.
-Να πάρει! Είναι στίχοι! -Δεν πειράζει!
Πες τα σαν να μου μιλάς.
Ορίστε, θα εξηγήσω.
Η Ψυχή…
είναι μια κοπέλα που την απήγαγε η Αγάπη…
η Αγάπη…
που μεταμορφώθηκε σε θηρίο.
Κατάλαβες; Εντάξει, συνέχισε.
Εγώ θα παίξω την Αγάπη.
"Δες το ερπετό…
"το σκληρό τέρας, που ο μάντης ετοίμασε για σένα,
και που ίσως δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο φαντάστηκες".
Άντε, διάβασε. Σειρά σου.
"Εσύ, Άρχοντά μου, είσαι το τέρας που απειλέι τη δύσμοιρη ζωή μου;
Εσύ, που μοιάζεις περισσότερο με θεό,
που τομά με θαυμαστό τρόπο να έρθει να με σώσει;"
Δεν καταλαβαίνω τι λέω.
Δεν πειράζει, αγαπητή μου.
Εισαι όμορφη!
Είσαι τόσο όμορφη, που δεν πειράζει.
Έλα δω, γατούλα μου.
Μικρή μοιυ Ψυχή.
Μικρό μου άγαλμα. Μικρή μου θεά.
Μικρή μου απλοϊκή.
Είμαι τρελός για σένα!
Μη θλίβεσαι, αγαπημένη μου. Θα σου αγοράσω ένα θέατρο.
ΜΑΞΙΜ
Σκέφτηκα ότι χώρισαν αυτοί οι δύο.
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν με τον Φουλκούς!
Οχι Τον Φουλκούς, τον βαρόνο πετρελαίου;
Όχι, τον ξάδερφό του. Τον μεγιστάνα ραπτομηχανών.
-Κι εκείνος με την τραγουδίστρια. -Ακριβώς.
-Πριν από δύο χρόνια ήταν μαζί. -Τελείωσε πριν από έξι μήνες.
-Απόψε, όμως, είναι μαζί! -Ναι.
Ξέρεις τι πιστεύω; Είναι ανήθικο!
Ή πολύ ηθικό. Μ' αυτούς, ποτέ δεν ξέρεις!
Είναι σκάνδαλο!
Να εμφανίζονται δημόσια, ενώ έχουν χωρίσει τέσσερις φορές!
Κοίτα! Την κρατάει από το χέρι!
Ειναι ντροπή!
Μπορείς να αφήσεις κάποιον, αλλά μην του μιλάς μετά!
Βλέπεις, αγάπη μου…
πιστεύω στην αγάπη μέσω της μουσικής.
Μπορώ να μάθω ένα όργανο, τότε.
Ηλίθιε!
Ξερεις…
καλά κάναμε και τους αφήσαμε στο μπαρ στο Λες Άλς
και γιορτάζουμε την πρώτη μας βραδιά οι δυο μας.
Εκείνα τα καπνισμένα καφέ είναι πολύ σνομπ.
Μόνο στο Μαξίμ νιωθεις σαν στο σπίτι σου.
Ναι, είναι πολύ δημοφιλές, αλλά το λατρεύω.
Οι σερβιτόροι μας ξέρουν από παιδιά. Έτσι, Αντουάν;
Εγώ… Είμαι γυναίκα της συνήθειας.
Αλήθεια;
Υπάρχεις, όμως, μια συνήθεια που φαίνεται πως έχασες.
Τι λες να έρθεις στπίτι μου για ένα ποτό απόψε;
Σε βλέπω να έρχεσαι με τις ψηλές σου μπότες.
-Λυκάνθρωπε! -Μαξιμιλιέν!
Έχει περάσει τόσος καιρός.
Νιώθω σαν να πρόκειται να σε γνωρίσω.
Έχεις πολύ όμορφο πρόσωπο.
Όμως, αναρωτιέμαι πώς είσαι πραγματικά.
-Ρώτα τους φίλους σου! -Είσαι τόσο κυνικός!
Είναι κρίμα…
Νιώθω πολύ συναισθηματικός απόψε.
Κι εγώ, βασικά.
Θα είναι τα βιολιά που κοντεύουν να με κάνουν να κλάψω.
Οι τσιγγάνοι πρέπει να απαγορευτούν!
Το να τρως είναι αηδιαστικο!
Καλυτερα να φάω εκείνα τα πέταλα.
Σου άρεσε ο αστακός;
Είναι σαν τις γυναίκες, μια ερώτηση που κάνουμε πολύ αργά.
Όπως και να 'χει, αν ο αστακός δεν ήταν καλος…
αυτη η μικρή λεπτομέρεια θα μου σώσει τη ζωή.
Να σκεφτείς ότι πληρώνουν 100 σεντ για τα πνευματώδη σχόλια σου.
-Αν ήξεραν πόσο κενά μπορεί να είναι! -Ευχαριστώ.
Και μερικοί πληρώνουν 100 σεντ για να σε ακούσουν να τους μιλάς.
-Αν ήξεραν… -Αν ήξεραν τι;
Τίποτα απολύτως. Σε λατρεύω.
Ας μη μαλώσουμε, θα χαλάσουμε τη βραδιά μας.
Γεια!
-Ποιον χαιρετάς και φλερτάρεις; -Τον κύριο Γκανσάκ.
-Τον Γκρανσάκ; Τι γοητευτικό! -Έλα τώρα.
Ξέρεις πολύ καλά πως ήταν εραστής μου και τον λάτρευα.
Όλο το Παρίσι το ήξερε! Ήσασταν γελοίοι με τα καμώματά σας.
Ήθελε να αυτοκτονήσει για χάρη μου.
Και ο Λαπέλ Παν; Κράτησε πολύ αυτό;
Έναν μήνα στο Μόντε Κάρλο.
Χρεωκόπησε σε έναν μήνα. Ο κύριος Μονεστιέ επίσης.
Γεια σου, μεγάλε σκύλε!
Έχεις το θράσος να γκρινιάζεις για τον Γκρανσάκ,
ενώ έχεις κοιμηθεί με όλες τις νεαρές ηθοποιούς στο Παρίσι.
Τις νεαρές και τις μεγαλύτερες!
-Δεν είναι δυσκολότερο. -Ευχαριστώ!
Ας πούμε ότι αρέσεις στις μεγαλύτερες. Στις μικρές;
Ξεφτίζεις στις άκρες, αγαπητή μου.
Ποιες άκρες θα ήταν αυτές;
Τους δίνεις μερικές φορές τους ρόλους που τους υπόσχεσαι;
Δεν είναι μόνο οι ρόλοι.
Είναι και η γοητεία μου!
Σωστά. Ξέχασα πως η γοητεία σου είναι διάσημη στο Παρίσι!
Σχεδόν την έδειχναν ως αξιοθέατο στους τουρίστες!
Τι λες να πάμε σπίτι μου;
Ποιον απατάς μαζί μου απόψε;
Όλο το Παρίσι είναι εδώ.
Και είμαι σίγουρος… βέβαιος
πως ο τωρινός σου εραστής… είναι εδώ επίσης.
Άντε, μάντεψε. Πες ένα όνομα.
Πώς να μαντέψω, αγαπητή μου;
Θα ήθελα όλο τον τηλεφωνικό κατάλογο!
Παλιοκατεργάρη!
Το φεγγάρι!
Εσύ που μόλις βλέπεις έναν προβολέα!
Θα είναι όμορφη στην εξοχή.
Μου ήρθε μια ιδέα.
Πάμε στο Σανίλς.
-Στο Σανίλς. -Ναι.
-Στο σπίτι της θείας μου. -Τι θα της πούμε;
Πέθανε πριν από τρεις μήνες!
Αλλά μου άφησε ένα μικρό εξοχικό.
Θα ήταν θεϊκό για την επανένωσή μας.
Θα κοιμηθούμε σε ένα κρεβάτι ψηλό σαν την Αψίδα του Θριάμβου,
με ένα μεγάλο, κόκκινο πάπλωμα.
Δεν έχω τίποτα να φορέσω.
Δεν πειράζει, θα σου δώσω μια νυχτικιά της θείας μου.
Πρωτογνωριστήκαμε το 1908 ή το 1907;
Νομίζω πως ήταν το 1907.
Θυμάσαι το ποτό φράουλα που ήπιαμε στη βεράντα Τορτόνι;
Είχα μόλις τελειώσει μια οντισιόν στο Μπερνστίν.
Με χαιρέτησες με το ναυτικό σου καπέλο.
Φορούσες ένα καφεπράσινο καρό παλτό.
Εσύ φορούσες ένα πλεκτό φόρεμα.
Εκείνο το βράδυ…
με κράτησες τόσο σφιχτά στο αυτοκίνητο
που το σχέδιό του αποτυπώθηκε στο δέρμα μου.
Έσβησα κάθε ίχνος ένα προς ένα.
Και αποτύπωσες μερικά ακόμα.
Αυτό ήταν αγάπη.
Είναι εξαιρετικά την πρώτη μέρα.
Νιώθεις σαν να ανακαλύπτεις την Αμερική.
Εντάξει, λοιπόν!
Ο Χριστόφορος Κολόμβος εκείνο το βράδυ…
Δεν σταματούσε να ανακαλύπτει την Αμερική!
Τι βραδιά!
Μείναμε μέσα τρεις μέρες.
Ήταν γραφτό να κρατήσει όλη μας τη ζωή.
Τοτε, γιατί χωρίσαμε μετά από 15 μέρες;
Δεν θυμάμαι.
Ούτε εγώ.
Ανόητο, έτσι;
Μπορούσαμε να έχουμε αγαπήσει ο ένας τον άλλο.
Ναι, ειναι ανόητο.
Θα μπορούσαμε…
Η ζωή έχει ασχολίες, έχουμε άλλα πράγματα να κάνουμε.
Υποθέτω.
Ώρα για ύπνο.
-Να μετακινήσω το γόνατό μου; -Όχι.
Μ' αρέσει εκεί.
Είναι αλήθεια πως ροχαλίζω τώρα;
Λιγάκι.
Δεν είναι πρόβλημα για μένα.
Εντάξει, καληνύχτα.
Καληνύχτα, Ζαν.
-Είναι αστείο… -Τι;
Δεν πρόσεξες.
Με είπες με το αληθινό μου όνομα.
Τι κάνεις εδώ;
Χτύπησα και είπατε να περάσω.
Δεν το είπα σ' εσένα. Στο όνειρό μου ήταν.
Χτυπούσε ο νεαρός μαθητευόμενος του αρτοποιού.
Μου έφερνε βολ-ο-βαν.
Είμαι εδώ πέντε λεπτά. Νόμιζα πως μου είπατε να περάσω.
Είναι 12 το μεσημέρι.
Μεσημέρι;
Για μένα, είναι αυγή!
Είμαι εξαντλημένη.
Με συγχωρείτε.
Όχι όμως τόσο που να μη χαίρομαι που σε βλέπω ξανά.
Έλα πιο κοντά, αγαπημένη μου κόμη.
Έλα πιο κοντά.
-Κάθισε. -Φυσικά.
Η ερμηνεία σας χθες το βράδυ ήταν θεϊκή.
Οι άνθρωποι γύρω μου ήταν ενθουσιασμένοι.
Καθόμουν με έναν συνάδελφο απο τη λέσχη, τον κόμη Ζάκι.
Χειροκροτούσε τόσο δυνατά!
Έχω να τον δω από τα ρώσικα μπαλέτα.
Τα λουλούδια σου ήταν θαυμάσια.
Δεν έχω δει ποτέ τόσες ορχιδέες μαζεμένες.
Είναι τα μόνα λουλούδια που ανέχομαι.
Πρώτον, δεν μοιάζουν με λουλούδια και δεύτερον, δεν έχουν μυρωδιά.
Δεν αντέχω τη φύση.
Μη μου πεις!
Είσαι τόσο μακριά.
Έλα να κάτσεις στο κρεβάτι.
Ίσως είναι ενάντια στο πρωτόκολλο…
αλλά σας ζητώ άδεια να αφήσω το καπέλο μου.
Έχεις την άδεια.
Έχεις όμορφα χέρια.
Πολύ ντελικάτα.
Και δυνατά ταυτόχρονα.
Ευχαριστώ, δεσποινίς. Είμαι πιανίστας, αγαπώ τον Ντεμπισί.
Έχω κερδίσει και μερικούς διαγωνισμούς ξιφομαχίας.
Ξαφνιάστηκα και κολακεύτηκα, όταν μου έδωσαν την κάρτα σου.
Θα είναι βαρύ για έναν νεαρό σαν εσένα να έχει τέτοιο όνομα.
Δεν ξέρω. Όλα συνηθίζονται.
-Σου άρεσα στο έργο; -Θεϊκή.
Ήταν η πρώτη φορά που σας είδα.
Ήξερα το όνομά σας, φυσικά.
Για εσάς μιλάνε όλοι στο Μαξίμ.
Έτσι, ήμουν οερίεργος.
Εκτός από το να πηγαίνεις στο Μαξίμ…
πώς αλλιώς περνάς την ώρα σου, νεαρέ ηλικιωμένε άντρα;
Είμαι αξιωματικός, δεσποινίς. Είμαι σε υπηρεσία.
Στον ελεύθερό μου χρόνο τρώω στο Μαξίμ με τον κόμη Ζακί.
Αυτό είναι όλο;
Ελπίζω να έρχονται και γυναίκες σε αυτά τα δείπνα.
Ναι, φυσικά. Μερικές φορές.
Όσες είναι αξιοπρεπείς.
Όμως, συνήθως τρώμε οι δυο μας.
Μας αρέσει να συζητάμε για φιλοσοφία.
Έχει πολύ σκοτεινό μυαλό.
Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, παίζει ρώσικη ρουλέτα.
Κι αν η σφαίρα είναι στη θαλάμη;
Αυτό είναι όλο, επίσης.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις ως την άλλη Δευτέρα.
-Τι φοβερά επικίνδυνο! -Αρκετά.
Την περασμένη φορά, σκοτώσαμε έναν μπάτλερ του Μαξίμ.
Ο ουγγκρικός στρατός έχει περίεργες μορφές διασκέδασης.
Παίζεις κι εσύ ρώσικη ρουλέτα;
Όχι, δεσποινίς.
Ο βαρόνος Ζακί έχει ελεύθερη σκέψη. Εγώ είμαι καθοολικός.
Μου απαγορεύεται να παίζω το παιχνίδι.
Αλλά μου αρέσει να ρισκάρω με άλλλους τρόπους: αγώνες αυτοκινήτων.
Ήρθα δεύτερος στο ράλι Παρίσι-Μαδρίτη με το Πάνχαρντ Λεβασόρ μου πέρυσι.
Κι έχω συμμετάσχει σε μερικές μονομαχίες.
Η ζωή είναι απίστευτα ανιαρή αν δεν πάρεις μερικά ρίσκα.
Μικρή μου αγάπη!
-Είμαι η μικρή σας αγάπη; -Ναι.
Σε σοκάρει αυτό;
Απίστευτα αναπάντεχο, αλλά χαρμόσυνο.
Τι σου έχει μάθει η μητέρα σου;
Η μητέρα μου, η δούκισσα, πέθανε πολύ νέα, δεσποινίς.
Ποιος σε φρόντιζε, τότε;
Με μεγάλωσαν μερικές γριές και μερικοί ιερείς.
-Και μετά στη στρατιωτική ακαδημία. -Κατάλαβα.
Μου μάθαιναν πάντα πειθαρχία,
κι είχα μικρή επαφή με τις πραγματικόητες της ζωής.
Όμως, νιώθω σαν να είμαι 100 ετών.
Δεν βλέω. ναέχει απομείνει κάτι για μένα σε αυτήν τη ζωή.
-Ταξίδια, μήπως; -Έχω ταξιδέψει φυσικά.
Ο πατέρας μου ήθελε να δω τον κόσμο, όσο ήμουν νέος.
Έμαθα να παίζω κρίκετ,
πήγα για κυνήγι αλεπούς στο Σάσεξ, με τα ξαδέρφια μου στο Γουίντσορ.
Ο θείος μου μού έμαθε για την ισπανική τέχνη.
Αν και δεν είδα πολλά μουσεία στη Μαδρίτη.
Προσπάθησα να κατανοήσω τον ρώσικο νου.
Ή τουλάχιστον ό,τι μπορεί κανείς
Ήπια πάρα πολύ βότκα.
Είναι αλήθεια πως οι Ρώσοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Όχι, τελείωσα τα ταξίδια μου, Τα έχω δει όλα.
Δεσποινίς, ο λόγος για αυτήν την επίσκεψη, που ήθελα να είναι σύντομη,
ήταν να σας ζητήσω να φάμε μαζί απόψε μετά την παράσταση.
Μετά χαράς.
Θα περιμένω στο αυτοκίνητό μου, για να είμαι πιο διακριτικός.
Ίσως βρούμε ένα ευχάριστο μέρος.
Και μετά, αν μου επιτρέψετε να σας πάω σπίτι…
Έλα πιο κοντά.
-Μου φέρεστε τόσο οικεία; -Ναι.
Άκου εδώ, μικρέ και φανταχτερέ μου κόμη…
Έχεις ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στη Γαλλία.
Είσαι πολύ μοντέρνος νεαρός,
βαθύς σαν τάφος,
και δεν έχεις φάει ούτε βραστό αβγό πουθενά εκτός από το Μαξίμ.
Και το πιστεύεις; Είμαι η Μαξιμιλιέν ντε Πουσί.
Ένα όνομα που έφτιαξα μόνη μου και είναι όλο δικό μου.
Δεν μπορώ καν να εξηγήσω από πού είμαι,
γιατί θα είναι σαν να μιλάω για το φεγγάρι.
Άφησα πίσω τον τόπο καταγωγής μου.
Δεν χρειάζεται πια να τρώω με έναν ματσωμένο νεαρό,
ακόμα και αν είναι θλιμμένος και τόσο εκλεπτυσμένος.
-"Ματσωμένο"; -Ναι, ματσωμένο, αγαπητέ.
Ψάξ' το σε λεξικό με τον κόμη Ζακί.
Αν κατανοώ καλά, αρνείστε την πρόσκλησή μου.
Μοιάζω να την αρνούμαι αυτήν τη στιγμή;
Απλώς, εγώ…
είμαι λιγότερο περίπλοκη από σένα.
Δεν σκέφτομαι υπερβολικά τα πράγματα.
Κι αν δω κάτι που μ' αρέσει… το παίρνω αμέσως.
Μα, δεσποινις, είναι 12:35 τώρα.
Ήρθα μόνο για μια ευγενική επίσκεψη.
Δεν βγαίνει κανένα νόημα.
Πρέπει να φτιάξεις ατμόσφαιρα πρώτα.
Είσαι τόσο χαριτωμένος.
Έλα πιο κοντά.
Μου αρέσεις πραγματικά.
Μου αρέσεις επειδή είσαι τόσο θλιμμένος.
Κλείσε τα μάτια σου.
Τα σκυλάκια που έχουν χαθεί…
τους βάζω λουρί.
Μυρίζετε όμορφα.
Λοιπόν… μπορείς να μου φερθείς οικεία κι εσύ;
Αντίο, δεσποινίς.
Θα σας περιμένω στο σοκάκι απόψε, όπως συμφωνήσαμε.
Μου αρέσεις τόσο πολύ, που δεν θα σε ξαναδώ.
ΑΒΓΑ, ΒΟΥΤΥΡΟ ΧΟΝΡΔΙΚΗ ΠΩΛΗΣΗ
Το κεφάλι μου…
Τι συνέβη;
Ναι…
Θα συναντούσα τη διάσημη ηθοποιό στο σοκάκι.
Θυμάμαι τώρα.
Προφανώς, ο Ζακί με έψαχνε παντού.
Ο αρχιδούκας του μόλις δολοφονήθηκε στο Σαράγεβο.
Τον διέταξαν να επιστρέψει στη Βιέννη.
Ήταν η τελευταία του νύχτα στο Παρίσι.
Μου είπε πως δεν μπορούσα να τον εγκταλειψω,
πως έπρεπε να κάνουμε ένα εξαιρετικό πάρτι
να γιορτάσουμε τον πόλεμο ανάμεσα στις χώρες μας.
Ξέραμε και οι δύο πως θα έπρεπε να πολεμήσουμε,
ακόμα και να σκοτώσουμε ο ένας τον άλλο.
Η βεβαιότητα πως θα έπρεπε να αλληλοσκοτωθούμε
έδωσε στη βραδιά λίγη γοητεία.
Έπειτα, πήγαμε σε όλα τα κλαμπ.
Φυσικά, ο Ζακί ήθελε να σπάσει όλα τα ποτήρια.
Πάντα σπάει ποτήρια.
Αυτήν τη φορά, ήθελε να έρθει κοντά μας ο τσιγγάνος βιολιστής.
Καταλήξαμε σε ολοένα και πιο χυδαία μέρη.
Ο Ζακί έχει πάθος για χυδαία μέρη.
Έγινε καβγάς για το δοξάρι του τσιγγάνου βιολιστή
με έναν νταή που δεν χώνευε ούτε τη μουσική ούτε την ουγγρική προφορά.
Δεν ήξερα τι θα συνέβαινε σε αυτόν τον πόλεμο,
αλλά τουλάχιστον, ήμασταν νικητές… παρέα,
κι αυτό είναι αρκετά ευχάριστο για δύο φίλους.
Τότε…
Τότε… όλα θόλωσαν.
Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό στο ξενοδοχείο;
Αναρωτιέμαι γιατί διάλεξα αυτό το μέρος.
Κάποιος είναι εδώ.
Θα μου δώσεις ένα φιλί;
Ετοιμαζόμουν να φύγω.
Αντίο, λοιπόν.
Θα επιστρέψεις;
Θέλεις τη διεύθυνσή μου;
Ήσουν πολύ μεθυσμένος χθες. Σίγουρα δεν θυμάσαι.
Ζητώ συγγνώμη, δεσποινίς.
Θα ήμουν ντροπιαστικό θέαμα για σας.
Ξέρεις, στο επάγγελμά μου…
Έχω φέρει εδώ άντρες πιο μεθυσμένους από σένα.
Είσαι ωραίος μεθυσμένος.
-Εκτός όταν αναφέρθηκε ο πόλεμος. -Ο πόλεμος;
Μίλησα για τον πόλεμο;
Ναι.
Με τον φίλο σου, αυτήν με την προφορά.
Πώς τον είπες; Κίκι;
Είπες πως οι διακοπές σου καταστράφηκαν,
γυναίκες σε περίμεναν στην Τρουβίλ και αυτό ήταν ενοχλητικό.
Σε βρήκα σε αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν ήταν πράξη καλοσύνης.
Είμαι πατριώτης!
Το ίδιο κι εγώ, δεσποινίς… όταν δεν είμαι πιωμένος.
Γιατί, βλέπεις…
μπορεί να είναι "ενοχλητικό", Μα αν πρέπει να πάμε στο Βερολίνο…
-Θα πάμε! -Ακριβώς αυτό εννοώ.
Χαίρομαι που ακούω πως συμφωνούμε.
Ξέχνα όλα όσα σου είπα χθες το βράδυ.
Να σου πω!
Πιέζεις την τύχη σου!
Γιατί;
Το χέρι μου…
Μπορώ να ρωτήσω πού είναι το καπέλο μου;
-Στο τραπέζι. -Ναι.
Το μόνο που απομένει είναι να σε ευχαριστήσω για τη φιλοξενία σου.
Σου άφησα 50 φράγκα. Είναι αρκετά;
Έχεις πλάκα.
Με πληρώνεις δυο φορές και ρωτάς αν ειναι αρκετά!
Εφόσον πληρώνεις αρκετά, θα μπορούσες…
-Όχι; -Ευχαριστώ, δεσποινίς.
Δεν θα ήθελα να σας πληγώσω.
Είστε ποθητή γυναίκα, δεν θέλω να σας προσβάλλω.
Πρέπει να επιστρέψω στο στρατόπεδο.
Καλά, άντε για δουλειά, αφού έχεις βάρδια.
Άκου…
Αυτό θα σου καθαρίσει τα κεφάλι.
Είσαι ππολύ χαριτωμένος.
Μη φοβάσαι.
Μόνο στο μάγουλο.
Σε περίπτωση που πρέπει να πας στον πόλεμο…
Δεν μου συμβαίνει πολύ συχνά αυτό.
Η δουλειά αυτή με μουδιάζει, αλλά χθες βράδυ τελείωσα.
Τι τελειώσατε, δεσποινίς;
Είσαι τόσο χαριτωμένος που δεν καταλαβαίνεις τίποτα!
Εννοείτε πως εμείς οι δυο, χθες το βράδυ…
Και πώς!
Είσαι πολύ αστείος και δεν το ξέρεις καν.
Είμαι αστείος…
Ναι.
Χωρίς τους καλούς σου τρόπους, φυσικά.
Χθες το βράδυ, δεν είχες καθόλου καλούς τρόπους!
Αποκλείεται!
Ανησυχώ πολύ για σας, δεσποινίς.
Χάνω τον έλεγχο όταν είμαι πιωμένος.
-Πήρα την πρωτοβουλία… -Όλη νύχτα έπαιρνες πρωτοβουλίες!
Άρα, βλέπεις; Θα μου άρεσες.
Γιατί. οιυπερωτίες σε αυτήν τη δουλειά…
-Κολακεύομαι. -Μπορείς!
Όταν ένα κορίτσι σού το λέει αυτό…
Οι κοσμικές φλερτάρονται με βιολιά. Όχι εμείς!
Εντάξει, τα λέμε.
Αν πας στον πόλεμο, μην πεθάνεις, θα ήταν κρίμα.
Αντίο, δεσποινίς.
Να σου πω!
Ξερω πως δεν υπάρχει πιθανότητα να ξαναβρεθούμε.
Αλλά πρέπει να πας "γεια". Το "αντίο" φέρνει κακή τύχη.
Δώσε στη γριά ένα κέρμα καθώς θα κατεβαίνεις.
Με συγχωρείτε.
Μην ανησυχείς, λοχαγέ! Θα τους νικήσουμε!
Το ελπίζουμε, κυρία.
Θα τακτοποιήσουμε το πρόβλημα της δολοφονίας του αρχιδούκα
με τον Ζακί, με τον έναν τρόπο ή τον άλλο.
Ο πόλεμος είναι απρόβλεπτος.
Πεθαίνουμε λίγο, αλλά τουλάχιστον ξέρουμε τι θέλουμε.
Η ζωή δεν βγάζει νόημα και ποτέ δεν τελειώνει.
Αυτά είναι λόγια της νιότης!
Αν με έβλεπες τον καιρό του αυτοκράτορα…
Πήγαινα σε κάθε χορό.
Θα με ερωτευόσουν, λοχαγέ.
Ήμουν κι εγώ όμορφη κάποτε!
Χόρευα κι εγώ στον κύκλο της αγάπης.
ΤΕΛΟΣ
Υποτιτλισμός: Vassilis Manoussakis