Sjá leiðarstjörnunnar ljós
lýsir til sjós og lands
og gefur heit að geti ræst
góðir draumar manns
Já leiðarstjörnunnar ljós
leitir þú Péturs Pans
með ljóma sínum lýsir þér
leið til Hvergilands
Ljóma ljóma stjarnan mín
leyf mér að sjá til þín
svo fagra á feldi himinsins
flyttu mig til draumalandsins
Og þegar lokið er för
þökkum við þér í kór
og bendum öllum á að þú
ert önnur stjarna í stjór
Allt hefur þetta áður gerst
og allt mun þetta aftur gerast.
En þetta sinnið gerðist það í Lundúnum.
Það gerðist í kyrrlátri götu við Blómsturvelli.
Í húsinu þarna á horninu býr Draumland fjölskyldan
og Pétur Pan kaus þetta hús
því þar bjó fólk sem trúði á hann.
Þar bjó frú Draumland.
Georg minn, flýttu þér. Við megum ekki verða of sein.
Frú Draumland taldi að Pétur væri andi bernskunnar.
En herra Draumland... -María, ef ég finn ekki hnappana
get ég ekki farið í veisluna.
Og fari ég ekki þangað get ég ekki látið sjá mig í vinnunni.
Og láti ég ekki...!
Ja, herra Draumland var skynsamur maður.
En drengirnir, Jón og Mikki,
töldu að Pétur væri til í alvöru
og hann var hetjan í öllum þeirra bernskuleikjum.
Farðu bölvaður, Pétur Pan!
Gefstu upp, Kobbi Kló!
Aldrei! Þér hefnist fyrir að höggva af mér höndina!
Nei, nei, Jón. Það var sú vinstri.
Ó, takk, Vanda.
Vanda var elst og bæði trúði á
og var öllum fróðari um Pétur Pan
og ævintýrin hans ótrúlegu.
Æ, Nanna, þurfum við endilega að taka þetta meðal?
Barnfóstran Nanna var hundur
og tjáði sig ekki um málið
heldur umbar þvargið með mátulegri biðlund.
Strákgerpi, ég ríf þig í ræmur.
Og ég sker þig í tætlur!
Passaðu þig, Mikki. Gleraugun. -Fyrirgefðu, Jón.
Héðan kemstu ekki lifandi.
Jú, víst!
Svona!
Við Kló mína og kuta, ég skal kjöldraga þig.
Ég held nú síður.
Frá, frá, frá, þrjótur!
Hortugi sveinn! -Sjóræningi!
Þarna fékkstu það!
Nei, þú komst ekki við mig.
Hafðu þetta og þetta!
Strákar, strákar, engan hávaða.
Sæll, pabbi. -Þú gamla kjölsvín!
Hva-hvað, heyrðu mig nú, Mikki!
Ekki þú, pabbi. Sko, hann er Pétur Pan.
Og Jón er Kobbi Kló. -Já, já, ég skil.
Hafið þið nokkuð séð erma...
Í almáttugs bænum, Nanna!
Og hvar eru þessir ermahnappar?
Ermahnappar, pabbi? -Já, gullhnapparnir.
Fjársjóðurinn, hvar er hann?
Ég veit það ekki. -En kortið.
Fjársjóðskortið? -Það týndist bara.
Sjá þetta, skyrtubrjóstið mitt! -Húrra! Þú fannst það!
Já, ég fann það!
Og hér eftir... ekki kássast svona í mér.
Þetta er eina hreina...
Nei!
Georg minn, elsku flýttu þér.
María, sko! -Georg!
Þetta er bara krít, pabbi. -Mikki!
Það er ekki honum að kenna. Sagan er svona.
Og Vanda sagði... -Vanda? Sögur?
Gat nú verið! Vanda!
Vanda! -Já, pabbi?
Viltu gera svo vel... -Ó, mamma!
Ofsalega ertu fín. -Ó, takk.
Vanda! -Ég saumaði bara upp úr gömlu.
Væri þér sama, María.
Hvað gerðir þú við skyrtuna?
Gerði ég? Ooooooo...!
Georg minn, þetta næst af.
Það er engin afsökun. Vanda!
Vertu ekki að æra strákana með þessum skröksögum.
Þær eru ekki skrök! -Heldur hvað?
Klobbi kó. Pétur plat.
Pétur Pan, pabbi.
Pan, plat, prump og rugl.
Æ, nei, pabbi. -Þú skilur ekki.
Klárt prump og rugl! Þessi fáránlegi...
Æ, Goggi.
"Æ, Goggi."
Hann "Æ, Goggi" á dálítið ósagt.
Georg minn, ekki.
María, stelpan stálpast.
Mál til komið hún fái eigið herbergi.
Pabbi! -Georg!
Ha! -Nei!
Ég meina það.
Ungfrú góð, þetta er síðasta nóttin þín í barnaherberginu.
Útrætt mál.
Nei!
Nanna greyið.
Nanna greyið?
Nú er nóg komið!
Út! Út segi ég.
Nei, pabbi, nei! -Jú!
Hér skulu hundar ekki hafðir fyrir fóstrur framar.
Bless, Nanna.
Nanna greyið. Jú, jú. Nanna greyið.
En pabbi greyið? Ó, nei!
Hvar er nú bannsett reipið?
Ó, takk.
Horfðu ekki svona á mig.
Taktu þetta ekki persónulega.
Þú ert ekki alvöru fóstra. Þú ert... hundur.
Og börnin eru ekki hvolpar. Heldur fólk.
Og það endar alltaf með því að fólk verður fullorðið.
En ég vil ekki verða fullorðin.
Hafðu ekki áhyggjur af því núna.
Hann sagði að Pétur Pan væri bara prump og rugl.
Hann meinti það örugglega ekki. Hann var bara dálítið æstur.
Nanna greyið. Þarna úti alein.
Ekkert vol, Mikki minn. Það er hlýtt úti.
Henni líður vel.
Mamma! -Hvað, vinur?
Faldi fjársjóðurinn. -Krakkar mínir.
Dæmið ekki föður ykkar of hart.
Því þrátt fyrir allt elskar hann ykkur innilega.
Ó, ekki loka, mamma. Hann gæti komið.
Hver? -Pétur Pan.
Ég fann nefnilega dálítið sem hann á.
Og hvað er það? -Skugginn hans.
Skugginn? -Nanna náði honum.
En ég... tók hann af henni.
Ó, ég skil.
Góða nótt.
Heldurðu að börnunum sé óhætt án Nönnu?
Óhætt? Því ætti þeim ekki að vera óhætt?
Vanda sagði eitthvað um skugga...
Skugga? Af hverjum? -Pétri Pan.
Ó Pétri Pan. Pétri Pan!
Je minn, hvað getum við gert?
Georg... -Þeytið flautur!
Sækið lögguna! -Einhver hefur þetta verið.
Ég hlusta ekki á þetta bull.
Pétur Pan hvað? Hvernig eiga börnin að vaxa og verða skynsöm
ef þú elur þetta upp í þeim.
Það er von að Vöndu detti þessi vitleysa í hug.
NANNA
Gáðu Skella. Í byrginu.
Er hann þar?
Hann hlýtur að vera hér einhversstaðar.
Skella!
Hættu að fikta og leitaðu að skugganum mínum.
Skuggi. Ó, Skuggi.
Pétur Pan! Ó, Pétur!
Ég vissi að þú kæmir. Ég geymdi skuggann þinn.
Vonandi er hann ekki krumpaður.
Veistu, þú ert alveg eins og ég hélt þú værir.
Kannski örlítið hærri. En...
Þú límir hann ekki á með sápu.
Það þarf að sauma hann á. Þannig á að fara með skugga.
Þó ég hafi nú reyndar ekki hugsað út í það fyrr.
Ég vissi strax að þú ættir hann.
Svo ég geymdi hann ef þú skyldir koma aftur.
Og þú komst aftur.
Það fer ekki milli mála ef maður týnir skugganum sínum.
En ég skil ekki hvernig Nanna náði í hann.
Hún er ekkert... Ó, tylltu þér. Ég verð enga stund.
Hún er ekkert grimm. Hún er frábær fóstra.
En pabbi... -Stelpur tala of mikið.
Já, stelpur tala of... Ó!
Jæja, áfram með þig, stelpa.
Ég heiti Vanda.
Vanda Margrét Aníta Draum... -Vanda er nóg.
En hvernig náði Nanna í skuggann þinn, Pétur?
Hún stökk á mig. Í fyrrakvöld. Við gluggann.
Hvað varstu að gera þar?
Hlusta á sögurnar þínar.
Sögurnar mínar? En þær eru allar um þig.
Þess vegna eru þær svona góðar! Ég segi Týndu Strákunum þær.
Týndu Strákunum? Ó já...
Þeir eru í flokknum þínum.
Gott þú skyldir koma í kvöld.
Annars hefðum við ekki hist.
Á morgun verð ég fullorðin. -Fullorðin!
Þetta er síðasta nóttin mín hérna.
En það þýðir, ekki fleiri sögur!
Nei! Ég tek það ekki í mál! Komdu!
Hvert erum við að fara?
Til Hvergilands!
Hvergilands! -Þú verður aldrei fullorðin þar.
Pétur, það væri dásamlegt.
En bíddu! Hvað segir mamma þá?
Mamma? Hvað er mamma?
Mamma er kona sem...
Sem elskar þig, verndar þig
og segir þér sögur. -Gott! Þú verður mamma okkar.
Komdu! -Bíddu.
Ég þarf að pakka.
Og skrifa hvenær við komum aftur. Má auðvitað ekki vera of lengi.
Og svo þarf ég... Ó, Hvergiland!
Ég er svo glöð ég...
held ég... gefi þér... koss.
Hvað er... koss?
Ja, ég skal sýna þér!
Hættu þessu, Skella!
Jón! Jón! Vaknaðu! Hann er kominn.
Ha? Alla malla!
Hvað var þetta eiginlega?
Skellibjalla. Ég veit ekki hvað hljóp í hana.
Sæll, Pétur Pan. Ég er Mikki.
Ég heiti Jón. Margblessaður.
Halló. -Sko, eldfluga.
Álfur! -Makalaust!
Hvað er hún að gera? -Tala.
Hvað sagði hún? -Að þú sért stór og ljót stelpa.
Ó, ja, mér finnst hún yndisleg.
Jæja, komdu, Vanda. Förum. -Fara hvert?
Til Hvergilands.
Pétur ætlar með okkur. -Okkur?
Auðvitað. Ég get ekki skilið Mikka og Jón eftir.
Fengur þætti mér að fá að bregða sverði gegn reyfurum hafsins.
Já og sjóræningjum líka.
Jæja, þá það. En þá verðið þið að hlýða skipunum frá mér.
Skal gert, herra. -Og líka ég.
En hvernig komumst við þangað?
Við fljúgum auðvitað. -Fljúgum?
Enginn vandi. Það sem þarf að gera er að...
Er að...
Ha! Skrítið. -Hvað er að?
Veistu það ekki? -Jú, jú.
Það er bara... ég hef aldrei hugsað út í það fyrr.
Jú! Auðvitað. Hugsið um það sem er gott.
Hvað sem er - ef það er gott?
Jólagleði? -Gjafir, snjó?
Já, og núna flýg ég, hæ og hó!
Ég engu um þetta laug!
Sko, hann flaug! -Já, hann flaug!
Hann fljúgði!
Reyndu nú!
Ég hugsa um Hafmeyjalón.
Og mánaskin, ó hvílík sjón.
Ég hugsa um helli ræningjans.
Ég hugsa um indíánadans.
Allir saman nú.
Einn, tveir, híf!
Sko ég svíf, já ég svíf, já ég svííí...
Meiri kraft! Þetta er grátlega slappt.
Með trú og trausti er hægt um vik.
Ó, en eitt samt gleymdist. Ryk!
Ryk? -Ryk?
Já.
Agnarögn af álfaryki.
Svona. Hafirðu gleði í hug
hefstu undir eins á flug. -Ætli þurfi að reyna oft?
Sko nú tekst ég vel á loft.
Alla malla. -Sjá mig. Sko ég flýg!
Já, þið fljúgið!
Já, við fljúgum!
Allir saman nú! Af stað!
Beint til Hvergilands.
Hugsið um allt sem er gott
hægt er þá að fljúga á brott
Hugsið: jól og jólatré
jólagjöf og þá sem sé færðu þetta að sjá
Fljúgðu þá, fljúgðu þá, fljúgðu þá
Fljúgi þér fegurð í hug
ferðu sjálfur strax á flug
Þú skalt þræða geislastig
þar sem máninn skín og þig, hann kíkir kankvís á
Fljúgðu þá, fljúgðu þá, fljúgðu þá
Enga töf, yfir lönd og höf
og um loftsins breiða svið
allt til Hvergilands líður vort lið
þar lifna allir draumar við
Sérhver draumur mun lifna þar við
Komdu, Nanna!
Þyki þér heima þrengt að
þá er best að fljúga af stað
Finndu hversu ágætt er
allt að leggja að baki sér og vanda vísa á bug
Farðu á flug, farðu á flug, farðu á flug
Farðu á flug!
Þarna er það, Vanda! Önnur stjarna í stjór og beint strik uns birtir.
Þyki þér heima þrengt að
þá er best að fljúga af stað
Finndu hversu ágætt er allt að leggja að baki sér
og vanda vísa á bug
Farðu á flug, farðu á flug...
farðu á flug, farðu á flug
Já, ræningjalíf það er yndislegt líf
að ræna er hafaldan rís
Að sækja á sjóinn já það á við þjófinn
Þetta er það líf sem ég kýs
Svo þetta er það líf sem ég kýs
Ræningjalíf það er yndislegt líf og er þú ert fyrir bí
KAFTEINNINN
þú verður ei grafinn því vatni vafinn þú veltir þér þaranum í
Hó, þú veltir þér þaranum í
Góðan dag, áhöfn. -Hvað er gott við hann, herra Starri?
Hér sitjum við og borum í nefið á þessari Kolbeinsey,
meðan karlinn spilar einhverja lönguvitleysu við Pétur Pan.
Gættu þín. Þú gætir hleypt af!
Við ættum að vera að sinna sjóránum.
Maður kann varla lengur að blóðga mann.
Farðu og segðu Kobba
að við viljum leggja úr höfn. Skilið!
Bannsettur Pétur Pan!
Fengi ég fundið fylgsnið hans gæti ég gripið hann þar.
En hvar er það?
Við Hafmeyjalón?
Nei, við leituðum þar.
Við kembdum Mannætuskúta.
Hér! Nei, nei, nei!
Þetta eru indíánalendur.
Og þó...
Indíánarnir þekkja betur eyjuna en ég mitt eigið skip.
Gæti hugsast...?
Góðan daginn, kafteinn. -Ég hef það!
Tígurlilja, Starri!
Tígurlilja, kafteinn?
Dóttir höfðingjans. Hún veit hvar Pétur felur sig.
Áttu von á að hún segi þér það, kafteinn?
O, einhverjum fortölum mætti beita held ég.
Sjáum nú til.
Steikja hana í olíu?
Kjöldraga hana? Skilja hana eftir á eyðieyju?
Ræningjalíf, það er yndislegt líf
úr vegi öllum vandræðum rutt
Í leik okkar ljótum við lífsins njótum
því líf okkar ræningja er stutt
Hó, því líf...
Bíðum nú við. Hvar var ég?
Sei-sei, kafteinn.
Að skjóta mann í miðjum lokatóninum.
Það er nú ekki til siðs.
Til siðs, maður minn? Ég pípi á það.
Var Pétur Pan til siðs þegar hann gerði mér þetta?
Hann hjó nú bara höndina af þér í gamni, eða þannig.
Já, en að henda henni fyrir krókódílinn!
Honum fannst ég svo góður á bragðið
að nú eltir hann mig og slefar í von um
að fá afganginn af mér.
Og væri búinn að ná þér
hefði hann ekki étið vekjaraklukkuna.
Hann varar þig við með þessu
sífellda tikk takk, tikk takk.
Hjálp, Starri! Láttu hann ekki taka mig!
Nei! Láttu hann ekki taka mig! Starri, Starri!
Skammastu þín! Ekki hræða Kobba svona.
Þú færð ekkert í dag! Svei! Farðu.
Snáfaðu! Farðu segi ég! Hunskastu!
Fór hann, Starri! -Já, kafteinn. Allt klárt.
Ekkert að óttast meir.
Ég þoli þetta ekki lengur. Í alvöru. Bara ekki.
Svona, svona, kafteinn. Rólegur nú.
Leyf mér að raka þig smá.
Raksturinn róar þig. Svona.
Ræningjalíf það er yndislegt líf
að ræna er hafaldan...
Þú ert nú ekki sami selskapsljóminn og venjulega, kafteinn.
Að sækja á sjóinn já það á við...
Og það er urgur í áhöfninni.
Þeim sem enn tóra.
Því höldum við ekki til hafs?
Gleymum Pétri Pan? Svona.
Að sækja á sjóinn já
Þá yrðu allir ánægðari. Svo ég segi ekki heilsubetri.
Kafteinn! Æ, æ! Ég hef aldrei rakað svona þétt áður.
Rólegur, kafteinn. Hann hlýtur að vera hérna.
Stattu upp, asninn þinn!
Skal gert.
Ó, fann hann, kafteinn.
Alveg eins og nýr. -O, þú myglaði moðhaus!
Pétur Pan framundan. -Ha? Í hvaða stefnu?
Þrjú strik á stjórnborða.
Glyrnan mín góð. Það er Pan.
Á leiðinni hingað með meira af svona grefils pjökkum.
Herra Starri! Ræstu út liðið!
Skal gert, kafteinn. Ræsa út liðið!
Allir á dekk!
Takið á, drussar!
Nú náum við þeim, Starri. -Sannarlega, kafteinn.
Mannið byssurnar, kjölsvín!
Þessa hef ég árum saman beðið. -Og þá eru frídagar ekki taldir með.
Tvöfalt af púðri og minni kveik! -Minna púður og tvöfaldan kveik.
Þvílík sjón. Við plöffum þau niður eins og rjúpur á hreiðri.
Klárir, menn! Mið, fjörutíu og tvær! -Mið, fjörutíu og tvær!
Hlaupris, sextíu og fimm! -Hlaupris, sextíu og fimm!
Þrjú strik vestur! -Þrjú strik vestur!
Miðið!
Ó, þetta er eins og mig dreymdi.
Sko, Jón! Þarna er Hafmeyjalón!
Dámar mér ekki! Og indíánabúðirnar.
Og sjáið. Þarna er Kobbi Kló og sjóræningjarnir!
Passið ykkur!
Skella! Farðu með þau inn á eyju.
Ég verð hér og tef fyrir Kobba.
Hæ! Kobbi þorskhaus! Hérna!
Skellibjalla! Ekki of hratt! Skellibjalla!
Þetta er of hratt fyrir okkur!
Skellibjalla, bíddu!
Jæja?
Ertu að ýta? -Ertu að ýta?
Já, ykkur! -Þú mátt þetta ekki!
Ha! Skipun frá Pétri?
Þegið þið aðeins! -Hvernig skipun, Skella?
Ægilegur hvað? -Vöndufugl!
Vöndufugl?
Á leið hingað?
Hvað eigum við að gera?
Mala hann? -Klessa hann?
Hoppa á honum?
Ó, skjóta á hann? -Skjóta á hann!
Já, skjóta á hann! -Eltum Skellu!
Komum! Snöggir! -Tökum hann.
Ég sé hann! -Ég líka!
Viðbúnir, tilbúnir...
Skjóta!
Ó, Pétur, þú bjargaðir mér.
Ertu ómeidd? -Já, Mikki.
Skrambans ekkisen, Vanda. Þú hefðir getað dáið.
Hæ, Pétur, það var ég sem náði honum!
Ég náði honum! -Nei, ég!
Jæja, já? -Nei, það var ég!
Í röð!
Mikið er ég stoltur af ykkur.
Bjálfar!
Ég sæki mömmu til að segja ykkur sögur. -Mömmu?
Og þið skjótið hana niður. -En Skella sagði að hún væri fugl.
Sagði hún hvað?
Að þú vildir láta skjóta hana niður.
Skellibjalla! Skella!
Komdu.
Þú ert vænd um drottinsvik.
Ertu sek eða saklaus?
Sek! Veistu ekki að þú hefðir getað drepið hana?
Skellibjalla!
Ég dæmi þig til útlegðar að eilífu!
Nei, ekki að eilífu.
Ja, í viku þá. Komdu, Vanda. Ég skal sýna þér eyjuna.
Ó, Pétur, hafmeyjarnar?
Förum frekar að veiða. -Tígrisdýr?
Nei, birni! -Nei, birni.
Sjálfum þætti mér gaman að hitta frumbyggjana.
Og indíánana líka.
Þá það.
Förum og föngum nokkra indíána.
Vert þú foringinn, Jón. -Ég reyni að gegna stöðunni með sóma.
Áfram gakk!
Komdu, bangsi.
Gættu þín, Mikki!
Komdu, Vanda. Ég skal sýna þér hafmeyjarnar.
Í þrautakóng við förum, við förum, við förum
Í þrautakóng við förum og allir elta Jón
Dí domm dí dí og dídlí dó dí dí
Dí domm dí dei nú förum við leikinn í
Dí domm dí dí og textinn er einfaldur því
hann er dídlí domm og dídlí domm dí dei
Dí domm dí dí og dídlí domm dí domm
Og svo og svo við sýnum nú kjark og þor
Í röð, í röð að rekja hvers annars spor
Syngjum dídlí domm og dídlí domm dí dei
Í þrautakóng við förum við förum, við förum
Í þrautakóng við förum og allir elta Jón
Við indíána berjumst og berjumst og berjumst
Við indíána berjumst því Jón er ekkert flón
Dí domm dí dí og dídlí domm dí dí
Og svo og svo við syngjum þetta enn á ný
Dí domm dí dí og dídlí dídlí dei
Já og dídlí domm og dídlí domm dí dei
Indíánar!
Ilfetar.
Af ætt svartfætlinga.
Glettilega grimmir. -Förum, tökum þá!
Já, tökum þá. -Herramenn! Herramenn!
Fyrst búum við til áætlun. -Hvernig áætlun?
Eitthvert herbragð.
Ég hugsa mér sveigmyndaða sóknarlínu, si-svona!
Jón! Indíánar! Indíánar!
Hleypið mér inn!
Munið að indíánar eru slægir...
en vitgrannir.
Við umkringjum þá og komum þeim á óvart!
Ég er miður mín, piltar. Þetta er allt mín sök.
Þetta er allt í lagi, garpur. -Okkur er sama.
Há!
Há! Höfðingi! -Há!
Í mörg tungl við berjast við bleiknefjapilta.
Sum tungl þú vinna.
Sum tungl við vinna.
Allt í lagi. Þú vinnur núna. Og slepptu okkur svo.
Sleppa okkur? Var þetta bara leikur?
Ef við vinnum sleppum við þeim.
Ef þeir vinna sleppa þeir okkur.
Í þetta sinn, ekkert sleppa okkur!
Ha! Hann er alltaf að spauga. -Ég ekki spauga.
Hvar þið fela Tígurlilju prinsessu?
Tígurlilju?
Við erum ekkert með þessa prinsessu. -Og ekki hef ég séð hana.
Og ekki ég.
Það topplygi.
Ef Tígurlilja ekki komin í kvöld...
við brenna ykkur á báli.
Hugsa sér! Alvöru hafmeyjar.
Viltu ekki kynnast þeim? -Það væri dásamlegt.
Komdu þá.
Nei, þarna er Pétur! -Halló, Pétur!
Halló, Pétur!
Halló, stúlkur!
Hvað það er gaman að sjá þig.
Hví varstu svona lengi í burtu? Saknaðir þú mín?
Segðu okkur einhver ævintýri. -Eitthverja spennandi sögu.
Hvað um þegar ég hjó höndina af Kobba og henti í krókódílinn?
Mér finnst hún svo skemmtileg. -Mér líka.
Þarna var ég á Skollaskeri umkringdur ræningjum...
Hæ, Pétur! -Hver er þetta!
Þetta er hún Vanda.
Mannastelpa! -Hvað er hún að gera hér?
Og það á náttkjólnum.
Svona, elskan, komdu að synda.
Ég er ekki í sundbol! -En þú mátt til!
Gerðu það! -Nei, nei, ekki!
Of góð með sig, ha! -Pétur!
Ef þið vogið ykkur að koma nálægt mér aftur...
Vanda! Vanda! Þær voru bara að grínast! Er það ekki, stelpur?
Auðvitað. -Við ætluðum bara að drekkja henni.
Sko bara. -Ef þér dettur í hug
að ég láti bjóða mér þetta mínútu...
Uss. Bíddu, Vanda.
Jú, það er Kobbi karlinn.
Kobbi! -Kobbi.
Vanda, fljót.
Hann hefur tekið Tígurlilju.
Þeir stefna í átt að Kúpuklöpp. Komdu.
Gáum hvað er að gerast.
Jæja, prinsessan væna. Ég ætla að gera þér tilboð.
Þú segir mér hvar Pétur Pan felur sig og þá sleppi ég þér.
Hundspott. -Grey Tígurlilja.
Og stend ég ekki við orð mín, maður minn?
Jú, alltaf, kafteinn.
Þér er best að tala. Bráðum flæðir að
og þá verður það of seint.
Ég skal sýna þorskhausnum... Bíddu, Vanda. Nú verður fjör.
Fjör?
Mundu,
það syndir enginn upp
á veiðilendurnar eilífu.
Ég vara þig við, Tígurlilja.
Manatoa, hinn mikli andi úthafsins talar.
Gættu þín, Kobbi kló!
Gættu þín!
Heyrðir þú þetta, Starri? -Þetta er illur andi, kafteinn.
Stattu vörð. Ég ætla að litast um.
Bara sjálfur úthafsandinn, ha?
Vanda! Fylgstu með.
Starratetur!
Já, kafteinn.
Slepptu prinsessunni og farðu með hana til síns heima.
Skal gert! Sleppa prinsess...?
En kafteinn...
Ég skipa þér, maður minn!
Skal gert, herra.
Ég sagði þér að Kobbi sæi að sér. -Bittinú!
Þið mynduð aldrei svíkja Pétur.
Hvað þykist þú vera að gera?
Fara með hana heim. Þú mæltir svo fyrir.
Mælti ég fyrir?
Já, sagðir þú ekki áðan...
Til baka með hana!
Mælti fyrir! Annar eins erki...
Starratetur!
Hvað þykist þú vera að gera?
Fara með hana til baka eins og þú skipaðir, kafteinn.
Ég sagði ekkert í þá veru!
En kafteinn, sagðirðu ekki...
Í síðasta sinn.
Farðu með hana aftur til síns heima.
Er það klárt?
Skal gert, herra.
Og eitt enn.
Þegar þú ferð út í skip, segðu þá körlunum
að fá sér vel af spariromminu mínu.
Pétur!
Hérna er andinn, Starri!
En, þetta er Pétur Pan.
Grefils pjakkur! -Takk, kafteinn!
Komdu niður, krakki. Ég býð þér að bragða á köldu stáli.
Fylgstu með, Vanda.
Farðu varlega!
Vilt þú freista gæfunnar? -Láttu hann hafa það!
Svona, auli! Skjóttu hann!
Ég er hérna, herra Starri!
Bíddu, bjáni! Nei! Nei!
Kafteinn?
En agalegt!
En sú mæða, maður minn. Við höfum misst vorn kæra kaftein.
Kafteinn!
Í bakið, kafteinn?
Láttu hann hafa það!
Kljúfðu hann oní bringukoll!
Þar náði ég þér, Pétur.
Sei-sei, þorskur á króki.
Þetta launa ég þér, Pétur. Þó það verði mitt síðasta.
Svei mér, kafteinn. Heyrir þú eitthvað?
Nei!
Herra krókódíll. Finnst þér góður þorskur?
Er það? -Nei, Pétur, ekki...
Nei!
Starri! -Farðu ekkert, kafteinn!
Dokaðu aðeins. Ég bjarga þér!
Starri!
Kafteinn! Kafteinn!
Starri! Starri!
Skilaðu honum!
Róðu út í skip! Róðu út í...
Starri!
En hvað um Tígurlilju, Pétur?
Tígurlilju? Ó, Tígurlilja!
Hjálp...
Bíddu eftir mér, Pétur.
Þessi fjárans Pétur Pan.
Gerir mig að fífli.
Ó, hausinn á mér.
ÞÖGN ÓNÁÐIÐ EKKI
Ræningjalíf það er...
Heita vatnið, herra Starri.
Kafteinninn er með hausverk.
Við megum ekki angra hann.
Nei, kafteinn! Gott að sjá þig brosa aftur.
Minnir mig á þegar við lifðum eðlilegu, fábrotnu lífi.
Rændum skip. Skárum hálsa.
Æ, hví förum við ekki til sjós?
Það er víst eitthvert klandur á eynni.
Kvennaklandur.
Berðu mig ekki fyrir því,
en ólyginn sagði mér að messinn hefði sagt
að heyrst hefði að Pétur hefði gert Skellibjöllu útlæga.
Þú morkni marhnútur! Ég skal...
Að Pétur hefði gert Skellibjöllu útlæga?
Já, kafteinn, það er víst.
En því þá? -Út af Vöndu.
Hún reyndi víst að stúta henni. Skella er svo afbrýðissöm.
Sei-sei. -Þess vegna ættum við að fara.
Hér er orðið ólíft fyrir sómakæran sjóræningja.
Þetta er það, Starri!
Gott þú ert sammála.
Frakkann, fljótt! Sparifrakkann.
Skal gert. Því fyrr sem við siglum því betra.
Afbrýðissaman kvenmann má plata út í hvað sem er.
Klóskrínið! -Skal gert.
Sparisettið, herra!
Ef við skjöllum hana, þykjumst ólmir vilja hjálpa henni,
stingur hún kannski út stefnuna á ónefndan felustað.
Besta fylgsnið okkar er Spánskavör. Ég set kúrsinn...
Hvert þykist þú vera að fara?
Að segja öllum að við siglum á flóði.
Þú ferð í land, sækir Skellibjöllu
og færir mér hana.
Skilið?
Já, já, herra.
Há! -Há!
Hvað er höfðinginn að gera, Jón?
Hann flytur ræðu á táknmáli.
Hvað segir hann?
Hann segir: "Pétur Pan mikill stríðsmaður.
Bjarga Tígurlilju.
Gera höfðingja toppglaðan."
Hann virðist nú ekki toppglaður.
Gera Pétur Pan topphöfðingja.
Þú nú Litli Fljúgandi-Örn.
Húrra fyrir höfðingjanum!
Húrra! -Bravó!
En dásamlegt! -Húrra!
Við kenna bleiknefjabræðrum allt um rauðskinna.
Gott, þetta gæti orðið næsta fróðlegt.
Af hverju er rautt skinn rautt?
Því segið þið alltaf "oj"?
Því segið þið alltaf há?
Því segja alltaf há?
Af hverju segja há?
Vanti þig að öðlast vit og vilt í fróðleik ná
spurðu hver og hví og hvað?
Og hvers sem hefst á... H!
Við útskýra
Hana er sama og Mana er og Ganda sama og það
Ekki kona dansa.
Kona sækja eldivið.
Af hverju segja "oj"?
Af hverju segja há?
Er karlinn fyrstu konunni sinn kærleik vildi tjá
trylltist hann og tók eitt oj! þegar tengdamömmu hann sá
Af hverju er rautt skinn rautt?
Forðum er hinn fyrsti karl fékk sinn fyrsta koss
roðnaði hann oní rass og sá roði er enn á oss
Já svona er nú hin sanna saga indíánanna
allt annað blaður ómerkt og dautt
nú áttu að sjá hví vort skinn er rautt
Jón!
Kona taka bangsa.
Mikki! -Kona sækja eldivið.
Kona ekki sækja baun.
Kona fara heim.
Forláttu mér, fröken Bjalla.
En Kobba langar að tala við þig.
Já, fröken Bjalla. Kobbi Kló játar sig sigraðan.
Á morgun hverf ég af eynni og kem aldrei aftur.
Gott að heyra það, kafteinn. Ég læt áhöfnina vita...
Og því bið ég þig að segja Pétri að ég ber til hans engan kala.
Pétur er ekki gallalaus svo sem.
Til dæmis að bjóða Vöndu hingað.
Algjört glapræði það.
Og sagt er að hún hafi komist upp á milli ykkar Péturs.
En hvað er þetta?
Tár?
Þetta er þá satt!
Ó, Starri! Eins og stórbokki við stofupíu.
Hrifsar bestu ár ævi hennar
og varpar henni svo á dyr
eins og notaðri flík.
En sú bölvuð forsmán.
En dæmum Pétur ekki of hart.
Þetta er allt Vöndu að kenna.
Starri, við verðum að bjarga drengnum frá sjálfum sér.
En hvernig?
Tíminn er naumur. Við siglum á morgun.
Siglum! Þar kom það!
Við rænum Vöndu!
Ræna Vöndu, kafteinn?
Förum með hana til sjós.
Hverfi hún mun Pétur brátt gleyma þessari stundarhrifningu.
Komdu! Leggjum í hann. Umkringjum fylgsni Péturs.
En, kafteinn. Við...
Við vitum ekki hvar hann felur sig.
Skolli þó! Það er rétt.
Hvað var það, mín kæra?
Gætir þú vísað okkur veginn? Nei, ekki datt mér það í hug.
Skrifaðu niður, Starri. -Skrifaðu niður, Starri.
Skal gert.
Byrja við Tréfótatind. -Byrja við Tréfótatind.
Fjörutíu skref að Blindingsbjargi.
Að Blindingsbjargi.
Já, já.
Hopp, skopp og stökk yfir Krókódílsgil.
Svo norðnorðaustur. Eitt, tvö, þrjú.
Drífðu þig þarna...! Haltu áfram, mín kæra.
á ég ekki meiða Pétur!
Jómfrú góð, Kobbi kló sver þess eið
að leggja ekki hönd...
né kló á Pétur Pan.
Gálgatré!
Svo þar er leiðin inn í fylgsnið hans.
Takk, mín kæra. Þú varst afar hjálpleg.
Af hverju er rautt skinn rautt?
Fljúgandi-Örn heilsar köppum sínum.
Há!
Há, höfðingi! -Há!
Há!
Höfðingi heilsa litlu mömmu.
Há!
Æ, Vanda, er þetta allt og sumt.
Öllum öðrum finnst ég stórkostlegur. -Sérstaklega Tígurlilju.
Tígurlilju? -Jón!
Mikki! Þvoið ykkur í framan og svo beint í rúmið.
Rúmið! -Kappar ekki sofa.
Geta vakað í marga daga.
En við förum heim í fyrramálið. -Heim!
Við viljum ekki fara heim.
Ekkert fara heim. Gista mörg tungl. Toppgaman.
Svona, Pétur, verum skynsöm.
Höfðinginn hefur talað.
Í öllum bænum. Hættið, strákar!
Viljið þið vera hér og alast upp eins og villimenn?
Jahá! -En það gengur ekki.
Þið þurfið mömmu, og við öll.
En ert þú ekki mamma okkar?
Auðvitað ekki. Þú ert þó ekki búinn að gleyma mömmu okkar?
Var hún með mjúk eyru og svona loðinn feld?
Nei, Mikki. Það var Nanna.
Ég átti mömmu held ég.
Hvernig var hún?
Man það ekki.
Ég átti hamstur. -Það er engin mamma.
Nei, nei, strákar. Hættið! Ég skal segja ykkur hvað mamma er.
Já, já! Segðu okkur það! -Gerðu það, Vanda!
Mamma, alvöru mamma,
hún er besta manneskja í heimi.
Hún býður þér,
svo blítt góða nótt.
Kyssir á kinn
og hvíslar sof rótt.
Mamma ykkar og mín
Sú styrka hönd þig styður á leið
Og stendur með þér í gleði og neyð
Mamma ykkar og mín
Móðurást er mannanna hjörð
meira virði en himinn og jörð
Af hvaða undraefni
hún er enginn veit
MAMMA
en aldrei það þver
Og hennar afl
aldrei dvín hjá
mömmu ykkar og mín
Ég vil fá mömmu. -Já, Mikki.
Ég mæli með tafarlausri heimför.
Má ég koma með, Vanda? -Ég líka!
Þá það. Mömmu þætti örugglega gaman að hitta ykkur.
Það er að segja, ef Pétri er sama.
Já, farið bara. Farið og verðið fullorðin.
En munið. Ef þið fullorðnist
fáið þið aldrei að koma hingað aftur.
Aldrei!
Æi, jæja.
Jæja, menn! Leggjum í hann. -Já! Komum!
Þau koma aftur.
Pétur.
Vertu sæll, Pétur.
Ágætt, menn. Burt með þau!
Og næsta mál, að ganga frá meistara Pétri Pan.
En væri ekki mannúðlegra að skera hann bara á háls.
Svo sannarlega, maður minn.
En ég lofaði að leggja ekki hönd
né kló á Pétur Pan.
Og Kobbi Kló svíkur aldrei orð sín.
Ef skráið þið ykkur á skip
þá skal nú af fjörinu nóg
Því slíkt á nú við allt strákalið
að standast það hetjupróf
Sæktu um hjá Kobba Kló
Kló kló klóbiddí kobbiddí kró
Og krókódíll vill éta Kló
Já þessa máttu ei fara á mis
Ef munstrar þú þig nú
þá áttu hjá mér aukreitis
eitt ókeypis tattú
Taktu þessu og segðu takk
því tími er enginn fyrir snakk
En þráist þú - þá plankann gakk
En þessu ræður þú
Nú skráið þið ykkur á skip
þið skjálfandi landkrabbahró
Hjá okkur er nóg um spaug og spé
þú spreðað getur feikifé
Ef sigla viltu sjó
sæktu um hjá Kobba Kló
Strákar!
Skammist ykkar bara.
En Kobbi leggur mjög hart að okkur, Vanda.
Við fáum að ganga plankann ef...
Ég held nú síður. Pétur Pan bjargar okkur.
Pétur Pan bjargar þeim.
Æ kafteinn...
Fyrirgefðu fjórtán sinnum, fröken.
Þú skilur víst ekki spaugið.
Þannig er, að við gáfum Pétri pakka.
Óvæntan glaðning, ef svo mætti að orði komast.
Alveg sé ég hann fyrir mér
hvar hann les hugheila kveðjuna.
Til Péturs.
Ástarkveðja. Frá Vöndu.
Opnist ekki fyrr en klukkan sex.
Hvað ætli þetta sé?
Sæi hann í pakkann fyndi hann þar bráðlunkið lítið apparat.
Stillt á þegar klukkan er svona.
Pétur Pan verður sprengdur burt
úr Hvergilandi að eilífu!
Nei!
Nú styttist í það.
Átján sekúndur.
Fimmtán sekúndur.
Þrettán sekúndur.
Tólf sekúndur.
Nú hlýt ég að mega opna hann.
Sæl, Skella! Sjáðu hvað Vanda gaf mér.
Heyrðu! Hættu! Hættu! Hvað er að þér?
Kobbi? Sprengja?
Láttu ekki eins og asni.
Hér er fallinn frækinn fjandi.
Amen.
Kobbi! Það var sprengja.
Hefði Skella ekki... Skellibjalla!
Skella! Skellibjalla!
Hvar ertu, Skella?
Skellibjalla!
Skella! Ertu ómeidd?
Vanda? Strákarnir?
En ég verð að bjarga þér fyrst. Bíddu róleg, Skella. Bíddu!
Láttu ekki slokkna á þér. Skilurðu ekki.
Þú ert mér meira virði en nokkur annar.
Og svo, hvað skal það vera? Penninn eða plankinn?
Við göngum aldrei í lið með þér, Kobbi Kló.
Eins og þú vilt. Dömurnar fyrst, mín kæra.
Verið þið sælir, strákar. -Sæl, Vanda.
Vertu hughraustur, Jón. -Ég mun freista þess, Vanda.
Vertu sæll, Mikki. -Bless, Vanda.
Hana, áfram með ykkur.
Já, áfram. Ekkert vesen.
Klárum þetta.
Drífa sig.
Vanda! Vanda!
Kafteinn, engin gusa.
Ekkert hljóð.
Ekki minnsta gára. -Þetta eru galdrar.
Engin gusa.
Sást þú gusu?
Þetta eru álög.
Sannið þið til. Við fáum allir fyrir ferðina.
Það eru álög á skipinu.
Engin gusa, kafteinn!
Nú, viltu gusu, herra Jaki?
Þarna færðu gusu!
Hver er næstur! -Þú ert næstur, Kobbi!
Núna gekkstu of langt. -Það er Pétur! Það er Pétur!
Og Vanda. -Ómögulegt.
Það er árans draugurinn hans sem talar.
Biddu bænirnar, Kobbi!
Sjáum til hvort ekki blæði úr þessum draug.
Ég rek hann í gegn.
Hafðu þetta!
Árans klóin!
Komið, allir saman.
Fljótur, Mikki! Fljótur!
Hreyfið ykkur, kjölsvínin ykkar!
Takið grefils pjakkana!
Þetta er enginn drengstauli.
Þetta er púki að slást við mig. Fljúgandi drýsill!
Bíðið aðeins!
Stilltir!
Skjóta!
Niður, hrappur!
Gott, Mikki! -Bangsinn lengi lifi!
Já, fljúgðu! Fljúgðu, heigull!
Heigull? Ég!
Þú þorir ekki í Kobba maður á mann.
Þú flýgur alltaf burt eins og hræddur smáfugl.
Enginn lifir það af að kalla Pétur Pan heigul.
Ég þori að berjast við þig með hönd fyrir aftan bak.
Þú lofar þá að fljúga ekki. -Nei, Pétur! Þetta er gildra!
Já, Kobbi. Ég lofa. -Gott, látum oss þá byrja!
Og nú...
Hortugi sveinn, skalt þú deyja.
Fljúgðu, Pétur. Fljúgðu!
Nei. Ég lofaði.
Náði þér, Kobbi!
Kljúfðu hann oní bringukoll.
Þú ferð nú ekki að stúta honum Kobba, er það nokkuð?
Ég skal láta mig hverfa. Ég geri hvað sem þú vilt.
Jæja, ef þú segist vera þorskhaus.
Ég er þorskhaus. -Hærra!
Ég er þorskhaus!
Húrra!
Kobbi er þorskhaus já þorskhaus, já þorskhaus
Jæja, þú mátt fara. Og komdu aldrei aftur.
Pétur!
Starri! Starri!
Starri!
Kafteinn!
Kafteinn! Kafteinn!
Húrra!
Húrra! Lifi Pan kafteinn!
Jæja, drussar. Upp í reiðann.
Við leggjum í hann! Hífið fokkuna!
Pétur. Ég meina Pan kafteinn.
Til þjónustu, jómfrú.
Gætirðu sagt mér, herra, hvert á að sigla?
Til Lundúna, jómfrú.
Ó, Pétur.
Mikki! Jón! Við förum heim!
Mannið spilið.
Upp með akkeri!
Álfaryk!
Ég er svo fegin þú skyldir hætta við að flytja Vöndu.
Hún er nú bara barn ennþá.
Þú veist nú að þetta er bara í nösunum á mér.
Ekki satt, Nanna?
Vanda?
Vanda! Hvað ertu að gera þarna?
Mamma, við erum komin aftur. -Komin aftur?
Nema Týndu Strákarnir. Þeir voru ekki tilbúnir.
Týndu...? Tilbúnir? -Til að fullorðnast.
Svo þeir fóru aftur til Hvergilands.
Hvergilands? -Já, en ég er það.
Ert hvað? -Tilbúin að verða fullorðin.
Ó!
Jæja, væna, ekkert liggur á.
Kannski var ég dálítið...
Þetta var svo dásamlegt ævintýri.
Skellibjalla og hafmeyjarnar og Pétur Pan.
Hann var yndislegastur af öllu.
Sko, þegar okkur var rænt... -Rænt!
Þá vissi ég að hann myndi bjarga okkur. Og hann gerði það.
Og við kölluðum hann þorskhaus.
Kobba Kló, meina ég.
Og svo sigldum við á skútunni hans um skýin.
María, ég ætla í bólið.
Er hann ekki dásamlegur?
Sjáið hvað hann siglir skútunni sinni vel.
Georg! Georg!
Hvað nú, María.
Nanna, sást þú...?
Skrítið, mér finnst eins og ég hafi séð þessa skútu áður.
Fyrir langa löngu.
Þegar ég var bara barn.
Goggi, elskan. -Pabbi.
Þyki þér heima þrengt að
þá er best að fljúga af stað
Finndu hversu ágætt er
allt að leggja að baki sér
og vanda vísa á bug
Farðu á flug
ENDIR
Farðu á flug