DE BLAUWE VOGEL
Geen doorgang op bevel van Rudolph IV
Kijk Mytyl, daar is er één.
Snel... geef me de stok.
Neem het brood.
Hebbes! We hebben hem!
-Denk je? -Ik hoop het...
Je kan niet meer weg. We hebben je.
Laat mij eens zien Mytyl...
Voorzichtig Tytyl, je maakt hem bang.
Wie is daar ? Hallo daar !
Oei, de boswachter, Rennen ! Snel !
Wat zou de boswachter krijgen als hij ons te pakken kreeg ?
Wat zou hij gedaan hebben ?
-In de gevangenis gestopt en ons hoofd eraf.
Voor één enkel vogeltje ? Hij heeft toch nog een heel bos ?
Het is verboden.
Mytyl, Oh, Mytyl
Oh... Halo Angela
Wat heb je daar ? Iets voor Kerstmis ?
Het is een vogel, een zeldzame vogel. -Vandaag gevangen.
Gevangen in het koninklijk bos.
Ik weet niet... Je zou het niet voor iets anders willen ruilen ?
Ik denk het niet. Euh... wat heb je precies ?
Je mag Katrina hebben. Je hebt haar altijd graag gewild.
Ja... toen ze nieuw was.
Ze is zo goed als nieuw, alleen maar op één plaats hersteld
Het spijt me. Ik heb de vogel trouwens al aan een ander meisje beloofd voor Kerstmis.
Ze zou het toch niet erg vinden ?
Alsjeblieft Mytyl, Laat ons ruilen.
Angela! Sluit het raam. Je zou beter moeten weten.
Ik sprak met Mytyl, ze heeft een vogel. -Ja ja, maar je bent al ziek genoeg
Je mag geen kou vatten. Sluit het raam.
Oh moeder, ik heb altijd al zo'n vogel gewild. Alsjeblief, vraag haar om hem mij te geven.
Zij, ze heeft nog nooit iemand iets gegeven.
Aan wie heb je die vogel beloofd ? -Wie denk je ? Mezelf natuurlijk.
Waarom zei je dat dan ?
De volgende keer dat ik op jacht ga, laat ik je thuis.
Tyltyl, zag je ooit zo'n kersboom?
Kijk naar alle kinderen. Iedereen heeft het naar zijn zin.
Iedereen, maar niet die violisten.
Dat moet hard werken zijn.
Is dat de Kerstman daar met dat witte haar ? -Nee stommeling, dat is de butler.
Goeie avond. -We doen niets, we kijken alleen maar.
Willen jullie wat cake ? - Oh, dank u meneer.
Allé, neem maar.
Niets aannemen Tyltyl.
We zijn misschien niet rijk, maar we zijn geen bedelaars.
Kom Tyltyl
Halo, mama. -Eindelijk zijn jullie thuis.
-Kijk mama, we hebben een mooie vogel gevangen.
Dat zal wel.
Waar bleven jullie ? -Wil je hem niet zien ?
Ik wil jullie je handen zien wassen. Zet dat neer en vooruit!
Weg hier Tylo.
Hallo papa... ik wist niet dat jij thuis was.
Je mama heeft de tafel moeten dekken, Vergat je de tijd ?
Weet je papa, ik denk dat de stadsklok achter loopt.
Hoorde je dat ? De stadsklok loopt achter.
Ze heeft er oog voor, niet ?
Ja, zag je dan niet dat het donker werd ?
Jawel, maar Angela hield ons tegen en ik moest wel met haar praten. Ze is ziek, weet je.
En we zijn ook gestopt bij het huis van de rijkeluiskinderen.
En wat denk je. Zij hebben een kerstboom zo hoog als 't plafond.
Genoeg nu. Kom aan tafel.
Aan tafel.
Jullie vader werkte de hele dag in het bos en heeft grote honger.
Vader, dank u voor het voedsel en zegen ons die het ontvangen. Amen
Mytyl, Tyllette wil je vogel.
Tyllette, weg hier.
Laat mijn vogel met rust.
Hoe vaak heb ik je al gezegd Mytyl dat je geen vogels in het bos mag vangen.
Maar papa, dat is zo leuk.
Toch niet voor de vogel. -Maar ik heb hem nodig.
Waarvoor ? -om voor ons te zingen.
En weet je wat mama, Angela wilde dat ik haar de vogel zou geven.
En waarom niet ? Het kan haar opbeuren, het arme kind, ziek in bed de hele winter.
Het is niet mijn fout dat ze ziek is.
Maar wel jouw fout dat je egoïstisch bent.
Jij hebt zoveel dat zij niet heeft, Mytyl.
Wat heb ik dan ?
Gezondheid om te beginnen, je kunt vrij rondrennen en spelen.
Oh, maar dat is toch niets speciaals.
Oh nee ?
Ik zou niet de hele dag in bed willen blijven.
Ik zou er niets om geven.
Genoeg Mytyl! Stop met praten en eet je bord leeg.
Mama... -Wat is er, Mytyl?
Waarom moeten wij zo arm zijn ?
Arm ? Wij ?
Dat zijn we toch. We kunnen zelfs geen kerstfeest hebben.
Je hebt toch een dak boven je hoofd ? En warme kleren ?
Deze oude spullen ? -En genoeg te eten.
Niets waar ik van hou, niet zoals die rijkeluiskinderen.
Cakes, snoepjes, poppen, mooi kleren,... alles. Ik heb niets.
Dat is niet waar, je hebt van alles. -Wat dan wel ?
Je hebt een vader die voor je werkt. -En een moeder die kookt en poetst en naait.
Dat betekent niets ? Andere mensen hebben zoveel meer.
Een groot huis, dienstmeiden, koetsen om mee rond te rijden... En kijk naar ons.
Kijk naar dit oud huis. -Genoeg Mytyl! Je moest beschaamd zijn.
Ik ben niet beschaamd. Ik haat het, ik haat het allemaal !
Stil nu ! -Nog één woord en je gaat naar bed
Je bent een ondankbaar kind. -Kan me niet schelen.
Verwend en onbeschoft.
Ik ben zo ongelukkig.
Natuurlijk. Als je niet verandert zal je ongelukkig blijven.
Dag Willian. -Kom binnen en eet met ons.
Dank u, maar ik heb geen tijd. Ik heb slecht nieuws.
Wat is er gebeurd ?
Ik heb orders om tot de onmiddellijk mobilisatie op te roepen.
Mobilisatie ? -Oh nee...
De soldaten van Napoleon zijn vlak bij de grens.
Al zo dichtbij ?
We hebben ze voordien al gestopt, nee ? -En dat doen we opnieuw!
We verzamelen morgenmiddag op het dorpsplein.
Ik zal er zijn. -Tot morgen dan maar.
Oorlog...
-Papa! -Oh papa, moet je wel gaan ?
Ik moet gaan lieveling. -Waarom ? Waarom is er toch oorlog ?
Datgene wat overal voor problemen zorgt : hebzucht, zelfzucht, daarom is er oorlog.
Maar jij bent zo niet. Waarom moet jij dan gaan ?
Dat is net wat er fout is, Mytyl...
Je kan niet zelf ongelukkig zijn zonder anderen ook ongelukkig te maken. Onthou dat.
Kom, en nu gaan slapen.
Is er nog meer ? Dit krijg ik niet bij het leger.
Slaapwel, lieveling.
Moeder ? -Wat is er ?
Het spijt mij dat ik zo was aan tafel.
Dat zeg je nu altijd, maar morgen doe je weer precies hetzelfde.
Ik weet het, maar ik begrijp zelf niet waarom.
Wel, je zal het moeten vinden, anders blijf je voor altijd ongelukkig en dat wil je toch niet ?
Nee... -Je wil toch wel gelukkig zijn ?
Ja mama, zoals jij. Je bent de hele tijd gelukkig.
Wel, bijna altijd. -Maak je geen zorgen, mama.
Papa komt terug.
Tyltyl, slaap je ? -Nee, ik denk het niet. Jij wel?
Hoe kan ik nu slapen als ik tegen jou praat ?
Hoorde iemand kloppen ?
Ik heb iets gehoord.
Dat met papa zijn. -Ik hoop het Mytyl.
Hoorde je mij niet kloppen ?
Wel ja, meneer... -Waarom liet je me dan niet binnen ?
Wie ben je ?
Wat is er met je ogen ? Zie je het niet ? Ik ben Berylune!
Berylune? -Ja, de fee Berylune.
Het is wat donker om goed te zien.
Donker ? Wat je zegt. Steek het licht aan!
Het licht is vanzelf aangegaan. -Hoe heb je dat gedaan ?
Stel al die vragen niet.
Zelfs papa kan dit niet.
Vlug nu ! Ga je vlug aankleden. Jullie moeten de blauwe vogel vinden.
De blauwe vogel? -Natuurlijk!
De blauwe vogel, De Bluebird.
Waarom moeten we die vinden ?
Waarom ? Je wil toch gelukkig zijn ?
Natuurlijk, maar waarom zou ik daarvoor de blauwe vogel willen ?
Oh, hoe dom ben jij wel ?
Weet je dan niet dat de blauwe vogel geluk betekent ?
Hoe kan dat ? -Omdat ik het zeg !
Trek je kleren aan, allebei. Of moet ik het voor je doen ?
Stil...
Wees gekleed !
Kijk Tyltyl, je hebt zelfs je laarzen aan.
Mama zou jou wel in huis kunnen gebruiken.
Dat zal wel. Blijf daar niet staan, kom mee.
Vertel ons eerst waar we de blauwe vogel kunnen vinden.
Da's niet gemakkelijk. Je moet het zelf doen. Kijk in het verleden, in de toekomst, overal.
Kom je met ons mee ?
Geen denken aan, ik heb ander dingen te doen.
Wij mogen niet alleen weg in het donker.
Heb ik gezegd dat je alleen moest gaan ? Je hebt toch vrienden, niet ?
Kunnen we papa meenemen ?
Daar is je hond Tylo, neem hem mee. Hij kan je wel helpen.
En Tyllette, je kat, neem haar, als je dat wenst.
Wakker worden, Tylo. -Wakker worden, luiaard !
Sta op als een man.
Mytyl, kijk !
Mytyl, mijn kleine Mytyl! En Tyltyl, baasje Tyltyl!
Ik kan praten. Eindelijk kan ik praten.
Als ik had kunnen spreken, die dag dat je in het meer viel,
Ik heb zo hard geprobeerd om je te zeggen dat je daar weg moest blijven.
Wie ben jij ?
Stilte, we hebben tijd voor jouw gebabbel.
We hebben haast Tylo. -Waarom ?
Ik weet het niet, maar zij zegt het toch.
Stilte !
Tyllette, wakker worden. Wakker worden, zeg ik.
Kan zij ook praten ?
Natuurlijk, als een hond dat kan...
Tyllette, ik ben zo blij. We moeten de blauwe vogel vinden.
De blauwe vogel ? -Ik kom, ik zal je helpen.
Jij komt toch ook hé, Tyllette?
Waarom niet ? 't Kon wel eens leuk worden.
Ik hou niet van de manier waarop ze dat zegt.
Kom nu, allemaal !
We zouden Tylette niet mee moeten nemen. Ze is vals.
Ik hoorde wat je zei, ouwe snotneus.
Jij bent een domme bal haar !
Dat wordt lastig.
Waar wachten jullie op ?
Komaan, sta daar niet de hele nacht.
Komaan ! Waar wachten jullie op ? Op weg !
Maar waarheen moeten we ?
Ik heb het je al gezegd. Je moet overal kijken.
Maar we zullen verdwalen. -Het is zo donker.
Je moet niet vooraf al gaan jammeren. Ik zorg daarvoor : Licht ! Verschijn !
Hoe mooi !
Kijk niet zo verrast. Ik heb dat al honderd keer gedaan.
Dit is "Licht". En dit zijn Mytyl en Tyltyl.
Dag Licht. -Goeiedag.
En mijn naam is Tyllette, Aangenaam.
Jullie moeten niet zo beleefd doen. We zijn oude vrienden.
Waarheen wou je gaan ? Ik zal je gids zijn.
We weten eigenlijk niet zo goed waarheen.
Waarom gebruik je je hoofd niet ?
Is het dan niet bij je opgekomen dat de blauwe vogel zich in het verleden zou kunnen verschuilen ?
Maar waar is het verleden ? Ken jij de weg ?
Natuurlijk, het verleden is vlak achter ons.
Kom, ik zal het je tonen.
Onthou het goed :
Ergens is er een blauwe vogel,
vind hem en geef het nooit op tot je hem gevonden hebt.
Als je faalt, kan niets je redden. Vind de blauwe vogel !
We vinden hem, dat beloof ik.
Ik weet dat we nooit vrienden geweest zijn, maar nu moeten we samenwerken.
We mogen ze niet toelaten om hiermee door te gaan.
Waarom ? -Begrijp je dat dan niet ?
We zijn vrij nu. Als zij erin slagen de blauwe vogel te vinden...
..moeten we terug naar zoals we waren : Stomme slaven van de mens.
Maar zo moet het nu eenmaal. De mens is baas en wij moeten gehoorzamen.
Ik heb altijd geweten dat je een dwaas was.
Als zij willen zoeken naar een blauwe vogel, of een paarse uil... Ik zal ze helpen.
Om naar het verleden te gaan moet je hierdoor.
Maar dit is het kerkhof.
Het is de enige weg naar het verleden. Je moet er nu doorheen.
Kom je mee ?
Nee, er is geen licht op het kerkhof.
Maar ik wacht hier op jullie.
En als we de weg niet vinden ?
Ben je... bang ?
Natuurlijk ben ik niet bang.
Dan vind je de weg.
Wie is bang van wat ?
We gaan door het kerkhof.
Ach zo... Het kerkhof !?
Nog één iets, en dat is belangrijk :
Het is nu bijna middernacht. Jullie moeten binnen het uur terug zijn.
Anders blijven jullie in het verleden, voor altijd.
Mytyl, ik denk dat we beter niet gaan. -Niets van.
Wel... volg me...
Deze plaats is al erg genoeg overdag.
Bange kat! -Bange hond, alsjeblieft.
Ik ben bang Mytyl...
Er is niets... om bang van te zijn.
Ik kom hier vaak alleen maar om een beetje rond te hangen.
Wat mij zorgen baart zijn de donkere steegjes.
Wat is dat ?
Een geest.
Geesten... bestaan niet.
Toch wel, ik heb er ooit één gezien.
Oh nee, Tylo.
Ik heb er tientallen ontmoet. Ze zijn nog zo kwaad niet.
Tylo, wat doe je ?
Ik herinnerde mij plots iets wat ik nog moet doen.
Nee, je mag ons nu niet in de steek laten !
Ik zal je zeggen wat ik zal doen : ik ga over de muur
en loop rond de begraafplaats
en ik zie je...
Waar ben ik ?
Het is een open graf.
Daar gaat onze dappere beschermheer.
Zullen we verder gaan ?
Laat ons teruggaan, Mytyl. -Je bent toch geen lafaard ?
Het is alleen maar om middernacht dat je voorzichtig moet zijn.
Waarom ? -Wat gebeurt er dan ?
Middernacht is het heksenuur.
Graven gaan open, de doden staan op.
De doden ?
Tyllette, je probeert ons bang te maken !
Je bent toch niet bang ? Toch niet erg bang ?
Nee.
Maar ik zou toch liever de graven niet open zien gaan.
Waarom niet ? Het is best spannend.
Kom, terwijl we wachten toon ik jullie enkele van mijn favoriete grafstenen
Daar hebben we nu geen tijd voor. We moeten verder. Naar het verleden.
Maar dit is het verleden. Hier.
Nee, dat kan niet. "Licht" zei dat we dóór het kerkhof moesten gaan.
Maar "Licht" weet daar niets over. Ik wel.
Tyllette, niet zo snel.
Tyllette, waar ben je ?
Hier.
Waar ?
De klok.
3, 4...
5, 6...
Het is middernacht Tyltyl.
Ik wil geen dode mensen zien.
Ik ook niet.
Tyltyl, kijk.
Ik ben bang.
Maar er zijn geen doden te zien, kijk.
Misschien heeft mama wel gelijk. Zij zegt altijd dat niemand eigenlijk echt sterft.
Laat ons gaan Mytyl, ik vind het hier eng.
Kijk, dat is oma en opa's graf.
Ik wou dat ze hier bij ons waren.
Ik ook, dan zou ik niet zo bang zijn.
Iemand moet aan ons denken,
Ik voel het heel sterk.
Ja, en ik voel het in mijn benen.
We zullen bezoekers krijgen. Ze lijken al erg dichtbij.
Dan kan ik nu mijn beeld afwerken. Ik werk er al een heel jaar aan.
Dat is omdat wij zo zelden wakker zijn.
Oma, opa !
Kinderen !
Zo lang geleden. Kom, omhels mij !
Het is al maanden geleden dat je nog aan ons dacht.
De laatste keer was paasmorgen.
De kerkklokken luidden.
Pasen ? Dat kan niet, wij waren toen allebei erg verkouden.
Ja, maar jullie dachten wel aan ons.
Ja, we misten je.
Iedere keer dat jullie aan ons denken worden we wakker en zien we je.
Maar... we dachten dat je... dood was.
Nee, kindje. Alleen als we vergeten worden.
De levenden vergeten ons altijd.
De tuin,
Het huis,
alles is nog als voorheen.
Oma, ik ben zo blij hier te zijn.
Kom binnen, kinderen.
We kunnen niet oma. We kunnen niet lang blijven.
Wat zeg je ? Niet veel tijd ?
Spijtig genoeg is het zo.
Maar ik wil jullie een appeltaart bakken.
Ik wou dat we konden blijven, oma.
Opa, je hebt je beeldje nog niet afgewerkt.
Hoe zou ik ook als ik altijd slapende ben ?
Wil je mijn werkkamer zien, Tyltyl?
Oh ja ! -Kom dan maar mee.
Niet te lang Tyltyl
Er is toch geen haast ? -Jawel, we zijn gehaast.
We moeten binnen het uur terug zijn. Hoe laat is het nu ?
Zie je? Zodra je eraan denkt komt ze tot leven
Kom maar mee en zet je. Het is nog maar 20 na middernacht.
Maar de zon schijnt.
Hier schijnt de zon altijd als je aan ons denkt.
Oma, de reden waarom we gekomen zijn
is dat we de blauwe vogel moeten vinden.
Dat is héél belangrijk.
Een blauwe vogel ? Oh ja, we hebben er vast een.
Echt oma ? Waar ? Toon hem.
Lieve kind, we zullen gaan kijken in het vogelhuis. Kom mee.
Daar zijn ze, kindje. Van alle kleuren.
Je mag om het even welke hebben.
Is er geen blauwe ?
Wel ja, daar is een blauwe, die die daar zingt.
Oma, die is niet blauw maar zwart.
Zwart ? Vreemd, ik dacht altijd dat hij blauw was.
Nee, geen enkele blauwe vogel.
Zijn deze dan niet goed ?
Nee ! Hij moet blauw zijn. We moeten overal kijken.
Dit is het verleden, niet ?
Jawel, maar misschien is jouw blauwe vogel niet in het verleden.
Je zal ergens anders moeten kijken.
Ik ga dan maar beter.
Oh nee, nu nog niet.
Leer je mij beeldhouwen, opa ?
Ja, als je vaker langskomt.
Mytyl, wat denk je ? Deze hier kunnen fluiten.
Dat weet ik, maar kom nu.
Nu toch nog niet ?
Kunnen jullie niet een paar minuten langer blijven ?
Dat doen we beter niet, oma.
Maar ik wil dat jullie deze horen. Ik leerde hen een deuntje te fluiten.
Wat je ook wilt. Zeg het maar, Mytyl.
Wat dacht je van "Klein klein kleutertje"?
Wie wil dat stomme liedje ? Wat dacht je van "Lady-O"?
Dat is een leuk liedje. -Ja, Lady-O!
Je zong dat telkens bij mijn wiegje. Weet je nog?
Kijk Mytyl, deze hier speelt ook muziek.
Leuk. Net als vroeger.
Nu moeten we echt weg, oma, Kom Tyltyl.
Hoe laat is het ?
Nog altijd 12:20.
Oei, er is iets mis. Tyltyl, we moeten rennen.
Oh nee, ga niet weg.
Als jullie blijven maak ik jullie de grootste appeltaart ooit.
We hebben geen tijd oma, echt.
Tot ziens, opa. -Tot ziens Tyltyl,
Wacht niet te lang om terug te komen. -We zullen je niet vergeten.
Tot ziens kindje, denk aan ons. Je weet niet hoe belangrijk dat is voor ons.
We denken aan jullie, oma.
Tot ziens Tyltyl. -Tot ziens oma.
Kom Tyltyl...
Tot ziens !
Altijd zo haastig.
Ik krijg dit nooit af.
Kan niets hen dan doen blijven ?
Zelfs mijn appeltaart niet.
Maak je maar geen zorgen. Het was leuk dat ze aan ons dachten.
Wellicht wel.
Misschien duurt het deze keer niet zo lang tot de volgende keer.
Wel, ze zijn verdwaald. Dat is het dan.
Verdwaald, verdwaald. Hun eigen schuld door op het kerkhof te blijven.
Waarom ben je ze niet gevolgd ?
En waarom jij niet ? Je bent toch zo trouw en dapper ?
Ik denk dat ik ze zie komen.
Hier zijn we !
Ik dacht dat je verdwaald was.
Tyllette, Wat is er met je gebeurd ?
Wat gebeurde er met jullie ?
Wij waren bij oma en opa.
In het land der herinnering. Vond je er de blauwe vogel ?
Nee, er was geen blauwe vogel. Niet één.
Dat wist ik op voorhand.
Waarom deed je dat dan niet ?
Omdat niemand het gevraagd heeft.
Wat denk je dat we nu moeten doen ?
Jullie hebben de blauwe vogel nog niet gevonden. Verder zoeken dus.
Al die heisa om een blauwe vogel. Ik kan gelukkig zijn met een groot stuk vlees.
Waarom ga je niet naar het land van de luxe ?
Daar is genoeg te eten, wat je maar wil.
Zouden we daar de blauwe vogel vinden ?
Nee, dat denk ik niet.
Waarom niet ? Iedereen heeft er alles wat ze willen.
Wat zou dan wel een betere plaats zijn om te zoeken ?
Als ze steak hebben, loont het de moeite.
Misschien vinden we er wel de blauwe vogel ?
Oké dan. Ga er dan heen.
Hoe komen we in het land van de luxe ?
Dat is gemakkelijk. We nemen de eerste afslag
Wacht je op ons ?
Ja lieve kind. Ik wacht hier. Maar laat je niet te lang ophouden,
Het is niet verstandig om veel tijd aan luxe te besteden.
Oké.
Ik toon je de weg.
Juffrouw ?
Is Mr. Luxe er ?
Wie kan ik aankondigen ?
Mytyl en vrienden.
Kom binnen.
Hierlangs, aub.
Wacht hier, aub.
Wat heb ik gezegd ? Is het niet fantastisch ?
Ik ruik eten.
Mytyl, kijk naar deze leuningen. Daar zou ik wel eens willen op glijden.
Rijke mensen glijden niet langs de leuning.
De heer en mevrouw Luxe !
Goeiedag. Hoe gaat het ?
Goeiedag. Bent u mevrouw Luxe ?
Ja, dat ben ik. En dat is meneer Luxe.
Goeiedag. Goeiedag.
Dit is mijn broer Tyltyl.
Aangenaam.
En Tyllette.
Aangenaam.
Wat een mooi huis. U hebt een goede smaak.
Het is eenvoudig, maar wij vinden het mooi.
We zijn op zoek naar een blauwe vogel en dachten dat jullie er misschien één hadden.
Een blauwe vogel ?
We hebben fazant met truffels. Willen jullie liever blauwe vogel ?
Hoe maak je die klaar ?
Wij willen die niet eten.
Hoe leuk.
Hou jij van dessert ? -Erg veel, meneer.
Wel, dan kan je die krijgen. Zoveel als je wil.
met kersen en heerlijke room als je dat wenst.
alles wat je wenst. Je kan doen wat je wil.
Kan ik langs deze leuning glijden ?
Natuurlijk, ik zou meedoen, maar ik had al mijn deel vandaag.
Jij houdt van poppen, en mooie kleren, niet ?
Jawel, mevrouw.
Zij had er nooit veel.
Dat dacht ik al.
In een feestkleed, met een paar juwelen, zou je er best leuk uit zien.
Dank u.
U bent te goed, mevrouw Luxe.
Helemaal niet, ze is zo mooi. Kom maar mee.
Kom jonge man.
Oh, kom Tylo.
Tylo?
Wie is dat ?
Dat is Tylo, een hond.
Ik ben bang dat we geen plaats hebben voor hem.
Jullie vriend kan misschien beter bij de bedienden blijven.
Is dat goed, Tylo?
Als er geen plaats is voor mij.
Excuseer meneer, bij de bedienden is ook geen plaats meer. Alleen nog in het kennel.
Het kennel ?
Schitterend. Toon hem de weg.
Kom Tylo.
Tylo!
Het zal er goed zijn, Tylo.
Maak je geen zorgen, we zorgen goed voor hem.
Kom mee naar boven. Naar boven !
Wil je op mijn rug ? -Oh ja.
Langs hier voor het kennel.
Ik had het kunnen weten dat ik zou eindigen in een hondenkennel.
Laat mij proberen, ik kan het alleen.
Maar je stapt aan de verkeerde kant op, meneer.
Ik stap op langs de kant waar ik dat wil.
Je bent niet groot genoeg om er in je eentje op te kunnen, meneer.
Ik ben wel groot genoeg.
Stop dit ding. Ik zei, stop het.
Jawel juffrouw, een momentje. -Stop het meteen. Ik wil op de pony.
Voorzichtig juffrouw.
Eraf Tyltyl, het is mijn beurt.
Nee -Jawel !
Ga jij op de draaimolen rijden. -Nee, daar hou ik niet van.
Het is mijn pony. -Niet waar.
De Luxe's gaven hem aan mij. -Niet waar, ze gaven hem aan ons beide.
Kinderen !
Het is mijn pony ! -Niet waar
Wel waar -Niet waar
Van die pony af ! Ik haal je eraf.
Maak me los !
Kinderen, stop daarmee.
Mytyl, Tyltyl! Stop het kinderen.
Hoe kon dit gebeuren ? -Het is niet mijn schuld, meneer.
Hij strok aan mijn haar. -En zij sloeg mij.
Ik sla je nog eens
Kinderen ! Waarom heb je ze niet allebei een pony gegeven ?
Dan moeten ze nergens ruzie over maken.
Waarom heb jij daar niet aan gedacht ?
Blijf daar niet zo staan. Haal nog een pony!
Oké, jij mag deze hebben. Ik krijg een betere.
Oh nee, jij houdt deze. Ik neem de betere.
Nee, ik was eerst.
Nee!
Ze lijken nooit tevreden te zijn.
Als je 't mij vraagt zijn ze verwend.
Meneer Luxe, mag ik binnenkomen ? -Wat is er ? Je moest al in bed zijn.
Ik was in bed, maar kan niet slapen.
Wat is er met je voet ? -Niets, het is jicht.
Niet aanraken! -Ik was het niet van plan.
Kom zelfs niets in de buurt ervan. -Doet het al pijn als ik in de buurt kom ?
Zelfs al als je er naar kijkt. En nu naar bed.
Wel... goede nacht. -Goede nacht.
Meneer Luxe... -Ben je hier nog ?
Ja meneer. -Wel, wat wil je ?
Ik dacht, misschien wil je mij wel voorlezen ? -Waarom zou ik dat willen ?
Mijn vader doet dat soms voor mij thuis
Dat lijkt mij een dom idee. Zeg maar aan je vader dat ik dat gezegd heb.
Jawel meneer. Goed nacht -Goede nacht.
Meneer Luxe. -Wat nu weer ?
Hou je er niet van om de dingen voor het slapengaan met iemand te bespreken ?
Praten waarover ? -Oh, niets...
Mag ik je een nachtzoen geven ? -Wel hemel
Ik kan mijn ogen dicht doen en doen alsof je mijn vader bent.
Stop nu maar met die onzin.
Nou ja, kom hier...
Let op dat je mijn voet niet raakt.
Kijk uit wat je doet ! -Oh, dat was niet de bedoeling.
Eruit !
Ah... Jij bent het...
Tylo, ik heb je zo gemist.
Mij gemist ? Je wist toch dat ik hier was.
Wat heb jij gedaan ?
Niets.
zelfs de honden hier willen niet met me spelen.
Waarom niet Tylo?
Ik heb geen... stamboom.
Ik ben ook ongelukkig.
Oh, mijn kleine Mytyl... -Niemand hier is vriendelijk.
Niet zoals mama en papa.
Ik zou hen niet willen ruilen voor alle meneren en mevrouwen Luxe in de hele wereld.
Zelfs als zij arm zijn. -Ze zijn niet arm.
Ze hebben alleen geen geld. Dat is iets anders.
Wat denk je ervan om weg te gaan van hier ? Waar is Tyltyl?
Ik weet het niet. We hebben ruzie.
Wat? Ruzie? Wat doet deze plaats toch met ons? We moeten hier weg !
Maar we kunnen niet. We kunnen niet weg van bij de Luxe's.
Laat ze maar eens proberen om ons te stoppen.
Snel !
Tyltyl, het spijt me zo. -Het is nu te laat.
Alsjeblief Tyltyl, ik ben zo eenzaam zonder jou.
Ziezo, dat is weer in orde.
Het is tijd om te vertrekken, Tyltyl. -Goed, ik ben klaar.
Waar zijn je kleren ? -Ginder.
Voorzichtig, snel ! Lopen Tyltyl.
Ik zal het doen.
Wat doen we als ze ons te pakken krijgen ?
Maak je geen zorgen, ik heb een plan.
Wat is dit ? Een samenzwering ?
We gaan hier weg, Tyllette.
Weggaan ? Waarom ? -Omdat we het hier niet leuk vinden.
Ik denk dat dit een grote vergissing is. Het is hier allemaal zo prachtig.
Als jij wil blijven, blijf dan. We zijn beter af zonder jou.
Nee, we kunnen Tyllette niet achterlaten. -Wees maar niet bang, Mytyl
Ik doe altijd wat voor jou het beste is.
Ik ben klaar !
Komaan ! Stil nu.
Het... viel.
Wat was dat ?
Wat is er ? Wat gebeurt er ?
Wat is al die herrie ?
Wat is het ? Wat is er, idioten ? Antwoord mij !
Het beeld op de trap, meneer. -Wat is ermee ?
't Ligt nu beneden.
Meneer Luxe, meneer Luxe, -Wat is er nu weer ?
De kinderen zijn weg. -Weg ?
Hun bedden zijn leeg. -Waar zijn ze naar toe ?
Sta daar niet te staan, bende idioten ! Zoek hen !
Laat ons gaan. -Doe niet gek. -Wat doen we Tylo?
We moeten snel zijn, ga alvast voor.
Daar zijn ze! Achter hen aan! Kom terug!
Laat ze gaan!
Wel, welk een slechte manieren. Ik ben blij dat ze weg zijn.
Misschien weten ze wel heel goed wat ze doen.
Helemaal niet! Ze zijn veel te jong om luxe te appreciëren.
En wij zijn veel te oud om er nog aan te ontsnappen.
Kijk, de maan komt op.
Dat is niet de maan, dat is "Licht". Laten we er heen gaan.
Jullie zijn vast heel moe.
We hadden daar helemaal niet moeten gaan. -Je hebt er de blauwe vogel niet gevonden, hé.
Wij vergaten eigenlijk te zoeken.
Dat gebeurt daar altijd zo. Maar je zou daar toch niets vinden.
Ik ben bang dat we onze tijd hebben verkwist. -Je zou toch niet terug willen ?
Oh nee, nooit.
Dan heb je je tijd niet verspild.
We raakten er bijna niet weg. -Dank zij Tyllette.
Wat heb ik dan gedaan ?
Oh niets, alleen maar het beeld gebroken en het hele huis op stelten gezet.
Je ziet dingen die er niet zijn, Tylo.
Wees daar maar zeker van. Op een dag grijp ik je in de nek en schud je hoofd eraf.
Probeer dat maar eens. Wil je dan je ogen uitgekrabt ?
Stop dit allebei. Jullie doen niets dan ruzie maken.
Wat denk je dat we nu moeten doen ?
Jullie moeten nu rusten, Tyltyl valt haast om van de slaap.
Waarom ga jij ook niet slapen ? -Ik ben inderdaad moe.
Ga dan maar slapen. Ik kom terug om jullie te wekken.
Pater Eik
Waarom al dat lawaai ? -Ik schreeuw mijn keel schor!
Wat zeg je ? -Hoorde je mij niet roepen ?
Nee
Je wordt alsmaar dover.
Het is het geklop van de specht dat mij doof maakt.
Roep de anderen -Welke anderen ?
Den, Olm, Esdoorn, Roep ze allemaal.
Wat is er dan ? Je zou denken dat de wereld vergaat.
Als je niet doet wat ik zeg zal de wereld vergaan.
Oh, is het zo erg ?
Erger.
Kom allemaal, wilg, spar,...
Kom hier, we wachten op jullie.
Waarom al die herrie ? Wat is er broer ?
Geen idee.
't Is altijd iets. Niets dan problemen.
De oude appelboom.
Wat is er nu eigenlijk aan de hand ?
Stop dat gejammer, wilg. Spaar je tranen voor de rivier.
Ik kan het niet helpen. -Wat is er dan ?
Dingen... gewoon dingen.
Zie je wat ik allemaal meemaak ?
Kom dan maar, we hebben haar niet nodig. We moeten terug.
Wel, ik denk dat we met genoeg zijn. Zeg dan wat er aan de hand is.
Kinderen van het woud. Gevaarlijke vijanden zijn op weg hierheen.
Ze zoeken de blauwe vogel.
De blauwe vogel ?
Ik heb alles gedaan wat ik kon om hen tegen te houden
Nu is het aan jullie om hen te stoppen
Wat moeten we doen ?
Maak ze bang ! Laat ze schrikken !
Zo vergeten ze wat ze kwamen doen en keren ze terug waar ze vandaan komen.
Vergeet het niet.
Eik, ik vertrouw op jou.
Dit lijkt plezant te worden !
Plezant ? Heb je het niet gehoord ? Ze zoeken de blauwe vogel.
Wat zin heeft het hen bang te maken ? Ze zullen telkens terug komen.
We moeten ze vernietigen.
Dat hebben zij al eeuwen met ons gedaan -Ja, duizenden hebben ze vernietigd.
Ze mogen niet ontsnappen Zeg het de wind, laat hem stormen.
Vraag zelfs onze vijanden om hulp, het vuur, de bliksem, allemaal.
Geen medelijden, Ze moeten vernietigd worden.
Je hebt gelijk, kom op, iedereen.
Ga dan !
Het is hier rustig en kalm.
Maar ik zie geen blauwe vogel. Ik zie geen enkele vogel.
De bomen zitten nochtans vol vogels, je zal wel zien.
Kijk naar deze grote oude boom. Vader zou het vast heerlijk vinden deze om te hakken.
Er lijkt onweer op komst.
We zouden beter ergens gaan schuilen tot het voorbij is.
Mytyl, wacht, waarom schuilen we niet hierin ?
Dit is de eerste keer dat een boom zich tegen mij keert.
Laat me je helpen, Tylo. Ben je gewond ?
Dit is nogal een storm.
't Lijkt eerder op een tornado.
Geen paniek, er is geen gevaar.
Kom, we moeten hier weg.
Kom Tyltyl.
Nee, nee, langs hier.
Mytyl ! Gaat het ?
Ik ben oké, vlug weg hier.
Ik zal jullie beschermen.
Volg mij, ik ken de weg.
Laat ons terugkeren !
De storm is nog erger ginder. Volg me.
Hierlangs !
Kom !
Niet luisteren ! Ze wil ons doden !
Help ! Help ! Red mij !
Kom terug !
We moeten haar redden Tylo!
Je kunt niet door dat vuur ! -We moeten haar redden !
Het is te laat nu, We moeten hier weg !
Vlug ! In de boot.
"Licht", wil je ons vergeven ? We hadden niet mogen gaan zonder jou.
Jullie zijn veilig nu, dat is het belangrijkste.
We liepen de hele nacht.
Er was een vreselijk onweer en het ganse woud stond in brand.
Ja, bliksem en donder zijn mijn stiefbroers, ze kunnen heel erg gevaarlijk zijn.
We hadden dood kunnen zijn.
Tyllette is verbrand.
Ze kreeg wat ze verdiende.
Zeg dat niet, Tylo, arme Tyllette.
Ik weet het, wees niet verdrietig. En de blauwe vogel ?
We zagen er niet één.
We hadden geen tijd om te zoeken.
Als het 't mij vraagt bestaat die blauwe vogel niet.
Oja zeker, er moet er één zijn.
Natuurlijk bestaat hij. Je hebt nog niet overal gezocht.
Er is ook nog het koninkrijk van de toekomst.
De toekomst ? -Jawel, er is zoveel goeds in de toekomst.
Niet voor mij. Ik heb genoeg wonderbaarlijks gezien.
Asjeblieft Tylo, je moet met ons meekomen.
Het spijt mij, maar alles wat ik zie voor mij in de toekomst is pijn in mijn poten.
Ga je hier dan op ons wachten ? -Met plezier. En neem gerust je tijd.
Kom, we moeten op weg.
Is de toekomst ver ? -Nee, ginds over de heuvel.
Blijf klimmen zover je kan.
Kan je deze keer niet met ons mee ?
Je hebt mij niet nodig. Als je klaar bent kom ik je halen.
Zag je ooit zoveel kinderen ?
Denk je dat ze allemaal één familie zijn ?
Kijk, deze kinderen zijn levend.
Waarom noemen ze ons levende kinderen ?
Geen idee.
Laat ons met hen praten.
Jullie zijn levende kinderen hé ?
Natuurlijk. Jullie dan niet ?
Oh nee, nog niet. We wachten om geboren te worden.
Jullie zijn raar gekleed.
Ik denk precies hetzelfde over jullie.
Wat zijn die dingen aan je voeten ?
Dat zijn mijn schoenen.
Schoenen ? Waarvoor zijn die ?
Om uw voeten te beschermen tegen vuil, stenen en koude.
Het is allemaal nogal raar, maar we zullen het wel begrijpen als we geboren zijn.
Waarom zijn jullie niet geboren ? -We moeten wachten op onze beurt
Ik word over 3 jaar geboren. -Ik word als troonopvolgster geboren.
Is het leuk op de wereld ? -Dat valt wel mee.
Het is er mooi.
Hallo, Jij bent Mytyl, en jij bent Tyltyl,
Hoe weet jij onze namen ? -Omdat ik jullie kleine zus word.
Wat ? Onze zus ?
Oh, jij komt bij ons wonen ? -Ja !
Wanneer ? -Dat weet ik nog niet, misschien over een jaar.
Dat is fantastisch. -Ja... in zekere zin...
In zeker zin ? We zullen met zijn drieën zijn, en veel plezier maken.
Niet zo heel lang. -Waarom ?
Ik zal maar kort bij jullie zijn.
Ga je dan weer weg ? -Ja.
Waarom kom je dan ?
We hebben nu eenmaal niet te kiezen.
Wat doen zij ? -Zij werken.
Werken ? -Aan alle soorten dingen.
Ga maar kijken als je dat wil. Dat mag.
Het was leuk je te zien. Tot ziens, zus.
Tot ziens. -Ik zal mama zeggen dat je komt.
Wil je mijn uitvinding zien ?
Oh ja. -Wat is het ?
Het is niet zo speciaal maar het zal veel lijden besparen.
Hoe ? -Het laat mensen slapen als ze pijn hebben.
Stel dat je je arm breekt, dan laat dit je slapen terwijl ze je arm weer in orde brengen.
En ik zou niets voelen ? Geen pijn ? -Neen, want je zou vast slapen.
Een nuttige uitvinding, niet ? -Zeker, jij moet snel geboren worden.
Dat zal ik, weldra.
Hallo, -Hallo.
Waarom ben je zo triestig ?
Ik zat net te denken dat ik nu heel binnenkort naar de wereld ga.
Een dezer dagen. -Wil je dan niet gaan ?
Nee, eigenlijk niet. -Jij zult blij zijn als je er bent.
Daar is teveel verdriet. Hier zijn we allemaal vrij.
Maar, we worden niet vrij geboren. -Nee?
Sommige misschien, maar velen zijn geboren in slavernij,
komen terecht in oorlog, onrecht, wreedheid...
Dat is waarvoor ik zal vechten. Alle mensen moeten gelijk zijn zoals hier. Vrij en gelijk.
Dan moet je zeker gaan.
Nee, ze zullen niet willen luisteren.
Maar jawel. Je moet hen doen luisteren.
Ze zullen me vernietigen.
Wat is dat ?
Dat is de tijd. De kinderen die vandaag geboren worden, vertrekken nu.
Hoe komen ze daar ? Met een ladder ?
Je zult het wel zien.
Een schip. -Met zilveren zeilen.
Richard. -Hier!
Alison! Alison! -Kom Alison.
Runick. -Runick, dat ben jij!
Tot ziens allemaal. Geef jullie ideeën niet op!
Blijf eraan werken. Jullie komen snel ook naar de wereld.
Tot ziens!
Waarom ween je ?
Ik ben bang.
Waarom ? Wat scheelt er ?
Ik ben bang dat ze mijn naam niet zullen afroepen.
Wil je dan gaan ?
Oh ja, ik wil zo snel mogelijk gaan.
maar mama en papa hebben blijkbaar geen tijd voor mij.
Willen ze je dan niet ?
Ik ben er zeker van dat ze me zouden willen als ze wisten hoe gelukkig we zouden zijn.
Dat ben ik ! Ze hebben mijn naam afgeroepen !
Ik ben aan de beurt !
Zie je wel dat ze je willen.
Ga maar.
Ze hebben mijn naam afgroepen. -Dat weet ik.
Vlug, het is al laat.
Héla, jullie nog niet.
Jullie werden nog niet afgeroepen. Terug!
Vier verkopers ? Er zijn er al te veel.
We zullen klachten krijgen. Maar goed, ga maar.
Waar zijn de ingenieurs ?
Ah, daar zijn ze.
Hela ! Kom terug, jij.
Dit is al de derde keer dat je probeert om vroeger geboren te worden.
Laat mij je niet nog eens betrappen. Terug naar je plaats.
Jouw naam werd geroepen. Kom.
Je hebt mij gehoord. Kom !
Wat is het probleem hier ? Jullie laten ons wachten.
Alsjeblief. Laat mij hier met haar.
Kan ik niet met hem mee ? -Onmogelijk.
Ik zou liever niet geboren worden. -Je hebt geen keuze.
Alsjeblief. Wij houden van elkaar. En ik zal te laat geboren worden.
Ik zal weg zijn voor ze naar de wereld komt.
Ik zal hem nooit meer zien.
Dat is mijn probleem niet.
Begrijp je dat dan niet ? We zullen alleen zijn op de wereld.
Je moet doen wat je gezegd wordt. Kom !
Nee, ik wil niet geboren worden.
Laat hem alsjeblief bij mij. Ik smeek je.
Kom, hij gaat niet dood hoor. Hij gaat juist leven.
Ik zal de triestigste man op de wereld worden...
Ik zal altijd van je blijven houden...
Kom !
Kom, opstappen !
Je naam werd genoemd. Maak voort.
Kom, het wordt laat.
Veel geluk.
We vertrekken jongen, kom !
Dat is alles voor vandaag.
We gaan ! Tot ziens !
Naar de wereld, zo ver weg, het is onze tijd om geboren te worden,
Onze moeders wachten op ons, om ons op onze levensweg te vergezellen,
Wie zingt daar nu ?
Dit zijn de stemmen van de moeders die hen komen begroeten
jullie zullen nu weldra geboren worden,
Ik verwacht je met liefde, en zal je met liefde alles leren.
Vlug Mytyl. Ik wil mama en papa zien !
Ik kan nauwelijks wachten om hen te vertellen over alles.
Maar de blauwe vogel ? Wat moeten we doen ?
Wat vertellen we de fee Berylune?
Zeg haar de waarheid.
We hebben overal gezocht, zoals ze gezegd heeft.
Dat moet je haar vertellen. Jullie hebben je best gedaan.
Misschien is er wel geen blauwe vogel.
Dat zeg ik al van toen we vertrokken.
Jullie gaan beter naar binnen nu.
Kom je niet mee naar binnen ? Je kan ons helpen om het uit te leggen.
Nee, ik moet op vele plaatsen zijn.
Zullen we jou nog zien ?
Natuurlijk, ik zal altijd bij jullie zijn.
Niet zoals jullie me nu zien, maar in elke manestraal,
In elke ster die fonkelt,
en in elke zonsopgang,
en elke lamp die schijnt.
In elke goede gedacht van je ziel
Je begrijpt dit toch, niet ?
Ja, ik denk het.
Vaarwel dan, tot we elkaar terugzien.
Tot ziens, tot ziens.
Opstaan ! Wakker worden Mytyl en Tyltyl!
Jullie slaapkoppen. Wakker worden !
Het is reeds lang ochtend
Mama, oh mama !
Het is mama, Tyltyl !
Mama, we zijn thuis !
Het is werkelijk jou !
Natuurlijk ben ik het, wat had je dan gedacht ?
Ik ben zo blij mama.
Wat is er toch met jullie ?
Het is zo goed je te zien.
Het is zo lang geleden.
Onzin, jullie hebben gedroomd.
Kom, kleed jullie maar.
Het was geen droom. We hebben opa en oma gezien.
Ja, en opa is nog steeds bezig deze kleine houten beeldjes te snijden.
Waar hebben jullie het over ?
Oma is nog steeds zoals ze was. -Da's juist.
Wat betekent al dat lawaai ?
Papa !
Papa, het is zo goed je te zien.
Er is iets mis met deze kinderen. Hebben ze gisteren iets verkeerds gegeten ?
Ze zien er nochtans goed uit.
Maar ze vertellen zo'n onzin.
Dat ze hun grootouders hebben gezien.
Nochtans is dat juist, papa.
Maar nu zijn we weer thuis.
En we hebben jullie zo gemist...
Je bedoelt dat je mij gaat missen als ik naar de oorlog ga.
Oh, dat was ik vergeten...
Wie is dat nu ? -Ik ga wel.
En nu allebei vlug je kleren aan.
Bill, je zei dat we pas deze middag zouden verzamelen op het dorpsplein.
Dat is juist.
Maar nu kan je je Kerstmis thuis vieren.
Wat is er gebeurd ?
Gisterenavond werd wapenstilstand gesloten. -Wapenstilstand?
Die wordt vandaag getekend.
O dank God !
Een pennestreek is beter dan een streek van het zwaard.
Ik ben zo blij het nieuws te kunnen brengen.
Deze morgen ben jij de Kerstman.
Met een geschenk van vrede.
En dat is pas een geschenk.
Iedereen zal gelukkig zijn dit nieuws te vernemen.
Tot ziens, gelukkig Kerstfeest.
Gelukkig Kerstfeest.
Is het echt papa ? Moet je niet naar de oorlog ?
Het is waar. -Dit is heerlijk nieuws.
Ik ben zo blij papa. -We zijn allemaal blij.
Ik ook, papa.
Goeie ouwe jongen.
Kijk, hij probeert jou te vertellen hoe blij hij is, papa.
Goeie ouwe Tylo!
Hij was fantastisch, en heel dapper.
Hij redde ons uit het vuur.
Ik zei je al dat er iets mis is met hen.
Wat is dat van dat vuur ?
In het bos, alle bomen stonden in brand.
En ook Tyllette.
Oh, arme kat.
Ze heeft nochtans een bijzonder veel trek deze morgen.
Maar we hebben haar gezien in het vuur.
Wij konden haar niet redden.
Is dat zo ?
Wel ja, katten hebben negen levens.
Ze heeft er vast nog acht te gaan.
Dat verklaart het.
Ze was heel vaak gemeen tegen ons.
Is het niet, Tylo?
Pak haar Tylo !
Iedereen aan tafel, het ontbijt staat klaar.
Oh, mama. Alles is fantastisch.
Alles is schitterend.
Is dat zo ? Dit is toch niet anders dan anders ?
Nee nee, het is anders nu.
Je vader heeft een dag vrij om een kooi te maken voor je vogel. Ben je blij?
Tyltyl, kijk !
Wat is er mee gebeurd ?
Hij was bruin toen we hem vingen,
en nu is hij veranderd in een blauwe vogel.
De blauwe vogel ?
Jawel, we hebben hem overal gezocht.
Overal, en ondertussen was hij altijd al hier.
Waar ga je heen ?
Ik ben onmiddellijk terug.
Wat is er met haar gebeurd ? Zo heb ik haar nog nooit gezien.
Ze is alleen maar gelukkig, dat is alles.
Hij is schattig, hé ?
Angela!
Je bent uit bed. Je loopt.
Kijk mama, het is Mytyl, ze geeft mij haar vogel.
Het is een blauwe vogel, mevrouw Berlingot
Oh, Angela, ik kan het nauwelijks geloven.
Mytyl, het is een mirakel.
Ik moet dit gauw aan je vader gaan vertellen.
Mag ik haar aanraken ?
Voorzichtig vasthouden.
Hij is zo zacht en warm.
Geloof je...
Hij is weg !
Oh, Mytyl!
Ik ben zo ongelukkig, hij is weg.
Maak je geen zorgen Angela. We vinden vast een nieuwe.
Nee, dat lukt vast nooit.
Jawel, ik ben zeker dat het ons lukt.
Hoe weet je dat ?
Weet je het zeker, Mytyl?
Jawel, Angela. Ik weet het zeker.
Want nu weten we waar we moeten zoeken.
Is het niet ?
EINDE