DE RAAF
Je moet iets doen. Je moet het leven van mijn dochter te redden.
Maar, mijn beste meneer, we...
Ziet u, Rechter Thatcher...
Jerry, als je van Jean houdt, doe iets.
De zenuwwortels in de hersenbasis,
iets heeft ze geraakt.
- Het is onmogelijk... - Stop met me dat vertellen!
Jerry.
Vollin.
Dr. Vollin. Kunnen we Dr. Vollin bereiken?
Dr. Vollin?
Haal Dr. Vollin naar hier.
Plotseling was 't of iemand tikte, alof iemand zachtjes klopte,
klopte op mijn kamerdeur.
Open nu wierp ik de luiken, wanneer, met veel geklapper en gefladder,
een imposante Raaf binnentrad.
Raven is mijn talisman.
Vreemde talisman, vogel van een slecht voorteken.
Een symbool van de dood.
De dood is mijn talisman, Mr. Chapman, De ene onverwoestbare kracht.
Het ene zekere ding in een onzekere wereld.
Dood.
Uh, Dr. Vollin, het museum dat ik vertegenwoordig,
zal u een zeer royale prijs betalen voor uw Poe-collectie.
Ja ja ik weet het, maar zal u Dr. Vollin zeggen dat dit een zaak van leven en dood is?
Oh, als u even aan de lijn wil blijven, meneer.
Wat is er?
Neem me niet kwalijk, Dr. Vollin, Dr. Halden is aan de lijn, meneer.
Ik heb hem gezegd dat u niet gestoord wil worden, meneer,
maar hij zegt dat het zeer belangrijk is.
Ja, Dr. Halden.
Maar u weet dat ik me uit de praktijk heb teruggetrokken,
en alleen nog onderzoek doe.
Wie is de behandelende geneesheer?
Nou, ik ben tevreden, ze kunnen het net zo goed als ik.
- Maar Dr. Vollin, ik... - Laat me, Jerry.
Dr. Vollin, dit is rechter Thatcher aan de lijn.
Het is mijn dochter.
Ze is... Ze heeft een ernstig ongeval gehad
en geen van de dienstdoende artsen...
Dat is heel vleiend, maar nee.
Nee, Rechter Thatcher.
Ik weet zeker dat ze net zo goed als ik kunnen behandelen.
Het spijt me.
Hij is opgehangen. Wat is zijn huisadres?
Hillview Heights.
Wel, ik ga erheen.
Mr. Chapman, ik wil u niet vragen weg te gaan, maar ik ben moe.
Als u nog eens komt, laat ik u de modellen zie die ik bouwde.
Ze staan in mijn kelder.
- Ik zou ze graag zien. - De volgende keer.
Ja, ik heb inderdaad een aantal van die martel- en gruwelapparaten gebouwd
die Poe beschreven heeft in zijn verhalen.
The Pit and the Pendulum.
Dat is echt sensatie, niet? Nou, ik kijk er zeker naar uit om ze te zien.
Stel je voor die dingen te bouwen. Een zeer merkwaardige hobby.
Het is meer dan een hobby.
- Welterusten, meneer Chapman. - Goedenavond, dokter.
- Maar u kan geen nee zeggen. - Ik heb het gezegd.
- Ik betaal u wat u maar vraagt, Dr. Vollin. - Geld betekent niets voor mij.
Maar iemand is stervend. Uw... Uw verplichting als dokter!
Ik heb geen respect voor een dergelijke verplichting.
Ik heb mijn eigen wetten.
Maar hebt u geen menselijk gevoel? Mijn dochter is stervende.
Dood heeft niet dezelfde betekenis voor mij zoals voor u.
Maar u bent de enige kans die ze heeft.
Artsen Cook en Hemingway zijn bekwame artsen.
Bekwame...
Het lijkt erop dat bekwaamheid niet genoeg is.
Cook en Hemingway en Halden, ze zeggen dat u de enige bent.
Ze zeggen dus dat ik de enige ben.
Ja. Ik... Ik smeek u om het leven van mijn dochter.
Goed, ik zal gaan.
Start de verdoving.
U bent niet alleen een geweldig chirurg, maar ook een groot musicus.
Buitengewone man.
Je bent bijna geen man. Bijna...
- Een God? - Ja.
Een God met de smet van menselijke emoties.
- Het litteken is bijna weg. - Ik ben zo blij.
Als ik het aanraak, doet het nog steeds pijn?
Nee.
Een maand geleden kende ik u niet.
Maar nu dank ik mijn leven aan jou.
Ik wou dat er iets is wat ik kan doen.
- Dat is er. - Vertel het me.
De terughoudendheid die wij ons opleggen kan ons gek maken.
Ik weet niet wat u bedoelt.
Jerry... Jerry Halden zei me dat u hem tot assistent benoemd hebt.
Het betekent dat we veel eerder kunnen trouwen.
Nu sta ik nog meer in het krijt.
Je bent me niets schuldig.
Ik deed het om hem iets te geven, wat de plaats kan innemen,
van wat hij aan het verliezen is.
Zij verwachten me bij het diner.
Ik... Ik denk dat er beter vandoor zou gaan.
Komt u me zien dansen morgenavond?
Niets kan me weghouden.
Dankzij u ben ik opnieuw in staat om te dansen.
Ik zal een verrassing voor u hebben.
- Verrassing? - Morgenavond. Tot ziens.
Eens, in somber nachtlijk' uren, mijmrend, tobbend, moe van turen,
in zoo menig vreemd en zeldzaam boekdeel vol vergeten leer,
wijl 'k al bijna slapend knikte, plotsling was 't of iemand tikte,
alsof iemand zachtjes klopte, klopte op mijn kamerdeur.
‘Een bezoeker nog,’ zoo bromde 'k, - ‘kloppend aan mijn deur.'
Alleen maar dit en niets meer.
O, wat heugenis begint er!
't Was December, guur en winter, Als een schim staat iedre sinter
stervend in den haard mij voor.
Rustloos reikhalsde 'k naar morgen, had vergeefs gezocht te borgen
Uit lectuur respijt van zorgen, worgend zorgen om Lenoor,
Om het sterre-stralend wezen - - d'eng'len heeten haar Lenoor.
Vonden ze me echt leuk?
Nee niet veel, ze vroegen je slechts 12 keer terug.
- Oh, schat, is het niet geweldig? - Ik kan weer dansen.
Al onze kinderen zullen dansers zijn, ik zie het, de 14 dansende Holdens.
Dat denk je maar.
- Kom, lieve, doe mijn pantoffels uit. - Natuurlijk.
Oh, Jean, je was allerliefst....
... zeer charmant... niet alleen charmant, maar ook dramatisch.
Heel erg bedankt.
- Dat was geweldig, schat. - Dad.
Hoe noem je die dans? Je hebt die nooit eerder gedaan, niet?
Ik noem het "De Geest van Poe."
- Dus dat was uw verrassing. - Was het een grote verrassing?
"Wie de engelen Lenore noemden."
Ik zei je dat je nooit in deze kamer mag komen, tenzij ik het je vroeg.
Het spijt me, meneer, Rechter Thatcher is hier.
- Rechter Thatcher hier? - Ja meneer.
- Oké, laat hem binnen. - Zeer goed, meneer.
- Goedemiddag, Dr. Vollin. - Goedenmiddag.
- Komt u binnen. - Dank u.
U verwachtte mijn dochter.
U ziet, afgelopen nacht, terwijl Jean danste, zag ik... zag ik iets dat... dat me bezorgd maakte.
Later, in Jean's kleedkamer, voelde ik hetzelfde.
Daarna heb ik... Jean ondervraagd en ze bekende iets.
Ze loopt het risico verliefd te worden op u.
Natuurlijk, ik kan dat begrijpen. U... U redde haar het leven, Dr. Vollin.
Je denkt dat het alleen dankbaarheid is, die ze voelt?
Oh, zeg het niet op die manier, Dr. Vollin.
Ontneem ons niet het recht om u dankbaar te zijn.
Kom tot de kern, Thatcher.
Nou, ik maakte het zo duidelijk mogelijk zonder, uh...
Kijk hier, u... u weet dat Jean verloofd is met de jonge Jerry Halden.
We kunnen haar dus geen ideeën laten krijgen over u, nietwaar?
U zegt, rechter Thatcher, dat Jean verliefd is op mij.
Nee, dat zeg ik helemaal niet.
- Dat u het niet goedkeurt. - U keurt het zelf af, Dr. Vollin.
U wil niet dat een jong meisje als Jean verliefd wordt op jou.
Dr. Vollin, ik... Ik kwam al eens, met de dood nabij, bij U om Jean te redden.
Ik kom weer bij U.
Maar deze keer, in plaats van uit de dood, wil U haar van mij redden.
Ik besefte het niet, Vollin, het spijt me dat u zich zo voelt.
Nu u het weet, is je grootste wens nog altijd haar met Halden te zien trouwen?
Meer dan ooit.
Er is geen enkel reden om Jean's leven te redden om dan haar geluk op te offeren.
Je moet haar niet meer zien.
Je kwijlende dwaas, stop met praten.
- Wees voorzichtig, Vollin. - Haar niet meer weerzien?
Luister, Thatcher, ik ben een man die de mensheid een geweldige dienst schenkt.
Daarvoor moet mijn hersenen helder zijn,
mijn zenuwen stabiel en mijn handen zeker.
Jean kwelt me, ze is in mijn leven gekomen, in mijn hersenen.
Vergeet het maar, man vergeet het.
Rechter Thatcher, er zijn geen twee manieren.
- Stuur haar naar mij. - Weet je wel wat je zegt?
Er zijn geen twee manieren. Stuur haar naar mij.
- Je bent gek. - Ik ben gek.
En ik zeg u, de enige manier waarop u kan...
Ik kan niet met u praten, Vollin.
Ik kwam hier met een volkomen redelijk bezwaar en verwachtte dat u redelijk zou zijn.
In plaats daarvan blijkt u knettergek te zijn.
Goedendag, Dr. Vollin.
Stuur haar, rechter Thatcher.
Ik waarschuw je.
Doctor Vollin, huis, Hillview Heights.
- Ik wil Dr. Vollin zien. - Waarvoor wilt u Dr. Vollin zien?
Ik ben Dr. Vollin.
- Ik wil u zien. - Kom naar hier.
Kom in mijn kantoor. Kom.
- U bent Edmond Bateman. - Wie heeft u dat verteld?
Uw foto in de krant, dat is geen vermomming.
Dat is de reden waarom ik hier ben, hij zei dat u zou het kunnen doen...
Hoe noemde hij het?
Ik wil dat je mijn gezicht verandert.
Maar ik ben niet geen plastisch chirurg, Bateman.
Hij zei dat je het kon doen.
Dat is niet nodig, Bateman, stop het weg.
Ik kan het doen, ik kan je gezicht veranderen.
Doe het dan.
Het is geen plastische chirurgie, maar er is een manier.
Eender welke manier, het is allemaal goed voor mij.
- Eerst moet jij iets voor mij doen. - Zoals?
- Het is uw ding. - Zoals?
Marteling en moord.
Dat is mijn ding niet. Mijn ding is...
Je ontsnapte uit San Quentin, je schoot twee bewakers dood.
In een bank in Arizona werd het gezicht van een man verminkt, verbrand,
de kassier van de bank.
Nou, hij probeerde me problemen te bezorgen. Ik zei hem zijn mond te houden.
Hij krijgt de prop uit zijn mond en begint de politie te roepen.
Ik had de acetyleentoorts in mijn hand...
En dus duwde je de brandende fakkel in zijn gezicht, in zijn ogen.
Nou, soms kun je zulke zaken niet verhelpen.
Deze job die ik je vraag, is in je lijn, Bateman.
Geloof me op mijn woord, ik wil dat je dit voor me doet.
Daarna zal ik je gezicht veranderen.
- Ik heb geld, ik zal betalen. - Geen geld.
Ik wil niet nog meer problemen krijgen en ze zitten me na.
Ik kan daarvoor zorgen, je kan hier blijven nadat het werk gedaan is.
Ik zal je iets vertellen, Doc,
sinds ik geboren werd, kijkt iedereen me aan en zegt: "Je bent lelijk."
Dan voel ik me gemeen.
Waarom vertel je me dit? Ik ben niet geïnteresseerd in uw levensverhaal.
Ik zeg U, Doc, misschien omdat ik er lelijk uitzie...
Misschien, als een man er lelijk uiziet, doet hij lelijke dingen.
U zegt iets diepgaand.
Een man met een gezicht zo afzichtelijk lelijk...
Vraag me niet om dit werk voor u te doen, Doc.
Ik wil die dingen niet meer doen. Herstel me zodat ik er goed uitzie, wil je?
- Dan misschien kan ik... - Oké, Bateman.
U zal het doen, Doc? U zal me veranderen?
- Ja. - Wanneer?
Nu.
- Wat is dat? - Je hebt dat niet nodig, geef het aan mij.
Nee, zeker niet, ik zal dit houden. Wat is dat?
Ik neem je mee naar waar de politie of iemand anders, je niet kunnen vinden.
Oh, oh, ik begrijp wat je bedoelt.
Het is om je te beschermen, Bateman, kom.
- U gaat eerst. - Natuurlijk, ik toon je de weg.
De operatie is zeer eenvoudig, in 10 minuten is het gedaan.
Is dat alles?
De zenuwen, de zenuwuiteinden, Bateman,
de zevende hersenzenuw, die hier zijn wortel heeft,
hier vandaan komen de zenuwen die de gezichtsspieren bepalen.
Als er iets gebeurt met deze zenuwuiteinden, dan verandert je expressie.
Met andere woorden, ik die weet wat te doen met deze zenuweinden
kan je laten kijken hoe ik ook maar wil.
Nu, maak je kraag los, ga liggen.
- Ik zal u tot maandag niet meer nodig hebben. - Dank u, meneer.
- Een prettige vakantie. - Dank u, meneer.
Ah, je doet het goed, Bateman, ik zal er eens naar kijken.
Het is moeilijk om te praten.
Dat was te verwachten, het zal verdwijnen.
Zie ik... zie ik er anders uit?
Ja.
Er is iets aan de hand, mijn oog.
Dat zal voorbij gaan, Bateman.
Mijn mond.
Ik wil mezelf zien.
In orde, gewoon hier wachten.
Nee!
Bateman.
Ben je klaar om het voor mij te doen, Bateman?
Herstel mijn mond.
Je bent monsterlijk lelijk.
Monsterlijke lelijkheid kweekt monsterlijke haat.
Goed, ik kan uw haat gebruiken.
Je zal dit voor mij doen, Bateman.
Herstel mijn mond.
Ik zal je mond herstellen, Bateman.
Doe het, verander mij.
Ik zal je veranderen, Bateman, je zal er goed uitzien. Op de manier waarop je wil.
Laat me er goed uitzien.
Eerst moet je dit werk voor me doen, Bateman.
Ik kan mijn hand niet gebruiken om het te doen.
Je hand is het gewoon te martelen, jouw hand moet het doen.
Mijn hersenen, je hand. Zeg iets, Bateman.
Wilt je het lelijke monster blijven, dat je bent?
Nee nee.
Dan zal je dit echt voor mij doen, niet?
Je moet het nu zeggen, ja of nee.
Ja.
Goed, wacht.
Doe deze kleren aan en meld je voor verdere instructies.
Wel zo snel mogelijk. Binnen een uur zullen mijn gasten aankomen.
Mijn beste Jean, Willen jij en Dr. Holden vrijdagavond komen dineren en blijven voor het weekend?
Er zullen andere gasten zij die jullie kennen. Rechter Thatcher is uiteraard ook uitgenodigd.
Ik verwacht jullie. Richard Vollin. (zoz)
Lieve vader, we zijn al vertrokken. Jij komt ook. Jean & Jerry.
- Ik vraag me af of papa heel boos zal zijn. - Waarom zou hij?
Hij zei duidelijk nee toen we de uitnodiging kregen.
- Waarom? - Wel,...
Niet verder op ingaan, we hebben het er al helemaal over gehad.
Nou, ik ben het met hem eens dat Dr. Vollin een beetje gek is.
Nou, zijn we dat niet allemaal? Wat zou dat?
Weet je, uh, je neemt nogal een risico door me te overtuigen om te gaan.
- Hoe? - Hij houdt nogal van mij.
- In orde, ik wed erop. - Oké, waarop ga je wedden?
Ik wed dat...
Okee, plaats uw inzet.
Ze zijn uitgeschakeld!
Gelieve mijn paard te verwittigen dat de race begonnen is.
- Oh, is het niet spannend, Pinkie? - Ja... ja, enorm.
Ik hou van mijn paard, hij heeft zo'n vriendelijk gezicht.
Een vierde.
Kom op, nummer 5! Nummer 3! Nummer 3!
Kom op, nummer 5!
Nummer 3. Nummer 3. Nummer 3.
Lijkt mijn paard niet op je vader, Pinkie?
Ik had de gelijkenis niet gemerkt, mijn liefste.
Kom op, Azucar! Ladysman!
De laatste rechte lijn.
Ik wil niet opgewonden geraken.
Ik ben te bang om te kijken. Wie wint er?
Nummer 5 wint.
Dat ben ik! Ik ben de winnaar.
Was het mijne niet het bruine paard, Pinkie?
Nee nee. Het jouwe was het witte, mijn liefste.
Oh.
Ik was aan het juichen voor het verkeerde paard.
Oh, Jerry, idioot, wat ben je aan het doen?
Ik wordt een puinhoop, jij gek. Stop er mee.
Volgende race. Plaats uw inzet.
Nu, ik moet naar boven om mijn haar te verzorgen. 't Is geen gezicht, ik weet het.
Nou, vergeet niet dat je me een kwart dollar verschuldigd bent.
Weet je, ik hou van paarden, ik... ik ben opgegroeid met hen.
Ja, dat kan ik zien als ik naar u kijk.
Wil iemand nog meer paardenrennen spelen?
Niet ik.
Het is een te vermoeiend spel voor mij.
Laten een drankje nemen.
- Voel dit, mijn schat. - Wat moet ik voelen?
Mijn pols, hij klopt. Ik ga Dr. Vollin advies vragen.
- Doctor. - Ja, kolonel.
Ik krijg de meest eigenaardige gevoelens, uh, pijnen zou je het kunnen noemen.
Niet echt pijnen, maar, uh, ze komen en ze gaan.
- Wat zou u zeggen dat ze waren? - U eet te veel, kolonel.
Ik vraag het aan Dr. Vollin, mijn schat.
Jij probeert altijd gratis advies te krijgen.
Nu, nu, mijn schat.
Weet je, een andere avond ontmoetten we Dr. Thayor,
en hij bleek een dierenarts te zijn.
Mijn huisdier, hij gaf me een aantal zeer goed adviezen over mijn honden.
- Een man om u te zien. - Excuseer mij.
Oh, asje-asjeblief, blijf daar niet staan.
Ja, ga uit de buurt, man, als een goede kerel, Ga nooit achter mensen staan.
De meest ongelukkig uitziende kerel.
Ik ben zo blij dat u gekomen bent, rechter Thatcher.
Dr. Vollin, is mijn dochter hier?
Rechter Thatcher, het spijt me, al die stomme dingen die ik een paar dagen geleden zei.
Ik wil dat u ze, alstublieft, vergeet.
Men kan niet vergeten een man te horen zeggen...
Maar ik... Ik was onder een verschrikkelijke druk
en als u zich op enige manier schatplichtig kunt voelen aan mij,
vereffen uw schulden door me te vergeven voor wat ik zei.
Nou, ik denk dat een man kan...
Oh, ik... U vergeeft het mij.
Laten we gaan en de anderen vervoegen.
Ga naar boven en zeg Miss Thatcher dat haar vader hier is.
Oh, ik ben zo blij u te zien. Blij u te zien.
Hallo, Rechter, ik vroeg me af of u aangekomen was.
Dat komt van boven.
- Pap, ik ben zo blij dat je hier bent. - Wat is er gebeurd?
Wat is er aan de hand? Je ziet er zo wit als een spook.
- Ik had net een vreselijke schrik. - Wat was het?
Ik stond in mijn kamer in de spiegel kijken
als de deur geopend werd en een vreselijk lelijke man binnenkwam.
Oh, je bedoelt, mijn dienaar, de arme kerel.
Kom op, laten we gaan zitten. Ik zal u vertellen over hem.
Kom.
Het spijt me, Miss Thatcher, dat mijn dienstknecht u bangmaakte.
Ga alstublieft zitten.
Jullie allemaal, alstublieft.
Arme kerel, hij kan het niet helpen, de manier waarop hij kijkt.
Hij diende in mijn regiment, Arabische bandieten namen hem gevangen.
Ze verminkten en martelden hem.
Ze hadden een genie voor het bedenken van marteling,
bijna de gelijke van Edgar Allan Poe.
- Dr. Vollin is enthousiast over Poe. - Ja, ik heb gemerkt.
Vanwaar uw buitengewone belangstelling in Poe, Dr. Vollin?
Dat gedicht van Poe, The Raven.
Wacht even, wat is The Raven? Het is een vogel, Pinkie.
Een mooi ding om in huis te hebben.
Maar is de raaf niet het symbool van de dood?
Dat is altijd zo geweest.
Wat is uw interpretatie van The Raven?
Ik zal het je zeggen. Poe was een groot genie.
Zoals alle grote genieën, was er in hem de hardnekkige wil
om iets belangrijks, groots, constructief in de wereld te doen.
Hij had de hersenen om het te doen, maar...
hij werd verliefd, haar naam was Lenore.
- Verlangend naar de verloren Lenore. - Verlangend naar de verloren Lenore.
Er gebeurde iets iemand nam haar van hem weg.
Wanneer een geniaal man zijn grote liefde wordt ontnomen, wordt hij gek.
Zijn brein, in plaats van zijn werk te doen, wordt gemarteld.
Zo begint hij te denken aan marteling.
Marteling voor degenen die hem hebben gemarteld.
Mijn interesse in Poe, de manier waarop ik spreek over marteling en dood,
begrijpen jullie, die leken zijn, misschien niet.
Als een arts, een chirurg, kijk ik anders naar deze dingen.
Een arts is gefascineerd door dood en pijn.
Hoeveel pijn kan een mens verdragen?
Maar ik ben het niet met u eens, Dr. Vollin.
Dat is niet de reden waarom ik een arts ben.
Je bent een dokter omdat je goed wil doen.
Ja.
Laten we even van onderwerp te veranderen.
Laten we naar bed gaan.
Maar, kolonel, waar zijn uw manieren?
- Ik ben slaperig, mijn schat. - Ik ben ook slaperig, Pinkie.
Laten we allemaal naar onze mooie warme bedden gaan, op deze koude, winderige avond.
Nou, als het niet onbeleefd tegenover onze gastheer.
Integendeel, ik ben gevleid dat u doet alsof u thuis bent.
Dank u. Dank u.
- Het spijt me heel erg. - Spijt?
Je kwam zo plotseling in de kamer.
Geloof me, alstublieft, iIk zou niet bang geweest zijn anders.
- Oh, Jean. - Kom eraan.
Jean!
Komaan, lieverd.
- Dit is uw kamer, rechter Thatcher. - Dank u.
Uh, Dr. Vollin, kan ik u even zien voor een minuutje?
Ik zou graag meer willen weten over de tocht in dit huis.
Weet u, ik ben erg gevoelig voor tocht.
Ik ben zeker dat u comfortabel zal zijn.
- Dank u. - Alstublieft.
Sta me toe. Na u, meneer.
- Deze man, Vollin is knettergek. - Maar, papa!
Nu, je kwam hier tegen mijn wens. In orde, dat is gebeurd,
maar laten we nu onze dingen samenrapen en naar huis gaan.
- Wat? - Laten we naar huis gaan.
Maar waarom?
In het gesprek dat ik met hem had, zei hij sommige dingen
die er mij absoluut overtuigden dat hij niet bij zijn verstand is.
En juist nu, de manier waarop hij sprak over Poe en... en marteling...
Och, praten, dat is alles wat het was, hij werd net amusant.
Nou, ik ben bang dat er iets mis is met mijn gevoel voor humor.
Ik zeg het je, het is gevaarlijk om onder het dak van deze man te zijn.
Pap, hij is niet van plan ons de keel over te snijden terwijl we slapen.
Nou, ik denk dat dit heel goed mogelijk is.
Volwassen mensen.
Wanneer een perfect gerenommeerde en onderscheiden chirurg praat over Poe, waarom dan bang zijn?
Er is absoluut niets om bang voor te zijn.
- Kom binnen. - Ga weg.
- Rechter Thatcher. - Bateman!
Wat doe je hier? Ga naar beneden.
Je moet niet bang zijn, de arme kerel betekent niets.
Waarschijnlijk kwam hij kijken of hij iets voor u zou kunnen betekenen.
- Voel u zich op uw gemak? - Zeker, dank u.
Ja. Dank u, ik ben er zeker van zijn wij het zeer aangenaam zullen vinden.
Goed. Dan zal ik nu vertrekken. Goede nacht.
Goede nacht.
- U maakt zich zorgen over Jean, niet? - Ja, inderdaad
U bent bang dat hij midden in de nacht...
Zou het geen goed idee zijn als ik veranderde van kamers met haar?
- En jij? - Nu, hij komt zeker niet in mijn kamer.
Nou, laten we dat dan doen.
Kom op. Ik zal van kamer wisselen met Jerry.
Okee.
- Neem jij mijn tassen, lieve, wil je? - Okee.
Kom mee, Bateman.
Het meest unieke museum van foltering.
Zeldzame oude stukken, allemaal.
Maar ik waarschuw u, klaar voor gebruik.
Dit apparaat is uit één van de verhalen van Poe.
The Pit and the Pendulum.
Een man werd in een kuil gegooid en gebonden aan een steen als deze.
Plotseling hoort hij een eigenaardig geluid boven zijn hoofd.
Hij kijkt op en ziet een mes flikkeren.
Ritmische zwaaiend terwijl het langzaam daalt.
Deze dingen hier zijn handboeien die door de hefboom gestuurd worden.
Geklemd rond de polsen en enkels houden zij de man op de steen...
hulpeloos, hij kan niet bewegen.
Binnen 15 minuten bereikt het mes het hart.
Ik heb je.
Kom op, Bateman, maak me los.
Maak me los, Bateman.
En probeer te onthouden, mocht er iets gebeuren met mij,
dan blijf je het afschuwelijke monster dat je bent.
Kom op, Bateman.
Het is allemaal heel simpel, is het niet, Bateman?
Jerry, oh, ik ben bang!
Wat-Wat is er? Wat is er gebeurd?
Kijk in mijn kamer.
Oké, kom op dan als je bang bent.
Schat, dat is niets.
De wind blies een boom omver die tegen je raam gevallen is, dat is alles.
Doe je mantel om of je zal kou krijgen.
Jerry, ik zag een man uit de vloer komen.
Schat, ik kan begrijpen dat je je allerlei dingen verbeeldt,
maar niet een man die uit de vloer komt.
Ik verbeeld het me niet.
Ik zal je zeggen wat je doet, je slaapt in uw eigen kamer. Kom op.
Nu spring je recht in bed, Je moet wat slapen, weet je.
Ik denk dat papa toch gelijk had, we hadden naar huis moeten gaan.
Doe niet zo raar.
- Alles goed met je nu? - Ja schat.
Niet bang meer?
- Goedenacht, mijn lief. - Goede nacht lieveling.
Wat bedoel je, omhoog sluipen door het luik?
Laat me niet dwingen om je te behandelen als een dier.
Je was op zoek naar het meisje, niet?
Geef antwoord.
Ja.
Met het meisje heb je geen zaken.
Waarom probeerde je naar haar te gaan?
Antwoord me, waarom?
- Wie is dat? - Het is de kolonel.
Mijn vrouw wil een slaappoeder, Dr. Vollin.
Ze maakte me wakker uit een diepe slaap
en zei me beneden een slaappoeder te gaan halen.
Weet je, er-er is niets erger dan te worden gewekt uit die eerste zoete slaap.
Ik betwijfel of ik weer in slaap zal vallen.
Zeker, wacht maar even hier.
Oh, neem me niet kwalijk, i-ik ben zo slaperig.
- Hier zijn twee poeders. - Twee?
Een voor jou.
Voor mij? Huh, Dr. Vollin, ik weet niet hoe u te bedanken.
Zo'n aardige man, zo attent.
Het is nu 11 uur, het werk begint.
Laat me gaan!
Laat me gaan! Helpen! Help, Jerry!
Help me! Help me!
Help! Laat me gaan!
Groeten, rechter Thatcher.
Wat betekent dit, Vollin?
Mijn dienaar is een beetje onbeschaafd, dus vraag ik u om vergiffenis.
Nu, ik zie dat u nauwelijks op uw voeten kan staan.
Bateman, zorg ervoor dat rechter Thatcher gaat liggen.
Maak het hem aangenaam, Bateman.
- Wat is dat ding? - Een mes.
- Wat doet het? - Afdalen.
- Wat probeer je te doen met mij? - U martelen.
Oh, probeer redelijk te zijn, Vollin.
Ik ben de redelijkste man die ooit heeft geleefd.
Maar ik zal niet worden gemarteld,
ik scheur de marteling uit mezelf door u te martelen.
15 minuten.
Daar is de klok, je kan het zien.
De marteling wacht, wacht.
Het zal zoet zijn, rechter Thatcher.
Nee!
Jerry, help!
Jerry!
Schrik niet, ik heb een aangename verrassing voor u.
Jerry! Jerry!
Help me. Jerry!
Jean!
Jerry! Jerry!
Geoffrey! Geoffrey!
Wakker worden, Geoffrey! Ze hebben Jean!
Wat!
Wat is er, jongen?
Ze hebben Jean te pakken. Maak Grant wakker.
Jerry!
Ik kon noch de Kolonel noch Mrs. Grant wakker maken.
Ze lijken te zijn gedrogeerd.
Waar is Rechter Thatcher en Jean, ouwe jongen?
Ze namen Thatcher mee door dit paneel.
Zij moeten Jean ook hebben, ik kan het niet openen.
Hier, laat me je helpen, oude kerel.
Ik heb overal gezocht, ik bel de politie.
Hallo. Hallo, operator. Operator.
De lijn is dood.
Wat is dat? Wat is wat?
Kijken!
Oh, Pinkie!
Het is een stalen rolluik.
Er is nu geen manier meer om binnen te komen, geen manier om buiten te geraken.
Help me! Jerry! Jerry, alstublieft!
We kunnen de wind niet meer horen.
Het is alsof we allemaal in een graf zijn.
We moeten door dat paneel geraken!
Vind je het erg als ik rook?
Jerry! Jerry!
Help me! Jerry!
Jerry!
Bateman, zeg haar te stoppen.
Jerry, help me! Help me!
Wat bent u gaat doen met Jean?
Oh, ik heb het meest heerlijke plan voor haar.
Help me. Jerry! Help me!
Hij zei te stoppen.
Ja, ik ben lelijk.
- Hij heeft het gedaan. - Dr. Vollin?
- Ja. - Oh, hij is gek.
- Wat zal hij doen met mij? - Hij zal je geen pijn doen.
Wilt u me helpen? U zult me helpen, niet? U gaat mij helpen hier weg te geraken?
Nee! Nee!
Vollin zal mijn gezicht herstellen.
Ik zeg u dat hij gek is. Hij zal u niet helpen, ik zal u helpen.
Bateman.
Haal me hier alstublief uit, ik zweer het, ik zal je helpen.
Bateman!
Jerry! Jerry! Jerry!
Ik ga erdoor.
Dat is wat ze willen dat je doet, het is een val.
- Ik ga er toch door. - Ik moet hem volgen.
Oh. Oh, Pinkie!
Je weet wat je moet doen, Bateman.
Papa! Jerry! Kom alsjeblieft! Jerry!
Jij!
Jerry! Oh, Jerry!
Het is Jean!
De schakelaar, om dit slot te openen.
Het zit op slot.
De dienaar moet de sleutel hebben.
Jean! Jean! Jean!
Doe het niet, hij zal je vermoorden.
Bateman, breng hem hier.
Jerry.
U bent net op tijd om getuigen te zijn bij een huwelijksceremonie.
Nu begint de ceremonie.
Jammer dat rechter Thatcher niet bij ons kan zijn.
Maar als we luid genoeg spreken, kan hij ons misschien horen.
In ieder geval kunnen wij hem horen.
Laat mijn vader tenminste gaan.
De kwestie van je vader is afgedaan, beschouw za als goed achter de rug.
Kijk, Vollin, dit soort dingen kunnen niet worden gedaan.
Het heeft geen zin, Geoffrey, kijk naar zijn ogen.
Ik zal binnenkort verlost zijn van mijn marteling. Ervan af!
En ik zal de redelijkste man zijn die ooit heeft geleefd.
Nu, ik heb een aangename verrassing.
Bateman.
Doe wat ik je beval, Bateman! De schakelaar.
Mijn geschenk aan u twee, de plaats waar u woont.
Een bescheiden plaats, maar uw liefde zal het mooi maken.
Oké, ga in.
Ga erin.
Je zullen in deze plaats wonen voor eeuwig en altijd.
Het zal het perfecte huwelijk zijn, de volmaakte liefde.
Je zal nooit worden gescheiden, nooit. Bateman!
Bateman! Kom op, Bateman, sluit het!
Voor eeuwig en altijd!
Wat een marteling! Wat een heerlijke marteling, Bateman.
Groter dan Poe. Poe bedacht het alleen maar.
Ik heb het gedaan, Bateman. Poe, je bent gewroken!
Wat gebeurt er in die kamer? Nog een van apparaten van Poe, Bateman.
Het is de kamer waarvan de wanden samenkomen.
Schat, er is niets wat we kunnen doen.
Het duurt niet lang, Bateman, tot ze verpletterd zijn, dood.
Dat meisje dood?
Waarom niet? Je hebt gedood in jouw tijd.
Je monster, je houdt van martelen.
Ja, ik hou van martelen.
Je hebt het prachtig gedaan, Bateman, nu zal ik voor jou iets prachtigs doen.
- U - U zal me herstellen? - Ja.
- Ze is doodgedrukt? - Ja.
Nee!
Nee.
Wat ben je aan het doen?
Ten eerste laat ik haar gaan.
Als je die schakelaar aanraakt, Bateman, zal ik je niet herstellen.
Nee.
Je blijft zoals je bent, Bateman.
Nee!
Als je dat aanraakt, dan...
Hou op!
Bateman!
Ik neem de sleutel, jij gaat naar Thatcher.
Kom op, Geoffrey!
Ik heb de sleutel.
Haal dat ding uit de weg.
Oh.
Kom op.
Oh!
Papa!
Het is goed, het is goed, maak je geen zorgen.
Nee, het is allemaal mijn schuld.
Nee, het is niet jouw schuld, schat.
Neem het jezelf niet kwalijk. Het spijt me heel erg.
We zijn nu allemaal veilig.
Wat is er, mijn schat?
De kolonel, we zijn de kolonel en zijn vrouw vergeten.
Arme Bateman, hij gaf zijn leven.
Ja schat, hij redde ons van niet plat gedrukt te worden, niet?
Ja.
Ik denk dat ik beter de klus kan afmaken, niet?
Alleen een beetje voorzichtiger.
Dus jij bent de grote, slechte raaf, niet?
...Een goede bezetting is het waard herhaald te worden...
Ondertitels: job0@skynet.be 10/04/2017